Επίδοξοι ληστές επιχείρησαν να καταλάβουν ένα product tanker το οποίο βρισκόταν αγκυροβολημένο κοντά στο Λάγος της Νιγηρίας.

Το πλήρωμα του δεξαμενόπλοιου αντελήφθη την απόπειρα επιδρομής στο πλοίο και αμέσως σήμανε συναγερμός με αποτέλεσμα οι επίδοξοι ληστές να τραπούν σε φυγή. Περιπολικό σκάφος κατέφθασε στο σημείο που σημειώθηκε το περιστατικό για να καταγράψει το γεγονός και να επιβεβαιώσει ότι δεν έχει σημειωθεί κάποιος τραυματισμός ατόμου ή κάποια κλοπή αντικειμένων από το πλοίο.

Σύμφωνα με το Piracy Reporting Centre του International Maritime Board, το παραπάνω περιστατικό είναι το δεύτερο που λαμβάνει χώρα μέσα σε μία εβδομάδα στην θαλάσσια περιοχή του Λάγος.

Από τις αρχές του 2018 έως και σήμερα εκτιμάται ότι 16 περιστατικά επιθέσεων εναντίον αγκυροβολημένων πλοίων έχουν καταγραφεί στην εν λόγω θαλάσσια περιοχή, ενώ υπολογίζεται ότι πολλά ακόμα δεν έχουν αναφερθεί επισήμως, προκαλώντας ιδιαίτερη ανησυχία για την ασφάλεια των ναυτικών.

Οι αρμόδιες αρχές της Νιγηρίας συστήσουν στους ναυτικούς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και το πλοίο να βρίσκεται σε επιφυλακή επί 24ωρου βάσεως, καθώς η πλειονότητα των επιδρομών πραγματοποιείται κατά τις βραδινές ώρες.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Ο πλανήτης κινδυνεύει να γίνει μια απέραντη χωματερή πλαστικών απορριμμάτων. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 85% των απορριμμάτων που καταλήγουν στη θάλασσα είναι πλαστικά, με τις προβλέψεις να λένε ότι μέχρι το 2050 αυτά θα είναι περισσότερα ακόμα κι από τα ψάρια. Τα ψάρια τρώνε τα μικροπλαστικά που βρίσκονται στο νερό κι εμείς τρώμε τα ψάρια.

Άρα τρώμε πλαστικό και δεν το ξέρουμε... Για την ακρίβεια δεν το ξέραμε, αλλά τώρα το μάθαμε κι επισήμως.

Μία νέα διεθνής έρευνα που παρουσιάστηκε αυτή την εβδομάδα στο συνέδριο της Οργάνωσης Ευρωπαίων Γαστρεντερολόγων απέδειξε ότι τα μικροπλαστικά όχι απλώς έχουν περάσει στην τροφική αλυσίδα, αλλά έχουν φτάσει και στο στομάχι μας.

Πιο συγκεκριμένα,  οι ερευνητές του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης και της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος της Αυστρίας, με επικεφαλής τον δρα Φίλιπ Σβαμπλ,ανίχνευσαν μικροπλαστικά σε ανθρώπινα κόπρανα. Η μελέτη που έγινε σε 8 χώρες - την Ιταλία, την Ολλανδία, τη Βρετανία, την Αυστρία, την Πολωνία, τη Ρωσία, τη Φινλανδία και την Ιαπωνία – έδειξε πως ανιχνεύθηκαν τουλάχιστον 9 διαφορετικά είδη μικροπλαστικών σε ένα δείγμα, με πιο συχνά τα σωματίδια από πολυπροπυλένιο (ΡΡ) και τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο (ΡΕΤ). Κατά μέσο όρο κάθε δείγμα περιείχε 20 σωματίδια μικροπλαστικών ανά δέκα γραμμάρια κοπράνων.

«Είναι η πρώτη έρευνα του είδους της και επιβεβαιώνει αυτό που υποπτευόμασταν εδώ και καιρό, ότι τα πλαστικά τελικά φθάνουν στο ανθρώπινο έντερο», δήλωσε ο Σβαμπλ. «Αυτό», πρόσθεσε, «γεννά ιδιαίτερη ανησυχία για το τι μπορεί να σημαίνει, ιδίως για τους ασθενείς με γαστρεντερικές παθήσεις. Τα πιο μικρά σωματίδια μικροπλαστικών είναι ικανά να διεισδύουν στην κυκλοφορία του αίματος, στο λεμφικό σύστημα, ακόμη και στο ήπαρ». «Πρέπει πλέον να κάνουμε περισσότερες μελέτες για να κατανοήσουμε τι σημαίνει αυτό για την ανθρώπινη υγεία», τόνισε.

Η παρουσίαση της έρευνας:

https://www.docdroid.net/5N9mKnt/h-ereyna-gia-ta-mikroplastika.pdf

Τι είναι τα μικροπλαστικά

Τα μικροπλαστικά είναι πολύ μικρά σωματίδια πλαστικού υλικού, συνήθως μικρότερα από 5 mm. Μπορούν να σχηματιστούν μέσω της φυσιολογικής φθοράς μεγαλύτερων κομματιών πλαστικού, αλλά και συνθετικών υφασμάτων. Μπορούν επίσης να κατασκευαστούν και να προστεθούν σκόπιμα σε προϊόντα, κυρίως σε καλλυντικά και σε προϊόντα προσωπικής υγιεινής.

Τα μικροπλαστικά δεν «εισβάλλουν» στον ανθρώπινο οργανισμό μόνο από τα ψάρια, τα θαλασσινά και το αλάτι που έχουν μολυνθεί, αλλά οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η κατανάλωση τροφίμων που διατηρούνται σε πλαστικές συσκευασίες, καθώς επίσης νερού και αναψυκτικών από πλαστικά μπουκάλια είναι εξίσου επικίνδυνη. Εντοπίζονται, δε,  ακόμη και στη σκόνη που αναπνέουμε.

Σύμφωνα με την έρευνα τα μικροπλαστικά που εισέρχονται στο πεπτικό σύστημα του ανθρώπου μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την υγεία, μεταξύ άλλων επιδρώντας στο ανοσοποιητικό σύστημα ή συμβάλλοντας στην μεταφορά τοξικών χημικών και παθογόνων μικροοργανισμών στο σώμα.

Η Χέδερ Λέσλι, ειδική περιβαλλοντικής χημείας και τοξικολογίας από το Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, σε συνέντευξή της έχει περιγράψειι τα μικροπλαστικά ως έναν πολύ σημαντικό παράγοντα μόλυνσης. Τα παρομοιάζει σαν ένα πιάτο με σπαγκέτι, όπου τα πλαστικά είναι τα μακαρόνια και οι χημικές ουσίας η σάλτσα γύρω από αυτά. «Ανάλογα με τη συνταγή, μπορείτε να έχετε μερικά πλαστικά που είναι τοξικά. Στη πραγματικότητα πολλές ουσίες που προκαλούν ανησυχία συνδέονται με πλαστικά προϊόντα», τονίζει. Σημειώνει πως ανησυχεί επίσης για την λεγόμενη τοξικότητα των σωματιδίων. «Εάν μικροσκοπικά σωματίδια, συμπεριλαμβανομένων των πλαστικών βρουν τον δρόμο προς έναν ιστό στο σώμα σας, μπορούν να προκαλέσουν αυτό που ονομάζεται οξειδωτικό στρες, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή κι αυτή με τη σειρά της να οδηγήσει στην εμφάνιση αρκετών χρόνιων παθήσεων».

Δώδεκα νούμερα που πρέπει να μας προβληματίσουν

• Υπολογίζεται ότι το 2 με 5% όλων των πλαστικών που παράγονται καταλήγει στους ωκεανούς.
• Οι επιστήμονες υπολογίζουν τον αριθμό των πλαστικών απορριμμάτων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στους ωκεανούς σε  5.250.000.000.000
• Σύμφωνα με μελέτη του WWF, από τους 27 εκατομμύρια τόνους πλαστικών απορριμμάτων που παράγονται κάθε χρόνο στην Ευρώπη, μόνο το ένα τρίτο ανακυκλώνεται.
• Η Ελλάδα καταναλώνει περίπου 0,6 εκατομμύρια τόνους πλαστικών το χρόνο και ανακυκλώνει μόλις το 20%.
• Έρευνα του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» έδειξε πως σε περισσότερα από 1000 δείγματα ιζήματος από 167 παραλίες των ελληνικών ακτών, δεν υπήρξε ούτε ένα δείγμα που να μην περιέχει μικροπλαστικές ίνες.
• Έχει, μάλιστα, υπολογιστεί πως εντοπίζονται 1,25 εκατομμύρια κομματάκια πλαστικού ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στη Μεσόγειο Θάλασσα 
• Έρευνες που διενεργήθηκαν το 2012 και το 2013, έδειξαν ότι σχεδόν το 100% των ψαριών και θαλάσσιων ασπόνδυλων (όπως σφουγγάρια και ολοθούρια) περιείχαν μικροσκοπικές ίνες πλαστικού.
• Ο καθένας από εμάς ελευθερώνει καθημερινά στο περιβάλλον κατά μέσο όρο 2,4 mg μικροπλαστικών
• Τα μπουκάλια νερού μίας χρήσης περιέχουν από 2 έως και 44 μικροπλαστικά ανά λίτρο
• Καταναλώνουμε περίπου 70.000 μικροπλαστικά ετησίως μόνο από τη σκόνη
• Ένα μόνο ρούχο κατασκευασμένο από συνθετικές ίνες απελευθερώνει σε κάθε πλύση περίπου 1.900 μικροπλαστικές ίνες στο αποχετευτικό σύστημα οι οποίες συνήθως καταλήγουν στη θάλασσα.
• Σύμφωνα με την Greenpeace το πρόβλημα έχει φτάσει μέεχρι και την Ανταρκτική καθώς σε 7 από τα 9 δείγματα που ελήφθησαν από χιόνι στο έδαφος της εντοπίστηκαν χημικά που είναι γνωστά ως PFAs

Εμπρός στον αγώνα κατά των πλαστικών

Η παγκόσμια παραγωγή πλαστικών έχει αυξηθεί σημαντικά από τη δεκαετία του 1950 και συνεχίζει να αυξάνεται κάθε χρόνο. Χάρη στις πολλές πρακτικές χρήσεις τους και το χαμηλό τους κόστος τα πλαστικά χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην καθημερινή ζωή, με συνέπεια οι άνθρωποι να εκτίθενται συνεχώς σε αυτά - το ίδιο και το περιβάλλον.

Χαρακτηριστικό είναι ότι  43% των θαλάσσιων απορριμμάτων αποτελείται από 10 τύπους πλαστικών μιας χρήσης, όπως συσκευασίες φαγητού, πλαστικά ποτήρια και κουτάκια αναψυκτικών, μπατονέτες, πλαστικά πιατάκια - πιρουνάκια - καλαμάκια, πλαστικά μπουκάλια, μπαλόνια, πακέτα και πλαστικά συσκευασίας, αποτσίγαρα, προϊόντα υγιεινής και πλαστικές σακούλες. Στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ψήφισε πριν λίγες μέρες υπέρ της πλήρους απαγόρευσης από την αγορά της ΕΕ μέχρι το 2021 των πλαστικών προϊόντων μίας χρήσης.

Τι κάνουμε όμως μέχρι τότε; πρώτα από όλα οφείλουμε να μειώσουμε την προσωπική μας χρήση πλαστικών προϊόντων. Δεύτερον δεν πετάμε σκουπίδια στο δρόμο ή στο περιβάλλον. Επίσης, επιλέγουμε ρούχα από φυσικές ίνες, όπως το βαμβάκι και το λινάρι και όχι συνθετικές και αποφεύγουμε τα προϊόντα προσωπικής υγιεινής που περιέχουν μικροπλαστικά στα συστατικά τους.  Δεν φτάνει να πληρώνουμε την πλαστική σακούλα, την καταργούμε και χρησιμοποιούμε τσάντες πολλαπλών χρήσεων. Και τέλος, ανακυκλώνουμε!

Γιατί αν δεν ανακυκλώσουμε το πλαστικό, όπως φαίνεται εκείνο θα κάνει τον κύκλο του και θα καταλήξει πάλι σε εμάς. Και συγκεκριμένα... στο στομάχι μας!

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Το ρυθμιστικό πλαίσιο που διέπει τις απολύσεις σε 45 διαφορετικές χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα εξετάζει έρευνα της Deloitte με τίτλο «2018 Legal International Dismissal Survey».

Σύμφωνα με τους κανόνες του Εργατικού Δικαίου της χώρας μας, ανάλογα με τη φύση της εργασίας, αν είναι πνευματική ή σωματική, οι εργαζόμενοι διακρίνονται σε υπαλλήλους και εργατοτεχνίτες (εργάτες) αντίστοιχα, γεγονός που έχει καταλυτική επίδραση στην ρυθμιστική διαχείριση των απασχολούμενων τόσο κατά τη διάρκεια της εργασιακής σχέσης (όροι αμοιβής και απασχόλησης), όσο και κατά την λύση (καταβολή αποζημίωσης κλπ.) αυτής.

Η συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση είναι αρκετά συνηθισμένη και συναντάται και σε άλλες χώρες του εξωτερικού όπως η Ιταλία, το Βέλγιο, η Αυστρία, το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Περιορισμοί στους εργοδότες σε δύο χώρες

Σύμφωνα με την ανωτέρω έρευνα, υπογραμμίζεται ότι στο 75% των υπό εξέταση χωρών, οι εργοδότες είναι ελεύθεροι να προβούν σε καταγγελία της εργασιακής σχέσης σε οποιοδήποτε χρόνο, υπό την τήρηση των εκάστοτε προστατευτικών κανόνων.

Ωστόσο, η εργοδοτική ελευθερία στο πλαίσιο της καταγγελίας των εργασιακών σχέσεων, φαίνεται να περιορίζεται αισθητά στην Ολλανδία και τον Ισημερινό.

Επιπροσθέτως, σύμφωνα με την έρευνα, το 60% των υπό εξέταση χωρών τα τελευταία χρόνια έχουν προβεί στην αλλαγή του ρυθμιστικού πλαισίου των περί καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας διατάξεων, περιορίζοντας την περίοδο προειδοποίησης ή το ύψος της αποζημίωσης αποχώρησης, ή πολλές φορές και τα δύο.

Τρόποι καταγγελίας σύμβασης εργασίας

Η σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου λύεται οποτεδήποτε, κατόπιν καταγγελίας είτε εκ μέρους του εργοδότη είτε του εργαζόμενου, είτε από κοινού και δεν χρειάζεται η αιτιολόγηση αυτής από τον εργοδότη/επιχείρηση.

Σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις του εργατικού δικαίου, που ρυθμίζουν την καταγγελία της σύμβασης εργασίας, η καταγγελία διακρίνεται σε τακτική, έκτακτη και άτακτη.

Ειδικότερα, για την εγκυρότητα της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου, είτε πρόκειται για υπαλλήλους, είτε για εργατοτεχνίτες, είτε για υπηρετικό προσωπικό, πρέπει να τηρούνται οι κάτωθι προϋποθέσεις:

• Ο έγγραφος τύπος της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας

• Η νόμιμη και άμεση καταβολή αποζημίωσης

• Η καταχώρηση του απασχολούμενου στο μισθολόγιο του ΙΚΑ (ήδη ΕΦΚΑ)/ η ασφάλιση του μισθωτού

• Η μη καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος καταγγελίας

• Η διάκριση των απασχολούμενων σε υπαλλήλους και εργατοτεχνίτες, λαμβάνεται υπόψη σχετικά με την διαδικασία καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, το ποσό και τον τρόπο καταβολής της αποζημιώσεως.

Περίοδος προειδοποίησης και αποζημίωση

Ειδικότερα, ενώ στους υπαλλήλους υφίσταται το δικαίωμα καταγγελίας εκ μέρους του εργοδότη, τόσο με προειδοποίηση όσο και χωρίς, για την κατηγορία των εργατοτεχνιτών δεν ισχύει το ως άνω σύστημα προειδοποιήσεως.

Η διαφοροποίηση των δύο συστημάτων έγκειται στο γεγονός ότι, ο εργοδότης μπορεί να προβεί στην καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου υπό την τήρηση της προθεσμίας προειδοποίησης, περιορίζοντας το καταβαλλόμενο ποσό αποζημίωσης κατά 50%.

Η περίοδος προειδοποίησης προσδιορίζεται με βάση τα χρόνια που εργάζεται ο εργαζόμενος στην εταιρεία, και ορίζεται:

α. σε 1 μήνα για όσους εργάζονται από 1 έως 2 χρόνια στον αυτό εργοδότη ή επιχείρηση,

β. σε 2 μήνες για όσους εργάζονται από 2 έως 5 χρόνια,

γ. σε 3 μήνες για όσους εργάζονται 5 έως 10 χρόνια και

δ. σε 4 μήνες για όσους εργάζονται περισσότερα από 10 χρόνια.

Το ποσό της αποζημίωσης υπολογίζεται δε, με βάση την τελευταία μηνιαία μισθοδοσία του εργαζόμενου, στην οποία προστίθεται το 1/6 του ποσού.

Στην περίπτωση της καταγγελίας σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου χωρίς την τήρηση της ανωτέρω διαδικασίας προειδοποίησης, η οποία είναι και η συνηθέστερη στη χώρα μας, ο εργαζόμενος δικαιούται ένα συγκεκριμένο ποσό, και πάλι με βάση τα χρόνια εργασίας του στην επιχείρηση. Το ποσό αυτό ξεκινάει από τον μισθό δύο μηνών για όσους εργάζονται από 1 έως 4 χρόνια στην ίδια επιχείρηση, και καταλήγει στο μισθό 6 μηνών για όσους εργάζονται για περισσότερα από 10 χρόνια στην ίδια επιχείρηση.

Πότε γίνεται απόλυση χωρίς προειδοποίηση και αποζημίωση

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την εργατική νομοθεσία είναι δυνατή η λύση της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου με πρωτοβουλία του εργοδότη, χωρίς την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης και χωρίς προειδοποίηση, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

Πριν από την συμπλήρωση δωδεκαμήνου

Μετά από μήνυση κατά του εργαζόμενου για αξιόποινη πράξη η οποία διεπράχθει κατά την άσκηση της εργασίας του ή εφόσον έχει απαγγελθεί κατηγορία στον εργαζόμενο για αδίκημα (τουλάχιστον πλημμέλημα).

Περιπτώσεις περιορισμού του δικαιώματος καταγγελίας βάσει ειδικών νομοθετικών ρυθμίσεων

Περιορισμός του δικαιώματος απόλυσης

Σύμφωνα με την κείμενη εργατική νομοθεσία και νομολογία, το δικαίωμα καταγγελίας περιορίζεται στις ακόλουθες κατηγορίες εργαζομένων:

• Συνδικαλιστικά στελέχη

• Εργαζόμενες κατά την διάρκεια εγκυμοσύνης και για το χρονικό διάστημα δεκαοκτώ (18) μηνών μετά τον τοκετό

• Άτομα με ειδικές ανάγκες

• Λόγοι απόλυσης

Στη χώρα μας, η καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου είναι αναιτιώδης και ως εκ τούτου δεν χρειάζεται η αιτιολόγηση αυτής από τον εργοδότη. Ωστόσο, ο εργοδότης μπορεί να φέρει την υποχρέωση αυτή, σε περίπτωση ενδεχόμενης διαφοράς με τον εργαζόμενο σχετικά με την εγκυρότητα της απόλυσης.

Στην περίπτωση που η σύμβαση εργασίας είναι ορισμένου χρόνου, τότε ο εργοδότης μπορεί να προβεί σε καταγγελία αυτής νωρίτερα από το τέλος της σύμβασης μόνο αν υπάρχει σαφής και συγκεκριμένος λόγος.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr