Βαγγέλης Δουράκης

Ακόμη πιο ακριβό γίνεται το κόστος του χρήματος στην Ευρώπη και φυσικά και στην Ελλάδα «στριμώχνοντας» έτσι στη «γωνία» όσους έχουν ανάγκη από «φρέσκο χρήμα», δηλαδή νέα δάνεια: Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) προχωρά σε νέα αύξηση των επιτοκίων την Πέμπτη και αν υπάρχουν «χαμένοι» από αυτή την εξέλιξη υπάρχουν και οι «κερδισμένοι». Αν μη τι άλλο τα εγχώρια νοικοκυριά με στεγαστικά θα δουν τις δόσεις των δανείων τους να μένουν «σταθερές» ακόμη και όταν αυξηθούν εκ νέου τα επιτόκια.

«Κερδισμένοι» πέρα από όσους έχουν στεγαστικά και οι καταθέτες, καθώς αργά αλλά σταθερά αυξάνονται και τα επιτόκια καταθέσεων, σύμφωνα με το enikonomia.gr.

Στους «χαμένους» συγκαταλέγονται όσοι «καίγονται» για ρευστό και ψάχνουν για φθηνά δάνεια, αλλά και οι «δανεισμένοι» σε ευρω- επιτόκια επιχειρηματίες. Και αυτό γιατί εκείνοι που έχουν πάρει επιχειρηματικά ή άλλου είδους δάνεια συνδεδεμένα με τα ευρωπαϊκά επιτόκια θα δουν τις δόσεις τους να αυξάνονται κανονικά, σε αντίθεση με όσους έχουν στεγαστικά!

Πόσο αυξάνονται τα επιτόκια  

Την Πέμπτη λοιπόν, όπως εκτιμούν αναλυτές η ΕΚΤ προχωρά σε αύξηση επιτοκίων κατά 0,25%, χωρίς όμως να αποκλείουν κατηγορηματικά το ενδεχόμενο η Κεντρική Τράπεζα να επιφυλάσσει μία δυσάρεστη έκπληξη και να προσθέσει στο κόστος χρήματος 0,50%.

Οι αγορές προεξοφλούν  ότι ούτως ή άλλως, το βασικό επιτόκιο του ευρώ θα βρίσκεται στο τέλος Ιουνίου στο 3,50%, από 3% τώρα.  Αν δηλαδή αυξηθεί κατά 0,25%, θα ακολουθήσει κι άλλη αύξηση τον Ιούνιο.

Την εκτίμηση αυτή ενίσχυσε η δήλωση της Κριστίν Λαγκάρντ ότι η ΕΚΤ «έχει ακόμα δρόμο μπροστά της» με τη νομισματική πολιτική, καθώς ο δομικός πληθωρισμός «παραμένει επίμονα υψηλός». Παράλληλα με τα επιτόκια η ΕΚΤ σκοπεύει να αξιοποιήσει και το εργαλείο της ρευστότητας, περιορίζοντας τη ροή χρήματος προς τις αγορές και την οικονομία.

Η περαιτέρω άνοδος του κόστους χρήματος εκτιμάται ότι σε πρώτη φάση θα επηρεάσει τις αγορές, ενώ οι επιπτώσεις στην οικονομία θα γίνουν αισθητές σε μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα.

Στους «κερδισμένους» οι καταθέτες  

Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι θα ενισχυθεί η ανοδική τάση των επιτοκίων καταθέσεων. Επιπτώσεις δεν πρόκειται να υπάρξουν άμεσα για τους δανειολήπτες στεγαστικών δανείων, καθώς τα επιτόκια τους έχουν «παγώσει» στα επίπεδα της 31ης Μαρτίου.

Οι αναμενόμενες αυξήσεις επιτοκίων,  εκ των πραγμάτων αφήνουν αδιάφορους όσους έχουν ενήμερα στεγαστικά δάνεια στην χώρα μας, καθώς θα υιοθετηθεί από τον τρέχοντα μήνα, από όλες τις εγχώριες Τράπεζες, συστημικές και μη, αλλά και τις Εταιρείες Διαχείρισης Δανείων το πρόγραμμα «Ανταμοιβής Συνεπών Δανειοληπτών».

Ουσιαστικά, όλοι όσοι έχουν στεγαστικά που τα εξυπηρετούν κανονικά θα δουν την δόση τους να «παγώνει» για διάστημα ενός έτους, σε επίπεδα λίγο χαμηλότερα από εκείνα του περασμένου Μαρτίου.

Όλα τα εξυπηρετούμενα στεγαστικά δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου, λοιπόν, «μετατρέπονται» σε σταθερά για διάστημα 1 έτους, χωρίς πλέον να επηρεάζονται από νέες πιθανές αυξήσεις των επιτοκίων: Αντίθετα εάν μειωθούν τα επιτόκια, οι δόσεις των δανείων θα «ψαλιδιστούν» αντίστοιχα.

«Χαμός» στις προθεσμιακές καταθέσεις

Πάντως, πέρα από τα δάνεια οι αυξήσεις των επιτοκίων από τις τράπεζες στις προθεσμιακές καταθέσεις με νέα προϊόντα, τα οποία ανακοινώθηκαν στα τέλη Φεβρουαρίου, άρχισαν να δελεάζουν από τον Μάρτιο τους αποταμιευτές, που κυριολεκτικά σχημάτισαν… ουρές για να τοποθετήσουν κεφάλαια -νέα, ή προερχόμενα από λογαριασμούς ταμιευτηρίου- σε λογαριασμούς προθεσμίας.

Είναι ενδεικτικό πως –βάσει στοιχείων της Τράπεζας της Ελλάδας- τον περασμένο Μάρτιο τα νοικοκυριά απέσυραν σημαντικά ποσά από τους λογαριασμούς ταμιευτηρίου, που εξακολουθούν να έχουν πολύ χαμηλές αποδόσεις και να τα μεταφέρουν σε λογαριασμούς προθεσμίας.

Οι καταθέσεις ταμιευτηρίου μειώθηκαν κατά 1,8 δισ. περίπου, όμως το σύνολο των καταθέσεων των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 1,2 δισ. ευρώ, λόγω της μεγάλης αύξηση των υπολοίπων στις προθεσμιακές.

Η αύξηση των υπολοίπων στους προθεσμιακούς λογαριασμούς είχε αρχίσει να καταγράφεται από τον Δεκέμβριο, αλλά με μικρές εισροές. Τα νεότερα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι τον Μάρτιο σημειώθηκαν οι μεγαλύτερες εισροές, που ξεπέρασαν τα 3 δισ. ευρώ, με το συνολικό υπόλοιπο των «λοιπών καταθέσεων και ρέπος» (σε αυτόν οι καταθέσεις προθεσμίας αποτελούν τη μεγαλύτερη συνιστώσα) να ανεβαίνει στα 30,2 δισ. ευρώ, στο υψηλότερο επίπεδο από τον Αύγουστο του 2021.

πηγη: enikos.gr

Μπήκαμε στην υπαίθρια εγκατάσταση “Return to Sender” της αφρικανικής κολεκτίβας NEST στο ΚΠΙΣΝ.

ΚΠΙΣΝ

Τη δαιδαλώδη περιπέτεια των ρούχων “από δεύτερο χέρι” - από τα οποία κάποιοι βγάζουν ασύλληπτο οικονομικό κέρδος - μάθαμε στην παρουσίαση της εντυπωσιακής υπαίθριας εγκατάστασης “Return to Sender” στο ΚΠΙΣΝ.

Το έργο “Επιστροφή στον Αποστολέα” της αφρικανικής κολεκτίβας NEST, που φιλοξενείται στην Εσπλανάδα μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο, είναι εκ πρώτης όψεως αυτοαναφορικό, φέρει όμως πολλών ειδών συμπαραδηλούμενα, που μας αφορούν όλους.

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) συμπράττουν παρουσιάζοντας αυτή την ενδιαφέρουσα υπαίθρια κατασκευή, σε επιμέλεια της Κατερίνας Γρέγου, η οποία δημιουργήθηκε ειδικά για την έκθεση σύγχρονης τέχνης Documenta 15 το 2022 και είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται μετά το Κασσέλ.

Return to Sender / SNFCC και ΕΜΣΤ NIKOS KARANIKOLAS © 2023

Η κολεκτίβα NEST, με έδρα το Ναϊρόμπι της Κένυας, ιδρύθηκε το 2012 και το έργο των μελών της περιλαμβάνει δράσεις κινηματογράφου, μουσικής, μόδας, εικαστικές τέχνες και λογοτεχνία. Η βασική θεματική της κολεκτίβας είναι η διερεύνηση της ταυτότητας. Τι σημαίνει να είσαι μαύρος, queer και να ζεις στην Αφρική;

Με αφετηρία τη σύγχρονη αστική αφρικανική εμπειρία, διερευνούν το ιστορικό, αποικιακό και μετα-αποικιακό παρελθόν των αφρικανικών κοινοτήτων και τα πιθανά τους μέλλοντα. Ωστόσο, λαμβάνει ταυτόχρονα υπόψη της πως τα σύγχρονα ζωτικά προβλήματα (όπως το περιβαλλοντικό) διασυνδέονται και μας αφορούν όλους.

Σωροί από μεταχειρισμένα ρούχα στριμωγμένα στο έργο “Return to Sender”

Περπατώντας στην Εσπλανάδα - περίπου στο ίδιο σημείο που πριν από κάποιους μήνες άπλωνε τα πόδια της η γιγάντια αράχνη της Μπουρζουά - βλέπουμε ένα πολύχρωμο “περίπτερο” φτιαγμένο από μεγάλα δεμάτια ρούχων. Κάθε δεμάτι (bale) - ‘mitumba’ στα σουαχίλι - είναι η ελάχιστη μονάδα μέσα στην οποία αποθηκεύονται τα ρούχα και τα υλικά κλωστοϋφαντουργίας που προορίζονται για ανακύκλωση.

Η εγκατάσταση “Return to Sender” - όπως μας εξήγησε ο Sunny Dolat, μέλος της κολεκτίβας NEST, έχει τρία θεματικά επίπεδα. Αποτελείται αρχικά από την κεντρική κατασκευή βάρους 40 τόνων (με διαστάσεις 8.80μ. x 7.70μ. και ύψος 4.60μ.) φτιαγμένη από 120 δεμάτια, βάρους 270 κιλών το κάθε ένα. Μέσα στην κατασκευή προβάλλεται 15λεπτο βίντεο όπου ακούμε πρόσωπα να μιλούν για την περίπλοκη κατάσταση γύρω από τα μεταχειρισμένα ρούχα και υφάσματα στην Κένυα και, γενικότερα, στην Αφρική. Και τέλος το έργο ολοκληρώνεται με το εξωτερικό ηχοτοπίο, στο οποίο ακούγονται ηχογραφημένες φωνές εμπόρων, που διαφημίζουν την πραμάτεια τους στην πιο γνωστή αγορά μεταχειρισμένων ρούχων του Ναϊρόμπι - μια αγορά στην οποία μπορεί κανείς να αγοράσει ένα τζιν με λιγότερο από ένα ευρώ.

Σε επίπεδο κόνσεπτ τα δεμάτια αυτά με μεταχειρισμένα ρούχα, παραπέμπουν σε όλα τα ενδύματα από “δεύτερο χέρι” που καταλήγουν στην Αφρική από τις εύπορες χώρες της Δύσης. Και εδώ τίθενται πολλά ζητήματα με κυρίαρχο το περιβαλλοντικό, καθώς η πλειονότητα των ρούχων αυτών - μετά την άνθιση του fast fashion - είναι χαμηλής ποιότητας και καταλήγει σε χωματερές.

Η συγκεκριμένη εγκατάσταση έχει δημιουργηθεί εκ του μηδενός με ενδύματα που έχουν συλλεχθεί από τη Θεσσαλονίκη, όπου υπάρχουν εταιρείες που ασχολούνται με τον τομέα της διακίνησης των ρούχων προς ανακύκλωση.

“Μας ενδιαφέρει” λέει ο Sunny Dolat “να μπορούμε να προμηθευτούμε τα ρούχα από την τοπική κοινότητα κάθε φορά ώστε οι άνθρωποι να δουν τα δικά τους απόβλητα - αν και βλέπουν ένα απειροελάχιστο μέρος από όσα πετάγονται”. Τα συγκεκριμένα ρούχα δεν έχουν προορισμό της Αφρική, είναι υλικά που διακινούνται μέσα στην αλυσίδα της ελληνικής βιομηχανίας και εκεί θα επιστρέψουν μετά από έξι μήνες όταν ολοκληρωθεί η παρουσίαση του έργου της NEST.

“Τα ρούχα του νεκρού λευκού”

Σύμφωνα με τα όσα ακούσαμε από τον εκπρόσωπο της κολεκτίβας κάποιοι εκεί έξω βγάζουν πολλά χρήματα από ένα ρούχο που εμείς προσφέρουμε δωρεάν. Παράλληλα, ένα μεγάλο μέρος των ρούχων επιβαρύνει το περιβάλλον, ενώ οι τοπικές κοινότητες των χωρών της Αφρικής στερούνται τη δυνατότητα να αναπτύξουν δικές τους επιχειρήσεις κλωστοϋφαντουργίας και παραγωγής ρούχων, ώστε να πουν ένα τρανταχτό “όχι” στα μεταχειρισμένα ξενόφερτα ενδύματα.

Μιλώντας για τη διακίνηση μεταχειρισμένων ρούχων προς τον παγκόσμιο Νότο ο Dolat ήταν καταπέλτης: “Το 2020 όταν λάβαμε μία πρόσκληση από την Documenta να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας θεωρήσαμε ότι είναι μία καλή ευκαιρία θα θίξουμε το θέμα των μεταχειρισμένων ρούχων, το οποίο ενώ εμείς στις χώρες του παγκόσμιου Νότου γνωρίζουμε πολύ καλά, η κοινή γνώμη στις χώρες του Βορρά δεν έχει συνειδητοποιήσει.

Στην Γκάνα τα μεταχειρισμένα ρούχα λέγονται “τα ρούχα του νεκρού λευκού” γιατί υπάρχει η ιδέα ότι τα ρούχα αυτά προέρχονται από νεκρούς Δυτικούς. Στην Κένυα στις αρχές του ‘80 το όνομα των ρούχων ήταν “ο μακαρίτης George”. Ποιος ήταν ο Γιώργος, δεν ήξερε κανείς, αλλά ήταν πεθαμένος!

Τα μεταχειρισμένα ρούχα άρχισαν να φτάνουν στην αφρικανική ήπειρο από τη δεκαετία του ‘80 και η εισαγωγή τους σχετίζεται απόλυτα με την κατάρρευση της τοπικής κλωστοϋφαντουργίας και του τομέα δευτερογενούς παραγωγής. Το ‘80 η Κένυα είχε μία αξιόλογη παραγωγή βαμβακιού η οποία μέχρι το 1995 σχεδόν εξαφανίστηκε.

Το 2016 η Κοινότητα των Κρατών της Ανατολικής Αφρικής (East African Community - EAC) - το οικονομικό μπλοκ των χωρών Κένυα, Τανζανία, Μπουρούντι, Ουγκάντα, Ρουάντα - πέρασαν ένα νομοσχέδιο απαγόρευσης των μεταχειρισμένων ρούχων, το οποίο θα υλοποιούνταν σε φάσεις (μέχρι το 2020) ώστε οι χώρες να αναπτύξουν τις πολιτικές και τις επιχειρήσεις για να να ανταποκριθούν στην εσωτερική ζήτηση. Και εκεί αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε πόσο πολύτιμο είναι για τα συμφέροντα του Βορρά το κίνημα των μεταχειρισμένων ρούχων στον παγκόσμιο Νότο.

Η αμερικανική κυβέρνηση απείλησε τον EAC ότι αν απαγορεύσει τις εισαγωγές μεταχειρισμένων ρούχων θα επανεξετάσει την εμπορική συμφωνία που λέγεται AGOA - Africa Growth and Opportunity Act, στο πλαίσιο της οποίας η Αμερική προσφέρει σε μικρομεσαίες αφρικανικές επιχειρήσεις διευκολύνσεις στις εξαγωγές - κάτι σαν τα duty free. Επειδή τα κέρδη των τοπικών επιχειρήσεων από το AGOA είναι σημαντικά, οι χώρες της EAC υπαναχώρησαν από τη συμφωνία, εκτός από τη Ρουάντα, που εξαιρέθηκε τελικά από τη AGOA.”

Ποιος βγάζει χρήματα από τα μεταχειρισμένα ρούχα που φτάνουν στις χώρες της Αφρικής;

Ο Sunny Dolat συνεχίζει μιλώντας για τη διαδρομή που ακολουθούν τα μεταχειρισμένα ρούχα: “Το κυρίαρχο αφήγημα που χρησιμοποιείται κατά κόρον είναι ότι καλύπτεται μία ανάγκη. Υπάρχουν οι κάδοι δωρεάς και σου λένε βάλε μέσα τα παλιά σου ρούχα ή όσα θέλεις να δωρίσεις σε κάποιον που τα έχει ανάγκη. Και εσύ με τη συνειδησή σου υποθέτεις ότι αυτά πάνε σε κάποιον που τα χρειάζεται και κάνεις κάτι καλό, δωρεάν.

Αν όμως σκεφτείς ότι υπάρχει ένα ολόκληρο lobby στις ΗΠΑ που εκμεταλλεύεται τα μεταχειρισμένα καταλαβαίνεις ότι διακινούνται μεγάλα χρηματικά ποσά για κάτι που δίνεις τσάμπα. Όλα αυτα τα γκρουπ και οι κυβερνήσεις έχουν πολύ επιτυχημένα αποκρύψει το πόσο προσοδοφόρο είναι το κίνημα των μεταχειρισμένων ρούχων.”

Το κυρίαρχο αφήγημα είναι ότι καλύπτεται μία ανάγκη. Σου λένε δώσε τα παλιά σου ρούχα σε κάποιον που τα έχει ανάγκη. Κάνεις κάτι καλό, δωρεάν. Υπάρχει όμως ένα ολόκληρο lobby στις ΗΠΑ που εκμεταλλεύεται τα μεταχειρισμένα και διακινεί μεγάλα χρηματικά ποσά

Από στατιστικά στοιχεία που κατάφερε να συγκεντρώσει η κολεκτίβα υπολογίζεται ότι ενώ το 2000 μπορούσαν να πουλήσουν το 80% ή το 90% των ρούχων γιατι η ποιότητα ήταν καλή, με την άνοδο της “γρήγορης μόδας” σήμερα μέχρι και 60% από το κάθε δεμάτι που φτάνει στην Κένυα πετιέται στις χωματερές. "Γιατί λοιπόν η Κένυα να πρέπει να διαχειριστεί τα απόβλητα του Βορρά σαν να είναι δικά της; Οι χωματερές μας έχουν γεμίσει εδώ και δέκα χρόνια και ακόμα εισάγονται τόνοι χρησιμοποιημένων ρούχων. Ποιοι έχουν την ευθύνη στην αλυσίδα διανομής; Ποια η ευθύνη του κράτους και πώς συμμετέχουν σε όλο αυτό τα διεθνή brands ρούχων που συμβάλλουν στο πρόβλημα πουλώντας είδη “γρήγορης μόδας”; " λέει ο Dolat.

 

Και συνεχίζει: "Όταν θελήσαμε να αγοράσουμε πλήθος ρούχων στην Κένυα και να τα μεταφέρουμε στο Κασσέλ για το έργο μας στην Documenta ανακαλύψαμε ότι αυτό δεν είναι δυνατό λόγω της ευρωπαϊκής νομοθεσίας που τα αναγνωρίζει ως απορρίμματα και απαγορεύει την επανεισαγωγή τους στην ΕΕ. Ακόμα και στο μέρος στο οποίο θα στήναμε το έργο στο Κασσέλ δεν μας άφησαν να τοποθετήσουμε τα ρούχα κάτω για να μην πειραχτεί το γκαζόν. Ενώ στη δική μας χώρα δεν πειράζει τα ρούχα να είναι βουνά στις χωματερές...

 

Δεν είναι ξεκάθαρο ποιος είναι αυτός που βγάζει τα περισσότερα χρήματα γιατί είναι αδιαφανής η πορεία που ακολουθούν τα ρούχα όταν φεύγουν από τους κάδους που τα τοποθετείτε ως προσφορά για τους φτωχούς. Κάθε δεμάτι όταν φτάνει στο λιμάνι στην Κένυα μπορεί να κοστίζει μέχρι και 250 ευρώ και μετά το ξαναπουλάνε για να βγάλουν επιπλέον κέρδος. Η αλυσίδα ξεκινάει από εκείνον που πρώτος συγκεντρώνει τα δωρεάν ρούχα και ορίζει ότι 'αυτό θα κοστίσει τόσο''".

Stories of Our Lives

Μιλώντας για την αφρικανική κολεκτίβα NEST που δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2012 ο Dolat ανέφερε και το πρώτο πρότζεκτ της καλλιτεχνικής ομάδας, στο οποίο αξίζει να κάνουμε μία αναφορά . “To Stories of Our Lives είναι μία queer ανθολογία και ένα αρχείο που εξελίσσεται, το οποίο περιλαμβάνει αληθινές ιστορίες που σχετίζονται με το νομοσχέδιο “Kill the Gays” (Σκοτώστε τους Γκέι) που ψηφίστηκε στην Ουγκάντα.

Σύμφωνα με τους υπέρμαχους του νομοσχεδίου, το 'queerness' δεν είναι στοιχείο… αφρικανικό. "Για να αποδείξουμε το… αντίθετο συγκεντρώσαμε 250 queer ιστορίες και το αρχικό πλάνο ήταν να βγει ένα βιβλίο. με επίκεντρο την Κένυα. Αλλά οι ιστορίες ήταν τόσο έντονες οπτικά που αποφασίσαμε να το κάνουμε ταινία. Είναι σημαντικό να πω ότι κανείς μέσα από την κολεκτίβα δεν έχει σπουδάσει την τέχνη του, είμαστε αυτοδίδακτοι και αυτό έχει ενδιαφέρον γιατί πηγαίνουμε ψηλαφώντας το επόμενο βήμα με αθωότητα και πριέργεια. Το φιλμ έκανε πρεμιέρα στο Toronto International Film Festival, Tiff, αν και έχει απαγορευτεί δια ροπάλου στην Κένυα. Ευτυχώς καταφέραμε - αφού κυνηγηθήκαμε δικαστικά - να κυκλοφορήσαμε το βιβλίο με την ίδια θεματική” μας είπε ο εκπρόσωπος της κολεκτίβας.

Ολοκληρώνοντας την ξενάγηση ο Dolat ανέφερε ότι το έργο των NEST θα επικαιροποιηθεί σε δεύτερο χρόνο με προσλαμβάνουσες από την ελληνική πραγματικότητα, ενώ τα μέλη της κολεκτίβας θα υλοποιήσουν και κάτι καινούργιο που θα παρουσιαστεί αργότερα στο ΕΜΣΤ. Η εγκατάσταση θα ταξιδέψει στη Βρετανία τον επόμενο Οκτώβριο, άρα το ταξίδι για τα “μεταχειρισμένα” δεμάτια των NEST μόλις ξεκίνησε.

Στο πλαίσιο του “Return to Sender” θα πραγματοποιηθεί επίσης ένα πλήθος εκπαιδευτικών και δημιουργικών δράσεων για όλες τις ηλικίες που θα πλαισιώσουν το έργο καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής του στο ΚΠΙΣΝ. Πληροφορίες: snfcc.org / emst.gr.

πηγη: news247.gr

 

 

 

Οι ΗΠΑ κατάσχεσαν ιρανικό πετρέλαιο σε δεξαμενόπλοιο στο πλαίσιο επιχείρησης για την επιβολή των κυρώσεων κατά της Τεχεράνης, ανακοίνωσαν τρεις διαφορετικές πηγές, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, λίγες ημέρες πριν το Ιράν κατασχέσει άλλο δεξαμενόπλοιο με καύσιμα σε αντίποινα.

Το τελευταίο διάστημα έχει καταγραφεί μια νέα κλιμάκωση με κατασχέσεις φορτίων καυσίμων ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, προκαλώντας νέα αναστάτωση στις διεθνείς αγορές πετρελαίου. Οι κυρώσει των ΗΠΑ αφορούν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, με την Τεχεράνη να μην τις αναγνωρίζει και να έχει αυξήσει τις εξαγωγές πετρελαίου. Το Ιράν λέει ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα είναι για μη στρατιωτικούς σκοπούς, ενώ η Ουάσιγκτον υποπτεύεται ότι το Ιράν θέλει να αναπτύξει πυρηνική βόμβα.

Η εταιρεία ναυτιλιακής ασφάλειας Ambrey είπε ότι η κατάσχεση από τις ΗΠΑ έγινε τουλάχιστον πέντε ημέρες πριν από την ενέργεια του Ιράν την Πέμπτη. «Η Ambrey εκτίμησε την κατάσχεση από το ιρανικό ναυτικό ως απάντηση στη δράση των ΗΠΑ», ανέφερε σε πελάτες της.

Όπως τόνισε, «και τα δύο δεξαμενόπλοια ήταν μεγέθους Suezmax. Το Ιράν είχε προηγουμένως απαντήσει αντιστοίχως μετά τις κατασχέσεις ιρανικού φορτίου πετρελαίου».

