Οι επιχειρηματίες υπερδανείζονται  για τις εταιρείες τους, και μετατρέπουν τα δάνεια  σε ατομικό πλούτο

του Δημήτρη Σταμούλη

Πληθαίνουν μέρα με τη μέρα τα «κανόνια» που ανακοινώνονται με μεγάλες και άλλοτε κραταιές καπιταλιστικές επιχειρήσεις να οδεύουν στο περίφημο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα και χιλιάδες εργαζομένους να βιώνουν την απόλυτη ανασφάλεια και το φάσμα της ανεργίας. Μετά το πεντάστερο ξενοδοχείο Athens Ledra που, εν μέσω τουριστικής σεζόν, έβαλε λουκέτο και άφησε ξεκρέμαστους τους διακόσιους περίπου εργαζόμενους, και την Ηλεκτρονική πιο πριν, ακολούθησαν μέσα σε λίγες ημέρες άλλα δύο «ηχηρά» κραχ. Το ένα ήταν αυτό των σούπερ μάρκετ Μαρινόπουλος και το άλλο της εταιρείας πετρελαιοειδών Τζετόιλ που ίδρυσε ο Κ. Μαμιδάκης, ο οποίος αυτοκτόνησε πριν ακριβώς μία εβδομάδα. Και οι δύο αυτές εταιρείες απασχολούσαν μαζί περίπου 12.700 εργαζόμενους.

Η πορεία προς τη μνημονιακή κόλαση όλα αυτά τα χρόνια είναι σπαρμένη από κουφάρια μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, μα πιο πολύ από εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους-θύματα του άγριου κοινωνικού πολέμου που διεξάγει το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της ΕΣΕΕ, πάνω από 245.000 λουκέτα μπήκαν σε επιχειρήσεις από το 2008 ενώ έμειναν χωρίς δουλειά πάνω από 840.000 εργαζόμενοι. Ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός των Συμφώνων Σταθερότητας και της σιδερόφρακτης λιτότητας «κόβει» τα «ξερά κλαδιά» του κεφαλαίου, αλλά πρωτίστως «κόβει» εργατικά δικαιώματα και όνειρα, αναζητώντας νέο «αίμα» και ανάταξη της κερδοφορίας του.

Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται πώς είναι δυνατό τόσο ισχυροί όμιλοι στους κλάδους τους να καταβαραθρώνονται και να οδηγούνται σε χρεοκοπία. Σε εξορμήσεις που έγιναν από εργατικές λέσχες και εργατικά σχήματα σε διάφορες πόλεις και γειτονιές (Πατήσια, Γαλάτσι, Πρέβεζα κ.α.) πολλοί πελάτες διατύπωναν την απορία για το «τι έγινε» και για το «πού πήγαν τόσα χρήματα που μας έπαιρναν κάθε φορά που ψωνίζαμε».

Πραγματικά, πώς εξηγείται το γεγονός ότι μια εταιρεία, όπως ο Μαρινόπουλος, που εισέπραττε άμεσα ζεστό μετρητό χρήμα από τους πελάτες της, αλλά πλήρωνε επί πιστώσει και εκ των υστέρων τους προμηθευτές της, να συσσωρεύσει χρέη περίπου 1,3 δις ευρώ, κοντά στη μια μονάδα του ΑΕΠ της χώρας; Η εταιρεία αυτή, όπως και τόσες άλλες, δεν έκανε και κάτι …παράνομο. Τα προβλεπόμενα «παραθυράκια» των νόμων υπέρ του κεφαλαίου αξιοποιούσε. Κανείς, ωστόσο, δεν ενοχλήθηκε που επί τρία συναπτά έτη δεν είχε δημοσιεύσει ισολογισμό, ενώ ο τελευταίος, του 2014, εμφάνισε «εμπορικές και άλλες υποχρεώσεις» ύψους 750 εκατ. ευρώ. Κι όμως, οι τράπεζες συνέχιζαν να τη χρηματοδοτούν κανονικά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι υποχρεώσεις της προς τον τραπεζικό τομέα προσεγγίζουν, σήμερα, το μισό δισ. ευρώ! Ωστόσο, αίσθηση προκάλεσε αποκάλυψη δικηγορικής εταιρείας πελατών στους οποίους χρωστά η Μαρινόπουλος, ότι η εταιρεία το 2011 μεταβίβασε την τεράστια ακίνητη περιουσία της σε φαντ στο Κατάρ που ελέγχεται από τον ίδιο τον μεγαλομέτοχο της Μαρινόπουλος ΑΕ.

