Οι υπόγειες διαδρομές ιδρυμάτων και ΜΚΟ που αποκαλούν μύθο όσα συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας

Η επιστημονική κοινότητα το λέει πεντακάθαρα: η ανθρώπινη δραστηριότητα αλλάζει το κλίμα της Γης με πρωτόγνωρους ρυθμούς και πρέπει να δράσουμε άμεσα αν είναι να αποφύγουμε τα χειρότερα.

Παρά τη συναίνεση της επιστήμης όμως και τις καθημερινές πλέον ενδείξεις, υπάρχει ένα ολοένα και αυξανόμενο ρεύμα που αρνείται την κλιματική αλλαγή. Ένα κίνημα που, αν πρέπει να το πούμε, εκπορεύεται από την Αμερική.

Και όπως μας λέει ο καθηγητής κοινωνιολογίας στο Drexel University, Robert Brulle, αν θέλουμε να καταλάβουμε τα πώς και τα γιατί, πρέπει να ιχνηλατήσουμε όλα αυτά τα δισεκατομμύρια δολάρια που δίνονται σε τέτοιες εκστρατείες παραπληροφόρησης.

Ο Brulle έχει κάνει αναρίθμητες μελέτες χαρτογραφώντας τις σκοτεινές συναλλαγές, αποκαλύπτοντας ένα καλοσχεδιασμένο πλέγμα εταιριών, ιδρυμάτων, ενώσεων, ΜΚΟ, ακόμα και φορέων και λόμπι που βρίσκονται πίσω από τα fake news.

Σε μια από τις περιεκτικότερες μελέτες του, που δημοσιεύτηκε το 2014 στο περιοδικό «Climatic Change», ο καθηγητής έφερε στο προσκήνιο πάνω από 140 επιχειρηματικές και μη κυβερνητικές δομές, οι οποίες μεταξύ 2003-2010 έδιναν περισσότερα από 558 εκατ. δολάρια ετησίως σε 91 εκστρατείες παραπληροφόρησης και σκιώδεις οργανώσεις που προωθούν τον «μύθο της κλιματικής αλλαγής».

Ιδρύματα όπως τα Searle Freedom Trust, John William Pope Foundation, Howard Charitable Foundation και Sarah Scaife Foundation, ακόμα και ιδρύματα που συνδέονται στενά με εταιρίες-κολοσσούς, όπως το ExxonMobil Foundation, αλλά και τα τόσα ιδρύματα που έχει η οικογένεια Koch στην κατοχή της (του κολοσσού Koch Industries).

Το 79% αυτών των ιδρυμάτων είναι μάλιστα φιλανθρωπικές οργανώσεις, κάτι που σημαίνει ότι έχουν φοροελαφρύνσεις για τη δράση τους. Οι διαδρομές του χρήματος φτάνουν μέχρι μεμονωμένους δημοσιογράφους, μέσα ενημέρωσης, εταιρίες μάρκετινγκ και σωματεία ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα είναι τα φιλανθρωπικά σωματεία της ExxonMobil, που χρηματοδοτούν εδώ και δεκαετίες τέτοια προγράμματα άρνησης της επιστημονικής γνώσης.

Η InsideClimate News, στη μελέτη της για την ExxonMobil που έφτασε στους φιναλίστ για Πούλιτζερ, μας λέει πως τα στελέχη της γνώριζαν ήδη από τη δεκαετία του 1970 για τους κινδύνους από το φαινόμενο του θερμοκηπίου, γι’ αυτό και έδιναν λεφτά σε όποιον αποκαλούσε μύθο την επιστημονική γνώση…

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!
Κώστας Βάρναλης | Οι μοιραίοι

Την Πέμπτη 17/10/19 συνεδρίασε η Εκτελεστική Επιτροπή του ΕΚΑ με βασικό θέμα τις κινητοποιήσεις ενόψει της ψήφισης του αναπτυξιακού πολυνομοσχεδίου. Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε σε κλίμα πλήρους αναντιστοιχίας με την επίθεση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, και μάλιστα, την στιγμή που το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στην Βουλή είναι χειρότερο από το προσχέδιο που τέθηκε σε διαβούλευση. Γι’ αυτό εξάλλου και οι εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για το πολυνομοσχέδιο της ΝΔ που προσφέρει τα πάντα απλόχερα στο κεφάλαιο.

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα ήδη από τις 10/10 έχει καταθέσει αίτημα για σύγκληση του ΔΣ του ΕΚΑ (εδώ), ώστε να παρθεί απόφαση για απεργία, την ημέρα συζήτησης του επαίσχυντου πολυνομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής, στηριγμένη στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις διαδικασίες τους.

Η πρότασή μας συνοδεύτηκε από σιγή ασυρμάτου όλων των υπολοίπων παρατάξεων, ώσπου το προεδρείο του ΕΚΑ έστειλε πρόσκληση για συνεδρίαση της Εκτελεστική Επιτροπή (που όμως δεν έχει εξουσιοδότηση να αποφασίσει απεργία). Στις 16 Οκτώβρη επανήλθαμε με νέο αίτημα εκφράζοντας την ανησυχία μας για την μη σύγκληση του ΔΣ (εδώ) και καταθέσαμε νέα πρόταση για απεργία στις 23 Οκτώβρη, μέρα συζήτησης του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια της Βουλής. Ταυτόχρονα την ημέρα εκείνη οι ομοσπονδίες στην Υγεία έχουν προκηρύξει απεργία, καθώς και το Σωματείο Εργαζομένων της ΝΟΚΙΑ. Επίσης οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ βρίσκονται σε κινητοποιήσεις ενάντια στο Ν/Σ και στην παραχώρηση της διαχείρισης των απορριμμάτων σε ιδιώτες. Φαίνεται επομένως πως υπάρχει η δυνατότητα για απεργιακή απάντηση στις 23/10 που θα συνενώνει εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τους μόνιμους με τους συμβασιούχους και τους ελαστικά εργαζόμενους.

Δυστυχώς, στην συνεδρίαση της εκτελεστικής επιτροπής του ΕΚΑ, οι παρατάξεις ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ), ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, Νέα Πορεία, «ΕΜΕΙΣ», πρότειναν απλά ένα απογευματινό συλλαλητήριο την μέρα της ψήφισης την ερχόμενη εβδομάδα, ενώ απέρριψαν κάθε συζήτηση για απεργία. Η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) συντάχθηκε πλήρως με τον σχεδιασμό εκτόνωσης του υποταγμένου συνδικαλισμού. Αφού τοποθετήθηκε ενάντια στο αντεργατικό πολυνομοσχέδιο και επισήμανε ότι η επίθεση θα συνεχιστεί (ασφαλιστικό, προϋπολογισμός κα), στο δια ταύτα κατέληξε ότι δεν «υπάρχουν όροι» για νέα απεργία. Τελικά, οι παρατάξεις του υποταγμένου συνδικαλισμού και η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) ψήφισαν ένα απογευματινό συλλαλητήριο, που ούτε καν αυτό δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσουν συγκεκριμένα.

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα συμμετείχε στην συνεδρίαση ως παρατηρητής με δικαίωμα λόγου και όχι ψήφου (δεν είναι μέλος της εκτελεστικής επιτροπής). Στην τοποθέτησή μας τονίσαμε ότι η ψήφιση του Ν/Σ δεν πρέπει να μείνει στο απυρόβλητο και πρέπει να υπάρξει απεργιακή απάντηση και κλιμάκωση. Δυνατότητες υπάρχουν, καθώς το προηγούμενο διάστημα, για πρώτη φορά ίσως τα τελευταία χρόνια, πραγματοποιήθηκαν πριν την ψήφιση, δύο πανεργατικές απεργίες, η πρώτη μάλιστα (24/9) κόντρα σε ΓΣΕΕ, δικαστήρια και εργοδοσία, με ένα ευρύ αγωνιστικό δυναμικό να στέλνει μηνύματα αντίστασης και «ανυπακοής». Μια νέα μαχητική απεργία ενάντια στο αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο θα δυσκολέψει σοβαρά την κυβέρνηση και θα δώσει ελπίδα αντεπίθεσης και ανάτασης των αγώνων. Αποτελεί επίσης την καλύτερη προειδοποίηση, ενάντια στα σχέδια για την ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, στον αντιλαϊκό προϋπολογισμό και στην συνέχιση της αντεργατικής πολιτικής κυβέρνησης -ΕΕ -κεφαλαίου. Η πρόταση που καταθέσαμε για απεργία στις 23 Οκτώβρη, σε συνέχεια των γραπτών αιτημάτων μας και των δημόσιων τοποθετήσεών μας, δεν βρήκε ανταπόκριση από καμία άλλη δύναμη.

Οι δυνάμεις ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ), ΠΑΣΚΕ, ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) ΔΑΚΕ, Νέα Πορεία, «ΕΜΕΙΣ» έχουν πολύ σοβαρές ευθύνες. Με την ηττοπαθή και απαράδεκτη τοποθέτησή τους καταδικάζουν σε κινηματική αφασία το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, ενόψει της ψήφισης ενός Ν/Σ οδοστρωτήρα για τα εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Επιβεβαιώνεται πλήρως η εκτίμησή μας ότι οι δυνάμεις του υποταγμένου συνδικαλισμού είχαν σχέδιο αποκλιμάκωσης και εκτόνωσης μετά την απεργία στις 2 Οκτώβρη, καθώς δεν πρότειναν καμιά απεργιακή κινητοποίηση για τις ημέρες που το Ν/Σ θα ήταν στην Βουλή. Αποδείχτηκε ότι δεν ήθελαν καμία απεργία για την συνέχεια επιτρέποντας στην κυβέρνηση να προχωρήσει απρόσκοπτα στην ψήφιση του νομοσχεδίου. Αυτή την αναγκαία κλιμάκωση πρόβαλε από την πρώτη στιγμή η ΑΤΕ-ΕΚΑ, με παράλληλη διεύρυνση του πλαισίου των αιτημάτων πέρα από τον στόχο της απόσυρση του Ν/Σ. Όσο για την ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) αποδέχτηκε πλήρως τον σχεδιασμό των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, για εκτόνωση και αποκλιμάκωση, χωρίς να θέσει καν σε συζήτηση πρόταση για απεργία ενόψει της συζήτησης του νομοσχεδίου στη Βουλή. Χάθηκε έτσι μια σημαντική ευκαιρία να ενωθούν στην μάχη και να συντονιστούν οι δυνάμεις του ταξικού εργατικού κινήματος, να τραβήξουν κόσμο στον αγώνα, να επιφέρουν νέα ρήγματα –όπως αυτό στις 24 Σεπτέμβρη- στην συνδικαλιστική γραφειοκρατία και να υπερβούν τα εμπόδια που έβαλε.