Σύμφωνα με πηγές που έχουν γνώση του θέματος, και οι οποίες αρνήθηκαν να κατονομαστούν, δήλωσαν ότι η Ουάσιγκτον ανέλαβε τον έλεγχο του φορτίου πετρελαίου στο δεξαμενόπλοιο Suez Rajan των Νήσων Μάρσαλ αφού εξασφάλισε προηγούμενη δικαστική απόφαση. Η τελευταία αναφερόμενη θέση του δεξαμενόπλοιου ήταν κοντά στη νότια Αφρική στις 22 Απριλίου, σύμφωνα με στοιχεία παρακολούθησης του πλοίου.

Ο διαχειριστής του πλοίου με έδρα την Ελλάδα, η Empire Navigation και το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δεν απάντησαν αμέσως στα αιτήματα για σχολιασμό, αναφέρει το Reuters.

Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ δήλωσε ότι το Ιράν κατέλαβε ένα τάνκερ με σημαία Νήσων Μάρσαλ στον Κόλπο του Ομάν την Πέμπτη, την τελευταία κατάσχεση ή επίθεση από την Τεχεράνη σε εμπορικά πλοία σε ευαίσθητα ύδατα του Κόλπου.

Η ιρανική κρατική τηλεόραση ανέφερε την Παρασκευή ότι το δεξαμενόπλοιο αγνόησε τις κλήσεις του ραδιοφώνου για οκτώ ώρες μετά από σύγκρουση με ιρανικό σκάφος, η οποία άφησε πολλά μέλη του πληρώματος τραυματίες και τρεις αγνοούμενους.

«Πριν ασκήσουμε βία, προσπαθήσαμε να καλέσουμε το σκάφος να σταματήσει, αλλά το έκαναν να μην συνεργαστούν», δήλωσε στον τηλεοπτικό σταθμό ο υποδιοικητής του ιρανικού ναυτικού, αντιναύαρχος Μοστάφα Τατζοντινί.

Εκπρόσωπος του ΟΗΕ ανακοίνωσε επίσης ότι ο Γενικός Γραμματέας του οργανισμού, Αντόνιο Γκουτέρες, γνώριζε την κατάληψη του Κόλπου του Ομάν και επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στο διεθνές ναυτικό δίκαι.

Υπενθυμίζεται ότι πέρυσι οι ΗΠΑ προσπάθησαν να κατάσχουν ένα φορτίο ιρανικού πετρελαίου κοντά στην Ελλάδα, κάτι που ώθησε την Τεχεράνη να κατασχέσει δύο ελληνικά τάνκερ στον Κόλπο. Το ανώτατο δικαστήριο της Ελλάδας διέταξε την επιστροφή του φορτίου στο Ιράν. Τα δύο ελληνικά τάνκερ αφέθηκαν αργότερα ελεύθερα.

Το 2020, η Ουάσιγκτον κατάσχεσε τέσσερα φορτία ιρανικών καυσίμων σε ξένα πλοία που είχαν προορισμό τη Βενεζουέλα και τα μετέφερε με τη βοήθεια άγνωστων ξένων εταίρων σε δύο άλλα πλοία τα οποία στη συνέχεια κατέπλευσαν στις ΗΠΑ.

πηγη: efsyn.gr

Η υγιεινή διατροφή και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας συνδέονται με την απώλεια βάρους και τη μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων, ενώ η παράλειψη γευμάτων και η λήψη συνταγογραφούμενων χαπιών αδυνατίσματος με ελάχιστη απώλεια βάρους, διατήρηση ή αύξηση του βάρους.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε μελέτη που ανέλυσε δεδομένα για περισσότερους από 20.000 ενήλικες στις ΗΠΑ.

Η απώλεια του «κλινικά σημαντικού» 5% του σωματικού βάρους, δεν εξάλειψε ωστόσο, τους παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου.

Η μελέτη είναι η πρώτη που συγκρίνει στρατηγικές και απώλεια βάρους, στο πλαίσιο του «Life's Essential 8» της Αμερικανικής Ένωσης Καρδιολογίας, ενός αριθμού παραγόντων που στοχεύουν τη μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων. Πρόκειται για ένα σημαντικό εργαλείο που βασίζεται στο σωματικό βάρος, την αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη, τα επίπεδα σακχάρου, το κάπνισμα, τη σωματική δραστηριότητα, τη διατροφή και ύπνο.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Οχάιο, ανακάλυψαν ότι οι ενήλικες είχαν μέση βαθμολογία 60 στα 100, κάτι που δείχνει ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης, ακόμη και σε όσους η διατροφή και η σωματική δραστηριότητα βελτίωσαν τις μετρήσεις.

Τα δεδομένα προήλθαν από 20.305 ενήλικες μέσης ηλικίας 47 ετών που συμμετείχαν στην Εθνική Έρευνα Εξέτασης της Υγείας και της Διατροφής (NHANES) μεταξύ 2007 και 2016. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν αν κάπνιζαν, τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, τη μέση διάρκεια ύπνου, το ιστορικό βάρους και τις στρατηγικές απώλειας, καθώς και τι είχαν φάει τις προηγούμενες 24 ώρες. Οι ειδικοί υπολόγισαν τον δείκτη μάζας σώματος, την αρτηριακή πίεση, την LDL (κακή) χοληστερόλη και τη γλυκόζη αίματος.

Οι 17.465 συμμετέχοντες είχαν χάσει λιγότερο από το 5% του σωματικού τους βάρους, διατήρησαν το βάρος τους ή είχαν πάρει βάρος τον προηγούμενο χρόνο. Οι 2.840 ανέφεραν σκόπιμη απώλεια τουλάχιστον του 5% του σωματικού τους βάρους στο ίδιο χρονικό διάστημα.

«Η κλινικά σημαντική απώλεια βάρους οδηγεί σε βελτίωση ορισμένων δεικτών υγείας. Οι άνθρωποι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η απώλεια του 5% του σωματικού τους βάρους έχει σημασία για τη βελτίωση της κλινικής τους εικόνας. Δεν πρόκειται για τεράστια απώλεια βάρους, είναι όμως επιτεύξιμη για τους περισσότερους και ελπίζω ότι θα δώσει κίνητρα στους ανθρώπους αντί να φοβούνται το ενδεχόμενο αποτυχίας» δήλωσε η Colleen Spees, αναπληρώτρια καθηγήτρια ιατρικής διαιτολογίας στη Σχολή Επιστημών Υγείας και Αποκατάστασης στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο και βασική συγγραφέας της μελέτης.

Οι ενήλικες με κλινικά σημαντική απώλεια βάρους, ανέφεραν υψηλότερη ποιότητα διατροφής, ιδιαίτερα σε ότι αφορά στην πρόσληψη πρωτεϊνών, επεξεργασμένων δημητριακών και πρόσθετης ζάχαρης, ήταν περισσότερο δραστήριοι και είχαν χαμηλότερη LDL χοληστερόλη από αυτούς που δεν έχασαν κλινικά σημαντικό αριθμό κιλών. Όσοι έχασαν σημαντικό αριθμό κιλών είχαν υψηλότερο μέσο δείκτη μάζας σώματος, υψηλότερα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και κοιμόντουσαν λιγότερο.

Ένα μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που δεν έχασαν ούτε το 5% του βάρους τους, ανέφεραν ότι παραλείπουν γεύματα ή παίρνουν χάπια αδυνατίσματος για να χάσουν βάρος. Ανέφεραν επίσης ότι ακολουθούσαν δίαιτες χαμηλών υδατανθράκων ή δίαιτες που επιτρέπουν μόνο την κατανάλωση υγρών, έπαιρναν καθαρτικά ή έκαναν εμετό και κάπνιζαν.

«Πολλοί άνθρωποι υιοθετούν διατροφικές προσεγγίσεις που δεν βασίζονται σε στοιχεία για την απώλεια βάρους, οι οποίες δεν είναι βιώσιμες. Αυτό που είναι βιώσιμο είναι η αλλαγή συμπεριφοράς και διατροφικών προτύπων», είπε η Spees.

Πάνω από το 85% του ενήλικου πληθυσμού των ΗΠΑ θα είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι μέχρι το 2030 (το σημερινό ποσοστό ανέρχεται σε 73%).

«Πρέπει οπωσδήποτε να κινηθούμε προς την πρόληψη της νόσου αντί να περιμένουμε οι άνθρωποι να διαγνωστούν με κάποια νόσο. Αυτό τους επιβαρύνει και αισθάνονται ότι είναι πολύ αργά για να προσπαθήσουν να αντιστρέψουν την κατάσταση», κατέληξε.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of the American Heart Association.

πηγη: onmed.gr

Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του έχουν αποδειχθεί «μάστορες» στην προπαγάνδα και τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, όμως όσο εύκολα παράγουν τη δική τους μαγική εικόνα το ίδιο άνετα αυτή καταρρίπτεται από τα στοιχεία.

Αυτή τη φορά ήταν η έκθεση της Eurostat που ήρθε να διαλύσει το αφήγημα του Μαξίμου για τις επιτυχίες στον τομέα της απασχόλησης, καθώς η χώρα μας βρίσκεται στον πάτο της κατάταξης εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα για το 2022, η χώρα μας είναι προτελευταία με μόνο το 66% των ατόμων ηλικίας 20 – 64 ετών να απασχολείται. Σε χειρότερη θέση είναι μόνο η Ιταλία στην οποία εργάζεται μόνο το 65%.

?? EU's #employment rate peaks at 75% in 2022

Highest rates in:
??The Netherlands (83%)
??Sweden and ??Estonia (both 82%)

Lowest rates in:
??Italy (65%)
??Greece (66%)
??Romania (69%)

?https://t.co/LZOivBxWiG pic.twitter.com/RRsfWWeS3P

— EU_Eurostat (@EU_Eurostat) April 27, 2023

Η τραγικές επιδόσεις της χώρας μας έρχονται σε μια χρονιά, κατά την οποία η Eurostat καταγράφει ότι το ποσοστό των εργαζόμενων στην Ε.Ε. φθάνει στο υψηλότερο σημείο από το 2009.

Η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία καταγράφει ότι το 2022 είχε δουλειά στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 75% των ατόμων ηλικίας 20-64 ετών, ενώ έντεκα χώρες της Ε.Ε. σημείωσαν ποσοστά απασχόλησης άνω του 78% με τις Ολλανδία, Σουηδία και Εσθονία να καταγράφουν τα υψηλότερα ποσοστά (83% και 82% οι δύο τελευταίες).

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Μπάμπης Μιχάλης

Ο καπιταλισμός είθισται να ορίζεται ως ένα σύστημα συνεχούς ανταγωνισμού στο οποίο οι τιμές καθορίζονται από την προσφορά και τη ζήτηση: οι παραγωγοί αγαθών και υπηρεσιών ανταγωνίζονται μεταξύ τους προκειμένου να βρουν αγοραστές, προσφέροντας έκαστος τις ελκυστικότερες τιμές.

Αυτά, ωστόσο, ισχύουν μόνο στη θεωρία.

Στην πράξη, ο ανταγωνισμός είναι συνήθως κενό γράμμα. Μεγάλες κυρίως επιχειρήσεις εταιρικής μορφής που δραστηριοποιούνται στον ίδιο κλάδο, εκμεταλλεύονται το υψηλό μερίδιο αγοράς που κατέχουν και συχνά-πυκνά έρχονται σε κρυφές συμφωνίες μοιράζοντας την αγορά και ορίζοντας οι ίδιες τις τιμές. Είναι ο κόσμος των καρτέλ, του παράνομου καθορισμού των τιμών και των άλλων αντιανταγωνιστικών πρακτικών που μαγειρεύονται κρυφά από εταιρικά στελέχη τα οποία υποτίθεται ότι είναι αντίπαλα.

 

Στις ΗΠΑ μόνο -όπου ο πρώτος αντιμονοπωλιακός νόμος θεσπίστηκε το 1890 για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης κυριαρχίας στην οικονομία κολοσσιαίων επιχειρηματικών τραστ όπως η πετρελαϊκή Standard Oil- ο αριθμός των περιπτώσεων σύστασης καρτέλ που έχουν ανιχνευτεί από την αρχή αυτού του αιώνα ξεπερνά τις 2.000 σε ένα ευρύ φάσμα αγαθών και υπηρεσιών - από απλά είδη όπως ο συσκευασμένος πάγος και τα παπούτσια έως τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα και τα φάρμακα.

Οι εταιρείες που πιάστηκαν να καθορίζουν παράνομα τις τιμές τους και να παραβιάζουν την αντιμονοπωλιακή νομοθεσία έχουν πληρώσει συνολικά από τον Ιανουάριο του 2000 πάνω από 96 δισ. δολάρια σε πρόστιμα και συμφωνίες διευθέτησης των εναντίον τους κατηγοριών.

Τα εκπληκτικά νούμερα -που καταρρίπτουν κάθε φιλολογία περί υγιούς ανταγωνισμού, αναδεικνύει πρόσφατη έκθεση (Conspiring Against Competition), η οποία πραγματοποιήθηκε από συνεργάτες του Good Jobs First, ενός μη κερδοσκοπικού κέντρου ερευνών το οποίο επικεντρώνεται στην εταιρική λογοδοσία.

 

Οι υποθέσεις που μελετήθηκαν προέρχονται από τρεις πηγές: α. τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες των ΗΠΑ, και ιδίως το Τμήμα Αντιμονοπωλιακής Νομοθεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης, β. τους γενικούς εισαγγελείς των Πολιτειών και γ. τις ομαδικές αγωγές ιδιωτών.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι από τα παραπάνω 96 δισ. δολάρια που καταβλήθηκαν για διευθέτηση κατηγοριών σύστασης καρτέλ και πρόστιμα, πάνω από το ένα τρίτο (33 δισ. δολάρια) πλήρωσαν οι τράπεζες και οι εταιρείες επενδύσεων, κυρίως για υποθέσεις παράνομου καθορισμού επιτοκίων αναφοράς όπως το LIBOR. Ο αμέσως επόμενος κλάδος με τις μεγαλύτερες ποινές ήταν οι φαρμακοβιομηχανίες με 11 δισ. δολάρια, κυρίως για υποθέσεις που αφορούσαν κρυφές συμφωνίες με στόχο τον αποκλεισμό ή την καθυστέρηση της κυκλοφορίας φθηνότερων γενόσημων φαρμάκων στην αγορά που απειλούσαν τα δικά τους επώνυμα πατενταρισμένα σκευάσματα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι υποθέσεις παραβίασης της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας σπάνια εκδικάζονται στις ΗΠΑ, ως επί το πλείστον διευθετούνται. Οι συμβιβασμοί που πέτυχαν οι εταιρείες των δύο παραπάνω κλάδων με τις ομοσπονδιακές, πολιτειακές αρχές και ιδιώτες ίσως να μην είναι άμοιροι και του γεγονότος ότι την τελευταία δεκαπενταετία αυτές βρίσκονται μονίμως στην πρώτη τριάδα με τους μεγαλύτερους χρηματοδότες των προεκλογικών εκστρατειών των Αμερικανών πολιτικών.

Εκτός αυτών, εταιρικοί κλάδοι που πιάστηκαν να διαμορφώνουν τιμές και βρίσκονται ψηλά στη λίστα των προστίμων και των συμβιβασμών περιλαμβάνουν: τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα (8,6 δισ. δολάρια), εξαρτήματα αυτοκινήτων (5,3 δισ. δολάρια), παραγωγή ενέργειας (5 δισ. δολάρια), χημικά (3,9 δισ. δολάρια), υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης (3,5 δισ. δολάρια) και υπηρεσίες μεταφοράς εμπορευμάτων (3,4 δισ. δολάρια).

Μεταξύ των εταιρειών, τα περισσότερα φέρεται να έχει πληρώσει ο κολοσσός πιστωτικών καρτών Visa (6,2 δισ. δολάρια) ενώ ακολούθησαν οι Deutsche Bank (3,8 δισ. δολάρια), η Barclays (3,2 δισ. δολάρια), η MasterCard (3,2 δισ. δολάρια) και η Citigroup (2,7 δισ. δολάρια). Εκτός χρηματοπιστωτικού τομέα, τα μεγαλύτερα ποσά κατέβαλε η φαρμακευτική Teva Pharmaceutical Industries, η οποία μαζί με τις θυγατρικές της έχει πληρώσει συνολικά για πολλαπλές περιπτώσεις συμφωνιών μπλόκου γενόσημων περί τα 2,6 δισ. δολάρια. Συνολικά 19 εταιρείες ή θυγατρικές τους που δραστηριοποιούνται στις ΗΠΑ πλήρωσαν από τουλάχιστον 1 δισ. δολάρια η καθεμιά τους σε συμβιβασμούς και πρόστιμα.

Εκτός των υποθέσεων παράνομου καθορισμού τιμών, η έρευνα διαπίστωσε όμως και 35 περιπτώσεις κρυφών εταιρικών συμφωνιών οι οποίες είχαν στόχο την προσυνεννοημένη συμπίεση των μισθών και των ημερομισθίων των εργαζομένων. Μεταξύ αυτών διαπιστώθηκαν περιπτώσεις στις οποίες εργοδότες, όπως π.χ. οι εταιρείες επεξεργασίας πουλερικών, είχαν συμφωνήσει ένα ενιαίο ύψος μισθών αλλά και περιπτώσεις συμφωνιών αποκλεισμού εργαζομένων που είχαν απολυθεί από άλλες επιχειρήσεις του ίδιου κλάδου.

Παρά τα τεράστια ποσά που έχουν καταβληθεί για πρόστιμα και συμφωνίες διευθέτησης, τα σκάνδαλα παράνομου καθορισμού τιμών συνεχίζουν πάντως να απασχολούν την επικαιρότητα σε τακτική βάση. Οι υψηλότερες ποινές, υπογραμμίζει η έκθεση, θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση σύστασης καρτέλ, όμως η ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος θα απαιτήσει πιθανώς πιο επιθετικά μέτρα που θα στοχεύουν στην αποφυγή του υπερβολικού ελέγχου της αγοράς από ολιγοπώλια.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Σαν σήμερα 2/5/1893 διοργανώνεται στο Παναθηναϊκό Στάδιο το πρώτο συλλαλητήριο στην Ελλάδα για την Εργατική Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη.

Η απόφαση για το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς του 1893 πάρθηκε στη συνεδρίαση του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου στις 21 Φλεβάρη του ιδίου έτους. «Απεφασίσθη – αναφέρεται στο πρακτικό της συνεδρίασης – όπως εκλεγή επιτροπή και επιδοθή αποκλειστικώς διά της εορτής της 1ης Μαΐου, γενομένης δε μυστικής ψηφοφορίας εξελέγησαν ως εξής: Καλλέργης, Νάγος, Συνοδινός και Χριστόπουλος».

Ετσι, από τα μέσα Απρίλη ο «Σοσιαλιστής» ενημέρωσε για την εκδήλωση, δημοσιεύοντας ταυτόχρονα και το διεκδικητικό της πλαίσιο. Εγραφε, για παράδειγμα, στο φύλλο αρ. 23: «Δύο Μαΐου, ημέρα Κυριακή 5 μ.μ. εις το Αρχαίον Στάδιον όπισθεν του Ζαππείου, εις την γέφυραν όπου είνε απέναντι εις τα αγγλικά μνημεία με Κυπαρίσσια. Ολοι οι σοσιαλισταί και οι υπό μισθόν πάσχοντες θα συναθροισθώσι να υπογράψωσι ψήφισμα προς τη Βουλή, διά του οποίου θα ζητώσι πρώτον τας Κυριακάς όλα τα καταστήματα γενικώς να ήναι κλειστά προς ανάπαυσιν των πολιτών. β΄ τον περιορισμόν των εργάσιμων ωρών εις 8 καθ’ εκάστην κατ’ ανώτατον όριον και ολιγώτερον διά τας κοπιώδεις και ανθυγιεινάς εργασίας και διά τους παίδας και τας γυναίκας. γ΄ απονομήν συντάξεως εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους προς διατήρησιν εαυτών και της οικογενείας των και εις τας οικογενείας των εν τη εργασία φονευομένων».

Οπως ακριβώς είχε καθοριστεί, στις 2 Μάη του 1893, ημέρα Κυριακή και ώρα 5μ.μ. οι Σοσιαλιστές της ομάδας Καλλέργη και εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στο Στάδιο όπου και γιόρτασαν αγωνιστικά την παγκόσμια ημέρα της Εργατικής Τάξης.

Οι πληροφορίες στον Τύπο της εποχής παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση αναφορικά με τον αριθμό των συγκεντρωμένων, οπότε και δεν είναι εύκολο να αποφανθεί κάποιος σήμερα με ακρίβεια πάνω σ’ αυτό το ζήτημα.

Ο «Σοσιαλιστής» του δευτέρου 15ήμερου του Μάη 1893 κάνει λόγο για πάνω από 2 χιλιάδες συγκεντρωμένους.
Γράφει συγκεκριμένα: «Εις τας δύο Μαΐου ώρα 5 μ.μ. παρά το αρχαίον Στάδιον, τα μέλη του “Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου” και μέγα πλήθος εκ των πασχουσών εργατικών τάξεων των ευρισκομένων υπό τον ζυγόν του μισθού, ακολουθούντες τον διεθνή των πασχουσών τάξεων αγώνα, συνηθροίσθησαν προς διαμαρτύρησιν εναντίον του σημερινού αθλίου συστήματος, όπου δυστυχούν οι πολλοί κοπιωδώς εργαζόμενοι και ευτυχούν οι ολίγοι οκνηροί, πλούσιοι, μη εργαζόμενοι και απολαμβάνοντες τον ιδρώτα των πολλών εργαζομένων… συνήλθον πλέον των 2 χιλιάδων ατόμων…»

πηγη: vathikokkino.gr

Γιώργος Μιχαηλίδης

Επιστρέφει η παιδική εργασία στις ΗΠΑ; Το ερώτημα ακούγεται ίσως παρατραβηγμένο, όμως στις 18 Απριλίου η Γερουσία της πολιτείας της Αϊόβα πέρασε νόμο σύμφωνα με τον οποίο τα 14χρονα παιδιά επιτρέπεται να δουλεύουν σε 6ωρες νυχτερινές βάρδιες, τα 15χρονα σε εργοστασιακές γραμμές παραγωγής, ενώ τα 16χρονα και 17χρονα θα μπορούν να σερβίρουν αλκοόλ δουλεύοντας στον επισιτισμό. Όπως καταγγέλλουν τα συνδικάτα, ο νόμος γράφτηκε κυριολεκτικά από τα ίδια τα αφεντικά.

Η περίπτωση της Αϊόβα δεν είναι η μοναδική, καθώς ανάλογη νομοθεσία προωθήθηκε σε έντεκα αμερικανικές πολιτείες. Σε εκείνες του Μέιν και του Μίσιγκαν πρόσφατα μειώθηκε το ηλικιακό όριο των εργαζομένων που μπορούν να σερβίρουν αλκοόλ, στο Νιου Τζέρσι ψηφίστηκε η αύξηση των ωρών εργασίας για τους εφήβους κατά τη θερινή περίοδο, ενώ στη Μινεσότα οι άνω των 16 ετών θα επιτρέπεται πλέον να εργάζονται στον κατασκευαστικό τομέα. Οι αρμόδιοι οργανισμοί έχουν εντοπίσει τριπλασιασμό των παραβιάσεων της νομοθεσίας περί παιδικής εργασίας από το 2015 και μετά, ενώ πολύ χειρότερα είναι τα πράγματα για τους ανήλικους μετανάστες και μετανάστριες.

Τα παιδιά-μετανάστες στις ΗΠΑ εργάζονται σε σκληρές δουλειές, για παράδειγμα στα εργοστάσια που παράγουν προϊόντα για γνωστές μάρκες, όπως τα παιδικά σνακ Cheetos και τα ρούχα Fruit of the Loom. Ταυτόχρονα, ο αριθμός των καταγγελιών για κακοποιήσεις και παιδικό trafficking κυριολεκτικά εκτοξεύτηκε το 2022, με τα παιδιά-μετανάστες να αποτελούν την πιο ευάλωτη κατηγορία. Πρόσφατο ρεπορτάζ του Reuters παρουσιάζει τέτοιες περιπτώσεις — όπως εκείνη που αφορά 12χρονα που εργάζονται παράνομα σε πτηνοτροφεία στην Αλαμπάμα.

Η πραγματικότητα στις ΗΠΑ λέει ότι πάνω από το ένα τρίτο των εφήβων εργάζεται σε καλοκαιρινές δουλειές. Ωστόσο, σύμφωνα με τα συνδικάτα, είναι αρκετά διαφορετικό το να πουλάς παγωτά από το να εργάζεσαι στον κατασκευαστικό τομέα, σε κουζίνα αλυσίδας fast-food ή στη γραμμή παραγωγής της βιομηχανίας κρέατος έως τις 11 τη νύχτα. Μάλιστα, οι εταιρείες που κάνουν lobbying προωθώντας την επέκταση της εργασίας ανηλίκων, προνόησαν να ενσωματώσουν στη νέα νομοθεσία την ατιμωρησία μιας επιχείρησης, αν το παιδί-εργαζόμενος πάθει κάποιο ατύχημα γυρνώντας σπίτι του. Οι επιχειρηματίες και το πολιτικό προσωπικό που χρηματοδοτείται απ’ αυτούς αντιτείνουν πως πρόκειται για «εκπαιδευτικά προγράμματα» απόκτησης εργασιακής εμπειρίας, απάντηση στο πρόβλημα έλλειψης εργατικών χεριών. Πρόκειται για τον συνήθη μανδύα που επιχειρεί να σκεπάσει την επέκταση της εκμετάλλευσης από τον σύγχρονο καπιταλισμό.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν (22.4.23)

πηγη: prin.gr