Σήμερα: 08/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

usorders.jpg

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.

Όσο εντείνονται οι προετοιμασίες και πλησιάζει ο χρόνος να δώσουν λύση στο κυπριακό η ελληνική και η κυπριακή κυβέρνηση και οι εταίροι αμερικανοί και ευρωπαίοι, αλλά και στα ζητήματα των ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο τόσο το ιδεολογικό και πολιτικό μασάζ στον ελληνικό λαό και σε όσες πολιτικές δυνάμεις εκφράζουν προβληματισμούς εντείνεται και συνοδεύεται από απειλές για χρήση βίας και φυσικά θα ενταθεί πολύ περισσότερο το επόμενο διάστημα.

Μόνιμο μοτίβο αρκετά χρόνια τώρα είναι ότι η Τουρκία διαμορφώνει εξωτερική πολιτική με πάγια χαρακτηριστικά, επιδιώξεις και στόχους που στηρίζονται στα εθνικά συμφέροντά της, ανεξάρτητα από κυβερνήσεις, για αυτό και έχει επιτυχημένη διαχείριση των εξωτερικών υποθέσεων της. Αντίθετα η Ελλάδα δεν έχει σταθερά στο επίκεντρο τα εθνικά συμφέροντά της ούτε πάγια εξωτερική πολιτική και αυτό είναι η αχίλλειος πτέρνα της. Καιρός είναι οι πολιτικές δυνάμεις να ομονοήσουν και να συνεργαστούν. Αυτό είναι το επιχείρημα.

Καταρχήν όσο κι αν έχει μία ορισμένη σημασία η σύμπνοια των πολιτικών δυνάμεων για την επιτυχία μιας πολιτικής αν αυτή δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα μεταξύ αυτών στη στρατιωτική δύναμη σε πολιτικές και διπλωματικές δυνατότητες και κυρίως στον τομέα της οικονομίας, αν δεν είναι δίκαιη και δεν στηρίζεται στις ανάλογες συμμαχίες, ιδιαίτερα αν πρόκειται για μικρότερα κράτη, δεν πρόκειται να έχει επιτυχία.

Τι σημαίνει όμως χάραξη κοινής εξωτερικής πολιτικής στην Ελλάδα σήμερα και σε ποιες βάσεις αυτή θα τεθεί;

Πέρα από τα φληναφήματα του ΣΥΡΙΖΑ περί πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που υποτίθεται ότι εφάρμοζε με όλες τις χώρες και ιδίως τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, μία τέτοια πολιτική δεν είναι δυνατόν να υπάρξει. Η τεράστια όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστικών κέντρων, ιδιαίτερα στην περίοδο που διανύουμε, κάτι τέτοιο το καθιστούν απαγορευτικό. Πώς μπορεί να υπηρετηθούν αρμονικά τα ριζικά αντίθετα συμφέροντα των ΗΠΑ και της Ρωσίας στην περιοχή μας; Πώς θα βολευτούν οι διεκδικήσεις της Τουρκίας σε αυτό το πλαίσιο; Η αντίθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Ρωσία αλλά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες και κάπου εκεί να χωρέσει ο ρόλος της Κίνας στην περιοχή με την Ελλάδα πύλη εισόδου της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και φυσικά τα αντίθετα συμφέροντα Κίνας και ΗΠΑ;

Το κυριότερο πώς θα συμβιβαστούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού για Ειρήνη και εθνική ανεξαρτησία με τους στόχους των αμερικανονατοϊκών;

Η κρίση των σχέσεων Ελλάδας-Ρωσίας που έφτασε ως τις απελάσεις διπλωματών από την Ελλάδα κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ και η αντίστοιχη απάντηση με ανάλογο μέτρο της Ρωσίας είναι χαρακτηριστική.

Κοινή εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα σήμερα σημαίνει πλήρη στήριξη της αμερικανικής πολιτικής πολύ περισσότερο από ότι μέχρι τώρα. Να αναγκαστούν τα αστικά κόμματα να μειώσουν τις διαφωνίες τους γύρω από τα ζητήματα αυτά, να τις κρατήσουν σε ένα πολύ χαμηλότερο επίπεδο. Ούτε καν η στάση της ΝΔ σχετικά με το ονοματολογικό της Βόρειας Μακεδονίας που, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ υλοποιούσε την πολιτική που χάραξε η ίδια τη δεκαετία του 2000, αυτή κατάγγελλε τη συμφωνία και σήμερα τη στηρίζει και μάλιστα ζητά την πειθάρχηση όλων γύρω από αυτή. Δηλαδή παιχνίδια τακτικής σε ένα τέτοιο επίπεδο δεν θα είναι αποδεκτά.

Αυτό σημαίνει πλήρη στοίχιση των πολιτικών δυνάμεων γύρω από τις απαιτήσεις των πολυεθνικών, της ελληνικής κυβέρνησης και κυρίως των ιμπεριαλιστών συμμάχων. Στην περίπτωση της Τουρκίας η ενιαία εξωτερική πολιτική σημαίνει όλα τα κόμματα να συσπειρωθούν γύρω από τα αναθεωρητικά σχέδια του τουρκικού κεφαλαίου και τη διεκδίκηση αναβαθμισμένου ρόλου του στους ενεργειακούς πόρους της ανατολικής Μεσογείου και την αναβάθμιση της γεωστρατηγικής επιρροής της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, ως την απόσπαση εδαφών από άλλες χώρες, όπως επιτάσσουν τα «σύνορα της καρδιάς μας». Στην περίπτωση της Ελλάδας σημαίνει πειθάρχηση όλων των κομμάτων στο στόχο των πολυεθνικών για διαμοιρασμό μεταξύ τους και εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της ανατολικής Μεσογείου, την απόλυτη κυριαρχία των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή και την εκδίωξη της Ρωσίας, την κάμψη κάθε αντίσταση στον ιμπεριαλισμό με την ελπίδα για κάποια ψίχουλα οικονομικά και ανάθεση της ασφαλείας της χώρας στους Αμερικανούς.

Είναι προφανές ότι μία τέτοια απαίτηση για ενιαία εξωτερική πολιτική δεν απευθύνεται στην αριστερά. Η αριστερά κρατούσε πάντα μία στάση αντιιμπεριαλιστική, στάση υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων και της ακεραιότητας της χώρας και αυτό θα συμβεί και σήμερα, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα σημάνει απόλυτη απαξίωση, πραγματική διάλυση της.

Η αριστερά και ιδιαίτερα η κομμουνιστική αριστερά πρέπει να μελετήσει συγκεκριμένα τις εξελίξεις και τα αντιτιθέμενα συμφέροντα στην περιοχή και να χαράξει τη δράση της. Είναι διαφορετικό ζήτημα να απειληθεί το έδαφος της χώρας, η ακεραιότητα της, σε μία τέτοια περίπτωση είναι καθήκον η υπεράσπιση της και εντελώς διαφορετικό ζήτημα η υποστήριξη των συμφερόντων των πολυεθνικών της ενέργειας και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, οι συμμαχίες με ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ που εκ των πραγμάτων έχουν χαρακτήρα επιθετικό και εντελώς άδικο. Στην περίπτωση εμπλοκής στην Ανατολική Μεσόγειο μακριά από τη χώρα η αριστερά πρέπει να σταθεί αντιμέτωπη.

Είναι τεράστια αυταπάτη να αναθέτει η χώρα την υπεράσπιση της Ειρήνης και της ακεραιότητας της στους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους. Ενώ μεγάλος αριθμός στρατιωτικών, πολιτικών στελεχών, μέσων μαζικής ενημέρωσης, μέχρι τον υπουργό Εθνικής Άμυνας και πρώην αρχηγό ΓΕΕΘΑ τονίζουν ότι δεν πρέπει να περιμένει κανείς τίποτε από τους συμμάχους, αυτοί θα κινηθούν με τρόπο που απλά θα κατοχυρώνει τα συμφέροντα τους, τη δική τους «τάξη» και τίποτε περισσότερο. Η εξωτερική πολιτική της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης τα εναποθέτει όλα στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην υποτιθέμενη προστασία που εξασφαλίζουν στη χώρα οι συμμαχικές της σχέσεις.

Ήδη οι παραινέσεις και πιέσεις από τους εταίρους για την έναρξη νέων συνομιλιών για το κυπριακό και από ότι φαίνεται με τη συμφωνία Αναστασιάδη και ελληνικής κυβέρνησης εντείνονται και θα σημάνουν μία διευθέτηση του προβλήματος που καμία σχέση δεν θα έχει με μία δίκαιη λύση του, η οποία θα κατοχυρώνει την ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της κυπριακής δημοκρατίας και αυτό θα είναι το προοίμιο για τη διευθέτηση του συνόλου των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Σε κάθε περίπτωση η ανάπτυξη ενός μαζικού μαχητικού αντιιμπεριαλιστικού λαϊκού κινήματος που θα διεκδικεί την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, τη διάλυση του άξονα Ισραήλ- Ελλάδας- Κύπρου- ΗΠΑ, που θα ορθώσει μέτωπο ενάντια στον εθνικισμό και τον πόλεμο και θα συνενώνει ευρύτερες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, πολιτικά κόμματα και οργανώσεις και θ’ αναπτύξει δράσης είναι πρώτιστο καθήκον.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

 

_για_τον_αστυνομικό-δολοφόνο_μηδενική_ανοχή_για_τη_νεολαία.jpg

Δικαιοσύνη «με στολή» αποφυλακίζει Κορκονέα και αθωώνει Σαραλιώτη

Σε μια προκλητική απόφαση που δημιουργεί μόνο οργή το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Λαμίας, επέβαλε ποινή κάθειρξης μόλις 13 ετών στον Επαμεινώνδα Κορκονέα παρά την ομόφωνη καταδίκη του για ανθρωποκτονία με άμεσο δόλο του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.. Έσπασαν τα ισόβια της πρωτόδικης ποινής! Κι αυτό γιατί το δικαστήριο αναγνώρισε στον πρώην ειδικό φρουρό το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, ενώ δολοφόνησε εν ψυχρώ ένα 15χρονο παιδί!

Πρόκειται για μια εξέλιξη που ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την αποφυλάκιση του Κορκονέα, που έχει εκτίσει 11 χρόνια.

Η υπεράσπιση έκανε λόγο για «προδιαγεγραμμένη ποινή μετά τη μεθόδευση που υπήρξε για αναβολή» ώστε να δικαστεί με το νέο ποινικό κώδικα που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Αθώος ο συνεργός…

Νωρίτερα το δικαστήριο έκρινε αθώο τον παρτενέρ του Κορκονέα Βασίλη Σαραλιώτη που σε πρώτο βαθμό είχε καταδικαστεί σε δεκαετή κάθειρξη χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικών. Αυτή η εξέλιξη ανοίγει την πόρτα ακόμα και για την επιστροφή του Σαραλιώτη στο αστυνομικό σώμα, ενός ανθρώπου που υποστήριξε ότι «δεν κατάλαβε τους πυροβολισμούς» λόγω της φασαρίας από τη χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που έριξε ο ίδιος!

Αντίθετα το δικαστήριο κήρυξε ομόφωνα ένοχο τον Κορκονέα για ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο, δεν έκανε δεκτή την πρόταση του εισαγγελέα για αλλαγή κατηγορητηρίου, ενώ απέρριψε και τους ισχυρισμούς περί «ψυχικής ορμής και ασυνείδητης αμέλειας».

Ο Επαμεινώνδας Κορκονέας έχει καταδικαστεί από το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας σε ισόβια για ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο και χωρίς να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά. Ο Σαραλιώτης, είχε αποφυλακιστεί με περιοριστικούς όρους το 2012.

Εμείς δεν αναγνωρίζουμε κανένα ελαφρυντικό

Η προκλητική απόφαση είναι ένας κρίκος που έρχεται να προστεθεί στο κλίμα αυταρχισμού και αστυνομοκρατίας που καλλιεργούν κυβέρνηση και ΜΜΕ.

Η νεολαία που δέκα χρόνια τώρα κατεβαίνει στους δρόμους ζητώντας δικαιοσύνη για το στυγερό έγκλημα δεν αναγνωρίζει κανένα ελαφρυντικό όχι μόνο στον ηθικό αυτουργό, αλλά και σε όλο το σύστημα που όπλισε το χέρι του αστυνομικού.

«Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι το αστικό κράτος θα καταδίκαζε τους δολοφόνους αστυνομικούς όπως τους άξιζε, όπως δεν έκανε και με τους νεοναζί δολοφόνους του Φύσσα, του Λουκμάν», σημείωνε με ανακοίνωσή της η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση. «Εμείς δίνουμε όρκο ότι θα παλέψουμε μέχρι τέλους ενάντια στις πολιτικές και το σύστημα που γεννά τους δολοφόνους του Γρηγορόπουλου, της Κανελλοπούλου, του Κουμή, του Καλτεζά. Και τότε η οργή των εργατών και των νέων θα είναι αμείλικτη. Το χρωστάμε στους νεκρούς μας, αλλά και στο μέλλον μας» καταλήγει η νΚΑ.

Δ. Τζ.

πηγη:   prin.gr

7156c2b2dd9d0f315db6e8dd5a7ab022_XL.jpg

Περί τα 6,3 τρισεκ. δολάρια αμερικανικού χρέους σε σύνολο 22 τρισ. κατέχουν άλλες χώρες.

Στην πραγματικότητα, αν ένας επενδυτής έχει στο χαρτοφυλάκιο του ένα ομολογιακό δάνειο των ΗΠΑ ή ένα έντοκο, είναι πιστωτής στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ξένες χώρες, όπως η Κίνα και η Ιαπωνία, διακρατούν επίσης  μεγάλες θέσεις σε αμερικανικά ομόλογα.
Το συνολικό χρέος των ΗΠΑ διαμορφώνεται σε 21,97 τρισεκατομμύρια δολάρια.
-Κυβέρνηση των ΗΠΑ και Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ κατέχουν 8,1 τρισεκατομμύρια δολάρια ή το 36,8% του χρέους.
-Διεθνείς επενδυτές 6,3 τρισεκατομμύρια δολάρια ή 28,5% του χρέους.
-Αμοιβαία κεφάλαια 2,06 τρισεκατομμύρια δολάρια ή 9,4%
-Συνταξιοδοτικά ταμεία 920 δισεκ. δολάρια ή 4,2% του χρέους.
-Τράπεζες 700 δισεκ. δολάρια ή ως ποσοστό στο σύνολο του χρέους 3,5%
-Κρατικές οντότητες και τοπικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ 690 δισεκ. ή  3,1% του συνόλου του χρέους.
-Άλλοι επενδυτές 3,18 τρισεκατομμύρια δολάρια ή 14,5% του χρέους.
Περί τα 8,1 τρισ. δολάρια χρέους διακρατούνται από οντότητες της κυβέρνησης των ΗΠΑ ή της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ. Περιλαμβάνονται λογαριασμοί συνταξιοδότησης των ομοσπονδιακών υπαλλήλων, ταμεία κοινωνικής ασφάλισης ή βρίσκονται στον ισολογισμό της Fed.
Ομόλογα ύψους 7,6 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ανήκουν σε εγχώριους επενδυτές.
Πρόκειται για διαπραγματεύσιμους τίτλους που κατέχουν τράπεζες, αμοιβαία κεφάλαια, συνταξιοδοτικά ταμεία, ασφαλιστικές εταιρείες και άλλοι επενδυτές.
Πέραν αυτών περί τα 6,3 τρισεκατομμύρια δολάρια χρέους των ΗΠΑ κατέχουν ξένες χώρες.
Η Κίνα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το αμερικανικό χρέος που κατέχει ως αντίποινα στον συνεχιζόμενο εμπορικό πόλεμο;
Foreign Countries Holding the Most U.S. DebtΓιατί η Κίνα κατέχει τόσο μεγάλο μέρος του ξένου χρέους των ΗΠΑ;
Η Κίνα έχει συσσωρεύσει τίτλους του αμερικανικού χρέους επί δεκαετίες, ως μέρος της στρατηγικής της για να διατηρήσει το εθνικό της νόμισμα υπό έλεγχο.
Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες, η Κίνα έχει πουλήσει 200 δισεκατομμύρια δολάρια από τα μακροπρόθεσμα αμερικανικά ομόλογα.
Παρόλο που η Κίνα κατέχει 1,11 τρισεκατομμύρια δολάρια απόθεμα αμερικανικών ομολόγων δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως αντίποινα για τον  εμπορικό πόλεμο καθώς θα προκαλείτο κρίση στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Ενώ δεν είναι περίεργο να βλέπει κανείς χώρες όπως η Κίνα, η Ιαπωνία ή η Βραζιλία στον κατάλογο των κορυφαίων κατόχων αμερικανικού χρέους, εντούτοις υπάρχουν και οι Νήσοι Καϋμάν, το Λουξεμβούργο ή η Ιρλανδία που διατηρούν θέσεις στο αμερικανικό χρέος.
Πρώτον, παρά το γεγονός ότι έχει πληθυσμό μόλις 60.000 κατοίκους, τα νησιά Cayman είναι βάση για hedge fund με πάνω από 10.000 funds να διατηρούν έδρα.
Το Λουξεμβούργο επίσης διαδραματίζει ένα παρόμοιο λόγο.
Η Ιρλανδία, από την άλλη πλευρά, είναι η έδρα στο εξωτερικό για τεχνολογικές εταιρίες με έδρα τις ΗΠΑ όπως το Facebook ή την Alphabet.

Προφανώς, αυτές οι εταιρείες επιθυμούν να κρατήσουν τα κέρδη τους στο εξωτερικό αντί να πληρώνουν έναν φόρο επαναπατρισμού για να φέρουν τα μετρητά πίσω στις ΗΠΑ.

Πηγή: bankingnews.gr - iskra.gr

_Ταλιμπάν_του_κεφαλαίου_στο_τιμόνι_του_Brexit.jpg

Γιώργος Παυλόπουλος

Η παρουσία του Μπόρις Τζόνσον στην ηγεσία των Τόρις και στη θέση του πρωθυπουργού, σηματοδοτεί κυρίως ένα πράγμα: Την ανάθεση της υπόθεσης του Brexit σε ένα γνήσιο εκπρόσωπο της βρετανικής αστικής τάξης και σε μιαν απολύτως έμπιστη κυβέρνηση, η οποία αποτελείται από ορκισμένους… Ταλιμπάν, πλήρως αφοσιωμένους στην υπεράσπιση των συμφερόντων της και αμείλικτους απέναντι στην κοινωνική πλειοψηφία και ειδικά τους πιο αδύναμους. Η υπόθεση, άλλωστε, είναι εξαιρετικά κρίσιμη για το μέλλον του Ηνωμένου Βασιλείου ώστε να συνεχίσει να την διαχειρίζεται η αδύναμη Μέι, η οποία δεν ήξερε ουσιαστικά τι ήθελε και προσπαθούσε να τετραγωνίσει τον κύκλο, ή να παραταθεί η εικόνα της ακυβερνησίας και της απαξίωσης.

Σημαίνουν, άραγε, τα παραπάνω ότι ο κύβος ερρίφθη και πλέον η έξοδος από την ΕΕ θα έχει συντελεστεί το αργότερο ως τις 31 Οκτωβρίου (τότε λήγει η παράταση που έχει δοθεί από τις Βρυξέλλες), ακόμη και χωρίς συμφωνία; Κάθε άλλο! Διότι εάν υπάρχει κάποιος που μπορεί να οδηγήσει την χώρα στην «κωλοτούμπα» χωρίς να τον πάρουν με τις πέτρες αυτός δεν μπορεί να είναι παρά ένας φανατικός υπέρμαχος της εξόδου. Ακριβώς όπως ο Τζόνσον, δηλαδή, ο οποίος με τη γραμμή του μπορεί να προκαλέσει τα αντανακλαστικά που θα οδηγήσουν σε εκλογές ή δεύτερο δημοψήφισμα — με τον ίδιο, στη συνέχεια, να δικαιολογείται λέγοντας ότι… φταίνε οι άλλοι.

Το πραγματικό ερώτημα που πρέπει να τεθεί, λοιπόν, δεν αφορά τις ικανότητες του Τζόνσον να κάνει ό,τι του πουν, αλλά τι είναι αυτό που θα του πουν. Με άλλα λόγια, ποια είναι η επιλογή του βρετανικού κεφαλαίου για τις σχέσεις του με την ΕΕ. Τα ψέματα τελείωσαν, η απάντηση πρέπει να δοθεί, αλλά δεν είναι εύκολη. Διότι πρέπει να συνυπολογιστούν η κατάσταση που επικρατεί στην ΕΕ, οι συσχετισμοί που διαμορφώνονται και η γραμμή που χαράζει ο –ενισχυμένος- γαλλογερμανικός άξονας και, ταυτόχρονα, το παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό, οι ευκαιρίες και τα ρίσκα που κρύβει μια νέου είδους προνομιακή συμμαχία με τις ΗΠΑ.

Έτσι, πρακτικά, από την επιλογή που θα γίνει τελικώς θα μάθουμε περισσότερα αναφορικά με το προς τα πού κινούνται τα πράγματα.

πηγη: prin.gr

Σελίδα 2831 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή