«Αντί η κυβέρνηση να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να προφυλαχθούν οι εστιακοί φοιτητές από την νέα πανδημία, επιλέγει την εύκολη λύση, να πετάξει χιλιάδες εστιακούς έξω από τα δωμάτιά τους.  Το που θα πάνε βέβαια, και πως θα ταξιδέψουν με ασφάλεια, της είναι αδιάφορο.» Αυτό τονίζει σε δήλωση του ο Χρήστος Κοσίνας, μεταπτυχιακός φοιτητής του πανεπιστημίου Πατρών και περιφερειακός σύμβουλος με την Αριστερή Παρέμβαση Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα.

Αναλυτικά η ανακοίνωση: 

Χαιρετίζουμε τη στάση των φοιτητών που διαμένουν στη Φοιτητική Εστία Πάτρας και κινητοποιήθηκαν σήμερα 23/3/2020 απαιτώντας το αυτονόητο δικαίωμα της συνέχισης της στέγασής τους στην Εστία. 

Η πρόσφατη ΚΥΑ με  αριθμ. Δ1α/ΓΠ.οικ. 20021/21 – 03 – 2020 ΚΥΑ (Β ́ 956) της κυβέρνησης που επιβάλλει το κλείσιμο των φοιτητικών εστιών σε όλη την Ελλάδα λόγω μέτρων πρόληψης και αναστολής της μετάδοσης του κορωνοϊού είναι απαράδεκτη ενέργεια, έξω από κάθε σοβαρή πρακτική προφύλαξης ενάντια στην επιδημία. Η απόφαση έξωσης των αποτελεί ευθεία επίθεση στη υγεία του πιο οικονομικά αδύναμου κομματιου των φοιτητών. Πρόκειται για μια κυβερνητική απόφαση που έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τις προτροπές έως απαγορεύσεις των προηγούμενων ημερών της ίδιας κυβέρνησης να μην πηγαίνουν στην επαρχία κάτοικοι των πόλεων για να μην μεταδώσουν τον ιό. 

Αντί η κυβέρνηση να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να προφυλαχθούν οι εστιακοί φοιτητές από την νέα πανδημία, επιλέγει την εύκολη λύση, να πετάξει χιλιάδες εστιακούς έξω από τα δωμάτιά τους. Παράλληλα με την επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας, «αποφασίζει και διατάζει» χιλιάδες φοιτητές σε όλη την Ελλάδα, με ιδιαίτερες οικονομικές δυσκολίες, να εγκαταλείψουν τις εστίες. Το που θα πάνε βέβαια, και πως θα ταξιδέψουν με ασφάλεια, της είναι αδιάφορο.

Η κίνηση αυτή είναι ξεκάθαρα ενάντια στις συστάσεις του ΕΟΔΥ για αποφυγή μαζικών μετακινήσεων. Πολλοί φοιτητές που διαμένουν στην εστία παράλληλα εργάζονται, δραστηριοποιούνται στην έρευνα που συνεχίζει να διεξάγεται στο πανεπιστήμιο, για λόγους προφύλαξης των οικογενειών τους δεν επιλέγουν να μετακινηθούν σε οποιαδήποτε γωνιά της Ελλάδας.

Η στάση της πρυτάνεως του πανεπιστημίου Πάτρών, κ. Κυριαζοπούλου είναι τουλάχιστον θλιβερή και επικίνδυνη. Επιλέγει να στοχοποιήσει ως μειοψηφία τους φοιτητές που αντιδρούν και ζητούν τα αυτονόητα. Οι πρωτοφανείς αναφορές της πως η διαμονή τους στην εστία αποτελεί κίνδυνο για το παρακείμενο νοσοκομείο του Ρίου που αποτελεί κέντρο αναφοράς για τον κορωνοιό, είναι απαράδεκτες και αντιεπιστημονικές, τις οποίες κάθε μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας θα πρέπει να καταδικάσει. Δεν μπορεί να κατηγορεί τους φοιτητές ότι δεν τηρούν μέτρα ασφαλείας κατά τη διαμαρτυρία τους, τη στιγμή που φέρει σημαντική ευθύνη για το τρόπο κινητοποίησης των φοιτητών.

Προτίμα να τους γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη και να καλέσει την αστυνομία να παρέμβει στο χώρο του πανεπιστημίου, στο χώρο του ασύλου, για να μπορέσει να αποχωρήσει!

Θα πρέπει οι αρμόδιες αρχές, η περιφέρεια, το υπουργείο, η πρυτανεία του πανεπιστημίου Πατρών να μεριμνήσουν άμεσα για την διαμονή με ασφάλεια των φοιτητών στα δωμάτια των εστιών τους. Οι φοιτητές με τις ανακοινώσεις τους ζητούν:

1. Να μην κλείσει καμία εστία πανελλαδικά.

2. Με κρατική χρηματοδότηση να δοθεί χρηματικό επίδομα σίτισης σε κάθε οικότροφο, για την χρονική περίοδο που η φοιτητική λέσχη θα είναι κλειστή.

3. Να μην γίνει καμία διακοπή των παροχών της ΦΕΠ που καλύπτουν τις βασικές ανάγκες των οικοτρόφων (ρεύμα, νερό, πλυντήρια και internet- δεδομένου ότι πραγματοποιούνται οι διαδικτυακές διαλέξεις.)

4. Να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα καθαριότητας με κρατική ευθύνη: Αντισηπτικά στους κοινόχρηστους χώρους καθώς και διάθεση αντισηπτικών και καθαριστικών στους οικοτρόφους. Παροχή στους εργαζομένους όλου του απαραίτητου εξοπλισμού απολύμανσης (μάσκες, γάντια κ.τ.λ) Τακτική απολύμανση στους κοινόχρηστους χώρους.

5. Να πραγματοποιηθούν δωρεάν τεστ ελέγχου του Convid19, σε όλους τους οικοτρόφους, δεδομένου του ότι ζούμε πάρα πολύ κοντά στο κέντρο εντατικής φροντίδας για τον ιό, του Ρίου καθώς και μετακινούμαστε με τα ίδια μέσα μεταφοράς με το προσωπικό του νοσοκομείου.

Χρήστος Κοσίνας

Μεταπτυχιακός φοιτητής, Πανεπιστήμιο Πατρών

Περιφερειακός σύμβουλος στην Αχαΐα

Αριστερή Παρέμβαση Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτική Ελλάδα.

πηγη:  prin.gr

του Παναγιώτη Θέμελη

Σκοπός του άρθρου αυτού δεν είναι διατυπώσει άλλο ένα κατηγορώ στον καπιταλισμό και τους πολιτικούς του εκπροσώπους για το πασιφανές γεγονός ότι ξεχαρβάλωσε το κρατικό σύστημα υγείας και άφησε τους γιατρούς και τους νοσηλευτές του χωρίς εφόδια. Σκοπός του είναι να αναδείξει μια ενοχή πολύ σοβαρότερη που είναι αδύνατον να επιλυθεί στο πλαίσιο του.

Στο τομέα της Βιολογίας που ασχολείται με την ποικιλότητα των οργανισμών υπάρχει ένα μαθηματικό μοντέλο που συσχετίζει τον πληθυσμό ενός είδους Ν(t) σε κάποια χρονική στιγμή t, με την φέρουσα ικανότητα Κ του είδους. Η φέρουσα ικανότητα του είδους Κ υποδηλώνει το όριο μέχρι το οποίο μπορεί να αναπτυχθεί ένας πληθυσμός με δεδομένες τις συνθήκες που επικρατούν στο περιβάλλον καθώς και την ύπαρξη πόρων. [1]  Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό για κάθε είδος υπάρχει ένας μέγιστος πληθυσμός που μπορεί να υπάρξει σε ένα συγκεκριμένο ζωτικό χώρο. Στο βαθμό που ο μέγιστος αυτός πληθυσμός αρχίζει να προσεγγίζεται, προφανώς θα εμφανίζεται μια έντονη τάση αναζήτησης νέου ζωτικού χώρου κατάλληλων περιβαλλοντικών συνθηκών και ύπαρξης πόρων (τροφική αλυσίδα κλπ). Αναπόφευκτα εμφανίζεται και ένας ανταγωνισμός των ειδών που οδηγεί σε δυναμικές ισορροπίες των πληθυσμών ανάλογα με τις δυνατότητες και ιδιότητες που έχει το κάθε είδος. Στις ισορροπίες αυτές ο άνθρωπος λειτουργεί με ισχυρότερο και πολλαπλότερο τρόπο από τα άλλα είδη. Οι λόγοι είναι οι εξής:

Α) Ο πολλαπλασιασμός του πληθυσμού του σαν είδος. Σύμφωνα με το παραπάνω μοντέλο ο ζωτικός χώρος της υδρογείου αντιστοιχεί σε ένα μέγιστο πληθυσμό 10,5 περίπου δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Ο σημερινός παγκόσμιος πληθυσμός αγγίζει τα 7,5 δισεκατομμύρια. (USA Census Bureau). Στο διάγραμμα φαίνεται η εξέλιξη του παγκόσμιου πληθυσμού από το 1950 ως τις μέρες μας και μπορούμε να δούμε και το ρυθμό αύξησης από την κλίση της γραφικής παράστασης. Φυσικά σύμφωνα με μαθηματικό μοντέλο ο ρυθμός αύξησης αναμένεται να ελαττωθεί. Με ποιο τρόπο θα συμβεί όμως αυτή η μείωση; Με σταδιακή μείωση του ρυθμού γεννήσεων; Με σταδιακή αύξηση του ρυθμού θανάτων; Η με συνδυασμό και των δύο παραγόντων; Και από ποιους παράγοντες – παραμέτρους καθορίζεται αυτό; Όπως και να έχει η αναζήτηση ζωτικού χώρου υπάρχει και στον άνθρωπο και αυτό δημιουργεί μικρότερες ή μεγαλύτερες πιέσεις στο ζωτικό χώρο άλλων ειδών.

Β) Η ιδιότητα του ανθρώπου να μετασχηματίζει τη φύση συνειδητά με τη βοήθεια επιστήμης και τεχνολογίας, πράγμα που δεν συμβαίνει στα άλλα είδη. Η παρέμβαση αυτή του ανθρώπου δεν είναι αφύσικη. Όλα τα είδη παρεμβαίνουν στη φύση με το ένστικτο της επιβίωσης. Άλλα είδη περισσότερο άλλα λιγότερο ανάλογα με το πόσο μεγάλες είναι οι ανάγκες αυτές και τι δυνατότητες έχει το κάθε είδος. Η παρέμβαση του ανθρώπου είναι ισχυρότερη αφ’ ενός γιατί οι ανάγκες του δεν καθορίζονται μόνο από το ένστικτο της επιβίωσης άλλα και από πολιτισμικούς παράγοντες και αφ’ ετέρου γιατί γίνονται με τη συνεχώς πολλαπλασιαζόμενη γνώση της επιστήμης. Προστίθεται επομένως μια ακόμη πίεση προς το ζωτικό χώρο άλλων ειδών δυνατότερη ή ασθενέστερη σε κάθε είδος, ανάλογα με την ένταση των αναγκών του ανθρώπου. Τι επιπτώσεις μπορεί λοιπόν να προκύψουν αν η παρέμβαση του ανθρώπου στους ζωτικούς χώρους οργανισμών γίνεται αλόγιστα, άναρχα και χωρίς προηγούμενη σοβαρή επιστημονική μελέτη για την αλληλεπίδραση και ισορροπία με τα άλλα είδη της υδρογείου;

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος οργανώνει την παραγωγή του και την κοινωνία του είναι καθοριστικός παράγοντας τόσο για την ποιότητα όσο και για την ισχύ της παρέμβασης του στους πληθυσμούς των άλλων ειδών.

Αλλά ας έρθουμε στους ιούς. Οι ιοί είναι ένα πακεταρισμένο γενετικό υλικό, που σύμφωνα με την επιστήμη της βιολογίας ενυπάρχουν σαν υποχρεωτικά παράσιτα στα κύτταρα όλων σχεδόν των ειδών και σε κάθε οικοσύστημα. Αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται στους οργανισμούς - ξενιστές τους στο βαθμό που συντηρούνται από τα κύτταρα τους και βοηθιούνται να πολλαπλασιαστούν. Αποκτούν μια ισορροπία και με τους μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού του κάθε ξενιστή. Επομένως και ο πληθυσμός των ιών αυτών καθορίζεται από τον πληθυσμό του είδους στον οργανισμό του οποίου «φιλοξενούνται». Σε μια τέτοια ισορροπία ο ιός δεν αναζητά διέξοδο δεν αναπτύσσει και δεν έχει ανάγκη ανάπτυξης μηχανισμών μετάδοσης σε άλλα είδη. Στην περίπτωση όμως που ο πληθυσμός του είδους που τον «φιλοξενεί» δέχεται εντατική πίεση η πίεση αυτή θα μεταφέρεται και στον πληθυσμό αυτών των ιών. Τότε ο ιός αναζητώντας διέξοδο «επιβίωσης» μπορεί να αναπτύσσει στελέχη τέτοια που να ξεκλειδώνουν την είσοδο του στα κύτταρα άλλων οργανισμών τα οποία μέχρι τότε δεν είχε «επισκεφτεί». Έτσι λοιπόν η πιθανότητα, κάποιοι ιοί που «κατοικούν» σε άλλα ζώα να αναγκαστούν να αναπτύξουν στελέχη που θα ξεκλειδώνουν το ανθρώπινο κύτταρο, θα αυξάνεται όσο η ένταση της πίεσης του ανθρώπου στους ζωτικούς χώρους αυτών των πληθυσμών αυξάνεται. Όσο η επιστήμη δεν έχει την δυνατότητα να μελετά και να σχεδιάζει το τρόπο της ανθρώπινης παρέμβασης στους ζωτικούς χώρους των άλλων πληθυσμών.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα από την άποψη αυτή είναι μια εργασία που δημοσιεύτηκε το 2015 στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό nature MEDICINE (a SARS- like cluster of circulating bat corona viruses shows potential of human emergence) στο οποίο περιγράφεται η δυνατότητα ενός κορονοιού που φιλοξενείται στις νυχτερίδες να αναπτύξει μηχανισμό περάσματος στο ανθρώπινο κύτταρο [1].

Τίθεται λοιπόν το απόλυτα βάσιμο ερώτημα. Μήπως η ολοένα και εντατικότερη παρέμβαση του ανθρώπου στα άλλα είδη θα αρχίσει να συνοδεύεται από όλο και συχνότερη εμφάνιση τέτοιων ιών; Μήπως οι ιοί αυτοί θα έπρεπε εκτός από την καθαρά ιατρική τους αντιμετώπιση να ερευνηθούν από την επιστήμη και σαν κωδικοποιημένα μηνύματα της φύσης;

Αβίαστα ο συλλογισμός μας επανέρχεται λοιπόν στον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η παραγωγή και η κοινωνική ζωή του ανθρώπου. Μια παραγωγή που οργανώνεται πάνω στην αναζήτηση μέγιστου κέρδους, με την αγορά να αναζητά την παραγωγή προϊόντων – εμπορευμάτων που να αποδίδουν κέρδος, και με τον ανταγωνισμό των οικονομικών συγκροτημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο να γίνεται όλο και σκληρότερος. Ο καπιταλισμός γίνεται ολοένα και πιο καταστροφικός για την φύση στην άναρχη και χωρίς μελέτη προσπάθεια του να αντλήσει από τη φύση πρώτες ύλες με το λιγότερο κόστος. Υποτάσσει την επιστήμη στις ανάγκες παραγωγής κερδοφόρων εμπορευμάτων και δεν την αφήνει να αναζητήσει τις επιπτώσεις των παρεμβάσεων του. Πιέζει τα επιστημονικά εργαστήρια να του παράγουν νέα εμπορεύματα, νέες τεχνολογίες, γρήγορα και με μικρό κόστος αδιαφορώντας για την παραβίαση πρωτοκόλλων ελέγχου και προστασίας.

Δεν χρειάζεται κανείς να καταφύγει σε σενάρια συνωμοσίας για να φανερωθεί το αποκρουστικό πρόσωπο του καπιταλισμού. Για να δει ότι αυτός ο τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας φτάνει στα ιστορικά του όρια. Ότι αν συνεχίσει η ανθρωπότητα να οργανώνεται με καπιταλιστικό τρόπο θα στρέφεται ολοένα και περισσότερο ενάντια στον εαυτό της.

Οι οικονομικές κρίσεις που σταδιακά παύουν να γίνονται περιοδικές και γίνονται πλέον πυκνότερες στο χρόνο, προοιωνίζονται ότι πλησιάζει το ιστορικό όριο του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης. Είναι ενδείξεις που προέρχονται από το εσωτερικό του, από την οικονομία.

Το ερώτημα είναι, μήπως ο SARS-CoV-2 αποτελεί κι αυτός άλλη μια ένδειξη ότι η καπιταλιστική οργάνωση φτάνει στο όριο της; Ότι αρχίζει πια να βάζει σε κίνδυνο όλα τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας σε όλους τους τομείς και στον τομέα της υγείας; Μήπως πρέπει να δοθεί ένα άλλο περιεχόμενο στις έννοιες της προόδου και του εκσυγχρονισμού, αφήνοντας πίσω μας το περιεχόμενο που δίνει η ανάγκη της αγοράς για την παραγωγή νέων κερδοφόρων εμπορευμάτων; Μια άλλη κατεύθυνση στην επιστημονική έρευνα που θα γίνεται με επίκεντρο την ολόπλευρη ικανοποίηση των υλικών και πνευματικών αναγκών του ανθρώπου και επομένως να γίνεται με μια πιο σφαιρική και πιο αναλυτική διερεύνηση των δυνατοτήτων; Μήπως πρέπει η ανθρωπότητα να κάνει το επόμενο ιστορικό βήμα για να μπορέσει να δει την παραγωγή της επιστημονικά σε ισορροπία με τα άλλα είδη οργανισμών και όχι καταστρέφοντας τους ζωτικούς τους χώρους;

Τελικά μήπως η φύση μας στέλνει ένα δικό της μήνυμα με κώδικα SARS-CoV-2; Ένα μήνυμα τόσο απλό όσο «αλλάξτε τον καπιταλιστικό τρόπο οργάνωσης»;

Το σίγουρο είναι ότι την δυνατότητα αποκωδικοποίησης τέτοιων μηνυμάτων την έχει μόνο η εργατική τάξη που ένα κομμάτι της (γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς κλπ) φροντίζει τώρα να διαφυλάξει αυτό που ο καπιταλισμός της αρνείται. Την υγεία.

[1] Είναι αναγκαίο να αναφέρουμε εδώ ότι το άρθρο αυτό κακώς χρησιμοποιήθηκε από κάποιους σαν απόδειξη η ένδειξη ότι ο ιός SARS-CoV-2 κατασκευάστηκε εργαστηριακά σαν όπλο ανταγωνισμού. Η επιστημονική έρευνα αυτή κατέδειξε την δυνατότητα ιών που «κατοικούν» στα κύτταρα ενός οργανισμού, να αναπτύξουν κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις «κλειδί» ανοίγματος της εισόδου σε άλλο οργανισμό ακόμα και στον άνθρωπο.

πηγη: kommon.gr

Γράφει ο Νίκος Μόττας //

«Ατομική ευθύνη». Σε αυτήν τη φράση συνοψίζεται η προσπάθεια της κυβέρνησης και των αστικών επιτελείων να συγκαλύψουν ένα καπιταλιστικό έγκλημα: την αποσάθρωση της δημόσιας Υγείας και την προφανή κρατική ανεπάρκεια στη διαχείριση της πανδημίας του Covid-19.

Τα περί «ατομικής ευθύνης», που με κάθε ευκαιρία υπενθυμίζει στο λαό ο κ. Μητσοτάκης και οι υπουργοί του, δεν συνιστά ασφαλώς κάποια πρωτοτυπία. Αντίθετα, αποτελεί διαχρονικό σύνθημα των αστικών κυβερνήσεων το οποίο βασίζεται στο αντιδιαλεκτικό ιδεολόγημα ότι η Υγεία, η Παιδεία, η ασφάλιση, η εργασία, κλπ – το σύνολο, δηλαδή, των κοινωνικών αγαθών – αποτελούν «ατομική υπόθεση».

Ο σκοπός είναι ο εξής: Αφενός, να μπολιαστούν οι εργαζόμενοι – ιδιαίτερα η νέα γενιά – με την αντίληψη ότι δεν υπάρχει λόγος να διεκδικούν δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας, αφού η υγεία είναι «ατομικό» και «προσωπικό» ζήτημα του καθενός. Αφετέρου, να δικαιολογηθεί στην συνείδηση του λαού η ολοένα και μεγαλύτερη περικοπή κοινωνικών δαπανών, η κρατική υποχρηματοδότηση τομέων όπως η Υγεία και η Παιδεία και η παράδοσή τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Στη βάση αυτού του ιδεολογήματος επιστρατεύεται η «ατομική ευθύνη» ώστε να συσκοτιστούν οι τεράστιες ελλείψεις, τα κενά και οι ανεπάρκειες του συστήματος Υγείας.

Ποιος όμως ευθύνεται για την έλλειψη σε κλίνες ΜΕΘ (6 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους), την υποστελέχωση σε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, το κλείσιμο και τις συγχωνεύσεις νοσοκομείων, την πλήρη απαξίωση των δομών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, την ανεπάρκεια υλικοτεχνικού εξοπλισμού, κλπ;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Είναι η πολιτική διαχρονικά των αστικών κυβερνήσεων που ευθύνεται για την σημερινή κατάσταση. Μια πολιτική που, παρά τις όποιες επί μέρους διαφοροποιήσεις της, ήταν πάντοτε προσαρμοσμένη στην ικανοποίηση των στρατηγικών επιδιώξεων του κεφαλαίου.

Ποιοι, λοιπόν, επιστρατεύουν σήμερα, ξεδιάντροπα και προκλητικά, την «ατομική ευθύνη» προκειμένου να «νίψουν τας χείρας τους» για τις επιπτώσεις της πανδημίας;

Είναι αυτοί που επί δεκαετίες φρόντισαν για την απαξίωση του δημόσιου συστήματος Υγείας.

Που μείωναν κατακόρυφα τις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την Υγεία, ενώ συνέχιζαν να δίνουν απλόχερα δισεκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτικές δαπάνες για το ΝΑΤΟ.

Που έκλειναν νοσοκομεία και απέλυαν εργαζόμενους, γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό, στο όνομα του «συμμαζέματος του κράτους» και των «δημοσιονομικών στόχων».

Που έβαλαν την υγεία του λαού στο ζύγι του «κόστους-οφέλους», παραδίδοντας την «βορά» στο επιχειρηματικό κεφάλαιο.

Η τακτική τους είναι πλέον γνωστή. Κάθε έγκλημα του καπιταλισμού βαφτίζεται «φυσική καταστροφή», «φυσική εξέλιξη των πραγμάτων» και επιστρατεύεται, ως βολικό άλλοθι, η «ατομική ευθύνη». Το είδαμε και κατά το παρελθόν, σε περιπτώσεις σεισμών, πυρκαγιών και πλημμυρών όπου – και τότε – επιχειρήθηκε να συσκοτιστεί η ευθύνη του κράτους για έργα υποδομής (αντιπυρικής, αντισεισμικής, αντιπλημμυρικής προστασίας).

Αυτήν τη φορά ο λαός δεν πρέπει να τους κάνει τη χάρη. Η αναγκαία ατομική υπευθυνότητα για τήρηση των κανόνων υγιεινής και προστασίας από τον κορονοϊό δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να συγκαλύψει τις αμαρτίες του αστικού κράτους.

Αντίθετα, πρέπει να αναδειχθεί πως η κύρια ατομική ευθύνη του κάθε εργαζόμενου, του κάθε ενσυνείδητου ανθρώπου, είναι μια και μοναδική: να αντιληφθεί ότι η μήτρα της φτώχειας, της ανθρώπινης δυστυχίας, των πολέμων, των ανισοτήτων και της κοινωνικής ερημοποίησης είναι το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και πως μόνο με τη συμμετοχή του στον συλλογικό αγώνα για μια άλλη εξουσία που θα ικανοποιεί τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, μπορούν να ξημερώσουν καλύτερες μέρες.

Νίκος Μόττας Γεννήθηκε το 1984 στη Θεσσαλονίκη. Είναι υποψήφιος διδάκτορας (Phd) Πολιτικής Επιστήμης, Διεθνών Σχέσεων και Ιστορίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου και είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων (Master of Arts) στις διπλωματικές σπουδές (Παρίσι) και στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις (Πανεπιστήμιο Τελ Αβίβ). Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ελληνόφωνα και ξενόγλωσσα μέσα.

πηγη: atexnos.gr

Σε μια περίοδο που τα προβλήματα που συνδέονται με την εξάπλωση του κορωνοϊού γίνονται πιο εμφανή και οι κίνδυνοι για την υγεία και την ζωή των εργαζομένων και ευρύτερα της κοινωνίας αυξάνονται, ακριβώς αυτή την περίοδο αξιοποιεί η κυβέρνηση με την ένοχη σιωπή της ξεπουλημένης ηγεσίας του συνδικαλιστικού κινήματος να σαρώσει και να τσακίσει τα εργατικά δικαιώματα και να μετατρέψει σε κουρελόχαρτο το εργατικό δίκαιο.

Ήδη καταγράφονται δεκάδες χιλιάδες απολύσεις πριν την αναγγελία των έκτακτων μέτρων, ακόμη περισσότεροι είναι οι εργαζόμενοι που η μόνιμη εργασία τους έχει μετατραπεί είτε σε εκ περιτροπής εργασία είτε σε μερική απασχόληση. Ταυτόχρονα αυξάνονται τα φαινόμενα της απλήρωτης εργασίας, των εξουθενωτικών ωραρίων, της εντατικοποίησης της εργασίας, της επιδείνωσης των εργασιακών τους σχέσεων και η εργοδοτική αυθαιρεσία και παραβατικότητα χτυπάει κόκκινο παντού στους εργασιακούς χώρους. Το ίδιο ισχύει με τα κυβερνητικά μέτρα περιστολής δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών!!

Όλα αυτά έχουν την σφραγίδα των κυβερνητικών αποφάσεων αφού με την ΠΝΠ (ΦΕΚ 68Α/20-3-2020) για τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα που λειτουργούν δίνει την δυνατότητα στους εργοδότες α) να επιβάλουν εργασία δύο εβδομάδων τον μήνα, β) να καταβάλουν αντίστοιχη μείωση των αποδοχών τους, γ) να επιβάλουν μονομερώς το μέτρο αυτό της μερικής απασχόλησης....

Με την ίδια ΠΝΠ η κυβέρνηση της Ν.Δ έρχεται ύπουλα και περνάει την αναστολή απαγόρευσης της πολιτικής επιστράτευσης και κάθε επίταξης κατά την διάρκεια της απεργίας.

Αυτόν τον αντιδραστικό - αντιδημοκρατικό θεσμό οι Ναυτεργάτες τον αντιμετώπισαν 4 φορές κατά το παρελθόν και σε καμιά των περιπτώσεων που κηρύχτηκε πολιτική επιστράτευση δεν συμμορφώθηκαν και δεν υποτάχθηκαν, αντίθετα υπερασπίστηκαν με όλες τις δυνάμεις τους το δικαίωμα στην απεργία.

Η κυβέρνηση βάζει στον γύψο και αναστέλλει τα πιο θεμελιώδη εργατικά δικαιώματα, αποφασίζει ερήμην και σε βάρος των εργαζομένων, θεωρεί ότι Βρούτσης - Γεωργιάδης θα γίνουν θεματοφύλακες των εργατικών δικαιωμάτων και στην πράξη ζητούν από το συνδικαλιστικό κίνημα σε αυτές τις συνθήκες ο λύκος να φυλάει τα πρόβατα....

Στο καθεστώς που διαμορφώνει κυβέρνηση - κεφάλαιο της γενικευμένης ισοπέδωσης των εργατικών δικαιωμάτων οι εργαζόμενοι και τα αγωνιστικά συνδικάτα δεν πρέπει να παραμείνουν σε αδράνεια ή σε καραντίνα.

Σε αυτές τις συνθήκες επιβάλλεται η υπεράσπιση των εργαζομένων με κάθε δυνατό τρόπο διότι η αυθαιρεσία και η εργοδοτική ασυδοσία πληθαίνουν και πολλαπλασιάζονται επικίνδυνα.

Η συνέχιση της αδράνειας διαμορφώνει τις συνθήκες και μετά την έκτακτη αυτή κατάσταση οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του αστικού πολιτικού συστήματος να επιχειρήσουν την νομιμοποίηση αυτών των αντεργατικών μέτρων στο διηνεκές.  

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