Εύλογα κανείς καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι τζίροι που έφταναν ως και 1,6 δις. ευρώ, οι 2.000 περίπου απλήρωτοι προμηθευτές, οι οφειλές 100 εκατ. ευρώ σε Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και 4,3 εκατ. ευρώ σε εργαζόμενους δεν …εξαϋλώθηκαν, αλλά κάπου έχουν καταλήξει αποφέροντας αμύθητο προσωπικό πλούτο για τους ιδιοκτήτες και ανείπωτη δυστυχία και ανέχεια για τους εργαζόμενους. Δεν πρόκειται για κανένα «παράδοξο του ελληνικού καπιταλισμού», όπως υποκριτικά αναρωτιέται η Καθημερινή, αλλά για την κλασική ιδιοτέλεια του καπιταλιστή, που συσσωρεύει πλούτο κλεμμένο από τους εργάτες του. Ούτε πρόκειται για «κατάρρευση του παρασιτικού μοντέλου» ή της οικονομικής μεγέθυνσης μέσω της κατανάλωσης με δανεικά. Γιατί, με τον ίδιο τρόπο λίγο-πολύ κινείται το κεφάλαιο και στην Ελλάδα και αλλού. Με σκληρή εκμετάλλευση, ελαστική, κακοπληρωμένη ή απλήρωτη εργασία, που επιβάλουν οι κυβερνώντες ―ΝΔ και ΠΑΣΟΚ παλιότερα, ΣΥΡΙΖΑ σήμερα― με αδρές επιδοτήσεις από κράτος και ΕΕ, με φοροαπαλλαγές και με μύριες δυνατότητες εξαγωγής πλούτου σε εξωχώριες εταιρείες και «καμουφλαρισμένα» φαντ. Το μοντέλο του υπερδανεισμού των επιχειρήσεων και της μετατροπής των δανείων σε ατομικό πλούτο είναι πάγια τακτική του κεφαλαίου. Οι διάφοροι επιχειρηματίες όλο και πιο συχνά αρέσκονται να …κλέβουν τις επιχειρήσεις τους, να τις ρίχνουν στα βράχια, αφού πρώτα έχουν διασφαλίσει τα κέρδη τους με κάθε πρόσφορο μέσο. Ανάλογη ιστορία είναι και η εταιρεία Τζετόιλ, η οποία την περασμένη εβδομάδα προσέφυγε στο άρθρο 99, αφήνοντας ξεκρέμαστους 200 περίπου εργαζόμενους. Η εταιρεία καυσίμων είχε φτάσει να αποτελεί την τρίτη δύναμη της αγοράς, με μερίδιο 8,5%, δίκτυο 600 πρατηρίων και πέντε θυγατρικές στα Βαλκάνια. Ταυτοχρόνως, η οικογένεια δραστηριοποιήθηκε στη ναυτιλία, την εμπορία αυτοκινήτων, τα ξενοδοχεία, τους πολυχώρους, την παραγωγή και τυποποίηση ελαιολάδου και κρασιού. Μπορεί τα οικονομικά προβλήματα της εταιρείας να εμφανίστηκαν το 2008, στην αρχή της κρίσης, και τα κέρδη να έγιναν ζημίες ύψους μισού δις ευρώ, αλλά δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα. Πώς άλλωστε βρέθηκαν τα 15 εκατ. ευρώ για να ανακαινιστεί ο πολυχώρος «Αθηναΐς» στο Γκάζι; Πού πήγαν τα έσοδα από το «Αθηναΐς Catering», ένα από τα μεγαλύτερα κέτερινγκ της Αθήνας, που είχε αναλάβει, με το αζημίωτο, την προμήθεια φαγητών των αποστολών της Ολυμπιάδας του 2004 αλλά και πολλές εκδηλώσεις του δημόσιου τομέα; Πώς μεσούσης της κρίσης το 2010, η εταιρεία προχώρησε στην εξαγορά των εταιρειών Ντρακόιλ και Ελ Πέτρολ, διευρύνοντας το δίκτυο πρατηρίων της; Σήμερα, οι υποχρεώσεις της Τζετόιλ ξεπερνούν τα 314 εκατ. ευρώ ενώ οφείλει 2,5 εκατ. ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο, 650.000 ευρώ σε ασφαλιστικά ταμεία και 920.000 ευρώ προς τους εργαζομένους.

Ποια είναι όμως η μοίρα των εργαζόμενων των υπό πτώχευση εταιρειών σε όλη αυτή την ιστορία; Μπορούν να διασφαλιστούν τα συμφέροντά τους από την υπαγωγή των φεσωμένων εταιρειών στο άρθρο 99 και την υποτιθέμενη απέλπιδα προσπάθεια των ιδιοκτητών τους σε συνεργασία με τις τράπεζες και πιθανούς αγοραστές, να τις καταστήσουν «βιώσιμες»; Οι εργαζόμενοι του Μαρινόπουλου, της Τζετόιλ και όλων των άλλων εταιρειών που καταφεύγουν στον Πτωχευτικό Κώδικα δεν πρέπει να εφησυχάσουν, ούτε να εμπιστευτούν τις κινήσεις των ιδιοκτητών και τα «επενδυτικά σχέδια» που θα τους σερβίρουν.

Τα περί «άμεσης επιστροφής στην κανονικότητα», «διασφάλισης των θέσεων εργασίας» και «διευθέτησης των οφειλών» που λέει η Μαρινόπουλος είναι τόσο αλήθεια όσο και η ανακοίνωσή της ότι τα …άδεια καταστήματά της «συνεχίζουν κανονικά τη λειτουργία τους»… Ένα πρώτο δείγμα έδωσε η εταιρεία μετά την πρόσφατη συμφωνία με το επιχειρησιακό σωματείο που προέβλεπε ότι θα συνεχίσει την καταβολή των πάσης φύσεως δεδουλευμένων αποδοχών των εργαζομένων όπως προβλέπει ο νόμος. Τα δεδουλευμένα Ιουνίου δεν καταβλήθηκαν ενώ και το επίδομα αδείας δόθηκε κουτσουρεμένο, καταντώντας ένα βοήθημα 200 ευρώ.
Θα πρέπει να γίνει σαφές ότι η εφαρμογή του άρθρου 99 από την περίοδο της θέσπισής του μέχρι σήμερα έχει αποδείξει ότι η υπαγωγή επιχειρήσεων σε αυτό οδηγεί σε πλήρη ατιμωρησία τους ιδιοκτήτες καπιταλιστές.

Πολλοί μεγαλοοφειλέτες επιχειρηματίες κατέφυγαν στο άρθρο 99, όχι για να διασώσουν τις επιχειρήσεις τους, αλλά για να αποφύγουν τη δίωξη από τους πιστωτές τους, μεταξύ των οποίων και το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, χρησιμοποιώντας τη συγκεκριμένη ευχέρεια ως παράθυρο αποφυγής των ποινικών και αστικών ευθυνών τους. Το άρθρο 99 συμπεριλαμβάνει στους πιστωτές και τους εργαζόμενους όσον αφορά τις απαιτήσεις τους από μισθούς και αποζημιώσεις απολύσεων. Ο προηγούμενος πτωχευτικός κώδικας τους εξαιρούσε από τους πιστωτές και αντιμετώπιζε κατά προτεραιότητα τις απαιτήσεις τους. Πλέον, μπαίνουν στην ίδια μοίρα με τις τράπεζες και τους μεγάλους προμηθευτές αλλά, τελικά, αυτοί δεν παίζουν κανένα ρόλο στις εξελίξεις, καθώς τα νήματα τα κινούν τράπεζες και ενδιαφερόμενοι αγοραστές. Είναι σε τίποτα διασφαλισμένοι οι εργαζόμενοι μετά την υπαγωγή της εταιρείας τους στο άρθρο 99; Όχι! Η δικαστική απόφαση δεν υποχρεώνει την εργοδοσία να καταβάλει κανονικά τους μισθούς, ούτε βέβαια να διατηρήσει όλες τις θέσεις εργασίας που έχει σήμερα. Δηλαδή, ο Μαρινόπουλος έχει το «δικαίωμα» να μην καταβάλει μισθούς –όπως και το κάνει!― και να προβεί σε απολύσεις, εάν αυτό το ορίζει το πλαίσιο του σχεδίου «εξυγίανσης» που θα καταρτίσει μαζί με τις τράπεζες. Είναι φανερό ότι η εργοδοσία των Μαρινόπουλων, Τζετόιλ και Σία επιχειρούν να κερδίσουν χρόνο, ώστε να προωθήσουν είτε σχέδια αντεργατικής αναδιοργάνωσης, σε συνεννόηση με τις τράπεζες και τους πιθανούς αγοραστές, είτε να κηρύξουν πτώχευση. Στα συνήθη μέτρα «εξυγίανσης» που προτείνουν οι τράπεζες περιλαμβάνονται λουκέτα καταστημάτων, που σημαίνει απολύσεις. Να θυμίσουμε ότι η αρχική συμφωνία με τη «Σκλαβενίτης» προέβλεπε τη συν-λειτουργία μόνο των 33 υπέρ-μάρκετ της «Μαρινόπουλος», σε σύνολο 823 καταστημάτων που διατηρούσε εντός και εκτός Ελλάδας, μέχρι και τον Μάρτη του 2016… Ένα άλλο κρίσιμο θέμα αφορά στις οφειλές. Η «Μαρινόπουλος» και οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές της, για παράδειγμα, ζητάνε «κούρεμα» των χρεών της εταιρείας προς τις τράπεζες και τους προμηθευτές, που μπορεί να φτάσει ακόμα και στο 50% των οφειλών. Προφανώς, εάν επιβληθεί τέτοιο κούρεμα, δεν πρόκειται να μείνουν αλώβητα και τα 4,3 εκατ. ευρώ που οφείλει η εταιρεία στους εργαζόμενους.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΡΙΝ

Σε ανεξέλεγκτη ασυδοσία εξελίσσεται η γραμμή της Αδριατικής από διάφορες εταιρίες που δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά αυτή την χρονική περίοδο με σκοπό να εκμεταλλευτούν την καλοκαιρινή περίοδο που παρουσιάζεται αυξημένη επιβατική κίνηση καθώς και η αντίστοιχη των οχημάτων.

Η είσοδος και η δρομολόγηση Ε/Γ-Ο/Γ πλοίων στην γραμμή Ηγουμενίτσας – Ιταλίας γίνεται με όρους τριτοκοσμικούς με την συντριπτική πλειοψηφία των ναυτικών οι οποίοι είναι ανασφάλιστοι, χαμηλόμισθοι, χωρίς συγκροτημένα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση δύο τέτοιων πλοίων που έχουν δρομολογηθεί και λειτουργούν στην ανωτέρω γραμμή εδώ και μία εβδομάδα. Πρόκειται για τα Ε/Γ-Ο/Γ πλοία Ro/Pax«PRINCE» με σημαία Κύπρου και το F/B«BARI» επίσης με σημαία Κύπρου.

