Για κάποιους είναι το «νέο τσιγάρο», άλλοι μιλάνε για τον «τρομακτικότερο ιό στη σύγχρονη εποχή». Ακόμη όμως και εκείνοι που θα χρησιμοποιούσαν πιο επιεικείς χαρακτηρισμούς θα συμφωνούσαν: η καθιστική ζωή βλάπτει σοβαρά την υγεία.  Θα συμφωνούσαν επίσης ότι είτε ως «νέο κάπνισμα» είτε ως «ιός που βρίσκεται ακριβώς από κάτω μας» δύσκολα μπορεί να καταπολεμηθεί με δεδομένο ότι σήμερα υπάρχουν σε ολόκληρο τον πλανήτη περισσότερες από 60 δισεκατομμύρια καρέκλες.

Ο υπολογισμός είναι του Βάιμπαρ Κρέγκαν Ράιντ, συγγραφέα του βιβλίου «Primate Change, How the world we made is remaking us». Ο ίδιος παρατηρεί ότι στη Βίβλο δεν γίνεται καμία αναφορά σε καθίσματα. Οι καρέκλες απουσιάζουν και από τους 30.000 στίχους του Ομήρου, αλλά και από τον Άμλετ του Σέξπιρ, ο οποίος γράφτηκε το 1599.

 Θα έπρεπε να έρθουν τα μέσα του 19ου αιώνα για να αλλάξουν τα πράγματα: Στον «Ζοφερό Οίκο» του Ντίκεβς εμφανίζονται 187. Οι καρέκλες ήταν κάποτε σπάνιο είδος. Αλλά τώρα βρίσκονται παντού: σε γραφεία, τρένα, καφέ, εστιατόρια, μπαρ, αυτοκίνητα, αίθουσες συναυλιών, κινηματογράφους, ιατρεία, νοσοκομεία, σχολεία, αμφιθέατρα και σε σχεδόν σε κάθε γωνία του σπιτιού μας. Όπως σημειώνει ο Κρέγκαν Ράιντ στην επιθεώρηση «The Conversation», σε κάθε κάτοικο του πλανήτη αντιστοιχούν πλέον οκτώ με δέκα καρέκλες.

Από αυτήν την άποψη, η καρέκλα είναι ένα από τα εμβληματικά στοιχεία του γεγονότος ότι εισερχόμαστε στη λεγόμενη «Ανθρωπόκαινο Εποχή», τη γεωλογική περίοδο δηλαδή που θα χαρακτηρίζεται από τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στον πλανήτη.

Η ίδια η καρέκλα άρχισε να γίνεται αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας με τη βιομηχανική επανάσταση. Έως τότε, οι καρέκλες ήταν συνδεδεμένες με την ισχύ και τον πλούτο. Και παραμένουν, εάν λάβει υπόψη του κανείς ότι στην αγγλική γλώσσα το πρώτο συνθετικό της λέξης «επικεφαλής» είναι «chair» - καρέκλα. «Είναι παγκοίνως γνωστό ότι η καλύτερη καρέκλα σε μια εταιρία ανήκει στο αφεντικό» παρατηρεί ο συγγραφέας και καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Κεντ.

Ο ίδιος εξηγεί ότι ο εκδημοκρατισμός της καρέκλας συμπίπτει με την Γαλλική Επανάσταση. Το δεύτερο κύμα της τεχνολογικής επανάστασης, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, φέρνει αλλαγές και στην αγορά εργασίας. Πολλοί εργαζόμενοι πια δεν είναι χειρώνακτες και βιομηχανικοί εργάτες αλλά υπάλληλοι γραφείου - μόνο στη Βρετανία ο αριθμός αυτών των τελευταίων διπλασιάστηκε μέσα σε δύο δεκαετίες.

