Του Δημήτρη Σουλιώτη.

Οι περικοπές στον κρίσιμο τομέα της Υγείας συνεχίζονται. Σε αντίθεση με τις κυβερνητικές εξαγγελίες και σύμφωνα με το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2018, η κρατική χρηματοδότηση των Νοσοκομείων, των ΥΠΕ και των ΠΕΔΥ μειώνεται κατά 350 εκ. ευρώ, σε σχέση με το 2017! Η μείωση αυτή αποτελεί συνέπεια των μνημονιακών υποχρεώσεων και ειδικότερα του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής στρατηγικής 2018-2021» (ΜΠΔΣ), το οποίο έχει υπογράψει η κυβέρνηση.

Οι μειώσεις αυτές, οι οποίες είναι συνέχεια των μειώσεων των προηγούμενων ετών θα έχουν εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις στα νοσοκομεία, όπου τα φαινόμενα υπολειτουργίας και διάλυσης διευρύνονται, ενώ ο ΕΟΠΥΥ, που είναι ο δημόσιος ασφαλιστικός φορέας, ο οποίος χρηματοδοτεί τις υπηρεσίες υγείας, έχει ουσιαστικά μηδενική χρηματοδότηση από το κράτος. Κατά 617 εκατ. ευρώ επίσης , σύμφωνα με το ΜΠΔΣ , μειώνονται οι πιστώσεις για αγορές μηχανημάτων, υλικών κλπ. Εκτιμάται ότι από τις μειώσεις αυτές το ΕΣΥ θα αντιμετωπίσει πρόσθετα προβλήματα στον εφοδιασμό και την λειτουργία του. Οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί ότι οι αναφερόμενες μειώσεις θα αντισταθμιστούν από την αύξηση των εσόδων του ΕΟΠΥΥ από τα ασφαλιστικά ταμεία, δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια καθώς η εισφοροδιαφυγή και η ανασφάλιστη εργασία έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις ενώ ο ΕΟΠΥΥ είναι, ήδη, ένας οργανισμός καταχρεωμένος, ο οποίος χρωστάει παντού!

Τραγικά είναι και τα στοιχεία των ελλειμμάτων σε προσωπικό! Υπολογίζεται ότι στο ΕΣΥ οι ελλείψεις μόνιμου ιατρικού προσωπικού ανέρχονται σε 6.500 και σε 20.000 περίπου του νοσηλευτικού προσωπικού, ενώ οι πρόσφατοι σχετικά διορισμοί 3.200 γιατρών με 12μηνες συμβάσεις, δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες όχι μόνο εξ αιτίας των πραγματικών αναγκών σε γιατρούς, αλλά και εξ αιτίας της προσωρινότητας των προσλήψεων. Η κατάσταση αυτή έχει εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες στις συνθήκες εργασίας του επιστημονικού, αλλά και του νοσηλευτικού προσωπικού, που αδυνατεί να εξασφαλίσει ένα ικανοποιητικό επίπεδο υγειονομικής φροντίδας. Σημαντική είναι και η αύξηση των εισαγωγών ασθενών στα νοσοκομεία εξ αιτίας της κρίσης. Το 2008 οι εισαγωγές κυμαίνονταν στο 1,5 εκατομμύρια ενώ σήμερα ξεπερνούν τα 2,5εκ. άτομα! Υπολογίζεται επίσης ότι το 25-30% των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας καθώς και των Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας είναι κλειστές, γιατί λείπει το αναγκαίο προσωπικό. Στα έκτακτα περιστατικά η αναμονή των ασθενών φτάνει σε πολλές περιπτώσεις και τις 10 ώρες! Ιδιαίτερη οξύτητα έχει προσλάβει η κρίση στα ψυχιατρικά νοσοκομεία, αλλά και στο γενικότερο σύστημα ψυχιατρικής φροντίδας, το οποίο εμφανίζει εκτεταμένη στην ουσία διάλυση. Για το καθεστώς της ψυχιατρικής φροντίδας και τα νοσοκομεία- κολαστήρια χρειάζεται συλλογική μελέτη και καταγγελία με ιδιαίτερη ανακοίνωση.  

Τα ΠΕΔΥ (πρώην ΙΚΑ) που αποτελούν τον κύριο άξονα της πρωτοβάθμιας παιδείας βρίσκονται σε εξαιρετικά αρνητική κατάσταση. Σε σημαντικό αριθμό ΠΕΔΥ υπάρχει μεγάλη έλλειψη γιατρών όλων των ειδικοτήτων, αλλά και διαγνωστικών μέσων. Σήμερα υπηρετούν στο Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας 2.500 περίπου γιατροί ενώ οι γιατροί ΠΕΔΥ – ΕΟΠΥΥ που απαιτούνται υπολογίζονται στις 7.500. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου σε πολλά επαρχιακά ΠΕΔΥ δεν υπάρχει κανένας γιατρός, αλλά ούτε και γιατρός του ΕΟΠΥΥ!... Οι ασθενείς, αυτοί, υποχρεώνονται έτσι να καταφεύγουν σε ιδιωτικά ιατρεία και τα φτωχά στρώματα στα επαρχιακά νοσοκομεία, στα οποία όμως λόγω του όγκου δουλειάς, αλλά και των τεράστιων ελλείψεων ιατρικού προσωπικού, ορίζονται ραντεβού μετά από 4,6 έως και 8 μήνες!

Ο νόμος του 2016 για δωρεάν παροχή φαρμάκων στους ανασφάλιστους  (με την δήθεν μηδενική συμμετοχή) αποδείχτηκε ότι δεν ανταποκρίνεται στις εξαγγελίες της κυβέρνησης καθώς οι ασφαλισμένοι για το 90% περίπου των φαρμάκων καταβάλλουν υποχρεωτικά την χρηματική διαφορά, που προκύπτει μεταξύ της τιμής του ΕΟΠΥΥ και της τιμής του φαρμακείου. Πρόκειται για δαπάνες στις οποίες δεν μπορούν να ανταποκριθούν οι άνεργοι και οι άποροι. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση κατάργησε τα βιβλιάρια πρόνοιας σε πολλές δεκάδες χιλιάδες άπορους. Οι κάτοχοί αυτών των βιβλιαρίων είχαν το δικαίωμα να παίρνουν όλα τα φάρμακά τους δωρεάν αποκλειστικά από τα φαρμακεία των νοσοκομείων. Η κίνηση αυτή της κυβέρνησης είχε σαν σκοπό να μειώσει την φαρμακευτική δαπάνη στις δημόσιες δομές κατ’ επιταγή των αντιλαϊκών «δημοσιονομικών πλεονασμάτων». Έτσι η κατά κεφαλή φαρμακευτική δαπάνη αυξήθηκε από 15,7% σε 26,5%. Συνολικά, ο προϋπολογισμός για τι δαπάνες που αφορούν τα φαρμακευτικά σκευάσματα των νοσοκομείων μέχρι και το τέλος του 2018, θα είναι μειωμένος κατά 1.94 δις συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ, ενώ μειωμένη κατά 302 εκ. ευρώ είναι η δαπάνη για τις διαγνωστικές εξετάσεις και 235 εκ ευρώ η πληρωμή νοσηλείας σε ιδιωτικές κλινικές.

Ακόμα και ο νόμος για τα ψυχιατρικά φάρμακα, για τα οποία προέβλεπε, αρχικά, ότι χορηγούνται δωρεάν αποκλειστικά από τις ψυχιατρικές δημόσιες δομές, άλλαξε, και η αγορά των ψυχιατρικών φαρμάκων σπρώχτηκε ταυτόχρονα στα ιδιωτικά φαρμακεία ώστε ο ασθενής να αναγκάζεται να πληρώνει την δαπάνη. Η δημόσια χρηματοδότηση στα προγράμματα ψυχικής υγείας από την έναρξη της κρίσης έχει μειωθεί κατά 55%. Στα πλαίσια αυτά και παρά το γεγονός ότι η κατάθλιψη είναι κατά 2,5 φορές μεγαλύτερη και γενικά οι ψυχιατρικές παθήσεις αυξάνονται τα περισσότερα ψυχιατρικά νοσοκομεία δεν παρέχουν σήμερα τα συνταγογραφούμενα φάρμακα στους εξωτερικούς ασθενείς, με αποτέλεσμα οι άνεργοι και άποροι ανασφάλιστοι ασθενείς να αντιμετωπίζουν απελπιστικές καταστάσεις στην ψυχιατρική φαρμακευτική αγωγή τους.

Επισημαίνοντας την δραματική κατάσταση που σφραγίζει την λειτουργία του ΕΣΥ και τις τραγικές συνέπειες που αυτή έχει σε χιλιάδες ασθενείς συμπολίτες μας καταγγέλλω τις συνεχείς μειώσεις του κρατικού προϋπολογισμού για την Υγεία και καλώ την κυβέρνηση να σταματήσει την εφαρμογή των αντιλαϊκών πολιτικών στο χώρο της Υγείας.

Ο Δημήτρης Σουλιώτης είναι πολιτικός εξόριστος της δικτατορίας 1967-1974. Είναι συντονιστής του Κοινωνικού Ιατρείου-Φαρμακείου Βύρωνα.

– των Νίκου Μπογιόπουλου/Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Όσοι μιλάμε για τους διοργανωτές των συλλαλητηρίων για το «Μακεδονικό» και τον εθνικιστικό τους χαρακτήρα έχουμε διάφορους σοφιστές της πλάκας να μας ρωτούν όλο αθωότητα: «Μα καλά, τους εκατοντάδες χιλιάδες που ήταν στη Θεσσαλονίκη τους λέτε ναζί, φασίστες και ακροδεξιούς;»…

    Απαντάμε (άλλη μια φορά): Όχι, όσοι ήταν στο συλλαλητήριο στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν ήταν ναζί. Όμως οι Κασιδιάρης, Παππάς και το υπόλοιπο χρυσαυγίτικο ασκέρι – που ήταν εκεί – είναι ναζί. Όχι, όσοι ήταν στο συλλαλητήριο στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν ήταν φασίστες. Αυτοί που βεβήλωσαν όμως το Μνημείο του Ολοκαυτώματος – και ήταν εκεί – είναι χιτλερικοί. Όχι, όσοι ήταν στο συλλαλητήριο στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν ήταν φασίστες. Όμως αυτοί που έκαψαν το κτίριο στην πόλη – και ήταν εκεί – είναι φασίστες. Όχι, όσοι ήταν στο συλλαλητήριο στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν ήταν ακροδεξιοί. Όμως αυτοί που από βήματος του συλλαλητηρίου έβγαζαν κορώνες κατά των «γυφτοσκοπιανών», όπως ο Φράγκος Φραγκούλης, και κραύγαζαν από εξέδρας και δίπλα στους διοργανωτές το «αλήτες, προδότες, πολιτικοί» είναι ακροδεξιοί.

