Ο Κάρολος γίνεται σήμερα και επίσημα βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας, με την περιουσία του να αυξάνεται θεαματικά με όσα του κληροδότησε η μητέρα του.

Νίκη Μπάκουλη

Με μια μεγάλη -ομολογουμένως- καθυστέρηση ο Κάρολος θα κάνει σήμερα το παιδικό του όνειρο πραγματικότητα: θα φορέσει -για πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή του- το St. Edward’s Crown που χρησιμοποιείται από το 1661 μόνο για την στέψη (παρεμπιπτόντως, αξίζει κάτι παραπάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ) και θα καθίσει στο θρόνο του βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας.

Η μεγάλη στιγμή του 74χρονου μονάρχη θα κοστίσει στους φορολογούμενους της χώρας του μεταξύ 56 και 113.4 εκατομμυρίων ευρώ.

Τι; Νόμισες πως θα πληρώσει ο πρωταγωνιστής της ιστορίας;

Δεν είναι κάτι που συνηθίζει.

Δεδομένου ότι το Magazine σε έχει ενημερώσει ήδη για τους κανόνες της διαδικασίας που προβλέπει το πρωτόκολλο, όσους κράτησε ο Κάρολος και όσους διέγραψε, σήμερα θα ασχοληθούμε με την περιουσία του. Ή μάλλον με ό,τι του ανήκε όταν ήταν πρίγκιπας και πώς ααυξάνει αυτή τη λίστα η ιδιότητα του βασιλιά.

Για αρχή, κράτα πως η προσωπική περιουσία του εκτιμήθηκε στο ποσό των 2.041.750.000 ευρώ (1.8 δισεκατομμύρια λίρες).

H μισή προέρχεται από δυο ‘αμφιλεγόμενα’ δουκάτα: του Λάνκαστερ -αξίας 740.000.000 ευρώ- και της Κορνουάλης -αξίας μεγαλύτερης του 1.000.000.000 ευρώ.

Λειτουργούν ως επαγγελματικές αυτοκρατορίες ακινήτων, καθώς διαχειρίζονται εκτεταμένες αγροτικές εκτάσεις, ξενοδοχεία, μεσαιωνικά κάστρα, γραφεία, καταστήματα και μερικά από τα κορυφαία πολυτελή ακίνητα του Λονδίνου, ενώ έχουν και σημαντικά επενδυτικά χαρτοφυλάκια.

Δεν πληρώνουν όμως, φόρους (εταιρικούς ή κεφαλαιουχικών κερδών).

Άρα θα έλεγες πως τα κέρδη θα έπρεπε να δίνονται στο λαό της Βρετανίας.

Το Παλάτι δεν θα συμφωνούσε -κάτι που κάνει εδώ και αιώνες, στις σχετικές συζητήσεις.

Θα τα εξηγήσουμε όλα, αφότου διευκρινίσουμε πως ακριβή στοιχεία για την περιουσία του νέου βασιλιά δεν υπάρχουν διαθέσιμα, καθώς τα υπάρχοντα του δεν υπόκεινται σε δημόσιο έλεγχο.

Τι έχει λαμβάνειν ο Κάρολος

Οι 12 άνθρωποι (ο καθένας ειδικός στον τομέα για τον οποίον μίλησε) που έκαναν τις εκτιμήσεις για λογαριασμό της Guardian, έλαβαν υπ’ όψιν τους τα κτηματομεσιτικά του, τις επενδύσεις μετοχές τα κοσμήματα, τα έργα τέχνης, τα πολυτελή αυτοκίνητα, τα άλογα κούρσας και τα σπάνια γραμματόσημα που του ανήκουν.

Πέραν αυτών, παίρνει ετήσιο μισθό από τους πολίτες του βασιλείου του.

Κατά το BBC η βρετανική μοναρχία κοστίζει επτά φορές περισσότερο στο μέσο Βρετανό, από την κυβερνητική επιχορήγηση (Sovereign Grant) που εγκρίνει κάθε χρόνο η κυβέρνηση και τη δίνει στον βασιλιά. Αν αναρωτιέσαι για το ποσό, φτάνει στα 1.630.000 ευρώ το χρόνο.

Προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό του πληθυσμού της Μεγάλης Βρετανίας επί 1.50 ευρώ (1.29 λίρες).

To deal περιλαμβάνει την παράδοση των κερδών του Crown Estate (συλλογή γης και ιδιοκτησιών της βασιλικής οικογένειας, αξίας 1.59 δισεκατομμυρίων ευρώ), για το 25% τους.

Διατίθεται σε όλα τα μέλη της βασιλικής οικογένειας, για τις πληρωμές των βασιλικών υποχρεώσεων (μισθούς υπαλλήλων -μόνο το Μπάκιγχαμ έχει πάνω από 1000-, ταξίδια, συντήρηση παλατιών που κατοικούνται κλπ).

Πιο συγκεκριμένα, το 50% του ετήσιου εισοδήματος του Καρόλου και της Καμίλα ξοδεύεται σε ταξίδια και επίσημες εμφανίσεις, ενώ το ¼ πηγαίνει σε φόρους. Τα υπόλοιπα 8 εκατομμύρια ευρώ πηγαίνουν στα παιδιά του Καρόλου με την αείμνηστη Νταϊάνα, σε κινήσεις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και στον τραπεζικό τους λογαριασμό.

Κάθε μονάρχης παίρνει και το Privy Purse (εισόδημα που απολαμβάνουν μόνο οι βασιλείς και προέρχεται από ιδιωτική περιουσία -κυρίως του Δουκάτου του Λάνκαστερ). Η Ελισάβετ λάμβανε από αυτήν την πηγή πάνω από 25 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο.

Εν τω μεταξύ, ο μονάρχης γενικά δεν υποχρεούται να αποδίδει φόρους, κάτι που κέρδισε η Ελισάβετ το 1993.

Δίνει “εθελοντικά” για το ιδιωτικό εισόδημα. Ως ‘σύστημα’ κρίθηκε πως ευνοεί το πέρασμα των περιουσιακών στοιχείων βάσει της γραμμής διαδοχής -και καίει τα αδέλφια κάθε μονάρχη που μένουν χωρίς κληροδοτήματα.

Oι μονάρχες δεν δίνουν και φόρο κληρονομιάς.

Δηλαδή, ο Κάρολος δεν έδωσε σεντ για τα 453.000.000 ευρώ που πιστεύεται πως κληρονόμησε από τη μητέρα του.

Ο Κάρολος δεν είναι big spender -αλλά έχει τα θέματα του

Η National News ανέφερε σε πρόσφατο κείμενο πως ο νέος βασιλιάς “έχει τη φήμη του εξαιρετικά οικονόμου”.

Είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν πως ανέπτυξε την -ας πούμε- λιτότητα του, μετά το διαζύγιο του με την Νταϊάνα, διαδικασία που του είχε κοστίσει 31.721.827 σημερινά ευρώ.

Δεν συνηθίζει να πετάει τα λεφτά του, αλλά έχει κάποιες συνήθειες που δεν αποχωρίζεται. Όπως το να ταξιδεύει παντού με το δικό του κάθισμα λεκάνης και το δικό του χαρτί υγείας (συγκεκριμένης μάρκας). Ζητά το κρεβάτι του να έχει ορθοπεδικό στρώμα και ο χώρος δυο πίνακες με τοπία από τη φύση της Σκωτίας.

Όπου μπορεί, παίρνει μαζί του το κρεβάτι του, τα έπιπλα του δωματίου του, ακόμα και τις φωτογραφίες και τους πίνακες που έχει στο δικό του χώρο. Ένα φορτηγό τα παραδίδει παραμονή της άφιξης του.

Περιμένει από τους οικοδεσπότες να του παρέχουν κάποιον να σιδερώνει τις πιτζάμες του κάθε πρωί και να περνά με το σίδερο τα κορδόνια των παπουτσιών του.

Η τάπα του μπάνιου πρέπει να είναι σε μια συγκεκριμένη θέση, η θερμοκρασία του νερού χλιαρή και η μπανιέρα μισογεμάτη.

Χρησιμοποιεί 2.54 εκατοστά οδοντόκρεμας κάθε πρωί.

Παίρνει μαζί του και τα προϊόντα του πρωινού του γεύματος που περιλαμβάνει έξι διαφορετικούς τύπους μελιού, ιδιαίτερα μούσλι, αποξηραμένα φρούτα και ό,τι άλλο δεν ανήκει στα τυπικά πρωινά και δεν μπορεί να το αποχωριστεί. Γενικά, είναι λίγο περίεργος με τα φαγητά.

Το αγαπημένο του είναι το βραστό αυγό. Το ιδανικό ριζότο με άγρια μανιτάρια και βιολογικό αρνί.

Συνήθως δεν τρώει το μεσημέρι, αλλά μοιράζεται ένα ποτήρι τσάι (σάντουϊτς και κέικ) με την Καμίλα νωρίς το απόγευμα. Το βραδινό το τρώει στις 20.30. Στο μεσοδιάστημα δουλεύει.

Όταν θέλει να χαλαρώσει, συνήθως ζωγραφίζει.

Μέσα στην ημέρα, αλλάζει ρούχα έως πέντε φορές.

Οι αναλυτές που εξέτασαν την περιουσία του Καρόλου τόνισαν πως το βασικό πρόβλημα που αντιμετώπισαν, ήταν να διαχωρίσουν το δημόσιο από τον ιδιωτικό πλούτο σε ό,τι του ανήκει. Έκαναν ωστόσο, μια φιλότιμη προσπάθεια βάσει αναφορών που ‘χουν γίνει διαχρονικά.

Έτσι κατέληξαν σε ό,τι ακολουθεί.

Τα αυτοκίνητα του βασιλιά

Το Royal Mews βρίσκεται στο Μπάκιγχαμ και είναι το πάρκινγκ όλων των οδικών μεταφορικών μέσων του βασιλιά και των υπόλοιπων μελών της βασιλικής οικογένειας.

Εκεί θα βρεις άλογα, άμαξες έως υπερπολυτελή αυτοκίνητα. Αυτοκίνητα υπάρχουν και στο Σάντρινγκχαμ, το ιδιωτικό κτήμα του βασιλιά στο Νόρφολκ. Συνολικά, είναι 23 Rolls-Royces, Bentleys και Jaguars.

Κάποια είναι ιδιόκτητα, άλλα τα έχουν ‘δανείσει’ εταιρίες στους Ουίνδσορ, ενώ υπάρχουν και αυτά που ανήκουν στο μονάρχη “ως δικαίωμα του στέμματος”. Δεν είναι δηλαδή, ιδιωτική ιδιοκτησία, αλλά τα χρησιμοποιεί ο μονάρχης “για λογαριασμό του έθνους”.

Όσα οχήματα ανήκουν στην κατηγορία των “κρατικών αυτοκινήτων” χρησιμοποιούνται κάποιες φορές και ιδιωτικά.

