Τα αποτελέσματα της συγκριτικής ανάλυσης του Κώστα Γούση για το Eteron, για τη νέα γενιά, γνωστή και ως Generation Z. Μεταξύ άλλων παρουσιάζονται οι απόψεις της για τη Δημοκρατία, την Αστυνομία, τις ιδιωτικοποιήσεις, τα δικαιώματα και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Το Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα & την Κοινωνική Αλλαγή δημοσιεύει σήμερα, Τρίτη (16/5), τη συγκριτική ανάλυση του Κώστα Γούση, συντονιστή του project "Youth - Voice On", με τίτλο "Χαρτογραφώντας τη νέα γενιά - Μια συγκριτική ανάλυση".

Η ανάλυση βασίζεται στην ποσοτική έρευνα που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο, σε συνεργασία με την aboutpeople στις αρχές Απριλίου, "Η Ακτινογραφία των Ψηφοφόρων: Ιδεολογίες, Αξίες, Τοποθετήσεις" και εστιάζει στα ευρήματα για τις τοποθετήσεις της νέας γενιάς ανά ηλικιακή ομάδα. Υπενθυμίζεται ότι το δείγμα των 4.128 ατόμων της έρευνας, περιελάμβανε απαντήσεις 721 νέων ηλικίας 17 - 34 ετών.

Η ανάλυση έχει ως στόχο να σκιαγραφήσει την εικόνα που διαμορφώνεται στη νέα γενιά για μια σειρά από ζητήματα, όπως: θεσμοί, δημοκρατία & συλλογικές δράσεις, οικονομία, δαπάνες & ρόλος του κράτους, μεταναστευτικό, έμφυλα ζητήματα, ιδεολογικοπολιτικές αναφορές & προσδοκίες για το μέλλον. Σε αυτήν επισημαίνονται ακόμη οι πιο έντονες διαφορές που προκύπτουν στις απαντήσεις, εστιάζοντας στα αποτελέσματα ανά ηλικιακή ομάδα (17-34 ετών, 35-54 ετών, 55 ετών & άνω). Απώτερος σκοπός είναι να εμπλουτίσουμε την οπτική μας μέσα από μια συγκριτική ανάλυση των ευρημάτων με τα αποτελέσματα της τελευταίας έρευνας του Ινστιτούτο για τη νέα γενιά μετά τα Τέμπη, καθώς και τις περσινές έρευνες για την οικονομία μετά την πανδημία και τη Generation Z.

Αναφερόμενος στα συμπεράσματα της έρευνας, ο Κώστας Γούσης τονίζει:

"Η κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς βαθαίνει μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, με τα ποσοστά δυσπιστίας απέναντι σε όλους τους θεσμούς του πολιτικού συστήματος να είναι πολύ πιο ανεβασμένα στη νέα γενιά. Η μεγάλη πλειοψηφία των νέων συνδέουν τη δυσαρέσκεια για τον τρόπο που λειτουργεί η δημοκρατία με το αίτημα για δημοκρατική εμβάθυνση.

Στα ζητήματα της οικονομίας, αποτυπώνεται ισχυρό μήνυμα υπέρ του αναπροσανατολισμού των δημοσίων δαπανών σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία και η δημόσια ασφάλιση και η τοποθέτηση των νέων υπέρ της μεγαλύτερης κρατικής παρέμβασης.

Η νέα γενιά δεν είναι ομογενοποιημένη ως προς τις τοποθετήσεις και τις πρακτικές της. Τις πιο εμφανείς επιδράσεις της συντηρητικής ατζέντας τις βλέπουμε στο μεταναστευτικό. Η θεματική στην οποία φαίνεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο να έχει συντελεστεί στη νέα γενιά μια αλλαγή νοοτροπίας σε προοδευτική κατεύθυνση είναι τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα".

Ποια είναι τα κεντρικά ευρήματα της έρευνας ως προς τις τάσεις που αποτυπώνονται στη νέα γενιά (17 - 34 ετών);

• Η δυσαρέσκεια για την ατομική οικονομική τους κατάσταση κυριαρχεί (55,7%). Συγκριτικά με τις προσδοκίες τους για το άμεσο μέλλον, 1 στα 3 άτομα αναμένουν & μάλλον αναμένουν να βελτιωθεί η κατάστασή τους τους επόμενους μήνες.

• Μεγάλο ποσοστό δηλώνουν ότι ενδιαφέρονται πολύ & αρκετά για την πολιτική (67,9%), αν και το ποσοστό όσων συζητάνε συχνά πολιτικά θέματα όταν είναι με φίλους/ες παραμένει χαμηλό (30,3%).
• Πολύ χαμηλά ποσοστά εμπιστοσύνης συγκεντρώνουν όλοι οι βασικοί θεσμοί που συγκροτούν το ελληνικό πολιτικό σύστημα, με την πρωτιά στα ποσοστά δυσπιστίας των νέων να καταλαμβάνουν τα ΜΜΕ (91,8%), τα πολιτικά κόμματα (89,4%), το Κοινοβούλιο (77,5%) και η κυβέρνηση (74,6%). Ο μόνος θεσμός που απολαμβάνει ποσοστά εμπιστοσύνης άνω του 30% είναι οι Ανεξάρτητες Αρχές (33%).