    Πατριώτη, λοιπόν, εσύ που πήγες στο συλλαλητήριο και νιώθεις (ή παριστάνεις) τον θιγμένο, ότι τάχα αναφερόμαστε σε σένα όταν σου μιλάμε για τους διοργανωτές και κάποιους από τους συμμετέχοντες, να αφήσεις τα «σάπια», και εφόσον δεν είσαι φασίστας – που δεν είσαι – να πάρεις θέση για το γεγονός ότι μετατρέπεσαι στο υπόστρωμα για να κάνουν οι φασίστες τη δουλίτσα τους (για περισσότερα επ’ αυτού εδώ: http://www.imerodromos.gr/patrioti-ase-ta-sapia/).

    Τώρα που συνεννοηθήκαμε (;) ας πάμε να δούμε ποιοι είναι τόσο οι διοργανωτές του νέου συλλαλητηρίου της Αθήνας, όσο και εκλεκτοί φορείς που καλούν σε αυτό.

Μιχάκης

    Για τη παροχή άδειας χρήσης της πλατείας Συντάγματος την Κυριακή κατατέθηκαν στον δήμο Αθηναίων δυο αιτήσεις. Η μια (που απορρίφθηκε) ήταν από τον Δημήτριο Μιχάκη, ο οποίος κατά δήλωσή του εκπροσωπεί τα σωματεία «Ελληνορθόδοξο Κίνημα Σωτηρίας», «Πολιτιστικό Οδοιπορικό», την «Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας», την «Επιστημονική Επιτροπή Εθνικών Ζητημάτων» και τον σύλλογο «Οι μωμόγεροι».

    Για το «ποιόν» του Μιχάκη ως «δεξιός ψάλτης» και εμπροσθοφυλακή του ναζιστή χρυσαυγίτη Παππά στα προ διετίας επεισόδια που προκάλεσαν οι φασίστες στο θέατρο «Χυτήριο», και ως επικεφαλής των ισλαμοφάγων κατά των προσφυγόπουλων στο Ωραιόκαστρο έχουμε ήδη αναφερθεί στον Ημεροδρόμο αναλυτικά: http://www.imerodromos.gr/pii-diorganonoun-to-syllalitirio-makedonomachi-i-kryfonazi-ichitikovinteo/
Να προσθέσουμε ότι ο Μιχάκης τον Ιανουάριο του 2015 ήταν υποψήφιος με τους Ανεξάρτητους Έλληνες στην Α’ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης (τερμάτισε προτελευταίος…).

    Ο συγκεκριμένος το 2010 είχε συντονιστικό ρόλο σε ένα συλλαλητήριο (το «πλήθος» δεν ξεπερνούσε τα 20 άτομα…) στην παραλία της Θεσσαλονίκης με κεντρικό ομιλητή τον ίδιο. Πίσω του στέκονταν τρεις λεβέντες με περικεφαλαία, ασπίδες και ακόντια (https://www.youtube.com/watch?v=8fZLwwgieLE).

Παμμακεδονική

    Ως διοργανωτής του συλλαλητηρίου της Αθήνας κατακυρώθηκε, τελικά, η «Συντονιστική Επιτροπή Πανεθνικού – Παλλαϊκού Συλλαλητηρίου Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου». Οι διοργανωτές δήλωσαν επίσημα ότι εκπροσωπούνται από τέσσερα άτομα. Συγκεκριμένα: Τη Νίνα Γκατζούλη, εκπρόσωπο των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου. Τον Μιχάλη Πατσίκα, εκπρόσωπος του «Θερμαϊκός Ωρα Μηδέν – Ακομμάτιστοι Πολίτες». Τον Γιώργο Τάτσιο, πρόεδρο όλων των Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδονίας στην Ελλάδα. Τη Γεωργία Μπιτάκου, δημοσιογράφος – διοργανώτρια του συλλαλητηρίου.

    Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου, των οποίων ηγείται η Νίνα Γκατζούλη, έχουν βασική συνιστώσα την «Παμμακεδονική Α.Ε.» (Pan-Macedonian Association Inc.) των ΗΠΑ. Association Inc.) των ΗΠΑ.  Η εν λόγω οργάνωση ιδρύθηκε το 1947 εν μέσω εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, για να εξυμνήσει τον Τρούμαν (που εκτός από ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα έριχνε ναπάλμ στην Ελλάδα) και με σκοπό, φυσικά, την καταπολέμηση του κομμουνισμού. Στους ύμνους της Παμμακεδονικής για τις ΗΠΑ και τον Τρούμαν και τις οιμωγές της κατά της «Κομμουνιστικής απειλής» περιλαμβάνονται και τα εξής:

• «Το 1947 υιοθετήθηκε στις ΗΠΑ το Δόγμα/Σχέδιο Τρούμαν-Μάρσιαλ, σύμφωνα με το οποίο θα παρεχόταν βοήθεια στην Ελλάδα ούτως ώστε οι Έλληνες να καταπολεμήσουν το Κομμουνιστικό κίνημα το οποίο απλωνόταν με αστραπιαίο ρυθμό στον Ελλαδικό χώρο. Η Κυβέρνηση Τρούμαν, μέσω του προαναφερθέντος Δόγματος/Σχεδίου και η οικονομική ενίσχυση της Αμερικής μαζί με τις τόσες θυσίες του Ελληνικού λαού και το Ελληνικό αίμα που χύθηκε κατά την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, έσωσε την Μακεδονία από τα πλοκάμια της Κομμουνιστικής απειλής» (αναλυτικότερα εδώ: http://panmacedonian.info/history-of-the-pan-macedonian-association-greek/)

    Η «Παμμακεδονική Α.Ε.» των ΗΠΑ, έχει κατά καιρούς ευθυγραμμιστεί απόλυτα με τη δολοφονική εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ τόσο στην επέμβαση του ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία όσο και στην εισβολή του Μπους στο Ιράκ:

• «Χαρακτηριστικές οι επίσημες διακηρύξεις που υιοθετήθηκαν στα ετήσια συνέδρια του 2004 («υποστηρίζουμε τις ένοπλες δυνάμεις της Αμερικής που βρίσκονται σε πολεμικά θέατρα στο εξωτερικό») και του 2005 («καταδικάζουμε την τρομοκρατία σε όλες τις μορφές της και υποστηρίζουμε τις προσπάθειες των Αμερικανών ανδρών-γυναικών των ενόπλων δυνάμεων οι οποίοι υπηρετούν στην πρώτη γραμμή διεθνώς»). Σε μια εποχή, θυμίζουμε, που οι αποκαλύψεις για τη φρίκη του Αμπού Γκράιμπ και των «αντιτρομοκρατικών» επιχειρήσεων του αμερικανικού στρατού ξεσήκωναν τη δημοκρατική κοινή γνώμη στο εσωτερικό των ίδιων των ΗΠΑ»

(26/9/2009, Ιός, http://www.iospress.gr/iospress/iospress200909.htm.)

    Η Παμμακεδονική συνιστώσα του συλλαλητηρίου έχει παλιά… «δημοκρατική» παράδοση. Για παράδειγμα το 22ο «παμμακεδονικό» συνέδριό της, τον Αύγουστο του 1968 στη Θεσσαλονίκη, οργανώθηκε από τις χουντικές αρχές . Στην οργανωτική επιτροπή («Εφημερίδα των Συντακτών», Τάσος Κωστόπουλος, 24/4/2016) «μετείχαν ο υπουργός Βορείου Ελλάδος, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου (και μέλος του «επαναστατικού συμβουλίου» της χούντας) Νίκος Γκαντώνας (…) την έναρξη των εργασιών του συνεδρίου κήρυξε αυτοπροσώπως ο β’ αντιπρόεδρος της χουντικής κυβέρνησης Δημήτριος Πατίλης (πάλαι ποτέ αξιωματικός του Τάγματος Ασφαλείας Ναυπάκτου επί Κατοχής και μέλος, επίσης, του «επαναστατικού συμβουλίου»), ενώ διαβάστηκε και «χαιρετιστήριο μήνυμα» του άλλου αντιπροέδρου –του γνωστού Παττακού». Στο ίδιο άρθρο (αναλυτικά εδώ: http://www.efsyn.gr/arthro/ellas-ellinon-makedonoamerikanon-0) πληροφορούμεθα ότι η «Παμμακεδονικής» είχε ένα πλήρες… χουντικό καλοκαίρι το 1968 όταν είχαμε «επίσκεψη της ηγεσίας της στον δικτάτορα Παπαδόπουλο και πανηγυρική φωτογράφησή της μαζί του (28/8/1968)».

    Σε ό,τι αφορά τον «ύπατο προέδρο» Παναγιώτη Αϊβάζη της Παμμακεδονικής, έλεγε (όπως διαβάζουμε στο άρθρο της Εφημερίδας των Συντακτών»):

• «Εκ μέρους της Υπάτης Δ/σεως της Παμμακεδονικής Ενώσεως Αμερικής-Καναδά, με εθνικήν υπερηφάνειαν εκφράζω τον ενθουσιασμόν μας διά την επελθούσαν πραγματικήν αλλαγήν εις τον πολιτικόν και κοινωνικόν βίον της φιλτάτης πατρίδος μας εκ της επεμβάσεως του εθνικού μας στρατού και υπό της Εθνοσωτηρίου Επαναστατικής Κυβερνήσεως της 21 Απριλίου 1967. Διακηρύττω προς πάσαν κατεύθυνσιν την ύπαρξιν εις την Πατρίδα μας υγιούς και πραγματικής Δημοκρατίας πλέον και την επικράτησιν πλήρους ελευθερίας, γαλήνης, τάξεως και ασφαλείας. […] Προς πάντας απευθύνω θερμόν και εγκάρδιον πατριωτικόν χαιρετισμόν, με αισθήματα αφοσιώσεως εις την Εθν. Κυβέρνησιν, τα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη και τα πεπρωμένα του Εθνους και με την διαβεβαίωσιν ότι η Παμμακεδονική Αμερικής-Καναδά θα αποτελή πάντοτε τμήμα της Πατρίδος εν τη Ξένη, προκεχωρημένον φυλάκιον του Εθνους μας και ακοίμητον φρουρόν της Ελλάδος και της Μακεδονίας μας» («Φωνή της Καστορίας», 25/8/1968, σ.1). 

    Ο δε «κυβερνήτης Ν. Υόρκης» της Παμμακεδονικής (και πρόεδρος των εκεί εισαγωγέων-εξαγωγέων) Γεώργιος Ζίας, μετέπειτα «ύπατος πρόεδρος» κατά το μεγαλύτερο μέρος της δικτατορίας (1971-1974)», έλεγε σε πρωτοσέλιδη συνέντευξή του στην ίδια εφημερίδα:

• «Διακηρύττω με ιδιαιτέραν χαράν και υπερηφάνειαν ότι συναντήσαμεν εις την πατρίδα μας πλήρη τάξιν, ειρήνην, ομόνοιαν και ασφάλειαν, πράγματα τα οποία εις ουδεμίαν άλλην χώραν συναντά κανείς. Και ταύτα χάρις εις την εθνοσωτήριον επέμβασιν του ηρωικού μας στρατού και την Επαναστατικήν Κυβέρνησιν της 21 Απριλίου 1967. Οι απανταχού Ελληνες πρέπει να τους ευγνωμονούμεν» (Πηγή: ο.π.)