Επανειλημμένα ο Κάρολος έχει κληθεί να διευκρινίσει ποια αυτοκίνητα του ανήκουν και ποια είναι κρατικά, αλλά δεν το έχει κάνει. Ένας συντηρητικός υπολογισμός δείχνει πως όσα είναι ιδιωτικά αξίζουν 7.145.660 ευρώ.

Οι εκτάσεις του βασιλιά

Η ακίνητη περιουσία του Καρόλου γεμίζει άνετα τρεις σελίδες Ε9. Θα αρχίσουμε από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και τα Ανάκτορα του Κένσινγκτον, που πάνε ‘πακέτο’ με τον εκάστοτε μονάρχη. Κληρονόμησε και δυο εκτάσεις. Δεν έδωσε ούτε μια λίρα σε φόρο κληρονομιάς.

Κατ’ αρχάς, τα αγροτικά κτήματα του Μπάλμοραλ, που αγοράστηκε από τον σύζυγο της βασίλισσας Βικτώριας, Αλβέρτο, το 1852. Εκεί πέθανε η Ελισάβετ τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Αυτό το περιουσιακό στοιχείο περιλαμβάνει το Κάστρο Μπάλμοραλ, αλλά και 53.684 στρέμματα γης, με δυνατότητα για δασοκομία, γεωργία, σκοποβολή αγριόπετεινων, κυνήγι ελαφιών και παραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Το κτήμα αποτιμήθηκε στα 90.738.000 εκατομμύρια ευρώ.

Η Ελισάβετ πέρασε στον Κάρολο και το κτήμα Σάντρινγκχαμ, στο Νόρφολκ. Το αγόρασε η Βικτώρια το 1862 για τον γιο της. Περιγραφόταν εκείνη την εποχή ως “πολύ άσχημο” και περιτριγυρισμένο από “6.000 στρέμματα άμμου”. Για δεκαετίες πρόσφερε οικογενειακή αιμορραγία στους βασιλείς, κάτι που άλλαξε ο Φίλιππος με ανελέητες περικοπές και τρόπους δημιουργίας εσόδων.

Επιτρέπεται η είσοδος, με εισιτήριο αξίας 26 ευρώ, ενώ υπάρχουν εκατοντάδες ακίνητα προς ενοικίαση και 64 χιλιόμετρα καλλιεργήσιμης γης, συν εμπορικές μισθώσεις.

Μια συντηρητική εκτίμηση αναφέρει πως η αξία ξεπερνάει τα 283.550.000 ευρώ.

Τα άλογα του βασιλιά

Μεταξύ όσων άφησε η Ελισάβετ στον πρωτότοκο -για να αποφύγουν τα άλλα της παιδιά τους φόρους κληρονομιάς- ήταν τα άλογά της. Η αείμνηστη υπήρξε ενθουσιώδης ιδιοκτήτρια και εκτροφέας αλόγων ιπποδρομιών, στα οποία επένδυσε δικά της χρήματα. Aυτό που ήθελε ήταν να έχει άλογο που να είναι πιο γρήγορο "από αυτά των άλλων".

Η κληρονομιά αυτής της δια βίου δραστηριότητας είναι περί τα 70 καθαρόαιμα, που ανήκουν σε διάφορα στάδια της καριέρας των αγώνων και της αναπαραγωγής. Μερικά από τα οποία φυλάσσονται στο Royal Stud στο Σάντρινγκχαμ.

Η συνολική εκτιμώμενη αξία τους είναι τουλάχιστον 30.620.000 ευρώ, με τον Κάρολο να έχει ήδη αρχίσει να ρευστοποιεί. Από τον θάνατο της μητέρας του μέχρι σήμερα έχει ‘βγάλει’ περισσότερα από 2.6 εκατομμύρια ευρώ από πωλήσεις σε δημοπρασία. Μεταξύ τους ήταν άλογο που είχε δοθεί ως “προσωπικό δώρο” από τον Εμίρη του Ντουμπάι.

Τα γραμματόσημα του βασιλιά

Η φιλοτελική συλλογή της βασιλικής οικογένειας της Μεγάλης Βρετανίας θεωρείται η καλύτερη συλλογή γραμματοσήμων στον κόσμο. Περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες γραμματόσημα, μερικά από τα οποία συγκομίστηκαν από τον προπάππου του Καρόλου, Γεώργιο Ε', από τα βρετανικά ταχυδρομεία και τις αποικίες.

Η εξαιρετικά περιορισμένη πρόσβαση που έχει το κοινό στη συλλογή προσθέτει στην πολυπλοκότητα στην προσπάθεια να την αποτιμήσει. Εξπέρ συμφώνησαν ότι αξίζει τουλάχιστον 113.420.000 ευρώ.

Τα έργα τέχνης του βασιλιά

Ό,τι ισχύει για τη συλλογή με τα γραμματόσημα, ισχύει και για τα έργα τέχνης του μονάρχη του Ηνωμένου Βασιλείου: είναι από τις πιο σημαντικές του πλανήτη.

Ο Φίλιππος, αλλά και η γιαγιά του Καρόλου ήταν μανιώδεις συλλέκτες. Αγόραζαν πολλά κομμάτια σε τιμές ευκαιρίες που σήμερα αξίζουν εκατομμύρια.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός Μονέ που αγόρασε η βασιλομήτωρ στο Παρίσι, λίγο μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είχε δώσει 2.270 ευρώ. Σήμερα η τιμή έχει τρία επιπλέον μηδενικά.

Εκτιμητές έργων τέχνης πιστεύουν πως τα 60 πιο σημαντικά κομμάτια από τα 400 έργα τέχνης πουν έχουν δημοσιοποιηθεί (και ανήκουν σε ‘ιδιωτικές’ ή ‘προσωπικές’ βασιλικές συλλογές), αξίζουν 27.220.000 ευρώ.

Οι καθ’ ύλην αρμόδιοι διευκρίνισαν ότι το ποσό αυτό είναι πιθανό να είναι μια σημαντική υποεκτίμηση, δεδομένου ότι βασίζεται σε μια αποτίμηση μόνο ενός δείγματος βασιλικών έργων τέχνης, τα οποία είναι χιλιάδες.

Τα δώρα του βασιλιά

Κάποια από τα γραμματόσημα του Καρόλου αναφέρονται ως ‘προσωπικά δώρα’ που έλαβε από άτομα ‘γνωστά προσωπικά στα μέλη της βασιλικής οικογένειας’.

Υπάρχουν και τα ‘επίσημα δώρα’ που λαμβάνουν κατά τη κατά τη διάρκεια των επίσημων καθηκόντων τους.

Βάσει πρωτοκόλλου, η δυναστεία των Ουίνδσορ δεν έχει το δικαίωμα να αντιμετωπίζει τα επίσημα δώρα ως ιδιωτική τους ιδιοκτησία.

Η πολιτική των δώρων αναφέρει και ότι “σε όλες τις περιπτώσεις, και ιδιαίτερα στα επίσημα ταξίδια στο εξωτερικό, οι οργανισμοί και τα άτομα θα πρέπει να αποθαρρύνονται από το να προσφέρουν υπερβολικά δώρα, δηλαδή δώρα υψηλής χρηματικής αξίας”.

Δεν αναφέρει λέξη για το τι πρέπει να γίνει με τα επίσημα δώρα που ελήφθησαν πριν από την εμφάνιση αυτής της πολιτικής, το 1995.

Τα κοσμήματα του βασιλιά

H ομίχλη που καλύπτει την αξία της συλλογής έργων τέχνης που ανήκει στη μοναρχία της Μεγάλης Βρετανίας, καλύπτει και αυτήν των κοσμημάτων.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για αυτήν την εκτίμηση αποτελεί η ιδιωτική συλλογή πολύτιμων λίθων των Ουίνσδορ.

Τα κοσμήματα γοήτευαν τη βασίλισσα Μαίρη, γιαγιά της Ελισάβετ Β', στο βαθμό που απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής ιδιωτικής συλλογής της βασιλικής οικογένειας.

Το 2006, σε δημοπρασία κοσμημάτων που ανήκαν στην πριγκίπισσα Μαργαρίτα η αξία κάποιων κομματιών ήταν 18 φορές μεγαλύτερη, από εκτίμηση που είχε γίνει από ειδικό στο πλαίσιο σχετικού βιβλίου. Μέρος των εσόδων ωστόσο, διατέθηκε σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, αφού προέκυψε ότι ορισμένα από τα αντικείμενα ήταν “επίσημα δώρα”. Άρα δεν ανήκαν στη βασιλική οικογένεια.

Η δημοπρασία αποκάλυψε ακριβώς πόσα θα πλήρωναν ορισμένοι αγοραστές για περιδέραια και καρφίτσες που κάποτε φορούσαν ή ανήκαν στους Ουίνσδορ.

Πενήντα τέσσερα (54) μόλις ιδιόκτητα κοσμήματα, αξίζουν 605 εκατομμύρια ευρώ.

Οι επενδύσεις του βασιλιά

Αν υπήρχε ένα ‘σκοτάδι’ σε απτά περιουσιακά στοιχεία των Ουίνσδορ, οι μετοχές και οι επενδύσεις έχουν κρυφτεί στον Άδη. Εδώ και δεκαετίες υπάρχει εταιρία που δημιουργήθηκε για να προστατεύει τον ‘ντροπιαστικό ιδιωτικό πλούτο’ της βασίλισσας, από το δημόσιο έλεγχο.

Κάποιες ενδείξεις που ‘χουν προκύψει για τις μετοχές και τις επενδύσεις επιτρέπουν την εκτίμηση πως 48.73 εκατομμύρια που επένδυσε ο Κάρολος το 1993, σήμερα είναι 134.000.000 ευρώ.

Ο μονάρχης και ο διάδοχος του θρόνου λαμβάνουν και εκατομμύρια ως ετήσιο ‘ιδιωτικό εισόδημα’ από κληρονομημένες περιουσίες. Σε περίπτωση που η Ελισάβετ και ο Κάρολος αποταμίευσαν αυτά τα χρήματα και τα επένδυσαν σε εταιρίες του FTSE 100 (οι 100 εταιρίες που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο του Λονδίνου και έχουν την υψηλότερη κεφαλαιοποίηση της αγοράς), σήμερα θα είχαν συν 65.7 εκατομμύρια ευρώ.

Η συνολική περιουσία της οικογένειας από αυτόν τον τομέα εκτιμάται (πολύ μετρημένα) στα 160.000.000 ευρώ.

Σύμβουλος που ειδικεύεται στο χειρισμό των οικονομικών υποθέσεων των υπερπλούσιων, είπε ότι θα περίμενε μια οικογένεια με τα οικονομικά των Ουίνσδορ να επενδύει το 50% του εισοδήματός τους.

