H προτεινόμενη πώληση της Hyundai LNG Shipping, της μεγαλύτερης ναυτιλιακής εταιρείας της Νότιας Κορέας που δραστηριοποιείται στη μεταφορά LNG, από τους θεσμικούς της επενδυτές πέφτει σε σκοπέλους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Korea Times, τόσο η Federation of Korea Maritime Industries (FKMI) όσο και ναυτεργατικά σωματεία εναντιώνονται στην προοπτική η Hyundai LNG Shipping να περάσει σε ξένα χέρια.

Στην ανακοίνωσή της η FKMI, η οποία απαρτίζεται από 54 ομίλους της ευρύτερης ναυτιλίας, σημειώνει ότι μια τέτοια κίνηση θα πρέπει να σταματήσει, καθώς δεν είναι προς το συμφέρον της εθνικής οικονομίας και ασφάλειας της Νότιας Κορέας. «Η Κορέα εξαρτάται από τη ναυτιλία για τη μεταφορά σημαντικών στρατηγικών εμπορευμάτων που χρειάζεται, όπως αργό πετρέλαιο, φυσικό αέριο, άνθρακας και σιδηρομετάλλευμα. Οι κορεατικές ναυτιλιακές εταιρείες πρέπει να μεταφέρουν ενεργειακούς πόρους, για να εξασφαλίσουν ταχεία ανταπόκριση και σταθερό εφοδιασμό ενόψει των ταχέως μεταβαλλόμενων διεθνών συνθηκών», αναφέρει η ανακοίνωση.

Η Hyundai LNG Shipping, η οποία ανήκει στο private equity fund IMM Holdings, διαχειρίζεται έναν στόλο δεκαέξι LNG carriers, ενός LNG bunkering και έξι LPG carriers. Η Hyundai LNG Shipping ήταν το division της HMM για τη μεταφορά LNG και αγοράστηκε από την IMM Private το 2014, κατά τη διάρκεια της κρίσης ρευστότητας της HMM.

Πηγή: naftikachronika.gr

Η διάταξη περί βάσιμου λόγου απόλυσης καταργήθηκε λίγες μέρες μετά την ανάληψη καθηκόντων από τη σημερινή κυβέρνηση (πρωτότυπο!)...

Εξαιρετικά ευμετάβλητη αποδεικνύεται η αγορά εργασίας, παρά τα… κυβερνητικά επινίκια. Ο αριθμός των απολύσεων, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου που λήγουν και των παραιτήσεων είναι τόσο μεγάλος, ώστε οδηγεί σε ανακύκλωση εργατικού δυναμικού.

Και όχι υπό τις καλύτερες συνθήκες…

Κατά το τρίμηνο Ιανουαρίου-Μαρτίου οι αναγγελίες προσλήψεων ανήλθαν στις 619.788 και οι αποχωρήσεις έφτασαν τις 562.301 (332.062 καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου και 230.239 οικειοθελείς αποχωρήσεις). Αποτέλεσμα, το ισοζύγιο των ροών μισθωτής απασχόλησης του πρώτου τριμήνου για το τρέχον έτος να είναι θετικό κατά 57.487 θέσεις εργασίας, παρά τον ομολογουμένως (αρχικά) αξιοσημείωτο αριθμό προσλήψεων.

Η διάταξη περί βάσιμου λόγου απόλυσης, με την οποία είχε ενισχυθεί  το πλαίσιο προστασίας για τον εργαζόμενο, καταργήθηκε λίγες μέρες μετά την ανάληψη καθηκόντων από τη σημερινή κυβέρνηση (πρωτότυπο!)… 

Έτσι, οι εργαζόμενοι βρέθηκαν και πάλι εξαιρετικά ευάλωτοι απέναντι στις εργοδοτικές πιέσεις υπό την απειλή της απώλειας της θέσης εργασίας τους.

Το καθεστώς των απολύσεων, κρύβει πέντε μεγάλες παγίδες, τις οποίες θα πρέπει να γνωρίζουν,  προκειμένου να αποφύγουν, οι εργαζόμενοι.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων της ΓΣΕΕ (ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ):

1. Εάν η καταγγελία σύμβασης γίνει ύστερα από προειδοποίηση, ο εργοδότης καταβάλει μόνο την μισή αποζημίωση.

2. Η σύμβαση ορισμένου χρόνου λήγει αυτόματα με τη λήξη του συμφωνημένου χρόνου και δεν απαιτείται έγγραφη αναγγελία και καταβολή αποζημίωσης. Μάλιστα, η σύμβαση ορισμένου χρόνου μπορεί να καταγγελθεί πριν τη λήξη της για «σπουδαίο λόγο» (π.χ. παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων και πρόκληση βλάβης από το μισθωτό με αθέτηση ουσιωδών όρων της σύμβασης κλπ), με τον εργοδότη να μην έχει υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης.

3. Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις η απόλυση, θεωρείται άκυρη:

– Συνδικαλιστικά στελέχη

– Έγκυες εργαζόμενες

– Αντίστοιχη προστασία προβλέφθηκε και για τον πατέρα εργαζόμενο

– Αδειούχοι εργαζόμενοι

– Στρατευμένοι μισθωτοί και

– προσληφθέντες αναγκαστικά με τις διατάξεις για την προστασία ατόμων με ειδικές ανάγκες, πολυτέκνων, πολεμιστών, αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης κλπ.

4. Χρόνος προσφυγής: Ο εργαζόμενος που απολύεται από την εργασία του με άκυρη καταγγελία μπορεί να προσφύγει στα Δικαστήρια και να ζητήσει να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του και να του καταβληθούν οι μισθοί υπερημερίας από τον εργοδότη που δεν αποδέχεται τις προσφερόμενες υπηρεσίες του, σε διάστημα 3 μηνών από την κοινοποίηση του εγγράφου της απόλυσης. Διαφορετικά, το δικαίωμα παραγράφεται και η αγωγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Κάθε αγωγή του εργαζομένου για καταβολή ή συμπλήρωση της αποζημίωσης, πρέπει να ασκηθεί μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία 6 μηνών από τότε που κατέστη απαιτητή. Δηλαδή, από την καταβολή της αποζημίωσης ή τη λύση της εργασιακής σχέσης.

5. Απόλυση χωρίς αποζημίωση:

– Πριν τη συμπλήρωση ενός έτους υπηρεσίας του εργαζόμενου στην επιχείρηση.

– Αν παραιτηθεί ο εργαζόμενος.

– Στη σύμβαση ορισμένου χρόνου, εκτός αν καταγγελθεί πριν τη λήξη της από τον εργοδότη χωρίς σπουδαίο λόγο οπότε οφείλονται όλοι οι μισθοί του υπόλοιπου χρόνου μέχρι τη λήξη της.

– Στη σύμβαση έργου, εκτός αν υποκρύπτεται σχέση ή σύμβαση εξαρτημένης εργασίας οπότε τεκμαίρεται ότι υφίσταται μια ενιαία σύμβαση εργασίας και οφείλεται αποζημίωση.

– Σε περίπτωση μήνυσης σε βάρος του εργαζόμενου για αδίκημα που διαπράχθηκε κατά την εκτέλεση της εργασίας του ή για κατηγορία που του απαγγέλθηκε σε βαθμό πλημμελήματος.  Εάν απαλλαγεί, ο μισθωτός δικαιούται να ζητήσει την αποζημίωσή του.

Πηγή: kosmodromio.gr

Είκοσι εννέα συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν στην Ιταλία με τη συνεργασία της Ιντερπόλ.

Πρόκειται για μέλη εγκληματικής οργάνωσης, η οποία μετέφερε παράτυπους μετανάστες από την Τουρκία στην Ιταλία περνώντας και από τη χώρα μας. Η οργάνωση, εκτός από την παράνομη μεταφορά μεταναστών, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, δρούσε και στον τομέα του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος.

Η μεταφορά γινόταν με ιστιοφόρα και ο κάθε μετανάστης πλήρωνε δέκα χιλιάδες ευρώ. Τον συντονισμό της έρευνας ανέλαβε η εισαγγελία κατά της μαφίας του Καταντζάρο, στην Καλαβρία. Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, οι συλληφθέντες μετέφεραν στην Ιταλία, με τον τρόπο αυτό, χιλιάδες παράτυπους μετανάστες, χάρη σε μέλη της που δρούσαν στην Τουρκία, στην Ιταλία και στη χώρα μας. Στο πηδάλιο των ιστιοφόρων βρίσκονταν κυρίως Ρώσοι πολίτες.

Πηγή: atexnos.gr

Σε φάση «τελικής ευθείας» βρίσκεται η διαδικασία για τη μεγάλη «πίτα» της λεγόμενης «πράσινης ενέργειας»

Σε φάση «τελικής ευθείας» βρίσκεται η διαδικασία για τη μεγάλη «πίτα» της λεγόμενης «πράσινης ενέργειας». Η αρμόδια αρχή (ΕΔΕΥΕΠ – Ελληνική Διαχειριστική Αρχή Υδρογονανθράκων) βρίσκεται στο τελικό στάδιο οριστικοποίησης του εθνικού προγράμματος με τις θαλάσσιες ζώνες όπου θα αναπτυχθούν τα πρώτα 2.000-2.500 MW υπεράκτιων αιολικών πάρκων, το προσχέδιο του οποίου αναμένεται να καταθέσει στο αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας μέχρι τα τέλη Mαΐου.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει ρεπορτάζ της Καθημερινής, η Κρήτη και συγκεκριμένα η θαλάσσια έκταση από τη Σητεία έως τον Ξηρόκαμπο, στις βόρειες ακτές του ανατολικού άκρου του νησιού και ανατολικά της Ιεράπετρας, το Βόρειο Αιγαίο μεταξύ Λήμνου και Αγ. Ευστρατίου, τα Δωδεκάνησα στον άξονα Ικαρίας – Πάτμου – Λέρου και οι Κυκλάδες είναι οι περιοχές όπου θα εγκατασταθούν τα πρώτα υπεράκτια αιολικά πάρκα στην Ελλάδα.

Το προσχέδιο θα περιλαμβάνει τις παραπάνω περιοχές ως δυνητικές για την ανάπτυξη υπεράκτιων αιολικών πάρκων και αφού εγκριθεί με ΚΥΑ από τα συνολικά εννέα εμπλεκόμενα υπουργεία, θα προχωρήσει η ακριβής οριοθέτηση των περιοχών οργανωμένης ανάπτυξης καθώς και των θαλάσσιων «οικοπέδων» εντός της κάθε οργανωμένης περιοχής που θα παραχωρηθούν στους επενδυτές μέσω διαγωνισμών. 

Ποιοι μεγαλοκαρχαρίες της ενέργειες συγκρούονται

Όπως είναι αναμενόμενο αυτή η διαδικασία έχει οδηγήσει και στον πρώτο γύρο της σκληρής μάχης μεταξύ των μεγαλοκαρχαριών της ενέργειας, οι οποίοι, σαν έτοιμοι από καιρό, έχουν ήδη στήσει τις κοινοπραξίες τους.

Ο πρώτος κύκλος δημοπράτησης θαλασσίων οικοπέδων για την εγκατάσταση υπεράκτιων αιολικών πάρκων θα αφορά έργα ελάχιστης ισχύος 200-250 MW. Η νέα αγορά που ανοίγει είναι αντικείμενο διεκδίκησης ισχυρών ξένων εταιρειών που κατέχουν τεχνογνωσία και έχουν συμμαχήσει με εγχώριους ενεργειακούς ομίλους. Έτσι, εν αναμονή του πρώτου διαγωνισμού παραχωρήσεων, που βάσει του σχεδιασμού τοποθετείται το 2027, έχουν συγκροτηθεί τα πρώτα επιχειρηματικά σχήματα μεταξύ Ελλήνων και ξένων επενδυτών.

Συγκεκριμένα:

– η γερμανική RWE με τη HELLENiQ ENERGY, η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή με την Ocean Winds (κοινοπραξία της πορτογαλικής EDPR και της γαλλικής Engie),

– η Mytilineos με τη δανέζικη Copenhagen Offshore Partners,

– η Motor Oil με την Abu Dhabi Future Energy Company (Masdar) και

– η Iντρακάτ με την Parkwind.

Εταίρο αναζητεί και η ΔΕΗ Ανανεώσιμες, η οποία βρίσκεται σε συζητήσεις με τρεις ξένες εταιρείες και τις πληροφορίες να τη φέρουν πιο κοντά στη γαλλική Total Eren.

Ισχυρό εξακολουθεί να είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, και το ενδιαφέρον της νορβηγικής Equinor, η οποία όμως μέχρι σήμερα δεν έχει έρθει σε συμφωνία με κάποια ελληνική εταιρεία.

Στην «κούρσα» πάντως, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της Καθημερινής, προπορεύεται ο όμιλος Κοπελούζου, ο οποίος θα κατασκευάσει το πρώτο πιλοτικό αιολικό πάρκο στη θαλάσσια περιοχή της Αλεξανδρούπολης εντός της πρώτης «go-to area» στην Ελλάδα, δηλαδή εντός οριοθετημένης περιοχής, όπως προβλέπει η εργαλειοθήκη REPowerEU της Κομισιόν, στην οποία τα έργα ΑΠΕ προχωρούν με διαδικασίες ταχείας αδειοδότησης. 

Πηγή: imerodromos.gr

Μια παρουσία και μια παραίτηση

«Καλησπέρα σας, σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας στο στούντιο 4 της ΕΡΤ που θα φιλοξενηθεί το debate. Είναι το στούντιο το οποίο σε λίγες μέρες θα φιλοξενήσει το debate των πολιτικών αρχηγών με συντονιστή τον Γιώργο Κουβαρά» αναγγέλλει ο Ερμής.

 «Κανονικά θα έπρεπε να κάνει εκείνος αυτή την παρουσίαση, αλλά λόγω φόρτου εργασίας επιστράτευσαν εμένα. Η αλήθεια είναι ότι εγώ το μόνο που ζήτησα είναι να κάνω έναν πιλότο εκπομπής».

H πρώτη εμφάνιση εικονικού παρουσιαστή με τεχνητή νοημοσύνη στην Ελλάδα από την ΕΡΤ είναι πλέον γεγονός.

Ο λόγος για τον «Ερμή», ο οποίος στις 4.5.2023 «ανέλαβε» να παρουσιάσει ορισμένα στοιχεία για την ΕΡΤ και το ERTNEWS στους δημοσιογράφους που βρέθηκαν στο ραδιομέγαρο ενόψει του debate  που θα διεξαχθεί στις 10 Μαΐου.

Δυο ημέρες πριν, στις 2 Μάη, με αστραπιαία ταχύτητα διάδοσης ανά την υφήλιο, έβλεπε το φως της δημοσιότητας η παραίτηση από τη Google του  «Νονού της Τεχνητής Νοημοσύνης» Τζέφρι Χίντο (Geoffrey Hinton). Ο Χίντο είναι εκείνος ο οποίος το 2012, μαζί με δύο από τους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο δημιούργησε ένα νευρωνικό δίκτυο που  οδήγησε σε  συστήματα όπως το ChatGPT..

Ο Hinton δήλωσε ότι παραιτήθηκε για να μιλήσει ελεύθερα για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης. Υπογράμμισε επίσης πως εν μέρει λυπάται για τη συνεισφορά του στον τομέα καθώς «ορισμένοι από τους κινδύνους των chatbots της τεχνητής νοημοσύνης είναι «αρκετά τρομακτικοί».

Λίγες ημέρες πριν ένας ενημερωτικός ιστότοπος του Κουβέιτ παρουσίασε μια «εικονική παρουσιάστρια», γέννημα της τεχνητής νοημοσύνης, στην οποία φιλοδοξεί να αναθέσει την παρουσίαση ενός δελτίου ειδήσεων.

Ένα ρομπότ ChatGPT έχει μπει ήδη σε σχολικές τάξεις της Κύπρου.

Στις ΗΠΑ το ChatGPT χρησιμοποιείται ευρέως από μαθητές και φοιτητές για τη σύνταξη των εργασιών τους.

Μεγάλοι οργανισμοί και εταιρείες  χρησιμοποιούν τέτοιες εφαρμογές για να διευκολύνονται σε χρονοβόρες αποφάσεις. Για παράδειγμα, η Amazon χρησιμοποιεί εφαρμογές ΤΝ για να προεπιλέγει από τον τεράστιο όγκο βιογραφικών που λαμβάνει συνεχώς τα καταλληλότερα τα οποία ο αλγόριθμος ταξινομεί πάνω-πάνω στην λίστα προς εξέταση.

Ταυτόχρονα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συζητά ήδη την υιοθέτηση κοινοτικής νομοθεσίας γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών στις ΗΠΑ και την ΕΕ ασκούν πιέσεις σε εκλεγμένους αξιωματούχους να χαλιναγωγήσουν την έρευνα του OpenAI. Με επιστολή, η οποία μέχρι τώρα έχει συγκεντρώσει σχεδόν 24.000 υπογραφές από ερευνητές, μηχανικούς και επιστήμονες της ΤΝ, ζητήθηκε μια εξάμηνη παύση σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανάπτυξης μεγάλων μοντέλων ΤΝ που θα είναι ισχυρότερα από το GPT-4.(«Ρομπότ με παραισθήσεις»; Newsroom 16 Απριλίου)

Η Τεχνητή Νοημοσύνη, ήδη έχει ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην πορεία εξέλιξης της τεχνολογίας.

Λοιπόν; Θα καταφέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη να αποκτήσει συνείδηση της ύπαρξής της;

Πόσο έχει προχωρήσει η Τεχνητή Νοημοσύνη, ή η νοημοσύνη των αλγορίθμων; (Αλγόριθμος μπορεί να θεωρηθεί οποιαδήποτε ακολουθία εντολών που μπορεί να εκτελεσθεί από μια υπολογιστική μηχανή. Ο όρος προέρχεται από μία διατριβή του Πέρση μαθηματικού Μοχάμεντ ιμπν Μουσά αλ-Χουαρίζμι (781 – 850 μ.Χ. ).

Τελικά αυτή καθ’ αυτή η ύπαρξη τέτοιων μηχανών θα λειτουργεί υπέρ του ανθρώπου ή μπορεί να μας φέρει μπροστά σε δυσάρεστες καταστάσεις;

Ποιοτικά νέες πηγές κινδύνων και ευκαιριών

Οι επιστημονικοτεχνικές επαναστάσεις αλλάζουν τις συνθήκες και τους όρους παραγωγής, αναπαραγωγής, επικοινωνίας και συγκοινωνίας του ανθρώπου.

Κάθε μία όμως με τον ιδιαίτερα, ιστορικά,  τρόπο της.

Η έλευση της Πληροφορικής, της τέταρτης οικουμενικής τεχνολογικής επανάστασης (μετά την αγροτική, που σημάδεψε το τέλος της νομαδικής ζωής, μετά την ατμομηχανή που σημάδεψε το πέρασμα στον ώριμο-βιομηχανικό καπιταλισμό και μετά τον εξηλεκτρισμό, που έθεσε τα θεμέλια για το πέρασμα στο μονοπωλιακό στάδιο), επιτάχυνε την υπό εξέλιξη επανάσταση της Γενετικής και της Μοριακής Βιολογίας.  Οδηγεί σε μηχανές - όπως η τεχνητή νοημοσύνη - που δεν πολλαπλασιάζουν μόνο τη μυϊκή δύναμη του ανθρώπου αλλά και την πνευματική του ισχύ. Σε συνδυασμό με τις καθηλωτικές παραγωγικές σχέσεις, καθώς αναιρεί την εμπορευματικότητα ολόκληρων περιοχών παραγωγής είτε άμεσα π.χ. CD μουσικής, είτε λόγω λαθρεμπορίας, πχ.  βιβλία, ναρκοθετεί το εμπόρευμα ως εμπόρευμα, τον πυρήνα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής,.

Όπως όλες οι τεχνολογίες - και δη τα τεχνολογικά άλματα - είναι  μια μεγάλη ευκαιρία και ταυτόχρονα πηγή πολλών κινδύνων.

Αν, όπως δηλώνει ο καθηγητής του ΜΙΤ Κ. Δασκαλάκης,  «κατά κάποιο τρόπο η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα στοίχημα που έχει βάλει ο ανθρώπινος εγκέφαλος με την ίδια τη δαρβινική εξέλιξη του ανθρώπου», τότε ποια είναι τα όρια της, ποια είναι η ευκαιρία που μας δίνει και ποιοι οι κίνδυνοι από την ανάπτυξη της;

‘Ένα από ανώτατα, τα οριακά δημιουργήματα του ανθρώπου θα μπορούσε να θεωρηθεί η αντιγραφή του ίδιου του εαυτού του, η αντιγραφή του ίδιου του ανθρώπινου εγκέφαλου.

Φυσικά μια τέτοια πορεία πρέπει να θεωρηθεί ασυμπτωτική, δηλαδή να τείνει αλλά ποτέ να μη φτάνει. Κι αυτό επειδή η ίδια η πολύπλοκη δομή του ανθρώπινου εγκεφάλου τείνει στο άπειρο. (Ο ανθρώπινος εγκέφαλος, αυτή η «μάζα» των 1,4 – 1,5 κιλών που για προστασία  «επιπλέει» στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό,  εκτιμάται ότι  αποτελείται από περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα, νευρογλοιακά κύτταρα και νευρώνες).

Ήδη αναπτύσσονται αυτοοδηγούμενα αυτοκίνητα, που θα αντικαταστήσουν πολλά επαγγέλματα, είτε αυτά αφορούν οδηγούς ταξί και λεωφορείων είτε φορτηγών είτε delivery.

 «Ψυλλιαζόμαστε» επίσης το πόσο ορμητικά  θα μπει η Τεχνητή νοημοσύνη  στις μεταφορές, στην υγεία (scans, ΜRIs, διαγνωστική), στην οικιακή βοήθεια και στη φροντίδα ηλικιωμένων.

Πριν λίγες δεκαετίες για να βρεις μια πληροφορία, έπρεπε να ανοίξεις την εγκυκλοπαίδεια.

Μέχρι τις μέρες μας πήγαινες στο Google και έγραφες αυτό που ψάχνεις να βρεις.

Τώρα πλέον, μπορείς να μπεις στο Google και αρκεί να μιλήσεις ή να εισάγεις μια εικόνα για να βρεις αυτό που θέλεις.

Το επόμενο βήμα είναι η διεπαφή αυτή να μην είναι καν λεκτική.

 Με την κατάλληλη διασύνδεση - διεπαφή εγκεφάλου και μηχανής, ο ανθρώπινος εγκέφαλος ως εύπλαστος που είναι, θα μάθει να επικοινωνεί απ’ ευθείας με την τεχνολογία.

Εφόσον γίνει, οι κοινωνικές συνθήκες εργασίας και επικοινωνίας θα αλλάξουν τόσο πολύ που αν δεν πάρεις μέρος και  εσύ τότε αρνείσαι να βρίσκεσαι εκεί που συμβαίνουν οι εξελίξεις. Το τοπίο θα αλλάξει τόσο που δεν θα μπορείς να το αρνηθείς.

 Ιδιαίτερης βαρύτητας  επόμενο βήμα, επίσης, είναι η απόκτηση  ικανότητας ενός τεχνολογικού συστήματος να μεταφέρει εμπειρία από μια νοητική λειτουργία που εκτελεί ήδη σε μία άλλη που πρόκειται να εκτελέσει.

Για παράδειγμα αν έχει ήδη μάθει μια ξένη γλώσσα  και θέλει να μάθει άλλη μια, να μπορεί να μεταφέρει εμπειρία και διαίσθηση από την εκμάθηση της  μιας γλώσσας στην άλλη κ.α.

Η εξέλιξη αυτή θα είναι ένα κλειδί που ακόμη λείπει.

Η έλλειψη αυτή όμως είναι ζήτημα χρόνου  να καλυφτεί.

Σε αυτή τη διαδρομή η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αντικαθιστά τον άνθρωπο σε νοητικές λειτουργίες, που δεν θα έπρεπε να τον απασχολούν. Να λειτουργεί ως μια ευκαιρία αποδέσμευσης του ανθρώπινου εγκέφαλου από τετριμμένες νοητικές λειτουργίες και να απασχολείται σε πιο δημιουργικές, πιο ενδιαφέρουσες και πιο ταιριαστές για ένα από τα καλύτερα κατασκευάσματα που έχει φέρει η εξέλιξη του ανθρώπου, τον  ανθρώπινο εγκέφαλο, αυτό τον θαυμαστό βιολογικό υπολογιστή.

Αν λοιπόν η ανακάλυψη της πληροφορικής, της βιοτεχνολογίας, των οπτικών ινών και της νανοτεχνολογίας αποτελούν την επιστημονικοτεχνική  επανάσταση των τελευταίων 40-50 χρόνων, τότε η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένα άλμα μέσα στο άλμα, είναι μια νέα ποιότητα.

Αυτό το συνολικό τεχνοεπιστημονικό άλμα θέτει τη μαρξιστική Αριστερά ενώπιον των σκοπών και των καθηκόντων της.

Οι νόμοι της διαλεκτικής κίνησης της Φύσης και πολύ περισσότερο της κοινωνίας δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται και να περιγράφονται με την απλοποιητική σχηματοποίηση που επέτρεπαν τα επιστημονικά δεδομένα του 19ου αιώνα.

Σήμερα η ουσία, η μορφή, η εξέλιξη και ο μετασχηματισμός αυτών των νόμων πρέπει να κατανοείται, με βάση τους σύγχρονους, βαθύτερους και ποικιλόμορφους αντιφατικούς συνδυασμούς εκδήλωσης «της αιτιότητας», της «αναγκαιότητας μέσα από το τυχαίο» που η σύγχρονη επιστήμη αποκαλύπτει στην κίνηση του υλικού κόσμου.

Ο μαχόμενος υλισμός δεν μπορεί λοιπόν παρά  να εξελίσσεται σύμφωνα με τις κατακτήσεις της επιστήμης.

 Αλλά γι αυτό ο Ε. Μπιτσάκης έχει ήδη ανεκτίμητη συνεισφορά.

Που οφείλεται αυτή η ταχύτητα εξέλιξης;

«Η πρόοδος που έχει κάνει η τεχνολογία τα τελευταία πέντε χρόνια με έχει εντυπωσιάσει. Ίσως αν με ρωτούσες πριν από πέντε χρόνια για κάποια από αυτά που έχουν πλέον γίνει, να σου έλεγα ότι βρίσκονται στα όρια επιστημονικής φαντασίας… Αλήθεια, τι θα πραγματεύεται η επιστημονική φαντασία στο μέλλον; Θα εξαντληθεί η θεματολογία της;» αναρωτιέται ο Κ. Δασκαλάκης.

Αλλά σε τι οφείλεται αυτή η ταχύτητα εξέλιξης;

Μεταξύ των άλλων στον μυθικό όγκο δεδομένων που έχουμε προς επεξεργασία και στην ιλιγγιώδη ταχύτητα αυτής καθ’ αυτής της επεξεργασίας σε συνδυασμό με την προσέγγιση στο πώς φτιάχνουμε υπολογιστικές διαδικασίες που μιμούνται ανώτερες νοητικές διαδικασίες του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Αυτά μαζί μας οδηγούν στην προσομοίωση ανώτερων νοητικών λειτουργιών, τη στιγμή που στο παρελθόν, ακόμη και στο πρόσφατο, κάτι τέτοιο ήταν εξαιρετικά χρονοβόρο,  δύσκολο έως και αδύνατο.

Έτσι  χάρη στην ψηφιοποίηση της ανθρώπινης δράσης πολλές ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν μεταφερθεί στο Ίντερνετ, από αγορές προϊόντων και υπηρεσιών μέχρι κοινωνική αλληλεπίδραση κι επικοινωνία.

Σε πολλές επιμέρους νοητικές λειτουργίες οι υπολογιστές είναι καλύτεροι από τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος με τη βοήθεια υπολογιστή νικά τον υπολογιστή. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος με τη βοήθεια της τεχνολογίας, ο ανθρώπινος εγκέφαλος και η τεχνητή νοημοσύνη αντάμα,  είναι ανώτερα και από την τεχνολογία ξεχωριστά, και από τον ανθρώπινο εγκέφαλο από μόνο του.

Αν επομένως προχωρήσει η διασύνδεση -  διεπαφή του εγκεφάλου με την τεχνολογία τότε οι αλλαγές σε όλες ανεξαίρετα τις περιοχές της ανθρώπινης δραστηριότητας θα είναι πρωτόγνωρες.

Εν ολίγοις όταν ο άνθρωπος φτάσει (σχεδόν) στο σημείο να αναπαράγει με τεχνητό τρόπο τις ίδιες του τις ικανότητες (τότε μιλάμε για γενική τεχνητή νοημοσύνη ενώ μέχρις ώρας για ειδική), τότε αυτή η νέα πραγματικότητα, το νέο δίδυμο ανθρώπινου εγκεφάλου τεχνητής νοημοσύνης  θα αφήνει όλα τα ενδεχόμενα  ανοιχτά και όλα πιθανά ακόμη και  το δίδυμο αυτό να  μπορεί να αναπτυχθεί σε βαθμό πολλαπλάσιο του ενός (του ανθρώπινου εγκεφάλου ή του υπολογιστή)..

Τότε θα είναι δύσκολο να καταλάβεις ποιος είναι άνθρωπος και ποιος μηχανή ακόμα κι αν ο συνομιλητής βρίσκεται μπροστά σου.

Αντιμέτωποι μπροστά σε σοβαρά ζητήματα

Η τεχνολογία είναι στη ζωή μας και μαζεύει δεδομένα από την δραστηριότητά μας. Καταγράφει τι αναζητήσεις κάνουμε στο Google, τι αγοράζουμε, τι διαβάζουμε και τι σχολιάζουμε στο Facebook, τι λέμε μεταξύ μας και τα επεξεργάζεται για να δημιουργήσει τεχνητή νοημοσύνη.

Αλλά όταν ενσωματώνει πληροφορία που μας αφορά και δεν είμαστε διατεθειμένοι να την παραχωρήσουμε, τότε τίθενται σοβαρά ζητήματα ιδιωτικότητας και όχι μόνο.

 Με τη  νέα τεχνολογική επανάσταση προκύπτουν επομένως νέα ηθικά ζητήματα, απαιτούνται και νέοι κανόνες ηθικής όχι μόνο γιατί με τη νέα τεχνολογία μπορεί να βρεθεί κάποιος σε εξαιρετικά ανεπιθύμητες καταστάσεις αλλά και γιατί μπορεί να βρεθεί σε ακραία διλήμματα.. Ας υποθέσουμε π.χ. ότι ένα αυτοοδηγούμενο αυτοκίνητο αναγνωρίζει ότι σε μερικά δευτερόλεπτα πρόκειται να συμβεί ατύχημα με εμπλοκή πεζών και ότι αυτό είναι αναπόφευκτο τότε ποιος αποφασίζει τι, που και πως θα συμβεί;

Αυτό φυσικά που είναι εποικοδομητικό είναι το να σκεφτόμαστε, ενόψει αυτής της αναμορφωτικής δύναμης που έρχεται, όχι μόνο αν μπορούμε να επιτύχουμε στόχους αλλά αν πρέπει και πως, πώς μπορούμε να την κατευθύνουμε με τρόπο ώστε να αλλάξει θετικά τη ζωή του ανθρώπου και πώς μπορούμε να προστατευτούμε αν πιθανώς αυτή φτάσει σε λάθος χέρια.

Πολύ περισσότερο που η  ανάπτυξη της ΤΝ προχωρά κατευθυνόμενα, με επένδυση δισεκατομμυρίων από τα μονοπώλια του ευρύτερου τομέα της πληροφορικής και των διαδικτυακών υπηρεσιών.

Κι ακόμα πιο σοβαρό που η ΤΝ τίθεται στην υπηρεσία του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και στους πολεμικούς σχεδιασμούς κρατών και δη ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών.

Αναρωτιόμαστε πως θα είναι ο στρατός και ο πόλεμος του μέλλοντος. Αλλά ο «μελλοντικός πόλεμος» είναι ήδη εδώ.

Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Κίνας π.χ. έχει δημιουργήσει μια νέα υπηρεσία που ονομάζεται Δύναμη Στρατηγικής Υποστήριξης, η οποία εξετάζει τις δυνατότητες του διαστήματος, του ηλεκτρονικού πολέμου και του κυβερνοχώρου».

Ανάλογες υπηρεσίες υπάρχουν σε όλες ανεξαίρετα τις πυρηνικές δυνάμεις.

Οι μεγάλες δυνάμεις επενδύουν μαζικά όχι μόνο σε επιθετικές δυνατότητες στον κυβερνοχώρο αλλά και σε δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου. Έτσι όμως όχι μόνο ο στρατός αλλά και οι κοινωνίες συνολικά θα αποτελέσουν πρωταρχικό στόχο σε μελλοντικές συγκρούσεις.

Αυτή η χωρίς προηγούμενο επαπειλούμενη σύγκρουση, των νέων δυνατοτήτων του κοινωνικού πολιτισμού με την καταστροφική (και «αυτοκαταστροφική») «δυναμική» της ατομικής ιδιοκτησίας, αναδεικνύει το γεγονός ότι οξύνεται στο έπακρο η διαπάλη ανάμεσα στην αναγκαιότητα και δυνατότητα για την επαναστατική κατάργηση της ταξικής κοινωνίας από τη μια μεριά και στην ακραία οπισθοδρόμηση που προβάλλουν οι καπιταλιστικοί μετασχηματισμοί, από την άλλη.

Νέα κατάσταση λοιπόν, νέες προκλήσεις.

Πηγή: kommon.gr

Όταν φθάνουν ακόμη και Γαλλία, Ιταλία να δηλώνουν την αντίθεσή τους στο νέο δημοσιονομικό πλαίσιο που προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι δηλώσεις της Αθήνας περί ικανοποίησης, επειδή υποτίθεται ότι προβλέπει μία κάποια χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων, μόνο μειδιάματα προκαλούν. Είναι η παραδοσιακή ελληνική πρακτική της ανεπιφύλακτης αποδοχής των ευρωπαϊκών όρων που έχει καταδικάσει την Ελλάδα να είναι η μοναδική ακόμη χώρα στην ΕΕ η οποία δεν έχει συνέλθει από την δημοσιονομική κρίση και το ΑΕΠ της υπολείπεται κι όσων πέτυχε την δεκαετία του 2000 – που και τότε ουραγός ήταν.

Αυτή η πραγματικότητα ωστόσο ουδόλως ανησυχεί την κυβέρνηση ή το κεφάλαιο. Ούτε και ότι το 2022 το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών ξεπέρασε τα 20 δισ. ευρώ, επιτυγχάνοντας αρνητικό ρεκόρ 12ετίας! Μόνο τη χρονιά που πέρασε η αύξηση του ελλείμματος ήταν της τάξης των 8 δισ. ευρώ, οφειλόμενη στην αρκετά μεγαλύτερη αύξηση των εισαγωγών έναντι των εξαγωγών, τόσο σε αξία όσο και σε όγκο.

Από την άλλη, τη φωτεινή πλευρά του ελληνικού καπιταλισμού, τα κέρδη ρεκόρ ύψους 8,9 δισ. ευρώ που εξασφάλισαν οι 129 εισηγμένες εταιρείες το 2022, ισοδυναμούν με την δεύτερη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών, μετά τα 11,3 δισ. ευρώ που κέρδισαν οι εισηγμένες του 2007. Το ρεκόρ της αφρόκρεμας των ελληνικών επιχειρήσεων είναι άξιο προσοχής για δυο κυρίως λόγους.

Κατ’ αρχάς επειδή η σύμπτωση της έκρηξης κερδών με την φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας δείχνει τον ένοχο των ανατιμήσεων. Πίσω από τα αυξημένα κέρδη κρύβονται οι αυξήσεις τιμών. Μάρτυρας τα κατορθώματα των δύο διυλιστηρίων, ΕΛΠΕ του Λάτση και Μότορ Όιλ του Βαρδινογιάννη, που εμφάνισαν καθαρή κερδοφορία 1 δισ. ευρώ έκαστο. Όσο κάθε εργατικό νοικοκυριό ερχόταν σε απόγνωση βλέποντας τον λογαριασμό του ηλεκτρικού, τόσο η αστική τάξη άνοιγε σαμπάνιες για τα μυθικά της κέρδη.

Κατά συνέπεια, η μείωση – ρεκόρ του πραγματικού μισθού στην Ελλάδα μεταξύ 2022 και 2021, κατά 7,4% (μόνο η Εσθονία μας ξεπέρασε!) όπως καταγράφηκε από τον ΟΟΣΑ δεν οφείλεται ούτε σε τυχαία ούτε σε φυσικά φαινόμενα…

Δεύτερο, επειδή το ρεκόρ κερδών δείχνει ότι ακόμη και σε ένα φθίνον μακροοικονομικό περιβάλλον, με ελάχιστες επενδύσεις που κι αυτές τοποθετούνται πρωτευόντως στον τουρισμό και την αγορά ακινήτων – τη χαρά της αρπαχτής δηλαδή – το κεφάλαιο μπορεί να θάλλει, μένοντας αδιάφορο για τους φθίνοντες μακροχρόνιους όρους αναπαραγωγής. Κι όσο θα απουσιάζουν οι όροι μιας σταθερά διευρυμένης αναπαραγωγής τόσο πιο αναγκαία γίνεται μια κυβέρνηση Μητσοτάκη με αποστολή να δίνει το πράσινο φως για υπερκέρδη από ανατιμήσεις.

Αυτό το μακροοικονομικό περιβάλλον θα γίνει ακόμη πιο δυσμενές και η φτώχεια ακόμη πιο μεγάλη αν υιοθετηθεί το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο που έθεσε προς συζήτηση η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κι αναμένεται να τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2024. Εντός του 2023 κι ενώ θα είναι ακόμη σε ισχύ η ρήτρα διαφυγής που τέθηκε σε εφαρμογή για να αντιμετωπιστεί η κρίση της πανδημίας, οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα οριστικοποιηθούν και θα αποφασιστούν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και θα ψηφιστούν από το Ευρωκοινοβούλιο, στο οποίο αναλογεί ο ρόλος της …γλάστρας που ψηφίζει.

Το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο εισάγει μια νέα αρχή, που έχει προκαλέσει έναν μικρό εκνευρισμό στο Τέταρτο Ράιχ και τον παραδοσιακό του σύμμαχο, την Ολλανδία. Υποκαθιστά το άκαμπτο και κοινά αποδεκτό πολυμερές πλαίσιο των σιδερένιων και κοινά συμφωνημένων κανόνων του Μάαστριχτ, με διμερείς συμφωνίες που θα υπογράφει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με κάθε κράτος – μέλος. Στο νέο αυτό πλαίσιο το κέντρο βάρους μεταφέρεται στις γραπτές δεσμεύσεις των κυβερνήσεων προς την Κομισιόν.

Η αλλαγή αυτή είναι εν μέρει δικαιολογημένη και επιβεβλημένη. Τι στ’ αλήθεια νόημα έχουν οι συνεχείς έλεγχοι για τα «σιδερένια» υποτίθεται κριτήρια του Μάαστριχτ (όριο 3% στο δημοσιονομικό έλλειμμα και 60% στο δημόσιο χρέος) τα οποία ενσωματώθηκαν ατόφια στο Σύμφωνο Σταθερότητα και Ανάπτυξης, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών μελών της ΕΕ παρανομεί εδώ και χρόνια και μια μικρή μειοψηφία – η ίδια κάθε χρόνο – συμμορφώνεται πλήρως ακόμη και σε περιόδους κρίσης;

Κυρίως όμως η συζητούμενη αλλαγή είναι ήσσονος σημασίας, επειδή αφορά τον τρόπο επίτευξης των στόχων, κι επ’ ουδενί την αναγκαιότητα επίτευξής τους ή όχι. Τα όρια του 3% και του 60% παραμένουν αμετακίνητα και γι’ αυτό στην Ελλάδα ο κρατικός προϋπολογισμός του τρέχοντος έτους προβλέπει, για πρώτη φορά μετά από 3 συναπτά έτη, την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 1,67 δισ. ευρώ ή 0,7% του ΑΕΠ, με έναν πολύ χαμηλό μάλιστα προβλεπόμενο ρυθμό μεγέθυνσης της τάξης του 1,8%. Γ’ αυτό επίσης το υπουργείο Οικονομικών επιδίδεται στην γνωστή του τέχνη της απόκρυψης της άσχημης πραγματικής κατάστασης της ελληνικής οικονομίας όπως αποκάλυψε ο πρώην αρμόδιος υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος.

Το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο εισάγει επίσημα δύο πρωτοτυπίες, υπό το βάρος της αύξησης του δημόσιου χρέους μετά την πανδημία.

Η πρώτη αφορά τις συμφωνίες που θα συνάπτει κάθε «δημοσιονομικά παραβατικό» κράτος – μέλος της ΕΕ με την ίδια την Επιτροπή, στους όρους της οποίας θα προβλέπονται ο ρυθμός και τα μέσα επίτευξης της δημοσιονομικής ισορροπίας. Η συμφωνία θα έχει διάρκεια 4 ετών και θα μπορεί να επιμηκυνθεί για 3 έτη ακόμη. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι χρηματοδοτήσεις εξαρτώνται από την συμμόρφωση του κράτους – μέλους προς τους δημοσιονομικούς στόχους.

Έτσι, η Επιτροπή αποκτά το δικαίωμα σε περίπτωση απόκλισης να κόβει αδιακρίτως κονδύλια, κι ας χρηματοδοτούν την κοινωνική πολιτική…

Η δεύτερη αλλαγή αφορά το ύψος του δημόσιου χρέους που θα πρέπει να μειώνεται κάθε χρόνο σε όσα κράτη μέλη υπερβαίνει το 60% του ΑΕΠ. Μέχρι τώρα η δέσμευση ήταν για μείωση κατά 1/20 ετησίως σε εκείνο το μέρος που ξεπερνάει το ιερό κι απαραβίαστο όριο. Εν τω μεταξύ κανείς 30 χρόνια τώρα δεν μας έχει εξηγήσει γιατί η διαχωριστική γραμμή του «καλού» χρέους από το «κακό» έχει τεθεί σε αυτό το όριο κι όχι στο 50% ή στο 70% ή στο 80% του ΑΕΠ... Ο στόχος της ετήσιας μείωσης του χρέους κατά 1/20 ήταν πολύ φιλόδοξος για να είναι επιτεύξιμος για τους ιέρακες της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Κοινώς ανεφάρμοστος! Γι’ αυτό έπρεπε να αλλάξει.

Η πρόταση που κατέθεσαν οι ανεξέλεγκτοι κι αργυρώνητοι αργόσχολοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι το χρέος πρέπει να μειώνεται κατά 0,5% ετησίως (κι όχι 5%) σε εκείνο το κομμάτι που υπερβαίνει το 60% για όλες τις χώρες μάλιστα με χρέος άνω του 60% κι όχι μόνον για εκείνες που έχουν τεθεί στην επιτηρητική Διαδικασία του Υπερβολικού Ελλείμματος. Πιθανά αυτή η διεύρυνση να ενόχλησε την Γερμανία που πλέον έχει χρέος 67% του ΑΕΠ της, το οποίο αναμένεται να αυξηθεί ραγδαία στο μέλλον τόσο λόγω της κρίσης και του μοιραίου υποβιβασμού της εξ αιτίας της διακοπής των σχέσεων της με την Ρωσία, όσο και λόγω των αυξανόμενων στο εξής πολεμικών δαπανών.

Η ΕΕ μάλιστα ενώ απορρίπτει την πρόταση εξαίρεσης των επενδύσεων από τον υπολογισμό του ελλείμματος συζητάει σοβαρά την εξαίρεση των πολεμικών δαπανών. Προφανώς ο μιλιταρισμός δεν γνωρίζει δημοσιονομικά όρια…

Ammunition has become a priority for the EU as a result of Russia’s aggression against Ukraine https://t.co/RM4BERIQOb

— Bloomberg Markets (@markets) April 29, 2023

Σε κάθε περίπτωση η προαναφερθείσα μεταρρύθμιση του δημοσιονομικού πλαισίου κρίθηκε υποδεέστερη της αναμενόμενης και απορρίφθηκε ακόμη κι από Γαλλία, Ιταλία. Το ενδιαφέρον τους εξηγείται επειδή μετά την πανδημία η αύξηση του χρέους ήταν μεγαλύτερης στις χώρες της περιφέρειας σε σχέση με τις χώρες του ευρωπαϊκού κέντρου.

Η μεν πρώτη επειδή ο στόχος του ελλείμματος 3% παραμένει, δημιουργώντας ασφυξία στους κρατικούς προϋπολογισμούς, η δε Ιταλία επειδή το αίτημα της να εξαιρεθούν οι επενδύσεις από τον υπολογισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος ώστε να δοθεί μια γερή ώθηση στη συσσώρευση του κεφαλαίου έπεσε στο κενό.

Καμιά ωστόσο χώρα δεν έθεσε στο επίκεντρο τις τεράστιες κοινωνικές επιπτώσεις που θα σημάνει η παραμονή ακόμη και στο νέο δημοσιονομικό πλαίσιο των ορίων μείωσης του ελλείμματος και του χρέους 3% και 60% ακόμη κι αν οι τρόποι επίτευξης τους μεταβληθούν! Γιατί είναι σίγουρο πώς όσο παραμένουν τα παραπάνω όρια, τόσο οι χρηματοδοτήσεις στην υγεία, την παιδεία και τις δημόσιες υποδομές θα συρρικνώνονται. Η δε αλλαγή του πλαισίου συμφωνίας από πολυμερές σε διμερές, ανοήτως ανησυχεί την Γερμανία ότι θα δώσει χώρο σε αδιαφανείς πολιτικές συμφωνίες. Αρκεί μια ματιά στην Ελλάδα την περίοδο 2009 – 2018 για να πειστεί κι ο πιο καχύποπτος πώς η «ιδιοκτησία» των προγραμμάτων λιτότητας, κατά την ορολογία του ΔΝΤ που αντιγράφει ακέραια τώρα η ΕΕ, συνοδευόμενη από τη δυνατότητα εκβιασμού με τις χρηματοδοτήσεις, που μετατρέπονται άλλοτε σε μαστίγιο και άλλοτε σε καρότο, αποτελεί την πιο αποτελεσματική μέθοδο πειθαναγκασμού των κυβερνήσεων να πλειοδοτήσουν σε μέτρα λιτότητας και φτωχοποίησης της κοινωνίας.

Η Αριστερά απέναντι στο νέο δημοσιονομικό πλαίσιο

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξέδωσε καν μια ανακοίνωση να αποδοκιμάσει το νέο και υπό διαμόρφωση ακόμη πλαίσιο, δηλώνοντας έτσι την πρόθεσή του να προσαρμοστεί αναντίρρητα στις προδιαγραφές του, όποτε κερδίσει τις εκλογές. Η ανάγκη διαφοροποίησης του ΣΥΡΖΑ από τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν επιβεβλημένη επειδή ισοδυναμεί με την ακύρωση ακόμη κι αυτών των ρηχών εξαγγελιών του, που δεν σηματοδοτούν καμιά βελτίωση στη θέση των εργαζομένων. Την περίοδο 2015 – 2019 άλλωστε έδειξε ότι δεν διστάζει να υλοποιήσει καμιά απαίτηση της ΕΕ αν πρόκειται να εξασφαλίσει το χρίσμα της. Γιατί να μην το επαναλάβει και τώρα;

Την έκπληξη πάντως εδώ την είδαμε από το νεοπαγές σχήμα «ΜΕΡΑ 25 Συμμαχία για τη Ρήξη». Κι ήταν έκπληξη αρνητική. Από την ίδρυση του ΜΕΡΑ 25 η ηγεσία του κατέβαλε μια επίμονη προσπάθεια να απαλλαγεί από τα βαρίδια του πρώτου εξαμήνου του 2015: Ευθύνη για συμφωνία 20^ης Φεβρουαρίου, αποδοχή 70% των μνημονίων, κοκ. Αυτή η απομάκρυνση θα μπορούσε να γίνει δεκτή, αν συνοδευόταν από μια άλλη αντίληψη για τις υποκείμενες αιτίες. Είναι άλλο ένα να λες «δεν ήξερα το χαρακτήρα της ΕΕ, έσφαλα και τώρα αντιπαλεύω την ΕΕ γιατί θα μας στριμώξουν ξανά στα σχοινιά», κι άλλο «δεν μπορούσα να προβλέψω τις συνέπειες», όταν μάλιστα ένα αξιόλογο ποσοτικά και ποιοτικά δυναμικό προέβλεπε από το 2010 ακόμη ότι το ερώτημα ήταν «δραχμή ή μνημόνια». Εντός του ευρώ και της ΕΕ τα μνημόνια ήταν αναπόδραστα, όπως αποδείχτηκε. Το δε «σκίσιμο των Μνημονίων» ισοδυναμούσε με έξοδο από ευρώ και ΕΕ…

Και σήμερα μάλιστα οι μύδροι κατά των Μνημονίων όσο οι κινητήριες δυνάμεις τους παραμένουν στο απυρόβλητο αναπαράγει ψευδαισθήσεις και ήττες.

Εσχάτως, η διεύρυνση του ΜΕΡΑ 25 με δυνάμεις που έθεσαν έγκαιρα και με πειστικό τρόπο, αν και ολίγον δογματικά και μονοσήμαντα, το θέμα της εξόδου από το ευρώ, δημιούργησε τη δυναμική ώστε η αυτοκριτική του ΜΕΡΑ 25 να φτάσει στο φυσιολογικό της τέλος. Δηλαδή να ολοκληρωθεί υιοθετώντας και το αίτημα της διπλής εξόδου. Κι αντί γι’ αυτή την στροφή προς τα αριστερά είδαμε να εμπεδώνονται οι αμφιλεγόμενες διακηρύξεις που, στο τέλος της ημέρας, αφήνουν ανοιχτούς όλους τους δρόμους. Ο προ-κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα πρέπει να ομολογήσουμε πώς ήταν πιο θαρραλέος στην υιοθέτηση αριστερών αιτημάτων…

Η παραμονή στο πολυσήμαντο κενό του κέντρου επισημοποιήθηκε με το σχέδιο Δήμητρα, που παρουσιάστηκε μάλιστα δημόσια ενώ κορυφωνόταν η διαπάλη για τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ. Το σχέδιο Δήμητρα δεν είναι σχέδιο σωτηρίας, ούτε καν ένα σχέδιο που προσπερνάει τις βασιλικές οδούς της λιτότητας. Είναι σχέδιο συσκότισης των πραγματικών αιτιών της λιτότητας, της φτωχοποίησης και της μετατροπής της Ελλάδας σε αποικία χρέους.

Επί της ουσίας, η προσπέραση των τραπεζών μέσω ενός δικτύου συμψηφισμών χρεώσεων και πιστώσεων από την μεριά του κράτους, των εργαζομένων και των ιδιωτών κανείς δεν θα διαφωνήσει ότι είναι όχι μόνο εφικτό αλλά κι αναγκαίο. Μόνο χρυσοπληρωμένα παπαγαλάκια της τραπεζικής μαφίας συνεχίζουν να εμφανίζουν τις χρεοκοπημένες τράπεζες – ζόμπι ως αιμοδότη ή νευρικό σύστημα της ελληνικής οικονομίας.

Ωστόσο ανάλογα σχέδια κατατέθηκαν ξανά και ξανά στο παρελθόν. Ας θυμηθούμε τα ευρω-ομόλογα και τα «αιώνια ομόλογα» βάσει των οποίων η Ελλάδα υποτίθεται θα μπορούσε να ξεπεράσει το πρόβλημα της πρόσβασης στις αγορές και να αναδιαρθρωθεί το ελληνικό δημόσιο χρέος – χωρίς διαγραφή, παραπέμποντας στο μέλλον την αποπληρωμή τους. Ενώ η ΕΕ τα χρησιμοποίησε για να χρηματοδοτήσει μερικώς το Ταμείο Ανάκαμψης, απέτυχαν να αποτελέσουν μια εναλλακτική φιλολαϊκή, αριστερή λύση επειδή το πρόβλημα του ελληνικού χρέους ποτέ δεν ήταν τεχνικό. Ήταν πολιτικό! Έτσι και τώρα, το πρόβλημα των ελληνικών τραπεζών, που υποτίθεται θα υπερβεί η Δήμητρα, δεν είναι τεχνικό, αλλά πολιτικό. Οι χρεοκοπημένες ελληνικές τράπεζες, που συνεχίζουν να λειτουργούν επειδή έχουν εξαιρεθεί από τη πληρωμή φόρων, θα εξελιχθούν σε σιδερένια γροθιά του κεφαλαίου, όπως συνέβη και το 2015 πριν και μετά το δημοψήφισμα, επειδή αποτελούν συμπύκνωση της σύγχρονης πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, βάσει των αρμοδιοτήτων που εκχωρεί στις τράπεζες η ΕΚΤ και η ίδια η ΕΕ. Αλλοίμονο σε όσους δεν το κατάλαβαν τότε κι εξακολουθούν να μην το καταλαβαίνουν ακόμη και σήμερα…

Αντί παρένθεσης, η πρόταξη της δραχμής δεν ισοδυναμεί με καμιά επιστροφή σε κάποιο ειδυλλιακό παρελθόν που ουδέποτε υπήρξε, αλλά ακόμη κι αν υπήρξε κάθε επιστροφή στο παρελθόν είναι εξ ορισμού οπισθοδρομική κι αντιδραστική, πέρα από γραφική είτε στην ρετρό είτε στην vintage εκδοχή της. Η πρόταξη της δραχμής δεν ισοδυναμούσε ούτε με την καθαγίαση του καπιταλισμού της δραχμής όπως υποστήριζαν το 2012-2015 μαρξιστές διανοούμενοι του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και το ΚΚΕ πολεμώντας το αίτημα για εθνικό νόμισμα. Οι μεν για να προσδώσουν μια μαρξιστική αχλή στο προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ και οι δε για να καταθέσουν πειστήρια υπευθυνότητας στο κεφάλαιο σε μια περίοδο τριγμών, που το «ευρωπαϊκό όραμα» δέχθηκε την μεγαλύτερη του αμφισβήτηση. Εκτός κι αν το αίτημα του ΚΚΕ για έξοδο από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και την απομάκρυνση των αμερικανικών βάσεων από την Ελλάδα – αιτήματα που με συνέπεια προτάσσει εδώ και χρόνια, ισοδυναμούν με μια Ελλάδα εκτός ΕΕ και ΝΑΤΟ μεν, καπιταλιστική δε. Με άλλα λόγια όπως το αίτημα για έξοδο από την ΕΟΚ παλιότερα και την ΕΕ σήμερα δεν ισοδυναμεί με την αναπόληση μιας καπιταλιστικής Ελλάδας εκτός ιμπεριαλιστικών ολοκληρώσεων, ούτε επιβάλλεται από καπιταλιστές που έχουν συμφέρον από την έξοδο, έτσι και το αίτημα για έξοδο από το ευρώ δεν αποτελούσε αυτοσκοπό. Συμπύκνωνε τις αντιθέσεις της συγκυρίας, προκαλούσε ρήγματα στο αστικό στρατόπεδο, εξυπηρετούσε τα λαϊκά συμφέροντα γιατί αδρανοποιούσε τον έναν από τους δύο εχθρούς και μπορούσε να δημιουργήσει αυτοπεποίθηση αν υλοποιούνταν με αριστερούς όρους – κι όχι με όρους Σόιμπλε.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, από την άλλη, υποτιμώντας την αυτοτέλεια του αιτήματος της εξόδου από το ευρώ και ταυτίζοντας το με το αίτημα της εξόδου από την ΕΕ, απέτυχε να συμπορευτεί και να εκφράσει ευρύτερα τμήματα του λαού που συνειδητοποιούσαν για πρώτη φορά  τον πολιτικό ρόλο του κοινού νομίσματος κι δήλωναν διατεθειμένα να αντιπαλέψουν την πιο προωθημένη μορφή της ιμπεριαλιστικής ενοποίησης τη νομισματική. Κι έτσι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αντί να ενώνει, διασπούσε. Όπως και σήμερα με την πολιτική τακτική της.

Τούτων δοθέντων το αίτημα της ακύρωσης των νέων δημοσιονομικών κανόνων, έστω ως ευαίσθητος σεισμογράφος, δεν αποτελεί μόνο όρο εκ των ων ουκ άνευ για μια φιλολαϊκή πολιτική, αλλά και κριτήριο για την ψήφο των αριστερών. Κι οι δυνάμεις της Αριστεράς στη σημερινή συγκυρία αδυνατούν να το διαχειριστούν ενωτικά και με ελπίδες νίκης.

 

Πηγή: kommon.gr

Το Ισραήλ και οι Παλαιστίνιοι στην αποκλεισμένη Γάζα συνεχίζουν τις μάχες, παρά την παρέμβαση της Αιγύπτου με έκκληση για άμεση κατάπαυση του πυρός που από προχθές έχει στοιχίσει 25 ανθρώπινες ζωές.

Ο Παλαιστινιακός Ισλαμικός Τζιχάντ, μέλη του οποίου εκτόξευσαν από χθες το απόγευμα πάνω από 400 ρουκέτες αλλά χωρίς να έχει αναφερθεί κανένα θύμα, τόνισε ότι «οι ισραηλινοί δεν θα [μείνουν] ατιμώρητοι» και ότι «όλες οι επιλογές (είναι) πάνω στο τραπέζι για την αντίσταση». Οι μισές και πλέον αναχαιτίστηκαν από την αντιαεροπορική άμυνα του Ισραήλ ο πρωθυπουργός του οποίου παρότρυνε τον πληθυσμό στις γειτονικές με τη Γάζα περιοχές να μείνουν στα καταφύγια, καθώς ορισμένες ρουκέτες προκάλεσαν υλικές ζημιές.  

Κατά τη διάρκεια της νύχτας ο στρατός του Ισραήλ εξαπέλυσε νέο πλήγμα με μαχητικά στη Λωρίδα της Γάζας σκοτώνοντας νύχτας στέλεχος του στρατιωτικού βραχίονα του Παλαιστινιακού Ισλαμικού Τζιχάντ. Σε ανακοίνωσή τους οι Ταξιαρχίες αλ Κουντς, ο στρατιωτικός βραχίονας του Παλαιστινιακού Ισλαμικού Τζιχάντ, επιβεβαίωσε πως ο «Αλί Γάλι (...) διοικητής μονάδας εκτόξευσης ρουκετών (...) δολοφονήθηκε στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας μαζί με άλλους μάρτυρες»

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, το υψηλότερο τμήμα πολυκατοικίας καταστράφηκε από ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα στη Χαν Γιούνες. Σύμφωνα με παλαιστινιακές ιατρικές πηγές, άλλοι δύο άνθρωποι που βρίσκονταν μαζί του σκοτώθηκαν και άλλοι επτά άνθρωποι τραυματίστηκαν. Σε προηγούμενες επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού σκοτώθηκαν αρκετοί άμαχοι, ανάμεσά τους κορίτσι 10 ετών.

Η κλιμάκωση της βίας ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι η χειρότερη από τον Αύγουστο του 2022 στη Λωρίδα της Γάζας, θύλακα όπου κυβερνά το ισλαμιστικό κίνημα Χαμάς από το 2007. Ανταλλαγές πυρών είχαν σημειωθεί επίσης την περασμένη εβδομάδα, μετά τον θάνατο σε ισραηλινή φυλακή μορφής του Παλαιστινιακού Ισλαμικού Τζιχάντ σε απεργία πείνας από τον Φεβρουάριο.

Εκπρόσωπος του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη τόνισε πως ο Γενικός Γραμματέας του Αντόνιο Γκουτέρες παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία την κατάσταση και θέλει εγγυήσεις πως δεν υπάρξει περαιτέρω κλιμάκωση, ενώ καταδίκασε τις απώλειες αμάχων  στις επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού και τις εκτοξεύσεις ρουκετών «αδιακρίτως» από τον θύλακα εναντίον του Ισραήλ.

Σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τσάχι Χανέγκμπι, τον ομόλογό του στην κυβέρνηση του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο Τζέικ Σάλιβαν, σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν, «επέμεινε στην ανάγκη να υπάρξει αποκλιμάκωση και να αποφευχθούν περισσότερες απώλειες ανθρωπίνων ζωών» και αναφέρθηκε στις προσπάθειες μεσολάβησης της Αιγύπτου για να συμφωνηθεί κατάπαυση του πυρός, σύμφωνα με ανακοίνωση Τύπου που δημοσιοποίησε ο Λευκός Οίκος.

Η διπλωματία της Γερμανίας καταδίκασε «σθεναρά» χθες τις επιθέσεις με ρουκέτες που εξαπολύουν «αδιακρίτως» παλαιστίνιοι μαχητές εναντίον του Ισραήλ.

Πηγή: efsyn.gr

Τη δεύτερη θέση κατέλαβε και φέτος η Ελλάδα στην παγκόσμια λίστα με τις 52 χώρες των οποίων οι παραλίες βραβεύτηκαν με Γαλάζια Σημαία.

Συγκεκριμένα, ανακοινώθηκαν σήμερα Τετάρτη (10/5) από την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), εθνικό χειριστή του διεθνούς προγράμματος «Γαλάζια Σημαία» στη χώρα μας, οι βραβεύσεις ακτών, μαρινών και τουριστικών σκαφών.

Με 617 βραβευμένες ακτές, η Ελλάδα κατέχει και πάλι τη 2η θέση παγκοσμίως ανάμεσα σε 52 χώρες. Για πρώτη φορά οι βραβεύσεις ξεπερνούν τις 600, ενώ στο σύνολο των 52 χωρών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα η Ελλάδα κατέχει το 15% των βραβευμένων ακτών. Πρώτος στην Ελλάδα αναδείχθηκε ο νομός Χαλκιδικής, με 94 σημαίες. Η Διεθνής Επιτροπή βράβευσε 4.212 ακτές, 710 μαρίνες και 120 τουριστικά σκάφη σε όλο τον κόσμο.

Οι 18 παραλίες της Αττικής που βραβεύτηκαν

Δήμος Μαραθώνος

• Μπρεξίζα
• Σχινιάς/Καράβι

Δήμος Σπάτων-Αρτέμιδος

• Διασταύρωση
• Λίμνη

Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας

• Αυλάκι

Δήμος Λαυρεωτικής

• 1ο Λιμανάκι Δασκαλειό Κερατέας/Solo Pino

Δήμος Σαρωνικού

• Λαγονήσι 1-Grand Beach/ Grand Resort Lagonissi
• Λαγονήσι 2-Mediterraneo/Grand Resort Lagonissi
• Λαγονήσι 3-Κοχύλια/ Grand Resort Lagonissi
• Μαύρο Λιθάρι/EverEden Beach

Δήμος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης

• Αστέρας Βουλιαγμένης/Astir Beach Vouliagmenis
• Βάρκιζα
• Βούλα Α
• Βουλιαγμένη

Δήμος Γλυφάδας

• Γλυφάδα
• Γλυφάδα Α
• Γλυφάδα Β

Δήμος Αίγινας

• Αγ. Μαρίνα

Το πρόγραμμα «Γαλάζια Σημαία»

Η «Γαλάζια Σημαία» είναι το πλέον αναγνωρίσιμο και διαδεδομένο διεθνώς οικολογικό σύμβολο ποιότητας στον κόσμο. Απονέμεται από το 1987, σε ακτές και μαρίνες οι οποίες πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις βράβευσης. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη βράβευση μίας ακτής με τη “Γαλάζια Σημαία”, είναι η ποιότητα υδάτων σε αυτή να είναι “Εξαιρετική”. Καμία άλλη διαβάθμιση της ποιότητας, ακόμα και “Καλή”, δεν είναι αποδεκτή από το πρόγραμμα. Η βράβευση έχει διάρκεια ενός έτους.

Πρέπει επιπλέον να τηρούνται και τα υπόλοιπα από τα συνολικά 33 κριτήρια για τις ακτές (38 για τις μαρίνες και 51 για τα σκάφη), τα οποία αφορούν καθαριότητα, οργάνωση, πληροφόρηση, ασφάλεια λουομένων και επισκεπτών, προστασία του φυσικού πλούτου της ακτής και του παράκτιου χώρου και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση. Τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία του εξωτερικού δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη “Γαλάζια Σημαία” όταν επιλέγουν τους προορισμούς που προτείνουν στους πελάτες τους, ως εγγύηση των υψηλής ποιότητας υπηρεσιών που προσφέρονται στην ακτή, αλλά και της προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας. Αυτό το γνωρίζουν και το αξιολογούν όλοι οι διαχειριστές ακτών, δήμοι, ξενοδοχεία και camping, που συμμετέχουν στο πρόγραμμα εθελοντικά.

Το 2017 ξεκίνησε η εφαρμογή του προγράμματος για τα τουριστικά σκάφη στη χώρα μας. Το πρόγραμμα αφορά εταιρείες που διαχειρίζονται τουριστικά σκάφη και βραβεύονται για την αειφόρο διαχείριση τους, όταν συμμορφώνονται με 51 κριτήρια σε γενικές κατηγορίες, αλλά και με επιπλέον κριτήρια σε ειδικές κατηγορίες, όπως τα καταδυτικά σκάφη.

Ιδρυτής και διεθνής συντονιστής του προγράμματος είναι το Ίδρυμα για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση (Foundation for Environmental Education – FEE), που εδρεύει στη Δανία, με μέλη 80 χώρες από όλες τις ηπείρους. Εκπροσωπείται στην Ελλάδα από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), την παλαιότερη περιβαλλοντική οργάνωση εθνικής εμβέλειας της χώρας που συμπλήρωσε το 2021, 70 χρόνια αδιάλειπτης δράσης σε περιβαλλοντικές παρεμβάσεις, σε προγράμματα προστασίας της φύσης, στην περιβαλλοντική εκπαίδευση με 3 Διεθνή δίκτυα εγκεκριμένα από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, και στη γενικότερη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού (www.eepf.gr).

Πηγή: enikos.gr

Οι κιρσοί είναι οι διατεταμένες, «φουσκωμένες» φλέβες που εντοπίζονται κάτω από το δέρμα των ποδιών.

Σπάνια προκαλούν από μόνες τους προβλήματα, μπορεί όμως να αποτελούν πρόδρομο στάδιο σοβαρών παθήσεων του κυκλοφορικού.

Υπολογίζεται ότι περίπου οι μισές γυναίκες και το 25% των ανδρών εμφανίζουν κιρσούς καθώς μεγαλώνουν.

Η πάθηση όμως δεν είναι ενδεικτική μόνο της ηλικίας.

Δύο ανεπάρκειες βιταμινών μπορεί να υποδηλώνουν υποκείμενα προβλήματα που σχετίζονται με το φλεβικό σύστημα.

Η έλλειψη των συγκεκριμένων βιταμινών μπορεί να συμβάλλει στην αύξηση του κινδύνου φλεβικής νόσου και δημιουργίας θρόμβου στο αίμα.

Βιταμίνη Κ

Η βιταμίνη Κ βοηθά στη δημιουργία διαφόρων πρωτεϊνών που είναι απαραίτητες για την πήξη του αίματος και την υγεία των οστών.

Η συγκεκριμένη βιταμίνη βοηθά τον οργανισμό να παράγει την οστεοκαλσίνη, μια πρωτεΐνη που συμβάλλει στη βελτίωση της οστικής μάζας και στη μείωση του κινδύνου καταγμάτων.

Επειδή η έλλειψή της συνδέεται με αδυναμία πρόληψης της αιμορραγίας, συχνά γίνεται αντιληπτή όταν το άτομο εμφανίζει μώλωπες η υπερβολική αιμορραγία από ένα ελαφρύ χτύπημα ή από τρύπημα της ένεσης.

Η βιταμίνη Κ2 καθοδηγεί το ασβέστιο στα οστά, ενεργοποιώντας τις πρωτεΐνες, οστεοκαλσίνη και matrix GLA, οι οποίες χρησιμεύουν για να εναποτίθεται το ασβέστιο στα οστά.

Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης Κ2 έχουν ως αποτέλεσμα την ασβεστοποίηση της ελαστίνης, που είναι η αιτία του διπλοσάγονου, των αιμορροΐδων και των κιρσών.

Οι κιρσοί δεν πρέπει να συγχέονται με τις ευρυαγγείες, οι οποίες μπορεί να αντικατοπτρίζουν ασυνήθιστα υψηλή πίεση σε μεγαλύτερες φλέβες.

Μέσω της συμβολής της στην αναδόμηση του αγγειακού τοιχώματος, η βιταμίνη Κ μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία και των δύο παθήσεων.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το συγκεκριμένο θρεπτικό συστατικό, που υπάρχει σε αφθονία στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι και το κέιλ, χρησιμοποιείται ευρέως ως τοπική θεραπεία.