Ανάλυση: Αντώνης Κουρούκλης*

*Πρόεδρος της Ομοσπονδίας των εργαζομένων στα ασφαλιστικά Ταμεία ΠΟΠΟΚΠ 

Η κυβέρνηση της ΝΔ κινείται πάνω στις βασικές αρχές του νόμου Κατρούγκαλου του οποίου προεκλογικά υποσχόταν την κατάργηση. Το νομοσχέδιο Βρούτση είναι δώρο στις ασφαλιστικές εταιρείες
και στην εργοδοσία. Επιβεβαιώνει τη διχοτόμηση της σύνταξης σε μία πενιχρή «εθνική»
και σε μία ανταποδοτική που θα καθορίζεται στο πλαίσιο ενός κεφαλαιοποιητικού συστήματος.

Το νέο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο Βρούτση έχει ξεκάθαρο προσανατολισμό την επέκταση της βασικής αρχιτεκτονικής του νόμου Κατρούγκαλου, ο οποίος παραμένει σαν «νόμος-πλαίσιο» για το σύνολο της ασφαλιστικής νομοθεσίας. Εντελώς σχηματικά να υπενθυμίσουμε ότι πυρήνας αυτής της αρχιτεκτονικής είναι ο διαχωρισμός της συνταξιοδοτικής παροχής σε «εθνική» και «ανταποδοτική». Η πρώτη χρηματοδοτούμενη από τον κρατικό προϋπολογισμό και η δεύτερη από τις εισφορές, στη βάση του διανεμητικού συστήματος — δηλ. οι εισφορές των εργαζόμενων χρηματοδοτούν τους ήδη συνταξιούχους.
Πάνω σε αυτές τις «υποδοχές», ας δούμε τις άμεσες τροποποιήσεις αλλά και τις πραγματικές «τάσεις» που χαρακτηρίζουν το σχέδιο νόμου του Βρούτση, έστω κι αν στην προκειμένη περίπτωση ισχύει ότι, «όταν έχεις μπροστά σου τον λύκο δεν χρειάζεται να αναζητάς τα χνάρια του». Από τη μια, λοιπόν, υποσκάπτει τους πόρους της ανταποδοτικής και από την άλλη προετοιμάζει τη μετάλλαξη του σημερινού της χαρακτήρα. Η ποσοτική παρέμβαση αφορά τη μείωση των εισφορών και επηρεάζει τους ήδη συνταξιούχους και ασφαλισμένους, ενώ η ποιοτική τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, ανάλογα με το πού ακριβώς θα τοποθετηθεί χρονικά η «μεζούρα» εισαγωγής αμιγούς κεφαλαιοποιητικού συστήματος στην κύρια σύνταξη. Καθοριστικό βήμα προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση αποτελεί η ένταξη του ΕΤΕΑΕΠ στον ΕΦΚΑ και είναι η κρισιμότερη διάταξη του πρώτου μέρους του νομοσχεδίου. Για τους σημερινούς δικαιούχους είναι προδιαγεγραμμένη η σταδιακή ενσωμάτωση της φθίνουσας επικουρικής στην κύρια σύνταξη.

Το σύνολο των εισφορών τους θα εγγράφεται σε ατομικούς λογαριασμούς και η διαχείριση θα γίνεται από ιδιωτικές επενδυτικές εταιρείες. Εναλλακτικά, είναι δυνατόν να επιλεγεί η λύση της πλήρους κατάργησης εργοδοτικών και ατομικών εισφορών τους, όπου όμως η όποια αύξηση του ονομαστικού μισθού –πιθανόν κι ένα μεγαλύτερο μέρος– θα διοχετεύεται υποχρεωτικά σε επαγγελματικά ταμεία, στη βάση συστήματος καθορισμένων εισφορών και μη εγγυημένων παροχών. Να επισημάνουμε επίσης ότι, με τη συγκεκριμένη ενοποίηση, ανοίγει ο δρόμος για την εκ νέου καταλήστευση των αποθεματικών του ΕΤΕΑΕΠ που πλησιάζουν τα 8 δισ. ευρώ.

Το δεύτερο μέρος του σχεδίου νόμου αφορά τον ψηφιακό μετασχηματισμό του ΕΦΚΑ και του συστήματος απονομής συντάξεων. Εδώ ο Γ. Βρούτσης ξεπερνά σε θράσος τον ίδιο του τον εαυτό, αφού το 2013, από την ίδια θέση, είχε εξαγγείλει ακριβώς το ίδιο, με καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης του έργου την 31/12/2014. Η όλη κατάσταση έχει καθαρά επικοινωνιακό χαρακτήρα και ποντάρει στις ήδη ψηφιοποιημένες συντάξεις θανάτου προς μεταβίβαση που ξεπερνά το 30%, το οποίο τον προσεχή Ιούνιο θα παρουσιάσει σαν αποτέλεσμα των δικών του πολιτικών.

Η ένταξη του ΕΤΕΑΕΠ (επικουρικές) στον ΕΦΚΑ οδηγεί στη λεηλασία
των αποθεματικών του και στην ιδιωτικοποίηση των επικουρικών συντάξεων

Το τρίτο μέρος είναι εκείνο με το οποίο ασχολούνται περισσότερο τα ΜΜΕ και οι διάφοροι «ειδικοί», είτε εστιάζοντας μονομερώς στις όποιες ευνοϊκές του διατάξεις, είτε αποκρύπτοντας ή παρουσιάζοντας σαν θετικές κάποιες πραγματικά «σκοτεινές» διατάξεις του. Οι πρώτες αφορούν την αύξηση των ποσοστών αναπλήρωσης από τα τριάντα έως τα σαράντα έτη ασφάλισης και την κατά 0,5% αύξηση κατ’ έτος από τα σαράντα έτη και πάνω. Επίσης, την επαναφορά των επικουρικών συντάξεων στο ύψος του Δεκεμβρίου 2014, που όμως με όρους πραγματικών αυξήσεων αφορά όσους είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής από 1.300 ευρώ και πάνω. Οι ανωτέρω ρυθμίσεις θα έχουν αναδρομική ισχύ από τον 10/2019 (απόφαση ΣτΕ). Ταυτόχρονα, όμως, με το άρθρο 47 καταργείται αυτό που η προηγούμενη κυβέρνηση, για τους δικούς της –προεκλογικούς κυρίως–λόγους, αποκαλούσε «επαναφορά της 13ης σύνταξης». Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι, σε καμιά περίπτωση δεν επρόκειτο για πλήρη επαναφορά, η συγκεκριμένη παροχή αφορούσε κλιμακωτά σε τουλάχιστον δύο εκατομμύρια συνταξιούχους.
Είναι όμως τα άρθρα 35 & 48 που κατά την άποψή μας αιτιολογούν όσα αναφέραμε στην αρχή σχετικά με τις εισφορές. Το άρθρο 35 αφορά την πλήρη υιοθέτηση θέσεων της «ελίτ» των αυτοαπασχολούμενων, ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών, οι οποίες αφορούν την καθιέρωση ενιαίας κατώτατης υποχρεωτικής ασφαλιστικής κατηγορίας και ελεύθερη επιλογή κάθε άλλης ανώτερης. Στην ουσία, πρόκειται για ελεύθερη επιλογή μεταξύ δημόσιας ασφάλισης και ιδιωτικών συμβολαίων. Με αφορμή επιμέρους στρεβλώσεις και ανισότητες που προκαλούσε το προηγούμενο καθεστώς, ουσιαστικά εξισώνουν το –αυξημένο πλέον– ποσό καταβολής εισφορών των χαμηλών εισοδημάτων που αποτελούν την πλειοψηφία, με τα υψηλά και πολύ υψηλά εισοδήματα, τα οποία αναλογικά απαλλάσσονται σχεδόν από την υποχρέωση καταβολής εισφορών. Πιο απλά, ό,τι καταβάλλει ο ασφαλισμένος με ύψος εισοδήματος 7.000 ευρώ θα καταβάλει κι αυτός με εισόδημα 70.000 ευρώ!