Το Δουκάτο του Λάνκαστερ του βασιλιά

Το Δουκάτο του Λάνκαστερ είναι ιδιωτική περιουσία του μονάρχη από το 1461, όταν ο βασιλιάς Εδουάρδος ο Δ’ επιβεβαίωσε πως θα κληρονομούνταν από βασιλιά σε βασιλιά. Δεν μπήκε όμως, στη λίστα της Crown Estate -δηλαδή των άλλων περιουσιακών στοιχείων όποιου φορά το στέμμα.

Η γη και ό,τι έχει πάνω της λειτουργεί ως κερδοφόρα επιχείρηση. Δίνει σε αυτόν που κάθεται στο χρόνο περί τα 22.67 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Εκτείνεται σε 45.550 στρέμματα εκμεταλλεύσιμης γης, συμπεριλαμβανομένων αγροτικών κτημάτων και γεωργικών εκτάσεων, αστικών αναπτύξεων, ιστορικών κτιρίων και εμπορικών ακινήτων σε όλη την Αγγλία και την Ουαλία.

Το κτήμα δημιουργήθηκε από βασιλικό καταστατικό πριν από εκατοντάδες χρόνια. Για αιώνες αποτελεί αντικείμενο έντονων συζητήσεων συζήτηση για το εάν τα κέρδη της πρέπει να καταβληθούν στο Δημόσιο.

Αυτό που συμβαίνει, είναι να μεταβιβάζεται από μονάρχη σε μονάρχη. Ουδείς έχει το δικαίωμα να πουλήσει τα περιουσιακά στοιχεία έναντι μετρητών.

Για όλες τις προθέσεις και τους σκοπούς, το δουκάτο λειτουργεί ως ιδιωτικό περιουσιακό στοιχείο του μονάρχη: την τελευταία πενταετία έδωσε στην Ελισάβετ 740.035.000 ευρώ.

πηγη: news247.gr

Ποια ήταν τα άμεσα αίτια της πρόσφατης σειράς τραπεζικών χρεοκοπιών;

Η άμεση αιτία των πρόσφατων τραπεζικών χρεοκοπιών ήταν -όπως πάντα- η απώλεια ρευστότητας. Τι εννοούμε με αυτό; Οι καταθέτες της Silicon Valley Bank (SVB) και της First Republic, καθώς και της τράπεζας κρυπτονομισμάτων Signature, άρχισαν να αποσύρουν τα μετρητά τους σε μεγάλες ποσότητες και οι τράπεζες αυτές δεν είχαν ρευστό για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των καταθετών.

Γιατί έγινε αυτό; Κυρίως για δύο λόγους. Πρώτον, μεγάλο μέρος των μετρητών που είχαν κατατεθεί σε αυτές τις τράπεζες είχε επανεπενδυθεί σε περιουσιακά στοιχεία που έχουν χάσει σημαντικά την αξία τους μέσα στον τελευταίο χρόνο. Δεύτερον, πολλοί από τους καταθέτες σε αυτές τις τράπεζες, κυρίως μικρές εταιρείες, είχαν διαπιστώσει ότι δεν έβγαζαν πλέον κέρδη ούτε έβρισκαν επιπλέον χρηματοδότηση από τους επενδυτές, αλλά εξακολουθούσαν να πρέπει να πληρώνουν τους λογαριασμούς και το προσωπικό τους. Έτσι, άρχισαν να αποσύρουν μετρητά από τις τράπεζες αντί να τα συσσωρεύουν.

Γιατί έχασαν την αξία τους τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών; Οφείλεται στη γενικευμένη αύξηση των επιτοκίων σε όλον το χρηματοπιστωτικό τομέα, η οποία προκλήθηκε από τις ενέργειες της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ  (Fed) να αυξήσει απότομα και άμεσα την βασική πολιτική επιτοκίων της, υποτίθεται για να ελέγξει τον πληθωρισμό. Πώς λειτουργεί αυτό;

Λοιπόν, ας υποθέσουμε ότι οι τράπεζες, για να συγκεντρώσουν καταθέσεις, προσφέρουν  επιτόκιο 2%  ετησίως επί των καταθέσεων. Αυτό το επιτόκιο πρέπει να το καλύψουν, είτε χορηγώντας δάνεια με υψηλότερο επιτόκιο σε πελάτες, είτε επενδύοντας τα μετρητά των καταθετών σε περιουσιακά στοιχεία που αποφέρουν υψηλότερο επιτόκιο. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αγοράς στοιχείων που αποδίδουν παραπάνω ή που μπορούν να μεταπωληθούν με κέρδος (αλλά μπορεί να έχουν και μεγαλύτερο ρίσκο), όπως εταιρικά ή ενυπόθηκα ομόλογα ή μετοχές.

Οι τράπεζες μπορούν να αγοράσουν ομόλογα, τα οποία είναι ασφαλέστερα επειδή θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω με την ωρίμανση του ομολόγου –ας πούμε σε 5 χρόνια. (ΣτΜ: ένα ομόλογο αποτελεί επί της ουσίας μια μορφή δανείου με προκαθορισμένο χρόνο επιστροφής των χρημάτων –την ωρίμανση/λήξη– και τα οποία προσφέρουν αποδόσεις στους αγοραστές, είτε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, είτε ως τόκο στη λήξη). Και κάθε χρόνο η τράπεζα λαμβάνει υψηλότερο σταθερό επιτόκιο από το 2% που λαμβάνουν οι καταθέτες της. Παίρνει υψηλότερο επιτόκιο επειδή δεν μπορεί να πάρει τα χρήματά της πίσω αμέσως, αλλά πρέπει να περιμένει, ακόμη και για χρόνια.

Τα ασφαλέστερα ομόλογα που μπορεί κανείς να αγοράσει είναι τα κρατικά (ΣτΜ: αμερικανικά) ομόλογα, επειδή ο Θείος Σαμ δεν πρόκειται (πιθανότατα) να μην προχωρήσει σε επαναγορά του ομολόγου (αποπληρωμή του δανείου) μετά από πέντε χρόνια. Έτσι, οι μάνατζερ της SVB θεώρησαν ότι ήταν πολύ συνετοί αγοράζοντας κρατικά ομόλογα. Αλλά εδώ είναι το πρόβλημα: Αν αγοράσετε για 1.000 δολάρια ένα κρατικό ομόλογο που «λήγει» σε πέντε χρόνια (δηλαδή, θα πάρετε πίσω την επένδυσή σας στο ακέραιο σε πέντε χρόνια), το οποίο -ας πούμε- πληρώνει τόκο 4% ετησίως, ενώ οι πελάτες σας που έχουν καταθέσεις παίρνουν μόνο 2% ετησίως,  τότε βγάζετε χρήματα.

Αλλά αν η Fed αυξήσει το επιτόκιό της κατά 1%, οι τράπεζες πρέπει επίσης να αυξήσουν ανάλογα τα επιτόκια των καταθέσεών τους ή να χάσουν πελάτες. Το κέρδος της τράπεζας μειώνεται. Αλλά ακόμη χειρότερα, η τιμή του υπάρχοντος ομολόγου σας των 1.000 δολαρίων, στη δευτερογενή αγορά ομολόγων (η οποία είναι σαν την αγορά μεταχειρισμένων αυτοκινήτων) πέφτει. Γιατί; Επειδή, παρόλο που το κρατικό σας ομόλογο εξακολουθεί να πληρώνει 4% κάθε χρόνο, η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου του ομολόγου σας και του τρέχοντος επιτοκίου για μετρητά ή άλλα βραχυπρόθεσμα περιουσιακά στοιχεία έχει μειωθεί.

Εάν χρειαστεί να πουλήσετε το ομόλογό σας στη δευτερογενή αγορά, κάθε πιθανός αγοραστής του ομολόγου σας δεν θα είναι διατεθειμένος να πληρώσει 1.000 δολάρια γι' αυτό, αλλά π.χ. μόνο 900 δολάρια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο αγοραστής, πληρώνοντας μόνο 900 δολάρια και λαμβάνοντας το επιτόκιο του 4%, μπορεί τώρα να έχει απόδοση επιτοκίου 4/900 ή 4,4%, καθιστώντας την αγορά του πιο συμφέρουσα. Η SVB είχε ένα φορτίο ομολόγων που αγόρασε στην «ονομαστική τους αξία» ( τα 1.000 δολάρια) αλλά άξιζαν λιγότερο στη δευτερογενή αγορά (900 δολάρια). Είχε «μη πραγματοποιημένες ζημίες» στα βιβλία της. (ΣτΜ: οι μη πραγματοποιημένες ζημιές είναι οι ζημιές που προκύπτουν από την πτώση της αξίας ενός περιουσιακού στοιχείου που παραμένει στην κατοχή των εταιρειών, σε σχέση το κόστος στο οποίο αποκτήθηκε).

Αλλά γιατί να έχει σημασία αυτό, αν δεν χρειάζεται να τα πουλήσει; Η SVB θα μπορούσε να περιμένει μέχρι να λήξουν τα ομόλογα και τότε θα έπαιρνε πίσω όλα τα χρήματα της επένδυσής της συν τους τόκους των πέντε χρόνων. Αλλά εδώ είναι το δεύτερο μέρος του προβλήματος για την SVB. Με την αύξηση των επιτοκίων από τη Fed και καθώς οι ρυθμοί ανάπτυξης έπεφταν και πλησίαζαν προς την ύφεση, ιδιαίτερα στον τομέα των τεχνολογικών startup στον οποίο ειδικεύεται η SVB, οι πελάτες της έχαναν κέρδη και έτσι αναγκάστηκαν να εξαντλήσουν τη ρευστότητα τους και να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από την SVB.

Τελικά, η SVB δεν διέθετε αρκετά μετρητά για να καλύψει τις αναλήψεις. Αντίθετα, είχε πολλά ομόλογα που δεν είχαν λήξει. Όταν αυτό έγινε αντιληπτό από τους καταθέτες, όσοι δεν καλύπτονταν από την κρατική ασφάλιση καταθέσεων (οτιδήποτε πάνω από 250.000 δολάρια) πανικοβλήθηκαν και υπήρξε μαζικό κύμα αναλήψεων από την τράπεζα. Αυτό έγινε φανερό όταν η SVB ανακοίνωσε ότι θα έπρεπε να πουλήσει -με ζημιά- μεγάλο μέρος των ομολόγων που κατείχε για να ανταποκριθεί στις αναλήψεις. Οι απώλειες φάνηκε να είναι τόσο μεγάλες που κανείς δεν θα έβαζε νέα χρήματα στην τράπεζα και η SVB κήρυξε πτώχευση.

Έτσι, η έλλειψη ρευστότητας μετατράπηκε σε πτώχευση -όπως συμβαίνει πάντα. Πόσες μικρές επιχειρήσεις διαπιστώνουν ότι αν είχαν πάρει λίγο περισσότερα από την τράπεζά τους ή από κάποιον επενδυτή, θα μπορούσαν να ξεπεράσουν την έλλειψη ρευστότητας και να παραμείνουν σε λειτουργία; Αντίθετα, αν δεν λάβουν περαιτέρω βοήθεια, πρέπει να κλείσουν. Αυτό είναι ουσιαστικά αυτό που συνέβη στην SVB, και στην Signature, την τράπεζα καταθέσεων κρυπτονομισμάτων, και τώρα στην First Republic, μια τράπεζα για μεσαίες επιχειρήσεις και πλούσιους ανθρώπους στη Νέα Υόρκη.

Ποιες ενέργειες έχουν κάνει οι ΗΠΑ αλλά και άλλα κράτη για να σταματήσουν τη χρηματοοικονομική κρίση; Θα είναι αρκετές για να αποτρέψουν άλλες καταρρεύσεις και να καθησυχάσουν τα χρηματιστήρια;

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed) και οι μεγάλες τράπεζες έχουν κάνει βασικά δύο πράγματα. Πρώτον, παρείχαν κεφάλαια προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση των καταθετών για μετρητά. Παρά το γεγονός ότι στις ΗΠΑ δεν προβλέπεται κρατική κάλυψη για τις καταθέσεις που ξεπερνούν τις 250.000 δολάρια, η κυβέρνηση κατάργησε αυτό το όριο και δήλωσε ότι θα καλύψει το σύνολο των καταθέσεων ως έκτακτο μέτρο. Δεύτερον, η Fed διαμόρφωσε ένα νέο χρηματοδοτικό μηχανισμό (Bank Term Funding Program) από τον οποίο οι τράπεζες μπορούν να δανείζονται για ένα έτος, χρησιμοποιώντας ως εγγύηση ομόλογα στην ονομαστική τους αξία για να πάρουν χρήματα και να καλύψουν τις αναλήψεις των καταθετών. Οπότε, δεν χρειάζεται να πουλήσουν τα ομόλογα που κατέχουν στις τρέχουσες, χαμηλότερες της ονομαστικής, τιμές τους. Αυτά τα μέτρα στοχεύουν στο να ανακόψουν τον τραπεζικό «πανικό» των μαζικών αναλήψεων. Φυσικά όμως, δεν επιλύουν τα υποκείμενα προβλήματα που οι τράπεζες αντιμετωπίζουν, λόγω της αύξησης των επιτοκίων και της μείωσης των κερδών των εταιρειών που χρησιμοποιούν τις τράπεζες.

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η Silicon Valley Bank (SVB) και οι άλλες τράπεζες είναι μικρά ψάρια και πολύ εξειδικευμένης δραστηριότητας, και, ως εκ τούτου, δεν αντανακλούν ευρύτερα συστημικά προβλήματα. Αυτό όμως είναι αμφισβητήσιμο. Πρώτα απ’ όλα, η SVB δεν ήταν μικρή τράπεζα, ακόμα κι αν ήταν εξειδικευμένη στον τομέα των εταιριών  τεχνολογίας. Ήταν η 16η σε μέγεθος τράπεζα στις ΗΠΑ και η κατάρρευση της ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη στην ιστορία του χρηματοπιστωτικού τομέα των ΗΠΑ. Επιπλέον, μια πρόσφατη έκθεση του Ομοσπονδιακού Οργανισμού Ασφάλισης Καταθέσεων (Federal Deposit Insurance Corporation –FDIC) δείχνει ότι η SVB δεν είναι η μόνη που έχει υποστεί σημαντικές «μη πραγματοποιημένες ζημιές» στα βιβλία της. Το σύνολό τους ανέρχεται σήμερα σε 620 δισ. δολάρια, ή αλλιώς στο 2,7% του αμερικανικού ΑΕΠ. Αυτός είναι ο δυνητικός όγκος των απωλειών που οι τράπεζες θα υποστούν εφόσον πραγματοποιηθούν οι ζημιές. (ΣτΜ: δηλαδή, εφόσον πωληθούν τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν χάσει την αξία τους)

Πράγματι, το 10% των τραπεζών έχουν μεγαλύτερες μη αναγνωρισμένες ζημίες από αυτές της SVB. Επίσης, η SVB δεν ήταν η χειρότερα κεφαλαιοποιημένη τράπεζα, καθώς το 10% των τραπεζών είχε χαμηλότερη κεφαλαιοποίηση από την SVB. Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι η αγοραστική αξία των περιουσιακών στοιχείων του τραπεζικού συστήματος είναι κατά 2 τρισεκατομμύρια δολάρια χαμηλότερη από ό,τι υποδηλώνει η λογιστική αξία των περιουσιακών στοιχείων τους, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρτοφυλάκια δανείων που διακρατούνται μέχρι την καθορισμένη ημερομηνία λήξης τους.

Υπολογιζόμενα στις τρέχουσες αξίες τους, τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών έχουν χάσει συνολικά κατά μέσο όρο το 10% της αξίας τους, με το χαμηλότερο 5% να μετρά απώλειες της τάξης του 20%. Χειρότερα δε, αν η Fed συνεχίσει να αυξάνει τα επιτόκια, οι τιμές των ομολόγων θα μειωθούν περαιτέρω, οι μη πραγματοποιημένες ζημίες θα αυξηθούν και ακόμα περισσότερες τράπεζες θα αντιμετωπίσουν έλλειψη ρευστότητας.

Έτσι, τα μέτρα έκτακτης ανάγκης μπορούν να αποδειχτούν ανεπαρκή. Ο ισχυρισμός επί του παρόντος είναι ότι η πρόσθετη ρευστότητα που απαιτείται μπορεί να προκύψει μέσα από τις εξαγορές των αδύναμων τραπεζών από τις μεγαλύτερες και ισχυρότερες, αποκαθιστώντας την χρηματοπιστωτική σταθερότητα χωρίς να υποστούν πλήγμα οι εργαζόμενοι.  Αυτή είναι η λύση της αγοράς, όπου τα μεγάλα όρνεα κανιβαλίζουν τα ψοφίμια –όπως πχ, το βρετανικό παράρτημα της SVB που αγοράστηκε από την HSBC για 1 λίρα. Στην περίπτωση της Credit Suisse, οι ελβετικές αρχές προσπαθούν να επιβάλουν την εξαγορά της από τη μεγαλύτερη τράπεζα UBS σε τιμή ενός πέμπτου της τρέχουσας αγοραίας αξίας της CS.

Ωστόσο, αν η παρούσα κρίση γίνει συστημική, όπως συνέβη το 2008, όλα αυτά δεν θα είναι αρκετά. Αντιθέτως, θα υπάρξει «κοινωνικοποίηση» των ζημιών που υπέστη η τραπεζική ελίτ μέσω κρατικών διασώσεων, οι οποίες θα αυξήσουν τα χρέη του δημόσιου τομέα (που ήδη βρίσκονται σε επίπεδα ρεκόρ) και τα οποία θα μας φορτωθούν, μέσω της αύξησης της φορολογίας και της ακόμη μεγαλύτερης λιτότητας στις δημόσιες κοινωνικές δαπάνες και υπηρεσίες.

Θα συνεχίσουν η Fed και οι άλλες κεντρικές τράπεζες να ανεβάζουν τα επιτόκια προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο πληθωρισμός ή θα κάνουν πίσω για να αποφύγουν νέες κρίσεις στις τράπεζες;

Το πιο πιθανό είναι πως οι κεντρικές τράπεζες θα συνεχίσουν να αυξάνουν τα επιτόκια στην μάταιη προσπάθειά τους να ελέγξουν τον πληθωρισμό. Θα σταματήσουν μόνο εφόσον υπάρξουν και περαιτέρω σειρές τραπεζικών καταρρεύσεων. Σε αυτή την περίπτωση ίσως και να αναγκαστούν να αντιστρέψουν τις συσταλτικές νομισματικές πολιτικές τους, προκειμένου να σώσουν τον τραπεζικό τομέα.

Αλλά για την ώρα παριστάνουν τις γενναίες και ισχυρίζονται ότι το τραπεζικό σύστημα είναι πολύ «ανθεκτικό» και σε πολύ καλύτερη κατάσταση απ’ ότι ήταν το 2008. Το να αντιστραφεί η νομισματική σύσφιξη θα ήταν καταστροφικό για την αξιοπιστία των κεντρικών τραπεζών, καθώς θα αποδεικνυόταν πως οι κεντρικές τράπεζες δεν ελέγχουν την ποσότητα του χρήματος ή το ύψος των επιτοκίων ή την τραπεζική δραστηριότητα – το αντίθετο μάλιστα.

Ποιες είναι οι βαθύτερες αιτίες του πληθωρισμού και της χρηματοοικονομικής αστάθειας σήμερα;

Ας ξεκινήσουμε από την αστάθεια. Ο καπιταλισμός είναι ένα εγχρήματο οικονομικό σύστημα. Η παραγωγή δεν γίνεται για την άμεση κατανάλωση επί τόπου. Η παραγωγή των εμπορευμάτων στοχεύει στην πώληση τους σε κάποια αγορά με χρήματα ως αντάλλαγμα. Και τα χρήματα είναι απαραίτητα για την αγορά εμπορευμάτων. Όμως τα χρήματα και τα εμπορεύματα δεν είναι το ίδιο πράγμα, οπότε η κυκλική κίνηση χρήματος και εμπορευμάτων είναι εγγενώς υποκείμενη σε αναταράξεις. Σε οποιαδήποτε στιγμή, όσοι κατέχουν χρήματα μπορούν να επιλέξουν να μην αγοράσουν εμπορεύματα στις ισχύουσες τιμές και αντιθέτως να τα αποθησαυρίσουν. Οπότε όσοι έχουν στην κατοχή τους εμπορεύματα πρέπει να ρίξουν τις τιμές ή μπορεί και να χρεοκοπήσουν. Πολλά πράγματα μπορούν να προκαλέσουν αυτή την αναταραχή στην ανταλλαγή χρήματος με εμπορεύματα ή χρήματος με χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία όπως ομόλογα και μετοχές – πλασματικό κεφάλαιο, όπως το αποκαλούσε ο Μαρξ.  Και αυτή μπορεί να συμβεί άξαφνα.

Όμως η κύρια υποκείμενη αιτία είναι η υπερσυσσώρευση κεφαλαίου στους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας ή, με άλλα λόγια, η πτώσης της κερδοφορίας των επενδύσεων και της παραγωγής. Οι εταιρείες τεχνολογίας που ήταν πελάτες της SVB είχαν αρχίσει να χάνουν κέρδη και υπέστησαν απώλεια χρηματοδότησης από τους λεγόμενους venture capitalists (επενδυτές σε νεοφυείς επιχειρήσεις), επειδή αυτοί οι επενδυτές έβλεπαν τα κέρδη να μειώνονται. Γι' αυτό, λοιπόν, οι τεχνολογικές εταιρείες υποχρεώθηκαν να αντλήσουν μαζικά από τις καταθέσεις τους σε μετρητά. Αυτό κατέστρεψε τη ρευστότητα της SVB και την ανάγκασε να ανακοινώσει το ξεπούλημα των ομολόγων που είχε στην κατοχή της.

Στο χρηματοπιστωτικό κραχ του 2008, η κρίση ρευστότητας προκλήθηκε από την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων -όχι της τεχνολογίας, όπως τώρα. Άφησε πολλούς δανειστές με σοβαρές απώλειες σε ενυπόθηκα ομόλογα και τα παράγωγα αυτών των ομολόγων πολλαπλασίασαν τις επιπτώσεις σε ολόκληρο τον χρηματοπιστωτικό τομέα και διεθνώς. Όμως η ίδια η κατάρρευση της αγοράς ακινήτων οφειλόταν σε μια πτώση της κερδοφορίας των παραγωγικών τομέων της οικονομίας από το 2005-6 και μετά, η οποία τελικά προκάλεσε μια απόλυτη πτώση των συνολικών κερδών που περιλάμβανε και τον τομέα των ακινήτων.

Αυτή τη φορά η νομισματική αναστάτωση προκλήθηκε από την εκτίναξη του πληθωρισμού σε παγκόσμιο επίπεδο μετά το τέλος της πανδημίας COVID. Αυτή οφείλεται κυρίως στις τεράστιες αυξήσεις του κόστους της ενέργειας και των τροφίμων λόγω της κατάρρευσης των διεθνών εφοδιαστικών αλυσίδων κατά τη διάρκεια του COVID και της μη αποκατάστασης τους στη συνέχεια.

Οι εταιρείες που ξαναέβαζαν μπρος τη λειτουργία τους διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στην ανάκαμψη της ζήτησης: Δεν μπορούσαν να επαναφέρουν τα πλοία, τα εμπορευματοκιβώτια, τα λιμάνια, τις πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου σε κανονικούς ρυθμούς λειτουργίας. Τα αποθέματα τροφίμων και ενέργειας εξαντλήθηκαν και οι τιμές είχαν αυξηθεί, ακόμη και προτού ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας εντείνει την κατάρρευση της αλυσίδας εφοδιασμού σε κρίσιμα εμπορεύματα. Πέρα από τα τρόφιμα και την ενέργεια, ο υποκείμενος πληθωρισμός επιταχύνθηκε λόγω της γενικά χαμηλής αύξησης της παραγωγικότητας στις μεγάλες οικονομίες: οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις δεν μπορούσαν να βρουν αρκετό εξειδικευμένο προσωπικό μετά τον COVID και δεν είχαν επενδύσει σε νέες παραγωγικές δυνατότητες, οπότε η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας δεν ήταν επαρκής για να ανταποκριθεί στην ζήτηση που είχε ανακάμψει.

Αυτό που είναι σαφές είναι ότι ο καλπασμός του πληθωρισμού δεν προκλήθηκε από το υψηλότερο κόστος εργασίας (δηλαδή από την αύξηση των μισθών). Αντιθέτως, οι μισθοί των εργαζομένων ήταν (και είναι) πολύ πίσω από το πληθωριστικό σπιράλ και δεν το αντισταθμίζουν. Αντίθετα, η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και οι ελλείψεις επέτρεψαν στις εταιρείες με τιμολογιακή δύναμη, δηλαδή στις μεγάλες πολυεθνικές, να ανεβάσουν τις τιμές και να αυξήσουν τα περιθώρια κέρδους σε επίπεδα ρεκόρ, ιδίως για τις εταιρείες ενέργειας και τροφίμων. Ήταν ένα σπιράλ κερδών-τιμών.

Παρόλα αυτά, οι νομισματικές Αρχές παντού αγνόησαν ή αρνήθηκαν ότι ο καλπάζων  πληθωρισμός ήταν ένα πρόβλημα που προέκυψε από την πλευρά της προσφοράς (όπως συνήθως συμβαίνει στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής). Αντ' αυτού, ισχυρίστηκαν ότι οφειλόταν στην υπερβολική ζήτηση, η οποία προκαλούσε ένα ανοδικό σπιράλ μισθών -τιμών. Έτσι, η απάντησή τους ήταν να αυξήσουν τα επιτόκια, να αντιστρέψουν τις προηγούμενες πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης (QE) και να στραφούν στην ποσοτική σύσφιξη (QT) και να μειώσουν τη ρευστότητα (φθηνά μετρητά και πιστώσεις). Έτσι, το κόστος δανεισμού για επενδύσεις από την πλευρά των επιχειρήσεων ή αποπληρωμής στεγαστικών δανείων από την πλευρά των νοικοκυριών κ.ο.κ. αυξήθηκε απότομα και έχει πλέον προκαλέσει ρωγμές στο τραπεζικό σύστημα.

Η ειρωνεία είναι ότι η αύξηση των επιτοκίων θα συνεχίσει να έχει ελάχιστη άμεση επίδραση στα επίπεδα του πληθωρισμού. Αντίθετα, η πολιτική αυτή συμπιέζει τα κέρδη και τους μισθούς και έτσι επιταχύνει την επιβράδυνση των οικονομιών προς μια ύφεση -όπως ακριβώς συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 υπό το καθεστώς του τότε προέδρου της Fed Βόλκερ, το οποίο οδήγησε σε πολύ βαθιά ύφεση την περίοδο 1980-2.

Σε τι διαφέρει αυτή η κρίση από την κρίση του 2008 και τη Μεγάλη Ύφεση; Τι αποκατέστησε την ανάπτυξη τότε; Είναι αυτά τα μέσα διαθέσιμα στους καπιταλιστές και τα κράτη τους σήμερα;

Η καπιταλιστική παραγωγή και οι επενδύσεις υποφέρουν από τακτικές και επαναλαμβανόμενες υφέσεις. Αυτές αποτελούν αναγκαίο διορθωτικό στοιχείο της τάσης της κερδοφορίας να πέφτει με την πάροδο του χρόνου. Οι υφέσεις απομακρύνουν ό,τι είναι «περιττό βάρος» και αφήνουν τους ισχυρότερους να καταλάβουν το χώρο των αδύναμων, μειώνοντας το κόστος εργασίας μέσω της υψηλότερης ανεργίας και θέτοντας έτσι τις βάσεις για υψηλότερη κερδοφορία και οικονομική ανάκαμψη. Αυτή η διαδικασία έχει ονομαστεί «δημιουργική καταστροφή».

Η Μεγάλη Ύφεση του 2008-9 το πέτυχε αυτό σε κάποιο βαθμό -αλλά μόνο σε κάποιο βαθμό. Η κερδοφορία του κεφαλαίου στις μεγάλες οικονομίες παρέμεινε κάτω από τα επίπεδα που παρατηρήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Αυτό κράτησε αδύναμες τις επενδύσεις στους παραγωγικούς τομείς. Οι εταιρείες εξαρτήθηκαν από την φθηνή ή σχεδόν μηδενική πίστωση για να συνεχίσουν να λειτουργούν -το ποσοστό των «εταιρειών-ζόμπι» που επιβιώνουν απλά συσσωρεύοντας περισσότερο χρέος έχει φτάσει τώρα περίπου στο 20%. Η προκαλούμενη από την πανδημία ύφεση του 2020 έδειξε ότι o καπιταλισμός βρίσκεται μεταξύ ύφεσης και στασιμότητας και δεν έχει ανακάμψει -δεν συνέβη ακόμη η δημιουργική καταστροφή.

Ποιες λύσεις έχει να προσφέρει σήμερα ο καπιταλισμός; Θα έχουν αποτέλεσμα;

Η «ορθόδοξη» απάντηση στα τραπεζικά κραχ είναι πάντα η ίδια: καλύτεροι κανόνες ρύθμισης και εποπτείας. Ακόμα και οι πιο ριζοσπάστες συστημικοί οικονομολόγοι όπως ο Τζόζεφ Στίγκλιτς, ή πολιτικοί όπως ο Μπέρνι Σάντερς και η Ελίζαμπεθ Γουόρεν, προωθούν αυτή τη λύση. Και όμως, η ρύθμιση ενός εγγενώς ασταθούς και κερδοσκοπικού χρηματοπιστωτικού τομέα απλώς δεν λειτουργεί.

Η ιστορία της ρύθμισης είναι μια ιστορία άγνοιας, εθελοτυφλίας και ψεύδους. Πάρτε για παράδειγμα την SVB: οι ρυθμιστικές αρχές απέτυχαν να αντιληφθούν τα ρίσκα που αναλάμβανε το διοικητικό συμβούλιο της SVB σε συνθήκες αύξησης των επιτοκίων, αγοράζοντας τόσα πολλά ομόλογα, παρά τις προειδοποιήσεις από διάφορες πηγές. Και ξανά και ξανά, έρχονται στην επιφάνεια τραπεζικά σκάνδαλα, τα οποία διέφυγαν της προσοχής των ρυθμιστικών Αρχών.

Αντί για ρύθμιση, αυτό που χρειάζεται είναι να περιέλθουν σε δημόσια ιδιοκτησία τα μεγάλα τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα οποία θα διοικούνται και θα ελέγχονται δημοκρατικά από τους εργαζόμενους σε αυτά τα ιδρύματα και στην ευρύτερη οικονομία. Πρέπει να κλείσουμε κερδοσκοπικές επενδυτικές τράπεζες όπως η Goldman Sachs ή επενδυτικά μεγαθήρια όπως η BlackRock. Πρέπει να τερματίσουμε τους εξωφρενικούς μισθούς και τα μπόνους των τραπεζικών στελεχών και των μεσαζόντων στην επενδυτική τραπεζική.

Οι τράπεζες θα έπρεπε να είναι μια δημόσια υπηρεσία, όπως η εκπαίδευση ή η αποκομιδή των σκουπιδιών, όχι ένα κέντρο τζογαρίσματος των χρημάτων μας στο χρηματοπιστωτικό καζίνο. «Α!» , λένε κάποιοι όμως, «ακόμη και αν οι κρατικές τράπεζες έπαιρναν μόνο καταθέσεις και στη συνέχεια δάνειζαν σε επιχειρήσεις για να επενδύσουν και σε νοικοκυριά για να αγοράσουν ακριβά είδη, θα μπορούσε να υπάρξει και πάλι πανικός και μαζικές αναλήψεις από τους καταθέτες».

Ναι, ίσως. Αλλά αυτό είναι μάλλον απίθανο αν οι καταθέτες γνωρίζουν ότι τα χρήματά τους είναι ασφαλή, επειδή το κράτος βρίσκεται πίσω από την τράπεζα και οι τράπεζες δεν κερδοσκοπούν πλέον και διοικούνται δημοκρατικά και με διαφάνεια. Αν τα επιτόκια αυξάνονταν και αυτό προκαλούσε απώλειες στις κρατικές τράπεζες από τα κρατικά ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους, αυτές οι απώλειες θα μοιράζονταν ισότιμα σε όλη την κοινωνία και όχι αποκλειστικά στους εργαζόμενους για να σωθούν οι πλούσιοι καταθέτες και οι εταιρείες εις βάρος των υπολοίπων. Αλλά η δημόσια ιδιοκτησία των τραπεζών είναι ταμπού για όλα τα πολιτικά ρεύματα, ακόμα και για τα σοσιαλιστικά.

Ποια είναι η πιθανή πορεία που θα πάρει ο παγκόσμιος καπιταλισμός;

Οι δύο πρώτες δεκαετίες αυτού του αιώνα έδειξαν ότι ο καπιταλισμός έχει περάσει την ημερομηνία λήξης του. Η οικονομική ανάπτυξη έχει επιβραδυνθεί σε ρυθμούς σταγονόμετρου. Οι οικονομίες έχουν υποστεί δύο μεγάλες υφέσεις (2008-9 και 2020), συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης χρηματοπιστωτικής κατάρρευσης στην ιστορία. Οι επενδύσεις σε κλάδους που θα μπορούσαν να αυξήσουν τα εισοδήματα και να μειώσουν τις ώρες εργασίας δεν έχουν πραγματοποιηθεί.

Η υπερθέρμανση του πλανήτη και η κλιματική αλλαγή δεν έχουν αναχαιτιστεί και οδεύουμε προς μια υπαρξιακή καταστροφή. Η φτώχεια στον λεγόμενο Παγκόσμιο Νότο επιδεινώνεται και η ανισότητα των εισοδημάτων και του πλούτου αυξάνεται παντού. Ο καπιταλισμός έχει εγκλωβιστεί σε μια μακρά στασιμότητα ή ύφεση.

Αυτό θα ξεπεραστεί μόνο (και ακόμα και τότε μόνο προσωρινά), αν το κεφάλαιο καταστρέψει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων σε τέτοιο βαθμό ώστε να αυξήσει την κερδοφορία και να αποκαταστήσει την αύξηση των επενδύσεων. Αλλά κάθε προσπάθεια να γίνει αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει πρωτοφανή ταξική σύγκρουση. Έτσι, όσοι σχεδιάζουν τις στρατηγικές του κεφαλαίου έχουν επιλέξει μέχρι στιγμής να κάνουν πολύ αργά βήματα και να μην αγγίζουν την καυτή πατάτα της εκκαθάρισης και της δημιουργικής καταστροφής. Αλλά υπάρχουν δυνάμεις εκεί έξω που επιθυμούν όλο και περισσότερο να το κάνουν αυτό.

Πηγή: kommon.gr

Συνελήφθη ο 21χρονος που σκόρπισε τον θάνατο σε χωριά της Σερβίας, όταν άνοιξε πυρ μέσα από το αυτοκίνητο του, σκοτώνοντας 10 άτομα και τραυματίζοντας 15.

Ο 21χρονος ο οποίος φέρεται να άνοιξε πυρ σε χωριά της Σερβίας το βράδυ της Πέμπτης (04/05) με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον 10 άνθρωποι και να τραυματιστούν άλλοι 15, συνελήφθη από την αστυνομία, μετέδωσε πριν από λίγη ώρα το σερβικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο RTS.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ο ύποπτος συνελήφθη κοντά στην πόλη Κραγκούγιεβατς, ενώ το Blic μεταδίδει πως ο 21χρονος κρυβόταν με τον θείο του.

Ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς και μέλη της σερβικής κυβέρνησης θα μιλήσουν στις 10:30 π.μ.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι πληροφορίες για τους τραυματίες είναι συγκεχυμένες, με τον αριθμό να κυμαίνεται από 13 έως 15.

Για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του δράστη είχε στηθεί από χθες το βράδυ μέχρι και το πρωί της Παρασκευής (05/05), μια μεγάλη επιχείρηση με εκατοντάδες σερβικές ειδικές δυνάμεις.

Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών Μπράτισλαβ Γκάσιτς, ο ύποπτος αναγνωρίστηκε ως ο 21χρονος Uros B, ενώ στα social media κυκλοφορεί φωτογραφία του και ολόκληρο το ονοματεπώνυμό του: Uros Blazic. Σερβικά ΜΜΕ αναφέρουν πως ο 21χρονος είναι γιος στρατιωτικού και δεν είχε καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα στο παρελθόν, αλλά η συμπεριφορά του ήταν "προβληματική".

Στο εξοχικό που χρησιμοποιούσε ο δολοφόνος βρέθηκε μεγάλη ποσότητα όπλων και πυρομαχικών και όλα κατασχέθηκαν.

Uroš Blažić, ima 21 godinu, napadač iz Mladenovca pic.twitter.com/3eTOrAeyHu

— Biljana (@biljanicaaa) May 4, 2023

Το χρονικό του μακελειού

Χθες βράδυ, σε τρία χωριά, κοντά στη Μλαντένοβατς, περίπου 60 χιλιόμετρα νότια της σερβικής πρωτεύουσας, o 21χρονος άνοιξε πυρ με αυτόματο τουφέκι μέσα από όχημα εν κινήσει προτού απομακρυνθεί αυξάνοντας ταχύτητα, σύμφωνα με την δημόσια τηλεόραση RTS και άλλα ΜΜΕ.

Τα ΜΜΕ μεταδίδουν πως όλα ξεκίνησαν όταν ο Uros B βρισκόταν με μια ομάδα νεαρών στην αυλή ενός σχολείου και διαπληκτίστηκε μαζί τους. Τότε μετέβη στο σπίτι του, πήρε ένα όπλο και πυροβόλησε άτομα που κάθονταν σε παγκάκια. Έπειτα άρχισε να πυροβολεί μέσα από το αυτοκίνητό του, σκορπίζοντας τον θάνατο στο χωριό Ντουμπόνα.

Ανάμεσα στα θύματά του ήταν και ένας νεαρός αστυνομικός που βρισκόταν εκτός υπηρεσίας μαζί με την μικρή του αδερφή. Προσπάθησε να σταματήσει τον δράστη και τελικά βρήκε τον θάνατο.

Ο σέρβος υπουργός Εσωτερικών Μπρατίσλαβ Γκάσιτς έκανε λόγο για «τρομοκρατική ενέργεια».

 

 

Σήμερα, προτού καν ανατείλει ο ήλιος, εκατοντάδες αστυνομικοί χτένιζαν την περιοχή, ενώ ελικόπτερο εφοδιασμένο με προβολέα έψαχνε επίσης τον δράστη. Τον αναζητούσαν περισσότερα από 600 μέλη του MUP, με θερμικές κάμερες και σκυλιά της αστυνομίας.

Όπως μετέδωσε νωρίτερα από το Βελιγράδι ο Ν. Πέλπας, υπήρχαν πληροφορίες πως ο νεαρός εντοπίστηκε και περικυκλώθηκε από την αστυνομία κοντά στην κωμόπολη Μάλι Ποζάρεβατς, αλλά αρνήθηκε να παραδοθεί και αντάλλαξε πυρά με αστυνομικούς.

Ανάστατοι συγγενείς είχαν συγκεντρωθεί μπροστά στο τμήμα επειγόντων περιστατικών ιατρικού κέντρου στο Βελιγράδι, όπου διακομίστηκαν τουλάχιστον οκτώ τραυματίες, σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο N1. Η υπουργός Υγείας Ντάνιτσα Γκρούιτσιτς έκανε σύντομη επίσκεψη στο κέντρο.

 

Σε κατάσταση σοκ η χώρα

Η χώρα βρισκόταν ήδη από προχθές σε κατάσταση σοκ, έπειτα από το μακελειό σε σχολείο του Βελιγραδίου προχθές Τετάρτη (03/05), με εννιά νεκρούς.

Το νέο μακελειό εκτυλίχθηκε την επομένη της σφαγής από 13χρονο μαθητή οκτώ παιδιών και φύλακα μέσα σε σχολείο του Βελιγραδίου, τραγωδία που σόκαρε βαθιά τη χώρα.

Άλλοι επτά άνθρωποι, έξι μαθητές και μια εκπαιδευτικός, τραυματίστηκαν σε αυτή την επίθεση με τη χρήση όπλου. Δυο από τα θύματα συνέχιζαν χθες Πέμπτη (04/05) να νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση, αφού υποβλήθηκαν σε σειρά χειρουργικών επεμβάσεων.

Ο νεαρός συνελήφθη λίγη ώρα μετά το μακελειό στην αυλή του σχολείου, όπου περίμενε να καταφθάσουν οι αστυνομικοί. Τέθηκε υπό κράτηση σε ψυχιατρικό νοσοκομείο. Ο πατέρας του, γνωστός γιατρός, ιδιοκτήτης του όπλου που χρησιμοποιήθηκε, συνελήφθη και αναμένεται να καταθέσει σήμερα σε εισαγγελέα. Η μητέρα επίσης προσήχθη.

Τριήμερο εθνικό πένθος

Οι αρχές κήρυξαν τριήμερο εθνικό πένθος. Εορτασμοί και εκδηλώσεις που είχαν προγραμματιστεί ακυρώθηκαν.

Ο πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς μίλησε μια «μια από τις πιο δύσκολες μέρες στη σύγχρονη ιστορία» της Σερβίας.

Στα Βαλκάνια κυκλοφορεί τεράστιος αριθμός όπλων -συμπεριλαμβανομένων πολεμικών όπλων-, μετά τις συρράξεις και την πολυαίμακτη διάλυση της πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβίας τα χρόνια του 1990. Κάπου 765.000 όπλα, ανάμεσά τους 232.000 πιστόλια, είναι νόμιμα καταγεγραμμένα στη Σερβία, χώρα περίπου επτά εκατομμυρίων κατοίκων, όπου τα σκοπευτήρια είναι δημοφιλή.

Τον Απρίλιο του 2013, χωρικός δολοφόνησε 13 ανθρώπους, ανάμεσά τους μέλη της οικογένειάς του και περίοικους, όχι μακριά από τη Μλαντένοβατς, στην ίδια περιοχή που έγινε το χθεσινό μακελειό.

 

Πηγή: news247.gr

Ενημερώθηκε πρωινές ώρες σήμερα, η Λιμενική Αρχή Σαλαμίνας από τον Ύπαρχο του Ε/Γ – Ο/Γ – Τ/Χ ”ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΠΑΛΑΣ” Ν. Ηρακλείου 43, ότι ημεδαπός ναυτικός (ειδικότητας μηχανοδηγού) μέλος πληρώματος του εν λόγω πλοίου, το οποίο βρίσκεται εντός ναυπηγείου στη ν. Σαλαμίνα για εργασίες συντήρησης, τραυματίστηκε στο αριστερό άνω άκρο.

Προανάκριση διενεργείται από το Γ’ Λιμενικό Τμήμα Σαλαμίνας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά.

Πηγή: e-nautilia.gr

Εργαζόμενοι –ες της Γαλλίας

Η αντιδραστική μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος στη χώρας σας που επιτείνει και διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες με την αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση στη Γαλλία και αποβλέπει στη διάσωση πάση θυσία, της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, μέσα στις συνθήκες της κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού αποτέλεσε το έναυσμα για τον πολύμηνο εμβληματικό αγώνα σας, παρακαταθήκη για όλους τους εργαζόμενους του κόσμου. Ο λαός, οι εργαζόμενοι και η εργατική τάξη στην Ελλάδα έζησαν τις συνέπειες παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε το 2008. Η ελληνική κοινωνία και οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ζήσαμε και ζούμε τις συνέπειες τις ίδιας αντεργατικής πολιτικής κάτω από τη μπότα μιας διεθνούς επιτροπείας που επιβλήθηκε στη χώρα το 2010. Η εργατική τάξη στην Ελλάδα και ο ελληνικός λαός - όπως και όλος ο πλανήτης - παρακολουθούμε όμως γεμάτοι ελπίδα εσάς, τους εργαζόμενους και λαό της Γαλλίας, να ορθώνετε το ανάστημά σας απέναντι στη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα, αλλά και απέναντι σε ένα καθεστώς και μία κυβέρνηση που έχει εγκαταλείψει τα προσχήματα της αστικής δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας, εξαπολύοντας παράλληλα αστυνομικά πογκρόμ εναντίον εκατομμυρίων διαδηλωτών και απεργών που δίνουν τον ηρωικό αγώνα. Τα σωματεία που υπογράφουμε το παρόν ψήφισμα εκφράζουμε την ταξική αλληλεγγύη και τον αμέριστο θαυμασμό μας προς τα εκατομμύρια των Γάλλων απεργών που διεξάγουν αυτό τον αγώνα διαρκείας, και τον αντιλαμβανόμαστε σαν δικό μας αγώνα. Στέλνουμε τους ταξικούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς μας στην γαλλική εργατική τάξη και το λαό της Γαλλίας. Η έμπνευση από τον αγώνα σας δυναμώνει και την δική μας αποφασιστικότητα να παλέψουμε στην χώρα μας για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης βαρβαρότητας και του συστήματος που την τρέφει.

Εργαζόμενοι –ες της Γαλλίας,

Καταδικάζουμε την κρατική βία και καταστολή στο Γαλλικό λαό και τους απεργούς διαδηλωτές, απαιτούμε από την κυβέρνηση της Γαλλίας να σεβαστεί τη βούληση των εργαζομένων της Γαλλίας, να αποσύρει το αντεργατικό νομοσχέδιο και να απελευθερώσει άμεσα όλους τους συλληφθέντες. Καμία θυσία στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους – Κανένα εργατικό δικαίωμα θυσία στα συμφέροντα του καπιταλισμού.

ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

• - Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (Π.Ε.Ν.Ε.Ν.)
• - Πανελλήνια Ένωση Αρχιθαλαμηπόλων- Θαλαμηπόλων Ε.Ν (ΠΕΑΘΕΝ)
• - Πανελλήνιος Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΝΑΤ (ΠΣΣ-ΝΑΤ), Πανελλήνια Ομοσπονδία Συνταξιούχων Επικουρικής Ασφάλισης ΕΦΚΑ,
• - Πανελλήνιος Σύλλογος Συνταξιούχων Επικουρικής Ασφάλισης ΤΑΝΠΥ

• - Σωματείο Εργαζομένων Λειτουργίας Μετρό Αθήνας (Σ.Ε.Λ.Μ.Α)
• - Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
• - Σύλλογος Εργαζομένων ΤΕΕ (Σ.Ε.ΤΕΕ)
• - Σύλλογος Εργαζομένων ΕΛΓΟ – «ΔΗΜΗΤΡΑ» (ΣΥΛ.Ε.ΕΓΟ)
• - Σωματείο Εργαζομένων στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Σ.Ε. Ε.Μ.Σ.Τ.)
• - Σύλλογος ΠΕ «Κ. ΣΩΤΗΡΙΟΥ»

Η νόσος εμφανίζεται με δυσκαμψία στη σπονδυλική στήλη, μπορεί όμως να προσβάλλει και άλλες αρθρώσεις, τένοντες και συνδέσμους στους ώμους, στα ισχία και στα γόνατα δημιουργώντας σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινότητα των πασχόντων

Μία επώδυνη, χρόνια φλεγμονώδης πάθηση, που προσβάλλει, κυρίως, τη σπονδυλική στήλη, προκαλώντας σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινότητα των πασχόντων, έχει την «τιμητική» της το πρώτο Σάββατο κάθε Μαϊου, από την Διεθνή Ομοσπονδία για την Αξονική Σπονδυλοαρθρίτιδα ASIF-Axial Spondyloarthritis International Federation, Πρόκειται για την αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα, η οποία εφέτος έρχεται στο προσκήνιο με το ιδιαίτερο μήνυμα της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛΕΑΝΑ), για την αξία της κίνησης στη σωματική και ψυχική ευεξία των ασθενών.

Η αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα εμφανίζεται με δυσκαμψία στη σπονδυλική στήλη και περιορισμό στην κινητικότητά της. Μπορεί όμως να προσβάλλει και άλλες αρθρώσεις, τένοντες και συνδέσμους στους ώμους, στα ισχία και στα γόνατα δημιουργώντας σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινότητα των πασχόντων.

Χαρακτηριστικό της πάθησης είναι ότι εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας κάτω των 45 ετών (η μέση ηλικία διάγνωσης είναι 25 – 45 έτη). Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι ειδικοί υποδεικνύουν ότι επίμονος πόνος στη μέση και πρωινή δυσκαμψία για παρατεταμένο χρονικό διάστημα πρέπει να οδηγούν αμέσως σε ρευματολόγο για περαιτέρω καθοδήγηση.

Πώς η νόσος πλήττει το ανοσοποιητικό σύστημα

Στην αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα το ανοσοποιητικό σύστημα δεν λειτουργεί σωστά. Τα κύτταρα του ανοσoποιητικού συστήματος προσβάλλουν τις αρθρώσεις μεταξύ των σπονδύλων, όπως και τις αρθρώσεις μεταξύ σπονδυλικής στήλης και λεκάνης, που ονομάζονται ιερολαγόνιες αρθρώσεις. Αν δεν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, η νόσος μπορεί να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου, να προκαλέσει χρόνιο πόνο και να μειώσει σημαντικά την ικανότητα κίνησης της σπονδυλικής στήλης και να επιφέρει δυσκαμψία του θωρακικού κλωβού, δηλαδή των πλευρών, σε ορισμένους ασθενείς, με αποτέλεσμα να μειώνεται η χωρητικότητα των πνευμόνων. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό οι ασθενείς να συνεργάζονται με τον ρευματολόγο τους, ώστε να υπάρξει έγκαιρη διάγνωση και να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία.

Η αξία της κίνησης

«Η κίνηση με οποιαδήποτε μορφή είναι εξίσου σημαντική με τη φαρμακευτική αγωγή για τους πάσχοντες. Μπορεί να βελτιώσει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική ευεξία για τους ασθενείς. Μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της δυσκαμψίας και του πόνου, στη βελτίωση του ύπνου, στην αύξηση των επιπέδων ενέργειας και στη βελτίωση της ψυχικής υγείας. Η κίνηση είναι κάτι που μπορεί να κάνει ο καθένας, όποια κι αν είναι η δυνατότητά του. Δεν χρειάζεται να είναι αθλητής, δε χρειάζεται να έχει υψηλές επιδόσεις, αρκεί να το θελήσει και να το πάρει απόφαση» αναφέρει με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αγκυλοποιητικής Σπονδυλοαρθρίτιδας η κυρία Αθανασία Παππά, πρόεδρος της ΕΛΕΑΝΑ.

«Η νόσος μπορεί να είναι εξουθενωτική και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να οδηγήσει σε αναπηρία. Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις χαρακτηρίζονται από οξέα, επώδυνα επεισόδια τα οποία ακολουθούνται από προσωρινές περιόδους ύφεσης όταν τα συμπτώματα υποχωρούν. Είναι σημαντικό ο κόσμος να γνωρίζει ότι η αγκυλοποιητική σπονδυλοαρθρίτιδα είναι μια χρόνια, ή δια βίου, ασθένεια και ότι η σοβαρότητά της δεν έχει καμία σχέση με την ηλικία ή το φύλο. Μπορεί να είναι εξίσου σοβαρή στις γυναίκες και τα παιδιά όσο και στους άνδρες» τονίζει η κυρία Νάντια Μάλλιου, αντιπρόεδρος της Εταιρείας.

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με την Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα (ΕΛΕΑΝΑ) στη Γραμμή Ψυχολογικής Υποστήριξης: 210 8237302, στο τηλ. : 211 1828 572, ή στο www.arthritis.org.gr και στα social media της ΕΛΕΑΝΑ.

Πηγή: ygeiamou.gr

Ο αγώνας για ελεύθερη έκφραση των εργαζομένων και ανεξάρτητα συνδικάτα συνεχίζεται

Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας καλεί τους εκπροσώπους των σωματείων μελών του και των εργαζομένων της Αθήνας, στις 5 Μαΐου, στο Συμβούλιο της Επικρατείας, στην Ολομέλεια του οποίου συζητείται η αίτηση ακύρωσης του ΕΚΑ κατά του ΓΕΜΗΣΟΕ και του «φακελώματος» των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων από το Υπουργείο Εργασίας, «φακέλωμα» που παραβιάζει τον πυρήνα της συνταγματικά κατοχυρωμένης συνδικαλιστικής ελευθερίας, όπως ήδη έχει κρίνει με απόφασή του το Δ’ Τμήμα του ΣτΕ.

Καλούμε τα σωματεία μέλη μας και τους εργαζόμενους του Λεκανοπεδίου της Αθήνας να δώσουμε δυναμικό παρόν στο Συμβούλιο της Επικρατείας (Πανεπιστημίου 47-49) και ώρα 10πμ.

Πηγή: ergasianet.gr

Τα μέλη του σιδηροδρομικού συνδικάτου RMT της Μεγάλης Βρετανίας ψήφισαν συντριπτικά υπέρ της συνέχειας των απεργιακών κινητοποιήσεων.

Τα μέλη του σιδηροδρομικού συνδικάτου RMT της Μεγάλης Βρετανίας ψήφισαν συντριπτικά υπέρ της συνέχειας των απεργιακών κινητοποιήσεων.

Η ψηφοφορία ανάμεσα στα μέλη που εργάζονται σε 14 εταιρείες εκμετάλλευσης τρένων «επιβεβαίωσε μαζικά την εντολή για περαιτέρω απεργία», ανέφερε το συνδικάτο την Πέμπτη, με το 90% των ψήφων υπέρ της διεξαγωγής περισσότερων απεργιών τους επόμενους έξι μήνες.