Με τον ίδιο τρόπο τοποθετήθηκαν οι παρατάξεις στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ (δείτε εδώ). Συγκεκριμένα οι παρατάξεις ΔΗΣΥ-ΠΑΣΚ, ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ), ΔΑ (Μπαλασόπουλος) και ΜΕΤΑ έκαναν γενικά και αόριστα λόγο για κάποια κινητοποίηση στην ψήφιση, ενώ η ΔΑΚΕ δεν πρότεινε τίποτα. Το ΠΑΜΕ τοποθετήθηκε γενικόλογα περί κλιμάκωσης χωρίς καμία απεργιακή πρόταση, συντασσόμενο με τις υπόλοιπες παρατάξεις. Μόνο οι Παρεμβάσεις πρότειναν απεργία τονίζοντας την ανάγκη να υπάρχει συμπόρευση του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα. Η πρόταση αυτή μπήκε σε ψηφοφορία αλλά ψηφίστηκε μόνο από τις Παρεμβάσεις.

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα στηρίζει ολόπλευρα τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στους ΟΤΑ, καθώς και τις απεργίες των εργαζόμενων στην Υγεία και στην ΝΟΚΙΑ στις 23/10. Καλούμε κάθε ταξική δύναμη και αγωνιστή να θέσει σε συζήτηση την πρόταση για απεργία στις 23 Οκτώβρη στα πρωτοβάθμια σωματεία και στους εργαζόμενους, ώστε ακόμα και τώρα να αποτελέσει απεργιακό σταθμό και παρακαταθήκη για το μέλλον. Τις επόμενες μέρες να εντείνουμε την ενημέρωση, τις παρεμβάσεις στους εργαζόμενους, τις κινητοποιήσεις ενόψει της ψήφισης των μέτρων, στις 23 και 24 Οκτώβρη.

Οι εξελίξεις αυτές επιβεβαιώνουν την ανάγκη ενός μαχητικού, αγωνιστικού συντονισμού στη βάση των εργαζόμενων, με λογική πανεργατικού αγώνα. Για να οργανώνουμε αγώνες με προοπτική νίκης, για να ξεπερνάμε τις εκτονώσεις του υποταγμένου συνδικαλισμού και την αποδοχή της ήττας από το ΠΑΜΕ.
Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος σε περιεχόμενο, στόχους πάλης, μορφές και οργάνωση αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιπαράθεση με την επίθεση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου.

πηγη: pandiera.gr

Στο ύψος του 1,63 δισ. ευρώ βρισκόταν στο τέλος Αυγούστου το ληξιπρόθεσμο χρέος του δημοσίου προς ιδιώτες, ενώ αν συνυπολογιστούν οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων που μετά την εκκαθάριση φόρου εισοδήματος και των δηλώσεων ΦΠΑ ανήλθαν σε 992 εκατομμύρια ευρώ, τότε το συνολικό χρέος του κράτους στους φορολογούμενους και όσους συνεργάζονται μαζί του ανέρχεται σε 2,63 δισ. ευρώ.

Σημειώνεται ότι οι μεγαλύτερες οφειλές που χρονίζουν προέρχονται από τον ΕΦΚΑ και είναι 555 εκατομμύρια ευρώ από συντάξεις που δεν έχουν δοθεί.

Όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών ακολουθούν τα χρέη των νοσοκομείων με 501 εκατομμύρια ευρώ, των ΟΤΑ 207 εκατ. ευρώ και του ΕΟΠΠΥ 184 εκατ. ευρώ.
Τον Ιούλιο το ληξιπρόθεσμο χρέος ήταν στα ίδια επίπεδα 1,63 δισ. ευρώ, αλλά οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων βρίσκονταν στα 460 εκατ. ευρώ

πηγη: iskra.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Επί οκτώ  χρόνια δολοφονούν έναν λαό. Καταστρέφουν μια χώρα. Σκορπίζουν τον τρόμο και την προσφυγιά.

    Οι ΗΠΑ, Τουρκία, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία πρωταγωνιστούν στο μακελειό ανθρώπων μοιράζοντας εδάφη, κέρδη, ενεργειακές πηγές και σφαίρες επιρροής.

    Τώρα βρισκόμαστε στη νέα φάση του δράματος για εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους και τις νέες εκατόμβες νεκρών που ακούει στο όνομα «Πηγή Ειρήνης» του Ερντογάν…

Σφαγή…

    Από τον Μάρτιο του 2011 όταν και ξεκίνησε ο ανελέητος βομβαρδισμός της Συρίας από τους δυτικούς δολοφόνους και στα χρόνια που ακολούθησαν με τις συγκρούσεις να μαίνονται, οι άμεσοι και έμμεσοι νεκροί από τον πόλεμο ξεπερνούν τους 500.000 ανθρώπους!

    Συνολικά:

• Το 13% του πληθυσμού έχει σκοτωθεί ή τραυματιστεί από την έναρξη της κρίσης τον Μάρτιο του 2011.
• Πάνω από 2 εκατομμύρια πολίτες έχουν τραυματιστεί. 
• Το προσδόκιμο ζωής έπεσε από τα 70 χρόνια το 2010 στα 55,4 το 2015.
• Πάνω από 6,5 εκατομμύρια οι εκτοπισμένοι εντός της χώρας, πάνω από 5 εκατομμύρια οι πρόσφυγες.
• Ο συνολικός πληθυσμός της χώρα έχει μειωθεί κατά 25% και ένα μεγάλο κύμα προσφύγων εγκαταλείπει με κάθε μέσο τη χώρα.
• Το 2015 ανακοινώθηκε ότι η Συρία ζούσε σχεδόν χωρίς καθόλου ηλεκτρικό ρεύμα καθώς το 83% του δικτύου ηλεκτροδότησης δεν λειτουργούσε εξαιτίας του πολέμου.
• Το 80%και πλέον των πολιτών ζει κάτω από το όρια της φτώχειας, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2016 από τον ΟΗΕ και το πανεπιστήμιο Σεντ Άντριους της Σκωτίας.

Σήμερα τα νούμερα είναι ακόμα πιο τραγικά…

Το έγκλημα έχει αιτία

    Γιατί στήθηκε όμως το μακελειό ενός λαού;

Η απάντηση μας γυρίζει χρόνια πίσω. Πριν τον Μάρτη του 2011. Η κυβέρνηση του Μπασάρ Ασαντ αποφάσισε να εκχωρήσει τα δικαιώματα εξόρυξης των υδρογονανθράκων της συριακής ΑΟΖ στα ρωσικά μονοπώλια. Τα συμβόλαια, που υπέγραψαν οι ρωσικές εταιρείες έφτασαν τα 1,6 δισ. δολάρια.

    Το μέγεθος των κοιτασμάτων φυσικού αερίου της Συρίας σύμφωνα με τις επίσημες μελέτες και έρευνες είναι από τα μεγαλύτερα του κόσμου. Σε τέτοιο βαθμό που «ανατρέπει» τον ισχύοντα διεθνή ενεργειακό χάρτη. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των πολυεθνικών αλλά και των επιστημόνων της Συρίας τα κοιτάσματα φυσικού αεριού είναι δεκαπλάσια των κοιτασμάτων του Ισραήλ. Αυτός ο τεράστιος φυσικός πλούτος αποτέλεσε το μήλον της έριδος ανάμεσα στους ενεργειακούς κολοσσούς.

    Οι αμερικανικές και γαλλικές πολυεθνικές που ήδη εκμεταλλεύονται τα κοιτάσματα της νοτιανατολικής Μεσογείου (Ισραήλ, Κύπρος κ.α), είδαν τις ρώσικες εταιρείες να εξασφαλίζουν τη μερίδα του λέοντος.   

    Αυτή η εξέλιξη σε συνδυασμό με την απόφαση της κυβέρνησης Άσαντ να προχωρήσει στην κατασκευή αγωγού φυσικού αερίου του Ιράν (όπου εμπλέκονται και ρωσικές εταιρείες) και προέβλεπε διαδρομή μέσω Ιράκ και Συρίας και στη συνέχεια, με τη μορφή LNG (υγροποιημένο αερίου) από λιμάνι της Συρίας προς τις αγορές της Ευρώπης, δημιουργούσε νέες συνθήκες.

    Ο Ασαντ απέρριψε το σχέδιο κατασκευής αγωγού φυσικού αερίου, που προωθούσε το Κατάρ, σε συνεννόηση με την Τουρκία και τις ΗΠΑ, για να κατασκευαστεί αγωγός, ο οποίος, μέσω Σαουδικής Αραβίας, Ιορδανίας, Συρίας και Τουρκίας, θα προωθούσε στην Ευρώπη το φυσικό αέριο του Κατάρ. Οι συγκεκριμένες κινήσεις Άσαντ ανέτρεπαν σε μεγάλο βαθμό τους συσχετισμούς στην ενεργειακή σκακιέρα.   

    Οι ρωσικές εταιρείες έβαζαν χέρι στα αποθέματα της Συρίας και σε συνδυασμό με το δικό τους αέριο που προωθούν στην Ευρώπη θα γίνονταν οι μεγάλοι πάροχοι ολόκληρης της Γηραιάς Ηπείρου. Επιπλέον, η Ρωσία διατηρούσε και διατηρεί τεράστια συμβόλαια πώλησης όπλων στη Συρία, ενώ στο συριακό λιμάνι της Ταρτούς έχει τη μοναδική ναυτική βάση με πρόσβαση στη Μεσόγειο.

    Οι ΗΠΑ αλλά και Γαλλία, Γερμανία που θέλουν με κάθε τρόπο να «σπάσουν» το ρωσικό μονοπώλιο προς την Ευρώπη, αντιτάχθηκαν στους σχεδιασμούς Άσαντ.

Το εμπόριο όπλων θέλει πολέμους και τρόμο…

    Οι ενεργειακοί ανταγωνισμοί είναι μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη, εξίσου χρυσοφόρα, έχει να κάνει με τις πωλήσεις οπλικών συστημάτων. Στη επισκόπησή του 2018, για τις πωλήσεις όπλων σε όλο τον πλανήτη, το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για τη Ειρήνη της Στοκχόλμη (SIPRI) υπολογίζει ότι η ποσότητα των όπλων που εξήχθησαν σε παγκόσμιο επίπεδο αυξήθηκε κατά 10% την περίοδο 2013-2017 σε σύγκριση με την περίοδο 2008-2012.

    Από τις συγκεκριμένες πωλήσεις όπλων, στις ΗΠΑ αναλογούσε το 34% των του τζίρου την περίοδο αυτή. Οι επιχειρήσεις της πολεμικής βιομηχανίας των ΗΠΑ πούλησαν όπλα σε τουλάχιστον 98 χώρες του πλανήτη, κατά την έρευνα του SIPRI. Οι εξαγωγές όπλων των ΗΠΑ την περίοδο 2008-2012 ανέρχονταν στο 30% του συνόλου σε παγκόσμιο επίπεδο.

    Σχεδόν οι μισές πωλήσεις των αμερικανικών όπλων είχαν προέλευση κράτη της Μέσης Ανατολής. Εκεί που δεκάδες άνθρωποι κάθε μέρα χάνουν τη  ζωή τους, όπως γίνεται στον πόλεμο της Συρίας, στήνονται σχέδια για επαναχάραξη συνόρων και δρα ο ΙSIS που εξοπλίστηκε αρχικά από τις ίδιες τις ΗΠΑ.

    Ειδικότερα στη Μέση Ανατολή, η Σαουδική Αραβία είναι η σημαντικότερη χώρα προορισμού των αμερικανικών εξαγωγών όπλων, αφού αγόρασε σχεδόν το ένα πέμπτο του στρατιωτικού εξοπλισμού που εξήγαγαν οι ΗΠΑ.

    Η Σαουδική Αραβία, που δηλώνει «ανήξερη» για το έγκλημα, έχει ωστόσο καταγραφεί ως πηγή στήριξης στους ισλαμοφασίστες (Cockburn Patrick,  The Independent , 13/7/2014, «Iraq crisis: How Saudi Arabia helped Isis take over the north of the country»). Οπως, δε, υπογραμμίζει ο Aude Fleurant, ειδικός σε θέματα εμπορίου όπλων για λογαριασμό της οργάνωσης Sipri: 

«Χάρη στη συμφωνία που είχε κλείσει ήδη η κυβέρνηση Ομπάμα, οι εξαγωγές των ΗΠΑ έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο μετά τα τέλη της δεκαετίας του ’90».

    Επίσης ανάμεσα στους μεγάλους εισαγωγείς της περιοχής είναι η Αίγυπτος και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Χώρες που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, εμπλέκονται στη σφαγή της Συρίας, ενώ παίζουν σημαντικό ρόλο στα γεωπολιτικά παιχνίδια της ευρύτερης περιοχής.

    Όμως από τους μεγάλους κερδισμένους της παγκόσμιας αύξησης πωλήσεων όπλων είναι και η γερμανική πολεμική βιομηχανία, που υπερδιπλασίασε τις εξαγωγές της σε χώρες της Μέσης Ανατολής και του Κόλπου κατά 109%! Με ποσοστό 26% επί του συνόλου η Γερμανία, καταλαμβάνει ποσοστό σχεδόν ίδιο με εκείνο όλων των σύμμαχων χωρών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, των οποίων το ποσοστό ανέρχεται πλέον μόλις σε 29% αθροιστικά, από 90% που ήταν δεκαπέντε χρόνια πριν. 

    Από τη σφαγή κέρδη – πέραν των γεωπολιτικών – εξασφαλίζει και η Ρωσία, η οποία είναι στη δεύτερη θέση παγκοσμίως στις εξαγωγές όπλων, ενώ την ακολουθεί η Γαλλία, η Γερμανία, η Κίνα, η Αγγλία, η Ισπανία και το Ισραήλ.

    Όλοι αυτοί είναι που κατά καιρούς ένιωσαν «αγανάκτηση» για τις σφαγές, για τη χρήση χημικών, για τα νεκρά παιδιά και τώρα για την τουρκική «Πηγή Ειρήνης» της Τουρκίας στη Συρία.

    Είναι όλοι αυτοί που πωλούν τα όπλα για να πραγματοποιούνται οι σφαγές. Οι πωλήσεις όπλων θέλουν αίμα και οι λαοί της Συρίας, της Υεμένης, του Ιρακ, το προσφέρουν με το παραπάνω…

Από τον Ολάντ στον Μακρόν μερικά κανόνια δρόμος

    Μόλις πριν ένα χρόνο, ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος χύνει κροκοδείλια δάκρυα για τη Συρία, υπεραμύνθηκε των γαλλικών πωλήσεων όπλων στις χώρες μέλη της συμμαχίας υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας που επενέβη στον πόλεμο στην Υεμένη τον Μάρτιο του 2015. 

    Η Γαλλία κατατάσσεται στην τρίτη θέση στις εξαγωγές όπλων σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ είναι ανάμεσα στους κυριότερους αγοραστές γαλλικών οπλικών συστημάτων. Παρά τις αντιδράσεις των Γάλλων πολιτών που καταγράφονται στις δημοσκοπήσεις για τις πωλήσεις όπλων, ο «δημοκράτης» Μακρόν δεν κάνει πίσω! Εξάλλου «είναι πολλά τα λεφτά Εμανουέλ»… 

    Η Γαλλία είναι εξάλλου η χώρα που πρωταγωνίστησε στις σφαγές σε Λιβύη και Συρία. Παρέδωσε επιθετικά όπλα στη λεγόμενη «συριακή αντιπολίτευση» και μέσω αυτής στους ισλαμοφασίστες το 2012, και τούτο παρά το εμπάργκο όπλων που είχε επιβληθεί από το 2011.

    Η ομολογία είναι του ίδιου του Ολάντ και όπως γράφεται περιέχεται στο βιβλίο του δημοσιογράφου Ξαβιέ Πανόν, με τίτλο «Στα παρασκήνια της γαλλικής διπλωματίας» (εκδόσεις L’ Archipel). Εκεί σε συνέντευξή του προς τον συγγραφέα, ο Ολάντ ερωτηθείς για τις παραδόσεις γαλλικών όπλων, απαντά: «Αρχίσαμε όταν ήμασταν βέβαιοι πως θα πήγαιναν σε σίγουρα χέρια. Για τα φονικά όπλα, ήταν οι υπηρεσίες μας που προχώρησαν στις παραδόσεις»…

    Ανάμεσα στα άλλα όπλα που παρέδωσε η Γαλλία στο όνομα της καταπολέμησης του Άσαντ και σε… «σίγουρα χέρια», ήταν, σύμφωνα με το βιβλίο, κανόνια διαμετρήματος 20mm, μυδραλιοβόλα, εκτοξευτήρες ρουκετών και αντιαρματικοί πύραυλοι…

    Και φυσικά είναι η Γαλλία, σύμφωνα με τα έγγραφα που κατατέθηκαν στο Συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ, που τροφοδοτούσε με όπλα τον λεγόμενο «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» παρότι ήταν γνωστό ότι τα δύο τρίτα αυτού του εξοπλισμού προωθούνταν προς την Αλ Κάιντα στη Συρία. Ήταν πρώην μονάδες της Αλ Κάιντα που στη συνέχεια συσπειρώθηκαν – μαζί με τα γαλλικά όπλα τους – με τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους»…

Όταν η πολυεθνική Lafarge χρηματοδοτούσε τον ISIS

    Τον Μάρτιο του 2017 η γάλλο-ελβετική πολυεθνική εταιρεία τσιμέντου LafargeHolcim, αναγκάστηκε να παραδεχθεί πως χρηματοδότησε τον ISIS. Συγκεκριμένα, με βάση δημοσίευμα των Financial Times, ομολόγησε ότι προκειμένου να συνεχίσει τις δραστηριότητές της η συριακή μονάδα της εταιρείας χρηματοδότησε μεσάζοντες για να έρθουν σε συμφωνία με ομάδες ενόπλων που βρίσκονταν υπό διεθνή αποκλεισμό. Η απάντηση ήταν σε μηνυτήρια αναφορά που είχαν καταθέσει οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που την κατηγορούσαν για «επαγγελματικές σχέσεις» με τον ISIS στη Συρία.  

    Αξίζει να σημειωθεί, με βάση δημοσίευμα της Le Monde, καθώς η έδρα της LafargeHolcim στη Συρία είναι η πόλη της Τζαλαμπίγια στη βόρεια Συρία και ενώ η πόλη αποτελούσε μεγάλο πεδίο μάχης, η εταιρεία πλήρωνε φόρο προς το Ισλαμικό Κράτος μεταξύ του 2013 και του 2014  για να διατηρεί ανοικτές και ανέπαφες τις εγκαταστάσεις της…

Στρατιωτικές «μπίζνες» με τη Σαουδική Αραβία 

    Τον Απρίλη του 2017 η τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερέζα Μέι έκανε ένα ταξίδι στη Σαουδική Αραβία και μεταξύ άλλων υπέγραψε συμφωνίες πώλησης οπλικών συστημάτων αξίας τουλάχιστον 3,5 δισεκατομμυρίων λιρών. Η Μέι είχε αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας της Μεγάλης Βρετανίας για την κίνηση της αυτή. Τι είχε απαντήσει; Μα πολύ απλά ότι οι δεσμοί της Μεγάλης Βρετανίας με τη Σαουδική Αραβία είναι σημαντικοί για την ασφάλεια, την ευημερία, το εμπόριο και το μέλλον. Για το γεγονός πως τα όπλα που δίνονται από τη Μεγάλη Βρετανία έχουν το μερίδιό τους στην ανθρωπιστική καταστροφή η ισχυρίστηκε πως η χώρας της είναι ένας σημαντικός «δωρητής βοήθειας»…

    Να σημειώσουμε ότι η Τ. Μέι, εκτός από τις συμφωνίες πώλησης όπλων στη Σαουδική Αραβία (που με αμερικανική και βρετανική υποστήριξη βομβαρδίζει την Υεμένη έχοντας προκαλέσει ανυπολόγιστη καταστροφή στη χώρα) στο ταξίδι της είχε μεγάλο ζήλο να εξασφαλίσει ότι η γιγάντια κρατική εταιρεία πετρελαίου «Saudi Aramco» θα επιλέξει το χρηματιστήριο του Λονδίνου για την πρώτη της δημόσια εγγραφή («Καθημερινή», 6/4/2017)…

    Ένα μήνα αργότερα από την κ. Μέι, στις αρχές Μαϊου του 2017, βρέθηκε στη Σαουδική Αραβία η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ. Τη συνόδευαν – φυσικά  – μια στρατιά εκπροσώπων μεγάλων πολυεθνικών της χώρας Γερμανίας. Με αυτόν τον τρόπο …καταπολέμησε την τρομοκρατία: Με διακρατικές συμφωνίες που μεταξύ άλλων αφορούν την εκπαίδευση στη Γερμανία Σαουδαράβων αξιωματικών του στρατού και της αστυνομίας. Παράλληλα, υπογράφηκαν και συμφωνίες γερμανικών μονοπωλίων με Σαουδάραβες κυβερνητικούς αξιωματούχους που, σύμφωνα με πληροφορίες, αφορούσανν την παράδοση από τη γερμανική πολεμική βιομηχανία «Heckler & Koch» και σημαντικές ποσότητες «αμυντικού στρατιωτικού εξοπλισμού».

    Α, ναι: Πριν τη Μέρκελ είχε επισκεφτεί τη Σαουδική Αραβία η τότε Γερμανίδα υπουργός Αμυνας, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν (και σημερινή εκλεκτή των πολυεθνικών για την θέση της προέδρου της ΕΕ…). Η κυρία είχε μιλήσει για τις «εξαιρετικές διμερείς σχέσεις» στους τομείς της άμυνας, ασφάλειας και αντιτρομοκρατίας. Λογικό αν σκεφτεί κανείς ότι 

«οι Γερμανοί βιομήχανοι το 2015 έκαναν ρεκόρ εξαγωγών στη Σαουδική Αραβία, πουλώντας σχεδόν τα πάντα όσον αφορά στους στρατιωτικούς και άλλους εξοπλισμούς: Ταχύπλοα περιπολικά ακτοφυλακής, τεθωρακισμένα του στρατού, εξοπλισμό για εναέριο ανεφοδιασμό αεροσκαφών, στρατιωτικά οχήματα 4Χ4, ανταλλακτικά μαχητικών αεροσκαφών, τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη ποικίλης χρήσης… Χάρη στη «βοήθεια» των Γερμανών βιομηχάνων, η Σαουδική Αραβία το 2015 έγινε η πρώτη χώρα παγκοσμίως στις αγορές όπλων και πολεμοφοδίων»(Δέσποινα Ορφανάκη, Ριζοσπάστης, 6/5/2017).

    Να μην ξεχάσουμε, δε, πως λίγες μέρες πριν την Μέρκελ και τη Μέι, στη Σαουδική Αραβία ταξίδεψε και πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.  Οι εξοπλιστικές συμφωνίες μεταξύ ΗΠΑ – Σαουδικής Αραβίας ανήλθαν στα 110 δισεκατομμύρια δολάρια! 

    Το επίσημο πρακτορείο της Σαουδικής Αραβίας έκανε λόγο για 34 συμφωνίες σε διάφορους τομείς όπως η άμυνα, το πετρέλαιο και οι αερομεταφορές αξίας άνω 380 δισεκατομμυρίων!  Ο Τραμπ δήλωσε ευχαριστημένος: 

«Ήταν μια εκπληκτική ημέρα. Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους. Εκπληκτικές επενδύσεις στις ΗΠΑ και η στρατιωτική μας κοινότητα είναι πολύ ευχαριστημένη και θέλουμε να ευχαριστήσουμε εσάς και τη Σαουδική Αραβία για τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις στις ΗΠΑ και για τις πολλές θέσεις εργασίας»…

Τουρκία και «τρομοκράτες»… Κούρδοι

Δυο ακόμα παρατηρήσεις:

    α) Λίγο πριν αναχωρήσει για την προχτεσινή σύνοδο κορυφής της ΕΕ, και ενώ υποτίθεται η ΕΕ επιβάλει… κυρώσεις στην Τουρκία για την εισβολή της στη Συρία, η Μέρκελ έπλεξε στο γερμανικό κοινοβούλιο το εγκώμιο του Ερντογαν για την πολιτική του στο… μεταναστευτικό και ζήτησε την περαιτέρω ενίσχυση της Τουρκίας.

    Κατά διαβολική σύμπτωση οι δηλώσεις της Μέρκελ έγιναν τη στιγμή που τα στοιχεία για τις πωλήσεις όπλων της Γερμανίας προς την Τουρκία έδειξαν ότι η Γερμανία αναδεικνύεται στον «σταθερό τροφοδότη της Τουρκίας σε όπλα (…) αφού το πρώτο οκτάμηνο του 2019 οι εξαγωγές στρατιωτικού υλικού έφθασαν το ποσό ρεκόρ των 250 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ». Το ποσό αυτό είναι «το υψηλότερο που έχει καταγραφεί σε ετήσια βάση από 2005» και παρότι δεν συμπεριλαμβάνονται στα δεδομένα αυτά τέσσερις μήνες της χρονιάς, είναι μεγαλύτερο ακόμα και από εκείνο του 2018 όταν σε ετήσια βάση η Γερμανία είχε πουλήσει στην Τουρκία όπλα αξίας 242,8 εκατ. ευρώ. Τα ποσά αυτά αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ένα τρίτο του τζίρου της γερμανικής βιομηχανίας με την Τουρκία να κατατάσσεται μακράν πρώτη ως προς τις εισαγωγές γερμανικών όπλων (πηγή ΑΠΕ, Εφσυν, 17/10/2019).

    Αξίζει, φυσικά, να προστεθεί και τούτο: Το διμερές εμπόριο Γερμανίας – Τουρκίας κινείται ετησίως στα 40 δισ. ευρώ, η Γερμανία μαζί με την Ολλανδία είναι οι μεγαλύτεροι επενδυτές στην Τουρκία και ότι η καλή μας ΕΕ έχει κάθε λόγω να επιβάλει δήθεν «κυρώσεις» στην Τουρκία από τη στιγμή που η τελευταία είναι ο 5^ος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της ΕΕ στον κόσμο… 

β) Δυο μεγάλοι παίκτες στο δράμα της Συρίας και πρωταγωνιστές στην τελευταία φάση του, είναι η Τουρκία και η Ρωσία. Η μεν Τουρκία είναι αυτή που θέλει να εξολοθρεύσει τους Κούρδους και λέει ότι κυνηγάει… «τρομοκράτες». Η, δε, Ρωσία,  συνομιλεί, συνεργάζεται και… εργάζεται από κοινού με την Τουρκία στο Συριακό και γενικώς.

    Ας θυμηθούμε: O ISIS είχε φτάσει το 2015 να ελέγχει 13 πετρελαιοπηγές στο Ιράκ και 7 στην Συρία μέσω των οποίων αντλούσε πακτωλό χρημάτων για να χρηματοδοτεί τη δράση του. Πως όμως; Ηταν την ίδια χρονιά όταν στην Σύνοδο Κορυφής των G20 ο Πούτιν παρουσίασε στοιχεία για λαθρεμπόριο πετρελαίου μεταξύ Τουρκίας και ΙSIS, με τους Ρώσους να καταγγέλλουν ευθέως μάλιστα τον Ερντογάν και την οικογένειά του για ενίσχυση του ISIS μέσω του λαθρεμπόριου πετρελαίου.

    Τέσσερα χρόνια μετά οι Πούτιν – Ερντογάν συναντώνται σε κλίμα καλής θέλησης και αναβαθμισμένων ρωσοτουρκικών σχέσεων για την επίλυση του προβλήματος στη Συρία…

***

    Μετά από όλα αυτά οι «ευαίσθητοι» διεθνώς «αναρωτούνται» και οι ανα την υφήλιο φωστήρες των αφ’ υψηλού αναλύσεων… αναλύουν τα τουίτ του Τραμπ. Μάλλον δεν θα έχουν επαρκή στοιχεία ποιοι και γιατί «παίζουν» με την κυριαρχία και την κρατική υπόσταση χωρών, ποιοί είναι οι δολοφόνοι, ποιοι ευθύνονται για τις ατελείωτες σφαγές, ποιοι είναι έμποροι όπλων, ποιοι μοιράζουν την ενέργεια και ποιοι είναι εκείνοι που εγκληματούν στη Συρία και το λαό της.

πηγη: imerodromos.gr