Η προφανής απώλεια εσόδων του ΕΦΚΑ που χρηματοδοτούν την ανταποδοτική σύνταξη, θα καλυφθεί εν μέρει από τις εισφορές των μισθωτών, ενώ οι τελικές αποδοχές των χιλιάδων ασφαλισμένων που θα αδυνατούν να επιλέξουν ανώτερη κατηγορία θα αφορούν σε συντάξεις πείνας. «Ύποπτη» μοιάζει και η κατηγοριοποίηση των εισφορών τους για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Με το άρθρο 48 προβλέπεται νέα μείωση ασφαλιστικών εισφορών. Σηματοδοτεί βέβαια την κυρίαρχη τάση η οποία σταδιακά από τη μια απαλλάσσει τους εργοδότες από την υποχρέωση καταβολής εργοδοτικών εισφορών και από την άλλη εξατομικεύει το ζήτημα της ασφάλισης μεταθέτοντας την ευθύνη χρηματοδότησή της στον εργαζόμενο. Είναι πλέον όπως είπαμε παραπάνω, ο μεμονωμένος εργαζόμενος που θα κληθεί να λάβει κρίσιμες αποφάσεις για την τοποθέτηση μέρους του εισοδήματός του εντός ενός αμιγώς κεφαλαιοποιητικού πλαισίου. Εννοιολογικά δε, η μη υποχρέωση καταβολής εργοδοτικών εισφορών αποκόπτει το σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης από τον βασικό ταξικό του προσδιορισμό.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση οφείλουμε όμως να επισημάνουμε ότι, υπό τον φόβο της εμφάνισης περαιτέρω άμεσου ελλείμματος στον τρέχοντα προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ, η αρχική μείωση κατά 0,90 ποσοστιαίες μονάδες αφορά:
Πρώτο, κατά 0,75 ποσοστιαίες μονάδες των ασφαλίστρων υπέρ κλάδου ανεργίας! Η μείωση επιμερίζεται κατά 0,48% στο ασφάλιστρο του εργοδότη (!) και κατά 0,27% στο ασφάλιστρο του εργαζομένου. Παράλληλα μειώνει την κρατική επιχορήγηση στον ΟΑΕΔ κατά 150 εκατ. ευρώ.
Δεύτερο, κατά 0,15% των ασφαλίστρων υπέρ του Ενιαίου Λογαριασμού για την εφαρμογή Κοινωνικών Πολιτικών (ΕΛΕΚΠ) η οποία αφορά αποκλειστικά το ασφάλιστρο του εργαζομένου. Αυτό συμβαίνει επειδή απλούστατα έχει ήδη καταργηθεί η αντίστοιχη εισφορά του εργοδότη. Για να συμβεί δε αυτό, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με πρωθυπουργό τον Παπαδήμο, έριξε σε μια νύχτα «μαύρο», καταργώντας τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας και τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας, προκειμένου όπως είπαμε να απαλλάξει τους εργοδότες από τη συγκεκριμένη υποχρέωση.
Η συνολική μείωση μέχρι το 2023 η οποία μοιραία θα συμπεριλάβει έσοδα του κωδικού χρηματοδότησης των συντάξεων προβλέπεται να φτάσει στο 5%, δηλαδή από το σημερινό 20% (13,33% εργοδότης – 6,67% εργαζόμενος) να φτάσει στο 15%.

Συρρικνώνεται η κρατική επιχορήγηση

▸ Αβέβαιο το μέλλον σε ένα περιβάλλον απορρύθμισης της εργασίας

Το πρόβλημα της χρηματοδότησης της ανταποδοτικής σύνταξης ακόμη και των σημερινών συνταξιούχων, το οποίο δυστυχώς η πλειοψηφία παραβλέπει θεωρώντας την εγγυημένη, εκτός από τις εισφορές έχει κι άλλη διάσταση. Αφορά στο συρρικνωμένο δυνητικά ποσοστό κρατικής επιχορήγησης που τουλάχιστον μέχρι τώρα συνεχίζει να υφίσταται και το οποίο σταδιακά, στη βάση των μνημονιακών δεσμεύσεων, θα προσαρμοστεί στο ύψος χρηματοδότησης της εθνικής σύνταξης. Όλα αυτά βέβαια – υποθέτουμε και η «αόρατη» αναλογιστική μελέτη που βεβαιώνει τη βιωσιμότητα του συστήματος μέχρι το 2070! – αφορούν σε παραδοχές που θεωρούν σχετικά σταθερή τόσο τη θέση της μισθωτής εργασίας όσο και τους διαμορφωμένους όρους παραγωγής και διανομής. Λαμβάνοντας όμως υπόψη τις μεσοπρόθεσμες αλλαγές σε ολόκληρη τη σφαίρα της παραγωγικής διαδικασίας, ακόμη και προβλέψεις που αφορούν στο τέλος της τρέχουσας δεκαετίας θεωρούνται επισφαλείς.

