Όπως έχουμε ενημερώσει επανειλημμένα σε προγενέστερο χρονικό διάστημα εδώ και 15 μήνες έχει ξεσπάσει στο μπλοκ των δυνάμεων της πλειοψηφίας της ΠΝΟ (δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού) μια βαθειά κρίση, για την οποία έχουμε επισημάνει τα αίτιά της, με αποτέλεσμα τα όργανα της ΠΝΟ όλο αυτό το διάστημα να μην λειτουργούν.

Στην κρίση αυτή η ΠΕΝΕΝ μεταξύ Χαλά - 8 Σωματείων (9 ήταν στην αρχή) κράτησε από την αρχή απόλυτη και αυστηρή ουδετερότητα κρίνοντας ότι τόσο η μία όσο και η άλλη πλευρά στην διαμάχη τους αυτή δεν έχουν καμιά ουσιαστική διαφορά σε ότι αφορά την γραμμή τους για τα Ναυτεργατικά προβλήματα και την θέση τους απέναντι στο εφοπλιστικό κατεστημένο και στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική.

Ταυτόχρονα αυτή την περίοδο αναδείξαμε τρία βασικά ζητήματα με αφορμή την ουσιαστική διάλυση της ΠΝΟ και των οργάνων της.

- 1) Επαναπροσανατολισμός στην τακτική και στρατηγική της ΠΝΟ αναδεικνύοντας τα Ναυτεργατικά προβλήματα και την ανάγκη απόκρουσης της επίθεσης κυβέρνησης - εφοπλιστών. Εδώ καθοριστικό ρόλο καλούνται να διαδραματίσουν οι Ναυτεργάτες μέσα και έξω από τα πλοία που πρέπει να απαιτήσουν και να επιβάλουν την αλλαγή πορείας σε ΠΝΟ και Σωματεία....

- 2) Την ανάγκη αγωνιστικής απάντησης - δράσης στην βάση των Ναυτεργατικών προβλημάτων είτε μέσω της ΠΝΟ είτε αυτοτελώς από τα 13 Ναυτεργατικά Σωματεία.

- 2) Την απαίτησή μας για ριζικό εκσυγχρονισμό του καταστατικού της ΠΝΟ το οποίο είναι ότι πιο αντιδραστικό - αντιδημοκρατικό υπάρχει σήμερα στο συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας.

Στις θέσεις μας αυτές παραμένουμε και σήμερα

Αναφορικά με την δικαστική διένεξη Χαλά - 8 Σωματείων πρόσφατα είχαμε την δικαστική απόφαση του Εφετείου που εκδίκασε σχετικό αίτημα των 8 Σωματείων.

Σύμφωνα λοιπόν με την απόφαση του Εφετείου, το οποίο κλήθηκε να αποφανθεί - αποφασίσει κατ' αρχήν εάν η έφεση ασκήθηκε από τυπικής πλευράς σωστά και στην συνέχεια εάν οι προβαλλόμενοι λόγοι ήταν βάσιμοι και εάν πράγματι έσφαλε η πρωτόδικη απόφαση για την οποία ήδη έχουμε προηγούμενα σχολιάσει.

Σύμφωνα λοιπόν με το σκεπτικό της απόφασης του Εφετείου, το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που είχε απορρίψει την αίτηση ως μη νόμιμη, έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και ειδικότερα στην διάταξη του άρθρου 69 του αστικού κώδικα και για τον λόγο αυτό κάνει δεκτούς τον πρώτο και τρίτο λόγο της έφεσης και οι οποίοι αναφέρονταν στο παραπάνω σφάλμα της πρωτόδικης απόφασης.

Συμπέρασμα: το Εφετείο έκρινε νομικά λαθεμένη την πρωτόδικη απόφαση και το ίδιο προχώρησε εξετάζοντας την ουσία πλέον της αίτησης και της βασιμότητάς της.