    Βασική συνιστώσα των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου είναι και Παμμεκοδονική της Αυστραλίας. Η τελευταία, χωρίς περιστροφές διαδηλώνει – από την επίσημη ιστοσελίδα της – τα εξόχως… «πατριωτικά»:

• «Διεκδικούμε πολιτισμικά, εθνογραφικά και ιστορικά το Μοναστήρι, Γευγελή, Στρώμνιτσα, Κρούσοβο, Αχρίδα, Πετρίτσι,  Άνω Τσουμαγιά, Ανατολική Ρωμυλία, Kωνσταντινούπολη, Μ.Ασία, Πόντο, Κύπρο, Β.Ήπειρο…»! (http://pamakedonikienwsiellados-australias.blogspot.gr/p/blog-page_23.html)

Θερμαικός

    Στους συνδιοργανωτές του συλλαλητηρίου περιλαμβάνεται η Κίνηση «Θερμαϊκός Ώρα Μηδέν – Ακομμάτιστοι Πολίτες» με εκπρόσωπο τον κ.Μιχάλη Πατσίκα, ο οποίος υπήρξε γενικός γραμματέας της «Σπίθας» του Μίκη Θεοδωράκη.

    Ο κ.Πατσίκας μαζί με τον κ.Οθωνα Ιακωβίδη υπήρξαν βασικοί προπαγανδιστές του συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης στα ΜΜΕ της Βορείου Ελλάδας. Ο δεύτερος ήταν ομιλητής επί 14 λεπτά στην συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης. Εκεί ήταν που ζήτησε από το ακροατήριο «να θυμηθούμε ότι είμαστε Ελληνες» διότι όπως εξήγησε «δεν γίνεται να έχουμε προγόνους λιοντάρια κι εμείς να είμαστε κότες»… Εκεί ήταν που φώναξε από μικροφώνου την απειλή «να επιβάλλουμε την βούλησή μας με κάθε τρόπο», η οποία συμπεριλήφθηκε στο εμφανιζόμενο σαν «ψήφισμα» του συλλαλητηρίου. Περιττό να σημειώσουμε πως ο συγκεκριμένος τυγχάνει ιδιαίτερης προβολής στον επίσημο ιστότοπο του «Θερμαικού».

    Μερικές από τις θέσεις – αναρτήσεις του κ.Ιακωβίδη στην ηλεκτρονική σελίδα του είναι οι ακόλουθες:

• «ΌΣΟ ΑΝΑΘΈΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΈΠΟΥΜΕ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΉΣΕΙΣ ΔΩΣΙΛΌΓΩΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΉ ΑΝΔΡΕΙΚΈΛΩΝ να χειρίζονται και να διαπραγματεύονται εθνικές υποθέσεις, είναι βέβαιο ότι η συνθήκη της Λωζάνης (μέσα από μία νέα “ερμηνεία” της, όπως ο ΠτΔ άφησε να αιωρείται ότι μπορεί να συμβεί) θα καταλήξει σε παραχώρηση και της Κοζάνης …..» (8/12/2017 – με αφορμή την επίσκεψη Ερντογαν στην Αθήνα)
• «ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΜΙΛΑΣ ΡΕ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ ; ΣΕ ΧΑΧΟΛΟΥΣ ;;; Όταν ο προκαθήμενος της χούντας της κομματοκρατίας και της εθελοδουλείας μιλά για Δημοκρατία, ξεπερνά και τον δικτάτορα Παπαδόπουλο που επίσης μας παρουσίαζε τη χούντα του για Δημοκρατία !!» (18/11/2017 – αναφερόμενος στον Τσίπρα με αφορμή ομιλία του)
• «Ο ΚΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΥΛΗΔΕΣ* (με αφορμή τη χθεσινή «αρχηγική εμφάνιση» του Κούλη, στην πασαρέλα της ΔΕΘ) Τη μόνη κοινωνία που μπορεί να διαμορφώσει ο Κούλης μας, είναι μία κοινωνία κούληδων * «κούλης» : (στην Ινδική αποικιοκρατία) σκλάβος, παρίας, άνθρωπος/ζώο, που γεννήθηκε για να υπηρετεί τους αφεντάδες του» (17/9/2017 – αναφερόμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη).
• «ΑΡΧΗ, ΑΝΔΡΑ ΔΕΙΚΝΥΣΙ» Ο ΖΟΥΡΑΡΙΣ (με τα «μέζεα» του) ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΕΔΕΙΧΘΗ ΜΟΥΝΟΨΕΙΡΑ !!! ΕΓΙΝΕ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΟ ΒΡΑΚΙ ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΗ !!! (25/5/2017)

    Επίσης ο κ.Ιακωβίδης τυγχάνει λάτρης δημοσιευμάτων – τα οποία αναδημοσιεύει στην σελίδα του (10/10/2017) – του τύπου : «Κι όμως η Ιερουσαλήμ ιδρύθηκε από… Έλληνες» (PRoNEWS.GR)

    Όσο για την σελίδα του «Θερμαικού» σε περίοπτη θέση αναπαραγάγει καλέσματα υπέρ συλλαλητηρίου κινήσεων εφέδρων (πχ Σύλλογος Εφέδρων Πελοποννήσου», «Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων» κλπ) ή δήμων όπως ο Δήμος Σκύδρας που βάζει λεωφορεία για το συλλαλητήριο της Αθήνας.

    Θυμίζουμε ότι η Δήμαρχος Σκύδρας, συνηθίζει να καλεί με κάθε επισημότητα χρυσαυγίτες βουλευτές στο δημαρχείο της και φιλοξενείται επαινετικά στην ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής (εδώ η δήμαρχος Σκύδρας υποδέχεται τον βουλευτή της ΧΑ 13/1/2016 http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/drasthriothtes-topikwn383)

Γεωργία Μπιτάκου

    Η κυρία Γεωργία Μπιτάκου δηλώνει δημοσιογράφος και είναι εκπρόσωπος – διοργανώτρια του συλλαλητηρίου σύμφωνα με την ανακοίνωση των οργανωτών. Κύρια ενασχόληση της ωστόσο είναι η διοργάνωση των «No Limits» δηλαδή των «εκτός ορίων» αγώνων Kick boxing που συνήθως διεξάγονται μέσα σε κλουβιά – αρένες κλεισμένα με συρματοπλέγματα. Στους αγώνες που κατά καιρούς έχει διοργανώσει στην Ελλάδα υπάρχει αισθητή παρουσία μελών της «Χρυσής Αυγής». Ηταν μάλιστα τον Ιούνιο του 2017 σε αγώνα ανάμεσα στον Σταμάτη Μπιτάκο (αδελφός της) και τον Αλβανό αθλητή Florian Marku που οι χρυσαυγίτες βρήκαν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν από την κερκίδα όλο το φασιστικό και ρατσιστικό «ρεπερτόριο» τους. 

    Στην προσωπική της σελίδα στο Facebook  η κυρία Μπιτάκου χρησιμοποιεί πολύ ενδιαφέρουσα φρασεολογία για να διατυπώσει τις απόψεις της και να προπαγανδίσει το συλλαλητήριο. Για παράδειγμα:

•  «Αυτούς ταΐζουμε μέσα στη Βουλή !!!! Της ίδιας στόφας ΕΦΙΑΛΤΕΣ!!!!!!» (26/1/2018 – με αφορμή την δήλωση της Ντόρας Μπακογιάννη ότι δεν θα πάει στο συλλαλητήριο) .
• «Ο αγώνας για λευτεριά τώρα ξεκίνησε και πρέπει να λήξει όταν τελειώσουμε με την κατοχή , όταν αδειάσει η Βουλή από το κηφηναριό των δωσίλογων… Αυτό το συλλαλητήριο πρέπει να έχει όλο τον πληθυσμό της χώρας από κάτω και η εξέδρα θα είναι μόνο μπροστά στο Ναό της Δημοκρατίας στη Βουλή που τώρα μπαινοβγαίνουν ανενόχλητοι υπάλληλοι εβραϊκού τραπεζικού λόμπι… Το επόμενο συλλαλητήριο που από σήμερα ετοιμάζεται και που έρχεται να σας αποτελειώσει ΠΡΟΔΟΤΕΣ!!!!!!!» (22/1/2018)
• «Όπου κίτρινο ήταν Μακεδονία στην Αυτοκρατορία του μεγαλύτερου Στρατηλάτη όλων των εποχών , του Έλληνα Μεγάλου Αλεξάνδρου!!!! Τους κατακτούσε παρέα με δοξασμένους στρατηγούς, καλλιτέχνες και φιλοσόφους γιατί ο στόχος ήταν ένας: εξάπλωση και διάδοση, απόλυτη κυριαρχία του Ελληνισμού!!!! Με τη λογική των Σκοπιανών λοιπόν να επιδιώξουν και οι υπόλοιποι του χάρτη να ονομαστούν Μακεδονία μέχρι και οι βορειοδυτικοί Ινδοί, ΑΛΛΑ να μάθουν Ελληνικά να προσαχθούν στο Ελληνικό κράτος… Πρέπει να τους τελειώσουμε και μπορούμε πριν μας αφανίσουν ολοκληρωτικά !!!!» (19/1/2018 – «Μακεδονία» μέχρι την… Ινδία θέλει η κυρία Μπιτάκου…)
• «…να απαλλαγούμε από όλους αυτούς τους επονείδιστους, ξεδιάντροπους, ανήθικους, αναίσχυντους κηφήνες …. τις εφιαλτικά σιχαμερές και αισχρές κεφαλές του τόπου ….» (8/12/2017 – από τις πολιτικές αποτιμήσεις της κυρίας Μπιτάκου)
• «Αποφάσισα να σταματήσω να πηγαίνω στο θέατρο χαμένος χρόνος και χρήμα γιατί οι καλύτερες «παραστάσεις» είναι δωρεάν και είναι αυτές που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Αλέξης και ειδικά όταν βάζει τον Παυλόπουλο να ανοίγει την αυλαία … πολύ καλά έκανε (σσ: ο Ερντογάν) και τους χόρεψε στο ταψί αφού ξέρει ότι μπροστά σε απάτριδες και προσκυνημένους…Αφού κετέστρεψε οικονομικά , στρατιωτικά, πολιτισμικά και ηθικά τη χώρα , ο σαλτιμπάγκος «εκπρόσωπός» μας (σσ: ο Τσίπρας), ετοιμάζεται να δώσει και τα κλειδιά της Θράκης… Για άλλη μια φορά ΟΣΚΑΡ λοιπόν για τον Αλέξη και σε πολλές κατηγορίες : καλύτερος ανθέλληνας , καλύτερος υποτακτικός , καλύτερος ανιστόρητος , καλύτερος παραχαράκτης , καλύτερος εκποιητής , καλύτερος Γενοκτόνος και εύχομαι πολύ σύντομα ….να πάρει και τον τελευταίο ρόλο της δωσίλογης καριέρας του : αυτόν του καταζητούμενου για το έγκλημα της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ!!!!!!!» (7/12/2017 – με αφορμή την επίσκεψη Ερντογαν στην Ελλάδα)

Πολιτιστικοί Σύλλογοι

    Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδονίας (ΠΟΠΣΜ) με πρόεδρο τον κ.Γιώργο Τάτσιο είναι επίσης εκ των διοργανωτών. Όπως αναφέρει στην επίσημη ιστοσελίδα της «ιδρύθηκε το 2014 από εκπροσώπους Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων που εδρεύουν σε όλη την Ελλάδα. Κύριος στόχος αυτής της ενωτικής κίνησης είναι η διαφύλαξη και διάδοση της γνήσιας Μακεδονικής Παράδοσης ως αναπόσπαστο κομμάτι της ευρύτερης Ελληνικής Παράδοσης».