Δεν θα είναι πλέον οι εισφορές, ούτε το κλασικό διανεμητικό σύστημα που θα μπορούν να σηκώσουν το βάρος. Το συγκεκριμένο ζήτημα βέβαια αφορά σε πολύ ευρύτερες –πιθανότατα «τεκτονικές»– αναταράξεις που πιθανότατα θα αγγίξουν τόσο τον χαρακτήρα των παραγωγικών σχέσεων όσο και το πλαίσιο συγκρότησης (ή αποσυγκρότησης) της εργατικής τάξης, οδηγώντας τις ανισότητες στα άκρα. Για το κεφάλαιο, την πεθαμένη εργασία που σαν τον «δράκουλα» ενεργοποιείται, καταναλώνοντας ζωντανή εργασία, οι αντιφάσεις επίσης θα οξυνθούν εντός του πλαισίου της φαινομενικής σχετικής του απεξάρτησης απ’ αυτήν και μιας πρωτοφανούς υπερσυσσώρευσης που ολοένα και περισσότερο θα υπονομεύει τους όρους αναπαραγωγής του. Ταυτόχρονα, ο κόσμος της εργασίας θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ακραία εκμετάλλευση αλλά και κρίσιμα διλλήματα (πλήρης υποταγή, φοβικές αντιδράσεις, αυθόρμητες εξεγέρσεις, συνειδητές διεκδικήσεις κλπ), σπρώχνοντας την ταξική πάλη σε ασύμμετρες ταλαντώσεις.

Ευνοημένοι δικαστές,υψηλοσυνταξιούχοι και μεγαλοαγρότες

Το νομοσχέδιο όσον αφορά στον e-ΕΦΚΑ, και πέρα από επιμέρους τροποποιήσεις του υφιστάμενου οργανογράμματος, προβλέπει τη δημιουργία επιπλέον διοικητικών και οργανωτικών δομών για την επικουρική και το εφάπαξ. Όπως και η προηγούμενη έτσι και η σημερινή πολιτική ηγεσία, επιχειρεί να «εκβιάσει» τη δημιουργία ενιαίων περιφερειακών υπηρεσιών, παρουσιάζοντας την απλή συστέγαση επιμέρους ταμείων σαν πραγματική και ουσιαστική ενοποίηση. Για λόγους επικοινωνιακής εκμετάλλευσης, παρακάμπτει τις αντικειμενικές αδυναμίες μιας άμεσης τέτοιας προοπτικής, σε βάρος της εξυπηρέτησης των ασφαλισμένων, των εργασιακών συνθηκών και της αφόρητης πίεσης όλων των συναδέλφων. Επιπλέον, αν τελικά περάσει το νομοσχέδιο, από τη στιγμή που θα τολμήσουν να παρέμβουν άμεσα στο υφιστάμενο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΤΕΑΕΠ, η κατάσταση θα προκαλέσει πολύ πιο «χαοτικές» καταστάσεις απ’ ό,τι η ενσωμάτωση του Γενικού Λογιστηρίου Κράτους.

Επομένως, το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου όχι μόνο δεν βελτιώνει αλλά ενισχύει το αντι-ασφαλιστικό πλαίσιο Κατρούγκαλου. Επιμερίζει δυσανάλογο βάρος στις πλάτες της μισθωτής εργασίας και δυνητικά αφήνει εκτός του ευρύτερου εγγυητικού πλαισίου της κοινωνικής ασφάλισης τις νέες γενιές εργαζόμενων. Ταυτόχρονα ευνοεί συγκεκριμένες κατηγορίες υψηλοσυνταξιούχων (μεταξύ άλλων των δικαστών), αυτοαπασχολούμενων, ελευθ. επαγγελματιών και αγροτών με υψηλά και πολύ υψηλά εισοδήματα και βέβαια ικανοποιεί τις πάγιες απαιτήσεις του ΣΕΒ για μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.

Την ίδια μάλιστα στιγμή που στη Χιλή, του πλήρως απορρυθμισμένου και ιδιωτικοποιημένου συστήματος ασφάλισης και των συντάξεων πείνας, βασικό αίτημα των έντονων και συνεχών κινητοποιήσεων είναι η επιβολή εισφοράς στην εργοδοσία για την ενίσχυση του συστήματος, έστω στο ύψος του 5% από το μηδέν που ήταν τα τελευταία σαράντα χρόνια.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Τις αμέσως επόμενες μέρες η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ εγκαινιάζει μια νέα επικοινωνιακή εκστρατεία που θα έχει στο στόχαστρό της την επίθεση εφοπλιστών - κυβέρνησης ενάντια στην ΣΣΕ και τους έλληνες Ναυτεργάτες στην ποντοπόρο ναυτιλία.

Η καμπάνια αυτή έχει ως στόχο πριν από όλα την πιο πλατιά ενημέρωση του Ναυτεργατικού μας κόσμου αλλά και ευρύτερα των εργαζομένων και του λαού οι οποίοι δεινοπαθούν από τις ταξικές αντιλαϊκές πολιτικές και επιθέσεις της κυβέρνησης η οποία από την μια χτυπάει αδίστακτα τα εργατικά δικαιώματα και από την άλλη εξασφαλίζει απλόχερα και γενναία νέα προνόμια στο κεφάλαιο για να ενισχύσει αυτό την κερδοφορία του!

Στο επίκεντρο της ενημερωτικής αυτής προσπάθειας της ΠΕΝΕΝ θα είναι το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο, τα προνόμια και η ασυδοσία που απολαμβάνει, οι νέες αντιδραστικές αλλαγές που επιχειρεί η κυβέρνηση προκειμένου να διευρύνει το αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο που παρέχει ασύδοτη επιχειρηματική δραστηριότητα στους εφοπλιστές.

Οι μορφές αυτής της πρωτοβουλίας μας θα είναι διάφορες, αφίσες οι οποίες θα κυκλοφορήσουν στον Πειραιά και την Αθήνα σε κεντρικά σημεία, η έκδοση μπροσούρας, ανακοινώσεις, άρθρα, ενώ η όλη καμπάνια θα συνοδευτεί και με αγωνιστικές δράσεις....

Στο πλαίσιο αυτό δημοσιεύουμε σήμερα την πρώτη αφίσα η οποία θα κάνει και την έναρξη αυτής της εκστρατείας μας.

Με την μακάβρια συμφωνία θεσμών-τραπεζών-κυβέρνησης-συστημικής αντιπολίτευσης μπαίνει οριστικά τέλος από την 1/5/20 σε κάθε ίχνος προστασίας της πρώτης κατοικίας έναντι χρεών προς πάσα κατεύθυνση, πρώτα απ’ όλα, φυσικά, προς τις τράπεζες αλλά και κάτι που ξεχνιέται και προϋπήρχε για χρέη προς το Δημόσιο,με το τελευταίο να φέρεται έτοιμο να προχωρήσει σε μαζικούς πλειστηριασμούς πρώτων κατοικιών, κάτι που απέφευγε να κάνει σε έκταση μέχρι τώρα.

Η τραγωδία και συνάμα κοροϊδία είναι ότι η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια του συστήματος επιχειρούν να εμφανίσουν ένα νέο “πτωχευτικό δίκαιο“, το οποίο το ετοιμάζουν για επιχειρήσεις αλλά και για φυσικά πρόσωπα, ως ένα μέτρο ανακούφισης τάχα απέναντι στο γενικευμένο ξεσπίτωμα που ετοιμάζουν.

Για όσους δεν έχουν ακούσει για το νέο “πτωχευτικό δίκαιο“-έκτρωμα τους πληροφορούμε ότι αυτό απαιτεί για την ένταξη των φυσικών προσώπων στην πτωχευτική ρύθμιση την εκποίηση της πρώτης τους κατοικίας και όλων ανεξαιρέτως των περιουσιακών στοιχείων του υπαγόμενου.

Με το δώρο-άδωρο, λοιπόν, της πτώχευσης του πολίτη, που δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη του ο υπερχρεωμένος πολίτης ή το νοικοκυριό δεν θα χάσουν μόνο την πρώτη τους κατοικία αλλά και κάθε περιουσιακό στοιχείο τόσο ακίνητο όσο και κινητό που έχει κάποια ρευστοποιήσιμη αξία.

Κανονικό γδύσιμο!

Και ποιο είναι το αντάλλαγμα για να μείνει πανί με πανί ο ληξιπρόθεσμος οφειλέτης;

Μια τρύπα στο νερό!

Πρώτο αντάλλαγμα: η πλήρης διαγραφή από τα τυχόν μεγαλύτερα, μετά την αφαίρεση των ρευστοποιημένων περιουσιακών τους στοιχείων, χρέη, η οποία, όμως, θα προβλέπεται μετά από τρία χρόνια, ώστε μόνο από τότε και μετά να μπορεί να ασκήσει ο πολίτης επιχειρηματική δραστηριότητα ή να ξαναδανειστεί, πράγματα βέβαια που πολύ δύσκολα μπορεί να επιτύχει, αφού με την απώλεια κάθε περιουσιακού του στοιχείου θα ξεκινάει πάλι από το μηδέν.

Δεύτερο αντάλλαγμα: ενδεχομένως στο νέο “πτωχευτικό δίκαιο” να προβλέπεται για όσους έχουν πτωχεύσει, χάσανε την πρώτη κατοικία τους και δεν έχουν πλέον στον ήλιο μοίρα, ένα μικρό επίδομα ενοικίου. Θαυμάστε ανταπόδοση! Σου παίρνουμε εν ψυχρώ το σπίτι, σε αφήνουμε γενικώς πανί με πανί και σου δίνουμε ένα επίδομα ελεημοσύνης της κακιάς ώρας, που θα χρησιμεύσει μόνο και αποκλειστικά για να πληρώνεις μόνο ένα μικρό μέρος του ενοικίου σου. Αν είσαι άστεγος προφανώς επίδομα γιοκ!

Φέτος προβλέπονται 50.000 περίπου πλειστηριασμοί εκ των οποίων 30.000 περίπου είναι πρώτης κατοικίας. Ξεσπιτώνεται δηλαδή μια ολόκληρη μεγάλη πόλη 100.000 περίπου κατοίκων!

Με την οριστικοποίηση της πλήρους κατάργησης κάθε προστασίας της πρώτης κατοικίας από 1 Μαΐου και το νέο ληστρικό “πτωχευτικό δίκαιο”, όπου τα funds με τα τιτλοποιημένα δάνεια θα αρπάζουν σπίτια και περιουσίες με την εγγύηση, άκουσον-άκουσον, του Δημοσίου στη βάση του σχεδίου “Ηρακλής“, το προβλεπόμενο για φέτος κύμα των πλειστηριασμών θα γίνει τσουνάμι.

Για όσους δεν κατάλαβαν, η ιδιοκατοίκηση στη χώρα θα εξατμιστεί με πλειστηριασμούς εκατοντάδων χιλιάδων. Τα υψηλά ποσοστά ιδιοκατοίκησης, τα οποία έχουν μπει στο μάτι των θεσμών και τα θεωρούν περιττό “λίπος” θα εξαφανιστούν.

Και προκειμένου να μην υπάρχουν κοινωνικές αντιδράσεις έχει εξαπολυθεί ένα πογκρόμ από δίκες ενάντια σε αγωνιστές κατά των πλειστηριασμών, με 5 δίκες στην πλάτη του Παναγιώτη Λαφαζάνη και με στόχο να τρομοκρατηθούν οι πολίτες που χάνουν τα σπίτια τους.

Αυτή η επιδίωξη της τρομοκρατίας είναι ένας από τους λόγους που οι δίκες για τους πλειστηριασμούς συνεχώς αναβάλλονται, για να υπάρχουν οιονεί κατηγορούμενοι. Αυτή είναι η “ξεφτίλα” κυβερνώντων και δικαιοσύνης σε αγαστή συνεργασία.

Τι περιμένουμε; Γιατί φοβόμαστε; Γιατί τους λιβανίζουμε και δεν ξεσηκωνόμαστε; Γιατί αφήνουμε να καταστρέφουνε τις ζωές μας;

Ν.Ζ

πηγη: iskra.gr

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού όλα δείχνουν ότι έχουν συμπτύξει μια άτυπη συμμαχία η οποία (ανεξάρτητα από τις υπαρκτές ή όχι διαφορές τους) έχει ολέθριες συνέπειες στα Ναυτεργατικά δικαιώματα και στην παρούσα φάση όλοι μαζί έχουν οδηγήσει στην τυπική διάλυση της ΠΝΟ η οποία υποτίθεται ότι είναι το ανώτερο συνδικαλιστικό όργανο των Ναυτεργατών.

Η κυβέρνηση κλιμακώνει την επίθεσή της εναντίον των εργατικών δικαιωμάτων, το σφαγιαστικό νομοσχέδιο για το κοινωνικοασφαλιστικό με το οποίο ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, συνιστά ένα νέο ποιοτικά βήμα στις αντιδραστικές αλλαγές στην δημόσια κοινωνική ασφάλιση. Το Υπουργείο εργασίας μετατρέπει με γοργά βήματα την κοινωνική ασφάλιση σε κεφαλαιοποιητική. Δηλαδή ο κάθε εργαζόμενος θα έχει έναν ατομικό κουμπαρά και είναι δική του ευθύνη να γεμίζει αυτός ο κουμπαράς για να του αποδώσει την σύνταξη, το ύψος της οποίας καθορίζεται αποκλειστικά από τις δικές του εισφορές!!! Στόχος του είναι να περάσει σταδιακά η κοινωνική ασφάλιση στα "κοράκια" των ιδιωτικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων.

Την ίδια στιγμή στον χώρο της Ναυτεργασίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η μεγαλύτερη επίθεση του εφοπλιστικού κεφαλαίου να χτυπηθεί και να ακυρωθεί στην πράξη ο θεσμός των ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία και η ελληνική σύμβαση να αντικατασταθεί με αυτή της ITFπου αφορά τα μισθολόγια και την εργασία στο μίνιμουμ επίπεδο για τους αλλοδαπούς Ναυτικούς των τρίτων χωρών....

Επίσης στο στόχαστρο είναι και οι εναπομείναντες θέσεις εργασίας που προβλέπονται στις εγκριτικές πράξεις των πλοίων και αφορούν έλληνες Ναυτεργάτες.

Στο πλαίσιο αυτό ο Υπουργός Ε.Ν αναπαράγει το αντιδραστικό ιδεολόγημα της Ε.Ε.Ε ότι δεν υφίστανται έλληνες στην ποντοπόρο Ναυτιλία και κατά συνέπεια δεν υπάρχει και συνδικαλιστική εκπροσώπηση...

Παράλληλα στον χώρο της επιβατηγού Ναυτιλίας τα ναυτεργατικά προβλήματα μεγεθύνονται όπως διαπιστώνεται από πρόσφατες καταγγελίες μας σχετικά με την απλήρωτη εργασία, τα επιβαρυμένα ωράρια και την ραγδαία επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών.

Στο φόντο αυτών των δυσμενών εξελίξεων η ΠΕΝΕΝ έχει ζητήσει επανειλημμένα με έγγραφό της έκτακτη συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ και την λήψη απόφασης για κάθοδο σε αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις βάζοντας μπροστά τα ναυτεργατικά προβλήματα, την οργάνωση και την αντίσταση για να μην περάσουν οι νέοι σχεδιασμοί κυβέρνησης εφοπλιστών.

Το αίτημα της ΠΕΝΕΝ με ευθύνη όλων των μπλοκ που συναποτελούν την ΠΝΟ δεν έχει γίνει αποδεκτό.

Από την μια έχουμε το μπλοκ του Χαλά το οποίο βρίσκεται σε μακροχρόνιο λήθαργο και έχει δώσει τα διαπιστευτήρια στα αφεντικά ότι αυτός και μόνο μπορεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους.

Από την άλλη το μπλοκ των 9 Σωματείων το οποίο με την σειρά του σιωπά σχετικά με την επιθετικότητα εφοπλιστών - κυβέρνησης και έως τώρα αναλώνεται νυχθημερόν στην επιχείρηση αντικατάστασης του Γ. Χαλά τον οποίο όμως πιστά υπηρέτησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια έως και πρόσφατα, την στρατηγική, την τακτική και τους χειρισμούς του για την καταβαράθρωση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων...

Κοντά στο μπλοκ του Χαλά βρίσκονται από την πρώτη στιγμή οι δυνάμεις των σωματείων ΠΕΜΕΝ - Στέφενσων - ΠΕΕΜΑΓΕΝ οι οποίες έχουν βγάλει τον σκασμό για την αναγκαία δράση και αγώνα που επιβάλλεται να οργανωθεί άμεσα για να μην ευοδωθούν τα σχέδια κυβέρνησης εφοπλιστών!!!

Μάλιστα οι τελευταίοι στο μόνο που διακρίνονται τα τελευταία χρόνια είναι η παρέμβασή τους να ζητούν κάθε δεύτερη μέρα την έκτακτη σύγκληση της Διοίκησης της ΠΝΟ επί παντός επιστητού, που όμως στην παρούσα φάση και αυτοί έχουν προσχωρήσει στο στρατόπεδο της ένοχης σιγής ιχθύος....

Οι Ναυτεργάτες με το αλάνθαστο κριτήριό τους θα βγάλουν για άλλη μια φορά τα ορθά και χρήσιμα συμπεράσματά τους....

Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