Από την εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού (μάρτυρες - ένορκες βεβαιώσεις - έγγραφα κ.λπ) και αναλύοντας τις σχετικές διατάξεις του καταστατικού της ΠΝΟ το Εφετείο δέχεται μεν (παρ' ότι δεν προβλέπεται ρητά από το καταστατικό) ότι η Γενική Συνέλευση, κατ' άρθρο 94 Α.Κ., και στην προκειμένη περίπτωση το πανναυτικό συνέδριο έχει δικαίωμα να παύσει τα όργανα της διοίκησης για σπουδαίο λόγο, και χαρακτηριστικά αναφέρει την βαριά παράβαση των καθηκόντων τους ή για ανικανότητα να ασκήσουν τακτική διαχείριση, πλην όμως προϋποθέσεις που κατά την κρίση του Εφετείου δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Στην ουσία αυτό είναι το σκεπτικό της εφετειακής δικαστικής απόφασης και της απόρριψης της αίτησης των 8.

Τέλος στο σκεπτικό διατυπώνονται μια σειρά σκέψεις του δικαστηρίου που αφορούν την ερμηνεία του καταστατικού της ΠΝΟ.

Όπως για παράδειγμα: για την υποβολή της αίτησης των 8 Σωματείων για να εισαχθούν στο συνέδριο κατηγορίες - μομφές κατά του Γ.Γ της ΠΝΟ και των μελών της διοίκησης απαιτείται σχετική απόφαση των Δ.Σ ή των Γ.Σ των οργανώσεων αυτών με τις οποίες να εγκρίνονται οι λόγοι μομφής και να εξουσιοδοτούνται οι πρόεδροι να τις υποβάλουν και δεν αρκεί να διατυπώνονται αυτοί από τους προέδρους των 8 Σωματείων.

Σύμφωνα με πληροφορίες πιθανολογείται ότι τα 8 σωματεία θα προσφύγουν στο ανώτατο δικαστήριο (Άρειος Πάγος) επιδιώκοντας την δικαίωσή τους.

Μετά από αυτές τις εξελίξεις γίνεται σαφές ότι επιβάλλεται η επανεκκίνηση και λειτουργία της ΠΝΟ και των οργάνων της....

Η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει παράλληλα την αυτόνομη και αυτοτελή της δράση και παρέμβαση για τα Ναυτεργατικά προβλήματα, με βάση τις εκτιμήσεις και το πλαίσιο που πορευόμαστε σταθερά όλα τα χρόνια, επιδιώκοντας παράλληλα μια ευρύτερη συντονισμένη δράση στα επίμαχα Ναυτεργατικά προβλήματα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Σήμερα το πρωί ο Υπουργός Υγείας ανακοίνωσε την επιστράτευση ιδιωτών ιατρών. Το ερώτημα του τίτλου συνοψίζει ωστόσο το κόλπο γκρόσο στο οποίο καταφεύγει η κυβέρνηση για να καλύψει το προκλητικό σπρώξιμο που κάνει επί ένα χρόνο στο ιδιωτικό κεφάλαιο στην υγεία.

Η πρώτη προτεραιότητα, από την πρώτη μέρα της πανδημίας, όφειλε να είναι η αύξηση των δυνατοτήτων του συστήματος υγείας σε όλα τα επίπεδα: Covid και Non Covid κλινικές, απλές κλίνες και κλίνες ΜΕΘ, δημόσιων και ιδιωτικών νοσοκομείων.

Μια κυβέρνηση που θα ήθελε να αντιμετωπίσει την πανδημία χωρίς πολιτικές και ιδεολογικές παρωπίδες, θα υλοποιούσε ένα σχέδιο ένταξης των πάντων στην υγειονομική άμυνα της χώρας: Από το φαρμακοποιό της γειτονιάς και τον ιδιώτη γιατρό που – ελλείψει επαρκούς Δημόσιας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας (Κέντρα Υγείας και Τοπικές Μονάδες) – εκτελεί υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας, διάγνωσης, συνταγογράφησης, μέχρι βεβαίως τα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία.

Τι έκανε αντ’ αυτού η κυβέρνηση;

Αδιαφόρησε προκλητικά για την ενίσχυση του ΕΣΥ με μόνιμο προσωπικό. Προχώρησε σε συγκυριακή ενίσχυση, αποκλειστικά με συμβασιούχους, αλλά και αυτή ακόμα η ενίσχυση είναι, (σύμφωνα με την Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Νοεμβρίου του 2020), πολύ χαμηλότερη αναλογικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Μετονόμασε κλίνες σε κλίνες εντατικής θεραπείας χωρίς όμως να έχει διαθέσει προσωπικό, και σε πολλές περιπτώσεις να μην έχει τον απαραίτητο εξοπλισμό. Κλίνη ΜΕΘ δεν σημαίνει σκέτα κλίνη με αναπνευστήρα. Και πολύ περισσότερο, αύξηση των κλινών ΜΕΘ δεν σημαίνει δημιουργική αριθμητική με ήδη υπαρκτές ΜΕΘ στρατιωτικών νοσοκομείων, ή ιδιωτικών κλινικών που «προστίθενται» χωρίς στην πραγματικότητα να προστίθενται στο Σύστημα Υγείας.

Παράλληλα φρόντισε να κρατήσει με νύχια και με δόντια τα ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές έξω από την πανδημία ώστε αυτά να συνεχίσουν να περιθάλπουν ασθενείς λοιπής νοσηρότητας, αποκλείοντας κάθε ύποπτο covid ή ακόμα και πνευμονολογικό περιστατικό.

Σε συνδυασμό με το γεγονός, ότι είτε με απόφαση, είτε εκ των πραγμάτων, μειώθηκαν κατακόρυφα, και από ένα σημείο και μετά, σταμάτησαν τα χειρουργεία στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, ο ιδιωτικός τομέας απέμεινε ο μόνος υποδοχέας επεμβάσεων ρουτίνας, αλλά και επεμβάσεων έκτακτης ανάγκης.

Ο λόγος είναι ότι ως Covid free νοσοκομειακές μονάδες είναι πλέον πρακτικά η μόνη διαθέσιμη επιλογή για τυχόν έκτακτα περιστατικά (χειρουργεία, νοσηλεία κλπ) της λοιπής νοσηρότητας.

Τα δημόσια νοσοκομεία, είτε με υπουργική απόφαση, είτε λόγω φόβου προσέλευσης ασθενών, έχουν περικόψει τα χειρουργεία τους.

Αντί λοιπόν τα ιδιωτικά νοσοκομεία να συνεισφέρουν στην συντεταγμένη υγειονομική άμυνα της χώρας, η κυβέρνηση τα κατέστησε προνομιακό πεδίο κερδοφορίας για την ιδιοκτησία τους, δίνοντάς τους επιπλέον πελατεία και διασφαλίζοντας ότι θα μένουν εσαεί Covid free.

Αυτό από μόνο του είναι το πρώτο σκάνδαλο.

Και αυτό το πρώτο σκάνδαλο, οδηγεί σε βαρύ και απαράγραπτο έγκλημα ενάντια στη δημόσια υγεία: η ιατρική που ασκείται στα νοσοκομεία του ΕΣΥ είναι πλέον πολεμική ιατρική, οι ΜΕΘ έχουν εξαντληθεί, τα μεγάλα νοσοκομεία (Ευαγγελισμός, Αττικό, Σωτηρία κλπ) έχουν βουλιάξει και δεκάδες διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ καρτερούν τον θάνατο. Η Αθήνα μετά τη χθεσινή εφημερία (21/3) φαίνεται ότι μένει υγειονομικά ακάλυπτη. Η επιστράτευση 200 ιδιωτών ιατρών δεν λύνει το πρόβλημα της εξάντλησης των δομών του ΕΣΥ. Απλώς το “κουκουλώνει”.

Το δεύτερο σκάνδαλο είναι αυτό που συνέβη στη Θεσσαλονίκη τον Νοέμβριο και στην Αθήνα τον Μάρτιο. Όταν τα πράγματα στα νοσοκομεία του ΕΣΥ καταρρέουν, ο ιδιωτικός τομέας υγείας παριστάνει ότι συνεισφέρει, προσφέροντας δομές ιδιωτικής υγείες μικρές, συνοικιακών δυνατοτήτων, απογυμνωμένες από προσωπικό.

Ορισμένες από αυτές ήταν έτοιμες να κλείσουν. Η ψευδεπίγραφη επίταξή τους (καθώς αυτή γίνεται έναντι αδράς αμοιβής από το κράτος) στην πράξη δεν προσέφερε καμιά ουσιαστική ανάσα στο εξαντλημένο ΕΣΥ. Ήταν απλώς οικονομική ανάσα για τους ιδιοκτήτες τους.

Στην Αθήνα, οι μονάδες που «μπήκαν» στη μάχη ενάντια στον κορωνοϊό είναι το Ιατρικό Περιστερίου και η Λητώ. Μονάδες μικρές, χαμηλών δυνατοτήτων, στάχτη στα μάτια των πολιτών, την ώρα που οι μεγάλες αδελφές μονάδες (Ιατρικό Αθηνών, Διαβαλκανικό, Μετροπόλιταν, Υγεία κλπ) κρατιούνται εκτός Covid, αλλά και εκτός του ευρύτερου υγειονομικού σχεδιασμού των ΥΠΕ.

Το τρίτο σκάνδαλο είναι το γεγονός ότι και αυτές ακόμα οι μικρές και χαμηλών δυνατοτήτων ιδιωτικές μονάδες υγείας περιθάλπουν περιστατικά Covid υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Περιστατικά που βρίσκονται ένα βήμα πριν (ή ακόμα και …μετά) το εξιτήριο. Η 2η ΥΠΕ συνέταξε πρωτόκολλο για τη μεταφορά ασθενούς με κορωνοϊό στο Ιατρικό Περιστερίου που απαιτούσε πέρα από το να είναι απύρετος, με καλή οξυγόνωση και βελτιούμενη εικόνα, και έτοιμη (!) αξονική από τα δημόσια νοσοκομεία, μην τυχόν και μπει σε έξοδα ο Όμιλος Ιατρικού Αθηνών.

Το τέταρτο σκάνδαλο είναι ότι αυτές οι λειψές, μικρές και υποκριτικές ενισχύσεις στο ΕΣΥ από τη μεριά του ιδιωτικού κεφαλαίου υγείας, θα αποζημιώνονται με το υπερδιπλάσιο νοσήλειο από το ΚΕΝ (κλειστό ενοποιημένο νοσήλειο), και συγκεκριμένα προσαυξημένο με συντελεστή 2,09.

Τα ιδιωτικά νοσοκομεία όχι μόνο θησαυρίζουν από τα non Covid περιστατικά που δεν έχουν πλέον διέξοδο στο ΕΣΥ, αλλά και απολαμβάνουν εκτάκτων χρηματοδοτικών ενέσεων.

Νέα σελίδα σε αυτό το σκάνδαλο η πρόσφατη απόφαση του ΕΟΠΥΥ να αποζημιώσει ιδιωτική κλινική Θεσσαλονίκης με 2 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων μόνο τα 414.000€ αφορούν παρασχεθείσες υπηρεσίες, ενώ τα υπόλοιπα 1,6 εκατομμύρια αφορούν …μελλοντικές ανάγκες. Το ακόμα προκλητικότερο είναι ότι και αυτά ακόμα τα 414.000€ δεν αφορούν χρησιμοποιημένες υπηρεσίες, αλλά «δέσμευση» κλινών. Ο ΕΟΠΥΥ δηλαδή πρέπει να αποζημιώσει ιδιωτική κλινική επειδή «δεσμεύτηκαν» οι πιθανώς άδειες κλίνες της. Πρέπει μάλιστα να πληρώσει «αυθημερόν» την ώρα που οι εφημερίες των γιατρών του ΕΣΥ είναι απλήρωτες. Ντράπηκε και η ντροπή με αυτά που γίνονται.

Το πέμπτο σκάνδαλο είναι ότι και αυτές ακόμα οι λειψές, μικρές και υποκριτικές ενισχύσεις του ΕΣΥ από τη μεριά του ιδιωτικού κεφαλαίο υγείας, αφορούν τα ντουβάρια και τον εξοπλισμό, αλλά όχι το σύνολο του προσωπικού που υπό κανονικές συνθήκες απασχολείται σε αυτά.

Την ώρα που το ΕΣΥ μετατρέπεται σε σύστημα υγείας μίας νόσου, με μεγάλα νοσοκομεία να δέχονται αποκλειστικά Covid ασθενείς (τελευταίο παράδειγμα ο Ερυθρός Σταυρός), οι γιατροί των μικρών ιδιωτικών νοσοκομείων που «διατέθηκαν» στο ΕΣΥ, μετακινούνται στα νοσοκομεία των μητρικών ομίλων.

