Σήμερα: 16/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

2022-06-20_121510.jpg

Η βιολογική ηλικία δεν βοηθά να ζήσουμε για πάντα, αλλά μπορεί να παρατείνει τη διάρκεια ζωής μας, λένε επιστήμονες.

Η βιολογική ηλικία - που μπορεί να είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη από τη χρονολογική ηλικία - μπορεί να βοηθήσει να καθορίσουμε την ποιότητα ζωής μας καθώς γερνάμε, λένε οι επιστήμονες.

Η ιδέα είναι ότι τα κύτταρα και τα όργανα έχουν ηλικίες που διαφέρουν από την κανονική μας ηλικία. Πολλοί επιστήμονες που ασχολούνται με τη γήρανση πιστεύουν ότι η γνώση της βιολογικής μας ηλικίας θα μπορούσε να βοηθήσει να καθυστερήσουμε ή να αποφύγουμε τη νόσο Αλτσχάιμερ, τον καρκίνο, τις καρδιαγγειακές παθήσεις ή άλλες ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Ορισμένοι πιστεύουν επίσης ότι η βιολογική ηλικία μπορεί να προβλέψει καλύτερα τη διάρκεια ζωής ενός ατόμου.

Άλλοι επιστήμονες συμφωνούν ότι η βιολογική ηλικία είναι σημαντική, αλλά διαφωνούν ότι μπορεί να προβλέψει τη ζωή μας, σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει σίγουρος τρόπος για τη μέτρηση της βιολογικής ηλικίας και ότι πολλά από τα υπό ανάπτυξη εργαλεία δεν έχουν ακόμη αποδειχθεί.

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκονται ελπίδες ότι οι άνθρωποι μπορούν να παρατείνουν τη ζωή τους αλλάζοντας τη συμπεριφορά τους - και μια σειρά από εταιρείες ποντάρουν σε αυτό.

Ο Ντέιβιντ Σίνκλερ, καθηγητής γενετικής και διευθυντής του Πολ Φ. Γκλεν Σέντερ της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, συγκαταλέγεται μεταξύ των ερευνητών και επιχειρηματιών που προωθούν την έννοια της βιολογικής ηλικίας, που περιγράφει ως «κάτι σαν μια βαθμολογία για το σώμα μας».

Ο ίδιος ο καθηγητής είναι 52 ετών χρονολογικά, αλλά ισχυρίζεται ότι βιολογικά είναι μάλλον 42. Επίσης είναι συνιδρυτής μιας νέας εταιρείας που αναπτύσσει τεστ βιολογικής ηλικίας.

Κάποιοι επιστήμονες υπολογίζουν τη μέτρηση αναλύοντας βιοδείκτες στο αίμα ή το σάλιο, ενώ άλλοι την υπολογίζουν συγκρίνοντας άτομα με ευρύτερα μοτίβα γήρανσης.

Οι δραστηριότητες που επηρεάζουν τη βιολογική ηλικία - όπως ύπνοςάσκηση και διατροφή - είναι ουσιαστικά οι καλές συνήθειες που ήδη γνωρίζουμε. Αλλά δεδομένου ότι τα γονίδια όλων μας είναι διαφορετικά, η παρακολούθηση της βιολογικής ηλικίας θα μπορούσε να βοηθήσει στον προσδιορισμό συνηθειών που είναι πιο χρήσιμες και στον τρόπο προσαρμογής τους. Για κάποιον άνθρωπο, 10.000 βήματα την ημέρα μπορεί να είναι το βέλτιστο, ενώ για κάποιον άλλο τα 6.000.

Οι άνθρωποι μπορούν επίσης να προσπαθήσουν να μειώσουν τη βιολογική τους ηλικία μέσω του διαλογισμού, της γιόγκα ή άλλων τρόπων αποτελεσματικής διαχείρισης του στρες. Ορισμένοι, συμπεριλαμβανομένου του Δρ. Σίνκλερ, χρησιμοποιούν συμπληρώματα στην προσπάθεια να γίνουν νεότεροι.

Επιστήμονες που μελετούν τη γήρανση ελπίζουν ότι τελικά, οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να μετρήσουν με ακρίβεια τη βιολογική τους ηλικία και να αποκαλύψουν τα βήματα που την επηρεάζουν, ώστε να προλάβουν χρόνιες ασθένειες και ενδεχομένως να ζήσουν περισσότερο.

Ακόμα κι έτσι, ορισμένοι επιστήμονες αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη διαδικασία. Κάποιοι πιστεύουν ότι, ακόμη και αν γνωρίζαμε τη βιολογική μας ηλικία, είναι ακραίο να πιστεύουμε ότι θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την έννοια αυτή για να μας βοηθήσει να ζήσουμε περισσότερο.

Ο Άλεξ Ζαβόρνοκοφ, διευθύνων σύμβουλος της Ινσιλίκο Μέντισιν, η οποία χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για την ανάπτυξη φαρμάκων που στοχεύουν σε ασθένειες σχετικές με την ηλικία, λέει ότι η βιολογική ηλικία είναι μια χρήσιμη έννοια για την ανάπτυξη φαρμάκων. Ωστόσο προσθέτει ότι αμφιβάλλει πως οι άνθρωποι θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν συμπεριφορές για να ζήσουν περισσότερο, με βάση μελέτες για τη διάρκεια ζωής σε διάφορες χώρες σε όλο τον κόσμο.

«Η υπερβολική βελτιστοποίηση του ύπνου, της άσκησης και της διατροφής είναι απίθανο να οδηγήσει σε δραματική αύξηση της διάρκειας ζωής», λέει.

Το αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη βιολογική ηλικία τροφοδοτείται από την πρόοδο στον τομέα της επιγενετικής, της μελέτη του τρόπου με τον οποίο η γονιδιακή έκφραση επηρεάζεται από τις συμπεριφορές και το περιβάλλον.

Η InsideTracker της Segterra Inc., μια εταιρεία εξατομικευμένης διατροφής που ιδρύθηκε από επιστήμονες του Χάρβαρντ, του Tufts University και του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης, υπολογίζει τη βιολογική ηλικία βάζοντας τους χρήστες να κάνουν εξετάσεις αίματος και αναλύοντας τα δείγματα για δείκτες όπως φλεγμονή, υγεία της καρδιάς και διαταραχή του ήπατος ή των νεφρών. Εκείνοι που διαπιστώνονται ως μεγαλύτεροι από την ηλικία τους λαμβάνουν συστάσεις για προσαρμογή της διατροφής, της άσκηση και συμπληρώματα διατροφής.

Την ίδια στιγμή, πολλές startup επιχειρήσεις στον τομέα της υγείας προσφέρουν τεστ που υποτίθεται ότι υπολογίζουν τη βιολογική ηλικία, μερικές φορές με ελάχιστο επιστημονικό υπόβαθρο, και σχεδιάζουν συμπληρώματα που αποσκοπούν στην ενίσχυση της νεανικότητας.

Ο Stephen Roberts, ιδιοκτήτης οινοποιείου στη Γαλλία, έκανε το τεστ νωρίτερα φέτος με μια εξέταση αίματος στο σπίτι από την εταιρεία βιοτεχνολογίας GlycanAge Ltd. με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. Το τεστ έγινε στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας του Ρόμπερτς να βελτιώσει την υγεία του, σε ηλικία 51 ετών.

«Πίνω. Καμιά φορά καπνίζω και διασκεδάζω και τρώω ό,τι θέλω», λέει, οπότε περίμενε ότι η βιολογική του ηλικία θα ήταν πολύ μεγαλύτερη από την ημερολογιακή και σοκαρίστηκε όταν τα αποτελέσματα των εξετάσεων ανέφεραν ότι η βιολογική του ηλικία ήταν 24 ετών.

«Η πρώτη μου αντίδραση ήταν: «Έχει γίνει λάθος»», λέει ενώ εξηγεί ότι δεν έχει κάνει καμία αλλαγή μετά το τεστ, απλώς σκοπεύει να ξανακάνει τεστ αργότερα φέτος.