Σήμερα οι «καθιστοί εργαζόμενοι» είναι η πλειονότητα. Παράλληλα, καθιστικές έγιναν και οι περισσότερες δραστηριότητες στον ελεύθερο χρόνο: η ανάγνωση βιβλίων που άρχισε να γίνεται δημοφιλής τον 19ο αιώνα, το σινεμά, το ραδιόφωνο και η τηλεόραση στον 20ο, σήμερα το διαδίκτυο, ο υπολογιστής, τα βιντεοπαιχνίδια. Ο άνθρωπος της «Ανθρωπόκαινου Εποχής» χρειάζεται μια καρέκλα για όλες αυτές τις δραστηριότητες - «εάν μπορούν να χαρακτηρισθούν δραστηριότητες» γράφει ο Κρέγκαν Ράιντ.

Σύγχρονη ζωή δεν υπάρχει χωρίς καρέκλα. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι περνάμε 9,5 ώρες την ημέρα καθισμένοι σε μια ή περισσότερες καρέκλες, κάτι που σημαίνει ότι περνάμε το 75% του χρόνου μας αδρανείς. Το αποτέλεσμα είναι ότι αλλάζει το σώμα μας αφού «το σώμα μας κάνει ό,τι μπορεί για να έχουμε το είδος του σώματος που χρειαζόμαστε». Αυτό σημαίνει ότι ανάλογα με τη χρήση, οι μύες μας μπορεί να γίνουν δυνατότεροι ή πιο αδύναμοι, όπως και τα οστά μας να γίνουν πιο λεπτά ή πιο πυκνά. Κάτι που εξηγεί γιατί με την καθιστική ζωή που κάνουμε ο πόνος στη μέση είναι παγκοσμίως η πρώτη αιτία αναπηρίας.

Μελέτη του 2012 συνέλλεξε τα δεδομένα από τις συνήθειες 7.813 γυναικών. Όπως διαπιστώθηκε, εκείνες που κάθονταν δέκα ώρες την ημέρα είχαν μικρότερα τελομερή, τα οποία αποτελούν δείκτη της γήρανσης των κυττάρων. Η καθιστική ζωή, ήταν το συμπέρασμα, είχε γεράσει αυτές τις γυναίκες κατά οκτώ χρόνια.

Τα αντιλαμβάνεται κανείς όλα αυτά εάν λάβει υπόψη του ότι στην «Παλαιολιθική Εποχή» η βασική αιτία θανάτου ήταν η βία. Στην «Ανθρωπόκαινο Εποχή» είναι ο διαβήτης τύπου 2, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και κάποιοι τύποι καρκίνου. Όλες αυτές οι ασθένειες συνδέονται με την αδράνεια. Ή, κυριολεκτικά μιλώντας, με την καρέκλα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ - tvxs.gr

Καταγγελία του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών καταγγέλλει την εργοδοσία της ΤΟΞΟΤΗΣ ΑΕ, η οποία με θράσος σέρνει σε δίκη περίπου εκατό εργαζόμενους στην εταιρεία που είναι σε επίσχεση εργασίας ζητώντας τα δεδουλευμένα τους!

Εδώ και αρκετούς μήνες η διοίκηση της εταιρείας ΤΟΞΟΤΗΣ ΑΕ, συμφερόντων της οικογένειας Καλογρίτσα, δεν πληρώνει τις νόμιμες αποδοχές των εργαζομένων της. Μέχρι αυτήν τη στιγμή έχει καθυστερήσει πληρωμές στους εργαζόμενους της πάνω από 5 μήνες ενώ σε πληθώρα εργαζομένων χρωστάει ακόμα μεγάλα ποσά από μισθούς του 2017. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι ακόμα δεν έχει εξοφληθεί το δώρο του Πάσχα 2018. Πρόκειται για μια πάγια τακτική για τη συγκεκριμένη εταιρεία η οποία ακολουθείται εδώ και χρόνια.

Η ΤΟΞΟΤΗΣ ΑΕ όχι μόνο δεν πληρώνει, αλλά στρέφεται και κατά των κινητοποιήσεων των εργαζόμενων που ζητάνε το αυτονόητο: Είναι η πρώτη εταιρεία στη χώρα που αξιοποίησε το νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το μπλοκάρισμα των απεργιακών κινητοποιήσεων με το αιτιολογικό της μη τήρησης του ορίου του 50%+1 στη συμμετοχή σε γενική συνέλευση.

Το Σεπτέμβρη του 2018, η προκλητικότητα της ΤΟΞΟΤΗΣ ΑΕ προχώρησε ένα βήμα παραπάνω. Απέστειλε σε εκατό περίπου εργαζόμενους μία εξώδικη δήλωση και μία αγωγή ‘για παράνομη και αντισυμβατική συμπεριφορά που προκαλεί σημαντική ζημία και σοβαρές οργανωτικές δυσχέρειες στην εταιρεία’ (!), με στόχο να κηρυχθεί από το δικαστήριο η επίσχεση εργασίας παράνομη και καταχρηστική.

• Συμπαραστεκόμαστε στους απλήρωτους εργαζόμενους της ΤΟΞΟΤΗΣ ΑΕ
• Απαιτούμε να αποσυρθούν οι κατηγορίες της εργοδοσίας κατά των κινητοποιήσεων των εργαζομένων.
• Άμεση και πλήρης εξόφληση όλων.

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Στις επιπτώσεις που έχει η υψηλή ανεργία αλλά επίσης και στη συρρίκνωση την οποία έχει υποστεί η αγορά εργασίας κάτω από την πίεση του στρεβλού αναπτυξιακού μοντέλου των τελευταίων χρόνων εστιάζει ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο οικονομικό δελτίο, τονίζοντας πως «η αύξηση του εργατικού δυναμικού είναι μονόδρομος για την αύξηση της απασχόλησης».



Η έκθεση αναφέρει:

- Σε επίπεδο γενικού πληθυσμού σήμερα (2ο τρίμηνο 2018) εργάζεται μόλις το 35%. Σε επίπεδο ενεργού πληθυσμού, δηλαδή στις παραγωγικές ηλικίες 15 έως 64 ετών, το 55,3%. Πρακτικά ένας Έλληνας παράγει το εισόδημα που καταναλώνουν τρεις! Από αυτό το εισόδημα πληρώνονται η δημόσια υγεία, η παιδεία, οι συντάξεις, η άμυνα, τα δημόσια έργα, όλες οι κρίσιμες λειτουργίες του κράτους και φυσικά η ιδιωτική κατανάλωση κάθε νοικοκυριού.

Όσον αφορά στη μείωση της ανεργίας ο ΣΕΒ σημειώνει ότι αυτή οφείλεται αφενός στα μέτρα που ελήφθησαν στην αγορά εργασίας, αλλά και στο brain drain:

- Συνολικά, φαίνεται να μετανάστευσαν στο εξωτερικό περίπου 374 χιλιάδες άτομα (με όλες τις μεθοδολογικές επιφυλάξεις) με το εργατικό δυναμικό να μειώθηκε στους άνδρες κατά 259 χιλιάδες άτομα, και να αυξήθηκε στις γυναίκες κατά 6 χιλιάδες άτομα μεταξύ 2009 και 2017. Αυτή η μείωση του εργατικού δυναμικού συντελεί κατά ένα βαθμό και στη μείωση της ανεργίας που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια. Ο δεύτερος παράγοντας που συνετέλεσε στη μείωση της ανεργίας είναι τα μέτρα που ελήφθησαν στην αγορά εργασίας. Συγκεκριμένα, μετά την κορύφωση της ανεργίας κοντά στο 28% το 2013, η απασχόληση άρχισε να αυξάνει υπό συνθήκες μηδενικής ανάπτυξης, υποβοηθούμενη κυρίως από την ευελιξία στις εργασιακές ρυθμίσεις. (…) Παρά τη μείωση του ποσοστού ανεργίας, ο αριθμός των ανέργων παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα και η απασχόληση είναι ιδιαίτερα χαμηλή. Ειδικότερα οι άνεργοι βιώνουν μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση.

Από τα λιγότερο γενναιόδωρα συστήματα στήριξης των ανέργων

«Εις βάρος της Ελλάδας είναι και η σύγκριση των μεγεθών της ανεργίας στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ» σημειώνεται στο δελτίο.

«Σήμερα, η Ελλάδα είναι η χώρα εκείνη του αναπτυγμένου κόσμου (ΟΟΣΑ) που έχει την μεγαλύτερη ανεργία και διαθέτει ένα από τα λιγότερο γενναιόδωρα συστήματα στήριξης των ανέργων, με το 9,7% των ανέργων να λαμβάνει επίδομα ανεργίας, με την ανεργία να διαμορφώνεται σε 19% του εργατικού δυναμικού, όταν στον ΟΟΣΑ το μέσο ποσοστό κάλυψης ανέρχεται σε 29% με μέση ανεργία στο 6,5%.
Σημειώνεται, επίσης, ότι το 7,5% περίπου του εργατικού δυναμικού (346 χιλιάδες άτομα) είναι άνεργοι για πάνω από τέσσερα χρόνια, και ως ποσοστό των ανέργων, ο αριθμός τους συνεχίζει να αυξάνεται. Ταυτόχρονα, υπάρχουν σήμερα 160 χιλιάδες νέοι που δεν δουλεύουν, δεν εκπαιδεύονται και δεν καταρτίζονται (NEETs: Not in Education, Employment or Training), αν και ο αριθμός τους έχει μειωθεί από το υψηλό επίπεδο των 228 χιλιάδων ατόμων το 2012.

Επίσης, υπάρχουν 175 χιλιάδες άτομα που είναι αποθαρρυμένοι (ενώ δηλαδή θέλουν, και είναι διαθέσιμοι, να δουλέψουν, δεν ψάχνουν ενεργά για εργασία), και μάλιστα ο αριθμός τους συνεχίζει να μεγαλώνει ακόμη και στη διετία 2017/2018 της ανάκαμψης της οικονομίας.

Επιπλέον, υπάρχουν 70 χιλιάδες άτομα άνω των 65 ετών που εξακολουθούν να δουλεύουν κυρίως για να τα βγάλουν πέρα. Επίσης, το 10% των απασχολούμενων δηλώνει ότι εργάζεται σε δουλειές μερικής απασχόλησης, με τα 2/3 να το κάνουν επειδή δεν βρίσκουν εργασία πλήρους απασχόλησης» αναφέρεται. 

Η υπεροφολόγηση ανάχωμα στη βιώσιμη ανάκαμψη

Όπως σημειώνουν οι συντάκτες της έκθεσης: «Η αύξηση της απασχόλησης μειώνει ταυτολογικά την ανεργία, αν και ο ρυθμός πτώσης του ποσοστού της ανεργίας επηρεάζεται και από μεταβολές στο εργατικό δυναμικό το οποίο συνδέεται και με άλλους παράγοντες, όπως το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας και το brain drain. Ο ΣΕΒ αναφέρει πως «η αύξηση του εργατικού δυναμικού είναι μονόδρομος για την αύξηση της απασχόλησης»

Σε κάθε περίπτωση βιώσιμη ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας, δεν προϋποθέτει μόνο αύξηση της απασχόλησης αλλά και αύξηση του εργατικού δυναμικού. Αυτό συνεπάγεται μέτρα πολιτικής μείωσης της υπερφορολόγησης για τη στήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος της οικογένειας και των μισθωτών.

Αντικίνητρο στη δημιουργία οικογένειας

Τέλος, υποστηρίζει ο ΣΕΒ το υφιστάμενο φορολογικό σύστημα δρα τιμωρητικά στη δημιουργία οικογένειας, καθώς οι φοροαπαλλαγές ή οι πρόσθετες παροχές για παιδιά είναι σχετικά ασήμαντες.
«Η Ελλάδα έχει την υψηλότερη φορολογική επιβάρυνση (μη μισθολογικό κόστος εργασίας) στον κόσμο για οικογένειες με δύο παιδιά και έναν εργαζόμενο που αμείβεται στο 67% των μέσω αμοιβών, όταν χώρες όπως η Πολωνία, η Νέα Ζηλανδία, ο Καναδάς και η Ιρλανδία, όχι μόνο δεν επιβαρύνουν, αλλά τουναντίον επιδοτούν σε καθαρή βάση τον συγκεκριμένο τύπο οικογένειας.

ΠΗΓΗ: zougla.gr

Το διαδικτυακό εμπόριο σημαντικό μερίδιο της καπιταλιστικής αγορά. Σε όλο τον κόσμο αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς οι αγορές μέσω διαδικτύου. Η τάση ωφελεί λίγους μεγάλους παίκτες. Μονοπωλιακοί όμιλοι έχουν διεισδύσει στην συγκεκριμένη αγορά εξασφαλίζοντας τεράστια κέρδη.

Σύμφωνα με τη DW, στην μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, περίπου τα τρία τέταρτα των Γερμανών που σερφάρουν στο διαδίκτυο πραγματοποιούν και ηλεκτρονικές αγορές. Αυτό μεταφράζεται σε περίπου 50 εκατομμύρια ηλεκτρονικούς πελάτες που αγοράζουν σχεδόν τα πάντα: Από έπιπλα και ρούχα μέχρι πακέτα διακοπών και εισιτήρια για θέατρα και σινεμά. Δυο κατηγορίες προϊόντων συνεχίζουν να έχουν στη Γερμανία μειωμένη ζήτηση στο ίντερνετ: ηλεκτρονικές συσκευές και τρόφιμα.

Το ηλεκτρονικό εμπόριο εξακολουθεί να αναπτύσσεται με ταχείς ρυθμούς. Πέρσι ο τζίρος των ηλεκτρονικών αγορών στη Γερμανία ανήλθε στα 49 δις ευρώ (!) ενώ φέτος αναμένεται να αυξηθεί κατά 10%, όπως εκτιμά ο Εμπορικός Σύνδεσμος Γερμανίας.

Στις περισσότερες χώρες του κόσμου όμως τρεις, κυρίως, κολοσσοί μονοπωλούν σχεδόν το εμπόριο μέσω διαδικτύου: Οι αμερικανικές Amazon και Ebay και η κινεζική Alibaba. Πρόκειται για μονοπωλιακούς ομίλους που έχουν επιβάλει εργασιακές σχέσεις γαλέρας, ενώ ταυτόχρονα έχουν μειώσει σε μεγάλο βαθμό τα έξοδα τους, αφού δεν χρειάζεται να διατηρούν σημεία πώλησης, με έξοδα ενοικίου και επιπλέον προσωπικό. 

Η γνωστή μεγάλη πολυεθνική Amazon, ιδιοκτησίας του πλουσιότερου ανθρώπου του κόσμου επιστράτευσε πρόσφατα ΜΑΤ για να χτυπήσουν τους απεργούς εργάτες και απεργοσπάστες για να συνεχιστεί αμείωτη η λειτουργία της εταιρείας. Πρόκειται για την ίδια εταιρεία που αναγκάζει τους εργαζόμενους να φορούν βραχιολάκι ώστε να επιβλέπει τις κινήσεις τους! 

Επιβάλλοντας απάνθρωπες εργασιακές σχέσεις και χαμηλές αποδοχές «οι μεγάλες ηλεκτρονικές πλατφόρμες συνεχίζουν να ενδυναμώνουν τη θέση τους στην αγορά, διασφαλίζοντας όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της πίτας, σε βάρος του παραδοσιακού λιανικού εμπορίου», επισημαίνει ο Τόμας Χαρμς, ειδικός σε θέματα εμπορίου στην Ernst&Young. 

Στις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές το παραδοσιακό λιανικό εμπόριο δέχεται ισχυρές πιέσεις και μόλις το 43% των Ευρωπαίων κάνουν τις αγορές τους στα καταστήματα με τους υπόλοιπους να επιλέγουν το διαδίκτυο.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr