Συχνοουρία είναι η κατάσταση, κατά την οποία ο ασθενής παρουσιάζει συχνές ουρήσεις, με συνοδό χαρακτηριστικό ότι σε καθεμιά από αυτές βγαίνει μικρή ποσότητα ούρων.
Ο αριθμός των ουρήσεων δηλαδή, είναι πάνω από 8 το 24ωρο, και η ποσότητα των ούρων μικρότερη από 200 ml τη φορά.
Η συχνή ούρηση μπορεί να αποτελεί ένδειξη προβλημάτων στα νεφρά ή στους ουρητήρες, στην ουροδόχο κύστη ή να είναι σύμπτωμα σακχαρώδους διαβήτη, εγκυμοσύνης ή προστάτη.
Δείτε 9 λόγους που επισκέπτεστε συχνά την τουαλέτα.
Πηγή: medicalnewstoday.com
πηγη: onmed.gr
Δεν έχει συμπληρωθεί ούτε ένας μήνας από τότε που ανήλθε η ΝΔ στην εξουσία και κάθε μέρα που περνά φροντίζει να δείχνει το αυταρχικό, αμείλικτο, αντεργατικό και αντιλαϊκό της προφίλ.
Αυτή τη φορά, «χτύπησε» με τον υπουργό Υποδομών & Μεταφορών, Κώστα Καραμανλή τον Γ’, που με… αστική ευγένεια χαρακτήρισε σαν «αποβράσματα» εκείνους που δεν πληρώνουν εισιτήρια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ). Στη συνέχεια, και μετά από το θόρυβο που δημιουργήθηκε, προσπάθησε να τα «μαζέψει», λέγοντας πως είναι μια λανθασμένη και άστοχη έκφραση, που ειπώθηκε στη ρύμη του λόγου του.
Και όταν μιλάμε για τον Κώστα Καραμανλή τον Γ’, τον νυν υπουργό Υποδομών & Μεταφορών, αναφερόμαστε σε έναν πολιτικό που μεγάλωσε ως γόνος πολιτικής οικογενείας με μοναδική του σκοτούρα… πώς θα γίνει βουλευτής ή υπουργός, που «ξέχασε» πως είχε οδηγηθεί ο ίδιος το 2018 στον εισαγγελέα από την Επιτροπή Πόθεν Έσχες της Βουλής για ανακριβή δήλωση περιουσιακής κατάστασης (300.000 ευρώ σε τράπεζα του εξωτερικού) και που αμφιβάλλουμε αν χρησιμοποίησε ποτέ για τις μετακινήσεις του κάποιο από τα αστικά ΜΜΜ.
Η αναφορά του στα «αποβράσματα», προφανώς, και δεν είναι τυχαία. Δείχνει καθαρά την υποτίμηση που δείχνουν οι εκπρόσωποι του αστικού πολιτικού κατεστημένου απέναντι στα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Εκείνο όμως που είναι σίγουρο είναι ότι ο Κώστας Καραμανλήςο Γ’ και οι όμοιοί του, καθώς και η τάξη που εκπροσωπεί, είναι οι σημερινοί «κηφήνες» της κοινωνίας, οι οποίοι τα βρήκαν όλα έτοιμα και νομίζουν ότι κάποια πράγματα είναι για όλους δεδομένα.
Το ΜΕΤΑ θεωρεί ότι οι μεταφορές είναι δημόσιο αγαθό και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης όλοι. Αυτό σημαίνει ότι στις αστικές μετακινήσεις πρέπει να είναι ελεύθερη η πρόσβαση των εργαζομένων, των ανέργων, καθώς και της νεολαίας, και φθηνό εισιτήριο για τις υπεραστικές, ναυτικές κτλ. συγκοινωνίες.
«Βομβαρδίζουν» την κοινή γνώμη, μέσω των ΜΜΕ, οι κάθε λογής νεοφιλελεύθεροι, ότι οι επιχειρήσεις αυτές είναι ζημιογόνες και γι’ αυτό πρέπει να δοθούν στους ιδιώτες για να εξυγιανθούν και να γίνουν κερδοφόρες. Δεν λένε, όμως, ότι όταν γίνει αυτό οι τιμές των εισιτηρίων θα εκτιναχθούν στα ύψη, τα δρομολόγια θα αραιώσουν, οι άγονες γραμμές θακαταργηθούν και επιπλέον το κράτος θα επιχορηγεί και τους ιδιώτες.
Το ΜΕΤΑ θεωρεί ότι τα εργατικά συνδικάτα πρέπει να παλέψουν για τη διατήρηση και ενίσχυση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα των συγκοινωνιών και να εντάξουν στις διεκδικήσεις τους το αίτημα της ελεύθερης πρόσβασης στα αστικά ΜΜΜ, μιας και αυτοί που -κατά βάση- τα χρησιμοποιούν είναι οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι νέοι.
πηγη: ergasianet.gr
Το 28,3% του πληθυσμού της Ε.Ε. από 16 χρόνων και άνω δεν μπόρεσε να πάει διακοπές για μία εβδομάδα μέσα στον χρόνο μακριά από τον χώρο όπου διαμένει. Ωστόσο, το αντίστοιχο ποσοστό το 2013 –στο αποκορύφωμα της κρίσης χρέους στην Ευρώπη– ήταν 39,5% και 39,7% το 2012, σημειώνοντας το 2018 μια αποκλιμάκωση που αγγίζει τις 11,2 ποσοστιαίες μονάδες.
Στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι αρκετά αυξημένο, καθώς οι μισοί περίπου Έλληνες, ήτοι το 51%, αδυνατούσαν το 2018 να πάνε μία εβδομάδα διακοπές μακριά από το σπίτι τους.
Μεταξύ των κρατών-μελών, οι χώρες που κατέγραψαν τα υψηλότερα ποσοστά με άτομα τα οποία βρίσκονται σε αυτή τη δυσμενή κατάσταση, ήταν η Ρουμανία (58,9%), η Κροατία (51,3%), η Ελλάδα και η Κύπρος με ποσοστό 51%. Στην περίπτωση της Ελλάδας, παρότι παρατηρείται σταδιακή μείωση, το ποσοστό αυτό εξακολουθεί να κινείται σε υψηλά επίπεδα. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Εurostat, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ε.Ε. που το ποσοστό αυξήθηκε κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες την τελευταία πενταετία, από 49% το 2013 σε 51% το 2018. Το 2009, λίγο πριν η Ελλάδα εισέλθει σε περίοδο ύφεσης, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν στο 46,3% ενώ το 2015, χρονιά που επιβλήθηκαν τα capital controls, το ποσοστό εκτοξεύθηκε στο 53,7%. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό κατά την περίοδο 2009-2018.
Σε γενικές γραμμές, στις χώρες του Νότου, όπως η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Ισπανία, τα ποσοστά όσων δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να λείψουν έστω και μία εβδομάδα τον χρόνο από το σπίτι τους κινούνται σε υψηλά επίπεδα. Στην Ισπανία, παρότι είναι σημαντικά μειωμένο σε σχέση με τις υπόλοιπες δύο χώρες, εξακολουθεί να κινείται πάνω από το αντίστοιχο της Ε.Ε. (34,2%). Η Πορτογαλία αλλά και η Ιταλία οι οποίες επλήγησαν από την κρίση καταγράφουν ποσοστό 41,3% και 43,7% αντιστοίχως, με τα ποσοστά να σημειώνουν πτώση –ιδίως της Πορτογαλίας– κατά την πενταετία 2013-2018.
πηγη: iskra.gr
Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, εξηγεί (;) τι είναι κομμουνισμός.
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ
Μάθαμε (;) από τον κύριο Κωνσταντίνο Κυρανάκη τι είναι κομμουνισμός και τι είναι Αριστερά!
Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας έδωσε κάποιους (όχι και τόσο) δικούς του «ορισμούς». Εκτός από τα «γνωστά» («ο κομμουνισμός δεν είναι δημοκρατία», «είναι ολοκληρωτικό καθεστώς») εξήγησε (;) και τα εξής πνευματώδη: Στον κομμουνισμό, λέει, «πρέπει να είσαι ο ίδιος, να έχεις ταβάνι», «πρέπει να ακούς τα πρέπει και να τα ακολουθείς».
Ας τον ακούσουμε:
Μετά από τέτοια βαρύγδουπη ανάλυση νομίζουμε δεν χρειάζεται να γράψουμε και πολλά για
Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, το εξής (για εκείνους που μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορά):
Παρ’ όλα αυτά, επειδή συγκλονιστήκαμε τόσο με την ατελείωτη εμβρίθεια και αριστεία θα «τιμήσουμε» τους αντικομμουνιστές τύπου Κυρανάκη με ένα σοβαρό σχόλιο. Για την ακρίβεια θα αντιγράψουμε εκείνους τους στίχους του Μπέρτολτ Μπρεχτ (από το «Εγκώμιο στον κομμουνισμό»):
«Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Είν’ εύκολος./ Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις./ Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι’ αυτόν./ Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρωμεροί τον λένε βρωμερό./ Αυτός είναι ενάντια στη βρωμιά και την ηλιθιότητα./ Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν./ Αλλά εμείς ξέρουμε:/ Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι η παραφροσύνη, μα/ Το τέλος της παραφροσύνης./ Δεν είναι το χάος / Μα η τάξη./ Είναι το απλό /Που είναι δύσκολο να γίνει».
πηγη: imerodromos.gr