Ο Γκόρνταν Λακ, καθηγητής βιοχημείας και μοριακής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ, στην Κροατία, και επιστημονικός υπεύθυνος της GlycanAge, λέει ότι τα αποτελέσματα είναι λογικά λόγω των γονιδίων του Ρόμπερς - η μακροζωία είναι οικογενειακό φαινόμενο- και του τρόπου ζωής του, ο οποίος είναι πιθανώς λιγότερο πιεστικός από των περισσοτέρων.

Ο Μίκαελ Ρόιζεν, αναισθησιολόγος και επικεφαλής της κλινικής Κλίβελαντ Κλίνικ, δημιούργησε έναν από τους πρώτους υπολογιστές βιολογικής ηλικίας πριν από 25 χρόνια με βάση ένα ερωτηματολόγιο και τον πούλησε στην εταιρεία ψηφιακής υγείας Sharecare Inc.

Σήμερα σχεδιάζει να κυκλοφορήσει ένα βιβλίο και έναν ιστότοπο το φθινόπωρο, μέρος μιας νέας εταιρείας που, όπως λέει, θα έχει ως στόχο να βοηθήσει τους ανθρώπους να καταλάβουν πώς να ζήσουν περισσότερο.

Η άσκηση, για παράδειγμα, κάνει περισσότερα από το να ενισχύει απλώς την καρδιά μας, λέει. Η γυμναστική ενεργοποιεί ένα γονίδιο που ξεκινά μια αλυσιδωτή αντίδραση, η οποία αυξάνει την έκκριση μιας πρωτεΐνης που βελτιώνει τη μνήμη, σύμφωνα με μελέτες. Οι μέθοδοι διαχείρισης του άγχους μπορούν να ενεργοποιήσουν ή να απενεργοποιήσουν τη λειτουργία περισσότερων από 250 γονιδίων, λέει ο Δρ. Ρόιζεν.

«Οι επιλογές μας έχουν πολύ πιο βαθιά αποτελέσματα από το να αλλάζουν απλώς το αν η καρδιά μας χτυπάει γρήγορα ή αργά», καταλήγει.

Πηγή: WSJ - huffingtonpost.gr

 

foitites-.jpg

Χρήστος Καλαμπαλίκης

▸Ως μια μέρα κυβερνητικής ήττας καταγράφεται η 10η Ιουνίου. Η είσοδος των ΟΠΠΙ εντός του ακαδημαϊκού ασύλου αναβλήθηκε επ’ αόριστον. Πλέον, οι μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος πρέπει να σηκώσουν το γάντι της συνολικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση.

Την Παρασκευή 10 Ιουνίου ήταν ανακοινωμένη η είσοδος της πανεπιστημιακής αστυνομίας στην Πανεπιστημιούπολη και την Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου, καθώς και στο campus του ΑΠΘ. Οι φοιτητικοί σύλλογοι από την πρώτη στιγμή –πριν καν ψηφιστεί ο νόμος το 2021– είχαν κάνει ξεκάθαρο ότι η είσοδος αστυνομίας στις σχολές είναι αιτία πολέμου για το φοιτητικό κίνημα, με αποφάσεις μέσα από μαζικές συνελεύσεις. Έτσι και την Παρασκευή δόθηκε μαζικό «παρών» στις πύλες των ιδρυμάτων όπου είχε ανακοινωθεί ότι θα τοποθετηθούν οι «Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακού Ιδρύματος» (ΟΠΠΙ).

Η απόπειρα της κυβέρνησης, πατώντας στο ότι οι σχολές ήταν άδειες λόγω εξεταστικής, να προβεί σε μία τέτοια κίνηση μόνο να της γυρίσει μπούμερανγκ κατάφερε, καθώς εκατοντάδες φοιτητών, νεολαίας, εργαζομένων και λαού από τις 6 το πρωί περιφρούρησαν το άσυλο και ξεκαθάρισαν σε υπουργείο και Μέγαρο Μαξίμου ότι αν νομίζουν πως μπορούν να λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο είναι βαθιά γελασμένοι. Και αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι αστυνομία δεν πέρασε ούτε έξω από τα ΑΕΙ.

Η πιο ελπιδοφόρα εικόνα της Παρασκευής, όμως, ήταν τα δεκάδες σωματεία, οι εργαζόμενοι, οι γονείς και οι μαθητές των γύρω περιοχών που ήρθαν να στηρίξουν τον αγώνα όχι μόνο στα λόγια αλλά και έμπρακτα περιφρουρώντας από κοινού με τους φοιτητές το ακαδημαϊκό άσυλο. Το νεοσύστατο σωματείο των εργαζομένων στην έρευνα, σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, οι σύλλογοι ΔΕΠ και οι φοιτητικοί σύλλογοι –σύσσωμη δηλαδή η ακαδημαϊκή κοινότητα– κατάφεραν να αναδείξουν πως ο αγώνας για την υπεράσπιση ενός ελεύθερου πανεπιστημίου, χωρίς μπάτσους και καταστολή είναι μία μάχη πανκοινωνική που δεν μπορεί παρά στην κορυφαία στιγμή του να εμπλέξει κάθε άνθρωπο του αγώνα. Είναι ένας αγώνας που μπορεί και πρέπει να ενώσει τους φοιτητές με τους εργάτες και συνολικά το μαχόμενο εκπαιδευτικό κίνημα. Μόνο ένας τέτοιος αγώνας, με πανεκπαιδευτικά χαρακτηριστικά και πανκοινωνική απεύθυνση, που θα βάλει στο στόχαστρο συνολικά την κυβερνητική πολιτική, μπορεί σε τελική ανάλυση να είναι νικηφόρος.

Μαζικές ήταν οι κινητοποιήσεις φοιτητικών συλλόγων, σωματείων και αλληλέγγυων στις πύλες ΕΚΠΑ και ΕΜΠ

Εκεί που όλα θα κριθούν είναι η επόμενη μέρα του φοιτητικού κινήματος. Μετά από αυτή της την ήττα, η κυβέρνηση φάνηκε να αναδιπλώνεται τόσο για την είσοδο των ΟΠΠΙ, όσο και για την ψήφιση του νέου νόμου-πλαισίου, που τοποθετήθηκαν πιο βαθιά μέσα στο καλοκαίρι για να «αποφευχθούν οι εντάσεις με την ακαδημαϊκή κοινότητα», όπως δήλωσαν στελέχη του υπουργείου Παιδείας. Το στοίχημα για τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος είναι να αναγνωρίσουν ποια είναι αυτή τη στιγμή τα πραγματικά ερωτήματα που θέτει τόσο η πραγματικότητα όσο και ο κόσμος και με κοινή και ανατρεπτική δράση να καταφέρουν να βάλουν το κίνημα σε αγωνιστική τροχιά, όπως κατάφερναν να κάνουν εδώ και δεκαετίες οι δυνάμεις της ΕΑΑΚ. Κόντρα σε εκφυλιστικά φαινόμενα και σε λογικές περιχαράκωσης (που παρά την στροφή της πριν τις φοιτητικές εκλογές έχει επαναφέρει στην ατζέντα της η ΠΚΣ) και με τα μάτια στραμμένα στο κίνημα, οι δυνάμεις της ΕΑΑΚ πρέπει εδώ κι τώρα να σηκώσουν το γάντι της αντιπαράθεσης με το υπουργείο και την κυβέρνηση, να μπουν μπροστά για την ανάπτυξη ενός μαζικού κινήματος υπεράσπισης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας ενάντια στο πανεπιστήμιο της αγοράς και της καταστολής, να διεκδικήσουν αξιοπρεπή μόρφωση, εργασία και δημοκρατικές ελευθερίες.

Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά και τίποτα δεν είναι σίγουρο, εκτός από ένα πράγμα: η κυβέρνηση φοβάται την 10η Ιουνίου. Όχι γιατί ήταν η κορύφωση του φοιτητικού κινήματος στην Ελλάδα αλλά γιατί γνωρίζει ότι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος κάθε μέρα από εδώ και πέρα να είναι για αυτήν 10 Ιουνίου, κάθε μέρα να είναι και μια νέα ήττα, μέχρι την τελική. Η μπάλα πλέον είναι στο δικό μας γήπεδο και η οργή του κόσμου είναι διάχυτη. Είτε, λοιπόν, η οργή αυτή θα εκτονωθεί και θα χαθεί ή θα γίνει ένα από αυτά τα ποτάμια ανατροπής που ρίχνουν νόμους αλλά ακόμα και κυβερνήσεις σύσσωμες.

600 νέες προσλήψεις ΟΠΠΙ

Μπορεί οι αστυνομικοί των ΟΠΠΙ, με πολιτική εντολή και υπό τον φόβο μαζικών δυναμικών αντιδράσεων, να μην επιχείρησαν καν να αναλάβουν… υπηρεσία εντός του πανεπιστημιακού ασύλου στις 10 Ιούνη, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα καταθέσει τα όπλα. Την Πέμπτη 16 Ιουνίου, με σχετική ανακοίνωση του αρχηγείου της ΕΛΑΣ, έγινε γνωστό πως προχωρά άμεσα η πρόσληψη άλλων 600 αστυνομικών, προκειμένου να συμπληρωθεί ο συνολικός αριθμός των 1.000, όπως ορίζει ο σχετικός νόμος.

Υπενθυμίζεται ότι οι πρώτοι 400 έχουν ήδη τοποθετηθεί σε αστυνομικά τμήματα που βρίσκονται κοντά σε πανεπιστήμια της Αθήνας και το ΑΠΘ με την ιδιότητα του ειδικού φρουρού. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η διαδικασία των προκαταρκτικών εξετάσεων θα πραγματοποιηθεί μέσα στον Ιούλιο. Στην πράξη η κυβέρνηση, μετά την πρώτη της ήττα, προετοιμάζεται ήδη για τη νέα προσπάθεια εισόδου των ΟΠΠΙ στα ΑΕΙ πιο βαθιά μέσα στο καλοκαίρι ή το Σεπτέμβρη. Το φοιτητικό κίνημα παραμένει σε επιφυλακή και εγρήγορση…

πηγη: prin.gr

_στο_πλοίοL.jpg

Παρακαλούμε ο οποιοσδήποτε συνάδελφος Ναύτης προσφέρεται για εργασία σε διαφόρων τύπων καράβια, επειδή σημειώνεται καθημερινά αυξημένη ζήτηση να επικοινωνήσει με την ΠΕΝΕΝ στα παρακάτω τηλέφωνα:

2104511801 – 2104183195

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

2022-06-20_113230.jpg

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Μία τραγελαφική προσπάθεια «ενοποίησης» των αντιφάσεων στο εσωτερικό της Ν.Δ, στην συνέντευξη του πρωθυπουργού στην ΕΡΤ

Ησυνέντευξη που παραχώρησε χθες ο πρωθυπουργός στην κρατική ραδιοτηλεόραση ολοκληρώθηκε μετά τα μεσάνυχτα. Όποιος είχε την υπομονή να την παρακολουθήσει, δυσκολεύτηκε να καταλάβει ποια θα είναι εφεξής η τακτική της κυβέρνησης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Οφείλουμε όμως να πληροφορήσουμε τους τηλεθεατές ότι δεν ευθύνεται γι’ αυτό η αντιληπτική τους ικανότητα, ούτε έχουν έλλειψη ενημέρωσης στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Ήταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης που εξέπεμψε αντιφατικά μηνύματα, ακριβώς γιατί υπάρχουν εκ διαμέτρου διαφορετικές απόψεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας για τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας. Αυτό στο οποίο όμως συμφωνούν όλες οι τάσεις (και σύμφωνα με τον πρωθυπουργό και τα κόμματα του ΝΑΤΟϊκού τόξου) είναι πως η ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να παραμείνει «δεμένη» στις κατευθύνσεις της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.

Του τρελού και του παράλογου

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ρωτήθηκε αν πρόκειται να συνεχίσει να συναντάται με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ιδίως μετά τις δηλώσεις του Τούρκου προέδρου ότι δεν επιθυμεί πλέον να συνομιλήσει μαζί του. Απάντησε ως εξής:

«Θεωρώ ότι νομοτελειακά κάποια στιγμή θα συναντηθούμε. Και πρέπει να συναντιόμαστε και πρέπει να συζητάμε. Όπως είπα και στον ίδιο τον Πρόεδρο Erdoğan, πρέπει να μπορούμε να συμφωνούμε ότι διαφωνούμε, αλλά να συμφωνούμε στο πλαίσιο επίλυσης των διαφορών μας».

Στη συνέχεια όμως πρόσθεσε: «Επίσης θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε πότε τα επιχειρήματά μας αγγίζουν πια τη σφαίρα του παραλόγου. Διότι διάλογο με το παράλογο δεν μπορούμε να κάνουμε». Με λίγα λόγια ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει να επιζητεί τον διάλογο παρά το γεγονός πως δεν μπορεί να υπάρξει διάλογος!

Αυτά από έναν πρωθυπουργό, που λίγες ημέρες πριν – και συγκεκριμένα στην τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου στις 27 Μάιου είχε δηλώσει ενώπιον των υπουργών του, αναφερόμενος στην Τουρκία και τον Ερντογάν πως, «δεν έχουμε λόγο να ανοίξουμε διάλογο με το παράνομο». Δηλαδή μέσα σε διάστημα μόλις μερικών ημερών έχει δηλώσει ότι είναι αδύνατος ο διάλογος με την τουρκική πλευρά.

Μια άποψη που αξίζει να επισημάνουμε έχει προκαλέσει την ευαρέσκεια της «σαμαρικής» πτέρυγας της Νέας Δημοκρατία,. ιδίως από την στιγμή που συμπίπτει με την θέση που εδώ και δύο χρόνια με συνέπεια εκφράζει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Θυμίζουμε τις απανωτές συνεντεύξεις του στα «Νέα» και την «Καθημερινή» όπου έχει κάνει την εξής περίφημη δήλωση: «Με πειρατές δεν κάνεις διάλογο». Τη φράση επανέλαβε στην πρόσφατη ομιλία του ενώπιον του Κυριάκου Μητσοτάκη στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Η πλευρά του πρώην πρωθυπουργού θεωρεί ούτε λίγο, ούτε πολύ τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ως δικαίωση της προσέγγισής της.

Στη ΝΔ όμως – ως γνωστόν- δεν υπάρχουν μόνον οι απόψεις του Αντώνη Σαμαρά (αν και απηχούν ένα σημαντικό τμήμα της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος). Υπάρχουν οι απόψεις, του Νίκου Δένδια, της Ντόρας Μπακογιάννη αλλά και του …Ευάγγελου Βενιζέλου που όπως ξέρουμε προτάθηκε από τον πρωθυπουργό να συμμετάσχει στο Council of Europe’s High-level Reflection Group (μια ομάδα «σοφών» που θα προτείνει τον νέο ρόλο το Συμβουλίου της Ευρώπης).  Δηλαδή υπάρχει μια ευρύτατη μερίδα στελεχών που τάσσονται υπέρ της άοκνης προσπάθειας διατήρησης των διαύλων διαλόγου με την Τουρκία, προκειμένου να οδηγηθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Προφανώς ολόκληρη αυτή την «γκάμα» απόψεων θέλησε να εκφράσει με την δήλωσή του ο πρωθυπουργός. Δυστυχώς γι’ αυτόν όμως το μόνο που τελικά κατάφερε είναι να παρουσιάσει μία …αλλοπρόσαλλη θέση.

https://i0.wp.com/www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2022/06/ERT14.jpg?resize=300%2C200&ssl=1 300w, https://i0.wp.com/www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2022/06/ERT14.jpg?resize=768%2C512&ssl=1 768w" sizes="(max-width: 1000px) 100vw, 1000px" data-recalc-dims="1" style="box-sizing: border-box; height: auto; max-width: 100%; vertical-align: middle;">

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το πήγε ακόμη παραπέρα ερμηνεύοντας την τουρκική εξωτερική πολιτική ως αποτέλεσμα των … προσωπικών διαθέσεων του Ερντογάν. Σχολιάζοντας τη δήλωση του Τούρκου προέδρου, σχετικά με το ότι δεν επιθυμεί νέα συνάντηση μαζί του, ανέφερε πως το ίδιο περίπου είχε πει και μετά τα περιστατικά στον Έβρο «ότι δεν θα με συναντήσει και πάλι». Επίσης σε άλλο σημείο της συνέντευξης ανέφερε πως «έχω συναντηθεί με τον Πρόεδρο Ερντογάν τέσσερις φορές. Και στα τρία χρόνια που είμαι Πρωθυπουργός έχω δει πολλές διακυμάνσεις στην τουρκική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα», υποστηρίζοντας: «Είμαι πια αρκετά συνηθισμένος στο ευμετάβολο της τουρκικής ρητορικής σε σχέση με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις». Έτσι, με βάση τα παραπάνω οποιαδήποτε αλλαγή στην στάση της ελληνικής κυβέρνησης, θα μπορούσε άνετα να αιτιολογηθεί από την …. «κυκλοθυμία» του Τούρκου προέδρου.

Η κυβέρνηση επιμένει… στους «συμμάχους»

Μπορεί η κυβερνητική τακτική για τις συναντήσεις με τον Ερντογάν να αλλάξει στο άμεσο μέλλον, όμως όπως δήλωσε, με σαφήνεια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τίποτε δεν θα αλλάξει την εξής αντίληψη: Για τη σταθερότητα των ελληνοτουρκικών σχέσεων η εξωτερική πολιτική βασίζεται στους … «συμμάχους».

Θέλοντας να δώσει μια αίσθηση σιγουριάς, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι απέναντι στην Τουρκία «η χώρα δεν έχει απλά μία ισχυρή αποτρεπτική δυνατότητα, την οποία πιστεύω ότι φροντίσαμε αυτά τα τρία χρόνια να την ενισχύσουμε έτι περαιτέρω, αλλά έχει ταυτόχρονα και πολύ ισχυρούς συμμάχους και εντάσσεται σε ένα πλαίσιο χωρών που αντιλαμβάνονται ότι τα σύνορα δεν μπορούν να παραβιάζονται δια της βίας και οι διαφορές μεταξύ των κρατών πρέπει να λύνονται με μοναδικό γνώμονα και μοναδικό σημείο αναφοράς το Διεθνές Δίκαιο». Η αναφορά προφανώς αφορούσε πρωτίστως το ΝΑΤΟ και ιδίως την Γαλλία, με την οποία η ελληνική κυβέρνηση έχει συνάψει συμφωνία «βοήθειας» (η οποία πάντως δεν υποχρεώνει το Παρίσι να εμπλακεί σε τυχόν ελληνοτουρκική διένεξη).

Ειδικά πάντως για το ΝΑΤΟ, αξίζει να θυμηθεί κανείς τις πρόσφατες δηλώσεις του γραμματέα του Γένς Στόλτενμπεργκ που επισήμανε ότι κατανοεί τη θέση της Τουρκίας και την πρόθεση της να ασκήσει βέτο για την ένταξη στην συμμαχία της Φινλανδίας και της Σουηδίας. Παρά το γεγονός πως ….και οι πέτρες γνωρίζουν ότι πρόκειται για μία τακτική της Άγκυρας, ώστε να διασφαλίσει ενίσχυση της αεροπορίας της από τις ΗΠΑ με 40 νέα F-16 και τον εκσυγχρονισμό 80 ακόμη αεροσκαφών.

Επίσης, μην ξεχνάμε τα όσα δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος μιλώντας στις 13 Απριλίου στην Βουλή όταν υποστήριξε πως «δεν είναι η καλύτερη εποχή να λες πράγματα εναντίον της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, γιατί αυτή την εποχή, οι σύμμαχοι είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε μας αρέσει είτε όχι, θέλουν να εξασφαλίσουν ότι την Τουρκία παραμένει στο άρμα του ΝΑΤΟ». Επισημαίνοντας – εμμέσως πλην σαφώς- ότι οι «σύμμαχοι» θα κάνουν τα στραβά μάτια σε υπερπτήσεις και παραβιάσεις.

πηγη; imerodromos.gr

 

 

 

 
Σελίδα 1263 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή