του Δάνη Παπαβασιλείου

[11^η Σεπτεμβρίου του 2001. Οι λεπτομέρειες, ο σχεδιασμός και όλοι οι εμπλεκόμενοι, για το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους, ίσως αποκαλυφθούν χρόνια αργότερα, ίσως και όχι. Πάντως, αν κάτι έχει ήδη αποδειχθεί είναι πως η πολιτική των ΗΠΑ, όπως εφαρμόστηκε στη συνέχεια, δεν είχε κανένα πρόβλημα να εκμεταλλευτεί το χτύπημα, για να εξαπολύσει ιμπεριαλιστικές επιθέσεις, εξυπηρετώντας γεωπολιτικές επιδιώξεις και συμφέροντα εκατομμυρίων. Νεκροί από την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους, νεκροί από τις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις.

Αμέσως μετά την 11^η Σεπτεμβρίου υπήρξε το εξής ερώτημα: Μπορούσε να αποφευχθεί το χτύπημα; Οι απαντήσεις δεν άργησαν να έρθουν. 

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο του Δάνη Παπαβασιλείου, από το βιβλίο «Στα εργαστήρια κατασκευής πολέμων» (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή – Ριζοσπάστης»), με τίτλο: «11 Σεπτεμβρίου 2001: Ενα χτύπημα που μπορούσε να αποφευχθεί...». Αξίζει να σημειωθεί πως το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στο «Ριζοσπάστη» στις 23 Ιουνίου 2002., δηλαδή ούτε ένα χρόνο μετά το χτύπημα, και τα στοιχεία  ήταν αποκαλυπτικά… – Ημεροδρόμος].

Θα χρειαστεί πολύς καιρός ακόμη για να μάθουμε τι ακριβώς έγινε, ή δεν έγινε, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001. Το γεγονός παραμένει ότι το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης και το Πεντάγωνο έδωσε στην ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών την αφορμή να κηρύξει την «παγκόσμια αντιτρομοκρατική σταυροφορία», τον «πρώτο πόλεμο του 21ου αιώνα», όπως τον χαρακτήρισε ο πρόεδρος Μπους στις 11 Οκτώβρη του 2001.

Τα πρώτα ερωτήματα

Μετά το πρώτο πάγωμα της παγκόσμιας κοινής γνώμης μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής και των ανθρώπινων απωλειών αρχίζουν να τίθενται τα πρώτα και εύλογα ερωτήματα. Μεταξύ των άλλων, ανακύπτει το ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ένας μηχανισμός όπως αυτός που συγκροτούν το FBI, η CIA και τόσες άλλες επίσημες και μυστικές υπηρεσίες δεν εντόπισε έγκαιρα αυτούς που σχεδίαζαν μια τέτοιας έκτασης επιχείρηση; Ηταν, επομένως, δυνατόν να αποτραπεί αυτό το χτύπημα;

Τις πρώτες ώρες και τις πρώτες μέρες μετά το χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη οι αξιωματούχοι τόσο της αμερικανικής κυβέρνησης, όσο και των υπηρεσιών ασφαλείας, απαντούσαν με μισόλογα αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι υπηρεσίες είχαν λίγες και συγκεχυμένες πληροφορίες και ότι, επομένως, δεν ήταν δυνατόν να αποτραπεί το χτύπημα.

«Μπορούσαμε να το αποτρέψουμε..!»

Στις 30 Μάη του 2002, πριν περάσουν οκτώ μήνες από το χτύπημα, ο επικεφαλής του FBI Ρόμπερτ Μίλερ δήλωσε: «Είχαμε στα χέρια μας πληροφορίες που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν στους αεροπειρατές. Υπήρχαν «κόκκινες σημαίες» και κομμάτια του παζλ, τα οποία θα μπορούσαμε να τα έχουμε ενώσει». Ηταν η πρώτη φορά που οι αμερικανικές υπηρεσίες ομολογούσαν ανοιχτά ότι το χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη μπορούσε να αποτραπεί.

Της ομολογίας αυτής προηγήθηκε ένας καταιγισμός αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων, αμερικανικών, κυρίως, και βρετανικών εφημερίδων, με τα οποία αποδεικνυόταν ότι οι υπηρεσίες είχαν εντοπίσει εγκαίρως τις ύποπτες κινήσεις των αεροπειρατών και ότι είχαν εγκαίρως ενημερώσει τόσο τους πολιτικούς προϊσταμένους, όσο και την κυβερνητική ηγεσία. Μάλιστα, όπως αποκάλυψε η «Νιου Γιορκ Τάιμς», ο ίδιος ο πρόεδρος Μπους είχε ενημερωθεί στις 6 Αυγούστου του 2001 από έναν αξιωματούχο των κατώτερων κλιμακίων της CIA για επικείμενες αεροπειρατείες από μέλη της «Αλ Κάιντα». Και όμως, δεν έγινε τίποτα…

FBI και CIA γνώριζαν

Σύμφωνα, λοιπόν, με τις αποκαλύψεις του Τύπου, τον Ιούλιο του 2001, σημείωμα του FBI από την Αριζόνα προειδοποιούσε την κεντρική υπηρεσία ότι μεγάλος αριθμός Αράβων από τη Μέση Ανατολή παίρνει μαθήματα πτήσεων, ασφάλειας και λειτουργίας αεροδρομίων. Το γραφείο Αριζόνας ζήτησε έρευνα σε όλες τις σχολές πιλότων, αλλά «τα κεντρικά» δεν ανταποκρίθηκαν. Αποκαλύφθηκε ακόμη ότι πληροφορίες για τις δραστηριότητες μελών της «Αλ Κάιντα» είχαν δώσει στη CIA και το FBI οι υπηρεσίες της Αιγύπτου, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και των Φιλιππίνων.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ολιγωρία υπηρεσιών και κυβέρνησης οφείλεται σε κακή εκτίμηση, στη γραφειοκρατία, σε ανικανότητα. Αυτά υποστηρίζουν σήμερα οι αμερικανικές αρχές. Ομως, αυτή η εκδοχή καταρρίπτεται με μια καταγγελία που έκανε η πράκτορας του FBI Κόλιν Ρόουλιν από τη Μινεάπολη, σχετικά με τις έρευνες για έναν από τους υπόπτους, τον Ζακαρία Μασαουί.

«Σταματήστε την έρευνα»

Στις 16 Αυγούστου, η Ρόουλιν γράφει στην αναφορά της προς τον επικεφαλής του FBI, Ρόμπερτ Μίλερ, αποσπάσματα της οποίας δημοσίευσε το περιοδικό «Νιούσγουικ» το Μάη του 2002, ότι ένας από τους εκπαιδευτές στη σχολή πιλότων της Μινεάπολης ενημέρωσε το FBI για τις υποψίες που είχε για τον Μασαουί. Την επόμενη μέρα ο Μασαουί συνελήφθη με κατηγορίες που αφορούσαν την είσοδό του στη χώρα. Δύο ημέρες αργότερα πράκτορες στη Μινεσότα ζήτησαν από την Ουάσιγκτον την έκδοση ειδικού εντάλματος για να ερευνήσουν το προσωπικό κομπιούτερ του Μασαουί, αίτημα το οποίο απερρίφθη επανειλημμένως από το αρχηγείο του FBI. Στην αναφορά της, η Ρόουλιν τονίζει ότι «κάποιος αξιωματούχος στο αρχηγείο του FBI ήταν αποφασισμένος να εμποδίσει τις προσπάθειές της να εξασφαλίσει το ένταλμα». Δηλαδή, δεν επρόκειτο για αβλεψία, ή κακή εκτίμηση, αλλά για ρητή διαταγή τερματισμού της έρευνας.

Τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται και οι απαντήσεις (όταν δίνονται) είναι ελάχιστα πειστικές. Παρ’ όλα αυτά η «μηχανή του πολέμου» συνεχίζει απρόσκοπτα τη λειτουργία της. Μαζί μ’ αυτήν συνεχίζει το έργο του, ως απαραίτητο συμπλήρωμα, ο μηχανισμός της παραπληροφόρησης και της χειραγώγησης. Ενας μηχανισμός που ποτέ δε σταμάτησε και κάθε φορά προσαρμόζεται στις ανάγκες και τους στόχους των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Γραφείο Παραπληροφόρησης…

Στο πλαίσιο, λοιπόν, της καταπολέμησης του «κακού», η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να βαφτίσει το ψέμα «τακτική παραπλάνηση». Οπως έγραψε στις 22 Φλεβάρη του 2002 η εφημερίδα «Ουάσινγκτον Ποστ», η κυβέρνηση Μπους αποφάσισε την ίδρυση «Γραφείου Στρατηγικής Επιρροής» στο Πεντάγωνο! Στο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας αναφέρεται ότι αποστολή αυτής της υπηρεσίας είναι να «παραπλανά τον «εχθρό» για να προκαλεί σύγχυση στις τάξεις του, αλλά και να διοχετεύει παραπληροφόρηση ακόμη και σε φίλους και συμμάχους. Στόχος είναι τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης, που επικρίνουν την αμερικανική πολιτική»..!

Πηγή: imerodromos.gr

Η Χρυσαυγίτικη εγκληματική νεοναζιστική συμμορία και τα τάγματα εφόδου προσπαθούν και πάλι να σηκώσουν κεφάλι διοργανώνοντας συγκέντρωση σήμερα το απόγευμα στο εργατικό Πέραμα.

Πρόκειται για μια θρασύτατη απόπειρα να βγουν για άλλη μια φορά στο προσκήνιο των λαϊκών και εργατικών συνοικιών, εκεί ακριβώς που ανέπτυξαν την δολοφονική τους δράση και πρωταγωνίστησαν στην επίθεση ενάντια στα μέλη του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ.

Συνιστά πρόκληση για το εργατικό αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα της χώρας μας η προσπάθεια των νεοναζιστών να εμφανιστούν δημόσια στην Β΄ Περιφέρεια Πειραιά, στον ίδιο χώρο όπου δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα, στον χώρο που εξαπέλυσαν επιθέσεις σε πρόσφυγες και μετανάστες. Στον χώρο όπου έπαιξαν τον ρόλο των απεργοσπαστών, της δημιουργίας Χρυσαυγίτικου και εργοδοτικού συνδικάτου, στον χώρο που προσπάθησαν να αλώσουν και να τον μετατρέψουν σε προπύργιο της εγκληματικής τους οργάνωσης.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι πελώριες από την ασύδοτη, παρακρατική δράση της Χρυσής Αυγής.

Απαιτούμε να προχωρήσει ταχύτατα και να ολοκληρωθεί η δικαστική υπόθεση και να καταδικαστούν για τις εγκληματικές τους δράσεις.

Καμιά ανοχή στην νεοναζιστική οργάνωση, συνεχής αγωνιστική δράση για την πολιτική απομόνωση της.

Καλούμε τα Σωματεία, τις αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις, τα πολιτικά κόμματα, τους εργαζόμενους στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά να κινητοποιηθούν και να απομονώσουν την νεοναζιστική οργάνωση.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Κερατσίνι 4 χρόνια από την δολοφονία του Π. Φύσσα - Μεγάλη συγκέντρωση – πορεία και συναυλία στην μνήμη του

Με μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση στην οποία συμμετείχαν χιλιάδες λαού και στην οποία υπήρξε εντυπωσιακή παρουσία της νεολαίας κορυφώθηκαν οι εκδηλώσεις για τα 4 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι στις 18 Σεπτέμβρη 2017.

Η συγκέντρωση διοργανώθηκε από εργατικά σωματεία, αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις, την οικογένεια και τους φίλους του Παύλου Φύσσα και στην οποία πήραν μέρος πολιτικά κόμματα και άλλα συλλογικά και κοινωνικά κινήματα.

Στην πορεία που ακολούθησε από το μνημείο του Παύλου Φύσσα προς το Καστράκι κυριάρχησαν τα συνθήματα κατά της νεοφασιστικής οργάνωσης «Χρυσής Αυγής», για την ανάγκη να ολοκληρωθεί η δίκη και να καταδικαστεί για την εγκληματική της δράση η Χρυσαυγίτικη συμμορία.

Στην εξέλιξη της πορείας οι «γνωστοί άγνωστοι» προσπάθησαν να αμαυρώσουν την μεγάλη αντιφασιστική πορεία χωρίς όμως τελικά να τα καταφέρουν.

Στο τέλος πραγματοποιήθηκε συναυλία στο Καστράκι στην οποία πήραν μέρος εκατοντάδες λαού και νεολαίας.

Στην ίδια συγκέντρωση συμμετείχε και η ΠΕΝΕΝ με δικό της πανό.

Μιλώντας ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σε δημοσιογράφους ανάμεσα στα άλλα σημείωσε: «Βρισκόμαστε σήμερα εδώ να τιμήσουμε την μνήμη του αγωνιστή – αντιφασίστα Παύλου Φύσσα και να απαιτήσουμε για άλλη μια φορά να προχωρήσει ταχύτατα η διαδικασία της δίκης της νεοναζιστικής οργάνωσης και επιτέλους να καταδικαστεί για τα εγκλήματά της. Συνεχίζουμε τον αγώνα μέσα από τις γραμμές του εργατικού κινήματος για την απομόνωση της νεοναζιστικής ιδεολογίας και πολιτικής».

Τέλος στο Κερατσίνι πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση των σωματείων του ΠΑΜΕ στην οποία πήρε μέρος και ο Γ.Γ του ΚΚΕ.

***************************************************************************/////////////////////////************************************************************

ΟΜΟΦΩΝΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΠΕΝΕΝ - Κάλεσμα σε όλα τα συνδικάτα για μαζική συμμετοχή στις συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα στις 16/9  και στο Κερατσίνι στις 18/9/2017 για τα 4 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στηρίζει και θα συμμετάσχει στην πρωτοβουλία αντιπολεμικών – αντιιμπεριαλιστικών και αντιφασιστικών οργανώσεων που ανακοίνωσαν την συνδιοργάνωση ενωτικού συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα για τις 16/9/2017 και αντίστοιχα συμμετοχή στις αγωνιστικές εκδηλώσεις στο Κερατσίνι στις 18/9/2017 με αφορμή τα 4 χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από την νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση «Χρυσή Αυγή».

Την περίοδο που διανύουμε ο Αμερικανονατοϊκός ιμπεριαλισμός σε ανταγωνισμό με άλλες δυνάμεις, Ρωσίας – Κίνας, κλιμακώνει την επιθετικότητά του όχι μόνο στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου αλλά εκτοξεύει ανοικτά απειλές προς την Βενεζουέλα, την Β.Κορέα, το Ιράν για επέμβαση, στην προσπάθειά του να επεκτείνει την γεωστρατηγική επιρροή του, να υποτάξει τις χώρες αυτές και να εκμεταλλευτεί τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους.     

Ταυτόχρονα στις ΗΠΑ ο Τραμπ και η κυβέρνηση με την πολιτική τους ενισχύουν τον ρατσισμό, την ισλαμοφοβία, δίνουν χέρι βοηθείας σε φασιστικές και ρατσιστικές οργανώσεις, όπως έγινε πρόσφατα στο Σάρλοτσβιλ των ΗΠΑ.

Στην χώρα μας η δίκη της νεοφασιστικής Χρυσής Αυγής που ευθύνεται για πλήθος εγκληματικών δράσεων και ενεργειών, έχει εισέλθει στην τελική και πιο κρίσιμη και καθοριστική φάση της.

Ταυτόχρονα η δολοφονική αυτή ομάδα συνεχίζει και κλιμακώνει τις επιθέσεις της όπως δείχνουν τα γεγονότα με την δολοφονική επίθεση στον φοιτητή Αλέξη Λάζαρη, τις αντίστοιχες επιθέσεις σε Ασπρόπυργο και Μενίδι αλλά και σε διάφορα νησιά του Αιγαίου αποδείχνοντας ότι τα τάγματα εφόδου είναι σε πλήρη ετοιμότητα να συνεχίσουν την εγκληματική τους δράση.

Οι κινητοποιήσεις για την συμπλήρωση 4 χρόνων από την δολοφονία του Αγωνιστή Παύλου Φύσσα πρέπει να έχουν αντιιμπεριαλιστικό – αντιπολεμικό και αντιφασιστικό χαρακτήρα, να αναδείξουν την ευθύνη των δυνάμεων του ιμπεριαλισμού και την επιθετικότητα ως βασική αιτία της υποδαύλισης των πολεμικών συγκρούσεων σε διάφορες περιοχές του κόσμου, πρέπει με δριμύτητα να καταγγελθεί η ρατσιστική συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας για το κλείσιμο των συνόρων αλλά και την επαίσχυντη συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης στην επιχείρηση επαναπροώθησης και απελάσεων προσφύγων – μεταναστών αλλά και του εγκλεισμού τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης των θυμάτων της φτώχειας και των πολέμων.

Αυτή η ευρωενωσιακή πολιτική αποτελεί βούτυρο στο ψωμί των νεοφασιστικών κομμάτων και κινήσεων σε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και στην χώρα μας.

Με την συμμετοχή μας στις μεγάλες και αντιπολεμικές και αντιφασιστικές συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα και στο Κερατσίνι απαιτούμε:

Το σταμάτημα των πολέμων και των επεμβάσεων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε διάφορες χώρες.

Την κατάργηση της συμφωνίας Ε.Ε – Τουρκίας που πιστά εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση.

Την ολοκλήρωση της δίκης με την καταδίκη της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής και το κλείσιμο των γραφείων της.

Την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών που οδηγούν πλατιά λαϊκά και εργατικά στρώματα στην φτώχεια, στην εξαθλίωση και στο κοινωνικό περιθώριο.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη της, τους Ναυτεργάτες και όλους τους εργαζόμενους να πάρουν μέρος σε αυτές τις συγκεντρώσεις.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ

ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 16/9/2017 στις 6 μ.μ

ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ ΣΤΙΣ 18/9/2017 ΣΤΙΣ 6 μ.μ

Πειραιάς 11/9/2017

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Τον θαυμασμό στο αντεργατικό νομοσχέδιο που προωθεί o Εμανουέλ Μακρόν εκφράζει ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων, με αφορμή την επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στην Αθήνα.

Με μία μικρή «έπαρση» για το γεγονός ότι στην Ελλάδα πολλές από τις «μεταρρυθμίσεις» που προωθούνται στη Γαλλία έχουν ήδη εμπεδωθεί, ο ΣΕΒ αναφέρει ότι «απομένει να αποδειχθεί πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει ένα από τα πιο σκληροπυρηνικά συστήματα εργασιακών σχέσεων στην Ευρώπη (μαζί με εκείνα της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας πριν την κρίση)».

Σύμφωνα με τον ΣΕΒ η μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στη Γαλλία περιλαμβάνει:

α) οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για μισθούς και απασχόληση να αποκεντρωθούν προς το κλαδικό/ επιχειρησιακό επίπεδο

β) οι απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις κάτω των 50 εργαζομένων (55% των εργαζομένων και 95% των γαλλικών επιχειρήσεων) να γίνονται από εκλεγμένους εκπροσώπους των εργαζομένων που δεν προέρχονται από τα εργατικά συνδικάτα σε εθνικό/κλαδικό επίπεδο

γ) στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις (άνω των 50 εργαζομένων), όπου είναι υποχρεωτική η συμμετοχή εκπροσώπων των εργαζομένων στη διοίκηση, να απλοποιηθεί ο κοινωνικός διάλογος με τη συγχώνευση του συμβουλίου εργασιών και των επιτροπών για υγιεινή και ασφάλεια (στα οποία συμμετέχουν και οι εργαζόμενοι) σε ένα κεντρικό φορέα, μειώνοντας έτσι το κόστος λειτουργίας

δ) η ελάχιστη διάρκεια και η συχνότητα ανανέωσης των ατομικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου να μην καθορίζονται πλέον από τη νομοθεσία, οι ρυθμίσεις της οποίας δεν εμπόδιζαν την καταχρηστική εφαρμογή τους στην αγορά εργασίας, αλλά να διαμορφώνονται σε ομοιοεπαγγελματικό επίπεδο, και

ε) οι απολύσεις να διευκολυνθούν με την εισαγωγή ανώτατων και κατώτατων ορίων στην αποζημίωση που επιδικάζεται από τα δικαστήρια επίλυσης εργατικών διαφορών, που πολλές φορές είναι υπέρογκες και αστάθμητες. Οι ρυθμίσεις, που θα αφορούν όχι μόνο τις νέες αλλά και τις παλαιές συμβάσεις, περιλαμβάνουν μια καθορισμένη κλίμακα αποζημιώσεων που ξεκινά με 3 μηνιαίους μισθούς για κάθε 2 χρόνια απασχόλησης.

«Επίσης, οι μεταρρυθμίσεις θα αλλάξουν τον τρόπο χορήγησης των επιδομάτων ανεργίας και θα ενισχύσουν το σύστημα επαγγελματικής κατάρτισης των εργαζομένων. Και στους δύο αυτούς τομείς, που χρηματοδοτούνται με χορηγίες προς τα συνδικάτα ύψους Euro 34 δισ. και Euro 30 δισ. ετησίως αντιστοίχως, τα συνδικάτα παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη διαχείριση των σχετικών πόρων, που είναι μέρος και της χρηματοοικονομικής τους ισχύος. Τα επιδόματα ανεργίας, εν προκειμένω, δε θα διανέμονται πλέον από τα εργατικά συνδικάτα αλλά από το κράτος, ώστε να επεκταθούν σε όλες τις κατηγορίες των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των αγροτών και των αυτοαπασχολούμενων, καθώς και αυτών που αποχωρούν εθελοντικά προς αναζήτηση νέας εργασίας.»

Με την ευκαιρία, ο ΣΕΒ υπενθύμισε ότι οι βιομήχανοι δεν είναι πρόθυμοι να κάνουν ούτε βήμα πίσω από τις… κατακτήσεις τους τα χρόνια των μνημονίων, σημειώνοντας πως ενδεχόμενη επαναφορά των προ κρίσης εργασιακών ρυθμίσεων «θα οδηγήσουν σε δυσκολότερη επίτευξη διεθνούς ανταγωνιστικότητας, σε απώθηση ξένων επενδύσεων, με δυσμενείς επιπτώσεις για το μέλλον της οικονομίας μας» – θυμίζοντας για μια ακόμη φορά ότι η ανάπτυξή τους περνάει πάνω από την ισοπέδωση των εργαζομένων.

Συνδικαλίζονται οι βιομήχανοι αλλά όχι οι εργαζόμενοι

Στο μεταξύ, σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΒ, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα που ανήκουν σε συνδικαλιστικές οργανώσεις ανέρχονται μεταξύ 10-20% του συνόλου. Στον αντίποδα, σχεδόν οι μισές (40%-50%) των ιδιωτικών επιχειρήσεων είναι μέλη εργοδοτικών οργανώσεων. Αν συνυπολογίσει κανείς ότι ο ΣΕΒ δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ εργοδοτικών και ταξικών συνδικάτων στην πραγματικότητα το ποσοστό της οργάνωσης στους χώρους εργασίας είναι πολύ μικρότερο. Με κυνισμό οι βιομήχανοι επιδεικνύουν έναν από τους βασικότερους λόγους για τις αλλεπάλληλες νίκες τους τα τελευταία χρόνια: την έλλειψη ταξικής οργάνωσης στους χώρους εργασίας.

Γ.Μ.

Πηγή: pandiera.gr