Σήμερα: 05/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

papakonstantinou-241018.jpg

Από Πέτρος Παπακωνσταντίνου
 

Παρά τις οξύτατες αντιδράσεις του Κογκρέσου για τη φρικτή δολοφονία ενός αρθρογράφου αμερικανικής εφημερίδας, αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ διεμήνυσε εξαρχής ότι δεν εννοεί να διαρρήξει τους δεσμούς με τους Σαούντ. Μάλιστα πρότεινε στο Ριάντ μια έξοδο κινδύνου πιθανολογώντας ότι ο Κασόγκι δολοφονήθηκε από «ανεξέλεγκτα στοιχεία», κι όχι με εντολή του θρόνου. Πολλοί έσπευσαν να αποδώσουν αυτή τη στάση στον κυνισμό ενός προέδρου που θέτει τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα υπεράνω των θεμελιωδών αξιών. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν υπήρξε η εξαίρεση, αλλά η συνέχεια μιας παράδοσης δεκαετιών.

Η ιστορία ξεκινά στις 14 Φεβρουαρίου του 1945. Μόλις τρεις μέρες μετά το τέλος της διάσκεψης της Γιάλτας, ο πρόεδρος Ρούζβελτ, παρά τη βαρύτατα κλονισμένη υγεία του (θα πέθαινε ύστερα από δύο μήνες), έσπευσε από τη Μαύρη Θάλασσα στη Διώρυγα του Σουέζ. Εκεί, στο κατάστρωμα του αμερικανικού καταδρομικού «Κουίνσι», έκλεισε άλλο ένα ιστορικό «ντιλ», αυτή τη φορά με τον Σαουδάραβα βασιλιά Ιμπν Σαούντ. Παρά την αγεφύρωτη αντίθεσή τους γύρω από το Παλαιστινιακό, οι δύο ηγέτες έβαλαν τις βάσεις της ιστορικής συμμαχίας που εξασφάλιζε φτηνό πετρέλαιο και στήριξη των αμερικανικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή, με αντάλλαγμα την ασφάλεια της σκοταδιστικής μοναρχίας. Μια ανίερη συμμαχία, που απέκτησε πρόσθετη σημασία το 1979, με την κατάρρευση της φιλοαμερικανικής δικτατορίας του Σάχη στο Ιράν και τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν.

Ο δεσμός Ουάσιγκτον – Ριάντ δοκιμάστηκε την επαύριο της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, όπου 15 από τους 19 αεροπειρατές ήταν Σαουδάραβες, όπως βέβαια και ο ίδιος ο Οσάμα μπιν Λάντεν. Παρά τη γενικευμένη κατακραυγή, η «κυβέρνηση πετρελαιάδων» Μπους – Τσένι και ΣΙΑ προστάτεψε ως κόρην οφθαλμού την ειδική σχέση με τους Σαούντ. Τα πράγματα άλλαξαν έως έναν βαθμό επί Μπαράκ Ομπάμα. Τον Απρίλιο του 2016, ο Δημοκρατικός πρόεδρος, με συνέντευξή του στο Atlantic, κατηγόρησε το Ριάντ ότι «υποστηρίζει τον σουνιτικό εξτρεμισμό» και του συνέστησε να έρθει σε συνδιαλλαγή με την Τεχεράνη. Τρεις μήνες αργότερα, αποχαρακτήρισε απόρρητα έγγραφα που πιστοποιούσαν χρηματοδότηση των αεροπειρατών της 11ης Σεπτεμβρίου από σαουδαραβικούς κύκλους. Ηδη από το 2015, η ιστορική συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα είχε εξαγριώσει τον βασιλικό οίκο των Σαούντ.

Στην προεκλογική εκστρατεία του 2016, ο υποψήφιος που είχε τις πιο σκληρές θέσεις απέναντι στο Ριάντ ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ, απειλώντας ακόμη και με εμπάργκο πετρελαϊκών εισαγωγών – ενώ η Χίλαρι Κλίντον υπερασπιζόταν την παραδοσιακή σχέση με το βασίλειο. Ωστόσο, μετά την εκλογή του επέλεξε το Ριάντ για το πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό, όπου έκανε στροφή 180 μοιρών, υπογράφοντας συμφωνία-μαμούθ για αγορά αμερικανικών όπλων αξίας 110 δισ. δολαρίων. Επιπλέον, η Σαουδική Αραβία αποκτούσε πρόσθετη αξία στα μάτια του ως πολιορκητικός κριός για την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος.

Παράλληλα, ο γαμπρός του, Τζάρεντ Κούσνερ, επενδύει στη θερμή σχέση που έχει αποκαταστήσει με τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν για μια «λύση» του Παλαιστινιακού κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Ισραήλ. Αυτό εξηγεί εν πολλοίς και την επίμονη προπαγάνδα όχι μόνο του Τραμπ, αλλά πολλών έγκυρων αμερικανικών μίντια, που εμφανίζουν τον πρίγκιπα διάδοχο ως «μεταρρυθμιστή» απλώς και μόνο επειδή επιτρέπει στις γυναίκες να οδηγούν  – ενώ ταυτόχρονα οδηγεί στις φυλακές τις ακτιβίστριες του γυναικείου κινήματος.

Η «σκακιέρα»

Γεγονός είναι ότι η τόσο αποτρόπαιη υπόθεση Κασόγκι ενίσχυσε στις Ηνωμένες Πολιτείες τις φωνές που πιέζουν για μια πιο ισορροπημένη πολιτική της χώρας τους στον Περσικό Κόλπο. Το Ιράν έχει κάθε λόγο να τρίβει τα χέρια του από αυτή την εξέλιξη.

Ο δεύτερος περιφερειακός παίκτης που μπορεί να προσδοκά οφέλη είναι, βέβαια, η Τουρκία. Ο Ταγίπ Ερντογάν ακολουθεί μια παμπόνηρη τακτική δύο ταχυτήτων στον χειρισμό της υπόθεσης Κασόγκι. Από τη μια πλευρά, αφήνει να διαρρέουν στον Τύπο ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που ενισχύουν την πίεση προς το Ριάντ και την Ουάσιγκτον, χωρίς όμως να δημοσιοποιεί αδιάσειστα ντοκουμέντα που θα τις στηρίζουν. Από την άλλη, ο ίδιος αποφεύγει να δείξει με το δάχτυλο τον θρόνο, αφήνοντας ανοιχτό στον Τραμπ το ενδεχόμενο μιας κυνικής συνδιαλλαγής, ώστε ναι μεν να πέσουν κάποια κεφάλια στο Ριάντ, αλλά να μη τεθεί σε κίνδυνο το ίδιο το καθεστώς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, όμως, ότι ο Τούρκος πρόεδρος θα ζητήσει ακριβά ανταλλάγματα για κάτι τέτοιο, αρχίζοντας από την οικονομία και φθάνοντας μέχρι τη Συρία και το Κουρδικό.

*Πηγή: Καθημερινή

265834034.jpg

Αισθάνεστε μήπως εκνευρισμό και χωρίς ενέργεια τελευταία; Μήπως είναι από έλλειψη ύπνου λόγω συχνουρίας τη νύχτα;

Μήπως περιορίζετε την λήψη υγρών πριν από μεγάλα ταξίδια και αποφεύγετε μέρη και κοινωνικές εκδηλώσεις χωρίς τουαλέτες; Δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεστε για αυτές τις δυσκολίες.

Πάνω από το 50% των αντρών άνω των 50 ετών έχουν προβλήματα με την υπερπλασία του προστάτη. Αλλά προβλήματα μπορεί να εκδηλωθούν και σε μικρότερη ηλικία.

Τι είναι ο προστάτης;

Ο προστάτης είναι ένας αδένας κάτω από την ουροδόχο κύστη που περικλείει την ουρήθρα. Κατά τη διάρκεια της ζωής ενός άνδρα ο προστάτης υποβάλλεται σε διάφορες αλλαγές. Το μέγεθος του προστάτη παραμένει σταθερό μέχρι το τέλος της 5ης δεκαετίας ζωής, αλλά μετά αρχίζει να διογκώνεται στα περισσότερα άτομα.

Αυτή η διόγκωση γίνεται από την αναπαραγωγή των κυττάρων κατά τη διάρκεια της οποίας υπάρχει μια γενική υπερτροφία του προστατικού ιστού. Η επιστημονική ονομασία αυτής της διαδικασίας ονομάζεται: Καλοήθης Υπερπλασία του Προστάτη (ΚΥΠ).

Αρχικά συμπτώματα υπερπλασίας του προστάτη

  • Συχνή έπηξη για ούρηση, περιλαμβανομένης και της νυχτερινής αφύπνισης λόγω αυτής
  • Παρατεταμμένη και επίπονη ούρηση
  • Ασθενής ροή ούρων
  • Διακοπτόμενη ούρηση
  • Αίσθημα ατελούς κένωσης της ουροδόχου κύστης
  • Διαρροή ούρων μετά την ούρηση

Πώς να φροντίζετε τον προστάτη σας

Ο καλύτερος τρόπος να φροντίζετε την υγεία του προστάτη συνοψίζεται σε τακτικές ουρολογικές εξετάσεις και υγιή τρόπο ζωής:

  • Αποφεύγετε τα καυτερά και πικάντικα φαγητά
  • Τρώτε άφθονα λαχανικά
  • Αποφεύγετε ή περιορίστε στο ελάχιστο το κάπνισμα, την κατανάλωση αλκοόλ και τους δυνατούς καφέδες

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

forologia-taxisnet-aade-evro-foroi.jpg

Η Ελλάδα είναι η χώρα με τη βαρύτερη έμμεση φορολογία στην Ευρωζώνη και θα παραμείνει στην 1η θέση και για το 2019. Τα πρωτεία αποκαλύπτονται από τα προσχέδια προϋπολογισμών που κατέθεσαν οι 19 χώρες-μέλη στην Κομισιόν στο πλαίσιο των διαδικασιών του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου. Για το 2018, οι φόροι «στην παραγωγή και στις εισαγωγές» –ένα καλάθι που περιλαμβάνει από τον ΦΠΑ μέχρι τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης– θα φτάσουν να αντιστοιχούν στην Ελλάδα στο 17,3% του ΑΕΠ, που είναι και το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των 19 χωρών-μελών.

Οπως προκύπτει από τις προβλέψεις των χωρών-μελών της Ζώνης του Ευρώ, η Ελλάδα θα παραμείνει στην πρώτη θέση και το 2019 με ποσοστό 17%, με τη Γαλλία και την Κύπρο να είναι οι μοναδικές χώρες που βρίσκονται κοντά στην ελληνική επίδοση.

Με τον πανευρωπαϊκό πρωταθλητισμό στην «άδικη» έμμεση φορολογία, η Ελλάδα στερείται φορολογικής δικαιοσύνης, γεγονός που αποδεικνύεται από ακόμη ένα στατιστικό εύρημα: είμαστε η χώρα με τη μεγαλύτερη διαφορά στην απόδοση της έμμεσης και της άμεσης φορολογίας.

Για το 2018, η διαφορά αυτή φτάνει στις 6,8 μονάδες. Δηλαδή, η έμμεση φορολογία επιβαρύνει τους πολίτες με φόρους που αντιστοιχούν στο 17,3% του ΑΕΠ και η άμεση φορολογία (φόροι στο εισόδημα και στην περιουσία όπου περιλαμβάνεται και ο ΕΝΦΙΑ) μόλις στο 10%. Διαφορά 7,3 μονάδων του ΑΕΠ δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα-μέλος της Ευρωζώνης. Κοντά στην ελληνική «επίδοση» είναι μόνο η Κύπρος (με 6,9 ποσοστιαίες μονάδες), η Εσθονία (με 6,8 ποσοστιαίες μονάδες) και η Λετονία επίσης με 6,8 ποσοστιαίες μονάδες.

Τα δύο στατιστικά ευρήματα (πρωταθλητισμός στην έμμεση φορολογία και χαοτική διαφορά ανάμεσα στην έμμεση και στην άμεση, όχι μόνο για το παρόν αλλά και για το… μέλλον) αποτυπώνουν και τις παθογένειες της φορολογικής πολιτικής στην Ελλάδα. Οι εξωφρενικοί φορολογικοί συντελεστές στην άμεση φορολογία, με την επιβάρυνση να φτάνει ακόμη και στο 55% του δηλωθέντος εισοδήματος χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές, οδηγούν στην απόκρυψη των εισοδημάτων και στη «βύθιση» των εσόδων από την άμεση –και αναλογική– φορολογία, με αποτέλεσμα να αποτυπώνεται το «χάσμα» έμμεσης – άμεσης φορολογίας στη στατιστική.

Ασφαλιστικές εισφορές

Τη συνολική εικόνα έρχεται να επιδεινώσει ακόμη περισσότερο και η στατιστική των ασφαλιστικών εισφορών.

Με συντελεστή 14,4% επί του ΑΕΠ για το άθροισμα εισφορών εργοδότη και εργαζομένου, η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στην πρώτη 5άδα των χωρών-μελών της Ευρωζώνης για το 2018.

Μας ξεπερνούν η Γερμανία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Ολλανδία και η Σλοβενία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το μέσο ποσοστό για την Ευρωζώνη διαμορφώνεται στο 12,4% για το 2018, με την Ελλάδα να είναι δύο ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τον μέσο όρο.

Μόλις το 0,6% του ΑΕΠ διατίθεται για την προστασία των ανέργων

Το άθροισμα των επιβαρύνσεων από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές έχει φτάσει να αντιστοιχεί για το 2018 στο 41,5% του ΑΕΠ στην Ελλάδα με τον μέσο όρο των χωρών-μελών της Ευρωζώνης να διαμορφώνεται στο 36,87%. Μπήκαμε στο club των χωρών-μελών της Ευρωζώνης με τις υψηλότερες φορολογικές επιβαρύνσεις χωρίς όμως να έχουμε τις αντίστοιχες παροχές. Φόροι και ασφαλιστικές παροχές έχουν φτάσει να αντιστοιχούν στο 41,5% του ΑΕΠ με βάση τα στοιχεία του 2018. Η Φινλανδία κινείται σε υψηλότερα επίπεδα (42,3%). Ομως η Φινλανδία διαθέτει το 2,1% του ΑΕΠ της για την προστασία των ανέργων, ενώ η Ελλάδα μόλις το 0,6%.

Η Ελλάδα είναι στην 5η θέση των χωρών-μελών της Ευρωζώνης όσον αφορά το σύνολο των φορολογικών επιβαρύνσεων από άμεσους και έμμεσους φόρους όπως επίσης και από ασφαλιστικές εισφορές. Στην κορυφή της λίστας είναι το Βέλγιο με 47,4%, ενώ ακολουθεί η Γαλλία με 44,8%, η Φινλανδία με 42,3% και η Ιταλία με 41,9%.

Ολες αυτές οι χώρες όμως έχουν μια διαφορά με την Ελλάδα: χρηματοδοτούν ένα πιο γενναιόδωρο κοινωνικό κράτος: στη Γαλλία, οι δαπάνες για την προστασία των ανέργων φτάνουν στο 1,5% του ΑΕΠ, στο Βέλγιο η αντίστοιχη δαπάνη φτάνει στο 1,2%, ενώ στην Ιταλία δαπανάται το 0,8% για την προστασία των ανέργων. Η Ελλάδα έχει φτάσει στο σημείο, το 2018, να έχει υψηλότερο συντελεστή επιβαρύνσεων από τη Γερμανία και την Ολλανδία και φυσικά πολύ υψηλότερο συντελεστή από όλες τις χώρες που βγήκαν από μνημόνια (Κύπρος, Ιρλανδία, Πορτογαλία).

Για το 2019, η Ελλάδα προβλέπει ότι η συνολική φορολογική επιβάρυνση θα παραμείνει άνω του 40% και ότι θα διαμορφωθεί στο 40,6%. Αυτό σημαίνει ότι θα παραμείνει στις πέντε χώρες με τις μεγαλύτερες επιβαρύνσεις και για την επόμενη χρονιά. Η μείωση του συντελεστή δεν οφείλεται στην ενεργοποίηση μέτρων ελάφρυνσης –άλλωστε η μόνη σχετική πρόβλεψη αφορά τη μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 270 εκατ. ευρώ και των ασφαλιστικών εισφορών κατά περίπου 180 εκατ. ευρώ– αλλά στο γεγονός ότι το ΑΕΠ θα αυξηθεί για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια με μεγαλύτερο ρυθμό συγκριτικά με τα έσοδα από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

tsakalotos-regklin-2.jpg

Δεν βλέπει πλήρη κατάργηση του νομοθετημένου μέτρου της μείωσης των συντάξεων ο Κλάους Ρέγκλινγκ που αφήνει να εννοηθεί ότι συζητείται τυχόν αναβολή ή εφαρμογή μιας μικρότερης μείωσης.

Ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) από το Λουξεμβούργο ανέφερε πως υπάρχει ήδη υπεραπόδοση, η οποία δεν είναι τόσο μεγάλη για να καταργηθούν αυτόματα οι περικοπές των συντάξεων. Ανέφερε ότι το θέμα παραμένει υπό συζήτηση για το πώς θα χρησιμοποιηθεί η υπεραπόδοση, λέγοντας ότι μπορεί να αξιοποιηθεί για τη μείωση των φόρων που είναι υψηλοί στην Ελλάδα, εννοώντας τους φορολογικούς συντελεστές των επιχειρήσεων.

Για το πότε θα ήταν καλό η Ελλάδα να προσφύγει στις αγορές για δανεικά, ανέφερε ότι δεν υπάρχει ανάγκη να βγει στις αγορές για δύο χρόνια. Αναφέρθηκε επίσης στην Ιταλία, λέγοντας ότι η ΕΕ ανησυχεί για την Ιταλία και πρόσθεσε ότι τα προβλήματα χρέους της Ιταλίας είναι διαφορετικά απ' αυτά της Ελλάδας και πως δεν υπάρχει λόγος πανικού.

ΠΗΓΗ: 902.gr

Σελίδα 3208 από 4477
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή