Όπως επανειλημμένα έχουμε αναφέρει την τελευταία 3ετία, το ελληνικό εφοπλιστικό λόμπυ βρίσκεται «στριμωγμένο» από τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα από την Επιτροπή ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αιτία οι αθέμιτες πρακτικές τις οποίες ακολουθεί η χώρα μας (αστικές κυβερνήσεις) υπέρ των ελλήνων εφοπλιστών για θέματα φορολογίας των ναυτιλιακών επιχειρήσεων.

Από πολιτικής άποψης για το θέμα αυτό έχουν εκδηλωθεί διαδοχικές δημόσιες παρεμβάσεις του Γιούνκερ, του Σόϊμπλε και άλλων παραγόντων της Ε.Ε ακόμη και της ίδιας της Μέρκελ.

Είναι προφανές ότι πίσω και πάνω από τις παρεμβάσεις αυτές δεν βρίσκεται ίχνος αντιπαράθεσης για περιορισμό και έλεγχο του μεγάλου κεφαλαίου στην άσκηση της επιχειρηματικής τους δράσης, δεν βρίσκεται για τον απλούστατο λόγο ότι η οικοδόμηση της πολιτικής της Ε.Ε στηρίζει τα συμφέροντα, την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου και αυτό είναι η πεμπτουσία της πολιτικής της.

Εξάλλου η ίδια η συγκρότηση της Ε.Ε, οι βασικές της αρχές και ελευθερίες 1) Ελεύθερη διακίνηση αγαθών, 2) Ελεύθερη διακίνηση υπηρεσιών, 3) Ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και 4) Ελεύθερη διακίνηση προσώπων και ακολούθως η οικονομική ένωση (ευρωζώνη) με την συνθήκη του Μάαστριχτ και οι πολιτικές που σχεδιάστηκαν και εφαρμόζονται, δεν αφήνουν την παραμικρή χαραμάδα ή την αυταπάτη για άσκηση φιλολαϊκής πολιτικής.

Η Ε.Ε οικοδομήθηκε στην βάση και στην αρχή της στήριξης, ενίσχυσης και κυριαρχίας του κεφαλαίου και σε αυτή την κατεύθυνση ενιαία διαμορφώνονται οι πολιτικές σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην αντιπαράθεση των ευρωπαϊκών οργάνων αλλά και της γερμανικής αστικής και οικονομικής ελίτ εναντίον των ελλήνων εφοπλιστών δεν είναι η φορολογική δικαιοσύνη αλλά βρίσκεται ο σκληρός ανταγωνισμός του γερμανικού εφοπλιστικού κεφαλαίου με το αντίστοιχο ελληνικό που από κοινού ερίζουν και διεκδικούν μεγαλύτερο μερίδιο και ρόλο στην παγκόσμια ναυτιλία και πάντα με όρους ανταγωνιστικότητας μεταξύ τους…..

Στην κατεύθυνση αυτή, ιδιαίτερα την περίοδο της κρίσης, τα ευρωπαϊκά όργανα διαπίστωσαν ότι το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο απολαμβάνει ιδιαίτερα προνόμια τα οποία συνιστούν αθέμιτες πρακτικές ανταγωνισμού στα πλαίσια της κοινής ναυτιλιακής πολιτικής της Ε.Ε.

Στο πλαίσιο αυτό τέθηκαν στο στόχαστρο των οργάνων της Ε.Ε (Επιτροπή ανταγωνισμού) το σύνολο των φορολογικών απαλλαγών του ελληνικού εφοπλισμού και οι σχετικές ρυθμίσεις που έχουν προωθηθεί από όλες ως τώρα τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Η έρευνα έδειξε ότι οι έλληνες εφοπλιστές την μοναδική φορολογία που συνεισφέρουν στο ελληνικό δημόσιο στην άσκηση της επιχειρηματικής ναυτιλιακής δραστηριότητας είναι η φορολογία επί της χωρητικότητας (τονάζ) των πλοίων και αποδείχτηκε ότι η συμβολή τους είναι παντελώς ανύπαρκτη στα δημόσια φορολογικά έσοδα και ταυτόχρονα απέχει κατά πολύ από την αντίστοιχη φορολόγηση των γερμανών εφοπλιστών αλλά και άλλων χωρών της Ε.Ε.

Το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο αυτό το σκανδαλώδες φορολογικό καθεστώς (αλλά κατ’ εμάς πολύ ευρύτερο αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο) για την ναυτιλία και ιδιαίτερα στην ποντοπόρο, επί σειρά ετών προσπάθησε με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο να το συγκαλύψει προκειμένου να αποφύγει την κοινωνική ενοχοποίηση, την λαϊκή κατακραυγή αλλά και την ενδελεχή έρευνα από τα όργανα της Ε.Ε…..

Μάλιστα το διαπλεκόμενο εδώ και δεκαετίες αστικό πολιτικό σύστημα, σε ανταπόδοση των υπηρεσιών που του πρόσφερε το εφοπλιστικό λόμπυ, είχε εξασφαλίσει αυτά τα προνόμια να τα κατοχυρώσει και να τα προστατεύσει και στο ίδιο το Σύνταγμα της χώρας μας (Άρθρο 107).

Με τον τρόπο αυτό για δεκαετίες ωφελήθηκαν με δεκάδες δις ευρώ από την νομιμοφανή φοροαποφυγή τους….

Το θέμα αυτό έως σήμερα αποτελεί επτασφράγιστο μυστικό στην διαπραγμάτευση που γίνεται την τελευταία 3ετία μεταξύ των Υπουργείων Οικονομικών - Ναυτιλίας της χώρας μας από την αντίστοιχη διεύθυνση ανταγωνισμού της Ε.Ε.

Σχετικές δηλώσεις που έχουν γίνει τόσο από πλευράς Υπουργού Ε.Ν όσο και της Ε.Ε.Ε δείχνουν ότι η υπόθεση εξελίσσεται θετικά για τα εφοπλιστικά συμφέροντα και οι συζητήσεις αυτές αναμένονται να έχουν ολοκληρωθεί εντός του φετινού καλοκαιριού αφού η επανεξέτασή τους, ιδιαίτερα του φορολογικού συστήματος στην ναυτιλία (εφοπλιστές) αποτελεί μνημονιακή δέσμευση η οποία είναι η μόνη που δεν έχει υλοποιηθεί από τις κυβερνήσεις την περίοδο της μνημονιακής περιόδου.

Παρά τις επανειλημμένες μας έγγραφες παρεμβάσεις ως ΠΕΝΕΝ να λάβουμε γνώση των σχετικών διαπραγματεύσεων και κυρίως των θέσεων της κυβέρνησης, αυτό έχει καταστεί αδύνατον διότι η κυβέρνηση θεωρεί αδιανόητο να γνωστοποιήσει στην Ένωσή μας οτιδήποτε σχετικό με το «μεγάλο αυτό εθνικό ζήτημα».

Όμως από διαρροές σε έγκυρες ιστοσελίδες (που προφανώς έγιναν από το Υπουργείο Οικονομικών) προκύπτει ότι οι δύο πλευρές κυβέρνηση και Γενική διεύθυνση ανταγωνισμού της Ε.Ε πιθανότατα καταλήγουν αναφορικά με το σύστημα φορολογίας των εφοπλιστών στο εξής μοντέλο το οποίο θα περιλαμβάνεται σε έκθεση συμμόρφωσης με το τελευταίο προαπαιτούμενο της Δ΄αξιολόγησης.

1. Χρονική επέκταση της εθελοντικής εισφοράς των εφοπλιστών (οι πληροφορίες αναφέρουν για έναν ακόμη χρόνο). Οι εφοπλιστές ήταν οι ίδιοι που επινόησαν και επέβαλαν αυτήν την πρωτότυπη και σατανική πρόταση να συνεισφέρουν εθελοντικά το κάτι παραπάνω το οποίο είναι σταγόνα στον ωκεανό των κερδών που έχει αποκομίσει το μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο μέσα από την ασύδοτη επιχειρηματική του δράση.
2. Επιβολή ενός νέου φόρου για τα κέρδη των επιχειρήσεων τα οποία επαναπατρίζονται. Σημειώνουμε ότι με βάση το ισχύον φορολογικό καθεστώς τα κέρδη από ναυτιλιακές επιχειρήσεις που αποκτούν σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας δεν φορολογούνται στην Ελλάδα. Επίσης τα κέρδη αυτά απαλλάσσονται από την εισφορά αλληλεγγύης. Με την συμφωνία που αναμένεται μεταξύ Ε.Ε - κυβέρνησης, θα θεσπιστεί φορολογία για τα μερίσματα. Το παραμικρό δεν υπάρχει στα σχετικά δημοσιεύματα για το ύψος του συντελεστή με βάση τον οποίο θα υπολογίζεται ο νέος φόρος.
3. Τέλος σύμφωνα με τις ίδιες δημοσιογραφικές πληροφορίες, στο σχετικό κείμενο συμμόρφωσης οι νέες διατάξεις θα κλείνουν κάθε παράθυρο που επιτρέπει κέρδη, κυρίως από αλιευτικές επιχειρήσεις, που χαρακτηρίζονται ως ναυτιλιακές, να φορολογούνται με την εθελοντική εισφορά και όχι με τις γενικές διατάξεις της φορολόγησης των επιχειρήσεων. Με την διάταξη αυτή όχι μόνο δεν θίγονται οι μεγαλόσχημοι του εφοπλιστικού κεφαλαίου αλλά θεσμοθετούνται και τυπικά τα προνόμιά τους να τα ασκούν κατ’ αποκλειστικότητα οι ίδιοι!!!

Από όλα τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι ο έλεγχος της επιτροπής ανταγωνισμού και της αρμόδιας διεύθυνσης καταλήγει στην επιβεβαίωση της λαϊκής ρήσης «άνθρακες ο θησαυρός» ή με άλλα λόγια η υπόθεση αυτού του μεγάλου κοινωνικού και οικονομικού σκανδάλου που διαχρονικά εκμεταλλεύεται το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο πέφτει στα μαλακά περισσότερο ίσως και από αυτό που οι ίδιοι οι εφοπλιστές περίμεναν…

Τσίπρας, Δραγασάκης, Τσακαλώτος, Κουρουμπλής έδωσαν τα ρέστα τους στην υπεράσπιση της εφοπλιστικής ανταγωνιστικότητας, έβαλαν και αυτοί το λιθαράκι τους στην ευρωπαϊκή νομιμοποίηση της φοροασυλίας των ελλήνων εφοπλιστών και άνοιξαν νέους δρόμους για το ευρωπαϊκό εφοπλιστικό κεφάλαιο να διδαχθεί και να υιοθετήσει το ελληνικό μοντέλο το οποίο προφανώς παράγει περισσότερα υπερκέρδη στην άσκηση της επιχειρηματικής ναυτιλιακής δραστηριότητας…. Με άλλα λόγια η μάχη και ο αγώνας για τα εφοπλιστικά συμφέροντα δικαιώθηκε από την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική και το υπόλοιπο αστικό πολιτικό σύστημα που και αυτό συνέδραμε τα μέγιστα αυτή την κρίσιμη περίοδο που διήρκεσαν οι διαπραγματεύσεις…. Η άλλη όψη της ταξικής αστικής πολιτικής είναι τα συντρίμμια που έχουν συσσωρευτεί από τις πολιτικές της Ε.Ε , του ΔΝΤ και των κυβερνήσεων Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και αφορούν της γης τους κολασμένους, την εργατική τάξη, τα μικρά και λαϊκά στρώματα που θα εξακολουθούν για δεκαετίες ακόμη να υφίστανται τις συνέπειες της σκληρής και βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής στους μισθούς, τις συντάξεις, στην υπερφορολόγηση, στα εργασιακά τους δικαιώματα, στο ξεπούλημα κάθε πλουτοπαραγωγικού τομέα της χώρας μας. Οι εργαζόμενοι, ο λαός, η νεολαία, οι ναυτεργάτες έχουν μόνο έναν δρόμο μπροστά τους για να υπερασπίσουν την ζωή και τα δικαιώματά τους, τον οργανωμένο ταξικό και αταλάντευτο αγώνα τους με στόχο και προσήλωση αυτή η πολιτική να ανατραπεί για να ανοίξει ένας άλλος ελπιδοφόρος δρόμος που θα έχει ως ορόσημο τα εργατικά και λαϊκά συμφέροντα.

Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ

Αντώνη Νταλακογεώργου

Υ.Γ.: Αποτελεί αναπάντητο ερωτηματικό γιατί οι δυνάμεις της αριστεράς στο σύνολό τους που συμμετέχουν στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, όλο αυτό το διάστημα των διαπραγματεύσεων έχουν σιωπήσει, δεν έχουν καταθέσει ούτε μια ερώτηση στα κοινοτικά όργανα και γενικότερα απέφυγαν να επικρίνουν και να καταγγείλουν την άθλια στάση της κυβέρνησης.

Η απόφαση της Hyundai Heavy Industries (HHI) να αναστείλει προσωρινά τη λειτουργία του τμήματος κατασκευής offshore εγκαταστάσεων τον ερχόμενο Αύγουστο έχει προκαλέσει αναταραχές στο εργατικό δυναμικό της. Η απόφαση αυτή ελήφθη καθώς έχουν μειωθεί δραματικά οι παραγγελίες για offshore κατασκευές, ενώ εκτιμάται ότι μέχρι τα τέλη του τρέχοντος Ιουλίου ο συγκεκριμένος τομέας της HHI δεν θα έχει πλέον άλλο αντικείμενο για εργασία.

Εκατοντάδες εργαζόμενοι ανακοίνωσαν ότι θα προβούν σε απεργιακές κινητοποιήσεις ως διαμαρτυρία για την απόφαση της HHI, καθώς αυτό οδηγεί σε μαζικές απολύσεις περίπου 5.600 ατόμων, διαταράσσοντας την εργασιακή ασφάλειά τους.

Εργατικά σωματεία των ναυπηγείων της HHI έχουν εξαγγείλει απεργίες από τις 19 έως τις 24 Ιουλίου με περαιτέρω κλιμάκωσή τους, με στόχο την εξεύρεση κάποιας λύσης η οποία θα εξυπηρετεί τόσο τη διοίκηση του νοτιοκορεάτικου ναυπηγικού ομίλου όσο και τους εργαζόμενους.

Πρόσφατα η HHI ανακοίνωσε ότι κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2018 οι παραγγελίες που έλαβε για τη ναυπήγηση νέων πλοίων αντιπροσώπευσαν μόλις το 28% του ετήσιου στόχου των $10,17 δις, λόγω των σημαντικά μειωμένων παραγγελιών στον τομέα των offshore κατασκευών.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Η υπερθέρμανση των ωκεανών λόγω της κλιματικής αλλαγής δε γίνονται αισθητές μόνο από μικρότερους οργανισμούς όπως τα κοράλλια, αλλά επηρεάζουν και μεγάλα αρπακτικά ζώα όπως οι καρχαρίες, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η μελέτη του Πανεπιστημίου Macquarie αποκαλύπτει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού κατά μόλις 3 βαθμούς Κελσίου, αλλοίωσε τη συμπεριφορά των νεοσσών καρχαριών.

Οι νεαροί καρχαρίες που επωάστηκαν σε θερμοκρασίες που προβλέπονται ως τα τέλη του αιώνα είχαν πολύ διαφορετικές προτιμήσεις ελιγμών και κίνησης σε σύγκριση με τους καρχαρίες που αναπτύσσονται στις σημερινές θερμοκρασίες του νερού.

«Ο εγκέφαλος του καρχαρία είναι πολύ παρόμοιος με το δικό μας, διότι έχει δύο ημισφαίρια, εξειδικευμένα στην ανάλυση συγκεκριμένων πληροφοριών. Η ιδιότητα αυτή είναι σαν να έχεις έναν υπολογιστή με διπλό επεξεργαστή: επιτρέπει στον εγκέφαλο να επεξεργάζεται τις πληροφορίες πιο αποτελεσματικά», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Καταρίνα Βίλα-Πούκα, από το Τμήμα Βιολογικών Επιστημών.

«Η ιδιότητα αυτή συνδέεται με ενισχυμένη νοημοσύνη και συχνά εκδηλώνεται στη συμπεριφορά, για παράδειγμα στην εμφάνιση κυρίαρχης πλευράς (αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας), ή στην προτίμηση να στρίψεις αριστερά ή δεξιά όταν περνάς ένα εμπόδιο», πρόσθεσε.

Πολλά από τα έμβρυα πέθαναν όταν εκτέθηκαν σε υψηλές θερμοκρασίες, αλλά εκείνα που επιβίωσαν είχαν ισχυρότερη διαμόρφωση δύο ημισφαιρίων, υποδηλώνοντας ενισχυμένες γνωστικές ικανότητες.

«Είναι πιθανό ότι αντισταθμίζεται έτσι η δυσμενής ανάπτυξη λόγω των υψηλών θερμοκρασιών. Είναι λογικό ότι τέτοιες αλλαγές θα επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο οι καρχαρίες περιηγούνται και μαθαίνουν το περιβάλλον τους, και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους», δήλωσε ο αναπληρωτής καθηγητής Κάλαμ Μπράουν, επικεφαλής του Τμήματος.

«Αυτό έχει σημαντικές επιπτώσεις στην επιβίωση επειδή μπορεί να επηρεάσει την εύρεση τροφής και συντρόφων και την αποφυγή αρπακτικών», πρόσθεσε.

Η μελέτη καταλήγει προειδοποιώντας για τις μεγάλες διαταραχές που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή.

«Τα αποτελέσματά μας παρέχουν περαιτέρω στοιχεία ότι οι καρχαρίες είναι ευαίσθητοι στις επιπτώσεις της μελλοντικής θέρμανσης των ωκεανών. Ως κορυφαία αρπακτικά, οι καρχαρίες συμβάλλουν στην εξισορρόπηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και οι αλλαγές στη συνήθη συμπεριφορά τους θα οδηγήσει στην κατάρρευση όλου του συστήματος και τη διαταραχή της τροφικής αλυσίδας».

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Από Χρήστο Καπούτση

Εννέα (9) χρόνια μετά τα Ιουλιανά του 1965, κατά περίεργη ιστορική συγκυρία, στις 15 ΙΟΥΛΙΟΥ του 1974, η χούντα των Αθηνών ανατρέπει τον εκλεγμένο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Με τον γνωστό ισχυρισμό του Δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη, «Βγάλτε από τη μέση τον Παπά, που δεν θέλει την Ένωση», ξεκίνησε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Είχε προηγηθεί επιστολή του Μακάριου στον «χουντοΠρόεδρο» Φ. Γκιζίκη στις 2 Ιουλίου 1974, με την οποίαν του ζητούσε, να αποχωρήσουν από την Κύπρο ΟΛΟΙ οι Έλληνες αξιωματικοί.

Το καθεστώς του Δικτάτορα Ιωαννίδη είχε συμφωνήσει από τις αρχές του 1974, με ανθρώπους της αμερικανικής Πρεσβείας,  για το πραξικόπημα και  την ανατροπή του Μακαρίου. Μάλιστα το σχέδιο της πραξικοπηματικής ανατροπής,  στις κρυπτογραφημένες συνομιλίες αναφερόταν με την κωδική ονομασία «Κόκα- Κόλα»!

Το πραξικόπημα πραγματοποιήθηκε στις 8:30 το πρωί της Δευτέρας 15 Ιουλίου 1974. Στόχος ήταν όχι μόνο η ανατροπή του Μακάριου, αλλά και η δολοφονία του! Απόδειξη γι’ αυτό είναι η ανακοίνωση του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων στρατηγού Μπονάνου στην ηγεσία των όπλων για το πραξικόπημα μισή ώρα νωρίτερα από την πραγματοποίησή του, δηλαδή στις 8:00: «Κύριοι, η εθνοφρουρά της Κύπρου ανέτρεψε τον Μακάριο, ο οποίος, μάλλον, είναι νεκρός». Σημαντικές ευθύνες προκύπτουν για τον τότε Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ,  που διαχειρίστηκε από το παρασκήνιο την Κυπριακή τραγωδία, ως άτυπος πρόεδρος των ΗΠΑ. Έχει αποδειχτεί ότι ο Κίσινγκερ, ενώ γνώριζε τα σχέδια ανατροπής του Μακαρίου, καθησύχαζε τους χουντικούς ότι οι Τούρκοι δεν θα αντιδράσουν, ταυτόχρονα όμως, ενθάρρυνε τους Τούρκους για την εισβολή στην Κύπρο!

Βέβαια, μια μέρα πριν από την τουρκική εισβολή, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος στην ομιλία του στον ΟΗΕ  την  19η ΙΟΥΛΙΟΥ 1974, μπροστά σε 132 Έθνη καταγγέλλει ότι η Ελλάδα  οργάνωσε με Έλληνες αξιωματικούς το πραξικόπημα. Αληθές! Αλλά διακηρύσσει αμέσως, ότι η Ελλάς παρεβίασε “κραυγαλέως” την ανεξαρτησία της Κύπρου και έτσι δικαιολογεί  έμμεσα και με βάση  το Διεθνές Δίκαιο (συνθήκη Ζυρίχης ) την τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο!!!.  «Το Συμβούλιον Ασφαλείας πρέπει να  καλέσει το στρατιωτικόν καθεστώς της Ελλάδος να ανακαλέση εκ Κύπρου τους Έλληνας αξιωματικούς και να θέση τέρμα εις την εισβολήν αυτού εις Κύπρον…», είπε μεταξύ άλλων στην Γ.Σ. του ΟΗΕ ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.  Ο τότε Τούρκος Πρωθυπουργός, ο Μουσταφά Μπουλέντ Ετζεβίτ, υποστήριξε ότι τα τουρκικά  στρατεύματα εισέβαλαν στην Κύπρο, διότι το ζήτησε ο Μακάριος. Σύμφωνα με έγγραφα του Φόρεϊν Όφις, ο Βρετανός πρωθυπουργός Χ. Ουίλσον είχε δώσει το πράσινο φως στους Τούρκους να εισβάλουν στην Κύπρο και δεσμεύτηκε να παρεμποδίσει την Ελλάδα στην περίπτωση που θα έσπευδε να βοηθήσει, με στρατιωτικά μέσα,  την Κύπρο.

Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο με την κωδική ονομασία «Αττίλας» ξεκίνησε την αυγή της 20ης Ιουλίου 1974, με αποβατικές και αεροπορικές επιχειρήσεις. Συμμετείχαν συνολικά γύρω στους 40.000 άνδρες υπό τη διοίκηση του αντιστρατήγου Νουρετίν Ερσίν. Η ελληνική πλευρά, διχασμένη και σε καθεστώς εμφυλίου (Μακαριακοί εναντίον Χουντικών), αντέδρασε καθυστερημένα. Η Τουρκία υποστήριξε ότι δεν επρόκειτο για εισβολή, αλλά για «ειρηνική επέμβαση», με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο, που είχε καταλυθεί από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου (15 Ιουλίου 1974).

Ακολούθησε ο ΑΤΤΙΛΑΣ 2, ενώ στην Ελλάδα είχε αποκατασταθεί η Δημοκρατία (24 Ιουλίου) και Πρωθυπουργός της χώρας ήταν ο Κ. Καραμανλής. 

Στις 3.30 τα χαράματα της 14ης του Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη αποτυχία στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) για την
κατάσταση στην Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα. Μία  ώρα αργότερα, τα τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο και άλλα σημεία της Κύπρου. Στην Αθήνα συνεδριάζει στις 6 τα χαράματα το Πολεμικό Συμβούλιο υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού  Κ. Καραμανλή και διαπιστώνει την τραγική αδυναμία της Ελλάδας να συνδράμει στρατιωτικά την  Κύπρο. “Η Κύπρος είναι μακριά” δηλώνει ο Κ. Καραμανλής.  Μέχρι το βράδυ, η ελληνοκυπριακή αντίσταση έχει ουσιαστικά καταρρεύσει και τα οχυρά εγκαταλείπονται. Στις 15 του Αυγούστου, τα στρατεύματα του «Αττίλα» μπαίνουν στην Αμμόχωστο, στις 16 του Αυγούστου ο «Αττίλας 2» ολοκληρώνεται με την κατάληψη της Μόρφου. Είναι  χαρακτηριστικό ότι, ο τότε επικεφαλής της  Εθνικής Φρουράς Κύπρου ο πραξικοπηματίας  ταξίαρχος Γεωργίτσης με αναφορά του προς το Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων στην Αθήνα, σημείωνε ότι «οι στρατιωτικές  μονάδες μας έχουν φθάσει εις τα όρια αποσυνθέσεως,  παρουσιάστηκαν σοβαρά κρούσματα αυτοδιαλύσεως μονάδων προσλαμβάνοντα μορφήν ανταρσίας. Επίστρατοι εγκαταλείπουν τα όπλα και τις Μονάδες τους και επιστρέφουν σπίτια τους»

Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά (1974-2018), υπάρχει ακόμη ένα ανεξόφλητο ιστορικό και ηθικό χρέος. Στην  Κύπρο, το Καλοκαίρι του 1974  έχασαν τη  ζωή τους  εκατοντάδες Έλληνες αξιωματικοί,  υπαξιωματικοί  και Στρατιώτες.  Όμως ακόμη δεν έχουμε μάθει, ποιοι από αυτούς σκοτώθηκαν στο Πραξικόπημα και πόσοι στην τουρκική εισβολή. Δικαιούνται οι οικογένειες των θυμάτων- στρατιωτικών  να μάθουν γιατί, για ποιο σκοπό και με εντολές ποιου, έδωσαν τη ζωή τους.  Είναι μια εθνική «πληγή» που θα πρέπει επιτέλους να κλείσει, με την αποκάλυψη της Αλήθειας.

ΠΗΓΗ: iskra.gr