Σήμερα: 08/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

image032.jpg

«... Ορισμένοι φεύγοντας από τη ζωή παίρνουν μαζί τους και το κλειδί και ό,τι έχουν... Δεν αφήνουν τίποτε πίσω τους. Ο Αμπατιέλος φεύγοντας άφησε το κλειδί και μια μεγάλη αγωνιστική κληρονομιά. Κληρονομιά μεγάλη, αρκετά πλούσια που θα αποτελεί για τις νέες γενεές πηγή παραδειγματισμού και προβληματισμού».

Χαρίλαος Φλωράκης για τον θάνατο του φίλου και συντρόφου του Αντώνη Αμπατιέλου

Ηταν σαν σήμερα, 7 Αυγούστου του 1995 που σε ηλικία 80 χρονών αφήνει την τελευταία του πνοή ένας μεγάλος αγωνιστής του λαϊκού κινήματος, καθώς και του παγκόσμιου ναυτεργατικού κινήματος, ηγετικό στέλεχος της θρυλικής ΟΕΝΟ, της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων, ο Αντώνης Αμπατιέλος. 
Εκλεισε τα μάτια του μετά από μια συναρπαστική ζωή. με αγώνες σε θάλασσες και στεριά, φυλακίσεις και εξορίες,  ενώ αξίζει κάποιος να διαβάσει στην αυτοβογραφία του στο μοναδικό βιβλίο που έγραψε: "ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ".

Για την μακρόχρονη προφορά του στο κομμουνιστικό κίνημα τιμήθηκε με τα πιο υψηλά καθήκοντα στην ηγεσία του Κόμματος. Από το 1969 ήταν τακτικό μέλος της Κ.Ε του ΚΚΕ μέχρι το 1991 και μέλος του Π.Γ της ΚΕ από το 1971 μέχρι το 12ο Συνέδριο, το 1987.
Το 1981 εκλέχτηκε βουλευτής στην Α Πειραιά.

Νομίζουμε ότι περισσότερη αξία έχει να διαβάζει κανείς τον φάκελο που διατηρούσε η Κρατική Ασφάλεια για τον Αντώνη Αμπατιέλο, παρά να προσθέσουμε επιπλέον βιογραφικά στοιχεία γ' αυτόν το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ. Δείτε τον.

πηγη: tsak-giorgis.blogspot.com

deh.jpg

Γράφει ο Στέφανος Πράσσος

Ένα από τα πρώτα ζητήματα που «σήκωσε πολύ ψηλά» εξ αρχής η νέα Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν αυτό της Ενέργειας με πρώτο μέλημα τη «σωτηρία της ΔΕΗ» διαμορφώνοντας ταυτόχρονα, όπως λέει, ένα «νέο ενεργειακό τοπίο».

Εκτός αυτού έδειξε πόσο λίγο κράτησε η πολυδιαφημισμένη «αξιοπιστία και σοβαρότητα» της νέας Κυβέρνησης της ΝΔ. Κάθε μέρα που περνάει οι εξαγγελίες διαδέχονται η μια την άλλη δείχνοντας κατά πόσο η Κυβέρνηση «άγεται και φέρεται» από ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που δρουν στο Χώρο της Ηλεκτρικής Ενέργειας.

Εκπονεί λοιπόν ένα βαρύγδουπο σχέδιο που το ονομάζει «Σχέδιο Σωτηρίας της ΔΕΗ» το οποίο με ένα προσεκτικό διάβασμα θα μπορούσε να μετονομαστεί άνετα «σχέδιο διάλυσης» και ξεπουλήματος της ΔΕΗ, ασυδοσίας του Κεφαλαίου αλλά και «αφαίμαξης» των οικιακών καταναλωτών Ηλεκτρικής Ενέργειας!

Συγκεκριμένα:

Σχέδιο σωτηρίας Α) «500 εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία της ΔΕΗ χωρίς αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος.»

Εξ αρχής η νέα Κυβέρνηση μέσω του Υπουργού της κ. Χατζηδάκη δήλωνε «ρητά και κατηγορηματικά» πως «δεν θα γίνουν αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος». Μετά δήλωσε πως «θα γίνουν αυξήσεις σε μονοψήφιο ποσοστό αλλά δεν θα τις επιβαρυνθεί ο καταναλωτής…»

Τεράστιος είναι ο θαυμασμός από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ της Χώρας για τον «σπουδαίο» Υπουργό –Θαυματοποιό που μπορεί να έχει «και την πίττα αφάγωτη και τον σκύλο χορτάτο»… Αφού κάνει θαύματα μήπως θα μπορούσε να κάνει και μειώσεις; «… σε αυτή την τραγική κατάσταση της ΔΕΗ, αν κάναμε και μειώσεις δεν θα έπρεπε να λέγομαι Χατζηδάκης, θα έπρεπε να λέγομαι Χουντίνι» απαντάει ο Υπουργός (1)

Πως όμως ο νέος υπουργός θα δώσει λεφτά στη ΔΕΗ χωρίς να κάνει αυξήσεις;
Απλά «θα αυξηθεί η τιμή του ρεύματος, η ΔΕΗ θα βάλει στα συρτάρια της μισό δις Ευρώ αλλά οι καταναλωτές θα καλύψουν την αύξηση στα τιμολόγια από την μείωση του ΦΠΑ και τη μελετώμενη μείωση του ΕΤΜΕΑΡ

Πρώτα από όλα η μείωση του ΦΠΑ έγινε από την προηγούμενη κυβέρνηση άρα η σημερινή αυξάνει κανονικά το ρεύμα ή καταργεί την προηγούμενη μείωση. Θαύματα εδώ δεν υπάρχουν!

Σε ότι αφορά την εξαγγελία για μείωση του ΕΤΜΕΑΡ:

Το ΕΤΜΕΑΡ (Ειδικό Τέλος Μείωσης Εκπομπών Αερίων Ρύπων) είναι επί της ουσίας ένα τεράστιο χαράτσι (27% επί της κατανάλωσης ρεύματος) που πληρώνουν οι μικροί κυρίως καταναλωτές και το εισπράττουν οι βιομήχανοι ιδιοκτήτες ΑΠΕ. Υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που πιστεύει, γνωρίζοντας τα τεκταινόμενα στην Ενέργεια και τη σχέση της ΝΔ με το Κεφάλαιο, πως μπορούν να τους πάρουν έστω και ένα μικρό κομμάτι από το στόμα όταν πριν λίγο καιρό υποχρέωσαν τη ΔΕΗ να τους πληρώσει το ΕΤΜΕΑΡ και για τα 2 δις ανεξόφλητους άρα ανείσπραχτους λογαριασμούς; Σχεδόν μισό δις ευρώ πλήρωσε η ΔΕΗ για λογαριασμούς που δεν πληρώθηκε….

Τι ισχύει λοιπόν;

Το ΕΤΜΕΑΡ μπαίνει σε έναν λογαριασμό που λέγεται Ειδικός Λογαριασμός ΑΠΕ (ΕΛΑΠΕ) όπου μπαίνουν και τα έσοδα από τα δικαιώματα εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και τα εισπράττουν όλα μαζί οι ΑΠΕτζήδες. Στον ΕΛΑΠΕ δημιουργήθηκε όντως φέτος ένα πλεόνασμα (χάρη στον 5πλασιασμό των φόρων διοξειδίου του άνθρακα) το οποίο προβλέπεται ότι μέχρι τέλους του χρόνου θα είναι στα 185 εκ. Ευρώ. Αυτά είναι τα λεφτά που θέλει να πάρει ο ΥΠΕΝ κ.Χατζηδάκης για να μειώσει τον ΕΤΜΕΑΡ.

Αυτά τα λεφτά όμως δεν υπάρχουν! Όπως του διαμηνύουν οι «παραγωγοί» ενέργειας από ΑΠΕ. «το πλεόνασμα αυτό είναι λογιστικό και όχι πραγματικό καθώς υπάρχουν καθυστερήσεις στις πληρωμές των παραγωγών ΑΠΕ». Επίσης του λένε πως «η απόφαση αυτή δεν είναι αρμοδιότητα του ΥΠΕΝ αλλά της ΡΑΕ η οποία θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει την αποζημίωση των ιδιοκτητών ΑΠΕ». (2)

Η δεύτερη ένσταση έρχεται από την κομισιόν η οποία απαιτεί να ενσωματωθεί στην Ελληνική νομοθεσία πρόσφατη ευρωπαϊκή νομοθετική ρύθμιση η οποία ορίζει ότι «μειώσεις στον ΕΤΜΕΑΡ μπορούν να γίνουν μόνο στις ενεργοβόρες βιομηχανίες και όχι στους απλούς καταναλωτές» και «να καταργηθεί το πλαφόν που έχει μπει στις πληρωμές ΕΤΜΕΑΡ από τους οικιακούς καταναλωτές». δηλαδή να «απελευθερωθεί» η δυνατότητα ακόμα μεγαλύτερων αυξήσεων ΕΤΜΕΑΡ στους μικρούς καταναλωτές Η/Ενέργειας! (2)

Και τέλος αν τα καταφέρει να γίνει αυτή η μείωση που δεν θα είναι σημαντική και θα ισχύει μόνο για φέτος γιατί ποιος εγγυάται ότι και του χρόνου ο ΕΛΑΠΕ θα έχει πλεόνασμα όταν όλα τα προηγούμενα χρόνια είχε έλλειμμα;

Η μείωση λοιπόν του ΕΤΜΕΑΡ, αν γίνει, μάλλον θα είναι προσωρινή ενώ οι αυξήσεις του ρεύματος θα είναι μόνιμες, σταθερές και εν δυνάμει όλο πιο αυξανόμενες!

Σχέδιο σωτηρίας Β): «Αποψιλώνεται» η ΔΕΗ από περιουσιακά στοιχεία. Ιδιωτικοποίηση (ξεπούλημα) των δικτύων.

1. Πώληση ποσοστού του ΑΔΜΗΕ ή ολόκληρου του πακέτου που ανήκει πλέον στο Δημόσιο. Υπενθυμίζουμε ότι το 24% του ΑΔΜΗΕ έχει πουληθεί στην State Grid Europe Limited.

Πληροφοριακά, ο ΑΔΜΗΕ είναι η πρώην διεύθυνση Μεταφοράς της ΔΕΗ στην οποία ανήκουν τα δίκτυα Υψηλής Τάσης. Είναι κερδοφόρα Επιχείρηση με τα καθαρά της κέρδη το 2018 να ανέρχονται σε 85,6 εκ. Ευρώ ενώ το επενδυτικό της πρόγραμμα το 2018 ανήλθε στα 178,2 εκ. Ευρώ. Η ΔΕΗ από την απώλεια της ιδιοκτησίας του ΑΔΜΗΕ χάνει 200εκ Ευρώ ετησίως. (3)

2. Πώληση ποσοστού 49% του ΔΕΔΔΗΕ που είναι 100% θυγατρική εταιρεία της ΔΕΗ και διαχειρίζεται τα Δίκτυα Χαμηλής και Μέσης τάσης που εκτείνονται σε 238.000 χλµ. Ο ΔΕΔΔΗΕ είναι διαχειριστής και όχι ιδιοκτήτης των δικτύων τα οποία ανήκουν στη ΔΕΗ γι αυτό ο κ. Χατζηδάκης δήλωσε «θα μεταφέρει τα πάγια από τη ΔΕΗ στο ΔΕΔΔΗΕ» για να τον πουλήσει. Ενημερωτικά η ΔΕΗ βάζει στα ταμεία της από τα κέρδη του ΔΕΔΔΗΕ περίπου 350 εκ Ευρώ ετησίως.

Εκτός αυτού ο κ. Χατζηδάκης ρίχνει και το καρφί στον ΣΥΡΙΖΑ που όντως πρώτος πούλησε ποσοστό του ΑΔΜΗΕ! «Αυτοί πούλησαν πυλώνες εμείς θα πουλήσουμε και κολώνες»…. (4)

3. Πώληση Υδροηλεκτρικών και λιγνιτικών Σταθμών:

Παρότι υπάρχει στο πρόγραμμα της ΝΔ και προεκλογικά όλα τα στελέχη της αλλά και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαλαλούσαν, κλείνοντας το μάτι στο Κεφάλαιο, ότι θα τις πουλήσουν, τώρα αλλάζουν θέση. Στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης δεν υπάρχει πώληση μονάδων και ο ΥΠΕΝ Κωστής Χατζηδάκης δηλώνει στην ΕΡΤ πως «δεν θα πουλήσουμε Υδροηλεκτρικές μονάδες και τις λιγνιτικές θα τις αφήσουμε για αργότερα επειδή τώρα είναι εντελώς απαξιωμένες».

Σε ότι αφορά τις Υδροηλεκτρικές και τα νερά γενικότερα ο κ. Χατζηδάκης είναι εξόχως αποκαλυπτικός σε ότι αφορά τις προθέσεις της Κυβέρνησης: «…το να μείνουν οι υδροηλεκτρικές μονάδες στη ΔΕΗ θα είναι ουσιαστική στήριξη αλλά και σύμμαχος στην προσπάθεια εξεύρεσης στρατηγικού επενδυτή, όταν η εταιρεία θα έχει εξυγιανθεί (1) Δηλαδή τις αφήνουν για αργότερα βάζοντας πρώτη προτεραιότητα το ξεπούλημα των δικτύων!

Βέβαια εδώ πρέπει να περιμένουμε για το τι θα πει και το «μεγάλο αφεντικό» που είναι η ΕΕ (κομισιόν) όπου κυριαρχούν τα στελέχη των μεγάλων πολυεθνικών και έχουν πάρει ξεκάθαρα θέση υπέρ της ιδιωτικοποίησης των μονάδων απειλώντας μάλιστα τη Χώρα μας πως θα πάρουν άλλα μέτρα αν δε πουληθούν οι μονάδες. Επίσης θα πρέπει να δούμε τις αντιδράσεις των πολυεθνικών της Ενέργειας στις οποίες συμμετέχουν και ελληνικές εταιρείες γιατί όπως δήλωσε ο απερχόμενος Πρόεδρος της ΔΕΗ, Μανόλης Παναγιωτάκης: «Οι μεγάλοι παίκτες της αγοράς θέλουν τις Υδροηλεκτρικές μονάδες και συγκεκριμένα τις μονάδες του Νέστου και του Αράχθου» (5)

Στις υπόλοιπες εξαγγελίες της Κυβέρνησης για τη «σωτηρία της ΔΕΗ» ξεχωρίζουμε:

Κατάργηση των ΝΟΜΕ. Αυτό όντως θα ήταν ένα θετικό μέτρο επειδή η ΔΕΗ «αιμορραγεί» δίνοντας υποχρεωτικά μεγάλης ποσότητες Η/Ενέργειας στους ανταγωνιστές της σε τιμές πολύ κάτω του κόστους. Όμως τώρα είναι άκαιρο και άκυρο επειδή οι δημοπρασίες ενέργειας (ΝΟΜΕ) έχουν ήδη τελειώσει!
Ο κ. Χατζηδάκης γνωρίζει πολύ καλά ότι τα ΝΟΜΕ ήταν για 4 χρόνια (λήγουν μέσα στο 2019) και επιβλήθηκαν από τους Θεσμούς και την ΕΕ ως τιμωρία στη ΔΕΗ γιατί κρατάει το μονοπώλιο στους λιγνίτες και στα νερά και δεν μειώνει κάτω του 50% το μερίδιό της στην αγορά. Τα ΝΟΜΕ έληξαν ουσιαστικά για το λόγο ότι στον τελευταίο διαγωνισμό η τιμή εκκίνησης ήταν πολύ υψηλή (58,12 € η MW/h) γι αυτό έμειναν αδιάθετες 200 MW/h από το σύνολο των 700 MW/h που μπήκαν στη δημοπρασία. Έτσι οι κερδοσκόποι «επιχειρηματίες» που δρουν στην Η/Ενέργεια είπαν «τέλος στα ΝΟΜΕ» νωρίτερα από τον κ. Χατζηδάκη!!! (6)

Κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων. Είναι γνωστό το ζήτημα και επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή λόγω αλλαγής του ορίου των επιτρεπόμενων ρύπων (μείωση 50%). Πρόκειται για τον ΑΗΣ Καρδιάς (ισχύος 1200 MW) του οποίου οι δύο πρώτες μονάδες έκλεισαν πρόσφατα και δόθηκε προσωρινή παράταση στις δυο τελευταίες μονάδες για την συνέχιση της λειτουργίας της τηλεθέρμανσης της πόλης της Πτολεμαΐδας μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή της μονάδας Πτολεμαΐδα 5.

Η κυβέρνηση της ΝΔ φαίνεται να μη συμφωνεί με αυτή την απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης γι αυτό και μιλάει για «παράνομη λειτουργία των μονάδων». Το ίδιο ισχύει και για τον ΑΗΣ Αμυνταίου (ισχύος 600 MW) με τη διαφορά ότι εδώ θα μπορούσε να γίνει περιβαλλοντολογική αναβάθμιση από την ίδια τη ΔΕΗ για να συνεχίσει τη λειτουργία του. Η επένδυση αυτή κοστίζει 110 εκ. Ευρώ και προσφέρθηκε μάλιστα ο «εθνικός νταβατζής της Ενέργειας» κ. Μυτιληναίος να βάλει τα λεφτά με «μοναδικό αντάλλαγμα» να συνεχίσει να πληρώνει τα τιμολόγια του στη ΔΕΗ με τις σημερινές (εξευτελιστικές) τιμές για τα επόμενα δέκα χρόνια!!!

Διώξιμο ακόμα 2.000 εργαζομένων με Εθελούσια έξοδο. Έτσι εκτός από τη συρρίκνωση της ΔΕΗ, συνυπολογίζοντας και τις θέσεις που θα χαθούν από τους έκτακτους και εργολαβικούς εργαζόμενους σημαίνει απώλεια τουλάχιστον 6.000 θέσεων εργασίας! Χωρίς να υπολογίζουμε τις θέσεις εργασίας που θα χαθούν από παράπλευρες δραστηριότητες εκτός ΔΕΗ.

Όσο για το «νέο ενεργειακό τοπίο» μία από τα ίδια: Στα χνάρια του Εθνικού Ενεργειακού σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ και του Σταθάκη. Ακόμα περισσότερα αιολικά και φωτοβολταϊκά αγνοώντας ότι ήδη έχουμε τεράστια εγκατεστημένη, επιδοτούμενη, στοχαστική και ασταθή ισχύ. Και για να στηριχθεί αυτή χρειάζεται ακόμα περισσότερες μονάδες βάσης και μάλιστα όχι από ντόπιο και φθηνό λιγνίτη αλλά από εισαγόμενο και ακριβό Φυσικό αέριο. Έτσι ακόμα 5 εργοστάσια με καύσιμο φυσικό αέριο ισχύος 4.000 MW έχουν πάρει άδειες και ξεκινάει η κατασκευή τους. Ότι πει το κεφάλαιο και η ΕΕ αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην επάρκεια ισχύος, στην ασφάλεια τροφοδοσίας, και στην αλματώδη αύξηση της τιμής του ρεύματος (ο ΑΔΜΗΕ έχει προειδοποιήσει ότι «η αυξημένη διείσδυση ΑΠΕ κάνει το ρεύμα πιο ακριβό»(7)).

Και ποιος θα τα πληρώσει όλα αυτά; Μα ποιος άλλος; Ο πτωχευμένος, καταληστευμένος Ελληνικός λαός μέσα από τις «ρυθμιζόμενες χρεώσεις» που είναι ακόμα ένας λογαριασμός ρεύματος αλλά η ΝΔ και ο κ. Χατζηδάκης δεν τις ανάφεραν καν.

Και για να είναι σίγουροι ότι θα υλοποιηθούν όλα αυτά, χωρίς παρεκκλίσεις, «φύτεψαν» και το κατάλληλο πρόσωπο για πρόεδρο της ΔΕΗ: Γιώργος Στάσσης, στέλεχος του πολυεθνικού ενεργειακού ομίλου ENEL… Επίσης έχει διατελέσει μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Αιολικής Ενέργειας (ΕΛΕΤΑΕΝ)… Έξοχα!!! «Κατά το μεζέ και το πιρούνι» που θα έλεγε και ο Σουρής!

Όλα αυτά τα μέτρα που εξήγγειλε η Κυβέρνηση της ΝΔ δια του υπουργού της Κωστή Χατζηδάκη δεν σηματοδοτούν σε καμιά περίπτωση «σωτηρία» της ΔΕΗ απλά προετοιμάζουν την «εξόδιο ακολουθία» της! Είναι σχέδιο, περαιτέρω, σωτηρίας των ταμείων των πολυεθνικών της Ενέργειας και των ντόπιων συνεταίρων τους και σχέδιο νέας καταλήστευσης των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων!

Και ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος «κάρφωσε» και αυτός με τη σειρά του ουκ ολίγα καρφιά στην κάσα της ΔΕΗ αντί να κάνει αντιπολίτευση χαίρεται, δια μέσου του Σ. Φάμελλου, που «ο κύριος Χατζηδάκης απομακρύνεται συνεχώς από το καταστροφικό πλάνο της «Μικρής ΔΕΗ», το οποίο θα αποστερούσε τη ΔΕΗ από τον σχεδόν μοναδικό ανανεώσιμό της πόρο, τα υδροηλεκτρικά. Τον καλωσορίζουμε λοιπόν, στην υιοθέτηση της δικής μας πολιτικής.» (8)

Και σ’ ανώτερα λέμε εμείς!

Το συνδικαλιστικό κίνημα στη ΔΕΗ δεν δείχνει προς το παρόν να παίρνει «επάνω του» την υπόθεση «σωτηρίας της ΔΕΗ» αφού η μεν ΔΑΚΕ θεωρεί το σχέδιο του δικού της Υπουργού μεγαλοφυές και σωτήριο η δε «ΠΑΣΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ» και η ηγεσία της ΓΕΝΟΠ διαφωνούν φραστικά αλλά δεν παρουσιάζουν κανένα αγωνιστικό σχέδιο αποτροπής των εγκληματικών σχεδίων της ΝΔ, της ΕΕ και του Κεφαλαίου.

Είναι επιτακτική ανάγκη, όσο ποτέ άλλοτε, οι ταξικές και αγωνιστικές δυνάμεις που δρουν στη ΔΕΗ και όχι μόνο να συσπειρωθούν, να μιλήσουν και να αποφασίσουν να παίξουν το ρόλο που η ιστορία και οι σημερινές συνθήκες επιτάσσουν. Με ένα αγωνιστικό μέτωπο Εργαζομένων, συνταξιούχων, αγροτών, τοπικών κοινωνιών και λαϊκών καταναλωτών Η/Ενέργειας να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις και να βάλουμε τις βάσεις για:

  • Να αποτρέψουμε το ξεπούλημα και τη διάλυση της ΔΕΗ που είναι επενδύσεις και περιουσία φτιαγμένες με το αίμα του λαού μας.
  • Μια πραγματικά, 100% δημόσια, Ενιαία και Καθετοποιημένη Εταιρεία Ηλεκτρισμού κάτω από Εργατικό και κοινωνικό έλεγχο.
  • Επανεθνικοποίηση- Κρατικοποίηση όλων των ιδιωτικών, κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων του κεφαλαίου στην Η/Ε
  • Όχι στην «Απελευθέρωση Ενέργειας» που είναι ουσιαστικά η απελευθέρωση της ασυδοσίας του κεφαλαίου να εκμεταλλεύεται το κοινωνικό αγαθό της ηλεκτρικής Ενέργειας
  • Δημοκρατικός, Κοινωνικός, Μακροπρόθεσμος Ενεργειακός Σχεδιασμός με βάση τις πραγματικές δυνατότητες της Χώρας και τις ανάγκες του λαού σε Η/Ε
  • Πραγματική προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των εργαζομένων και των κατοίκων επιβαρυμένων περιοχών και ολόκληρης της Χώρας.

Κοζάνη 3/8/2019

Στέφανος Πράσσος, Πρώην Πρόεδρος Συνδικάτου Εργαζομένων στην Ενέργεια «ΕΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ»

ΠΗΓΕΣ
(1) https://energypress.gr/news/k-hatzidakis-i-agora-edose-psifo-empistosynis-sto-shedio-diasosis-tis-dei
(2) Δύο προαπαιτούμενα για τη μείωση του ΕΤΜΕΑΡ – Εξασφάλιση των πληρωμών ΑΠΕ και ενσωμάτωση κοινοτικής νομοθεσίας για τις χρεώσεις
(3) Στο τραπέζι η πώληση του 20%-30% της ΔΕΣ ΑΔΜΗΕ – Τι εξετάζει το ΥΠΕΝ για την μερική ιδιωτικοποίηση του διαχειριστή
(4) ΔΕΗ: Τι ισχύει με την Ιδιωτικοποίηση – Ο ρόλος της ΔΕΔΔΗΕ, τα κεφάλαια που θα μπουν | Έθνος
(5) https://www.protothema.gr/economy/article/909522/dei-pos-tha-gemisoun-ta-tameia/
(6) https://www.protothema.gr/economy/article/909522/dei-pos-tha-gemisoun-ta-tameia/
(7) ΑΔΜΗΕ: η «αυξημένη διείσδυση ΑΠΕ» κάνει το ρεύμα ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΟ!!!
(8) Σ. Φάμελλος: Ας αφήσει ο Κ. Χατζηδάκης την καταστροφολογική ρητορεία για τη ΔΕΗ

πηγη: pandiera.gr

rompolis-betsis-e1500285331915-1-696x517.jpg

Από Σαβ. Ρομπόλης Βασ. Μπέτσης

Οι Έλληνες πολίτες συνειδητοποιώντας και αξιολογώντας το μνημονιακό παρελθόν τους (2009-2019), κατανοούν το τι έχει συμβεί, μεταξύ των άλλων, σ’ αυτούς (ανεργία, μείωση του εισοδήματος και των συντάξεων) και στην ελληνική οικονομία (μείωση κατά 26% του ΑΕΠ σε αντίθεση με την αντίστοιχη αύξηση του ΑΕΠ της Ευρωζώνης), εκφράζοντας διστακτικά στην πρόσφατη (7/7/2019) εκλογική διαδικασία την επιλογή τους. 

Και αυτό γιατί δεσπόζουσα θέση, μεταξύ των άλλων, κατέχει το υψηλό ιστορικά επίπεδο της αποχής του 44%, γεγονός που σημαίνει ότι στις εκλογές συμμετείχε ένας στους δύο ψηφοφόρους, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την δυσπιστία και την απόρριψη τους στο πολιτικό σύστημα για τις ασκούμενες μνημονιακές πολιτικές στην Ελλάδα και τις συνέπειες που επέφεραν στο βιοτικό επίπεδο της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού.

Παράλληλα, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στις εκλογές, προσανατολίσθηκαν στην επιλογή της πρότασης της σημερινής κυβέρνησης, τα χαρακτηριστικά στοιχεία της οποίας, μεταξύ των άλλων, είναι: η ανάπτυξη, οι νέες θέσεις εργασίας, η βελτίωση του επιπέδου του εισοδήματος και των συντάξεων ανάλογα με τις αναπτυξιακές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας, η μείωση της φορολογίας και των κοινωνικο-ασφαλιστικών εισφορών, η αντιμετώπιση της ανασφάλειας των πολιτών, κ.λ.π.

Όμως, η επίτευξη αυτών των στόχων για να αποκτήσει ευρύτερο χαρακτήρα προσδοκιών στην χώρα μας, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με τους όρους των συνθηκών της μνημονιακής δεκαετίας. Κι’ αυτό γιατί σε αυτή την περίπτωση, οι υπάρχουσες σήμερα οριακές κοινωνικο-οικονομικές και πολιτικές ισορροπίες στην Ελλάδα, θα απειληθούν με ρωγμές επιπέδου κατάρρευσης της ελάχιστης κοινωνικής συνοχής.

Η παρατήρηση αυτή σημαίνει ότι για παράδειγμα η αύξηση της απασχόλησης δεν μπορεί κοινωνικο-οικονομικά και πολιτικά να επιτευχθεί με την ανησυχητική διεύρυνση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, όπως υποστηρίζει στην πρόσφατη (Ιούλιος 2019) έκθεση του το ΔΝΤ προκειμένου να βελτιωθούν στην Ελλάδα οι συνθήκες ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών και προϊόντων, παρά το γεγονός ότι από το 2002 μέχρι το 2019 αυξήθηκαν κατά 18,75 ποσοστιαίες μονάδες ή 267%.

Το ίδιο, η ασκούμενη εισοδηματική πολιτική δεν μπορεί να μην ανακόψει την μισθολογική κατάρρευση του μέσου μισθού των ευέλικτων μορφών απασχόλησης (από 579 ευρώ μεικτά το 2009 σε 391 ευρώ μεικτά το 2018) καθώς και του μέσου μισθού της πλήρους απασχόλησης ( από 1.443 ευρώ μεικτά το 2009 σε 1.160 ευρώ μεικτά το 2018), θεωρώντας ότι κάτι τέτοιο «θα ενισχύσει τους κινδύνους ανάκαμψης της αγοράς εργασίας και του επιπέδου ανταγωνιστικότητας».

Το μεγάλο ερώτημα

Επίσης, η αναπτυξιακή διαδικασία δεν μπορεί, σε όρους οικονομικής ανάλυσης, να προσφέρει άμεσα, δυναμικά και κοινωνικο-οικονομικά νέο πλούτο στην ελληνική οικονομία και κοινωνία, με επενδυτικές επιλογές πραγματοποίησης του παραγόμενου πλούτου στο εξωτερικό ή το εσωτερικό, δηλαδή με επενδυτικές επιλογές περαιτέρω διεύρυνσης της τριτογενοποίησης της ελληνικής οικονομίας, αλλά με επιλογές επένδυσης δημιουργίας και παραγωγής νέου πλούτου από την ελληνική οικονομία.

Τέλος, η μείωση του έμμεσου κόστους εργασίας διαμέσου της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών στην κύρια σύνταξη από 20% σε 15% (μείωση κατά 25%) εντός της επόμενης 4ετίας, όπως έχει ανακοινωθεί από τη σημερινή κυβέρνηση, δεν μπορεί να συντελεσθεί με την μείωση του επιπέδου των συντάξεων των σημερινών συνταξιούχων.

Από την άποψη αυτή, το ερώτημα που τίθεται είναι πως είναι δυνατόν να μειωθούν οι κοινωνικο-ασφαλιστικές εισφορές, δηλαδή τα έσοδα του ΕΦΚΑ κατά 25%, χωρίς να υπάρξουν μειώσεις στις συντάξεις των συνταξιούχων. Μία πρώτη απάντηση στο ερώτημα αυτό θα μπορούσε να είναι η ανάπτυξη και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας οι οποίες θα εξισορροπήσουν τις συγκεκριμένες απώλειες στα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων.

Όμως, μία έγκυρη και τεκμηριωμένη απάντηση στο θέμα αυτό, απαιτεί την διερεύνηση των αναγκαίων μεθοδολογικά μεταβλητών, όπως είναι ο αριθμός των εργαζομένων, το εργατικό δυναμικό, το ποσοστό ανεργίας, το ύψος του μέσου μισθού και ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ. Στην ερευνητική αυτή κατεύθυνση, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του ΈΦΚΑ και της έρευνας του εργατικού δυναμικού (ΕΛΣΤΑΤ) τον Μάιο του 2019, ο αριθμός των εργαζομένων ήταν περίπου 3,650 εκατομ. άτομα, το ποσοστό ανεργίας ήταν 18% και το εργατικό δυναμικό υπολογίζεται σε 4,530 εκ. άτομα.

Επιπλέον, ο μέσος μηνιαίος μεικτός μισθός των εργαζομένων είναι στο επίπεδο των 1.160 ευρώ. Τα έσοδα από εισφορές για τον ΕΦΚΑ για κύρια σύνταξη το 2018 προσέγγιζαν τα 12 δις ευρώ. Με αφετηρία τα δεδομένα αυτά, η μείωση των κοινωνικο-ασφαλιστικών εισφορών κατά 25% (από 20% στο 15%) θα επιφέρει μια απώλεια για τα ασφαλιστικά ταμεία ύψους 3 δις ευρώ και περίπου 800 εκατομ. ευρώ (εντός 4ετίας 1,25% για κάθε έτος) για κάθε 1,25% που θα μειώνονται οι κοινωνικο-ασφαλιστικές εισφορές.

Δύο σενάρια

Παράλληλα, σύμφωνα με τις δημογραφικές προβολές της Eurostat και της Κομισιόν, το εργατικό δυναμικό το 2023 εκτιμάται στα 4,5 εκατομ. άτομα και το 2025 θα μειωθεί κάτω από τα 4,5 εκατομ. άτομα. Με βάση τα δεδομένα αυτά, προκειμένου να μην υπάρξουν μειώσεις στο επίπεδο των κύριων συντάξεων των συνταξιούχων, θα πρέπει να αυξηθεί το επίπεδο του μέσου μισθού και να μειωθεί η ανεργία, ώστε το ύψος των 12 δις ευρώ να παραμείνει σταθερό. Πιο συγκεκριμένα, στην μελέτη μας εξετάζονται δύο σενάρια.

Στο πρώτο σενάριο θεωρείται ότι το μέσο επίπεδο των μισθών θα αυξηθεί κατά 22% στη 5ετία, δηλαδή αύξηση κατά 5,1% κάθε χρόνο, η ανεργία θα πρέπει σε μόλις 4 έτη να μειωθεί από το 18% που ήταν τον Μάιο του 2019 στο 7,7%. Σημειώνεται ότι αυτό είναι χαμηλότερο  από τα προ κρίσης επίπεδα ποσοστό καθώς θυμίζουμε ότι το χαμηλότερο επίπεδο ανεργίας προ κρίσης το 2008 ήταν 8,6% και το 2009 στο 10,7%.

Στο δεύτερο σενάριο που θεωρείται ότι η αύξηση των μισθών θα είναι της τάξης του 4,1% ετησίως, για να παραμείνουν τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων σταθερά στο σημερινό επίπεδο και να μην υπάρξουν μειώσεις των συντάξεων, θα πρέπει η ανεργία να μειωθεί στο 4,2%, γεγονός εξαιρετικά ανέφικτο εάν λάβουμε υπόψη ότι η μέση ανεργία στη ΕΕ είναι 6,5%.

Με άλλα λόγια, από την ανάλυση και την μελέτη των οικονομικών και δημογραφικών δεδομένων της χώρας μας, προκύπτει ότι εάν οι προκαλούμενες απώλειες από την μείωση των κοινωνικο-ασφαλιστικών εισφορών δεν χρηματοδοτηθούν από πόρους εντός του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (αύξηση του επιπέδου εισπραξιμότητας των εσόδων του ΕΦΚΑ και των ληξιπρόθεσμων οφειλών) ή εκτός του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (κρατικός προϋπολογισμός, νέες θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης), τότε αναπόφευκτα θα προκληθούν σημαντικές μειώσεις στο επίπεδο των συντάξεων των συνταξιούχων.

Ουσιαστική διάλυση του ΕΤΕΑΕΠ

Παράλληλα, η πρόσφατη εξαγγελία της νέας κυβέρνησης για την δυνατότητα των νέων ασφαλισμένων μετά την 1/1/2021 να επιλέγουν την επικουρική τους ασφάλιση είτε στο ΕΤΕΑΕΠ (Δημόσιο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών), το οποίο θα λειτουργεί με όρους επαγγελματικού ταμείου με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, είτε σε άλλο επαγγελματικό ιδιωτικού δικαίου ταμείο, το οποίο θα λειτουργεί αυτόνομα ή από ασφαλιστικές επιχειρήσεις ή από ασφαλιστικές εταιρείες των τραπεζών.

Η προοπτική αυτή, ουσιαστικά εξομοιώνει (απαιτείται η εξέταση της συμβατότητας με το Σύνταγμα και με τις αρχές του Δικαίου κοινωνικής ασφάλισης) τη δημόσια με την ιδιωτική διαχείριση της επικουρικής ασφάλισης, διαλύοντας θεσμικά, διαχειριστικά και λειτουργικά το ΕΤΕΑΕΠ με την άρση της υποχρεωτικότητας της ασφάλισης σ’ αυτό και θέτοντας σε κίνδυνο τόσο την μακροχρόνια βιωσιμότητα του, όσο και το επίπεδο των καταβαλλόμενων επικουρικών συντάξεων στους ήδη και μελλοντικούς συνταξιούχους.

Επιπλέον, δεν αντιμετωπίζει το σοβαρό πρόβλημα του κόστους μετάβασης των 55 δισ. ευρώ (τα δικαιώματα των σημερινών συνταξιούχων και τα δεδουλευμένα δικαιώματα των σημερινών ασφαλισμένων) από το διανεμητικό στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα, τις πηγές χρηματοδότησης του και τις συνέπειες του στην επιδιωκόμενη ισορροπία της δημοσιονομικής και μακρο-οικονομικής ισορροπίας στην χώρα μας.

Κατά συνέπεια, αποδεικνύεται με τον πιο εύληπτο και τεκμηριωμένο τρόπο, ότι η άρση της κρίσης αξιοπιστίας και της απόρριψης του πολιτικού συστήματος από τους Έλληνες πολίτες, προϋποθέτει, κατά προτεραιότητα, ότι η ασκούμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική της νέας κυβέρνησης δεν συνάδει να βρίσκεται σε κατεύθυνση και περιεχόμενο συμμόρφωσης με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της οδυνηρής, από κάθε άποψη, μνημονιακής δεκαετίας.

πηγη: iskra.gr

xatzistefanou-1-696x348.jpg

Από Άρης Χατζηστεφάνου

Σε μια γωνιά της Ανταρκτικής, μια από τις μεγαλύτερες ακατοίκητες εκτάσεις του πλανήτη, ένας Βρετανός «τελωνειακός» μπορεί να σφραγίσει το διαβατήριό σου μέσα σε έναν μικρό σταθμό όπου ζουν και εργάζονται επιστήμονες.

Θεωρητικά, η πράξη του είναι παράνομη, αφού σύμφωνα με τη Συνθήκη της Ανταρκτικής του 1961, καμία χώρα δεν ασκεί κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα στο νότιο πόλο και δεν μπορεί να διατηρεί εκεί στρατιώτες ή άλλους κρατικούς υπαλλήλους. Αυτή όμως η σφραγίδα του διαβατηρίου, που σήμερα αποτελεί ένα «διπλωματικό αστείο» των επιστημόνων που ζουν στην περιοχή, σε λίγα χρόνια θα μπορούσε να αποτελέσει αιτία πολέμου, ανάμεσα στους ισχυρότερους στρατούς του πλανήτη.

Στην καρδιά της αντιπαράθεσης, βρέθηκαν, τις τελευταίες ημέρες, οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες για πρώτη φορά έθεσαν ανοιχτά το θέμα στρατιωτικοποίησης της Ανταρκτικής. Ο πτέραρχος Τσαρλς Μπράουν, διοικητής της Αμερικανικής Αεροπορικής Δύναμης Ειρηνικού υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ «πρέπει να έχουν στην Ανταρκτική τις ίδιες δυνάμεις που έχουν και στην Αρκτική». Το μήνυμα ήταν ότι, όπως οι ΗΠΑ στέλνουν στο βόρειο πόλο πυρηνικά υποβρύχια, πλοία του πολεμικού ναυτικού και σταθμεύουν μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-22 Raptors, το ίδιο θέλουν να κάνουν και στο νότιο πόλο.

Μια άστοχη δήλωση ή η προανάκρουση μιας νέας παγκόσμιας αντιπαράθεσης;

Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος που διαφαίνεται στην Ανταρκτική αποτελεί εν πολλοίς συνέχεια της αντιπαλότητας των μεγάλων δυνάμεων, που κλιμακώνεται τα τελευταία χρόνια στην Αρκτική. Καθώς το λιώσιμο των πάγων, από την υπερθέρμανση του πλανήτη, ανοίγει νέους δρόμους για τη ναυσιπλοΐα και επιτρέπει την εξόρυξη πολύτιμων μετάλλων, σε περιοχές που μέχρι σήμερα θεωρούνταν απροσπέλαστες, η Ουάσιγκτον έχει αποφασίσει να προβάλει, ιδιαίτερα επιθετικά, την στρατιωτική της ισχύ στην περιοχή. Αμερικανοί αξιωματούχοι γνωρίζουν ότι, σύντομα, οι πόλοι της Γης, μπορεί να αποτελούν σημαντικά περάσματα για το παγκόσμιο εμπόριο μειώνοντας τη γεωστρατηγική σημασία των περιοχών, τις οποίες επιχειρούσε να ελέγχει η Ουάσιγκτον, μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Ήδη, πλοία της κινεζικής Cosco μεταφέρουν εμπορεύματα από την Αρκτική αποφεύγοντας τη διώρυγα του Σουέζ, με αποτέλεσμα να μειώνουν τη διαδρομή τους κατά 2.800 ναυτικά μίλια.

Η εξέλιξη αυτή, θα ενίσχυε οικονομικά και γεωπολιτικά χώρες όπως η Ρωσία, η οποία διαθέτει περίπου 40 παγοθραυστικά τα οποία μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες στον εμπορικό στόλο αρκετών χωρών. Αντίθετα, οι ΗΠΑ διαθέτουν μόλις δυο παγοθραυστικά σε λειτουργία και αναμένεται να ενισχύσουν τον στόλο τους με άλλα έξι, σε διάστημα αρκετών χρόνων. Όπως συμβαίνει όμως συνήθως, όταν οι ΗΠΑ υστερούν σε καινοτομία, φροντίζουν να καλύπτουν το κενό με τη βάρβαρη δύναμη των όπλων.

Ενώ, όμως, μέχρι σήμερα η αντιπαράθεση περιοριζόταν στην Αρκτική, δηλαδή στο βόρειο ημισφαίριο, οι δηλώσεις του Αμερικανού πτεράρχου αναμένεται να αυξήσουν τη θερμοκρασία και στο νότιο πόλο.

Στην Ανταρκτική, η κατάσταση είναι ακόμη πιο περίπλοκη, καθώς επτά διαφορετικές χώρες (Βρετανία, Γαλλία, Νορβηγία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Χιλή και Αργεντινή) διεκδικούν περιοχές, τις οποίες πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να εντάξουν στην κυριαρχία τους. Σημείο σταθμός σε αυτή τη διαδικασία θα είναι το έτος 2048, οπότε και θα ξεκινήσει η επαναδιαπραγμάτευση της Συνθήκης της Ανταρκτικής. Το διακύβευα είναι και πάλι τεράστιο, καθώς, σύμφωνα με το BBC, στην περιοχή ενδέχεται να βρίσκονται «200 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου, περισσότερα δηλαδή από τα αποθέματα του Ντουμπάι και του Άμπου Ντάμπι». Αν και σήμερα, αυτό το πετρέλαιο θεωρείται απαγορευτικά ακριβό για να αντληθεί, κανείς δεν ξέρει τι θα συμβαίνει το 2048 όταν η εξέλιξη της τεχνολογίας και η εξάντληση κοιτασμάτων στη Μέση Ανατολή θα έχει ανατρέψει το κόστος εξώρυξης.

Από γεωστρατηγικής απόψεως, η Ανταρκτική επιτρέπει το πέρασμα από το ακρωτήριο Χορν (στη Γη του Πυρός) από το οποίο διέρχονται αρκετά πλοία που δεν μπορούν να περάσουν από τη διώρυγα του Παναμά (όπως τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα). Είναι ενδεικτικό ότι ορισμένοι ιστορικοί, όπως οι Τζον Κίγκαν και Άντριου Γουίτσκροφτ έχουν υποστηρίξει ότι ο πόλεμος των Φόκλαντ (Μαλβίνες), ανάμεσα στην Αργεντινή και τη Μεγάλη Βρετανία, το 1982 έγινε, μεταξύ άλλων, για τον έλεγχο του περάσματος ανάμεσα στην Ανταρκτική και τη Νότια Αμερική.

Ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα της Ανταρκτικής είναι ότι, καθώς είναι ακατοίκητη, επηρεάζεται ελάχιστα από ραδιοσυχνότητες και, έτσι, μπορεί να μετατραπεί σε ένα πρώτης τάξεως κέντρο διεθνούς συλλογής πληροφοριών, αλλά και ελέγχου οπλικών συστημάτων σε μεγάλες αποστάσεις…

Για όλους αυτούς τους λόγους, αρκετές από τις επιστημονικές αποστολές που λειτουργούν στην Ανταρκτική άρχισαν σταδιακά να αποκτούν αυτό που, οι στρατιωτικοί και οι διπλωμάτες, αποκαλούν διπλή χρήση (dual use) – ένας εύσχημος τρόπος να εξηγήσεις ότι μετατρέπονται σε μυστικές στρατιωτικές βάσεις.

Οι ΗΠΑ αισθάνονται, για άλλη μια φορά, ότι κινδυνεύουν να παραγκωνιστούν από δυνάμεις όπως η Κίνα, που βρίσκονται στην τεχνολογική και εμπορική πρωτοπορία, και απαντούν με τον μοναδικό τρόπο που τους απομένει για να αντιμετωπίσουν την παρακμή τους… Στέλνουν τους πεζοναύτες.

πηγη: iskra.gr

Σελίδα 2823 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή