Χθες η εφημερίδα Il Giornale di Brescia κυκλοφόρησε με ένα τίτλο που δεν θα τον φανταζόταν κανείς, με  δηλώσεις από κάποιον που δεν θα το περιμένατε.

Σε συνέντευξη για την επιδημία του κοροναϊού, ο δήμαρχος της πόλης δεν μάσησε τα λόγια του: η εξάπλωση και η μολυσματικότητα της λοίμωξης, ο μεγάλος αριθμός θανάτων , μια πραγματική σφαγή, στην περιοχή της Μπρέσια οφείλεται και  στα  «αφεντικά των βιομηχανιών».

Από μόνες τους οι δύο επαρχίες του Μπέργκαμο και της Μπρέσια έχουν το ένα τέταρτο όλων των κρουσμάτων και σχεδόν το τριάντα τοις εκατό των θανάτων σε ολόκληρη τη χώρα.

Η εξήγηση είναι απλή. Το Μπέργκαμο και η Μπρέσια είναι οι δύο πιο βιομηχανοποιημένες επαρχίες στην Ιταλία, το να ζητείται να παραμείνει ο κόσμος στο σπίτι και να αφήνουν τα εργοστάσια ανοιχτά, στην περίπτωση αυτή σημαίνει ότι δεν κλείνει τίποτα και ότι  ένα πλήθος δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων υποχρεώνονται να μένουν συγκεντρωμένοι σε κλειστούς χώρους για ώρες και ώρες.

Τα εργοστάσια στο Μπέργκαμο και τη Μπρέσια ήταν επομένως η κύρια πηγή της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης της μετάδοσης της νόσου, και της βίαιης και ξαφνικής πίεσης στις δομές υγείας που σχεδόν κατέρρευσαν.

Ο δήμαρχος Del Bono κάνει μια σοβαρότατη καταγγελία ότι δηλαδή αυτή η καταστροφή θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί ή τουλάχιστον να είχε περιοριστεί αν όλα είχαν σταματήσει νωρίτερα.

Ο δήμαρχος ισχυρίζεται ότι είχε ήδη ζητήσει να κλείσει οποιαδήποτε μη βασική παραγωγική δραστηριότητα από τις 7 Μαρτίου, αλλά ότι το αίτημά του, μαζί με άλλων συναδέλφων του της Λομβαρδίας, η κυβέρνηση το απέρριψε. Και το συμβούλιο της Περιφέρειας, ούτε αυτό, έκανε τίποτα διαφορετικό.

Οι πιέσεις της Confindustria (στμ. ο ΣΕΒ της Ιταλίας ) είχαν αποτέλεσμα στη Ρώμη και το Μιλάνο, λέει ο δήμαρχος, της οποίας στη Λομβαρδία  επικεφαλής είναι βιομήχανος από τη Μπρέσια. Ο Μάρκο Μπονομέτι.

Τώρα, όλα σχεδόν τα εργοστάσια στο Μπέργκαμο και τη Μπρέσια σταματούν τη δραστηριότητά τους, παρά το επαίσχυντο «πρωτόκολλο των κοινωνικών εταίρων» που τους επέτρεψε να συνεχίσουν να λειτουργούν.

Τα εργοστάσια έκλεισαν ή κλείνουν επειδή οι εργάτες επαναστάτησαν  ή απήργησαν εκεί που είχαν τη δύναμη ή πολύ απλά δηλώνοντας ασθένεια και σε κάθε περίπτωση προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στην παραγωγή.

Τα εργοστάσια έκλεισαν επειδή ορισμένοι βιομήχανοι φάνηκε ότι είχαν μεγαλύτερη επίγνωση της κατάστασης από τα αφεντικά που τους εκπροσωπούν.

Και τελικά έκλεισαν επειδή τα κρούσματα άρχισαν να πολλαπλασιάζονται στα εργοστάσια. Κρούσματα, σε άτομα που εμφάνισαν σοβαρά συμπτώματα, επειδή τα τεστ στη Λομβαρδία γίνονται μόνο σε όσους είναι πολύ άρρωστοι και σε κανέναν άλλο.

Στις επαρχίες Μπέργκαμο και Μπρέσια,μέχρι σήμερα , τα επιβεβαιωμένα κρούσματα είναι περίπου 8000 , ενώ ο πραγματικός αριθμός των κρουσμάτων είναι πολύ μεγαλύτερος, και σχεδόν 800 οι νεκροί, σε κάτι περισσότερο από 2 εκατομμύρια κατοίκους. Πρόκειται για μια από τις πιο σοβαρές περιπτώσεις παγκοσμίως και σίγουρα δεν βρισκόμαστε στο τέλος.

Αν το κλείσιμό τους είχε αποφασισθεί πριν από δέκα ημέρες, όταν η κατάσταση ήταν ήδη σοβαρή, θα είχαμε λιγότερα κρούσματα και νεκρούς και το σύστημα υγείας θα άντεχε περισσότερο στην επιδημία. Όταν όλα θα έχουν τελειώσει, θα πρέπει να κάνουμε ό, τι είναι δυνατόν προκειμένου τα αφεντικά της βιομηχανίας να πληρώσουν ένα βαρύ τίμημα για το κακό που προκάλεσαν οι  βρώμικες συνειδήσεις τους.

500.000 ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ ΑΠΌ ΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΗ ΜΠΡΕΣΙΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ.ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ

Στην Μπρέσια άνθρωποι πεθαίνουν κατά δεκάδες κάθε μέρα, εδώ και εβδομάδες και μια εταιρεία στην Μπρέσια, η Copan Diagnostics ,με ιδιοκτήτη έναν από εκείνους τους “επιχειρηματίες” που απαίτησαν να μην κλείσουν τα εργοστάσια για να συνεχίσουν να βγάζουν κέρδη, πούλησε την παραγωγή της – μισό εκατομμύριο δείγματα για το τεστ κορονοϊού – στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τη στιγμή που τα τοπικά νοσοκομεία διαμαρτυρόντουσαν για την έλλειψή τους. Από τέτοιο υλικό  είναι φτιαγμένοι αυτοί οι δολοφόνοι της “αγοράς”.

Μια ποσότητα διαγνωστικών τεστ δέκα φορές υψηλότερη από εκείνη που χρησιμοποιείται μέχρι στιγμής στη Λομβαρδία, μια περιοχή που σήμερα έχει φτάσει τα 20.000 περίπου επιβεβαιωμένα κρούσματα από τον ιό Covid-19. Μια τεράστια ποσότητα που από μόνη της θα κάλυπτε τα αιτήματα ολόκληρης της βόρειας Ιταλίας (σε ολόκληρη την Ιταλία, από την αρχή της επιδημίας, έχουν γίνει πάνω από 100 χιλιάδες τεστ). Ωστόσο, 500.000 διαγνωστικά τεστ ”έφυγαν” για τις Ηνωμένες Πολιτείες από την αμερικανική βάση στο Aviano, στο Friuli-Venezia Giulia.

Η εικόνα στο μετρό του Μιλάνο στις 6 το πρωί και γύρω στις 6 το απόγευμα

Μιλάνο/Λομβαρδία. Τουλάχιστον κόφτε το δούλεμα

Το ερώτημα είναι απλό και έχει τεθεί ξεκάθαρα εδώ και μέρες: πόσες από αυτές τις επιχειρήσεις που λειτουργούν σήμερα μπορούν να θεωρηθούν απαραίτητες; Οι επιχειρήσεις που παραμένουν ανοικτές είναι περισσότερες ή λιγότερες από το 40%; Πόσοι άνδρες και πόσες γυναίκες εργαζόμενοι που αναγκάζονται μέχρι σήμερα να εργάζονται υποχρεωτικά, στοιβαγμένοι σε μετρό και χώρους εργασίας, θα μπορούσαν και θα έπρεπε να παραμείνουν κλεισμένοι στο σπίτι τους, όπως υποκριτικά ζητούν Περιφέρεια ή δήμαρχος του Μιλάνου; Ή  μήπως πιστεύετε ότι το 40% που μετακινείται στο Μιλάνο και τη Λομβαρδία κάνουν όλοι περίπατο και είναι εντελώς ανεύθυνοι ?

Στο Μιλάνο στη βιομηχανία  δουλεύουν 391.504 εργαζόμενοι, και σε ολόκληρη τη Λομβαρδία 1.058.117, στο Μιλάνο 414.259 δουλεύουν στο εμπόριο, και σε ολόκληρη την Περιφέρεια 729.770 Τέλος 1.300.917 εργάζονται σε εταιρείες παροχής υπηρεσιών στο Μιλάνο και 2,018,342 σε όλη την Λομβαρδία

Ωστόσο, για να καλυφθεί η επαίσχυντη πραγματικότητα, ότι δε θέλησαν  να σταματήσει η εργασία εκεί όπου δεν ήταν απαραίτητο (υγεία, διανομή τροφίμων κ.λπ.), γίνεται προσπάθεια να στοχοποιηθούν  και να θεωρηθούν υπεύθυνοι όσοι δεν μένουν κλεισμένοι στα σπίτια τους. Και τώρα κατεβάζουν το στρατό στους δρόμους, γίνονται περισσότεροι έλεγχοι,έχουμε καταστολή. Μια πρόφαση υποκριτική και απαράδεκτη μπροστά στην πραγματικότητα.

Το ξέρουμε ότι στο καθεστώς αρέσει πολύ να βλέπει στρατό στους δρόμους επειδή λειτουργεί ως αποτρεπτικό, το ξέρουμε ότι το να πέφτουν πρόστιμα ή να ασκούνται εξουσίες καταναγκασμού σε ένα κλίμα συναίνεσης είναι το όνειρο του κάθε μεγάλου ή μικρού τυράννου, ακόμη και εκείνων των επαρχιών.

Το ξέρουμε, ότι το σκέφτεστε και ότι το εύχεστε, ξέρουμε επίσης ότι ένα από αυτά τα βράδια θα μας πείτε από την τηλεόραση ότι δεν θα μπορούμε να βγαίνουμε από το σπίτι παρά μόνο για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα , για ψώνια. Αυτό ονομάζεται απαγόρευση της κυκλοφορίας. Τουλάχιστον να είμαστε ειλικρινείς, τουλάχιστον μη μας δουλεύετε.

Τώρα αυτή η κατάσταση πανδημίας είναι η προτεραιότητα όλων, αυτών με τις μεγάλες ευθύνες και αυτών με τις μικρές .

Αυτός ο εχθρός είναι αόρατος και θανατηφόρος, το δείχνουν οι αριθμοί του ημερήσιου δελτίου των 6 μ.μ. Ωστόσο, άλλοι εχθροί είναι λιγότερο αόρατοι, αλλά αρχίζουν να αποκαλύπτονται.

Ξέρουμε πως να ξεχωρίζουμε διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους και τις προτεραιότητες στις οποίες πρέπει να προσαρμοστούμε.

Αλλά μόλις τελειώσει αυτή η κατάσταση έκτακτης ανάγκης, θα κάνουμε τα πάντα για να μην ξεχαστούν γρήγορα όλα οι υποκρισίες που ακούσαμε, ο κυνισμός του Συνδέσμου Ιταλών Βιομηχάνων που ήθελε να κρατήσει ανοικτά τα εργοστάσια, τις ευθύνες  για την καταστροφή του εθνικού συστήματος υγείας και των δικτύων κοινωνικής προστασίας, αλλά και τις φιλοδοξίες για μια κοινωνία ανταγωνιστική, υποταγμένη και αυταρχική που αποκαλύφθηκαν  τις τελευταίες εβδομάδες. Έχουμε μνήμη ελέφαντα.

*Giorgio Cremaschi (Potere Al Popolo)

**Πηγή: pergadi.blogspot.com

πηγη: iskra.gr

Στην ουσία δεν εξετάζεται ο ιός από τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι εξετάζονται από τον κορωνοϊό.

Σεΐτ Αλντογάν

Όταν έγινε γνωστός ο θανατηφόρος κορωνοϊός στην Κίνα, οι αρχικές εκτιμήσεις ήταν ότι αποτελούσε ένα επεισόδιο στον γενικότερο εμπορικό πόλεμο που υπάρχει μεταξύ των ιμπεριαλιστικών χωρών.

Στο πλαίσιο αυτό πολλά κέντρα του κεφαλαίου έσπευσαν να ανοίξουν μέτωπο με το κινέζικο κεφάλαιο, ισχυριζόμενα ότι καταρρέει η οικονομία της Κίνας, ότι η χώρα αυτή δήλωσε αδυναμία να αντιμετωπίσει τα κρούσματα που εμφανίστηκαν κ.α. Ακόμα και μέχρι σήμερα ο Τραμπ ονομάζει τον ιό “κινέζικο”.

Όμως όταν ο ιός απλώθηκε σε όλο τον κόσμο και θεωρήθηκε πανδημία, με την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα να μην μπορεί να τον τιθασεύσει άλλαξαν το αφήγημά τους. Ξεκίνησαν να μιλάνε για μία πανδημία που απειλεί την ανθρωπότητα, έναν αόρατο εχθρό, έναν πόλεμο με τον ιό κ.α.

Στην ουσία δεν εξετάζεται ο ιός από τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι εξετάζονται από τον κορωνοϊό.

Ο ιός βάζει στο μικροσκόπιό του τα ιμπεριαλιστικά καπιταλιστικά συστήματα, το κεφάλαιο, το κέρδος, τη φτώχεια, υγεία, παιδεία, θρησκεία, εργασία με λίγα λόγια γενικά το σύστημα που δημιουργήθηκε απ’ τις κυρίαρχες τάξεις.

Εδώ πρέπει να ανοίξουμε μία παρένθεση.

Τι γινόταν πριν τον κορωνοϊό στον κόσμο;

Στην Αφρική πόσα παιδιά πέθαιναν απ’ την πείνα;

Σε πόσα κράτη του πλανήτη γινόντουσαν εμφύλιοι με χιλιάδες θύματα;

Πόσος κόσμος σκοτώθηκε από στρατιωτικές εισβολές;

Σε Ιράκ, Τουρκία, Παλαιστίνη, Αφγανιστάν, Συρία, Κουρδιστάν, πόσοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από πολεμικές εχθροπραξίες και την γενικότερη κατάσταση που τους είχε επιβληθεί;

Αλήθεια, ποιος είναι ο αριθμός των μεταναστών και προσφύγων που πέθαναν στα ναρκοπέδια, στα κρύα νερά της θάλασσας, στα βουνά κ.α.;

Η σημερινή “ευαισθησία” για την ανθρώπινη ζωή, όπως αυτή τώρα, απέναντι στον θανατηφόρο ιό, δεν υπήρχε.

Τα ΜΜΕ στα “ψιλά” αναφέρανε τον θάνατο και εξόντωση των ανθρώπων και των λαών. (Όπως κάνουν και σήμερα για τα χιλιάδες παιδιά που πεθαίνουν καθημερινά από την πείνα και τις αρρώστιες τον “υποανάπτυκτο” κόσμο)

Υποτιμούσαν εντελώς τις ανθρώπινες ζωές που δολοφονούσε (και εξακολουθεί να δολοφονεί) ο καπιταλισμός – ιμπεριαλισμός.

Τώρα όμως, με την επέλαση του ιού, παρουσιάζονται να ανησυχούν πραγματικά και, υποτίθεται, ότι κάνουν τα πάντα για να σώσουν το ανθρώπινο είδος.

Αλήθεια, αυτοί που βγαίνουν καθημερινά στα παράθυρα των τηλεοράσεων και μιλάνε για τα θύματα στην Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Αμερική κλπ, γιατί δεν μιλάνε για την εξάπλωση του ιού και τις ανθρώπινες ζωές που στερεί στις αφρικανικές χώρες, Αίγυπτο, Ιράκ, Αιθιοπία, Λίβανο και άλλα κράτη;
Ούτε καν αναφέρουν ότι σε αυτές τις χώρες ο ιός έχει ξεκινήσει και θερίζει.

Δεν το κάνουν γιατί οι ζωές σ’ αυτές τις χώρες έτσι κι αλλιώς δεν τους ενδιαφέρουν.

Αμφισβητεί κανείς ότι εάν ο ιός δεν είχε εξαπλωθεί στην Ευρώπη και δεν είχε αρχίσει να απειλεί το ίδιο το ιμπεριαλιστικό καπιταλιστικό σύστημα, αν δηλαδή δεν είχε οικονομικές επιπτώσεις και τα θύματά του ήταν μόνο απ’ τον λεγόμενο “τρίτο κόσμο”, θα περνούσε από τις κυβερνήσεις των “αναπτυγμένων” κρατών σχεδόν απαρατήρητος;

Στη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών που αντιμετωπίζουν τον ιό αποδείχνεται ότι οι συνέπειες είναι βαθιά ταξικές και τα συστήματα αυτά δεν είναι προς όφελος του συνόλου του λαού, αλλά για να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Εδώ και δεκάδες χρόνια οι εργάτες και εργαζόμενοι αγωνίζονταν για δημόσια δωρεάν υγεία για όλο τον κόσμο. Για να σταματήσει η υγεία να είναι εμπόρευμα. Δεν το κατόρθωσαν. Βρεθήκαμε στο εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα. (Άλλης φύσεως θέμα το πώς και το γιατί).

Οι ιδιωτικοποιήσεις προχώρησαν, δημιουργήθηκαν κλινικές 5 αστέρων (κυριολεκτικά με χρήματα του εργαζόμενου λαού, αφού συνήθως οι καπιταλιστές τις έφτιαξαν ληστεύοντας με τα θαλασσοδάνειά τους τον ιδρώτα των εργατών) και υγεία απολάμβανε όποιος είχε να πληρώσει.

Την ίδια στιγμή, ο εργάτης και εργαζόμενος, που πληρώνει αναγκαστικά τις ασφαλιστικές του εισφορές, η κάθε λαϊκή οικογένεια πρέπει να πληρώσει τα άντερά της για να νοσηλευτεί αν αρρωστήσει, αφού οι υπάρχουσες δομές παροχής δημόσιας υγείας είναι υποστελεχωμένες και υπολειτουργούν.

Αφού ο ιός, όπως λένε, απειλεί την ανθρωπότητα, ας κάνουμε κάποια ερωτήματα απευθυνόμενοι προς τις αστικές κυβερνήσεις:

Όλοι οι ρασοφόροι μαζί προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο όσα ένας γιατρός ή νοσηλευτής;

Πόσα δισ. πάνε για στρατιωτικό εξοπλισμό;

Πόσα δισ. πληρώνουν στο ΔΝΤ, στην Παγκόσμια Τράπεζα;

Πόσα δισ. χαρίζουν στις τράπεζες;

Ναι ο κορωνοϊός χτυπά όλες τις πόρτες πια. Χτυπά όμως εκκωφαντικά κύρια τις πόρτες των φτωχών, των εργατών και εργαζομένων. Οι πλούσιοι μόνο από κάποια αστοχία τους κινδυνεύουν απ’ αυτόν. Ο καπιταλιστής έχει την δυνατότητα να βρεθεί σε προστατευόμενο περιβάλλον.

Όμως, σχεδόν σε όλες τις χώρες τα μεγάλα εργοστάσια μένουν ανοικτά, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους να δουλεύουν χωρίς μέτρα προστασίας από την πανδημία, ενώ αν αρρωστήσουν γνωρίζουμε τι κατάσταση συναντούν στα δημόσια νοσοκομεία.

Το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του πάντα έχουν διπλό πρόσωπο. Προσπαθούν να παρουσιάσουν ένα προσωπείο το οποίο δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο από θύτες να παρουσιάζονται θύματα.

Τώρα που βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την παντελή κατάρρευση του συστήματος δημόσιας υγείας που αυτοί δημιούργησαν, είναι εμφανής η προσπάθειά τους να μετακυλήσουν τις ευθύνες τους στον λαό και να ισχυριστούν ότι υπήρχε ανυπακοή και δεν συμμορφώθηκε με τα μέτρα που του επέβαλαν, γι’ αυτό υπάρχουν αυτά τα αποτελέσματα.

Αλήθεια, εκτός των άλλων, πού είναι το συμβούλιο που έπρεπε να δημιουργηθεί απ’ το Υπουργείο Υγείας και στο οποίο να εκπροσωπούνται επιστήμονες, γιατροί, νοσηλευτές και αντιπρόσωποι από τα λαϊκά στρώματα που είναι αυτά που πλήττονται κύρια από την επιδημία;

Οι μοναδικοί παραγωγοί του πλούτου, αυτοί που είναι βασικά τα θύματα της επιδημίας, δεν πρέπει να γνωρίζουν άμεσα το τι ακριβώς συμβαίνει; Θεωρούνται μόνο ικανοί για να δέχονται απαγορεύσεις;

Είναι σίγουρο ότι μετά την ομαλοποίηση της κατάστασης θα υπάρχουν ριζικά μέτρα απ’ το κεφάλαιο και ανασυγκρότηση της καπιταλιστικής οικονομίας σε κάθε επίπεδο. Έχουμε όμως ανοιχτούς λογαριασμούς μαζί τους. Κι αυτό οι εργατικές μάζες δεν πρέπει να το ξεχνούν. Πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για να παλέψουμε ξεκάθαρα. Τάξη προς τάξη.

πηγη:  pandiera.gr

Ανοιχτή επιστρολή-κάλεσμα γιατρών, νοσηλευτών/τριών και εργαζόμενων στο χώρο της Υγείας,

«Θα κάνουμε το χρέος μας. Δεν σιωπούμε και δεν θα σιωπήσουμε. Μετά θα λογαριαστούμε!» τονίζουν με επιστολή-κάλεσμά τους γιατροί, νοσηλευτές και εργαζόμενοι στο χώρο της Υγείας. Όλοι αυτοί που τώρα δίνουν τη μάχη κατά της πανδημίας καλούν τους συναδέλφους, τους παράλληλα με τη μάχη κατά του ιού, να μην υποστείλουν τη σημαία του αγώνα για αναβάθμιση του Συστήματος Δημόσιας Υγείας που υπονόμευσαν όλες οι κυβερνήσεις. Τους καλούν μετά το πέρας της μάχης κατά της πανδημίας να μην δεχτούν να επιστρέψουν στη νεοφιλελεύθερη «κανονικότητα» των ιδιωτικοποιήσεων στο χώρο της Υγείας.

Αναλυτικά η επιστολή-κάλεσμα των υγειονομικών αναφέρει:

«Η εμφάνιση του νέου κορονοϊού έδειξε περίτρανα τη γύμνια ενός συστήματος που υπέρτατη αξία του είναι το κέρδος και οι αγορές και όχι ο άνθρωπος.

Γιατί τα κέρδη απαιτούν τη συρρίκνωση των κοινωνικών αγαθών, την απαξίωση και την αδιαφορία για κάθε ανθρώπινη αξία –πρώτα απ’ όλα της υγείας και της ίδιας της ζωής.

Γιατί για να μην διαταραχθούν οι αγορές ο δυτικός κόσμος συνέχισε να λειτουργεί όπως πριν, αδιαφορώντας και υποτιμώντας την πανδημία μέχρι τις πρόσφατες εκατόμβες θυμάτων στην καρδιά του «πολιτισμένου κόσμου».

Γιατί η παγκοσμιοποίηση απαιτεί και επιβάλλει ελευθερία κυκλοφορίας εμπορευμάτων, κεφαλαίων, ανθρώπων για να υπάρχουν κέρδη, ανεξαρτήτως απωλειών.

Γιατί εδώ και χρόνια όσοι σήμερα κλαίνε με κροκοδείλια δάκρυα για τη δημόσια υγεία, υπηρέτησαν την ιδιωτικοποίησή της, την υποβάθμιση και απαξίωσή της.

Γιατί όσοι σήμερα επικαλούνται υποκριτικά την ατομική ευθύνη, τσαλαπάτησαν τη μέγιστη κρατική ευθύνη να διασφαλίζουν στους πολίτες αξιοπρεπή επιβίωση και υγεία. Και ψάχνουν βολικό άλλοθι για τις βαριές τους ευθύνες στις ατομικές συμπεριφορές.

Η μόνη δυνατή άμυνα απέναντι σε έναν τόσο φονικό ιό θα ήταν ένα άρτια οργανωμένο και στελεχωμένο δημόσιο σύστημα υγείας. Τέτοιο σύστημα όμως δεν υπάρχει στον κόσμο των αγορών και του κέρδους. Τέτοιο σύστημα δεν υπάρχει, πολύ περισσότερο, στη χώρα μας, όπου τα μνημόνια αποτέλειωσαν ό,τι έστεκε ακόμα όρθιο.

Το ήδη ταλαιπωρημένο πριν την κρίση Εθνικό Σύστημα Υγείας, το διέλυσαν ακόμα περισσότερο όσοι υπηρέτησαν τα μνημόνια. Δεκάδες εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κομισιόν απαιτούσαν να γίνει η Δημόσια Υγεία τροφή για τις αγορές και το ιδιωτικό κεφάλαιο. Δεκάδες προσταγές των δανειστών τα τελευταία χρόνια ζητούσαν απολύσεις γιατρών και κλείσιμο νοσοκομείων.

Οι εκάστοτε πρωθυπουργοί και υπουργοί Υγείας, είναι υπόλογοι σήμερα γιατί ανάμεσα στην αγορά και στη Δημόσια Υγεία, διάλεξαν την πρώτη. Ορισμένοι επιτέθηκαν με μίσος και φανατισμό στους γιατρούς και τους νοσηλευτές. Άλλοι, αποδέχτηκαν ότι στο όνομα της αγοράς δεν μπορεί να γίνει τίποτα διαφορετικό. Λοβέρδος, Γεωργιάδης, Βορίδης, Πολλάκης, Κικίλιας, έχουν ευθύνη για τη σημερινή σχεδόν ανοχύρωτη στην πανδημία χώρα.

Μετά θα λογαριαστούμε, λέει η κοινωνία προς όλους όσους επιτέθηκαν στη Δημόσια Υγεία. Γιατί σήμερα, κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει το γεγονός ότι μόνο η Δημόσια Υγεία μπορεί να σώσει το λαό.

Μετά θα λογαριαστούμε, λέμε γιατροί και νοσηλευτές προς όλους όσους από θέσεις υπουργών Υγείας δούλεψαν για τον ιδιωτικό τομέα. Γιατί σήμερα, θα πρέπει να δεσμευτούμε σήμερα στη μάχη ενάντια στην πανδημία και αύριο στον αγώνα γιατί μόνο ο λαός θα σώσει τη Δημόσια Υγεία.

Δεν ξεχνάμε τίποτα και κανέναν. Αν υπάρχει φιλότιμο, σιωπήστε και αποσυρθείτε. Και μην τολμήσετε να παίξετε με τους αριθμούς, συγκρίνοντας χώρες και νεκρούς. Μην τολμήσετε όταν θα γεμίζουν οι ελάχιστες ΜΕΘ που μας αφήσατε να ζητάτε κρεβάτια για τους δικούς σας.

Οι εκατόμβες νεκρών που βλέπουμε σε άλλες χώρες –και απευχόμαστε να δούμε και στη δική μας– οφείλονται στην αδιαφορία μπροστά στην πανδημία, στην ιεράρχηση της οικονομίας πριν από την υγεία και στην αδυναμία αποτελεσματικής περίθαλψης των ασθενών. Στις τραγικές ελλείψεις σε κρεβάτια, ΜΕΘ, υγειονομικό υλικό, εξοπλισμό, προσωπικό.

Η πολιτική σας επάρκεια κάθε μέρα που περνάει κρίνεται από μετρήσιμες παραμέτρους:

Πόσα νέα κρεβάτια ΜΕΘ ανοίγουν κάθε μέρα;

Πόσα νέα κρεβάτια ΜΑΦ ανοίγουν κάθε μέρα;

Πόσους αναπνευστήρες εξασφαλίζετε κάθε μέρα;

Πόσους θαλάμους κοινής νοσηλείας ανοίγετε κάθε μέρα;

Πόσα κλειστά νοσοκομεία ανοίγετε κάθε μέρα;

Πόσα νοσοκομεία μετατρέπονται και αναδιατάσσονται σε νοσοκομεία αποκλειστικά για βαρέως πάσχοντες ασθενείς;

Γιατί ο ανθρώπινος πολιτισμός και οι αξίες του κρίνεται από το αν θα μπορέσουμε να κάνουμε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να μην χαθεί καμιά ζωή.

Κρίνεται από το αν όλοι όσοι το χρειαστούν (όχι μόνο λίγοι, όχι μόνο νέοι, όχι μόνο εκλεκτοί) θα έχουν τη μεγαλύτερη φροντίδα, την αρτιότερη παρακολούθηση, την εντατικότερη θεραπεία.

Ως γιατροί και νοσηλευτές, ως εργαζόμενοι στην υγεία κάνουμε και θα κάνουμε το καθήκον μας, με όλες μας τις δυνάμεις, γιατί για εμάς υπέρτατη αξία είναι ο άνθρωπος.

Μπαίνουμε στη μάχη και ελπίζουμε κανείς από εμάς να μην βρεθεί στο τραγικό δίλημμα να επιλέξει ποιον θα σώσει και ποιον θα αφήσει να πεθάνει. Ελπίζουμε να μην χάσουμε κανέναν συνάδελφο επειδή θα κάνει το καθήκον του (γιατί θα το κάνει) χωρίς μέτρα προστασίας.

Ο χρόνος που κερδίζουμε μπορεί να σώσει ζωές αν το κράτος κάνει αυτό που πρέπει. Και αν η κυβέρνηση δεν τον σπαταλά χρεώνοντας τις ευθύνες στην ατομική συμπεριφορά. Γιατί η ατομική ευθύνη παίζει ρόλο στον περιορισμό της εξάπλωσης. Όμως η αντιμετώπιση, η περίθαλψη και ο αριθμός των απωλειών εξαρτάται από το αν μπορέσει να αντέξει το σύστημα υγείας.

Έστω και την ύστατη στιγμή η κυβέρνηση οφείλει να επιστρατεύσει ό,τι υγειονομικές δυνατότητες υπάρχουν στη χώρα. Να επιτάξει όλες τις ιδιωτικές κλινικές, όλο το υλικό και εξοπλισμό τους, να στελεχώσει άρτια όλες τις δομές υγείας και την πρώτη γραμμή της άμυνας στην πανδημία.

Οι ουσιαστικοί απολογισμοί θα γίνουν μετά. Τότε όμως, κανείς από εμάς δεν θα αποδεχτεί την προηγούμενη «κανονικότητα». Κανένας πολίτης δεν πρέπει να αποδεχτεί να βρεθεί ξανά ανοχύρωτος μπροστά στην καταστροφή της υγείας και στην απειλή της ζωής.

Θα κάνουμε το χρέος μας. Δεν σιωπούμε και δεν θα σιωπήσουμε. Μετά θα λογαριαστούμε».

Ακολουθούν οι πρώτες υπογραφές:

Αμπελογιάννη Βάσω, Γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων Γ.Ν. Άρτας
Γαρδικλής Δημήτρης, Νοσηλευτής, γραμματέας σωματείου εργαζομένων Ασκληπιείο Βούλας
Γραμματικόπουλος Γεράσιμος, Ιατρός νευρολόγος, Πάτρα
Δρίτσας Σπύρος, Γενικός Χειρουργός
Ζιαζιάς Δημήτρης, Ειδικευόμενος παθολογίας Π.. Γ. Ν. Πάτρας, πρόεδρος Ε.Ι.Ν.Α.
Κόνιαρης Χρήστος, Μέλος Γ. Σ. ΠΟΕΔΗΝ
Κοίλιας Σωτήρης, Ιατρός, Αίγιο
Κουκίδου Σοφία, Ειδικευόμενη πνευμονολογίας ΓΝΝΘΑ "Η Σωτηρία"
Κουτσιούμπα Παρασκευή, Νοσηλεύτρια Γ. Ν. Νέας Ιωνίας “Αγία Όλγα”
Μακρή Αλέκα, Μαιευτήρας γυναικολόγος
Μαρκάτης Λευτέρης, Επιμελητής Β’ Πνευμονολογίας Γ. Ν. Κέρκυρας
Μπαδόγιαννης Άκης, Χειρουργός Ορθοπεδικός
Μπαμπαλής Δημητριος, Παθολογος εντατικολόγος διευθυντής ΤΕΠ Γ. Ν. Λαρισας
Παναρέτου Λευτέρης, Πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Νοσοκομείου "ΕΛΠΙΣ"
Παπακωνσταντινόπουλος Παναγιώτης, Ιατρός νευρολόγος, Αίγιο
Παπαναστασίου Αφροδίτη, Νοσηλεύτρια
Παπαποστόλου Αποστόλης, Επιμελητής Α΄ Παθολόγος ΓΝ Μεσολογγίου
Πασσάς Νικος, Ψυχίατρος Λάρισας
Σαράντης Αθανάσιος, Ειδικευόμενος Ψυχιατρικής, ΨΝΑ
Σολωμός Θοδωρής, Διευθυντής Κ.Υ. νότιου τομέα Πατρών
Τσιμογιαννης Γιάννης, Χειρουργός Γ. Ν. Ιωαννίνων
Τσόχατζης Στέλιος, Χειρουργός Γ. Ν. Αιγίου, αντιπρόεδρος Ε.Ι.Ν.Α.
Χατζηνάκης Βασίλης, Ειδικευόμενος ΩΡΛ Ερυθρός Σταυρός

Η συγκέντρωση υπογραφών συνεχίζεται εδώ:

πηγη: ergatikosagwnas.gr