Ο ηγέτης του συνδικάτου, Μικ Λιντς, περιέγραψε το αποτέλεσμα ως «ντε φάκτο δημοψήφισμα» για τη διαμάχη με μέση συμμετοχή σχεδόν 70% σε κάθε εταιρεία.

«Είναι σαφές από αυτά τα αποτελέσματα ότι τα μέλη δεν είναι διατεθειμένα να δεχτούν μια προσφορά αμοιβής που βασίζεται σε μαζικές περικοπές θέσεων εργασίας και μεγάλες επιθέσεις στους όρους και τις προϋποθέσεις τους», είπε ο Λίντς.

«Αυτό στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους εργοδότες ότι η τεράστια οργή μεταξύ των εργαζομένων των σιδηροδρόμων είναι πολύ πραγματική και πρέπει να αναγνωρίσουν αυτό το γεγονός, να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και να κάνουν βελτιωμένες προτάσεις. Πρέπει να βρεθούν γύρω από το τραπέζι με την RMT και να διαπραγματευτούν καλή τη πίστη για μια καλύτερη συμφωνία για τους εργαζόμενους σιδηροδρόμων».

? BREAKING
RMT members working for train operating companies overwhelmingly back further strike action@RMTunion announced the results of a re-ballot of members working for 14 train operating companies today which massively re-affirmed a mandate for further strike action.

— RMT (@RMTunion) May 4, 2023

Τα συνδικάτα που εμπλέκονται στις συζητήσεις πρέπει να επαναψηφίζουν τα μέλη τους κάθε έξι μήνες για να συνεχίσουν νόμιμα τη εργατική δράση.

Η επόμενη 24ωρη απεργία έχει προγραμματιστεί για το Σάββατο 13 Μαΐου, ημέρα του τελικού του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision.

Μετά την κατάρρευση των συνομιλιών τον περασμένο μήνα, ο Μικ Λίντς είπε ότι η Rail Delivery Group (RDG) είχε «πιεστεί» από την κυβέρνηση να απορρίψει την προσφορά του 9% που εξέταζε το συνδικάτο εδώ και αρκετές εβδομάδες, καθιστώντας τη συμφωνία αμοιβής του πρώτου έτους εξαρτημένη από την απόσυρση της εντολής του για απεργιακή δράση.

«Η RDG λέει τώρα ότι θα εφαρμόσει την καταβολή του πρώτου έτους του 5% μόνο εάν το συνδικάτο τερμάτιζε τις απεργιακές κινητοποιήσεις– που σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να λάβει χώρα περαιτέρω απεργία», είπε ο Λιντς.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο υπουργός Μεταφορών, Μαρκ Χάρπερ, επέκρινε τα συνδικάτα των σιδηροδρόμων για την απεργία της 13ης Μαΐου.

RMT votes overwhelmingly for further train strikes https://t.co/MGvLvu8Dfk

— The Guardian (@guardian) May 4, 2023

Ο Χάρπερ είπε ότι οι εργαζόμενοι των σιδηροδρόμων θα πρέπει να εργαστούν «σε αλληλεγγύη» με το προσωπικό των ουκρανών σιδηροδρόμων που έχουν σκοτωθεί, αντί να «στοχοποιούν κυνικά» τη Eurovision, την οποία κέρδισε η Ουκρανία πέρυσι.

Το σωματείο μηχανοδηγών Aslef σχεδιάζει επίσης απεργία, στις 12 Μαΐου. Πρόσφατα απέρριψε μια προσφορά αμοιβής 4% ετησίως για δύο χρόνια, χαρακτηρίζοντας την πρόταση ως αξιόπιστη δεδομένου ότι ο πληθωρισμός είναι στο 10%.

Περαιτέρω απεργίες των οδηγών θα πραγματοποιηθούν στις 31 Μαΐου και στις 3 Ιουνίου, την ημέρα του τελικού του Κυπέλλου Αγγλίας, όταν πολλοί οπαδοί θα ταξιδέψουν από τη βορειοδυτική Αγγλία στο Λονδίνο για να δουν δύο ομάδες του Μάντσεστερ να παίζουν στο Γουέμπλεϊ.

 

Πηγή: kosmodromio.gr

Σε πλήρη ανάπτυξη, αμέσως μετά την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, βρίσκεται το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας με κωδικό όνομα «ψαρέψτε την ακροδεξιά ψήφο». Οι απώλειες από «Δεξιά» αναδεικνύονται σε νούμερο ένα πρόβλημα για το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, εξαιτίας του στόχου της αυτοδυναμίας που προβάλλει, ο οποίος καθιστά αυτόματα «χαλαρή» την ψήφο στην κάλπη της 21^ης Μαΐου, που θα γίνει με το αναλογικό σύστημα του 2016.

Μετά την απαγόρευση του «κόμματος Κασιδιάρη», στο Μαξίμου φοβούνται τις διαρροές προς τα υπόλοιπα ακροδεξιά μορφώματα που θα κατέβουν στις εκλογές. Συνολικά υπολογίζεται πως, μαζί με την Ελληνική Λύση του Κ. Βελόπουλου, το ποσοστό που «παίζει» για την ακροδεξιά στην επερχόμενη κάλπη προσεγγίζει το 12%-13%. Αποτελεί, δηλαδή, ένα κομβικό νούμερο για τους εκλογικούς στόχους της Νέας Δημοκρατίας. Όπως φαίνεται, η παρουσία της ακροδεξιάς τριάδας Μ. Βορίδη – Α. Γεωργιάδη – Θ. Πλεύρη, όπως και η στήριξη του Γ. Καρατζαφέρη, δεν αρκούν για την ενσωμάτωση του χώρου. Για τον λόγο αυτό, η ΝΔ προχώρησε και σε κινήσεις όπως η ένταξη του αδερφού του Κ. Βελόπουλου, Δημήτρη Βενιέρη, στην Α’ περιφέρεια της Θεσσαλονίκης, εκεί όπου «κατεβαίνει» και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Επίσης, επιβεβαιώνονται συνεχώς κρούσματα «προσέγγισης» των υποψηφίων της Ελληνικής Λύσης, δύο εκ των οποίων (Α. Αλεξοπούλου, Α. Μυλωνάκης) αποχώρησαν από τα ψηφοδέλτια, όταν ο Κ.Βελόπουλος αποφάσισε να τους αλλάξει εκλογική περιφέρεια, ενώ ο Δ. Αβδελάς πήγε στα Γρεβενά.

Παρά τον επικοινωνιακό βομβαρδισμό από τα ΜΜΕ, ωστόσο, η ΝΔ δεν δείχνει να αντισταθμίζει τις εκλογικές απώλειες και γι’ αυτό προσφεύγει σε πρόσθετες προεκλογικές παροχές και φρούδες υποσχέσεις της τελευταίας στιγμής για αύξηση μισθών και καλύτερο ΕΣΥ. Βέβαια, όλα αυτά τα συνδέει με την ανάπτυξη, την πολυθρύλητη «επενδυτική βαθμίδα» και την επιστροφή στα ματωμένα πλεονάσματα.

Επιπλέον η ΝΔ προσπαθεί να αντιτάξει τη λογική του φόβου με μία γενική αίσθηση περί «αριστερού κινδύνου». Στην κατεύθυνση αυτή, προβάλλεται έντονα το μάλλον απίθανο σενάριο της «κυβέρνησης ηττημένων» με τη συμμετοχή ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και ΜΕΡΑ25. Ειδικό ρόλο στην ανάδειξη της ακροδεξιάς ατζέντας παίζει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Τ. Θεοδωρικάκος, που τις τελευταίες ημέρες επιχειρεί απολογισμό των πολιτικών χτυπήματος του φοιτητικού κινήματος, ως δείγμα των προθέσεων της Νέας Δημοκρατίας να «θωρακίσει» το δόγμα «νόμος και τάξη» εφόσον επανεκλεγεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι διαφημίζει τις εισβολές αστυνομικών σε πανεπιστημιακούς χώρους αλλά και τις «εκκενώσεις καταλήψεων» ως δείγματα της αποτελεσματικότητας της κυβερνητικής πολιτικής. Στον ίδιο τόνο και ο Ν. Μηταράκης, που ως υπουργός Μετανάστευσης δίνει συνεχώς στοιχεία για τη μείωση των μεταναστευτικών ροών και τα «σκληρά σύνορα», μετά τη διαφήμιση του «φράχτη του Έβρου» από τον πρωθυπουργό. Σε αυτό το κλίμα… ελέγχεται το κατά πόσο ήταν απλά ένα φραστικό λάθος η διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε στην ανακοίνωση Μητσοτάκη για την 21^η Απριλίου. Στην ανακοίνωση θυμίζουμε ότι υπήρχε η φράση «οι Ελληνίδες και οι Έλληνες τιμούν την επέτειο», που στη συνέχεια άλλαξε σε «υποδέχονται την επέτειο». Μια συμπεριφορά που, αν μην τι άλλο, δείχνει τη διστακτικότητα και την προσοχή των πρωθυπουργικών λογογράφων, όταν αναφέρονται σε θέματα που σχετίζονται με το ακροδεξιό κοινό.

Πηγή: prin.gr

Την προσπάθεια που γίνεται για να εφευρεθούν διαφορές ανάμεσα σε ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, παρότι -όπως ομολογούν δικά τους κορυφαία στελέχη- έχουν εντυπωσιακές συγκλίσεις μεταξύ τους, σημείωσε ο Γιάννης Πρωτούλης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας στην τηλεόραση του «Mega» το πρωί της Παρασκευής 5 Μάη.

Ερωτηθείς για την κατάσταση στην Παιδεία σημείωσε ότι είναι τραγική, σε όλες τις βαθμίδες από το σχολείο που έχει μετατραπεί σε εξεταστήριο έως το Πανεπιστήμιο, γιατί υπάρχει υποχρηματοδότηση της Παιδείας, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος στους ιδιώτες και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Για τις βάσεις εισαγωγής στα Πανεπιστήμια, σημείωσε ότι αυτές όλα τα προηγούμενα χρόνια αυξομειώνονταν ανάλογα με τα επαγγελματικά δικαιώματα και την επαγγελματική προοπτική των παιδιών.

Σημείωσε το κύμα φυγής των νέων εργαζομένων προς το εξωτερικό γιατί οι μισθοί στη χώρα μας είναι χαμηλοί, κατάσταση που έχουν διαμορφώσει όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα με την αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοσαν.

Καταλήγοντας, στηλίτευσε την πολιτική που μετατρέπει σε εμπόρευμα τα πάντα, την Υγεία, τα νοσοκομεία, την Παιδεία κλπ., σημειώνοντας ότι αυτή η πολιτική είναι σε βάρος του λαού, των φτωχών, των λαϊκών στρωμάτων και πρέπει να δυναμώσουν οι λαϊκοί αγώνες για την αποτρέψουμε. 

Πηγή: 902.gr