Του Γ. Γ.

Τέλη Αυγούστου του 1944 και τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στην χώρα μας, καθώς και τα ντόπια καθάρματα, οι ταγματασφαλίτες, που υπάκουαν στις εντολές τους, είχαν λυσσάξει.
Οι Γερμανοί αντιλαμβανόταν ότι χάνουν το πόλεμο και τα ντόπια τομάρια που συνεργαζόταν μαζί τους, έτρεμαν την λαϊκή οργή όταν θα τους εγκατέλειπαν οι «προστάτες» τους.

(Πονεμένη ιστορία ότι το εαμικό –ελασίτικο κίνημα έδειξε ακατανόητη ανοχή απέναντι τους, δίνοντας την δυνατότητα στο αστικό κράτος που προέκυψε μετά την απελευθέρωση να «δικαιώσει» και να «αξιοποιήσει» τους περισσότερους απ’ αυτούς. Γι’ αυτό το θέμα όμως γράφουμε σε άλλη ανάρτησή μας).

Πριν μιλήσουμε για το μπλόκο της Καλλιθέας που πραγματοποιήθηκε σαν σήμερα 28 Αυγούστου 1944 ας δούμε τι κλίμα τρομακτικής πολεμικής ατμόσφαιρας επικρατούσε  στην σκλαβωμένη Αθήνα.  Ο συντηρητικός συγγραφέας Γιώργος Θεοτοκάς σημειώνει στο βιβλίο του «Τετράδια ημερολογίου»: «Ζω σε µια πολιτεία που έχει πάθει ένα είδος αµόκ. Στην περιφέρεια της Αθήνας κάθε βράδυ γίνονται µάχες σωστές ανάµεσα στο ΕΑΜ και στα σώµατα ασφαλείας. Στο κέντρο της πόλης γίνονται συνεχώς δολοφονίες. Παράξενο µας φαίνεται όταν δεν ακούγονται πυροβολισµοί».

Ποιο αναλυτικά στα γεγονότα των ημερών αναφέρετε ο Ιάσωνας Χανδρινός στο βιβλίο του: «ΤΟ ΤΙΜΩΡΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ» Η δράση του ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ στην κατεχόµενη Αθήνα (1942-1944), απ’ όπου θα αντιγράψουμε τα όσα συνέχισαν στο μπλόκο που έγινε αν σήμερα στην Καλλιθέα.

Απ’ την περιγραφή αυτού του γεγονότος πραγματικά ανατριχιάζεις το πόσο κτήνη ήταν οι ταγματασφαλίτες. Δεν είναι ότι απλώς πρόδιδαν τους πατριώτες και τους οδηγούσαν στο εκτελεστικό απόσπασμα, αλλά ζητωκραύγαζαν όταν έβλεπαν τους Γερμανούς να εκτελούν έλληνες και να καίνε τα σπίτια του. 

Στην Καλλιθέα τα καθάρματα αυτά μια μέρα μετά το μπλόκο συνέλαβαν και εκτέλεσαν 6 άοπλους εαμίτες. Δεν είχαν χορτάσει απ΄ το αθώο αίμα που έχυσαν οι κατακτητές.

Πριν αναφερθούμε όμως σ’ αυτό ας δούμε αναλυτικά την «Η φονική µάχη της Καλλιθέας» που είχε γίνει στις (24.7.1944) και για την πανεθνική απεργία που του κήρυξε το ΕΑΜ την Πέµπτη, 24 Αυγούστου αντιδρώντας στα µπλόκα και τις µαζικές αποστολές οµήρων στη Γερµανία που επιδίωκαν τα στρατεύματα κατοχής και οι δοσίλογοι υπηρέτες τους.

Και ερχόμαστε στο μπλόκο της Καλλιθέας, επικαλούμενοι πάντα το βιβλίο του Ι. Χανδρινού που αναφέραμε:

Την αυγή της ∆ευτέρας, 28 Αυγούστου, Γερµανοί και Τάγµατα Ασφαλείας περικύκλωσαν το Κουκάκι, τα Παλαιά Σφαγεία και την Καλλιθέα και αφού συγκέντρωσαν όλους τους άντρες στο γήπεδο της Α.Ε. Καλλιθέας, εκτέλεσαν τους 24 µε υπόδειξη µασκοφόρων.

Σε λίγο οι κάτοικοι των Παλαιών Σφαγείων είδαν έντροµοι τα σπίτια τους να καίγονται από τα γερµανικά φλογοβόλα.
Όλη η Καλλιθέα καλύφθηκε από ένα σύννεφο µαύρου καπνού, κάτω από τις επευφηµίες των Τσολιάδων «που πετάνε τα φέσια ψηλά και βαράν στον αέρα να το χαρούνε». 

Σε πεισµατώδεις συγκρούσεις στα Σφαγεία, ο ΕΛΑΣ είχε βαριές απώλειες –17 µαχητές νεκρούς και τραυµατίες– στη µάταιη προσπάθειά του να αποκρούσει τους επιδροµείς, ανάµεσά τους τον καπετάνιο του Λόχου Σφαγείων, Γιώργο Γεωργιάδη του οποίου το σπίτι κάηκε.

Ο τρόµος είχε κατακυριεύσει τη νοτιοανατολική γωνία του κέντρου της Αθήνας. Την επόµενη τα Τάγµατα αιχµαλώτισαν έξι άοπλα µέλη των εαµικών και κοµµατικών οργανώσεων Πλάκας κοντά στην πλατεία Κολοκοτρώνη στο Κουκάκι και τους σκότωσαν οµαδικά στη Γέφυρα του Κουκακίου, κοντά στη λεωφόρο Συγγρού. Μαζί και η µόλις 18 ετών γραµµατέας της ΚΟΒ Κουκακίου, Κούλα Αγγελή («Ξανθούλα»).

Ο κύκλος του αίµατος του εφιαλτικού Αυγούστου έκλεισε στις 31 Αυγούστου, όταν, προφανώς µετά από προδοσία, 17 µαχητές –ολόκληρο το Φρουραρχείο της Αγίας Ελεούσας– µαζί µε το λοχαγό Γιώργο Γιουρούκο, έναν από τους ήρωες της µάχης της 24ης Αυγούστου, αιχµαλωτίστηκαν και θανατώθηκαν από τµήµα της γερµανικής ναυτικής αστυνοµίας µέσα στο κτίριο του ψυχιατρείου της Αγίας Ελεούσας όπου είχαν καταλύσει για να ξεκουραστούν.
 Μαζί τους εκτελέστηκαν και πέντε γυναίκες –η µια καλόγρια– που θεωρήθηκαν «ένοπλες συνωµότριες».

Πηγή: tsak-giorgis.blogspot.com

του Θανάση Σκαμνάκη

Για όποιον είχε αμφιβολίες η συζήτηση στη Βουλή την Παρασκευή 26 Αυγούστου τις διέλυσε. Μόνο φανατικός, σφόδρα ευεργετηθείς ή μισθοδοτούμενος και συνάμα εθελoτυφλών δεν θα είδε καθαρά πως ο άρχοντας κατέρρευσε ενώπιον του εαυτού του και των άλλων. Τα συχνά «δεν ξέρω», κάτι σαν «δεν γνωρίζω, δεν απαντώ», συνιστούν τη βασική απαντητική του στάση η οποία συνδυάστηκε με την προσπάθεια να διαφύγει δια των συμψηφισμών.

Ως φαίνεται το πουλόβερ της βασιλείας Μητσοτάκη του β΄, ξηλώνεται με γρήγορο ρυθμό. Στο εσωτερικό τα μέσα που τον στηρίζουν ακόμη, δεν μπορούν να σιωπήσουν τη γενική αποδοκιμασία, και στο εξωτερικό πληθαίνουν οι φωνές καταδίκης, γεγονός που πιστοποιεί πως μειώνονται δραματικά τα στηρίγματά του εντός και εκτός χώρας. Αλλά και εντός του κόμματός του όπως πιστοποιεί και η ηχηρή απουσία των δυο πρώην πρωθυπουργών, Καραμανλή και Σαμαρά, από τη Βουλή.

Κανείς δεν βγήκε να αποκρούσει ουσιαστικά τους χαρακτηρισμούς «βλαξ» και «ψεύτης», οι οποίοι είναι μεν μη πολιτικοί, αλλά καλύπτουν περίφημα μια πολιτική συμπεριφορά και περιγράφουν με γλαφυρότητα τον εν λόγω!..

Ο πρωθυπουργός επιβεβαίωσε πως η ιστορία του κράτους των παρακολουθήσεων είναι μεγάλη και παλιά και αφορά όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, μαζί κι εκείνη της «πρώτη φορά αριστεράς». Γεγονός που πιστοποιεί πως η δημοκρατίας και η προστασία της ιδιωτικής ζωής των πολιτών έχει από χρόνια πάει περίπατο.

Αν θέλουμε να μπούμε στην ουσία, το σύστημα αυτό έχει εγκατασταθεί από καιρό, λειτουργεί σε παγκόσμια κλίμακα και αποτελεί το πιο σκοτεινό μέρος της αντιδημοκρατικής ουσίας του νεοφιλελευθερισμού. Κι αυτό επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά και στη συζήτηση της Βουλής.

Ωστόσο αυτό ήταν και το μόνο ουσιαστικό επιχείρημα που αντέτεινε ο β΄απέναντι στους κατηγόρους του. Αφού πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη δικαιολογήθηκε πως και οι άλλοι κλέβουν. Και ναι μεν αυτό είναι σωστό, αλλά η γίδα βρίσκεται στην πλάτη σου!

Όσο για τους άλλους, τον συγκεκριμένο άλλον της «αξιωματικής αντιπολίτευσης», έκανε πως δεν ήξερε για τις παρακολουθήσεις της δικής του θητείας, και κυρίως επιβεβαίωσε, για ακόμη μια φορά προς κάθε ισχυρό προστάτη, του παρασκηνίου και του προσκηνίου, πως υπερασπίζεται και θωρακίζει αυτούς του θεσμοθετημένους μηχανισμούς της υπονόμευσης της δημοκρατίας και των πολιτικών ελευθεριών κηρύσσοντας μάλιστα «θεσμικό ανένδοτο» μη τυχόν και γίνει καμμιά παρεξήγηση μέρες που έρχονται!

Αν κάτι μπορούσε να αλλάξει την εικόνα, θα ήταν σήμερα μια ενεργή ανάμειξη των λαϊκών φορέων, όπως οι δικηγορικοί σύλλογοι ή ακόμη και άλλων (συνδικαλιστικές οργανώσεις κ.λπ.) και όχι από κοινοβουλευτικές επιτροπές μόνο, οι οποίες, συχνάκις, ανακυκλώνουν το ίδιο παιχνίδι με αλλαγές κάποιων ρόλων.  

Η εικόνα πάντως έτσι όπως είναι, έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας φαρσοκωμωδίας που πρωταγωνιστής κάνει όλες τις μπαλαφάρες (χωρίς την επιτυχία των κωμικών ηθοποιών), η οποία οδηγείται σε τραγική κατάληξη.

Όπου, εν τέλει, η λύτρωση δεν επέρχεται, καθώς οι πρωταγωνιστές μένουν στο κόλπο, οι θεατές παραμένουν αδρανείς και ο συγγραφέας-σκηνοθέτης (και υποβολέας) εξακολουθεί να βγάζει λεφτά από τις αφέλειες (και τις τραγωδίες), ενώ οι θεσμοί παραμένουν ακλόνητοι και το παιχνίδι συνεχίζεται αλλάζοντας μόνο τους ρόλους.

Όσο να έρθει κάποια στιγμή που οι θεατές θα κατακλύσουν τη σκηνή και θα αναλάβουν τα ξαναγράψουν το έργο. Προς το παρόν συγκεντρώνουν γνώση και υλικό και ωριμάζουν τις ιδέες τους!

Κάθε καιρός έχει τα γυρίσματά του και κάθε εποχή ωριμάζει στην προηγούμενη! 

πηγη: kommon.gr

Δύο απανωτά Ναυτεργατικά ατυχήματα έγιναν τις τελευταίες μέρες, και τα δύο αφορούν Ναυτεργάτες του μηχανοστασίου!

Το πρώτο συνέβη στο Ε/Γ «ΠΡΕΒΕΛΗ» της ΑΝΕΚ όπου έχασε την ζωή ο Γ.Γ Μηχανοδηγός Α΄ 51 ετών, ο οποίος σκοτώθηκε μετά από ηλεκτροπληξία σε εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης που γίνονταν στο πλοίο.

Το δεύτερο εργατικό ατύχημα έγινε στο Ε/Γ-Τ/Ρ πλοίο «GRANDEAMORE» και αφορά τον έλληνα Β΄ Μηχανικό του πλοίου ο οποίος επίσης από εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης τραυματίστηκε και η αρχική διάγνωση αναφέρει ότι από τα εγκαύματα υπέστη ραβδομυόλυση….

Ο Ναυτεργάτης μεταφέρθηκε από την Μύκονο που ήταν το πλοίο στο Ασκληπιείο νοσοκομείο της Βούλας για να του παρασχεθεί ιατρική φροντίδα.

Με αφορμή τα δύο αυτά περιστατικά η ΠΕΝΕΝ επισημαίνει την ανάγκη να διερευνηθούν ενδελεχώς οι αιτίες και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ένας Ναυτεργάτης έχασε την ζωή του και ένα άλλος υπέστη τραυματισμό.

Είναι φανερό τόσο από την συχνότητα όσο και από την έκταση που προσλαμβάνουν τα ναυτικά ατυχήματα (στην ποντοπόρο ναυτιλία επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή…) ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο «βασίλειο της Δανιμαρκίας» που έχουν οικοδομήσει στην επιβατηγό ναυτιλία εφοπλιστές - κυβερνήσεις και οι εμπλεκόμενές τους υπηρεσίες!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

 Η εργατική δράση σταθερά στο στόχαστρο των κρατικών μηχανισμών

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για την παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνομιλιών δεκάδων χιλιάδων πολιτών από τις μυστικές υπηρεσίες επιβεβαιώνουν -πέρα από τις ενδοαστικές φαγωμάρες- αυτό που γνωρίζουμε πολύ καλά: το αστικό κράτος και οι κυβερνήσεις του χρησιμοποιούν κάθε δυνατή μέθοδο για προκειμένου να προστατέψουν τα συμφέροντα της τάξης που υπηρετούν ενάντια -πρώτα και κύρια- στην εργατική τάξη και το λαό.

Όταν οι κοινωνικές αντιθέσεις και η ταξική πάλη οξύνονται και τα πράγματα για τους αστούς δυσκολεύουν, τότε το υποτιθέμενο κράτος δικαίου πάει περίπατο, ακόμα και ως πρόσχημα. Τη θέση των υποκριτικών διαβεβαιώσεων περί προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και των βαρύγδουπων εγγυητικών διακηρύξεων του κράτους δικαίου παίρνουν οι καλά δοκιμασμένες και αποδεδειγμένα αποτελεσματικές για τη διατήρηση της εξουσίας, πρακτικές του αστυνομικού κράτους. Παρακολουθήσεις, υποκλοπές, διώξεις, συλλήψεις-απαγωγές και παράνομες κρατήσεις προσώπων και βέβαια, ακόμα και δολοφονίες.

Οι καταγγελίες της ΠΕΝΕΝ από τον Ιανουάριο του 2015 για την παρακολούθηση των τηλεφωνικών επικοινωνιών του Προέδρου της, Αντώνη Νταλακογεώργου, και του τηλεφωνικού κέντρου στα τηλέφωνα της Ένωσης, αλλά και η ανεπιτυχής προσπάθεια να απαντήσει γι’ αυτές ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας την περίοδο εκείνη, Θ. Δρίτσας, φέρνουν στο προσκήνιο το πολύ σοβαρό και κρίσιμο ζήτημα του ανίερου τρόπου που οι αντιδραστικές δυνάμεις προσπαθούν να θέσουν υπό έλεγχο και να καταστείλουν τη συνδικαλιστική δράση. Οι δεκάδες χιλιάδες περιπτώσεις επίσημης άρσης του τηλεφωνικού απορρήτου «για λόγους εθνικής ασφάλειας», που αφορούν πολλαπλάσιους ανθρώπους, εκτινάχτηκαν στα χρόνια των μνημονίων (ενδεικτικά, από 406 το 2005, σε 5.459 το 2010, σε 15.475 το 2021). Είναι ολοφάνερο ότι οι μεμονωμένες περιπτώσεις που βγαίνουν στη δημοσιότητα επιχειρούν να κρύψουν πως στο στόχαστρο των κρατικών μηχανισμών βρίσκονται σταθερά και διαχρονικά οι αγώνες των εργαζόμενων, οι οργανώσεις κι οι εκπρόσωποί τους.

Η οργάνωση των εργατών στα σωματεία τους και η συλλογική τους δράση μπορεί πραγματικά να αλλάξει τα πράγματα. Γι' αυτό και το αστικό κράτος χρησιμοποιεί όλες τις μεθόδους για να αναχαιτίσει και να εξαλείψει αυτή την τάση. Μέσα στη Βουλή, τα πολιτικά ανδρείκελα του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου ψηφίζουν απεργοκτόνους, αντισυνδικαλιστικούς νόμους, όπως το γνωστό νόμο Χατζηδάκη. «Έξω» από τη Βουλή, επιστρατεύουν τις γνωστές εφιαλτικές μεθόδους του χαφιεδικού βαθέος κράτους, το οποίο ενισχύεται, συγκαλύπτεται και ντύνεται με μανδύα «νομιμότητας» από τις ίδιες υπηρεσίες που κρίνουν «παράνομες» τις εργατικές και λαϊκές κινητοποιήσεις.

Οι καταγγελίες της ΠΕΝΕΝ και του Προέδρου της, πρέπει να προβληματίσουν και να κινητοποιήσουν όλο το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Δεν πρόκειται για «μεμονωμένη περίπτωση» αλλά για τον κανόνα των μεθόδων με τις οποίες βρίσκονται αντιμέτωποι οι εργαζόμενοι που αντιστέκονται και διεκδικούν. Αυτές οι πρακτικές δεν πρέπει να γίνουν ανεκτές. Το διαρκές καθεστώς κρατικής τρομοκρατίας και χτυπήματος των δημοκρατικών δικαιωμάτων που θέλουν να επιβάλουν με στόχο την κατάπνιξη της εργατικής δράσης και τη διατήρηση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, πρέπει και μπορεί να σπάσει με μαζικό, συστηματικό και οργανωμένο αγώνα.

Πρωτοβουλία για την κατάργηση του 4808/21 και την περιφρούρηση των συνδικαλιστικών ελευθεριών