του Δημήτρη Σταμούλη

Εργοδοτικά κόλπα για τσάμπα εργασία και μη καταβολή Δώρου, κυβερνητικές υποσχέσεις για αυξήσεις-ψίχουλα

Την περασμένη εβδομάδα, η Ε. Αχτσιόγλου έκανε μνεία για την «κορυφαία στιγμή της αύξησης του κατώτατου μισθού τον Ιανουάριο του 2019» τάζοντας και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, αλλά σχεδόν αμέσως ο πρόεδρος των ξενοδόχων Γ. Ρέτσος τον επανέφερε από την… πίσω πόρτα! Λέγοντας ότι «ο ΣΕΤΕ ως κοινωνικός εταίρος έχει συμβάλει τα μάλα για την διατήρηση της συλλογικής σύμβασης εργασίας στον ξενοδοχειακό κλάδο το διάστημα 2012-2018» -με μηδενικές αυξήσεις ή έστω ψίχουλα 1%!-, ζήτησε να υπάρξει «ρύθμιση για τους νεοεισερχόμενους εργαζόμενους». Συγκεκριμένα πρότεινε την καθιέρωση ενός μισθού εισαγωγής στην ξενοδοχειακή αγορά, κατώτερου του κατώτατου μισθού, και μάλιστα χωρίς όριο ηλικίας, με ισχύ για 2 χρόνια! Ο κατώτατος μισθός που κυμαίνεται από 780 ως 850 ευρώ (μεικτά), βάσει της ΣΣΕ του 2018, είναι πολύ… υψηλός για έναν κλάδο, όπου τα κέρδη των 610 μεγαλύτερων ξενοδοχειακών μονάδων από 83,8 εκατ. ευρώ το 2015 ανήλθαν σε 125 εκατ. ευρώ το 2016, ενώ για το 2017 εκτιμάται ότι 200 ξενοδοχειακές επιχειρήσεις αύξησαν τα κέρδη τους κατά 51,6% και νέα άνοδος της κερδοφορίας αναμένεται στο 2018. Το «παραμύθι» των ξενοδόχων είναι γνώριμο: ο «κατώτερος του… κατώτατου» θα αποτελέσει κίνητρο για τις τουριστικές επιχειρήσεις να προβούν σε προσλήψεις και θα δώσει δουλειά σε μακροχρόνια άνεργους.

Εάν αυτά σκαρφίζονται οι ξενοδόχοι για να διατηρήσουν όλα τα κέρδη για πάρτη τους, άλλοι εργοδότες από κλάδους όπως του λιανικού εμπορίου, της εστίασης, της καθαριότητας, των υπηρεσιών ασφάλειας, του εμπορίου, είναι ακόμα πιο θρασείς, καθώς έχουν λανσάρει την απασχόληση… υπό δοκιμήν, ώστε να αποφεύγουν την ασφάλιση αλλά και την αμοιβή, κυρίως σε περιόδους αυξημένων αναγκών, όπως είναι οι ημέρες των εορτών. Δεν είναι τυχαίο ότι ανθούν πλέον οι ιδιόχειρες ταμπέλες «ζητείται υπάλληλος» έξω από καταστήματα για μεγάλα χρονικά διαστήματα που δεν δικαιολογούνται όταν η επίσημη ανεργία είναι στο 20%. Οι καταγγελίες πληθαίνουν και αφορούν ανασφάλιστη και τις περισσότερες φορές χωρίς αμοιβή, «δοκιμαστική εργασία», μη καταβολή δώρου Χριστουγέννων, αλλά και εντατικοποίηση της εργασίας, με υπερωρίες που δεν δηλώνονται γιατί εμφανίζονται ως… διάλειμμα. Η συνήθης εργοδοτική πρακτική, σε κλάδους όπως εμπόριο και εστίαση, περιλαμβάνει δοκιμαστικές «προσλήψεις» που όμως δε φαίνονται πουθενά επισήμως, αφού οι εργαζόμενοι δεν υπογράφουν καμιά σύμβαση. Το χρονικό διάστημα της «δοκιμής» ποικίλλει από 3 έως 10 μέρες, κατά τις οποίες ο υποψήφιος εργαζόμενος απασχολείται ανασφάλιστος, αδήλωτος στο ΣΕΠΕ και ανύπαρκτος για τον ΕΦΚΑ. Μάλιστα, εκτιμάται ότι 3 στους 5 εργαζόμενους με αυτήν τη μορφή, στο τέλος απορρίπτονται ως μη κατάλληλοι, μην εισπράττοντας ούτε ευρώ!

Μια ακόμα καθιερωμένη εργοδοτική πρακτική τις ημέρες των εορτών είναι η μη καταβολή του δώρου των Χριστουγέννων. Σε πολλούς κλάδους (επισιτισμός, φροντιστήρια κ.α.) οι εργαζόμενοι υπογράφουν ότι το έλαβαν αλλά είτε δε γίνεται καμιά σχετική πληρωμή, είτε οι εργοδότες, για να αποφύγουν το αυτόφωρο, πιστώνουν το σχετικό ποσό στον τραπεζικό λογαριασμό του εργαζομένου και στη συνέχεια το ζητούν πίσω, ενίοτε και με συνοδεία… μπράβων σε ΑΤΜ! Ένα άλλο εργοδοτικό τρικ είναι ο λογιστικός συμψηφισμός του ποσού με έναν μισθό που ο εργαζόμενος φαίνεται πως έχει πάρει ως προκαταβολή.

Βέβαια η κυβέρνηση, παρά τις φιλεργατικές κορώνες της, υπηρετεί με στοχοπροσήλωση τα συμφέροντα του κεφαλαίου, που μετά από τρία χρόνια «αριστερής» διακυβέρνησης βλέπει τις 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες να εμφανίζουν συνολικά κέρδη προ φόρου της τάξης των 7,2 δισ. ευρώ το 2017 και αύξηση της καθαρής κερδοφορίας κατά 25,8%. Αυτούς αφορούν οι «θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης» για τους οποίους μιλά η υπουργός Εργασίας, και όχι το εργατικό εισόδημα ή τα ποσοστά ανεργίας. Άλλωστε, σύμφωνα με την διεθνή οργάνωση εργασίας, oι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα μειώθηκαν και το 2017 κατά 3,5% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, μείωση που είναι η μεγαλύτερη από το 2013 αλλά και η μεγαλύτερη στην Ευρώπη για το 2017. Tη δεκαετία 2008-2017 οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα μειώνονταν 3,1% τον χρόνο κατά μέσον όρο.

Όσον αφορά το… success story της κυβέρνησης με τις 300.000 νέες θέσεις εργασίας από το 2015 έως σήμερα, η αλήθεια είναι άλλη. Μόνο τον περασμένο Νοέμβριο 2018, έγιναν 229.000 απολύσεις έναντι 196.000 προσλήψεων. Στο 11μηνο 2018, έγιναν 2,3 εκατ. απολύσεις και 2,4 εκατ. προσλήψεις, δηλαδή πρόκειται για ένα γαϊτανάκι εργασίας-ανεργίας, με κύριο στοιχείο την ανακύκλωση των ανέργων. Μάλιστα στις προσλήψεις αυτές, μόλις το 45,8% είναι πλήρους απασχόλησης, το 41,5% είναι μερικής και το 12,64% εκ περιτροπής. Μόνο τον περασμένο Νοέμβριο η μερική απασχόληση ξεπέρασε την πλήρη -44,12% έναντι 42,5%- ενώ στο 13,29% ανήλθε η εκ περιτροπής απασχόληση. Από την άλλη, η Eurostat δίνει «πρωτιά» στην Ελλάδα που κατέχει τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στους νέους, με το 36,6% των νέων, ηλικίας έως 25 ετών, να είναι εκτός εργασιακού στίβου.

Τον εμπαιγμό κυβέρνησης και εργοδοτών ανέδειξαν την Πέμπτη νέοι και νέες από επτά εργατικές συλλογικότητες σε οκτώ τουλάχιστον πόλεις (Αttack, Λάντζα, Εμπάργκο, Radical IT, Αγωνιστική Ενότητα ιδιωτ. εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης, Aγωνιστική Παρέμβαση ιδιτ. υπαλλήλων Ιωαννίνων-Πρέβεζας, Δίκτυο Ανέργων & Επισφαλώς εργαζομένων Θεσσαλονίκης, Generation 400), οργανώνοντας πανελλαδική ημέρα δράσης και κεντρικό σύνθημα «το Δώρο των Χριστουγέννων δε χαρίζεται!». Στην Αθήνα συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Εργασίας και ακολούθησε πορεία προς το Μοναστηράκι, στη Θεσσαλονίκη έγιναν αποκλεισμοί καταστημάτων και πορεία στην Τσιμισκή, ενώ εξορμήσεις έγιναν σε Πάτρα, Γιάννενα και Βέροια. «Φέτος το δώρο των Χριστουγέννων θα το πάρουμε εμείς! Να δείξουμε στους εργοδότες ότι θα αγωνιστούμε μέχρι να συμμορφωθούν είτε το θέλουν είτε όχι!», τόνισαν στο σχετικό κάλεσμά τους. Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι σημαντικό να κλιμακωθούν και γενικευθούν μαζί με το μαχόμενο ταξικό εργατικό κίνημα, ώστε να έρθουν στο προσκήνιο τα εργατικά συμφέροντα με πραγματικούς και μαζικούς αγώνες.

Πηγή: prin.gr

Του Κυριάκου Ταπακούδη – Συγγραφέα και παλιού ναυτικού

Ταξιδεύοντας με το πλοίο “Southern Union”

Η θάλασσα είναι όμορφη ακόμα και το χειμώνα. Όταν ο φλοίσβος γίνεται βρυχηθμός που τρομάζει τις ήρεμες αισθήσεις, ακόμα και αυτός ο φόβος που προκαλεί έχει την ομορφιά του. Όταν η θάλασσα αγριεύει και δείχνει το θυμό της, όταν τα γαλάζια νερά ασπρίζουν και θολώνουν, όταν τα ρέματα και η ορμή της παρασέρνουν και εξαφανίζουν πλοία και στεριές, όταν τα κύματα ψηλώνουν στον αέρα και εξατμίζουν μυριάδες υδρατμούς και αλμυρίζουν την ατμόσφαιρα, τότε μπορεί κάποιος να τη γευτεί, να τη μυρίσει και να την ευφρανθεί, και να σκεφτεί το μεγαλείο που εμπερικλείει και κρύβει μέσα της. Πόση είναι η δύναμη της.

Το ζήτημα πολλές φορές είναι πως βλέπει κανείς τη θάλασσα. Μέσα σε ένα όρμο να σκάζει αγριεμένη τα κύματα της χτυπώντας με βία τη στεριά, ή να κατατρώει με ορμή τις ακτές σε κάποιο ακρωτήριο. Ή ακόμα αντικρίζοντας την από μακριά στέκοντας σε κάποιο ύψωμα και απολαμβάνοντας ολόκληρη τη θέα της στο σωστό της μεγαλείο, χωρίς όμως να μπορούν όλες οι αισθήσεις να νιώσουν την πραγματική της διάσταση, αφού το θυμό της να αφουγκραστεί δεν δύναται, ούτε την μεγάλη της δύναμη να νιώσει όταν με αγριότητα ανακατεύει τα ύδατα της.
Εγώ το μεγαλείο της το έχω αντικρύσει και το έχω νιώσει καταμεσής της θάλασσας μέσα σε άγρια και φουρτουνιασμένα πελάγη, όταν ταξιδεύοντας με ποντοπόρα πλοία διασχίζαμε ωκεανούς επικίνδυνους από μια χώρα σε άλλη, πέρα πολύ μακριά στα πέρατα του κόσμου.

Αντιμετωπίζοντας κρύο τσουχτερό, χιόνια και παγετό που έψυχε το πόσιμο νερό μέσα στα τάγκια στα πλευρικά του πλοίου. Σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν, που ακόμα και τα καζάνια του ατμού κάτω στις μηχανές εξωτερικά τα πάγωνε η κρυότης, και που με ευχαρίστηση τα αγγίζαμε για να ζεσταθούμε. Σε ταξίδια μακρινά και πρωτόγνωρα, σε τόπους που πάγωνε η θάλασσα και τα κύματα έμεναν μετέωρα σαν υδάτινα γλυπτά σε στερεά μορφή.

Ήταν το πλοίο παλιό, δεν είχε κλιματισμό, και γι αυτό τα καλοκαίρια ψηνόμασταν στη ζέστη, ενώ το χειμώνα παγώναμε στο κρύο. Υπήρχε κλιματισμός μόνο στη καμπίνα του καπετάνιου και του πρώτου μηχανικού. Όλοι οι άλλοι απομέναμε στη κακή μας μοίρα, και όποιος ήθελαι αντέξει.

Ήταν Χριστούγεννα. Ο άνεμος τσουχτερός και το αγιάζι φαρμακερό σκέπαζε τη θάλασσα.
Μέσα στο πλοίο ναύτες και μηχανικοί με τις σκέψεις μας στη στεριά και στους αγαπημένους, παγωμένοι ανάβαμε τσιγάρο σάμπως ο καπνός να μας ζέστεναι τα σωθικά και την κρύα καρδιά. Κάναμε σουλάτσα πάνω κάτω στις σκάλες και στους διαδρόμους τάχα να ζεσταθούμε.
Ο αγέρας ήταν κρύος που μας έκαιγε σαν φωτιά και το ψύχος δριμύ διαπερνούσε τις κατάκλειστες σιδερένιες πόρτες που ήταν ερμητικά κλειστές, και μας πάγωνε τις άκριες του κορμιού και μας γέμιζε κρυοπαγήματα.

Και εγώ σκεφτόμουν, άραγε υπάρχει κόλαση, ή ο Θεός την έκαμε και τούτην πάνω στη γη; Είναι δυνατόν η κόλαση που την καίει η φωτιά να είναι χειρότερη από τον αδυσώπητο καιρό που με τόση μανία καίει η κρυότης;
Κουνώντας το κεφάλι μου δίπλα στα καζάνια του ατμού όπου είχα αράξει για να ζεσταθώ, αυτά έλεγα στον τον εαυτό μου. Και δίπλα μου ο γέρο θερμαστής ο Γκασφίκης, είπε πως καμιά άλλη φορά στην πολύχρονη θαλασσινή ζωή του δεν είχε συναντήσει τέτοιο παγωμένο καιρό. Καμιά άλλη φορά δεν γιόρτασε Χριστούγεννα όπως τώρα, με τόσο αβάσταχτο κρύο.
Και οι ναύτες πάνω στην κουβέρτα στην τραπεζαρία, περισσότερο κρύωναν και με έκσταση παρακολουθούσαν τη γιάλλα που θάμπωνε τα φινιστρίνια, ενώ ο άνεμος έξω που λυσσομανούσε, έμοιαζε να είχε αποκτήσει στέρεα μορφή καθώς πάγωναν οι υδρατμοί της θάλασσας μέσα στον αέρα.

Οι γιορτές και ιδίως οι θρησκευτικές, στις θάλασσες και στα πελάγη μακριά από αγαπημένους προκαλούν αισθήματα λύπης. Η μοναξιά και η νοσταλγία των Χριστουγέννων θλίβει τους ναυτικούς, που με το νου στα αγαπημένα τους πρόσωπα, βυθίζονται στις βαριές τους σκέψεις αναπολώντας τις όμορφες στεριανές οικογενειακές συνάξεις αυτών των γιορτινών καιρών. Όσο κι αν έχουν συμβιβαστεί με την μοναξιά της απομόνωσης μακριά από τους ανθρώπους, εντούτοις κυρίως τις μέρες των Χριστουγέννων, οι αγαπημένες θύμισες πνίγουν τις σκέψεις και οι φωνές των αγαπημένων ηχούν απόμακρες προκαλώντας τους περισσότερη νοσταλγία.

Έτσι περνούν τα Χριστούγεννα, και όλες οι γιορτές πάνω στα ποντοπόρα πλοία που ταξιδεύουν μέρες πολλές με ορίζοντα μόνο τη θάλασσα σε όλες τις μεριές. Και όσοι αποφασίσουν αυτό το επάγγελμα, γνωρίζουν την μοναξιά της απομόνωσης.
Όμως σ αυτό το ταξίδι δεν αρκούσαν οι στεριανές σκέψεις που μας στενοχωρούσαν, ήταν από πάνω ο κρύος καιρός που μας πάγωνε τα κόκκαλα και μας μούδιαζε τα κορμιά. Ήταν τα μεγάλα κύματα που σκαμπανέβαζαν το πλοίο, ήταν και η παγωμένη πνοή του ανέμου που έψυχε τις αναπνοές μας και μας έκανε να πονούμε από το αφόρητο κρύο.

Ήταν ένα καιρός που εγώ και οι άλλοι ναυτικοί σε κεινο το πλοίο, δεν είχαμε άλλη φορά συναντήσει στις θάλασσες που είχαμε ταξιδεύσει. Ήταν ένας παγωμένος καιρός ανήμερα Χριστουγέννων, όπου ο αγέρας κρύος σαν τη φωτιά μας έκαιγε, και το ψύχος δριμύ μας διαπερνούσε και μας πονούσε.

πηγη! e-nautilia.gr

Τα ανώτερα κλιμάκια των αξιωματούχων της ΕΕ θα λαμβάνουν περισσότερα από 20.000€ μηνιαία αποζημίωση, μετά την αύξηση που αποφασίστηκε να ισχύσει αναδρομικά από την 1η Ιουλίου. Η Κομισιόν που την ενέκρινε υποστηρίζει ότι η αύξηση αυτή ήταν αναγκαία λόγω του ετήσιου πληθωρισμού σε Βρυξέλλες και Λουξεμβούργο, ώστε η αμοιβή των αξιωματούχων να ανταποκρίνεται στο κόστος ζωής!!!

Μετά τις αυξήσεις, σύμφωνα με το «PressProject.gr» που επικαλείται πληροφορίες της Telegraph, ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν – Κλοντ Γιουνκέρ και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, θα λάβουν μηναία αύξηση 550 ευρώ! Πλέον ο μηνιαίος μισθό τους θα ανέρχεται στα 32.700 ευρώ, προκειμένου να μπορούν να …ανταποκριθούν στο αυξημένο κόστος ζωής.

Μάλιστα! Οι υπάλληλοι του διευθυντηρίου των Βρυξελλών που ως πολιτικοί εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και του κεφαλαίου ψηφίζουν την εφαρμογή σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας για τους εργαζόμενους της Ευρώπης, εγκρίνουν αυξήσεις στους μισθούς τους! Αυτοί που καλούν της κυβερνήσεις των κρατών – μελών να μειώσουν τους κατώτατους μισθούς, να επιβάλλουν φόρους, να κόψουν συντάξεις και να περιορίσουν τις κοινωνικές δαπάνες για να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, ενέκριναν αυξήσεις για τους μισθούς τους μέχρι 550 ευρώ μηνιαίως! 

Η μηναία αύξηση των μισθών τους κατά 550 ευρώ, είναι μεγαλύτερη από τον κατώτερο μισθό των 492 ευρώ «καθαρά» που λαμβάνουν οι Έλληνες εργαζόμενοι, όταν απασχολούνται με πλήρες ωράριο!!! Οι συγκεκριμένες αυξήσεις αφορούν το σύνολο των ανώτερων αξιωματούχων της ΕΕ, οι οποίες φυσικά έχουν και διακυμάνσεις ανάλογα με τις θέσεις τους. 

Ωστόσο ο Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχολίασε πως αυτή η αύξηση ανταποκρίνεται ….«μόνο εν μέρει στην αύξηση του κόστους ζωής στις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο, όπου διαμένει το 80% των υπαλλήλων της ΕΕ»!!!

Συγκεκριμένα, δήλωσε: «Με δεδομένο τον ετήσιο πληθωρισμό στο 2,1% στις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο, όπου διαμένει το 80% των αξιωματούχων της ΕΕ, αυτή η ονομαστική αύξηση του 1,5% στην πραγματικότητα θα σημαίνει μείωση της αγοραστικής τους δύναμης κατά 0,6%. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει αύξηση αυτό το έτος». Τέτοια προκλητικότητα!! Τέτοια ταξική αναίδεια απέναντι στους λαούς. 

Η είδηση αυτή, όπως σημειώνει το «PressProject.gr» φαντάζει ακόμη πιο προκλητική αν τη συνδυάσει κανείς με τις φοροαπαλλαγές που προβλέπονται για τους ευρωπαίους αξιωματούχους.

Στο άρθρο 12, στο Πρωτόκολλο αριθμ. 7 ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ ΚΑΙ ΑΣΥΛΙΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ αναφέρεται ότι «Οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό απαλλάσσονται από την επιβολή εσωτερικών φόρων επί των αποδοχών, μισθών και λοιπών αμοιβών, που καταβάλλονται από την Ένωση». Καταβάλλεται φόρος υπέρ της Ένωσης «σύμφωνα με τους όρους και τη διαδικασία που καθορίζονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο». Για τους φόρους αυτούς αναφέρεται ότι δεν είναι βεβαίως μηδενικοί, όπως λέγεται κάποιες φορές, αλλά είναι πάντως χαμηλότεροι από τους αντίστοιχους εθνικούς φόρους.

Με δεδομένο ότι έχουμε να κάνουμε με μισθούς που κυμαίνονται από 2.400-2.700 για γραμματειακές θέσεις, 4.500 για διοικητικές θέσεις, 7.300 για διευθυντές μεσαίας κλίμακας και ανεβαίνουν στις 18.000 για διευθυντές και 20.000 για επιτρόπους, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η σύγκριση είναι μάλλον προκλητική.

Με δεδομένο μάλιστα ότι οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι συμμετέχουν στα όργανα που καθορίζονται και λαμβάνονται οικονομικές αποφάσεις – με την στήριξη και των κρατών μελών της ΕΕ – που ισοπεδώνουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων που δεν μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες τους, η συγκεκριμένη απόφαση γίνεται ακόμα πιο προκλητική!

Οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις του, φυσικά θα συνεχίσουν να χρυσοπληρώνουν τους κάθε λογής Γιουνκέρ αφού για αυτούς είναι το απαραίτητο πολιτικό προσωπικό για την επιβολή των συνολικών συμφερόντων τους. Από την άλλη πλευρά για τους λαούς της Ευρώπης που στενάζουν κάτω από τις πολιτικές λιτότητας οι αυξήσεις των 550 ευρώ το μήνα στους ανώτερους αξιωματούχους της ΕΕ αποτελούν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να βγάλουν χρήσιμα ταξικά συμπεράσματα… 

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Αντιπροσωπεία της ΠΕΝΕΝ πραγματοποίησε στις 21 Δεκέμβρη 2018 επίσκεψη στο αυτοδιαχειριζόμενο Κέντρο των Κούρδων πολιτικών προσφύγων στο Λαύριο.

Κατά την επίσκεψη έγινε αναλυτική συζήτηση με τους υπεύθυνους των Κούρδων σχετικά με τα προβλήματα που τους απασχολούν καθώς και για τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν στο Κέντρο του Λαυρίου.

Η δομή προσφύγων στο Λαύριο ιδρύθηκε το 1947, από το 2016 το ελληνικό κράτος, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι αντίστοιχες υπηρεσίες τους έπαψαν να χρηματοδοτούν το κέντρο και από τον Μάη του 2017 αποχώρησε οριστικά και ο Ερυθρός Σταυρός που μέχρι τότε το διαχειριζόταν. Τότε το Υπουργείο Μεταναστευτικής πολιτικής απαίτησε από τους Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες, προκειμένου να το εντάξει στις μόνιμες δομές, να αποκηρύξουν το PKK (Κουρδικό Εργατικό Κόμμα) και να ξηλώσουν τις σημαίες, τα πολιτικά και ιστορικά τους σύμβολα!!!

Σήμερα στο κτηριακό συγκρότημα στην καρδιά της πόλης του Λαυρίου διαμένουν πάνω από 300 Κούρδοι πρόσφυγες οι οποίοι κυρίως προέρχονται από την Συρία και την Τουρκία.

Πρόκειται για τον μοναδικό ίσως πλήρως αυτοδιαχειριζόμενο καταυλισμό που δεν στηρίζει ή συμμετέχει κάποια μεταναστευτική οργάνωση ή ΜΚΟ ή κρατικός οργανισμός.

Η λειτουργία του στηρίζεται στην συμπαράσταση κάποιων ελλήνων και ξένων αλληλέγγυων που έχουν συγκροτηθεί για τον σκοπό αυτό.

Επίσης στο Λαύριο λειτουργεί έξω από την πόλη ένας δεύτερος καταυλισμός Κούρδων προσφύγων στην περιοχή Νεράκι και οι οποίοι διαμένουν σε μεταλλικά κοντέϊνερς.

Στην διάρκεια της συνάντησης με το κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ οι εκπρόσωποι των Κούρδων διατύπωσαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στις κτηριακές εγκαταστάσεις, όπως είναι Ηλεκτρολογικά, Υδραυλικά, Θέρμανση αλλά και μεγάλη στενότητα του χώρου διαμονής τους που είναι δύσκολο να εξασφαλίσει την φιλοξενία 300 ατόμων. Επίσης ανέφεραν τις ελλείψεις σε μια σειρά καθημερινά καταναλωτικά αγαθά. Σημαντική παράμετρος στα αναφερόμενα προβλήματα είναι η δυσκολία που αντιμετωπίζουν στην πρόσβασή τους στην ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη και φροντίδα καθώς και σε διάφορες υπηρεσίες του δημοσίου που είναι αναγκαίες κυρίως για την νομική τους υποστήριξη.

Στην διάρκεια της συζήτησης κατήγγειλαν στην ΠΕΝΕΝ την εχθρότητα και την περιφρονητική συμπεριφορά που αντιμετωπίζουν από την δημοτική αρχή του Λαυρίου.

Παρά τις καθημερινές αντιξοότητες ο κόσμος που ζει στον καταυλισμό δεν το βάζει κάτω. Στο Νεράκι έχουν φτιάξει λαχανόκηπο, υπαίθριο φούρνο, αίθουσα εκδηλώσεων και διδασκαλίας.

Στην διάρκεια της συζήτησης ο επικεφαλής των Κούρδων Σερτζάν είπε ότι δεν είναι οικονομικοί μετανάστες αλλά πολιτικοί πρόσφυγες. Τόνισε επίσης ότι χρειάζονται ιατρική βοήθεια και γιατρούς ιδιαίτερα για τα παιδιά. Οι αλληλέγγυοι γιατροί έρχονται 2 φορές τον μήνα χωρίς ωστόσο να μπορούν να καλύπτουν τις ανάγκες τους.

Επίσης οι Κούρδοι κατήγγειλαν με έντονο τρόπο το καθεστώς του Ερντογάν, το κύμα διωγμών, συλλήψεων, φυλακίσεων ακόμη και βασανισμών εναντίον Κούρδων αγωνιστών.

Το καθεστώς δήλωσαν είναι βασισμένο στον αντικουρδισμό. Οι εκλογές που κάνει και το αποτέλεσμα που διαμορφώνεται από αυτές οφείλεται στις αφόρητες πιέσεις, στην βία, στην τρομοκρατία που αναπτύσσεται ιδιαίτερα στις Κουρδικές περιοχές.

Τέλος οι Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες του Λαυρίου τόνισαν την ανάγκη τόσο το Λαύριο όσο και ευρύτερα στην Αθήνα οι κινητοποιήσεις που κάνουν να πλαισιωθούν και να στηριχθούν από έλληνες εργαζόμενους, συνδικάτα και άλλους κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς της χώρας μας.

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ στην τοποθέτησή του εξέφρασε την αλληλεγγύη του κλάδου στον δίκαιο αγώνα του Κουρδικού λαού, στην ανάγκη κατοχύρωσης και σεβασμού των δικαιωμάτων τους στην Τουρκία, στην Συρία, στο Ιράκ και στο Ιράν, χώρες στις οποίες ζουν πάνω από 35 εκατομμύρια Κούρδοι.

Ειδικότερα για το αυτοδιαχειριζόμενο Κέντρο των Κούρδων στο Λαύριο υπογράμμισε ότι η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει πιο αποφασιστικά την στήριξη και αλληλεγγύη της ώστε να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα που τους απασχολούν. Τέλος η αντιπροσωπεία της ΠΕΝΕΝ παρέδωσε στους Κούρδους διάφορα είδη και αγαθά που αφορούν την λειτουργία και τις ανάγκες του Κέντρου αλλά και των παιδιών των Κούρδων αγωνιστών.