Στάση πληρωμών καταγράφεται στις επικουρικές συντάξεις, οι οποίες θα ψαλιδιστούν πάλι το 2019. Επί δυόμισι χρόνια δεν μπορούν να εκδοθούν αφού… ψάχνουν τον μαθηματικό τύπο του υπολογισμού τους. Για τις περίπου 75.000 αιτήσεις που έχουν κατατεθεί από την 1η Ιανουαρίου 2015 και μετά, κανείς δεν γνωρίζει όχι μόνο το πότε θα εκδοθούν, αλλά και το πώς θα υπολογιστεί η σύνταξη, καθώς ακόμη δεν έχει βρεθεί ο απαιτούμενος μαθηματικός τύπος.

Το υπουργείο Εργασίας διατηρεί στο ράφι 129.000 επικουρικές συντάξεις κόστους 650 εκατ. ευρώ, παρά τις μειώσεις 21%-40%, καθώς ούτε με τις πρόσφατες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που συζητείται στη Βουλή επιλύεται το πρόβλημα με τον μαθηματικό τύπο υπολογισμού του τμήματος της σύνταξης μετά την 1η Ιανουαρίου 2015.

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο περίφημος νόμος Κατρούγκαλου -με το οποίο επέρχονται μειώσεις στις συντάξεις έως 30%– δεν εφαρμόζεται ακόμη στο σύνολό του, αφού δεν έχουν εκδοθεί οι απαραίτητες εγκύκλιοι από το υπουργείο Εργασίας. Έτσι, οι περισσότεροι δικαιούχοι (περίπου το 55%) περιμένουν ήδη δεκαπέντε μήνες (και είναι άγνωστο πόσο θα περιμένουν ακόμη) για να πάρουν τη σύνταξή τους.

Οι υπηρεσίες του ΕΦΚΑ, λόγω απουσίας των σχετικών εγκυκλίων, δεν είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν τις αιτήσεις συνταξιοδότησης με διαδοχική ασφάλιση για συντάξεις χηρείας, καθώς και για τον χρόνο ασφάλισης εξωτερικού. Έτσι, σήμερα το ηλεκτρονικό σύστημα του ΕΦΚΑ, μπορεί να επεξεργαστεί μόνο απλές περιπτώσεις συντάξεων γήρατος και αναπηρίας. Οι περίπου 15.000 δικαιούχοι των νέων ψαλιδισμένων συντάξεων χηρείας λαμβάνουν ακόμα προσωρινές συντάξεις ύψους 346 ευρώ μηνιαίως (κι αυτές με καθυστέρηση).

Πηγή:ergasianet.gr

11η Αντιρατσιστική Γιορτή 23 & 24 Σεπτέμβρη 2017, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256)

Το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών και η Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό” μας καλούν το Σαββατοκύριακο 23 και 24 Σεπτέμβρη στην 11η Αντιρατσιστική Γιορτή τους. Μια μεγάλη συνάντηση συνύπαρξης και αλληλεγγύης, αντίστασης και διεκδίκησης ντόπιων, προσφύγων και μεταναστών. Με συναυλίες, συζητήσεις, προβολές, εκθέσεις φωτογραφίας, σκίτσου και βιβλίου, θεατρικά, παιδότοπο, δρώμενα και διεθνή κουζίνα.

ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ 11ης ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ

Η 11η Αντιρατσιστική Γιορτή, γίνεται την ώρα που πόλεμοι και οι επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή και την Αφρική κλιμακώνονται δημιουργώντας νέα καραβάνια ξεριζωμένων ανθρώπων. Το Αιγαίο και η Μεσόγειος μετατρέπονται σε πεδίο πολεμικών ασκήσεων και επιχειρήσεων, φέρνοντας ακόμα πιο κοντά μας τον κίνδυνο των θερμών επεισοδίων και της πολεμικής ανάφλεξης με φόντο τα ενεργειακά κοιτάσματα και τους αγωγούς της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Στα ελληνικά νησιά και στην ενδοχώρα, τα θύματα της φτώχειας και του πολέμου πνίγονται, φυλακίζονται, απελαύνονται και βασανίζονται σε φυλακές και άθλια προσφυγικά στρατόπεδα, στο όνομα της “αποτροπής” νέων εισόδων απελπισμένων ανθρώπων με ευθύνη των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και την ουσιαστική συνδρομή Ελλάδας και Τουρκίας στην υλοποίηση των πιο απάνθρωπων συμφωνιών των τελευταίων δεκαετιών. Την ίδια στιγμή, οι ρατσιστικές πολιτικές της Ευρώπης – Φρούριο αξιοποιούνται από ακροδεξιές και φασιστικές δυνάμεις διεθνώς, που αυξάνουν την πολιτική επιρροή τους στο έδαφος της κρίσης. Η Λεπέν αποσπά εκατομμύρια ψήφους αγανακτισμένων ανθρώπων κι αυξάνει την πολιτική εμβέλεια της ρατσιστικής ακροδεξιάς στη Γαλλία στο έδαφος της ισλαμοφοβίας, της τρομοϋστερίας και της λιτότητας των Ολάντ και Μακρόν. Στη Βρετανία οι ρατσιστικές επιθέσεις αυξάνονται μετά το δημοψήφισμα υπέρ της εξόδου από την ΕΕ το οποίο καρπώθηκαν κυρίως ακροδεξιές ρατσιστικές δυνάμεις. Ενώ στην Ελλάδα οι νεοναζί της ΧΑ ονειρεύονται να αξιοποιήσουν τις διεθνείς ακροδεξιές επιτυχίες, ξαναζεσταίνοντας τα τάγματα εφόδου για πρώτη φορά μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα το 2013 που τους έστειλε στο εδώλιο του κατηγορουμένου.   

Την ίδια στιγμή, οι μεγαλειώδεις διεθνείς κινητοποιήσεις κατά της πολιτικής του Τραμπ στις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο, το συγκλονιστικό κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, οι πρόσφατες αντιρατσιστικές διαδηλώσεις πολλών χιλιάδων ανθρώπων από τη Βρετανία και την Ιταλία, μέχρι την Ολλανδία, την Ισπανία και την Ελλάδα που διεκδικούν ανοιχτά σύνορα, ίσα δικαιώματα και περιθωριοποίηση της ακροδεξιάς και των φασιστών, δείχνουν πως η δύναμη της αντίστασης και της διεκδίκησης μιας καλύτερης ζωής για όλους είναι παρούσα. Στην Ελλάδα το προηγούμενο διάστημα πρόσφυγες και αλληλέγγυοι δώσαμε μαζί τη μάχη για ανοιχτά σύνορα και ανοιχτές πόλεις στα θύματα του πολέμου, για την καταδίκη των φασιστικών συμμοριών, ενάντια στον πόλεμο και τις διευκολύνσεις στα πολεμικά πλοία και αεροπλάνα που βομβαρδίζουν τη Συρία. Συνεχίζουμε. 

Σας καλούμε στη φετινή 11η αντιρατσιστική γιορτή μας μαζί με δεκάδες κοινότητες προσφύγων και μεταναστών, ομάδες αλληλεγγύης, οργανώσεις αντίστασης και διεκδίκησης, συνδικάτα εργαζομένων και τοπικές συλλογικότητες. Για να συναντηθούμε, να διασκεδάσουμε, να συζητήσουμε, να συντονίσουμε τη δράση μας. Για έναν άλλο κόσμο, χωρίς πολέμους, φτώχεια και ρατσισμό. Για μια κοινωνία ειρήνης, αλληλεγγύης και ισότητας. Μια ζωή με δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, θρησκεία ή εθνικότητα.

Μαζί θα ζήσουμε, θα αγωνιστούμε, θα νικήσουμε!  

Σας περιμένουμε στις 23 & 24 Σεπτέμβρη στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών.

Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών – Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» 

Πηγή: rproject.gr

Οι παλιοί αριστεροί συνήθιζαν να λένε για όποιον έκανε σοβαρά πολιτικά στραβοπατήματα και έπαιρνε στραβό δρόμο, πως η συνέχειά του δεν είχε τέλος. «Όταν πάρεις τον κατήφορο, δεν υπάρχει πάτος», λέγανε χαρακτηριστικά.

Δυστυχώς αυτή η ρήση βρίσκει την τέλεια εφαρμογή της στην πολιτική πορεία του Αλ. Τσίπρα με οδυνηρές συνέπειες για τον τόπο.

Η πρώτη μεγάλη μετάλλαξη του Αλ. Τσίπρα και του μεγάλου τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ, που δυστυχώς τον ακολούθησε, υπήρξε η συνθηκολόγηση του τρίτου μνημονίου, το οποίο διαδέχθηκε το τέταρτο μνημόνιο και στη συνέχεια οι υποδουλωτικές δεσμεύσεις μέχρι το 2060!

Φαίνεται, όμως, ότι δεν είδαμε ακόμα τίποτα.

Ο νεομνημονιακός Τσίπρας είναι ακράτητος.

Από τη λογική, ψευδή και παραπλανητική ούτως ή άλλως, «εγκρίνουμε και εφαρμόζουμε τα μνημόνια από ανάγκη», ο αχόρταγος πρωθυπουργός πέρασε στην αρχή ντροπαλά και τώρα ακραία επιθετικά στον ρόλο του διαφημιστή των επενδυτικών deal μεγάλων πολυεθνικών που έχουν εξαγοράσει ελληνικές εταιρείες.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Αλ. Τσίπρας με λίγες μέρες διαφορά επισκέφθηκε την καπνοβιομηχανία (!) της αμερικανικής πολυεθνικής Philip Morris στον Ασπρόπυργο, η οποία εξαγόρασε την ιστορική ελληνική εταιρεία Παπαστράτος και στην συνέχεια την ελληνική εταιρεία φυσικών καλλυντικών Apivita, η οποία και αυτή εξαγοράστηκε από την ισπανική πολυεθνική PUIG.

Ο Αλ. Τσίπρας θέλει να εμφανιστεί ως ο πρωθυπουργός των μεγάλων ξένων επενδύσεων.

Επειδή, όμως, πραγματικά νέες ξένες επενδύσεις δεν υπάρχουν, ο Αλ. Τσίπρας χωρίς κανέναν δισταγμό δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στις εξαγορές από πολυεθνικές ελληνικών επιχειρήσεων.

Αν οι κατηγορίες που δεχόταν ο Τσίπρας (κάκιστα γι’ αυτούς που τις εκτόξευαν) ήταν πως ο ΣΥΡΙΖΑ εμποδίζει τις ξένες επενδύσεις, ο Αλ. Τσίπρας όχι μόνο τους διαψεύδει στην πράξη αλλά και διαφημίζει την επέλαση του ξένου κεφαλαίου, μέχρι πλήρους αφελληνισμού της ελληνικής οικονομίας.

Άλλωστε είναι ο Τσίπρας που έχει προχωρήσει στο μεγαλύτερο μέχρι τώρα ξεπούλημα εθνικού πλούτου σε ξένα χέρια και στην εκχώρηση δημόσιων στρατηγικών επιχειρήσεων και υποδομών στο ξένο μεγάλο κεφάλαιο και σε ξένες κρατικές επιχειρήσεις.

Ο Τσίπρας φιλοδοξεί να γίνει ο Macron της Ελλάδας: Ο άνθρωπος των τραπεζών, του ευρώ, της άκρατης παγκοσμιοποίησης, των πολυεθνικών και της λεγόμενης ευρωπαϊκής ”εμβάθυνσης”, που στην ουσία σημαίνει περαιτέρω Γερμανοποίηση της ΕΕ. Ο πρωθυπουργός των 360 ευρώ «μισθού» της νεολαίας και ο πρωθυπουργός της πλήρους κατεδάφισης εργασιακών δικαιωμάτων και σχέσεων, όπου η απεργία θα είναι μουσειακό είδος.

Η νέα στροφή του Τσίπρα, η οποία στην πράξη έχει συντελεστεί εδώ και καιρό, μόνο η Δεξιά δεν την έχει καταλάβει ακόμα και ασκεί μια άσφαιρη αδέξια αντιπολίτευση, δεν έχει τακτικό, αλλά στρατηγικό χαρακτήρα.

Με την αναφορά στον Α. Παπανδρέου ο Τσίπρας θέλει να αποσείσει το στίγμα του ψεύτη, αφού και ο Ανδρέας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παρομοίως.

Με την Philip Morris, μια βιομηχανία που βλάπτει σοβαρά την υγεία από τη μια και την «οικολογική» Apivita των φυσικών καλλυντικών της PUIG από την άλλη, επιδιώκει να αποδειχθεί «μητσοτακικότερος του Μητσοτάκη».

Να καταγραφεί ως ο  όψιμος νεοφιλελεύθερος ,που έχει καταστεί πολύ πιο επιθετικός από τον νεοφιλελεύθερο από κούνια.

Η τραγωδία είναι ότι η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός θα πληρώσουν ακόμα πιο ακριβά όλα αυτά τα άγρια πειράματα παλιών και όψιμων νεοφιλελεύθερων, οι οποίοι δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να συναγωνίζονται, κάτω από την σημαία του ευρώ και της γερμανικής Ευρώπης, στην διαπλοκή, στην παράδοση της χώρας, στην καταλήστευση και στο ξεπούλημά της με μεγάλο θύμα τον λαό μας και την νεολαία, με τον πρώτο φυσικά να έχει και αυτός ευθύνη για το κατάντημα.

Στη χώρα διαμορφώνεται ένα νέο τόσο βαθύ και τόσο αδιέξοδο και παρακμιακό πολιτικό σκηνικό, που μόνο μια μεγάλη δημοκρατική ανατροπή μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα.

Κ.Τ

Υ.Γ: Δεν είναι από πολλές πλευρές τυχαίες οι προτιμήσεις Τσίπρα στον μεταποιητικό χώρο.

Επιλέγει, πρώτον, εταιρείες που δεν είναι προβληματικές και δεν έχουν πληγεί ιδιαίτερα από την κρίση και, δεύτερον, επιλέγει προσεκτικά εταιρείες που δεν θα έχει ιδιαίτερα προβλήματα με τους εργαζόμενους και το σωματείο τους, διότι στο 90% των επιχειρήσεων της χώρας θα έτρωγε ”γιούχα” και ”ντομάτες”.

Πηγή: iskra.gr

Ο Μιτεράν είχε πει κάποτε ότι «πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων».

Αν είναι έτσι, τότε η διαχείριση που επιφύλαξε το ελληνικό κράτος στο οικουμενικό σύμβολο της Πνύκας ήταν ακριβώς εκείνη που αρμόζει σε ό,τι συμβολίζουν τόσο οι ντόπιοι ταγοί «εθνοσωτήρες»όσο και οι διεθνείς τους σύμμαχοι.

Ο Τσίπρας και σύσσωμο το αστικό πολιτικό προσωπικό της χώρας προσέφεραν ως επικοινωνιακό «ταμπλό βιβάν» την Ακρόπολη σε έναν υπολουδοβίκο γ’ κατηγορίας.

Παραχώρησαν τον Ιερό Βράχο στον πρώην γενικό γραμματέα και κατοπινό υπουργό του… Ολαντρέου. Σε έναν επενδυτικό τραπεζίτη του οίκου Ρότσιλντ που το μιντιακό κατεστημένο έσπρωξε στη θέση του προέδρου της Γαλλίας. Και που τώρα αυτός, όπως όλοι οι πρόθυμοι πλασιέ των μονοπωλίων που βρέθηκαν πριν από αυτόν στην ίδια θέση -όπως πέρσι ο Ολάντ και προ δεκαετίας ο Σαρκοζί -φρόντισε να συνοδεύσει καμιά 40 εκπροσώπους πολυεθνικών της Γαλλίας που ήρθαν να κάνουν τα «ψώνια» τους στην Ελλάδα…

Ο Τσίπρας από την δική του μεριά αξιοποίησε κι αυτός το φόντο της Ακρόπολης για να θαμπώσει τους «ιθαγενείς». Πώς;

• Πουλώντας ξανά τα ίδια «φύκια» περί «αλλαγής της Ευρώπης» όπου ως «Ευρώπη» αποκαλούν καταχρηστικά την ΕΕ, δηλαδή τον κληρονόμο της Ιεράς Συμμαχίας και της Ιεράς Εξέτασης.
• Κενολογώντας περί «αξιών του Διαφωτισμού» μπροστά στον πρόεδρο μιας χώρας που εν έτη 2017 διατηρεί ακόμα αποικίες από την Μαρτινίκα και τη Γουινέα μέχρι τις Αντίλλες και την Γουαδελούπη.
• Φλυαρώντας περί «επενδύσεων» μπροστά στον πρόεδρο μιας χώρας που ρήμαξε την Συρία και που προχτές ανακοίνωσε την προθυμία των γαλλικών κεφαλαίων για… «επενδυτική» ανοικοδόμηση της Συρίας.
• Ψευδολογώντας κατά το σύνηθες περί έλευσης της εξόδου από τις συνέπειες της κρίσης – λες και η έλευση Μακρόν έφερε μαζί της και την αποκατάσταση των μνημονιακώνεισοδηματικών απωλειών ή την κατάργηση των 700 μνημονιακών νόμων και των 30.000 εφαρμοστικών τους διατάξεων.
• Φροντίζοντας στην προσφώνησή του προς τον Μακρόν – τον συνοδευόμενο από τον κύριο «Total», τον κύριο«Suez», τον κύριο «Lafarge», τον κύριο «BPI», τον κύριο «Alstom», τον κύριο «Vinci» – να βάλει και ολίγον από… Μαρξ.

Και ποιός είναι τώρα ο «μύθος»;

Για τους Έλληνες – που ακούγοντας τα ελληνικά του Μακρόν δεν μπορεί παρά να θυμήθηκαν εκείνο το προ 40 χρόνων αμίμητο σκετσάκι του ΧάρυΚλυν για τον Ζισκάρ ντ’ Εστέν – ο μύθος είναι ότι έρχεται νέα γαλλική φιλία και συμμαχία μετά «επενδύσεων».  

Για τους «επενδυτές», η αλήθεια είναι αυτή που κατέγραψε η συνάδελφος Μαρία Δεναξά και μετέδωσε το France Info TV:

«Μια επίσκεψη με ισχυρή οικονομική διάσταση (…). Η Γαλλία η οποία αντιπροσωπεύει το 10% των ξένων «επενδύσεων» στην Ελλάδα, ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ τις ευκαιρίες που ανοίγονται, με την οικονομική ανάκαμψη και το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΟΝΟ των κινεζικών και γερμανικών επιχειρήσεων!»

Και ποιό είναι το συμπέρασμα από μια επίσκεψη από την οποία οι γαλλικές πολυεθνικές επιδιώκουν να μην αφήσουν μόνο σε Γερμανούς και Κινέζους τα ελληνικά «φιλέτα»; Μα, όπως σημειώνει και πάλι η Μαρία, ότι «από τις «επενδύσεις» έως το ξεπούλημα, ένας μύθος δρόμος»!

Οι εκπρόσωποι του γαλλικού ιμπεριαλισμού, λοιπόν, με τον πρόεδρο που τους συνοδεύει στις εδώ μπίζνες τους, έγιναν δεκτοί από την ημετέρα τάξη της μνημονιακήςμπανανίας όπως αρμόζει στην άλλη, την «σκοτεινή» πλευρά της Πνύκας.

Γιατί από εκεί, από την Πνύκα, εκτός από τον Περικλή πέρασε και ο Κλέωνας… Εκτός από τον Δημοσθένη πέρασε και ο Αλκιβιάδης…

Η Ακρόπολη και ο Ιερός Βράχος ως παγκόσμια σύμβολα δεν αντιπροσωπεύουν για τον Μακρόν και τους εγχώριους φίλους του το αίτημα για οικουμενική Δημοκρατία όπως αυτή που συνέλαβαν οι 20.000 ελεύθεροι Αθηναίοι πολίτες της αρχαιότητας.

• Αντιπροσωπεύουν απλώς το ντεκόρ της διαιώνισης του καθεστώτος της βαρβαρότητας που βίωναν οι 400.000 δούλοι της Αττικής στην αρχαιότητα.
• Αντιπροσωπεύουν το φόντο της προ Σόλωνα και «σεισάχθειας» εποχής, όταν ίσχυε ο θεσμός της υποδούλωσης για χρέη εφόσον ο πολίτης που δεν μπορούσε να ξεπληρώσει το δανειστή του έχανε την ελευθερία του.
• Αντιπροσωπεύουν όχι την Αθήνα της Δημοκρατίας, αλλά την Αθήνα του Ταμείου της Δήλου, του αφανισμού της Μήλου, των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και του Πελοποννησιακού πολέμου.

    Αυτό είναι το μήνυμα της εικόνας με τις αγκαλιές και τα φιλιά του Τσίπρα με τον Μακρόν στην Πνύκα με φόντο την Ακρόπολη.

    Για το άλλο μήνυμα, αυτό που όντως ανταποκρίνεται στην Ακρόπολη και στην Πνύκα ως παγκόσμια σύμβολα όλων όσα μπορεί και όλων όσα αξίζει να ζήσει ο λαός μας και όλη η ανθρωπότητα, θα πρέπει κανείς να κοιτάξει δίπλα. Αριστερά.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή: imerodromos.gr