Στο πρώτο απασχολούνται συνολικά 36 Ναυτικοί από τους οποίους μόνο 7 Έλληνες ενώ οι υπόλοιποι είναι χαμηλόμισθοι αλλοδαποί, στο δε δεύτερο εργάζονται 49 Ναυτικοί, 32 Έλληνες και 17 αλλοδαποί.

Τα πλοία αυτά όπως μας πληροφόρησαν από το ασφαλιστικό μας Ταμείο δεν έχουν καταθέσει αίτημα για να συμβληθούν ασφαλιστικά οι Ναυτικοί με το ΝΑΤ. ενώ παραβιάζονται ασύστολα η ελληνική ΣΣΕ και τα λοιπά εργασιακά δικαιώματα όπως αυτά είναι κατοχυρωμένα στην ελληνική ναυτική νομοθεσία.

Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και οι αρμόδιες λιμενικές αρχές όχι μόνο δεν παρεμβαίνουν για να ασκήσουν ουσιαστικό έλεγχο αλλά στην ουσία με την στάση τους υπονομεύουν τα θεσμοθετημένα δικαιώματα των Ναυτεργατών και δημιουργούν τις προϋποθέσεις τα απαράδεκτα αυτά φαινόμενα να επεκταθούν και στα πλοία ελληνικής σημαίας που δραστηριοποιούνται στην παραπάνω γραμμή Ελλάδας – Ιταλίας.

Καλούμε το Υπουργείο Ε.Ν, τις αρμόδιες λιμενικές αρχές και υπηρεσίες αλλά και την ηγεσία της ΠΝΟ (που δηλώνει για πολλοστή φορά άγνοια) να πάρουν για το πρόβλημα αυτό όλα εκείνα τα μέτρα που χρειάζονται και να επιβάλουν την αυστηρή τήρηση και εφαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας διασφαλίζοντας τα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                  Κροκίδης Νικόλαος

Η Απάντηση του Υ.ΝΑ.Ν.Π/Α.Λ.Σ -ΕΛ.ΑΚΤ/ΚΛΑΔΟΣ Β/ΔΝΕΡ 2ο:

Πρόσφατα με αναλυτικό έγγραφό μας επισημάναμε μια σειρά χρονίζοντα προβλήματα που αφορούν τον κλάδο μας και όλους τους Ναυτεργάτες σε Ακτοπλοϊκά πλοία αλλά και στην Πορθμειακή γραμμή του Αργοσαρωνικού.

Παρά το γεγονός ότι έχουν περάσει παραπάνω από 15 μέρες από την καταγγελία – αναφορά της ΠΕΝΕΝ την οποία έκανε ο Πρόεδρός μας στον κεντρικό Λιμενάρχη Πειραιά, με αγανάκτηση διαπιστώνουμε ότι η αρμόδια Λιμενική αρχή του Πειραιά εξακολουθεί κατά περίεργο τρόπο να αδρανεί για την αντιμετώπιση και αποκατάσταση αυτών των προβλημάτων.

Ειδικότερα η καταγγελία μας που αφορούσε την άμεση αποκατάσταση των Ναυτόπαιδων σε Ακτοπλοϊκά πλοία, ενώ διενεργήθηκε έλεγχος και διαπιστώθηκε η αντικανονικότητα στην επάνδρωση σε μια σειρά πλοίων, κατά προκλητικό τρόπο οι υπηρεσίες του Κεντρικού Λιμεναρχείου Πειραιά έως και σήμερα δεν έχουν επιβάλει όπως οφείλουν από την κείμενη νομοθεσία την πρόσληψη και απασχόληση των Ναυτόπαιδων που προβλέπονται από το Π.Δ 177/74!!

Αναφορικά με τις παραβιάσεις των ωραρίων εργασίας στην Πορθμειακή γραμμή του Αργοσαρωνικού διαπιστώνουμε την ίδια ολιγωρία των αρχών να ενεργήσουν και να εφαρμόσουν τα προβλεπόμενα από την νομοθεσία.

Ειδικότερα τα πλοία αυτά όταν και όποτε εκτελούν 4^ο δρομολόγιο εντός της ίδιας μέρας (αυτό συμβαίνει τις Κυριακές, μέρες αργιών κ.λπ) υπάρχει καταφανέστατη παραβίαση στα ωράρια εργασίας που ισχύουν για τα Πορθμειακά πλοία όλης της χώρας μας.

Παράλληλα οι υπηρεσίες του Κ.Λ. Πειραιά αντί να ελέγξουν την ώρα προσέλευσης του πληρώματος για την έναρξη των δρομολογίων και την λήξη της εργασίας τους, εξετάζουν κατά παράδοξο τρόπο τα εγκεκριμένα δρομολόγια κάνοντας σκόπιμα πως αγνοούν ότι τα πλοία αυτά προκειμένου να εκτελέσουν τα προγραμματισμένα δρομολόγια απαιτείται σημαντικός και επαρκής χρόνος προετοιμασίας (όπως είναι η λειτουργία της μηχανής, ο καθαρισμός των πλοίων, η φόρτωση των οχημάτων στα πλοία και η επιβίβαση εκατοντάδων επιβατών). Ο χρόνος προσέλευσης του πληρώματος είναι τουλάχιστον 1,5 ώρα πριν την αναχώρηση των δρομολογίων του κάθε πλοίου.

Το απίστευτο και σκανδαλώδες είναι ότι αυτά λαμβάνουν χώρα στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά μπροστά στο λιμενικό φυλάκιο, δίπλα ακριβώς είναι το Α΄ Λιμενικό Τμήμα και ακόμη πιο δίπλα το Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά!!!

Οι ανωτέρω εν συνόλω συγκαλύπτουν την πρωτοφανή αυτή κατάσταση δημιουργώντας εύλογα και σοβαρά ερωτηματικά για τον ρόλο που έχουν ταχθεί να υπηρετήσουν…….

Παρόμοια είναι η εικόνα όταν πλοία αυτής της γραμμής μεταφέρουν καύσιμα (οχληρά). Χαρακτηριστικό παράδειγμα το δρομολόγιο του πλοίου «ΑΧΑΙΟΣ» στις 13/7/2016 με μεταφορά οχημάτων καυσίμων. Η έναρξη εργασίας ήταν 7.15 π.μ και η λήξη 9.15 μ.μ!!!!

Επίσης το δρομολόγιο του ίδιου πλοίου που έχει προγραμματισθεί για τις 15/7/2016 έχει έναρξη εργασίας 7.15 π.μ και λήξη περί την 10^η βραδινή!!!

Το αυταπόδεικτο και αυτονόητο, που βγάζει μάτι, προσπαθούν οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες να το αποσιωπήσουν προκαλώντας την δικαιολογημένη οργή όλων των Ναυτεργατών οι οποίοι βλέπουν να παίζεται ένα κακόγουστο και στημένο παιχνίδι το οποίο εκθέτει ανεπανόρθωτα τις Λιμενικές αρχές, το ΥΝΑ και την πολιτική ηγεσία.

Επειδή η ΠΕΝΕΝ, που οι παρεμβάσεις της δεν είχαν και δεν έχουν διακοσμητικό ή επικοινωνιακό χαρακτήρα και ουδεμία σχέση έχει με το μοντέλο που εκφράζει το εργοδοτικό κατεστημένο της ΠΝΟ και ούτε ακολουθεί τον δρόμο του γραφειοκρατικού κομματικού συνδικαλισμού, θέλει να επισημάνει για τελευταία φορά τα παρακάτω που αφορούν την γραμμή του Αργοσαρωνικού.  

Επιβάλλεται η άμεση κατάργηση του 4^ου δρομολογίου όσων πλοίων συνεχίζουν να το εκτελούν και αυτό διότι: Παραβιάζονται ασύστολα τα ωράρια εργασίας, δεν τηρείται η ώρα διακοπής όπως κατοχυρώνεται στην ΣΣΕ, οι αφιξοαναχωρήσεις των πλοίων ιδιαίτερα την θερινή περίοδο πραγματοποιούνται σε χρόνο που εγκυμονεί κίνδυνο για την ασφάλεια του πληρώματος και των επιβατών.

Η εκτέλεση δρομολογίων με 15ωρα και 16ωρα, είτε το θέλουν είτε όχι, θα τερματισθεί!!

Σημειώνουμε ότι οι αυξομειώσεις στην ταχύτητα των πλοίων όπως έχουμε αναφέρει δεν επηρεάζουν τον χρόνο εκτέλεσης των δρομολογίων.

Ταυτόχρονα πρέπει να εξετασθεί μαζί με όλα τα παραπάνω ότι η συχνότητα των δρομολογίων, ο αριθμός των επιβατών που διακινούνται αλλά και των μεταφερομένων οχημάτων επιβάλουν την αύξηση στην επάνδρωση των πλοίων αυτών, τόσο στο βοηθητικό προσωπικό όσο και στο πλήρωμα του καταστρώματος, έτσι ώστε αυτή να καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες.

Από αυτήν την σκοπιά η επανεξέταση του νομοθετικού πλαισίου για την γραμμή του Αργοσαρωνικού είναι ζήτημα εξαιρετικά επείγουσα.

Επίσης θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι οι αλχημείες συγκεκριμένων εταιριών π.χ την Παρασκευή έως το μεσημέρι να αναστέλλουν το 4^ο δρομολόγιο και το βράδυ της ίδιας ημέρας να το ανακοινώνουν, δείχνει ένα επικίνδυνο και τριτοκοσμικό τρόπο επιχειρηματικής δράσης που δεν γνωρίζουμε εάν πιστεύουν ότι ξεγελούν και εξαπατούν τις υπηρεσίες του ΥΝΑ, το σίγουρο όμως είναι ότι δεν πρόκειται να κοροϊδέψουν τους Ναυτεργάτες που είναι θύματα της εφοπλιστικής αυθαιρεσίας που υπόκεινται στην εντατικοποίηση, στην υπερεργασία, στα επιβαρυμένα έως εξοντωτικά ωράρια εργασίας και προφανώς δεν θα έχουν καμιά συναίνεση από την πλευρά της ΠΕΝΕΝ.

Ουδεμία επίσης παρέμβαση και έλεγχος έχει γίνει αναφορικά με τα προβλήματα της νυκτερινής απασχόλησης που παρατηρούνται σε συγκεκριμένα πλοία της Ακτοπλοΐας αλλά και του γενικευμένου προβλήματος της παραβίασης της Δ.Σ 180 σχετικά με τις ώρες εργασίας και ανάπαυσης στα Ακτοπλοϊκά πλοία. Το ίδιο ισχύει με πλοία που καθυστερούν επί μήνες την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών.

Σε κάθε περίπτωση εάν σε όλα τα παραπάνω δεν υπάρξει τις αμέσως επόμενες μέρες συμμόρφωση από την πλευρά των Ακτοπλοϊκών εταιριών, η ΠΕΝΕΝ σχεδιάζει και θα πραγματοποιήσει αγωνιστικές κινητοποιήσεις για να επιβάλει την εφαρμογή της ναυτικής νομοθεσίας και τις ΣΣΕ εκεί και όπου αυτή παραβιάζεται.

Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του ΥΝΑ, οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες καλούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                          Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                   Κροκίδης Νικόλαος

Σε μια πρωτοφανή και αντιδημοκρατική ενέργεια προέβη το Κεντρικό Λιμεναρχείο Πατρών/Α΄ Λιμενικό Τμήμα Ρίου ποινικοποιώντας την νόμιμη συνδικαλιστική δράση της ΠΕΝΕΝ και με τον τρόπο αυτό θέτει ευθέως σε αμφισβήτηση τα δημοκρατικά δικαιώματα όπως είναι αυτό των συνδικαλιστικών ελευθεριών και της απρόσκοπτης συνδικαλιστικής δράσης!!

Αφορμή για την δίωξη και την κλήση σε απολογία του Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ Νίκου Κροκίδη αποτέλεσε η απεργία που είχε κηρύξει η ΠΝΟ στις 6-7/5/2016 και ο Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ επικεφαλής κλιμακίου της Ένωσης μετέβη από την Πάτρα στην Πορθμειακή γραμμή Ρίου – Αντιρρίου με σκοπό να συμβάλει στην επιτυχία αλλά και στην περιφρούρηση της απεργίας.

Η Λιμενική αρχή στηριζόμενη σε πληροφόρηση των τοπικών πλοιοκτητών αυθαίρετα και με τρόπο ξένο με την ιδιότητα και τον ρόλο της αποφάνθηκε ότι δήθεν οι Ναυτεργάτες δεν απεργούσαν και ότι ο Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ παραβίασε το άρθρο 292 του Ποινικού Κώδικα περί παρακώλυσης συγκοινωνίας!!!

Η δίωξη αυτή, όπως και άλλες σε βάρος στελεχών της ΠΕΝΕΝ αλλά και δεκάδων Ναυτεργατών τα τελευταία χρόνια, είναι ενταγμένη στα πλαίσια της τρομοκράτησης που οργανώνει η κυβέρνηση και το εφοπλιστικό κεφάλαιο για να υποτάξει την αγωνιστική θέληση των αγωνιζόμενων Ναυτεργατών και να νομιμοποιήσει την ασυδοσία και την αυθαιρεσία τους που οργιάζει στον χώρο της Ναυτιλίας!

Είναι σαφές και αυτονόητο ότι η αντιδημοκρατική και αυταρχική στάση της κυβέρνησης και των οργάνων της θα πέσει στο κενό και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να πτοήσουν ούτε την ΠΕΝΕΝ ούτε τα στελέχη της αλλά ούτε και τους Ναυτεργάτες και τον κλάδο μας που ήταν και θα παραμείνουν στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στις καταστροφικές και βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές παλιές και νέες.

Αποτελεί ντροπή και κατάντημα του αίσχιστου είδους για την ψευτοαριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και την θλιβερή πολιτική ηγεσία του ΥΕΝ τα όργανα και οι υπηρεσίες του Υπουργείου Ναυτιλίας να πρωτοστατούν στην άσκηση διώξεων αλλά και να αναπαράγουν τις ίδιες θεωρίες για την υπονόμευση των δίκαιων αγώνων των εργαζομένων που επί σειρά ετών χρησιμοποιούσε το παλιό αστικό πολιτικό κατεστημένο όπου η στόχευσή του ήταν ότι οι αγώνες αντιμετωπίζονται με αυταρχισμό και στοχοποιούνται ως εχθρική κίνηση σε βάρος τους για αυτό πρέπει να ποινικοποιούνται για να διασφαλίζεται η εργασιακή ειρήνη αλλά και να εμπεδώνεται η εργοδοτική αυθαιρεσία!!  

Η πάλη και οι αγώνες της εργατικής τάξης και των συνδικάτων δεν είναι παράνομοι, αντίθετα παράνομες είναι οι πολιτικές που κατακρεουργούν τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων και οδηγούν τον λαό στην φτώχεια και την εξαθλίωση .

Σημειώνουμε ότι ανάλογη δίωξη ασκήθηκε και σε βάρος του τοπικού αντιπροσώπου της ΠΝΟ στην Πάτρα.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                   Κροκίδης Νικόλαος