    Σε πρόσφατη ανοιχτή επιστολή της προς τη Βουλή, η ΠΟΠΣΜ (21/12/2017), δίνοντας το στίγμα της όσον αφορά την «διαφύλαξη της γνήσιας πολιτιστικής ταυτότητας» φαίνεται να θεωρεί ότι αυτή περνάει κυρίως μέσα από την απαγόρευση σλαβικών τραγουδιών και χορών στην Ελλάδα και ειδικά στη Μακεδονία διότι πιστεύει ότι συμπατριώτες μας «παρασύρονται» από «πολλές ορχήστρες που έχουν απήχηση στο νεανικό κοινό»… Ο δε κ.Γ. Τάτσιος δεν φείδεται δηλώσεων κατά «των προδοτών της ενδοχώρας» όσον αφορά το «Μακεδονικό».

    Εξέχουσα μορφή της ΠΟΠΣΜ μέχρι τον Μάη του 2017 ήταν κάποιος κύριος Δημήτρης Ευαγγελίδης ο οποίος – μέχρι να αποχωρήσει – έφερε επί τριετία τον τίτλο του «Έφορου Τεκμηρίωσης» της Ομοσπονδίας.

• Ο περί ου ο λόγος είναι αυτός για τον οποίο η ΕΝΕΚ, το εθνικιστικό – φασιστικό κόμμα, εξέδωσε ανακοίνωση (7/6/2009) για να τονίσει επί τη επετείω της ίδρυσής της ότι «την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Αθανάσιος Πλεύρης και ο Συναγωνιστής και συγγραφέας Εθνικιστικών βιβλίων Δημήτρης Ευαγγελίδης».
• Ο εν λόγω φαίρεται συνοδοιπόρος του ναζιστή – χουντικού Κώστα Πλεύρη ως στέλεχος της «4ης Αυγούστου (http://www.efsyn.gr/arthro/ellas-ellinon-makedonoamerikanon-0) ενώ ειδικεύεται σε άρθρα του τύπου «Πως θα γίνει ο δοαμελισμός του σκοπιανού προτεκτοράτου» και εισηγείται την κατάληψη από την Ελλάδα της νότιας FYROM: «Η Ελλάδα έχει όλα τα νόμιμα δικαιώματα να διεκδικήσει την πεδιάδα της Πελαγονίας (περιοχή Μοναστηρίου-Βιτώλια) και την περιοχή Γευγελής-Δοϊράνης δηλ. τα εδάφη (20-15%) νοτίως της νοητής γραμμής Αχρίδα-Περλεπές-Στρώμνιτσα μέχρι τα σημερινά ελληνο-βουλγαρικά σύνορα, λόγω της ύπαρξης ακόμα και σήμερα ελληνικών πληθυσμών» (https://hellas-now.com/pos-tha-gini-o-diamelismos-tou-skopianou-protektoratou-analysi/)

    Ο Ευαγγελίδης, όπως φαίνεται στις αναρτήσεις του στο facebook, δηλώνει υποστηρικτής του «Θερμαικού» και των πρωτοβουλιών του για τα συλλαλητήρια, αναπαράγει άρθρα υπέρ του «ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΓΡΑΨΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΗΝΩΜΕΝΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΕΜΙΡΑΤΑ;», λατρεύει κείμενα όπως «Σήμερα, 73 χρόνια μετά, με καθαρή ματιά, ας αντιληφθούμε τι διακυβεύθηκε τον Δεκέμβριο του 1944 στους δρόμους της Αθήνας και ας κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στους χωροφύλακες του Μακρυγιάννη, στους άνδρες της Γ΄ Ορεινής Ταξιαρχίας του Θρ.Τσακαλώτου και στον «πατέρα της νίκης» Ουίνστων Τσώρτσιλ, που κράτησαν την Ελλάδα στον Ελεύθερο Κόσμο». (3/12/2017) και  – λογικό – αποθεώνει τις απόψεις του Φαήλου Κρανιδιώτη…

    Αυτοί είναι οι επίσημοι διοργανωτές του συλλαλητηρίου στην Αθήνα. Ωστόσο στην «πρώτη γραμμή» αυτών που καλούν με όλες τους τις δυνάμεις τον κόσμο να πάρει μέρος είναι πολύ και διάφοροι. Χαρακτηριστικό το παρακάτω παράδειγμα:

Ενώσεις Απόστρατων Αξιωματικών

    Από το συλλαλητήριο δεν απουσιάζουν οι Ενώσεις των Αποστράτων Αξιωματικών οι οποίες παρεμπίπτοντος χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό και βρίσκονται υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του εκάστοτε ΥΠΕΘΑ. Σε πρόσφατη συνεδρίαση του το Συντονιστικό Συμβούλιο των Τριών Ενώσεων Αποστράτων  Αξιωματικών, αποφάσισε τη συμμετοχή του (βλέπε εδώ https://www.facebook.com/people/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%A1%CE%BF%CE%B6%CE%AE%CF%82/100008331211459) στο συλλαλητήριο της Αθήνας, αφού εξάλλου είχε προηγηθεί και αυτή στο αντίστοιχο της Θεσσαλονίκης. Ως συντονιστή της εκδήλωσης στην Αθήνα όρισαν τον Πρόεδρο της Ενωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού Αντιστράτηγο ε.α. Βασ. Ροζή. Πρόεδρος του Συντονιστικού τους είναι ο Αντιναύαρχος Π.Ν.ε.α. Σ.Περβαινάς.

    Ο Περβαινάς είναι αυτός που έχει δηλώσει:

•  “Καλώς ψήφισαν όσοι στρατιωτικοί ψήφισαν Χρυσή Αυγή” αφού “όταν την ψήφιζαν δεν ήταν εγκληματική οργάνωση”. Ερωτηθείς, δε, αν θεωρεί ή όχι ότι η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση απαντά ότι “επειδή εγώ είμαι θεσμικός θα περιμένω να αποφανθεί η Δικαιοσύνη”… (http://www.stoxos.gr/2013/12/blog-post_7569.htmlhttp://www.onalert.gr/stories/kalos-psifisan-xrysi-aygi-oi-stratiotikoi)

    Ο Ροζής είναι αυτός που φέρεται ως ομιλητής εκ μέρους του Αποστράτων στο συλλαλητήριο. Εχει περιπλανηθεί στο πρόσφατο παρελθόν σε μια σειρά από ακροδεξιά κόμματα.

• Τον Ιούλιο του 2016 είχε οριστεί γενικός διευθυντής της Νέας Δεξιάς, με απόφαση του προέδρου του κόμματος Φαήλου Κρανιδιώτη (Πηγή: http://www.naftemporiki.gr/story/1123990/nea-deksia-genikos-dieuthuntis-o-antistratigos-ea-b-rozis)
• Είχε προηγηθεί το πέρασμα του, από τις «ΡΙΖΕΣ», το κόμμα του άλλοτε στενού συνεργάτη του Αν. Σαμαρά, Π. Μπαλτάκου.
• Στον… ελεύθερο χρόνο του συμμετέχει και ως βασικός ομιλητής σε εκδηλώσεις που γίνονται στο Γράμμο και στο Βίτσι, αλλά και σε πρόσφατη εκδήλωση στου «Μακρυγιάννη» https://www.facebook.com/people/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%A1%CE%BF%CE%B6%CE%AE%CF%82/100008331211459

    Σε αυτό το συλλαλητήριο, με αυτούς τους διοργανωτές και με αυτούς τους συνοδοιπόρους, έδωσε την ευλογία του ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος και θα συμμετάσχει η Εκκλησία της Ελλάδος δια του αντιπροέδρου της Δ.Ι.Σ., Μητροπολίτη Σύρου Δωροθέου, ο οποίος και θα αναγνώσει το σχετικόανακοινωθέν της Δ.Ι.Σ., πλαισιουμένου από τους Σεβ. Μητροπολίτες Δράμας κ. Παύλο και Χίου κ. Μάρκο. 

    Σε αυτό το συλλαλητήριο, με αυτούς τους διοργανωτές και με αυτούς τους συνοδοιπόρους, καλούν οι ΑΝΕΛ συγκυβερνήτες του κ.Τσίπρα, η «Ένωση Κεντρώων» του Βασίλη Λεβέντη και (ανεπίσημα) η ηγετική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη.

   Σε αυτό το συλλαλητήριο, με αυτούς τους διοργανωτές και με αυτούς τους συνοδοιπόρους δεν είναι καθόλου περίεργο ότι διαφημίζουν την συμμετοχή τους οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής.

    ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ο Μίκης Θεοδωράκης σύμφωνα με ανακοινώσεις που έχουν γίνει – και δεν έχουν μέχρι τώρα διαψευστεί από τον ίδιο – θα είναι κεντρικός ομιλητής στο εν λόγω συλλαλητήριο. Πράγμα που ήδη αξιοποιούν πολλοί και διάφοροι για το «ξέπλυμά τους». Εφόσον αυτό συμβεί, δύο κουβέντες. Πρώτη κουβέντα: Κρίμα… Δεύτερη κουβέντα: Ο μουσικοσυνθέτης Θεοδωράκης δεν έχει το αλάθητο. Κι αν αυτό ισχύει για τον παγκόσμιο μουσικοσυνθέτη Θεοδωράκη, πόσω μάλλον για τον «πολιτικό» Θεοδωράκη. Η άποψη που έχει για το «Μακεδονικό» ο Μίκης είναι λαθεμένη. Μεγαλύτερο, όμως, θα είναι το λάθος να υπερασπιστεί αυτή τη λάθος θέση του με το ασύγγνωστο λάθος μιας συμμετοχής του σε ένα συλλαλητήριο με τέτοιους διοργανωτές και με τέτοια συνθήματα. Από εκεί και πέρα τον μουσικοσυνθέτη Θεοδωράκη, αλλά και τους αγώνες του, δεν μπορεί να τους «κοντύνει» κανείς. Ούτε καν ο ίδιος.

πηγη: imerodromos.gr

Ποινή φυλάκισης 20 μηνών στον χρυσαυγίτη Θ. Κολιογιάννη για επίθεση σε μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ

Ένοχος για το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης από κοινού και κατά συρροή βρέθηκε σήμερα ο χρυσαυγίτης Θόδωρος Κολιογιάννης από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά, το οποίο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 20 μηνών με τριετή αναστολή.

Ο Κολιογιάννης μαζί με άλλα 10-15 άτομα της Χρυσής Αυγής και επικεφαλής τον – ήδη καταδικασμένο για άλλες επιθέσεις – Νεκτάριο Σαλούφα επιτέθηκαν την ημέρα των εκλογών της 25/1/2015 σε μέλη και φίλους του συνδυασμού ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ στο Κερατσίνι στο σχολείο του Παύλου Φύσσα, που λειτουργεί ως εκλογικό κέντρο. Κατηγορούμενος μαζί με τον Κολιογιάννη ήταν και ο Εμμ. Παπαδάκης, που εν τω μεταξύ απεβίωσε.

Το δικαστήριο – κατόπιν πρότασης της εισαγγελέως – έκρινε ότι ο Κολιογιάννης υπήρξε ο φυσικός αυτουργός της επίθεσης για 3 από τους 4 παθόντες και δεν έκανε δεκτό κανένα ελαφρυντικό.

Στην δίκη στο Πρωτοδικείο παρέστη και αντιπροσωπεία της ΠΕΝΕΝ με επικεφαλής τον Πρόεδρο Αντώνη Νταλακογεώργο ο οποίος εξέφρασε την αλληλεγγύη του κλάδου στα θύματα της Χρυσαυγίτικης συμμορίας.

Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟΥ ΒΑΖΕΙ «ΦΩΤΙΑ» ΣΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ - ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΕΘΕΙ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟ ΜΕΤΡΟ

Στην Αίγυπτο είναι συνηθισμένο να βρίσκει κανείς πυραμίδες, μούμιες και άλλα αρχαία, όμως όχι δεινόσαυρους. Αλλά και όλη η Αφρική γενικότερα θεωρείται μία «άγραφη σελίδα», όσον αφορά τα πλάσματα που κάποτε κυριαρχούσαν στη Γη, με αποτέλεσμα η εξέλιξη των δεινοσαύρων στη «μαύρη» ήπειρο να αποτελεί εν πολλοίς ένα μυστήριο.

Αυτήν τη φορά, όμως, Αιγύπτιοι και Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν στο αιγυπτιακό τμήμα της ερήμου Σαχάρα τα απολιθώματα ενός νέου είδους δεινοσαύρου. Πρόκειται για έναν μεγάλο φυτοφάγο δεινόσαυρο, που ονομάσθηκε «Μανσουρόσαυρος» (Mansourasaurus shahinae), ο οποίος είχε μήκος λεωφορείου, μακρύ λαιμό και οστέινες πλάκες ενσωματωμένες στην επιφάνεια του δέρματός του.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον παλαιοντολόγο δρα Χεσάμ Σαλάμ του Τμήματος Γεωλογίας του αιγυπτιακού Πανεπιστημίου της Μανσούρα (εξ ου και το όνομα του δεινοσαύρου), έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Ecology and Evolution».

Ο ερευνητής δρ Έρικ Γκόρσακ του Μουσείου Φιλντς των ΗΠΑ, ο οποίος συμμετείχε στην αποστολή, δήλωσε ότι πρόκειται για «μία σημαντική ανακάλυψη για την αιγυπτιακή και γενικότερα για την αφρικανική παλαιοντολογία. Η Αφρική παραμένει ένα γιγάντιο ερωτηματικό, όσον αφορά τα ζώα που την κατοικούσαν στο τέλος της εποχής των δεινοσαύρων», δηλαδή στην Ύστερη Κρητιδική περίοδο.

Ελάχιστα, κακοδιατηρημένα και πολύ απομακρυσμένα μεταξύ τους απολιθώματα δεινοσαύρων έχουν βρεθεί στην Αφρική από εκείνη την εποχή. Ένας λόγος είναι ότι τα όποια απολιθώματα έχουν εξαφανισθεί κάτω από την πλούσια αφρικανική βλάστηση, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλες περιοχές με αφθονία απολιθωμάτων, όπως η Παταγωνία και η έρημος Γκόμπι στη Μογγολία.

Αναλύοντας τον Μανσουρόσαυρο, οι επιστήμονες κατέληξαν στην εκτίμηση ότι έχει μεγαλύτερες ομοιότητες με δεινόσαυρους από την Ευρώπη και την Ασία, παρά με τη Νότια Αφρική και τη Νότια Αμερική. Από αυτό συμπεραίνουν ότι τουλάχιστον μερικοί δεινόσαυροι μπορούσαν τότε -πριν 100 έως 66 εκατ. χρόνια- να μετακινηθούν ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Αφρική.

Ο Μανσουρόσαυρος ανήκει στην ευρύτερη ομάδα των Τιτανόσαυρων, που ήσαν μακρυλαίμηδες φυτοφάγοι δεινόσαυροι. Στην ίδια οικογένεια ανήκουν τα μεγαλύτερα γνωστά ζώα που περπάτησαν ποτέ στη Γη, όπως ο Αργεντινόσαυρος και ο Παταγωτιτάν.

Για τα δεδομένα των Τιτανόσαυρων, ο Μανσουρόσαυρος ήταν μετρίου μεγέθους, έχοντας περίπου το βάρος ενός μεγάλου αφρικανικού ελέφαντα. Ο σκελετός του είναι το καλύτερα διατηρημένο απολίθωμα του τέλους της εποχής των δεινοσαύρων, που έχει ανακαλυφθεί ποτέ στην Αφρική, καθώς έχουν βρεθεί τμήματα του κρανίου του, η κάτω γνάθος, ο λαιμός, τα πλευρά του, μεγάλο μέρος των ώμων και των μπροστινών άκρων, καθώς και τμήμα τού πίσω ποδιού του.

«Όταν είδα τα απολιθώματα για πρώτη φορά, το σαγόνι μου κρέμασε ως το πάτωμα. Αυτό ήταν πραγματικά το "ιερό δισκοπότηρο", ένας καλοδιατηρημένος δεινόσαυρος από το τέλος της εποχής των δεινοσαύρων στην Αφρική, κάτι που εμείς οι παλαιοντολόγοι ψάχναμε εδώ και πολύ-πολύ καιρό» δήλωσε, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο παλαιοντολόγος δρ. Ματ Λαμάνα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κάρνεγκι των ΗΠΑ.

Πηγή: newsbeast.gr

Από την πλατεία Συντάγματος στην παραλία της Θεσσαλονίκης - Από την αριστερή πλειοψηφία στην κινηματική κοινωνική άπνοια | Από τον Ανέστη Ταρπάγκο

Σ’ ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία είναι πολυπληθείς οι περιπτώσεις ταξικών, κοινωνικών, πολιτικών και ιδεολογικών αγώνων που πραγμάτωσαν τον εαυτό τους σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, με συντριπτικά ανώτερους αντιπάλους, και παρόλα αυτά δεν υποχώρησαν και αποδέχθηκαν ακόμη και την εξόντωση, τον ίδιο τον θάνατο και την εξαφάνιση της ανθρώπινης ύπαρξης, προκειμένου να αγωνιστούν για να πραγματώσουν τις επιδιώξεις της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της ισότητας, της λαϊκής χειραφέτησης. Ιδιαίτερα μάλιστα στη νεώτερη εποχή και στους δύο τελευταίους αιώνες ανάπτυξης, επέκτασης και κυριαρχίας του καπιταλισμού, πάμπολλες υπήρξαν οι περιπτώσεις άνισων, από την άποψη του συσχετισμού των δυνάμεων, αντιπαραθέσεων και μαχών, όπου οι αγωνιστικές λαϊκές δυνάμεις, συλλογικά και ατομικά, με σαφή επίγνωση των δυσμενών και καταθλιπτικών συνθηκών, δεν υποχώρησαν, προώθησαν την διεκδίκηση των επιδιώξεών τους μέχρι τέλους, και γνώρισαν την ήττα και την ίδια τη φυσική εξόντωση.

Ανθρώπινο δυναμικό υπέρτερο των αστικών καταναγκασμών

Η ανθρώπινη ψυχοσύνθεση είναι τέτοια που είναι σε θέση να ξεπεράσει ακόμη και το ίδιο το ένστικτο της στοιχειώδους αυτοσυντήρησης, όταν διακυβεύονται τα μείζονα ζητήματα που αφορούν την κοινωνική απελευθέρωση, την προστασία των δικαιωμάτων και των βασικών όρων ζωής, τις δημοκρατικές ελευθερίες, τους στόχους της κοινωνικής δικαιοσύνης, της γενικευμένης ισότητας, ό,τι συγκροτεί τους όρους της χειραφέτησης της ανθρώπινης υπόστασης στον κόσμο. Οι κομμουνάροι σφαγιάζονταν από τα αστικά στρατεύματα του Θιέρσου επί εβδομάδες στο Παρίσι, που πολιορκούνταν μάλιστα από τα πρωσικά στρατεύματα, παρόλο που είχαν επίγνωση ότι το απελευθερωτικό τους εγχείρημα μπορούσε να πνιγεί στο αίμα. Οι χιλιανοί κομμουνιστές και σοσιαλιστές γνώρισαν τα πιο φρικαλέα βασανιστήρια και την μαζική φυσική τους εξόντωση, στην προσπάθειά τους να κοινωνικοποιήσουν την καπιταλιστική ιδιοκτησία και να προωθήσουν την σοσιαλιστική οικοδόμηση, αν και είχαν επίγνωση της ισχύος των αντιδραστικών κατασταλτικών μηχανισμών και της ιμπεριαλιστικής αμερικανικής κυριαρχίας. Οι αγωνιστές του εαμικού και αριστερού κινήματος της δεκαετίας του 1940, στην προσπάθειά τους να απαλλαγούν από τη ναζιστική επιβολή και να ανοίξουν το δρόμο για τη λαοκρατική δημοκρατία, βρέθηκαν απέναντι στα εκτελεστικά αποσπάσματα κάθε είδους και στις πολύχρονες αιματηρές φυλακίσεις και εξορίες, πληρώνοντας με την ζωή τους την υπηρέτηση των στόχων μιας χειραφετημένης ζωής.

Πρόκειται για μερικές ελάχιστες περιπτώσεις, ανάμεσα σε πάρα πολλές άλλες (από τον ένοπλο αγώνα των μπολσεβίκων εργατών στον εμφύλιο πόλεμο μέχρι τους γερμανούς σπαρτακιστές, από ηγετικές φυσιογνωμίες του κομμουνιστικού κινήματος όπως η Ρ. Λούξεμπουργκ και ο Κ. Λίμπκνεχτ, από τον Α. Βελουχιώτη μέχρι τον Ν. Μπελογιάννη και τον Ν. Πλουμπίδη κλπ.), που παρέμειναν φωτεινά ορόσημα για τον μακρόχρονο αγώνα της ανθρώπινης και εργατικής χειραφέτησης, ανεξαρτήτως των όρων που δίνονταν, με όποιες μορφές και αν πραγματοποιούνταν. Ακόμη και στο επίπεδο του αστικού στρατοπέδου, και όταν το 1940 έμπαινε το κρίσιμο ζήτημα αντιμετώπισης της φασιστικής εκστρατείας για την κατάκτηση των ευρωπαϊκών λαών, και ενώ οι περισσότερες αστικές ηγεσίες παραδίνονταν ή κατέφευγαν σε ασφαλή καταφύγια άλλων χωρών, η περίπτωση της βρετανικής αντίστασης (και ανεξάρτητα από τις μεταπολεμικές ιμπεριαλιστικές τους επεμβάσεις), όπως τελευταία αναδεικνύεται και από την ταινία «Η πιο σκοτεινή ώρα» του Τζο Ράιτ με επίκεντρο τον Ου. Τσώρτσιλ και την αντιφασιστική στάση απέναντι στο ναζιστικό άξονα, είναι χαρακτηριστική.

Δεν πρόκειται για την «υπηρέτηση ιδανικών» που θέλει να προβάλλει συνήθως μια ορισμένη ποιητική παράδοση, όπως και διάφορες μορφές ενός κανονιστικού και ηθικοπλαστικού λόγου μιας μορφής Αριστεράς, που φτάνουν μέχρι του σημείου της «θυσίας» της ανθρώπινης ζωής, προκειμένου για την υπεράσπισή τους. Πρόκειται αντίθετα για την αγωνιστική επιδίωξη στόχων που αφορούν την λαϊκή χειραφέτηση και απελευθέρωση, και σε τελική ανάλυση για την προάσπιση της ανθρώπινης «αξιοπρέπειας», που αντιπροσωπεύουν τα κίνητρα για την διεξαγωγή μιας μάχης απέναντι σε ισχυρότερες δυνάμεις (πάντοτε οι αντίπαλοι είναι οικονομικά και στρατιωτικά ισχυρότεροι σε σχέση με τις υποτελείς τάξεις), που μπορεί να καταλήξει στην αποδοχή της αφαίρεσης ακόμη και της ίδιας της ανθρώπινης ζωής, σε σχέση με μια ζωή στέρησης, υποταγμένης και αλλοτριωμένης. Πρόκειται για ορισμένες αφετηριακές διαπιστώσεις που έχουν να κάνουν με την απέραντη ισχύ του ανθρώπινου δυναμικού όταν στην επιδίωξή του να πραγματώσει τη ζωή του σε ελευθερία, δικαιοσύνη και ισότητα, μπορεί να ξεπεράσει και αυτή την ίδια την φυσική, βιολογική ζωή των ανθρώπων, που είναι χρήσιμες για την αποτίμηση σημερινών καταστάσεων στις οποίες βρισκόμαστε και βιώνουμε.

«Καναπέδες» των υπουργείων και «ευνουχισμός» αγωνιστών

Σπάνιες είναι κυριολεκτικά οι περιπτώσεις όπου το αριστερό κίνημα βρέθηκε μπροστά σε πολυσήμαντες προκλήσεις, με δυσμενείς τους συσχετισμούς των δυνάμεων (πότε άλλωστε η Αριστερά είχε να αντιμετωπίσει «εύκολες» κοινωνικές και οικονομικές καταστάσεις ;), αλλά έχοντας την πλειονότητα των λαϊκών τάξεων με το μέρος του, και να εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης, να μετέτρεψε τον κόσμο του σε «ριψάσπιδες», να «ευνούχησε» τις λαϊκές κινηματικές διαθεσιμότητες, να «πέταξε την μπάλα στην κερκίδα», να παραδόθηκε αμαχητί στις επιδιώξεις και στις διαθέσεις των ταξικών του αντιπάλων. Δυστυχώς στη νεοελληνική ιστορία δύο μαύρες κηλίδες οδήγησαν σε ανείπωτες κοινωνικές καταστροφές, στην στρέβλωση συνειδήσεων, στην διάψευση των εργατικών προσδοκιών κ.ά. Η πρώτη στάθηκε ο οικειοθελής αφοπλισμός του λαϊκού απελευθερωτικού στρατού μετά την μαζική αστική και ιμπεριαλιστική βία των Δεκεμβριανών, δηλαδή η Συνθήκη της Βάρκιζας, που έγινε στο όνομα της αποκατάστασης της «εθνικής ενότητας», δηλαδή της αστικής στρατιωτικής επιβολής στις ενεργοποιημένες λαϊκές τάξεις (αυτή είναι η έννοια της «ενότητας του έθνους»), τη στιγμή που μόνον η διατήρηση των σωμάτων του ένοπλου λαού σε εγρήγορση ήταν σε θέση να εξασφαλίσει τη λειτουργία της λαοκρατίας, και σε κάθε περίπτωση μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας με ισχυρότατη την παρουσία των αριστερών δυνάμεων. Η δημοκρατία είναι καθεστώς ισορροπίας ταξικών δυνάμεων και όχι πολιτικό σύστημα που από μόνο του διασφαλίζει τις εργατικές ελευθερίες και τα λαϊκά δικαιώματα.

Παρ’ όλα αυτά το γεγονός αυτής της συνθηκολόγησης, όπως είναι γνωστό, αντί να αποκαταστήσει την «εθνική δημοκρατική ομαλότητα» οδήγησε στο πογκρόμ των διώξεων, φυλακίσεων και δολοφονιών του αγωνιστικού λαϊκού κόσμου. Παράλληλα η μαζική αυτή βία των αστικών κρατικών μηχανισμών, βρίσκοντας τις λαϊκές τάξεις «άοπλες» και χωρίς διασφαλίσεις και εγγυήσεις, επέφερε τον αποδεκατισμό του ογκώδους πλειοψηφικού εαμικού κινήματος. Εντούτοις η αναγκαστική προσφυγή στον «εμφύλιο πόλεμο» ως έσχατη μορφή άμυνας του αγωνιστικού κομμουνιστικού κινήματος, παρόλο τον καταφανή συντριπτικό σε βάρος του συσχετισμό των δυνάμεων, οδήγησε στην στρατιωτική «ήττα», χωρίς αυτό να εκμηδενίσει το αγωνιστικό φρόνημα των λαϊκών τάξεων. Το ότι δόθηκε αυτή η αμυντική μάχη και προφανώς χάθηκε μπροστά στην στρατιωτική υπεροχή του αντιπάλου, παρόλες τις πολιτικές αντιφατικότητες που την σημάδεψαν, και παρόλο το ατελείωτο κύμα της τρομοκρατίας της «εθνικοφροσύνης», δεν εμπόδισε τις αριστερές δυνάμεις, μέσα σε μια μόλις δεκαετία να αναδειχθούν σε αξιωματική αντιπολίτευση (1949 – 1958).

Η μεταστροφή του ΣΥΡΙΖΑ, η άτακτη εγκατάλειψη των πολιτικών του δεσμεύσεων (κατάργηση των δύο πρώτων μνημονίων, αποφυγή ψήφισης νέου μνημονίου, εφαρμογή του συνεδριακού του προγράμματος), η παράδοσή του στις δυνάμεις του αντιπάλου ταξικού στρατοπέδου (ελληνική αστική τάξη και ευρωπαϊκοί οικονομικοί και πολιτικοί μηχανισμοί), τη στιγμή που η πλειονότητα των λαϊκών δυνάμεων στήριζε και επικύρωνε την ριζοσπαστική αριστερή πολιτική, σηματοδότησε μια δίχως προηγούμενο περίπτωση «παράδοσης άνευ όρων» των πολιτικών λαϊκών εκπροσωπήσεων στις αρπακτικές διαθέσεις του αντιπάλου στρατοπέδου. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, επειδή έγινε «αμαχητί παράδοση» χωρίς την διεξαγωγή καμίας απολύτως (μα καμίας) μάχης με τον καπιταλιστικό επιχειρηματικό κόσμο και τα όργανα της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής διεθνοποίησης, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ, καίτοι πλειοψηφικός φορέας των εργατικών εκπροσωπήσεων, προχώρησε σε βαθιές υποκλίσεις στις αντίπαλες δυνάμεις, γι’ αυτό και οι συνέπειες είναι πλέον βαρύτατες, γιατί έχουν επιφέρει τον αγωνιστικό «ευνουχισμό» των λαϊκών τάξεων. Έτσι, δεν είναι ο κόσμος που βρέθηκε στον «καναπέ», αλλά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που στρογγυλοκάθισε στα έδρανα των «καναπέδων» της αστικής εξουσίας, στέλνοντας τον κόσμο στην μιζέρια της ιδιώτευσης, στην αδράνεια του κινήματος, στην ολοκληρωτική απέχθεια, στην ασφυκτική παραίτηση, στη ζωή στερημένη ελπίδας.

Είναι αυτή ακριβώς η μνημονιακή μεταστροφή που σταδιακά αλλά σταθερά προετοιμάστηκε από την ηγεμονική μικροαστική εκσυγχρονιστική τεχνοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ στην περίοδο Ιούνιος 2012 – Αύγουστος 2015, δηλαδή η πλήρης αποποίηση της όποιας λαϊκής ριζοσπαστικής φυσιογνωμίας, η «αμαχητί παράδοση», που προκάλεσε την απονεύρωση της ελληνικής εργατικής τάξης, της νεολαίας και των συνταξιούχων, την εξουδετέρωση των λαϊκών αντανακλαστικών, που χαρακτηρίζει την τελευταία περίοδο το εργατικό κίνημα. Γι’ αυτό και οι αναφορές που γίνονται από πολλές πλευρές του τύπου της «προσφυγής των εργαζομένων στον καναπέ», της απουσίας «μαζικής αντίδρασης» στο τρίτο μνημόνιο και στα μέτρα των συνεχών αξιολογήσεων, τη στιγμή που ο ακροδεξιός εθνικισμός και συντηρητισμός «γεμίζει πλατείες», κλπ. είναι εξολοκλήρου χωρίς θεμελίωση και σοβαρό έρεισμα. Στο σύστημα της αστικής κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης που λειτουργεί, αλλά και των ταξικών πανεργατικών απεργιών, οι λαϊκές τάξεις έδωσαν αποφασιστικά το παρόν με δυναμικότητα:

Άλλο ήττα μετά από μάχη και άλλο παράδοση άνευ όρων

Α) Εκατοντάδες χιλιάδες στις πολλαπλές πανελλαδικές απεργίες (όπου η πλειοψηφία των εργαζομένων κινδύνευε με απόλυση εφόσον συμμετείχε στις κινητοποιήσεις) την περίοδο 2010 – 12, με την συνοδεία προβοκατόρικων δολοφονικών ενεργειών (Μαρφίν) και αστυνομικής καταστολής.

Β) Δεκάδες χιλιάδες αγωνιστικής παρουσίας επί ολόκληρες εβδομάδες στην Πλατεία Συντάγματος το Καλοκαίρι του 2011, με αμείωτη επιμονή, και με την κήρυξη του χημικού πολέμου από τους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς.

Γ) Πανηγυρική κατάκτηση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας από τον ΣΥΡΙΖΑ (Ιανουάριος 2015) με το πρωτοφανές 36% και συνολικά 42% της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ + ΚΚΕ + Ανταρσύα), που είχε βαθειά λαϊκά, εργατικά και νεολαιίστικα χαρακτηριστικά, και έστελνε την ελληνική σοσιαλδημοκρατία στα αζήτητα της Ιστορίας.

Δ) Απόλυτη πλειοψηφία σχεδόν των δύο τρίτων (62%) στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 ενάντια στο τρίτο μνημόνιο που είχαν προτείνει και επιχειρούσαν να επιβάλλουν τα οικονομικά όργανα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, και μάλιστα με την δηλωμένη αποχή του ΚΚΕ από τις διαδικασίες του δημοψηφίσματος.

Είναι δυνατό να συγκριθούν αυτές οι λαϊκές αγωνιστικές κινητοποιήσεις και επιλογές των λαϊκών τάξεων (τις οποίες η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ τις πήρε και τις γκρέμισε στα τάρταρα), με τις ανέξοδες συγκεντρώσεις των όποιων εθνικιστικών συλλαλητηρίων για την «ελληνικότητα της Μακεδονίας», με τη δεσπόζουσα θέση της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, την ασφυκτική παρουσία του ακροδεξιού συντηρητικού εσμού της ΝΔ, την μαζική παρέμβαση των αντιπροσώπων της «αυτοκρατορίας των ευνούχων» του εκκλησιαστικού σκοταδισμού, του «Μαύρου Μετώπου» της ελληνικής κοινωνίας, που έχουν εκθρέψει δικτατορικά καθεστώτα και σαρωτικές συντηρητικές πολιτικές, έχουν δημιουργήσει οι κρατικοί και παρακρατικοί νεοναζιστικοί μηχανισμοί της «εθνικοφροσύνης»; Είναι άλλο το ζήτημα, και αυτό είναι το σημαντικό, ότι η αφαίμαξη του κινήματος από το πλήγμα της αστικής μεταστροφής του ΣΥΡΙΖΑ έχει επιφέρει τον θρυμματισμό της συλλογικής εργατικής κοινωνικής συνοχής και έτσι διαμόρφωσε αυτός ο ίδιος το έδαφος για την επώαση του «αυγού του φιδιού» . Και δεν είναι μόνον αυτό, αλλά και το σημερινό γεγονός ότι είναι αυτός ο ίδιος ο μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ που ωθεί με νύχια και με δόντια προς την δημιουργία νέου ακροδεξιού κόμματος, «σφήνα» μεταξύ ΝΔ και Χρυσής Αυγής, προκειμένου να «παίξει το κοινοβουλευτικό παιχνίδι» με τη νεοσυντηρητική και νεοναζιστική δεξιά παράταξη.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ανταποκριθεί στον πολιτικό ρόλο τον οποίο και επικύρωσε η πλειοψηφική λαϊκή ετυμηγορία (στις βουλευτικές εκλογές και στο δημοψήφισμα), ακόμη και αν στη συνέχεια οδηγούνταν στην ήττα, από υπέρτερες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις (έλληνες κεφαλαιοκράτες και νεοφιλελεύθεροι ευρωκράτες), θα είχε διατηρηθεί ένα υψηλό λαϊκό φρόνημα, θα είχε παραμείνει ισχυρή η ελπίδα, και ο ίδιος ο αριστερός λαϊκός κόσμος θα είχε την αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια του ότι έδωσε τη μάχη για τα δίκαιά του και την έχασε, ωστόσο δεν θα είχε χάσει τον πόλεμο. Άλλωστε αν ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοζε ευθύς εξ αρχής τις πιο στοιχειώδεις προγραμματικές του δεσμεύσεις (αναδιανομή εισοδήματος, αποκατάσταση μισθών, υπεράσπιση συντάξεων, κατάργηση ΕΝΦΙΑ, τερματισμός ιδιωτικοποιήσεων, παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους και απαίτηση διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του, κατάργηση των δρακόντειων περιορισμών της δημοσιονομικής πολιτικής κλπ.), και έχοντας διακηρυγμένα και με τη βούλα την υποστήριξη των δύο τρίτων του εκλογικού σώματος το καλοκαίρι 2015, θα είχε κλονίσει συθέμελα το εγχώριο αστικό κατεστημένο και τις υπερεθνικές ευρωπαϊκές γραφειοκρατίες, οδηγώντας τους σε άτακτη υποχώρηση, και διαμορφώνοντας όρους πραγματικής λαϊκής νίκης.

Το ότι υπό την πλειοψηφική ηγεμονία των δυνάμεων του μικροαστικού εκσυγχρονισμού και τεχνοκρατίας, που αποτελούν τον ισχυρό βραχίονα της αστικής πολιτικής, παραιτήθηκε των δεσμεύσεών του, δεν κατάργησε τα δύο πρώτα μνημόνια και επιπρόσθετα ψήφισε ένα τρίτο υπέρ – μνημόνιο, αυτό σήμαινε ολοσχερή προσχώρηση στο ταξικό στρατόπεδο του αντιπάλου, και μάλιστα εφαρμογή της αντίπαλης πολιτικής. Από μια μάχη που δίνεται με όρους πλειοψηφικούς και χάνεται μέσα από μια ήττα, το λαϊκό αριστερό κίνημα μπορεί να βγεί πληγωμένο αλλά με αξιοπρέπεια και φρόνημα, με όρους ανασυγκρότησης και αντεπίθεσης, ενώ από μια παράδοση άνευ όρων προκύπτουν μηδενιστικές τάσεις, η απέχθεια, η αποστασιοποίηση, η εξατομίκευση, η ιδιώτευση, η απόσυρση, η αδρανοποίηση των εργατικών διαθεσιμοτήτων, η απονεύρωση των κινηματικών εξάρσεων. Και επόμενο είναι μετά από ένα τέτοιο τριετές συνεχές πλήγμα στα λαϊκά συμφέροντα, και μάλιστα στο όνομά τους, η αριστερή πλειοψηφία να δίνει τη θέση της στην σημερινή «κοινωνική έρημο», που να επιχειρεί να την αλώσει ο ακροδεξιός εθνικισμός και η συντηρητική και νεοναζιστική δεξιά. Μετά από μια τέτοια παράδοση δίχως μάχη ας μην αναρωτιόμαστε «Τι απέγινε η Έλλυ» (στην ομώνυμη ιρανική ταινία του Ασγκάρ Φαραντί) και τι έγινε με την εξαφάνιση του ακροβάτη Άμπελ Ρόζενμπεργκ στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης στο «Αυγό του φιδιού» του Ίγκμαρ Μπέρκμαν.

πηγή: ergasianet.gr

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Πάνω από 120 εκατομμύρια Ευρωπαίοι απειλούνται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό όπως προκύπτει από το Συμβούλιο της Ευρώπης που έλαβε χώρα από 22-26 Ιανουαρίου 2018.

Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων (ECSR), σύμφωνα με το ΑΠΕ -ΜΠΕ,  δημοσίευσε τα ετήσια συμπεράσματά της για το 2017 σχετικά με τη θεματική ομάδα «Υγεία, κοινωνική ασφάλιση και κοινωνική προστασία».

Τα ετήσια συμπεράσματα αφορούσαν τα άρθρα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, που εγγυάται τα θεμελιώδη κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα σχετικά με την απασχόληση τη στέγαση, την υγεία, την εκπαίδευση, την κοινωνική προστασία και την ευημερία.

Η Επιτροπή εξέφρασε την ανησυχία της για το γεγονός ότι σε πολλές χώρες το ποσοστό φτώχειας στην Ευρώπη είναι απαράδεκτα υψηλό και τα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση αυτού του θεμελιώδους προβλήματος είναι ανεπαρκή. Συγκεκριμένα, σε πολλά κράτη, τα επιδόματα κοινωνικής ασφάλισης (ιδίως όσον αφορά την ανεργία και το γήρας) βρίσκονται πολύ κάτω από το όριο της φτώχειας, ακόμη και αν ληφθεί υπόψη η κοινωνική πρόνοια, η οποία παραμένει πολύ χαμηλή.

Παράλληλα, η Ιταλίδα βουλευτής Nunzia Catalfo (Ανεξάρτητη, Κίνημα 5 Αστέρων), παρουσίασε έκθεση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας και Αειφόρου Ανάπτυξης, σχετικά με το εισόδημα του πολίτη και την εξασφάλιση αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για όλους.

Η έκθεση επισημαίνει ότι περίπου 120 εκατ. Ευρωπαίοι απειλούνται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, εκ των οποίων τα 25 εκατ. είναι παιδιά. 40 εκατ. άνθρωποι αντιμετωπίζουν καθημερινά υλικές δυσκολίες και πάνω από 4 εκατ. είναι άστεγοι.

«Η εισαγωγή ενός βασικού εισοδήματος, που θα καταβάλλεται χωρίς έλεγχο (της οικονομικής κατάστασης) ή απαιτήσεις εργασίας, είναι απαραίτητη για τη διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και για την ενίσχυση της συμμετοχής όλων στην κοινωνία», αναφέρει η έκθεση. Θεωρείται ότι η εισαγωγή ενός βασικού εισοδήματος που ορίζεται ως «καθολικό, ατομικό, άνευ όρων και επαρκές για την εξασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης» θα ανακουφίσει τη φτώχεια και θα εγγυηθεί ίσες ευκαιρίες για όλους, πιο αποτελεσματικά από το υπάρχον σύστημα διάφορων κοινωνικών επιδομάτων, παροχών και προγραμμάτων.

Η έκθεση εγκρίθηκε με πλειοψηφία στην ολομέλεια. Το ψήφισμα τονίζει ότι το βασικό εισόδημα θα συμπληρώνει τις απολαβές για όσους απασχολούνται σε μη τυποποιημένες μορφές εργασίας ή εργασία με μειωμένο ωράριο, υποαπασχολούμενοι, ή έχουν μη αμειβόμενη εργασία.

Προτείνονται μία σειρά από συστάσεις προς τα κράτη-μέλη ώστε να μπορέσουν να ορίσουν σε εθνικό επίπεδο ανάλογες και προσαρμοσμένες ρυθμίσεις για την εγγύηση ενός βασικού μισθού του πολίτη και ένα νέο πλαίσιο κοινωνικού συμβολαίου μεταξύ των πολιτών και το ίδιο το κράτος.

Αναγνωρίζεται πως για την υλοποίηση ενός βασικού εισοδήματος, θα πρέπει να προβλεφθούν ενδιάμεσα στάδια αναθεώρησης του ήδη υπάρχοντος συστήματος στο τομέα της εθνικής κοινωνικής προστασίας και του φορολογικού συστήματος.

Σύμφωνα με το εγκριθέν κείμενο, τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάσουν τη χρήση μεθοδολογιών και δεικτών αναφοράς για τον καθορισμό του επιπέδου των δικαιωμάτων που θα επιτρέπουν σε όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να απολαμβάνουν ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο – όπως για παράδειγμα ο δείκτης (AROPE) «κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού» που ανέπτυξε η ΕΕ.

Τα κράτη-μέλη παροτρύνονται στη διοργάνωση δημόσιας εθνικής συζήτησης με θέμα το βασικό εισόδημα του πολίτη και στη πειραματική εφαρμογή του βασικού εισοδήματος του πολίτη σε εθνικό επίπεδο.

Υ.Γ: Το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι ότι η αρμόδια Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει …λύσεις «ασπιρίνες» για μια φτώχεια που αναπαράγεται και μεγεθύνεται εξαιτίας των αντιλαϊκών και αντεργατικών πολιτικών του ευρωενωσιακού οικοδομήματος. Μοναδικός στόχος η διαχείριση της ακραίας φτώχειας, προκειμένου να μην αμφισβητηθούν από τα εκατομμύρια των φτωχών και ανέργων της Ευρώπης τα «όσια και τα ιερά» του εκμεταλλευτικού καπιταλιστικού συστήματος. 

πηγή: imerodromos.gr

Μεγάλες αλλαγές στην εικόνα που έχουμε για τη μετανάστευση των πρώτων ανθρώπων από την Αφρική και την εξέλιξη του είδους μας φαίνεται πως προκαλεί η ανάλυση μίας προϊστορικής άνω σιαγόνας που ανακαλύφθηκε στο Ισραήλ.

Μέχρι πρότινος όλα τα ευρήματα συνηγορούσαν ότι ομάδες Homo Sapiens άρχισαν να εγκαταλείπουν την Αφρική πριν από περίπου 90.000 έως 120.000 χρόνια. Ωστόσο, το τμήμα γνάθου που ανακαλύφθηκε στο σπήλαιο Μισλιβά στο Ισραήλ έχει ηλικία 177.000 έως 194.000 ετών, καταδεικνύοντας ότι οι εκτιμήσεις για την έξοδο των προγόνων μας από την Αφρική πρέπει να πάνε περισσότερο από 50.000 χρόνια πίσω.

Η χρονολόγηση του λειψάνου έγινε από τρεις διαφορετικές ομάδες που εργάστηκαν τελείως ανεξάρτητα ακολουθώντας διαφορετικές τεχνικές, ώστε να αποφευχθούν αστοχίες και να επιβεβαιωθεί πλήρως η παλαιότητα του ευρήματος.

Η αναθεώρηση των όσων υποθέταμε για τη διασπορά του είδους μας αναπόφευκτα γεννά ερωτήματα και για το χρονοδιάγραμμα της εξέλιξής μας.

«Εάν οι άνθρωποι άρχισαν να μετακινούνται εκτός Αφρικής πριν περίπου 200.000 χρόνια, είναι επακόλουθο ότι [εμφανίστηκαν] στην Αφρική πριν τουλάχιστον 300.000 έως 500.000 χρόνια», δήλωσε ο συνεπικεφαλής της έρευνας, Ίσραελ Χέρσκοβιτς, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.

Αυτό εγείρει το ενδεχόμενο οι άνθρωποι να ήλθαν σε επαφή με διάφορα άλλα είδη πολύ νωρίτερα από ό,τι υποθέταμε, επηρεάζοντας τη δική τους εξελικτική πορεία.

Ήδη γνωρίζουμε πως οι Homo Sapiens συνυπήρχαν στην Ευρώπη με τους γενετικούς «εξαδέλφους» τους, τους Νεάντερνταλ, οι οποίοι εξαφανίστηκαν πριν από 40.000 χρόνια, πιθανώς μετά και από συγκρούσεις με τους προγόνους μας.

Οι έρευνες στο σπήλαιο Μισλιβά κατέδειξαν επίσης ότι οι «ένοικοί» του κυνηγούσαν μεγαλόσωμα ζώα, άναβαν φωτιές και χρησιμοποιούσαν ποικίλα πέτρινα εργαλεία, ακόμα και τσεκούρια.

Η έρευνα του κ. Χέρσκοβιτς και των συνεργατών του δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science.

Πολύμορφες μεθοδεύσεις, μακροχρόνια χειραγώγηση και κατεργασία εξοβελίζουν και αχρηστεύουν τη σκέψη του τηλεθεατή, μετατρέποντάς τον σε παθητικό δέκτη που «γεμίζει» τη ζωή του με μια εικονική πραγματικότητα, όπου αναφύεται ο εθνικισμός.

του Κώστα Λουλουδάκη / Ιουλιανού

Δηλώνει –καβάλα σε ένα άλογο σαν τον Βουκεφάλα– ότι «Η Μακεδονία είναι Ελλάδα», αλλά αδιαφορεί που πουλήθηκε το αεροδρόμιο με το όνομα «Μακεδονία» στους Γερμανούς της Fraport-Slentel Ltd.

Να τες πάλι οι «κόκκινες μηλιές». Πόσες φορές άραγε στη νεότερη Ιστορία μας τις έχουμε πληρώσει ακριβά; Και έλα να δεις μια σύμπτωση: το συναπάντημα με το εθνικό μας μεγαλείο πραγματοποιείται πάντα σε καιρούς χαλεπούς. Όμως, για την άρχουσα τάξη η προγονοπληξία και η πίστη –με θρησκευτική ευλάβεια– στον μεγαλοϊδεατισμό της αποτελούν εκτονωτική κλοτσοπατινάδα, ένα μέσο για την καταστολή των καταπιεσμένων κοινωνικών ομάδων. Το άλλο μέσο είναι η γοητεία που ασκεί η tv.

Είναι γεγονός, πως η πολυύμνητη φαιά ουσία παρουσιάζει μιαν ελλιπέστερη ανάπτυξη σε όσους παρακολουθούν τα «επιμορφωτικά» προγράμματα της τηλεόρασης. Οι άνθρωποι βουτούν στον βόθρο της βλακώδους μάζας που αναπαύεται στην κρανιακή κοιλότητα των παρουσιαστών. Σωπαίνουν μπροστά στο κύρος του προβεβλημένου, αυτοθαυμαζόμενου και έγκυρου δημοσιογράφου ειδήσεων.

Όμως, λόγω των διογκωτικών δυνατοτήτων των εγκεφαλικών συνάψεων που προσφέρει η ηλιθιότητα, νιώθουν ελεύθεροι να εκφράζουν τη βούλησή τους μόνο από το σπίτι τους, όπου μαζί με την οικογένειά τους συζητούν μπροστά σε μια τηλεόραση ποιο «ταλέντο», ποιον μάγειρα, ποια κοπέλα καλοντυμένη και ποιον παίκτη του Survivor να ψηφίσουν, πάντα φυσικά με χρέωση του τηλεφώνου τους…

Η βλακεία παράγεται σε υπεραφθονία από την οθόνη και διατίθεται σε τεράστιες ποσότητες στους άβουλους και πρόθυμους καταναλωτές. Πολύμορφες μεθοδεύσεις, μακροχρόνια χειραγώγηση και κατεργασία εξοβελίζουν και αχρηστεύουν τη σκέψη του τηλεθεατή, μετατρέποντάς τον σε παθητικό δέκτη που «γεμίζει» τη ζωή του με μια εικονική πραγματικότητα, που τον οδηγεί να εκφράζεται με τη μορφή της απάθειας.

Είναι όμως πατριώτης…!

Συμμετέχει σε πατριωτικά συλλαλητήρια για να αποτραπεί η χρήση του όρου «Μακεδονία» στο υπό διαπραγμάτευση όνομα της ΠΓΔΜ, αλλά δεν τον ενοχλούν τα 16 δρομολόγια λεωφορείων ημερησίως από τη Θεσσαλονίκη προς τη Γευγελή που αναχωρούν γεμάτα κόσμο, μεταφέροντάς τον στα καζίνο της γειτονικής χώρας.

Μασκαρεύεται «Έλληνας καταδρομέας» έτοιμος να υπερασπιστεί το «όνομα» αλλά δεν τον απασχολεί η πώληση της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης σε «ξένους»!

Δηλώνει –καβάλα σε ένα άλογο σαν τον Βουκεφάλα– ότι «Η Μακεδονία είναι Ελλάδα» αλλά αδιαφορεί που πουλήθηκε το αεροδρόμιο με το όνομα «Μακεδονία» στους Γερμανούς της Fraport-Slentel Ltd.

Είναι περήφανος «εθνικιστής» που δεν θα επιτρέψει στους «γύφτους» σκοπιανούς να χρησιμοποιήσουν το τιμημένο όνομα της «Μακεδονίας» αλλά δεν βγάζει λέξη για την πώληση του ΟΛΘ στους Γερμανούς της Deutsche Invest Equity Partners GmbH.

«Μένουμε Ευρώπη» τη μια, «Πας μη Έλλην βάρβαρος» την άλλη, ο τηλεθεατής είναι με τους δυνατούς του κόσμου τούτου…

Μέσα σε όλους αυτούς να σου και ένας παπάς της Ιεράς Μητρόπολης Καλαβρύτων κι Αιγιαλείας να δηλώνει, με ιδεολογικό σκοταδισμό πολλών καρατίων, πως προτιμά να τον αποκαλούν φασίστα αυτοί που ξεπουλούν τη Μακεδονία παρά συμμορίτη και αριστερό. Ο ίδιος φυσικά δεν έχει αρθρώσει λέξη για το γεγονός ότι η Ελλάδα καταλαμβάνει στην Ευρώπη –σύμφωνα με τη Eurostat– την πρώτη θέση στην παιδική φτώχεια, με ποσοστό 36,7%! Ούτε ένιωσε κάποιο ιερό καθήκον που θα τον έκανε να καταγγείλει της πολιτικές επιλογές που οδήγησαν το 35,6% του πληθυσμού της χώρας ή 3.789.300 άτομα να βρίσκονταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού!

Του αρκεί που, πλαισιωμένος από τους σύγχρονους ταγματασφαλίτες, διακηρύσσει: «Κάτω τα χέρια σας από τη Μακεδονία μας! Η Μακεδονία είναι ελληνική και μόνον»!

Μακάρι όλα αυτά να αποτελούσαν το θέμα μιας ανατρεπτικής, πρωτότυπης και σατιρικής θεατρικής παράστασης. Όμως, έχουμε να κάνουμε με την πραγματική ζωή και αν δεν αντιδράσουμε σύντομα, η φρίκη θα ξεπεράσει κάθε προϊόν της φαντασίας μας!

Είναι καιρός να μιλήσει και πάλι ο άνεμος των αγώνων, να φυσήξει απελευθέρωση.

ΠΗΓΗ: prin.gr