Οι λιμενικές αρχές της Σιγκαπούρης εξέδωσαν εγκύκλιο όπου ανακοινώνεται η απαγόρευση αποβίβασης στη χώρα σε όσους ναυτικούς έχουν επισκεφθεί την Κίνα τις τελευταίες 14 ημέρες.

Σύμφωνα με τα νέα και πιο αυστηρά μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση της Σιγκαπούρης για την αντιμετώπιση των κορoνοϊού, μετά την αρχική απαγόρευση εισόδου στη χώρα ταξιδιωτών και επισκεπτών που έχουν ταξιδέψει στην Κίνα τις τελευταίες 14 ημέρες ή έχουν κινεζικά διαβατήρια, η αρμόδια αρχή επέκτεινε το μέτρο και για όλους τους ναυτικούς και τους επιβάτες σε πλοία. Η απαγόρευση αποβίβασης δεν ισχύει για τους μόνιμους κατοίκους.

Τα μέτρα τέθηκαν σε ισχύ από την 1η Φεβρουαρίου και καλύπτουν όλα τα πλοία, ανεξαρτήτου τύπου, μεγέθους ή κατηγορίας, που έχουν προσεγγίσει λιμάνι της Κίνας τις τελευταίες 14 ημέρες.

Ωστόσο στα παραπάνω πλοία μπορούν να αγκυροβολούν στους τερματικούς σταθμούς της Σιγκαπούρης. Στην ανακοίνωση το MPA παροτρύνει σε όλους του ναυτικούς που έχουν ταξιδέψει στην Κίνα να λαμβάνουν τη θερμοκρασία τους δύο φορές την ημέρα.

ΠΗΓΗ; naftikachronika.gr

Χρίστος Κρανάκης

Κυριάκος Νασόπουλος

Σε κατάσταση πανικού και υπέρμετρου φόβου, ελέω κορονοϊού, βρίσκεται τις τελευταίες μέρες ο πλανήτης. Φρικιαστικές εικόνες χάους και εγκατάλειψης σε πόλεις-εστίες της επιδημίας στην Κίνα κάνουν το γύρο του κόσμου, «μπολιασμένες» με πάμπολλες ψευδείς ειδήσεις (fake news) από διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ. Τεράστιοι τίτλοι που σπέρνουν τον τρόμο για το ενδεχόμενο ανεξέλεγκτης εξάπλωσης του ιού και αναφορές για πιθανά κρούσματα ανά την υφήλιο, καθιστούν αρκετά δύσκολη υπόθεση την επικράτηση ψυχραιμίας που απαιτείται σε ανάλογες περιπτώσεις.

Ο αριθμός των επιβεβαιωμένων νέων κρουσμάτων σε όλη την Κίνα αυξήθηκε κατά 2.829 ως τα μεσάνυχτα της Κυριακής, με το σύνολο των κρουσμάτων να ανέρχεται σε 17.205.  Την Κυριακή καταγράφηκε και ο πρώτος θάνατος εκτός Λαϊκής Κίνας: με τον θάνατο  44χρονου Κινέζου στη Μανίλα των Φιλιππινών, ο συνολικός απολογισμός της επιδημίας ανήλθε σε 362 νεκρούς.

Πάνω από 100 κρούσματα έχουν καταγραφεί σε 22 χώρες, εκτός Κίνας. Οι περισσότερες περιπτώσεις κρουσμάτων σχετίζονται με ανθρώπους που είχαν επισκεφθεί το Γουχάν — «γενέτειρα» του κορονοϊού. Η θνησιμότητα του κορονοϊού υπολογίζεται περίπου στο 2%, ενώ σύμφωνα με τους ειδικούς πρόκειται για έναν αναπνευστικό ιό, ο οποίος, παρότι σίγουρα χρειάζεται τη δέουσα προσοχή, δεν είναι καθόλου βέβαιο πως θα προκαλέσει παγκόσμια ανεξέλεγκτη επιδημία. Αρκετοί, μάλιστα, τον παρομοιάζουν με τον ιό SARS που έλαβε τη μορφή επιδημίας, καθώς εξαπλώθηκε σε δεκάδες χώρες το 2003, με συνολικά 8.100 κρούσματα και 774 νεκρούς.

Σε επιφυλακή δηλώνει, σύμφωνα με ανακοίνωσή του, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), για πιθανή εξάπλωση του ιού και στην Ελλάδα, την ίδια ώρα που είναι σε έξαρση και η εποχική γρίπη. Από τις αρχές Οκτωβρίου έως και το Σάββατο οι νεκροί είχαν φτάσει τους 21. Βέβαια, πέρα από τις όποιες «κραυγές» πανικού ή καθησυχασμού από ΜΜΕ και αρμόδιους φορείς, το βασικό είναι το κατά πόσο το δημόσιο σύστημα υγείας είναι επαρκές για να ικανοποιήσει τις αυξημένες ανάγκες.

Στο 5% του ΑΕΠ οι δημόσιες δαπάνες υγείας στην Ελλάδα, στο 7,5% στην ΕΕ

Στη χώρα μας, ο πρώτος συναγερμός για πιθανό κρούσμα κορονοϊού σήμανε στη Θεσσαλονίκη το μεσημέρι της Πέμπτης, όταν άνδρας που είχε ταξιδέψει προ μηνών στο Γουχάν παρουσίασε ύποπτα συμπτώματα. Ο ασθενής εισήχθη εσπευσμένα στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, τέθηκε σε καραντίνα, αλλά όπως εξακριβώθηκε δεν ήταν φορέας του ιού.

Το απόγευμα της ίδια μέρας, ο υφυπουργός Υγείας Βασίλης Κοντοζαμάνης εκτίμησε από το βήμα της βουλής πως δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας και ότι οι δομές υγείας της Ελλάδας είναι επαρκώς εξοπλισμένες για να «υποδεχτούν» τον ιό. Παράλληλα, ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας συγκάλεσε έκτακτη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Δημόσιας Υγείας (ΕΣΥΔΥ) για αύριο Δευτέρα, ενώ δίνονται οι διαβεβαιώσεις ότι έχουν προληφθεί μέτρα διαχείρισης έκτακτων καταστάσεων, όπως και ότι έχουν γνωστοποιηθεί τα νοσοκομεία που θα είναι υπεύθυνα για την περίθαλψη πιθανών ασθενών.

Το κακό για τους αρμοδίους, υπουργείο Υγείας και κυβέρνηση, είναι ότι οι αριθμοί τους διαψεύδουν γύρω από τη δήθεν ετοιμότητα του δημόσιου συστήματος υγείας. Χαρακτηριστικά, στην Κίνα, μια χώρα με πληθυσμό σχεδόν 1,4 δισ. ανθρώπους, οι νεκροί ανέρχονται στους 213, ενώ στην Ελλάδα με πληθυσμό μόλις 11 εκατ. (127 φορές μικρότερο) οι νεκροί από την εποχική γρίπη είναι ήδη στους 21.

«Οι κλίνες Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) είναι ανεπαρκέστατες. Στη λίστα αναμονής βρίσκονται καθημερινά περίπου 50 διασωληνωμένοι ασθενείς σε κοινούς θαλάμους νοσηλείας. Τα 224 κρεβάτια στα νοσοκομεία της Αττικής, τα οποία εξυπηρετούν 6 εκατομμύρια πληθυσμό, δεν επαρκούν και με την έξαρση της γρίπης η λίστα θα μεγαλώσει κατά πολύ», δηλώνει στο Πριν ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στο «Αττικό Νοσοκομείο» Μιχάλης Ρίζος. Να σημειωθεί ότι το πρωί του Σαββάτου οι νοσηλευόμενοι σε ΜΕΘ λόγω της εποχικής γρίπης είχαν ανέλθει στου 88. Παράλληλα, υπολογίζεται ότι 80-100 εξοπλισμένες κλίνες ΜΕΘ στα δημόσια νοσοκομεία δεν λειτουργούν, λόγω ελλείψεων νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού — το νούμερο δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς γιατί κλείνουν κρεβάτια με εσωτερικές αποφάσεις των νοσοκομείων, χωρίς να ανακοινώνονται. Όπως επισημαίνει η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας-Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), οι συνολικά 634 κλίνες σε 70 δημόσια νοσοκομεία αποτελούν τη λεγόμενη «αλυσίδα επιβίωσης» για τα βαριά περιστατικά και, σύμφωνα με τα διεθνή στάνταρ, θα έπρεπε να αποτελούν το 9-11% του συνόλου των κλινών. Κάτι που σημαίνει ότι, με βάση τα σημερινά δεδομένα, θα έπρεπε να έχει αναπτυχθεί τουλάχιστον διπλάσιος αριθμός κλινών ΜΕΘ.

Δυστυχώς, όμως, για τον λαό και τους εργαζόμενους, η πολιτική των άγριων περικοπών στο δημόσιο σύστημα υγείας κρατά αυτή τη στιγμή «κλειστά» σχεδόν εκατό εξοπλισμένα κρεβάτια ΜΕΘ. Αντί, όμως, ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας να πάρει άμεσα μέτρα, ώστε να τεθούν σε λειτουργία, πριν λίγες μέρες ανακοίνωσε «υπερήφανα» ότι η Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Κλινικών (ΠΕΙΚ) παραχώρησε 38 κλίνες –29 στην Αττική και 9 στην υπόλοιπη Ελλάδα– για να τεθούν υπό τη διαχείριση του ΕΚΑΒ. Σκέτη υποκρισία και προσπάθεια εντυπωσιασμού. Την ίδια στιγμή, οι αυξήσεις σε φάρμακα που σχετίζονται με την έξαρση των ιώσεων και των κρυολογημάτων, καθώς και οι ελλείψεις που παρατηρήθηκαν σε αντιικά φάρμακα (όπως το Tamiflu και το Relenza) απέδειξαν για πολλοστή φορά πόσο επικίνδυνη για την υγεία των ασθενών είναι η πλήρης εμπορευματοποίηση του φαρμάκου.

Όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά και μόνο της συνεχούς υποχρηματοδότησης και στοχευμένης υποβάθμισης του δημόσιου συστήματος υγείας από όλες τις κυβερνήσεις διαχρονικά. Είναι ενδεικτικό ότι δημόσιες δαπάνες έχουν «κολλήσει» στο 5% του ΑΕΠ, όταν οι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαχειρίζονται δημόσιες δαπάνες υγείας κατά μέσο όρο 7,5%. Με το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2020, η δημόσια υγεία καθηλώνεται στα επίπεδα του 2019. Δημόσια νοσοκομεία και Υγειονομικές Περιφέρειες (ΥΠΕ) θα ξοδέψουν το 2020 1.726 δισεκατομμύρια ευρώ, έναντι 1.696 δισ. ευρώ που είναι τα έξοδα κατ’ εκτίμηση για το 2019. «Την ίδια στιγμή, τα νοσοκομεία έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές που φτάνουν το 1 δισ. ευρώ», σημειώνει ο Μιχάλης Ρίζος.

Αποκαλυπτικά είναι και τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ανακοίνωσε το Ινστιτούτο Prolepsis. Σύμφωνα με την έκθεση, «οι πολιτικές για την υγεία που αποβλέπουν στη μείωση της σπατάλης και στην ενίσχυση της αποδοτικότητας συνέβαλαν στη μείωση των δαπανών υγείας κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, με τα επίπεδα των δαπανών να σταθεροποιούνται από το 2015 και μετά». Έτσι, το 2017 η Ελλάδα δαπάνησε 1.623 ευρώ κατ’ άτομο για την υγειονομική περίθαλψη, ποσό πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 2.884 ευρώ. Παράλληλα, σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα, οι κατά κεφαλήν δαπάνες για την υγεία στην Ελλάδα είναι περίπου κατά 45% χαμηλότερες από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ πάνω από το 1/3 των δαπανών υγείας στην Ελλάδα προέρχεται από τα νοικοκυριά.

Κάπου εκεί πατάνε και εμφανίζονται ως «σωτήρες» του λαού οι εφοπλιστές και το μεγάλο κεφάλαιο. Πριν λίγες μέρες, μετά από συνάντηση του πρωθυπουργού με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών στο Μέγαρο Μαξίμου, ο Κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε… χορηγία των εφοπλιστών για την κάλυψη των εξόδων, με σκοπό την ανακαίνιση των χώρων υγιεινής των δημόσιων νοσοκομείων της 1ης και της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής, καθώς και την αγορά κλινοσκεπασμάτων για το σύνολο των δημόσιων νοσοκομείων της χώρας. «Πρόκειται για μια παρέμβαση, η οποία, όχι απλά θα αλλάξει την καθημερινότητα στα νοσοκομεία αλλά θα ξαναδώσει και στους ασθενείς ένα αίσθημα αξιοπρέπειας», σχολίασε ο πρωθυπουργός. «Μέσα στη φορολογική ασυλία των εφοπλιστών περιλαμβάνεται και η απαλλαγή του ΦΠΑγια δαπάνες εξοπλισμού και αναλώσιμα υλικά των πλοίων τους […]. Το ποσό της πολυδιαφημισμένης χορηγίας στα νοσοκομεία αμφιβάλλουμε αν καλύπτει το 10%
αυτής της απαλλαγής από το ΦΠΑ που το αμαρτωλό αστικό πολιτικό σύστημα τους έχει εξασφαλίσει», απαντά η Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ).

Τέλος, όπως «διθυραμβικά» δήλωσε ο υπουργός Υγείας, «το 2020 είναι η χρονιά των νοσοκομείων και των Συμπράξεων Δημοσίου-Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ)», ανακοινώνοντας παράλληλα την άμεση εφαρμογή συμπράξεων σε τρία νοσοκομεία. «Μιλάμε για δημόσια δωρεάν υγεία, αλλά όχι απαραίτητα κρατική», πρόσθεσε. Πόσο ποιο ξεκάθαρα να το πει;

Ο υγειονομικός μεσαίωνας «γέννησε» τον κορονοϊό

Η εμφάνιση και η (ταχεία) εξάπλωση του κορονοϊού σε χώρες της Ασίας και στη συνέχεια στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, δημιούργησε πολλές θεωρίες για την εξάπλωσή του. Αρχικά, είδαμε τις περιβόητες θεωρίες συνωμοσίας (σύνηθες φαινόμενο τα τελευταία χρόνια), οι οποίες βλέπουν καχύποπτα το γεγονός πως η εμφάνισή του σημειώθηκε μόλις 30 χιλιόμετρα μακριά από το Ινστιτούτο Ιολογίας της πόλης Γουχάν, το μεγαλύτερο της χώρας και άμεσα συνδεδεμένο με τον κινεζικό στρατό. Στη συνέχεια, γνωρίσαμε την αρχική πρόβλεψη πως ο ιός προήλθε από μια συγκεκριμένη μάρκα κινεζικής μπύρας. Τέλος, η επιστημονική κοινότητα κατέληξε σε ένα κωμικοτραγικό συμπέρασμα, το οποίο όμως φαίνεται πως είναι το πιο τεκμηριωμένο. Ο κύκλος μετάδοσης του ιού εικάζεται πως ξεκίνησε από την κινεζική κόμπρα, ένα είδος φιδιού που είναι γνωστό ως κινεζικό krait (Bungarus multicinctus) και στη συνέχεια μεταφέρθηκε(;) σε ασβούς, αρουραίους και νυχτερίδες.

Η περιπλοκή της κατάστασης ήρθε στην πόλη Γουχάν και συγκεκριμένα στην υπαίθρια αγορά της. Εκεί, οι πάγκοι διαθέτουν για ντόπιους αλλά και δυτικούς τουρίστες έντομα, φίδια, νυχτερίδες, ακόμα και αρουραίους με σκοπό την κατανάλωσή τους, σύμφωνα με την κινεζική παράδοση. Οι περισσότεροι επιστήμονες συγκλίνουν, εν τέλει, πως ο ιός μεταφέρθηκε στον άνθρωπο μέσα από κατανάλωση νυχτερίδας (σούπα νυχτερίδας). Φωτογραφίες και βίντεο που δείχνουν την απαράδεκτη ανθυγιεινή κατάσταση που επικρατεί στην υπαίθρια αγορά της Γουχάν έκαναν το γύρο του κόσμου, ενώ δεν ήταν λίγοι οι «εκφραστές» του δυτικού τρόπου ζωής που κατηγόρησαν ή χλεύασαν τον κινεζικό τρόπο διατροφής.

Το πραγματικό συμπέρασμα όμως, είναι το πως εν έτη 2019 –τότε ξεκίνησε η «μυστηριώδης» πνευμονία στην Κίνα– ο ανθρώπινος πληθυσμός, ιδιαίτερα στις φτωχές περιοχές του πλανήτη, διαβιώνει στις χειρότερες συνθήκες υγιεινής. Σε αντίθεση με διάφορα πολιτικά παιχνίδια, όπου οι ΗΠΑ κατηγόρησαν –εμμέσως– την Κίνα για αδιαφάνεια στους χειρισμούς της και δανέζικη εφημερίδα απεικόνισε την κινεζική σημαία με το σύμβολο του κορονοϊού, αφήνοντας αιχμές για την πολιτισμική παράδοσης της χώρας, ο ιός δεν ξεκίνησε εξαιτίας της πολιτισμικής παγκόσμιας ανισομετρίας αλλά εξαιτίας της ταξικής. Εκατομμύρια άνθρωποι ζούνε, τρώνε και πίνουνε σε συνθήκες μεσαίωνα, με αυξημένο τον κίνδυνο της προσβολής τους από εκατοντάδες επικίνδυνες ασθένειες.
Ενδεικτικό είναι ότι την Πέμπτη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αποφάσισε ότι η επιδημία του νέου κορονοϊού στην Κίνα «συνιστά έκτακτη ανάγκη δημόσιας υγείας διεθνούς ανησυχίας», με τους ειδικούς να εξηγούν ότι στόχος της απόφασης δεν είναι να σπείρουν τον πανικό αλλά κυρίαρχα να υπηρετηθεί η ανάγκη προστασίας των κατοίκων στις πιο «υπανάπτυκτες» χώρες.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Ανεξάρτητοι χειρονάκτες – καλλιτέχνες του δρόμου

Καλούνται όλοι οι χειροτέχνες και καλλιτέχνες, να στηρίξουν με την παρουσία τους την Τρίτη 4 Φλεβάρη στις 20.30 μμ. στην οδό Μπουμπουλίνας 20 στα Εξάρχεια, την συγκέντρωση χειροτεχνών και καλλιτεχνών, έξω από τη συνεδρίαση του ΚΑΣ, το οποίο «καλείται» να αποφασίσει, ανάμεσα στις προτάσεις απομάκρυνσης / χωροθέτησης, που προσπαθεί να επιβάλει ο Δήμος, ή των χειροτεχνών – καλλιτεχνών για παραμονή της «αγοράς χειροτεχνών» στην Απ. Παύλου και σε άλλα σημεία.

Βρίσκεται στη 3 θέση της ημ. διάταξης. «Εγκριση ή μη αιτήματος του Δήμου Αθηναίων για τη χωροθέτηση 204 θέσεων, για την ανάπτυξη χειροτεχνών και λοιπών μικροπωλητών στην περιοχή του Θησείου».

Όλοι μαζί να αποτρέψουμε την προσπάθεια του Δήμου, για απομάκρυνση των χειροτεχνών και καλλιτεχνών, από την Απ. Παύλου και τους πεζοδρόμους που δραστηριοποιούμαστε και επιβιώνουμε περισσότερο από 10 χρόνια, να σταματήσουμε την κλήρωση 204 θέσεων στην αρχή της Ερμού, κάτω απ’ το σταθμό Θησείου, μακριά από το κλασσικό περίπατο και δίχως σημαντική διέλευση επισκεπτών και τουριστών.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

του Βασίλη Σιώκου

«Στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει», ο «πόλεμος της μπάλας», «σύγκρουση μέχρι τέλους».

 Όλο το προηγούμενο διάστημα πρώτο θέμα στα ΜΜΕ αλλά και στις δημόσιες συζητήσεις ήταν ο πόλεμος που ξέσπασε με αφορμή την απόφαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού για το θέμα της κοινής ιδιοκτησίας ΠΑΟΚ – Ξάνθης. Απειλές για «χωρισμό της Ελλάδας στα δύο», οπαδικοί στρατοί στους δρόμους, «δημοσιογράφοι» που ξεπερνούν τους χειρότερους χούλιγκαν στην «υπεράσπιση» του αφεντικού και ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας να παρακολουθεί αηδιασμένο και να απορεί πώς σε μια χώρα βουλιαγμένη στην κρίση, στα πρόθυρα πολεμικών αντιπαραθέσεων, με νοσοκομεία χωρίς γάζες να σφάζεται για το «κλωτσοσκούφι»!

Η ιδιαιτερότητα της Ελλάδας

Η συζήτηση για τον ρόλο του ποδοσφαίρου και την επίδρασή του στις συνειδήσεις κρατά δεκαετίες τώρα, δεν χρειάζεται άλλη μια ανάλυση. Ο καπιταλισμός έχει βρει στον χώρο αυτόν πεδίο υψηλής κερδοφορίας αλλά και διαμόρφωσης κοινωνικής συνείδησης. Στην περίπτωση της Ελλάδα δεν είναι μόνο αυτό, υπάρχει ιδιαιτερότητα που συναντάται κατ’ εξαίρεση στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες και αρκετά συχνά σε τριτοκοσμικές: Οι ποδοσφαιρικές ομάδες ανήκουν σε πανίσχυρους καπιταλιστές που δεν τις αντιμετωπίζουν ως επιχειρήσεις, συνήθως εισαγμένες στο χρηματιστήριο, αλλά ως οχήματα για την εξασφάλιση κυριαρχίας στο οικονομικό και πολιτικό επίπεδο αλλά και ως «ασπίδα» για οποιαδήποτε παράνομη δραστηριότητά τους.

Ελάχιστοι άνθρωποι γνωρίζουν το όνομα του προέδρου της Μπαρτσελόνα, της Ρεάλ, της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, της Μπάγερν ή της Γιουβέντους. Αντίθετα στην Ελλάδα οι πάντες γνωρίζουν το όνομα του προέδρου της Λάρισας ή του Ατρόμητου (δε συζητάμε για τις μεγάλες ΠΑΕ). Φυσικά δεν είναι τυχαίο, όπως δεν είναι τυχαίο πως οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ΠΑΕ και ΚΑΕ ελέγχουν και το μεγαλύτερο μέρος των ΜΜΕ (Τύπος, τηλεοπτικοί σταθμοί, sites). Φυσικά, είναι και οι ολιγάρχες με τον μεγαλύτερο κύκλο εργασιών στη χώρα που σχετίζεται με δουλειές του ελληνικού κράτους, και όχι μόνο.

Η δεκαετία των ανατροπών

Αντιπαράθεση υπήρχε πάντα, όμως οι εποχές του γνωστού «βαλιτσοφόρου» παράγοντα, των «χρυσών ρολογιών», των «λουλουδιών» και των προέδρων – Ρίνγκο, οι εποχές των δακρυγόνων και των κατεβασμένων φώτων στη Φιλαδέλφεια, οι εποχές του σαρδόνιου «χοχοχο» του Κόκκαλη φαντάζουν πια «γραφικές», οριακά θα τις έλεγε κανείς «ρομαντικές», σε σύγκριση με αυτά που συμβαίνουν τώρα. Το «δυναμικό» ελληνικό κεφάλαιο της περιόδου της κρίσης, με ατμομηχανή το εφοπλιστικό κεφάλαιο,  μπήκε «δυναμικά» στον χώρο του αθλητισμού, κυρίως «ανερχόμενοι» που εκτός από τις οικονομικές δραστηριότητές τους αντιμετωπίζουν κατηγορίες για εμπόριο ναρκωτικών, όπλων και μεταφορά τζιχαντιστών, λαθρεμπορίου πετρελαίου και τσιγάρων, περιβαλλοντική καταστροφή περιοχών του πλανήτη. Ο Μαρινάκης, Ο Πατέρας, ο Μελισσανίδης, ο Αλαφούζος μπήκαν στον χώρο αυτήν την περίοδο ενώ λίγο αργότερα θα ακολουθήσει, από άλλον δρόμο ο Ιβάν Σαββίδης.

Το πρώτο διάστημα της δεκαετίας ήταν εποχή της απόλυτης κυριαρχίας του Μαρινάκη. Ελέγχει τις ποδοσφαιρικές δομές και με άριστη σχέση με μνημονιακές κυβερνήσεις λειτουργεί, κυριολεκτικά, με τη λογική του «πάρτα όλα», ο περίφημος τελικός με τον Αστέρα Τρίπολης ήταν ενδεικτικός νοοτροπίας. Ουσιαστικά δεν έχει αντίπαλο: Στον ΠΑΟ ο Πατέρας, αφού «καθάρισε τη μπουγάδα» το 2010 (5 εκατομμύρια του κόστισε, με δήλωσή του), παράτησε μια ομάδα υπερχρεωμένη στον Αλαφούζο. Στην ΑΕΚ, την οποία ο «αναμορφωτής» Ντέμης την καταχρέωσε, ο Μελισσανίδης την έριξε στη Γ΄ Εθνική γλυτώνοντας 150 εκατομμύρια, με την αρωγή του κράτους. Ο ΠΑΟΚ δεν είχε διοίκηση. Οι ανταγωνιστές του Μαρινάκη σε ένα τομέα ήταν ισχυροί, στον τομέα των ΜΜΕ. Από εκεί ξεκίνησε η αντεπίθεσή τους, η οποία συνδέθηκε πολιτικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, ταυτίζοντας στην συνείδηση της κοινωνίας το αίτημα για συνολική αλλαγή και ελπίδα με αλλαγή στο ποδόσφαιρο. Την ίδια περίοδο εμφανίζεται ο Ιβάν Σαββίδης που αγοράζει ό,τι κινείται στη Βόρεια Ελλάδα, συχνά μέσα από σκανδαλώδεις ρυθμίσεις. Μια τέτοια επέλαση απαιτεί ασπίδα, τι καλύτερο από τη δημοφιλέστερη ομάδα της Β. Ελλάδας, τον ΠΑΟΚ;

Η αλλαγή κυβέρνησης το 2015 είναι η αρχή για αλλαγή των συσχετισμών: Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε στηρίξει την προεκλογική εκστρατεία του στην ταύτιση της ΝΔ με τον Μαρινάκη, το πιο απεχθές δημόσιο πρόσωπο ακόμη και μεταξύ των φιλάθλων του Ολυμπιακού, και είχε στηριχτεί στους ανταγωνιστές του. Ο Σαββίδης γίνεται επιχειρηματικά ανεξέλεγκτος κι αγοράζει από λιμάνια μέχρι καζίνο, ο Μελισσανίδης αποκτά αντί «πινακίου φακής» τον κερδοφόρο ΟΠΑΠ και παίρνει όποια νομοθετική και οικονομική βοήθεια θέλει για το γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια.  Ο Κοντονής αρχικά και ο Βασιλειάδης αργότερα, από τη θέση του υφυπουργού αθλητισμού, οργανώνουν την «ανατροπή» που ολοκληρώνεται με την «αλλαγή» στην ΕΠΟ. Το απόλυτο βασίλειο του Μαρινάκη αλλάζει χέρια και περνά σε μια ιδιότυπη συμμαχία Σαββίδη – Μελισσανίδη.

Η νέα πραγματικότητα

Υπάρχει μια λεπτομέρεια, άξια αναφοράς: Μέχρι τότε η ΕΠΟ εξαγοραζόταν. Ένα σύστημα με τη θρυλική επωνυμία «παράγκα του Θωμά» την ελέγχει και την πουλά. Είναι γνωστό πια πως ο Κόκκαλης, αφού για τρία χρόνια (1993 – 1996) τρώει τη μια διαιτητική πιστολιά μετά την άλλη, στη «συνέλευση» της Αλεξανδρούπολης αγοράζει την ΕΠΟ με το ποσό του 1.000.000 δολαρίων. Στις τελευταίες εκλογές, η συμμαχία Σαββίδη – Μελισσανίδη δεν ρίχνει μόνο χρήμα, επιστρατεύονται και άλλες μέθοδοι, πιο «δυναμικές». Κρατήστε αυτήν τη λεπτομέρεια, όπως και τον παράγοντα Κόκκαλη.

Ο Μαρινάκης, για πρώτη φορά, είναι «εκτός εξουσίας» και αρχίζει να κάνει… αντιπολίτευση: Στήνει sites, οργανώνει «αυθόρμητες» διαμαρτυρίες και χρεώνει τον ποδοσφαιρικό πόλεμο που δέχεται πια ο Ολυμπιακός στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ποντάροντας σε μια κυβέρνηση της ΝΔ. Η αλήθεια είναι πώς στην προσπάθειά του αυτή διαμόρφωσε έναν σκληρό πυρήνα όμως χωρίς μαζική απήχηση: τα ποσοστά της ΝΔ στον Πειραιά δεν ήταν υψηλότερα από τα πανελλαδικά, μάλιστα ήταν χαμηλότερα από τη Θεσσαλονίκη. Ο φιλικός του Τύπος προσπαθεί να παρουσιάσει την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ως νίκη του «λαού του Ολυμπιακού» που αντέδρασε στον πόλεμο από την κυβέρνηση. Ανυπόστατο και χοντροκομμένο, όμως με αυτό το χαρτί από την άλλη μέρα των εκλογών ο Μαρινάκης τα «θέλει όλα και τα θέλει τώρα». Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την κυβέρνηση της ΝΔ!

Αρχικά, όπως είναι λογικό, μια κυβέρνηση στον καπιταλισμό μοιράζει το «χαρτί», δεν μπορεί να το δώσει όλο σε έναν. Η ΝΔ βρήκε modusviventi με τον Μελισσανίδηαλλά και με τον Σαββίδη. Ταυτόχρονα το σύστημα του Σαββίδη στο ποδόσφαιρο είναι ιδιαίτερα ισχυρό και δεν θα μπορούσε να γκρεμιστεί με βίαιη κυβερνητική παρέμβαση, όπως απαιτούσε ο Μαρινάκης. Ο Μαρινάκης, ξεκινά «αντιπολίτευση» από τον Τύπο του (μέχρι για τις συντάξεις νοιάστηκε, ο ευαίσθητος…) και ρίχνει τη βόμβα της πολυιδιοκτησίας ΠΑΟΚ – Ξάνθης, η ΕΕΑ εφαρμόζοντας τον κανονισμό εισηγείται υποβιβασμό και ακολουθεί η πλήρης γελοιοποίηση της κυβέρνησης με την ιστορική πια «τροπολογία»!

Το καρναβάλι της Ξάνθης και του πολιτικού συστήματος

Να περάσουμε γρήγορα τα εύκολα: δεν υπάρχει κανείς νοήμων στην Ελλάδα που δεν έχει καταλάβει πως ο Σαββίδης είναι ο ιδιοκτήτης της Ξάνθης (και υπάρχουν κι άλλες πόλεις, παραθαλάσσιες κοντά στο Πήλιο). Άλλωστε, η επικοινωνιακή γραμμή δεν το αρνείται, την εξέφρασε το μόνο μέλος της ΕΕΑ που ψήφισε υπέρ του Σαββίδη, η κ. Μαρούπα, στη συνέντευξή της στο «ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΣ»: Ναι, την έχει αγοράσει την Ξάνθη ο Σαββίδης αλλά για να τη σώσει από τους …Τούρκους! Φυσικά, η βασική επικοινωνιακή παραμένει: Το έκαναν στο παρελθόν οι άλλες μεγάλες ομάδες και ιδιαίτερα ο Ολυμπιακός. Από κει και πέρα υπάρχουν παράμετροι πολύ σημαντικοί:

-          Στην Ελλάδα δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ ομάδα του big4 από το κράτος ενώ κανονικά θα έπρεπε όλες! Την ΑΕΚ, όπως είπαμε, συνειδητά την έριξε ο Μελισσανίδης ενώ ο Ολυμπιακός στο μπάσκετ ουσιαστικά αποχώρησε μόνος του, διαμαρτυρόμενος.

-          Η σύγκρουση δεν είναι προφανώς ποδοσφαιρική, δεν είναι όμως και επιχειρηματική με όρους παρελθόντος. Ο Μαρινάκης είναι κυρίαρχος αυτήν τη στιγμή στα ΜΜΕ, ελέγχει απόλυτα τον Πειραιά, είναι πανίσχυρος οικονομικά. Αντίστοιχα ισχυρός ο Σαββίδης, ελέγχει τη βόρεια Ελλάδα οικονομικά. Η κυριαρχία του αυτή είναι ιδεολογικά βαθύτερη από αυτήν του Μαρινάκη όμως δεν είναι παγιωμένη: Στον Πειραιά υπάρχει ησυχία «νεκροταφείου». Οι συγκρούσεις των συμμοριών – «οπαδών» έχουν μεταφερθεί στις γειτονιές της Αθήνας ενώ στη Θεσσαλονίκη η μάχη της μέρας και της νύχτας καλά κρατεί, τα μπιστόλια δουλεύουν, οι συμμορίες σκοτώνονται (κυριολεκτικά και μεταφορικά) συχνά φορώντας ποδοσφαιρικά κασκόλ, το περιστατικό με τον δολοφονημένο φίλαθλο του Άρη πρόσφατο.

-          Θα κάναμε λάθος αν βλέπαμε τη σύγκρουση μόνο στα όρια της Ελλάδας: Ο Μαρινάκης, εδώ και έναν χρόνο, έχει εντάξει το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του στον κολοσσό που επικεφαλής είναι ο κ. Ρος, υπουργός εμπορίου των ΗΠΑ. Το ανακοίνωσε με πανηγυρισμούς. Από την άλλη πλευρά ο Σαββίδης, όλοι το γνωρίζουν και ο ίδιος δεν το κρύβει, έχει απευθείας «γραμμή» με τον ίδιον τον Πούτιν. Ας δούμε καλύτερα τον χαρακτηρισμό «Ρώσος» στην ανακοίνωση του Ολυμπιακού και την αναφορά σε «δολάρια» στην ανακοίνωση της Ξάνθης. Πέρα από τη φθήνεια και τη χυδαιότητα, υπάρχει και δεύτερο επίπεδο.

-          Οι συμμαχίες είναι πολύπλοκες κανονικά θα έπρεπε να προκαλούν γέλιο: Ο Μαρινάκης τα έχει καλά με τον Βαρδινογιάννη, κάθε μήνα η καλή κυρία Μαριάννα τον βραβεύει για το «φιλανθρωπικό του έργο»! Ο Σαββίδης έχει ως κύριο σύμμαχο τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, από την εποχή του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι τυχαίο πως η «Πράσινη» είναι η μόνη εφημερίδα που δεν γνωρίζει πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει ομάδα με το όνομα «Ξάνθη». Ο τρίτος πόλος αποτελείται από τη συμμαχία Μελισσανίδη – Κόκκαλη, θεωρητικά κι αυτοί από την εποχή ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σαφώς τοποθετημένοι κατά του Μαρινάκη αλλά κρατούν κι αποστάσεις από τον Σαββίδη.

-          Στο πολιτικό πεδίο η ΝΔ έχει την καυτή πατάτα, φαντάζει αδύνατον να τη διαχειριστεί αναίμακτα. Η πολυιδιοκτησία ΠΑΟΚ – Ξάνθης είναι προφανής, κάποια τιμωρία πρέπει να επιβληθεί. Αφενός στη Βόρειο Ελλάδα θα έχει μεγάλο πρόβλημα, αφετέρου δεν λύνεται το θέμα: Τελευταία αγωνιστική παίζουν Ξάνθη – ΠΑΟΚ! Θα πάρει ευθύνη η κυβέρνηση  να γίνει το ματς; Την ίδια στιγμή ξεκίνησε δίκη για τα στημένα παιχνίδια στα οποία εμπλέκεται ο Μαρινάκης (μετά από 12 αναβολές), εκκρεμεί η δίκη του Σαββίδη για την μπούκα με το κουμπούρι (4 αναβολές) και του Γιαννακόπουλου για την υπόθεση με τον Σπανούλη (7 αναβολές). Όμορφος κόσμος ηθικός…

-          Η πιο τραγική εικόνα ήταν του ΣΥΡΙΖΑ: κεντρικός εισηγητής στη συζήτηση για την «τροπολογία» ο …Τσακαλώτος (!), μόνιμος θαμώνας στη σουίτα του Σαββίδη στην Τούμπα. Οι τοποθετήσεις του ΣΥΡΙΖΑ θύμιζαν Γ. Μίνο ενώ ο πιο τίμιος ήταν και πάλι ο Ζουράρις, που προεκλογικά καλούσε τους Θεσσαλονικείς να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ γιατί … «έδωσε πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ». Αυτός δεν πουλά «διαφάνεια» και, πολύ περισσότερο… «αριστερά»!

-          Υπάρχει έντονο στοιχείο γελοιότητας στον Βελόπουλο και στη Μακρή, είναι ανιστόρητη η σύγκριση με τον ιστορικό αγώνα Δυναμό Ζάγκρεμπ – Ερυθρού Αστέρα. Από την άλλη μεριά, είναι εμφανής η προσπάθεια να δημιουργηθεί «λίγκα του Βορρά», με τις αναλογίες φυσικά. Αυτό εξηγεί, ως έναν βαθμό, την απορία της πλειοψηφίας: Γιατί ο Σαββίδης να αγοράσει την Ξάνθη; «Παραρτήματα» υπήρξαν πολλά και στο παρελθόν, και το τελευταίο παιδάκι ήξερε τι ήταν η Λειβαδιά για τον Ολυμπιακό και βέβαια ο ΟΦΗ για τον Παναθηναϊκό! Η αγορά της Ξάνθης εξυπηρετεί μόνο «6 εύκολους βαθμούς» ή έστω ξέπλυμα χρήματος; Δεν είναι επαρκείς δικαιολογίες.

Σε αυτόν τον βούρκο, δεν έχουμε θέση…

Σε αυτές τις συνθήκες μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει η αναζήτηση «καλών» και κακών». Πρόκειται για ανοιχτή σύγκρουση με όρους που παραπέμπουν ευθέως σε πρακτικές μαφίας. Η Αριστερά πριν από όλα επιβάλλεται να «κρατήσει τη μύτη της μακριά» και να καταγγείλει σε όλους τους τόνους την εκτός ορίων διαφθορά και σήψη του συστήματος, όπως εκφράζεται στο ποδόσφαιρο. Να καταγγείλει σε όλους τους τόνους την εκτός ορίων διαφθορά και σήψη του πολιτικού προσωπικού που πλέον δεν χωρίζεται σε κόμματα αλλά ανάλογα με τον ολιγάρχη στον οποίον είναι υποταγμένο.

Την ίδια στιγμή πρέπει να συνειδητοποιηθεί πως οι εποχές που μιλούσαμε για «λαϊκές ομάδες» έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Η Μπαρτσελόνα του εμφυλίου δεν υφίσταται, η Λίβερπουλ των λιμενεργατών επίσης, η Ομόνοια των κομμουνιστών το ίδιο (για να μην αναφερθούμε σε ελληνικές). Περιθωριακά παραδείγματα όπως η Σεντ Πάουλι ή η Λιβόρνο είναι ακριβώς αυτό, περιθωριακά. Το σύστημα έχει θωρακιστεί και ή παίζεις με τους όρους του ή αποβάλλεσαι. Η ταύτιση  συμμοριών με δίχρωμα κασκόλ (γιατί αυτές κατεβαίνουν στον δρόμο) με εποχές του Ντουρούτι ή με τις αναλύσεις του Τολιάτι ή με τις αναφορές του Γκαλεάνο στο ποδόσφαιρο της Ν. Αμερικής πριν 50 χρόνια είναι μάλλον φαντασίωση, στην καλύτερη περίπτωση και ας μην αναζητήσουμε τη χειρότερη.

Αν θυμηθούμε όσα είπαμε παραπάνω για τις «συμμαχίες», θα δούμε πως το κεφάλαιο δεν έχει ούτε πατρίδα, ούτε θεό, ούτε και ομάδα. Η δουλειά της Αριστεράς, και κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου, είναι αυτήν την απλή αλήθεια να την κάνει κτήμα της κοινωνίας. Η αγάπη για ένα άθλημα δεν έχει καμιά σχέση με το απεχθέστερο πρόσωπο του καπιταλισμού που εκφράζουν οι συγκεκριμένοι ολιγάρχες. Η αλήθεια είναι απλή, να την κοινωνήσουμε δύσκολο, απέναντι υπάρχει ένας απίστευτος στρατών συμφερόντων με ΜΜΕ.

ΠΗΓΗ: kommon.gr