• Η μεγάλη πλειοψηφία είναι δυσαρεστημένη με τον τρόπο που λειτουργεί η δημοκρατία στην Ελλάδα (75,8%), αν και συμφωνούν ότι παρά τα προβλήματά της δεν υπάρχει καλύτερο πολίτευμα από την κοινοβουλευτική δημοκρατία (76,6%).
• Το 82,3% θεωρεί ότι η δημοκρατία θα ήταν καλύτερη αν οι πολίτες συμμετείχαν περισσότερο μέσα από λαϊκές συνελεύσεις και δημοψηφίσματα, ενώ το 14,6% διατυπώνει την άποψη ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η δικτατορία είναι προτιμότερη από την δημοκρατία.

• Το 77,4% συμφωνεί & μάλλον συμφωνεί ότι η αστυνομία είναι πολύ βίαιη όταν υπάρχουν συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις και η πλειοψηφία (54,8%) διαφωνεί & μάλλον διαφωνεί με την άποψη ότι το δικαίωμα σε συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις πρέπει να περιορίζεται όταν απειλείται η δημόσια τάξη.

• Η πλειοψηφία κάνει θετική συνολική αποτίμηση της συμμετοχής της χώρας στην ΕΕ (64,1%) έναντι του 30,4% που κάνει αρνητική. Το 70,4% πιστεύει ότι θα ήταν καλύτερα να παραμείνουμε στο ευρώ έναντι του 19,1% που θα προτιμούσε να επιστρέψουμε στη δραχμή.
• Η πλειοψηφία των νέων θεωρούν τα μνημόνια (σε ποσοστό 84,6%) και τις ιδιωτικοποιήσεις (σε ποσοστό 64,7%) κάτι κακό.
• Ως προς τα δημόσια οικονομικά, είναι εντυπωσιακό ότι το 68,5% των νέων συμφωνούν με την άποψη ότι οι αμυντικές δαπάνες θα πρέπει να μειωθούν ώστε να δοθεί μεγαλύτερο βάρος σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία και η κοινωνική ασφάλιση.
• Υψηλά ποσοστά δημοφιλίας συγκεντρώνει το κοινωνικό κράτος (80%). Επιπλέον, τo 67,3% των νέων θεωρούν ότι το κράτος πρέπει να παρεμβαίνει περισσότερο στην ελληνική οικονομία για να δημιουργηθούν καλύτερες συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης, έναντι του 20,7% που θεωρούν ότι οι ιδιωτικές επιχειρήσεις αποτελούν τον κύριο τρόπο για να δημιουργηθούν καλύτερες συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης.

• Το 22,8% των νέων τάσσονται υπέρ της αθεΐας και το 48% δηλώνουν ότι η θρησκεία είναι σημαντική για τη ζωή τους.
• Το 58,6% διαφωνούν & μάλλον διαφωνούν να καθιερωθεί η θανατική ποινή για ορισμένα εγκλήματα.
• Το 58,2% συμφωνούν & μάλλον συμφωνούν με την αποποινικοποίηση της κάνναβης για προσωπική χρήση.
• Το 45,5% πιστεύει ότι η Συνθήκη των Πρεσπών ήταν μια κακή ή μάλλον κακή συμφωνία για τα συμφέροντα της Ελλάδας, έναντι του 23,8% που πιστεύει το αντίθετο.
• Σε σχέση με το μεταναστευτικό, το 71,1% συμφωνούν & μάλλον συμφωνούν ότι ο αριθμός των μεταναστών στη χώρα μας τα τελευταία 10 χρόνια είναι υπερβολικά μεγάλος. Το 64,6% συμφωνούν & μάλλον συμφωνούν ότι οι μετανάστες/ριες οφείλουν να αποδεχτούν τις ελληνικές αξίες και τον ελληνικό τρόπο ζωής. Τέλος, το 47% διαφωνούν & μάλλον διαφωνούν ότι η παρουσία μεταναστών/ριών στη χώρα μας κάνει περισσότερο καλό παρά κακό.

• Το 69,8% συμφωνούν & μάλλον συμφωνούν να θεσμοθετηθούν οι γάμοι ομόφυλων ζευγαριών. Το 59,4% συμφωνούν & μάλλον συμφωνούν να θεσμοθετηθεί η υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων. Το 68,5% έχουν θετική & μάλλον θετική άποψη για το κίνημα MeToo.

• Ως προς τις ιδεολογικές αναφορές την πρωτιά στις απαντήσεις έχει ο φιλελευθερισμός - δημοκρατικό κέντρο (18,3%). Ακολουθούν η σοσιαλδημοκρατία (15,2%) και ο δημοκρατικός σοσιαλισμός (13,2%). Σε χαμηλά ποσοστά βρίσκονται ο νεοφιλελευθερισμός (7,3%) και ο συντηρητισμός (3,5%). Η διάκριση ανάμεσα σε αριστερά και δεξιά παραμένει σημαντική για το 41% των νέων έναντι του 53% που δηλώνει ότι η διάκριση αυτή δεν ανταποκρίνεται στη σύγχρονη εποχή.

Σημειώνεται ότι όπως και στις υπόλοιπες έρευνες του Eteron, έτσι και στην τρέχουσα ανάλυση, δεν περιλαμβάνεται πρόθεση ψήφου.

Πηγή: news247.gr

Με το δίλημμα «εθελούσια απόλυση ή Θεσσαλονίκη» έχουν έρθει αντιμέτωποι οι τέσσερις εργαζόμενοι του τμήματος ΟΤΕ Αλεξανδρούπολης. Πρόσφατα, η διοίκηση της COSMOTE e-VALUE (θυγατρική του ΟΤΕ) ανακοίνωσε την παύση λειτουργίας των περιφερειακών δομών και τη συγκέντρωση αυτών μόνο σε Αττική και Θεσσαλονίκη, θέτοντας τους εργαζόμενους μπροστά σε ωμό και εκβιαστικό δίλημμα. Η αιτία των παραπάνω ενεργειών είναι επιχειρησιακοί λόγοι, όπως η αλλαγή και η πολυπλοκότητα των αντικειμένων, καθώς και η δυσκολία εκπαίδευσης, λόγω απόστασης από τα κέντρα εκπαίδευσης.

Όπως αναφέρουν σε καταγγελία τους οι εργαζόμενοι, οι λόγοι που επικαλείται η εταιρεία καταρρίπτονται γιατί, κατά την πρόσφατη περίοδο της καραντίνας, το τμήμα λειτούργησε χωρίς κανένα πρόβλημα με την τηλεργασία. «Όλες οι εκπαιδεύσεις -από το πιο απλό αντικείμενο μέχρι το πιο περίπλοκο- έγιναν με τα ψηφιακά μέσα που πολυδιαφημίζει η επιχείρηση ότι διαθέτει και πραγματοποιήθηκαν επιτυχώς έως τώρα. Ποια λοιπόν θα ήταν καλύτερη διαφήμιση για την επιχείρηση από την εξ αποστάσεως εκπαίδευσή μας (σύγχρονα ή ασύγχρονα) και όχι διά ζώσης, όπως άλλωστε γίνεται με μεγάλη επιτυχία όλα αυτά τα χρόνια;»

Όπως επισημαίνουν οι εργαζόμενοι, «εδώ και μια 20ετία επιλέξαμε να εργαστούμε στην επαρχία, δημιουργώντας τις οικογένειές μας, κάνοντας τον προγραμματισμό μας -οικογενειακό και οικονομικό- και τώρα διωκόμαστε βίαια και χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος για την εταιρεία. Πώς μια εταιρεία σαν την COSMOTE e-VALUE, η οποία πάντα προβάλλει το κοινωνικό της πρόσωπο και το φιλικό προς τον εργαζόμενο περιβάλλον εργασίας, εμφανίζεται τόσο απάνθρωπη απέναντι σε οικογένειες; Ο συγκεκριμένος εκβιασμός της εταιρείας προκαλεί τεράστια αναστάτωση τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε οικογενειακό-κοινωνικό».

Πηγή: efsyn.gr

Αντιμέτωπο με τον κίνδυνο κατάρρευσης το Σουδάν καθώς συμπληρώθηκε ένας μήνας πολέμου, με τις εχθροπραξίες μεταξύ στρατού και παραστρατιωτικών να συνεχίζονται.

Ύστερα από έναν μήνα πολέμου ανάμεσα στις δυνάμεις δύο στρατηγών που πολεμούν για την εξουσία στο Σουδάν, η χώρα αυτή, μια από τις φτωχότερες του πλανήτη, διατρέχει τον κίνδυνο κατάρρευσης και η σύγκρουση προκαλεί ανησυχίες στις γειτονικές χώρες.

Στο Χαρτούμ, πόλη πέντε εκατομμυρίων κατοίκων, και στο Νταρφούρ, στο δυτικό τμήμα, οι άνθρωποι ζουν κλεισμένοι στα σπίτια τους, ενώ κάθε έξοδός τους για την αγορά τροφίμων γίνεται υπό το κράτος του φόβου των αδέσποτων σφαιρών.

Ο πόλεμος που ξέσπασε ακριβώς πριν από έναν μήνα, στις 15 Απριλίου, ανάμεσα στον στρατό του στρατηγού Άμπντελ Φάταχ Αλ Μπουρχάν και τους παραστρατιωτικούς των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (ΔΤΥ/ FSR) που διοικούνται από τον στρατηγό Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκλό, έχει στοιχίσει τη ζωή σε 750 ανθρώπους, έχει προκαλέσει τον τραυματισμό χιλιάδων και έχει αναγκάσει σχεδόν ένα εκατομμύριο ανθρώπους να εκτοπιστούν ή να φύγουν πρόσφυγες σε άλλες χώρες.

Χωρίς νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα, οι κάτοικοι της πρωτεύουσας περιμένουν μια υποτιθέμενη εκεχειρία εν μέσω αεροπορικών επιδρομών, μαχών με βαρέα όπλα και πυρά πυροβολικού.

Στη χώρα αυτή των 45 εκατομμυρίων κατοίκων, το ένα τρίτο του πληθυσμού που εξαρτιόταν από την διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια πλέον την στερείται: αυτή λεηλατήθηκε ή διακόπηκε μετά τον θάνατο 18 εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις.

Επίσης υπάρχει έλλειψη χρημάτων καθώς οι τράπεζες, οι οποίες κατά κάποιους λεηλατήθηκαν, είναι κλειστές εδώ και έναν μήνα, ενώ οι τιμές των αγαθών έχουν εκτιναχθεί: οι τιμές των τροφίμων έχουν τετραπλασιαστεί και οι τιμές της βενζίνης εικοσαπλασιαστεί.

"Ατιμωρησία"

Στην Τζέντα, στη Σαουδική Αραβία, οι δύο πλευρές διαπραγματεύονται μια «ανθρωπιστική εκεχειρία» για να επιτραπεί η έξοδος αμάχων και η είσοδος βοήθειας.

Ωστόσο συμφώνησαν μόνον επί της αρχής για τον σεβασμό των κανόνων του πολέμου, μεταθέτοντας για μεταγενέστερες «διευρυμένες συνομιλίες» το ζήτημα της διακοπής των εχθροπραξιών.

Σύμφωνα με τον ερευνητή Άλι Βερτζί, «αν τα δύο στρατόπεδα δεν αλλάξουν τρόπο σκέψης, είναι δύσκολο να φανταστούμε μια μεταφορά στο πεδίο (των μαχών) των δεσμεύσεων στο χαρτί».

Σύμφωνα με τους ειδικούς και τους διπλωμάτες, καθένας από τους δύο στρατηγούς πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει στρατιωτικά, χάρη στις σημαντικές δυνάμεις και την ξένη υποστήριξη. Ο στρατηγός Νταγκλό είναι σύμμαχος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων όπως και, σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, των Ρώσων μισθοφόρων της Wagner, ενώ η Αίγυπτος ρίχνει όλο της το βάρος στον Μπουρχάν.

Οι δύο στρατηγοί δείχνουν ως εκ τούτου να ενδιαφέρονται περισσότερο για μια μακρά σύγκρουση παρά για παραχωρήσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

«Ο στρατός και οι FSR παραβιάζουν τις εκεχειρίες τόσο τακτικά κάτι το οποίο δείχνει έναν βαθμό ατιμωρησίας που ξεπερνά τα πάντα, ακόμη και βάσει των σουδανικών προτύπων των συγκρούσεων», δηλώνει, εκφράζοντας ανησυχία, ο Άλεξ Ρόντος, πρώην εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κέρας της Αφρικής.

Στο Νταρφούρ, «μας αναφέρουν ότι ελεύθεροι σκοπευτές ανοίγουν πυρ σε οποιονδήποτε βγαίνει από το σπίτι του», σημειώνει ο Μοχάμεντ Οσμάν του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW). Καθώς είναι παγιδευμένοι, «άνθρωποι που τραυματίστηκαν από μάχες πριν από δύο εβδομάδες πεθαίνουν στα σπίτια τους», προσθέτει.

Στην περιοχή αυτή, η καταστολή υπό την δικτατορία του Όμαρ αλ Μπασίρ (1989-2019) εθνοτικών μειονοτήτων από τους στρατιωτικούς και τους παραστρατιωτικούς που πολεμούν σήμερα μεταξύ τους προκάλεσε 300.000 νεκρούς τα χρόνια του 2000.

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα (MSF) υπογραμμίζουν ότι στους καταυλισμούς των εκτοπισμένων του πολέμου του Νταρφούρ «ο κόσμος έχει μειώσει τα τρία γεύματα ημερησίως σε ένα μόνο».

"Το μελλοντικό Σουδάν θα είναι ακόμη φτωχότερο και για καιρό"

Χιλιάδες πρόσφυγες εισέρχονται καθημερινά στην Αίγυπτο, το Τσαντ, την Αιθιοπία ή το Νότιο Σουδάν. Η Αίγυπτος, που διέρχεται την χειρότερη οικονομική κρίση της ιστορίας της, ανησυχεί. Οι άλλες γειτονικές χώρες φοβούνται μια μετάδοση.

Στο Χαρτούμ, το αεροδρόμιο δεν λειτουργεί πια, τα εμπορικά κέντρα έχουν λεηλατηθεί και οι διοικητικές υπηρεσίες έχουν κλείσει «μέχρι νεωτέρας». Οι ξένοι απομακρύνθηκαν τις πρώτες μέρες του πολέμου.

Οι δύο στρατηγοί, που έγιναν αντίπαλοι αφού από κοινού πραγματοποιήσαν το πραξικόπημα του Οκτωβρίου του 2021 με το οποίο τερματίστηκαν δύο χρόνια σκληρής δημοκρατικής μετάβασης, μιλούν μόνον ο ένας εναντίον του άλλου μέσω των μέσων ενημέρωσης.

Στη διάρκεια της νύχτας που πέρασε, ο στρατηγός Νταγκλό δημοσιοποίησε διαδικτυακά ηχητικό μήνυμά του στο οποίο υπόσχεται στον αντίπαλό του ότι «θα δικαστεί γρήγορα και θα απαγχονιστεί δημοσίως».

Λίγο νωρίτερα, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο επικεφαλής του στρατού είχε διατάξει το πάγωμα των λογαριασμών και των περιουσιακών στοιχείων των FSR.

Ό,τι έχει απομείνει από διοικητικές υπηρεσίες έχει αναδιπλωθεί στο Πορτ Σουντάν, 850 χιλιόμετρα ανατολικά του Χαρτούμ, το οποίο έχει γλιτώσει από τη βία και όπου μια περιορισμένη ομάδα του ΟΗΕ προσπαθεί να διαπραγματευτεί την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.

«Καταστρέφοντας τα αγροδιατροφικά εργοστάσια ή τις μικρές βιομηχανίες, ο πόλεμος αυτός προκάλεσε μερική αποβιομηχάνιση του Σουδάν», σημειώνει ο Βερτζί στο AFP. «Το μελλοντικό Σουδάν θα είναι ακόμη φτωχότερο και για καιρό», καταλήγει.

Πηγή: news247.gr

Από τον Φεβρουάριο του 2022 έως τον Φεβρουάριο το 2023 το ελληνικό νηολόγιο έχασε 38 ποντοπόρα πλοία, ωστόσο κέρδισε 22 επιβατηγά πλοία και 1 από τα διάφορα πλοία.

Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή, τον Φεβρουάριο του 2023 ήταν γραμμένα στο ελληνικό νηολόγιο 1.822 πλοία, συνολικής χωρητικότητας 38.121.767 κόρων, έναντι 1834 πλοίων, χωρητικότητας 39.623.602 κόρων τον Φεβρουάριο του 2022.

Με άλλα λόγια ο στόλος μειώθηκε κατά 1.501.835 κόρους και κατά 12 πλοία.

Τον Φεβρουάριο του 2023 υπήρχαν 370 φορτηγά πλοία, 427 δεξαμενόπλοια, 756 επιβατηγά οχηματαγωγά πλοία και 269 διάφορα πλοία.

Ειδικότερα, η Δύναμη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου τον μήνα Φεβρουάριο 2023, σε σύγκριση με την αντίστοιχη Δύναμη του Φεβρουαρίου 2022, παρουσίασε μείωση κατά 0,7%.

Αύξηση κατά 0,1% σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2022 προς το 2021.

Η Ολική Χωρητικότητα του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω, παρουσίασε μείωση κατά 3,8% τον μήνα Φεβρουάριο 2023 σε σύγκριση με την αντίστοιχη χωρητικότητα Φεβρουαρίου 2022. Μείωση κατά 1,6% σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2022 προς το 2021.

Πηγή: mononews.gr

Με ...μονή γραμμή για 130 χιλιόμετρα επανεκκίνησαν οι σιδηρόδρομοι λόγω έλλειψης προσωπικού, όπως καταγγέλλουν οι μηχανοδηγοί, με το σωματείο τους να αποφασίζει 24ωρη απεργία για την Τρίτη 30 Μάη, απαιτώντας ουσιαστικά μέτρα ασφαλούς λειτουργίας.

Πιο συγκεκριμένα, σήμερα έγινε γνωστό ότι τα τρένα στο δίκτυο του ΟΣΕ επανέρχονται στις υψηλές ταχύτητες, αλλά σε μια επανάληψη του «πάμε κι όπου βγει», που οδήγησε στην τραγωδία των Τεμπών, αφού θα χρησιμοποιείται μονή γραμμή στο τμήμα από Λάρισα μέχρι Πλατύ. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Σωματείου των μηχανοδηγών Κ. Γενιδούνια, η δικαιολογία ήταν ότι ο σταθμός του Λιτοχώρου δεν διαθέτει κλειδούχο. Μετά την κατακραυγή η κυβέρνηση επικαλέστηκε «βραχυκύκλωμα» που «αποκαταστάθηκε».

Είναι φανερό ότι οι σιδηρόδρομοι έχουν «επανεκκινήσει» ακριβώς όπως σταμάτησαν μετά το έγκλημα στα Τέμπη, αφού παραμένουν όλες οι αιτίες που οδήγησαν στο «ατύχημα» και τον χαμό δεκάδων ψυχών: Με υποστελέχωση, υποβαθμισμένες υποδομές, χωρίς ουσιαστικά μέτρα για ασφαλή μετακίνηση. Όλα εκείνα στα οποία έχει οδηγήσει η «απελευθέρωση» και η εμπορευματοποίηση των συγκοινωνιών και των μεταφορών.

Απαντώντας σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, το ΔΣ των μηχανοδηγών με έκτακτη συνεδρίαση αποφάσισε την 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 30/5, ενώ καταγγέλλουν το γεγονός ότι δέχονται οδηγίες για ταχύτητες των 140 χιλιομέτρων, σε περιοχές που δεν λειτουργούν τηλεδιοίκηση, φωτοσήματα κ.λπ

Πηγή: 902.gr

Ο ελληνικός λαός κατέβαλλε 8,2 δισ. ευρώ μέσα σε 18 μήνες στους ολιγάρχες της ενέργειας μέσα από τις κρατικές επιδοτήσεις, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας. Το ποσό αντιστοιχεί περίπου στο 4% του ΑΕΠ!

“Η ελληνική χονδρεμπορική αγορά, εκεί όπου διαμορφώνεται δηλαδή το πραγματικό κόστος ρεύματος, είναι από τις ακριβότερες της Ευρώπης. Το επισήμανε και ο ΟΟΣΑ και μπορεί να το διαπιστώσει κανείς καθημερινά με μια ματιά στον ευρωπαϊκό χάρτη των χρηματιστηριακών τιμών ρεύματος.

1. Υψηλή συμμετοχή του φυσικού αερίου στο μείγμα ηλεκτροπαραγωγής, πάνω από 40%. Ακόμη και το 2022, χρονιά που η τιμή του φυσικού αερίου εκτοξεύτηκε σε ασύλληπτα επίπεδα, ανατρέποντας τα θεμελιώδη της διεθνούς ενεργειακής αγοράς, το εισαγόμενο καύσιμο συμμετείχε στο μείγμα ηλεκτροπαραγωγής με ποσοστό 38%. Ετσι, σε αντίθεση με άλλες αγορές όπως η Γαλλία, όπου την οριακή τιμή του συστήματος μπορεί να ορίζουν για κάποιες ημέρες τα πυρηνικά, ή τη Γερμανία και τις χώρες της Β. Ευρώπης τα αιολικά, στην Ελλάδα την οριακή τιμή καθορίζει το ακριβό φυσικό αέριο. Η συμμετοχή του λιγνίτη είναι χαμηλή, ενώ οι ΑΠΕ μόνο για μερικές ώρες μπορούν να ορίσουν τιμή, λόγω της μεταβλητότητας της παραγωγής τους.

2. Οι περιορισμένες διασυνδέσεις με άλλες χώρες. Ετσι, δεν φτάνει στην εγχώρια αγορά η φθηνή κατά βάση ηλεκτρική ενέργεια της Κεντρικής και Δυτικής Ευρώπης.

3. Το ολιγοπώλιο στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής. Στην Αγορά της Επόμενης Ημέρας (πέραν των ΑΠΕ και των εισαγωγών) συμμετέχουν τέσσερις ιδιωτικές εταιρείες και η ΔΕΗ. Οι τέσσερις συν ένας παίκτης με τη ΔΕΗ καλούνται στη συνέχεια να κάνουν προσφορές στην αγορά εξισορρόπησης για να προσαρμόσουν την παραγωγή με το φορτίο σε πραγματικό χρόνο. Σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές αγορές (πλην Ιρλανδίας και Ελλάδας) το κόστος αυτών των αποκλίσεων επιβαρύνει τις εταιρείες-παραγωγούς. Στην Ελλάδα το «πέναλτι» αυτό περνάει μέσω του χονδρεμπορικού κόστους στον καταναλωτή. Η μέση τιμή εξισορρόπησης στην ελληνική αγορά το 2022 ήταν 12 ευρώ/μεγαβατώρα, όταν η αντίστοιχη τιμή στις άλλες ευρωπαϊκές αγορές είναι της τάξης των 2 ευρώ/μεγαβατώρα.

4. Οι απώλειες συστήματος, η μέση τιμή των οποίων το 2022 διαμορφώθηκε στα 7,8 ευρώ/μεγαβατώρα, αποτελούν ένα πρόσθετο κόστος για τη διαμόρφωση της τελικής χονδρεμπορικής τιμής ρεύματος.

5. Από τον περασμένο Νοέμβριο με νομοθετική ρύθμιση προστέθηκε ένα ακόμη κόστος, της τάξης των 10 ευρώ/μεγαβατώρα, που αντιστοιχεί στο τέλος που επιβλήθηκε στην παραγωγή από φυσικό αέριο.

Και κάπου εδώ κλείνει ο κύκλος των δομικών προβλημάτων της χονδρεμπορικής αγοράς, οι επιπτώσεις των οποίων κατά ένα μέρος βελτιώθηκαν με την εφαρμογή του μηχανισμού ανάκτησης υπερεσόδων, μέσω του οποίου το ΤΕΜ εισέπραξε 2,09 δισ. ευρώ το 2022 και η σκυτάλη περνάει στη λιανική. Με την περίπλοκη αγορά προμήθειας, στην οποία, ειδικά σε συνθήκες ενεργειακής κρίσης, απαιτούνται τεράστια κεφάλαια κίνησης καθημερινά για αγορές ενέργειας, έχουν εμπλακεί πέραν της ΔΕΗ 10 ακόμη εταιρείες. Ο εύκολος δρόμος επιβίωσης ήταν η μεταφορά του αυξημένου κόστους στους καταναλωτές μέσω της περίφημης ρήτρας αναπροσαρμογής. Με αυτό τον τρόπο μετέτρεψαν μια δραστηριότητα που απαιτεί διαχείριση υψηλών διακυμάνσεων σε μηδενικού ρίσκου δραστηριότητα. Οι τιμές λιανικές εκτοξεύτηκαν στα ύψη, οι καταναλωτές για πρώτη φορά από τον Αύγουστο του 2021 άρχισαν να αντιλαμβάνονται τι σημαίνει για την τσέπη τους η άγνωστη μέχρι τότε ρήτρα αναπροσαρμογής και η κυβέρνηση, πιεσμένη και από την αντιπολίτευση, έσπευσε να αντικαταστήσει τη ρήτρα με ένα νέο μοντέλο τιμολόγησης που βασίζεται στην πρόβλεψη για την τιμή του χονδρεμπορικού κόστους του επόμενου μήνα, δέκα ημέρες νωρίτερα.

Οι προμηθευτές, προκειμένου να αποφύγουν μεγάλες ζημίες από μια απρόβλεπτη υψηλή διακύμανση της χονδρεμπορική τιμής τον επόμενο μήνα, άρχισαν να περιλαμβάνουν και ένα αυξημένο περιθώριο ρίσκου στις τιμές που έδιναν. Ετσι, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΡΑΕ, τον Αύγουστο, πρώτο μήνα εφαρμογής του νέου μοντέλου, η μέση τιμή των οικιακών τιμολογίων ήταν 15% υψηλότερη σε σύγκριση με την τιμή που θα είχαν με τη ρήτρα αναπροσαρμογής. Τον Σεπτέμβριο το ποσοστό αυτό έφτασε στο 57% και σε αυτό το ποσοστό κινήθηκε και το πεντάμηνο Σεπτεμβρίου 2022 – Ιανουαρίου 2023. Σε απόλυτα νούμερα, η συνολική προσαύξηση στα οικιακά τιμολόγια από το νέο μοντέλο σε σχέση με τη ρήτρα αναπροσαρμογής υπολογίζεται στα 2,843 δισ. περίπου, την οποία κλήθηκε να καλύψει το κράτος μέσω των επιδοτήσεων. Το πρόβλημα είχε επισημανθεί από την αγορά πριν από την εφαρμογή του νέου μοντέλου και αναγνωρίστηκε εκ των υστέρων όταν η ΡΑΕ με επιστολή της ενημέρωσε σχετικά το ΥΠΕΝ. Κατόπιν αυτού, τον Οκτώβριο ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανακοίνωσε για πρώτη φορά την πρόθεση της κυβέρνηση να φορολογήσει αναδρομικά τα επιπλέον έσοδα των προμηθευτών, δουλειά που μέσω νομοθετικής ρύθμισης ανατέθηκε στη ΡΑΕ”.

Πηγή: iskra.gr

Χωρίς να νικήσει, νίκησε.

Χωρίς να νικήσει, νίκησε. Ο Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη (αν εξαιρέσουμε την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016) πρόκληση της πολιτικής του σταδιοδρομίας, καθώς για πρώτη φορά θα χρειαστεί να διεκδικήσει την επανεκλογή του σε δεύτερο γύρο. Η μέχρι τώρα προνομιακή σχέση του με τη λαϊκή πλειοψηφία διερράγη. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά μετά από είκοσι χρόνια στην εξουσία που σημαδεύονται από κλιμάκωση του αυταρχισμού και της διαφθοράς, μετά από τους καταστροφικούς σεισμούς της 6ης Φεβρουαρίου που ανέδειξαν όλες τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, μετά από τη δυσφορία που ολοένα και περισσότερο γεννά στην τουρκική κοινωνία η διαιώνιση της παρουσίας άνω των τριών εκατομμυρίων Σύρων προσφύγων και κυρίως εν μέσω μιας οικονομικής κρίσης η οποία έχει εκτοξεύσει το κόστος διαβίωσης του μέσου νοικοκυριού.

Όμως ο “εφτάψυχος” Ερντογάν κατάφερε αυτό που οι περισσότερες δημοσκοπήσεις απέτυχαν να προβλέψουν: να εξασφαλίσει καθαρό προβάδισμα (περίπου τεσσάρων μονάδων) έναντι του αντιπάλου του Κεμάλ Κιλτσντάρογλου και να βρεθεί ένα βήμα πριν από την επικράτηση από τον πρώτο γύρο, ενώ ταυτόχρονα, και αυτό καθόλου δεν πρέπει να υποτιμηθεί, το κόμμα του και οι σύμμαχοί του εξασφαλίζουν απόλυτη πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, παρά τις προβλέψεις ότι αυτή θα προκύψει “κατακερματισμένη”. Και όλα αυτά με εντυπωσιακό ποσοστό συμμετοχής των ψηφοφόρων στην κάλπη, ανώτερο του 88%.

Η στρατηγική του “Παλατιού” για μεταφορά, αν χρειαστεί, της εκλογικής μάχης σε δεύτερο γύρο, όπου θα προβάλλεται το επιχείρημα της αποφυγής μιας άβολης “συγκατοίκησης” διαφορετικών δυνάμεων σε νομοθετική και εκτελεστική εξουσία, αποδίδει. Επιπλέον, ο τρίτος υποψήφιος των προεδρικών εκλογών και ρυθμιστής του δεύτερου γύρου, ο εθνικιστής Σινάν Ογάν, που κατέγραψε αξιοσημείωτο ποσοστό της τάξης του 5%, δύσκολα θα επιλέξει (και ακόμη δυσκολότερα θα επέβαλε στους ψηφοφόρους του) τη στήριξη του Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος εμφατικά αντλεί από την κουρδική ψήφο. Ό,τι και αν συμβεί τις επόμενες δύο εβδομάδες (και μπορούν να συμβούν πολλά και δυσάρεστα), ο Ερντογάν βαδίζει προς τον δεύτερο γύρο με σαφές πλεονέκτημα.

Η υπό τον Κιλιτσντάρογλου εξακομματική αντιπολίτευση φλέρταρε με την αμφισβήτηση του αποτελέσματος, καταγγέλλοντας την αργή ροή της δημοσιοποίησης των αποτελεσμάτων και καλλιεργώντας υποψίες νοθείας. Και από μία άποψη είναι πράγματι απορίας άξιον κατά πόσον ένα καθεστώς το οποίο έχει προβεί σε τόσο εκτεταμένες διώξεις πολιτικών αντιπάλων του και εκκαθαρίσεις στον κρατικό μηχανισμό θα συμφιλιωνόταν με την προοπτική της αθόρυβης αποχώρησης από την εξουσία μέσω εκλογών.

Όμως τα κύρια όπλα του Ερντογάν είναι πολιτικά. Το ότι το τοπίο στα μέσα ενημέρωσης και τον κυβερνοχώρο ήταν ασφυκτικό για κάθε επίδοξο επικριτή της κυβέρνησης ή ότι το πρακτορείο Anadolu επιδόθηκε σε σαφή πολιτική διαχείρισης εντυπώσεων κατά τη βραδιά της καταμέτρησης είναι δεδομένο. Όμως δεν αρκεί για να εξηγήσει το αποτέλεσμα. Η αντιπολίτευση υπερτίμησε τις δυνάμεις της και υποτίμησε τις “εφεδρείες” του Ερντογάν. Όσο για τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, αυτά απλώς το προηγούμενο διάστημα εξέφρασαν τις επιθυμίες τους σε μία κοινωνική πραγματικότητα την οποία δεν γνωρίζουν καλά.

Κυριότερο πλεονέκτημα του Ερντογάν υπήρξε το γεγονός ότι η δική του συμμαχία είναι περισσότερο ομοιογενής και το πολιτικό του μήνυμα περισσότερο συνεκτικό, ενώ η προοπτική νίκης της εξακομματικής αντιπολίτευσης έμοιαζε με βουτιά στο άγνωστο. Ακριβώς επειδή η χώρα κλυδωνίζεται σε διάφορα μέτωπα, οι ηγεσίες που εμπνέουν στιβαρότητα φαντάζουν, παρά τα γνωστά ελαττώματά τους, προτιμότερες. Αυτό τουλάχιστον έκριναν οι μεγαλύτερες ηλικίες ψηφοφόρων και οι κεντρικές μικρασιατικές επαρχίες που έμειναν πιστές στον Ερντογάν. Άλλωστε, τα χειρότερα της οικονομικής κρίσης μοιάζει να έχουν περάσει και η πορεία της Τουρκίας το τελευταίο δωδεκάμηνο εμπνέει (με τη βοήθεια των φίλων της σε Ρωσία, Κίνα και Περσικό Κόλπο) κάποια αισιοδοξία, ενώ και στην εξωτερική πολιτική η εξομάλυνση των σχέσεων με όλους τους εξ ανατολών γείτονες έχει δρομολογηθεί.

Επιπλέον, σε ένα περιβάλλον στο οποίο δεν ήταν ευδιάκριτες οι διαφορές των αντίστοιχων προτάσεων στα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα (και με τον Ερντογάν να πλειοδοτεί σε παροχές, ενώ η αντιπολίτευση κήρυσσε την επιστροφή στη νομισματική ορθοδοξία) η αντιπαράθεση μεταφέρθηκε στο ευνοϊκότερο για τους κυβερνώντες πεδίο των “ταυτοτήτων”. Ο πολωτικός λόγος του ισχυρού άνδρα της Άγκυρας έκανε (έστω και σε μικρότερο βαθμό αυτή τη φορά) τη δουλειά του: οι αντίπαλοι παρουσιάσθηκαν ουσιαστικά σαν ενεργούμενα μιας Δύσης, η οποία βυσσοδομεί για να αποτρέψει την “τουρκική ανάδυση” και ως συνεργοί της κουρδικής “τρομοκρατίας”. Αξιοποιήθηκε δηλαδή το ότι είναι βαθιά ριζωμένη στην τουρκική γνώμη τόσο η καχυποψία προς τη Δύση όσο και τα αντικουρδικά αντανακλαστικά.

Σε κάθε περίπτωση, η τουρκική κοινωνία και πολιτική σκηνή παραμένει ακόμη στην “εποχή Ερντογάν”, ενώ μεταβαίνει αργά και βασανιστικά προς μια νέα περίοδο, τα χαρακτηριστικά της οποίας δεν έχουν ξεκαθαρίσει. Ακόμη και αν η νίκη του 69χρονου Ερντογάν επικυρωθεί, τόσο η συμπολίτευση όσο, πολύ περισσότερο, και η αντιπολίτευση θα πρέπει να επαναφεύρουν τον εαυτό τους και να αναδείξουν νέες ηγεσίες. Ο διχασμός της χώρας και η ασφυξία της στερούμενης ευκαιριών και ελευθεριών νέας γενιάς θα πρέπει κάποτε να αντιμετωπισθούν.

Πηγή: kosmodromio.gr

Μια διακυβέρνηση νεοφιλελευθερισμού χωρίς όρια και απόλυτης "επιτελικής" εξουσίας περιγράφει, ώς δεύτερη θητεία του, ο πρωθυπουργός. Και το λέει ευθέως.

Αποτιμώντας την πρόσφατη –διακαναλική- συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη οι περισσότεροι εστίασαν στην «είδηση» που έβγαλε: Την κατηγορηματική του δήλωση πως δεν πρόκειται να αναζητήσει συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ. Καταγράφθηκαν αρκετές κι ενδιαφέρουσες αναλύσεις σχετικά με το γιατί η Ν.Δ επιλέγει αυτή την τακτική και το αν αποτελεί έμμεση πίεση προς τους ψηφοφόρους του Νίκου Ανδρουλάκη.

Εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει και η αιτιολογία που παράθεσε ο πρωθυπουργός προκειμένου να δικαιολογήσει το γιατί αρνείται μια κυβερνητική σύμπραξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Όπως δήλωσε «πιστεύω ότι μία τέτοια κυβέρνηση θα ήταν μία κυβέρνηση στην οποία θα πατούσαμε συνέχεια το φρένο, σε μία εποχή που χρειάζεται η χώρα να πατήσει γκάζι και να προχωρήσει πολύ γρήγορα σε μία βαθιά τολμηρή εκσυγχρονιστική ατζέντα». Αυτά με δεδομένο ότι στην κοινοβουλευτική περίοδο που εξέπνευσε με το κλείσιμο της Βουλής το ΠΑΣΟΚ υπερψήφισε το 68,8% των νομοσχεδίων που κατέθεσε η κυβερνητική πλειοψηφία.