Τα τελευταία αναλαμβάνουν το «βαρύ» φορτίο να φιλοξενήσουν τους γιατρούς των ιδιωτικών νοσοκομείων που φεύγουν προσωρινά από τις παραχωρημένες στο ΕΣΥ μονάδες τους. Μιλάμε πραγματικά για μεγάλη θυσία. Τα πολυδιαφημισμένα υπερπολυτελή ιδιωτικά νοσοκομεία από εκεί που πουλούσαν γνώση και επιστήμη, κλαίγονται τώρα ότι δεν έχουν γιατρούς «εξειδικευμένους» στον κορωνοϊό…

Τι απομένει λοιπόν; Μα η «επίταξη» ειδικευόμενων γιατρών των δημόσιων νοσοκομείων και η αποστολή τους στις ιδιωτικές μονάδες. Αντί να επιταχθεί ο μεγάλος ιδιωτικός τομέας για να υπηρετήσει τις ανάγκες της δημόσιας υγείας, επιτάσσεται το προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων για να υπηρετήσει τις ανάγκες του ιδιωτικού κεφαλαίου.

Και φθάνουμε στο έκτο σκάνδαλο, το σκάνδαλο των τελευταίων ημερών.

Αντί να επιταχθεί ο ιδιωτικός τομέας υγείας, δηλαδή τα ιδιωτικά νοσοκομεία – πεντάστερα ξενοδοχεία που θησαυρίζουν ανελλιπώς από την αρχή της πανδημίας, απειλούνται με επιστράτευση οι ιδιώτες γιατροί.

Αντί δηλαδή να μπουν στη μάχη τα ιδιωτικά νοσοκομεία που έχουν δυνατότητα νοσηλείας σε απλές κλίνες και κλίνες ΜΕΘ, καλούνται, ως προπέτασμα καπνού, οι ιδιώτες γιατροί.

Δηλαδή οι γιατροί που αποτελούν (καλώς ή κακώς) την πρώτη και ίσως τη μοναδική, πριν τα νοσοκομεία, γραμμή άμυνας στη δημόσια υγεία, και είναι αυτοί που συνταγογραφούν, βλέπουν περιστατικά, ελέγχουν τη λοιπή νοσηρότητα, παραπέμπουν περαιτέρω για εξετάσεις ή νοσηλεία.

Εδώ δεν είναι πλέον μόνο σκάνδαλο, είναι και συντεταγμένη επιχείρηση αποπροσανατολισμού και κοροϊδίας.

Αν η κυβέρνηση θέλει να προσελκύσει ιδιώτες γιατρούς στο ΕΣΥ, ας το κάνει με μόνιμες προσλήψεις. Αν όμως έχει αποφασίσει να κρατήσει με κάθε τρόπο το ΕΣΥ υποστελεχωμένο και υπό κατάρρευση, ας το παραδεχτεί ανοικτά χωρίς να αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους.

Την ώρα μάλιστα που λειτουργεί ως προκλητικός εγκάθετος των ιδιωτικών ομίλων υγείας που έχουν κάνει την πανδημία τεράστια ευκαιρία πολλαπλασιασμού κερδών.

Τι άλλο θα κάνει αυτή η κυβέρνηση για να μην ακουμπήσει τους ιδιώτες μεγαλοκλινινικάρχες;

Παρατηρητήριο Γιατρών και Νοσηλευτών για τη Δημόσια Υγεία

Γιατροί και νοσηλευτές στη μάχη για τη Δημόσια Υγεία. Γιατί “μόνο ο λαός σώζει τον λαό”.

 

πηγη: antapocrisis.gr

 

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Το 2022 δεν θα ζητηθεί από τον ελληνικό λαό να «εκπληρώσει» τις μετα-μνημονιακές υποχρεώσεις όσον αφορά το σκέλος των δημοσιονομικών στόχων και των πρωτογενών πλεονασμάτων, στις οποίες τον δέσμευσαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων 10 χρόνων — όμως σε αντάλλαγμα θα… πληρώσει σε είδος. «Είδος» στην προκειμένη περίπτωση είναι τα εργασιακά και ασφαλιστικά του δικαιώματα. Αυτό είναι το συμπέρασμα από το Eurogroup, που ενέκρινε την Έκθεση Ενισχυμένης Εποπτείας που κατέθεσε η κυβέρνηση, δεσμεύοντάς την παράλληλα σε ταχύτερους ρυθμούς για την υλοποίηση των «διαρθρωτικών μέτρων».

Περιχαρής ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας ανακοίνωσε ότι το Eurogroup αποφάσισε «τη συνέχιση της δημοσιονομικής ευελιξίας και το 2022, αφού, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, η ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας στα προ πανδημίας επίπεδα δεν αναμένεται νωρίτερα από το τέλος του επόμενου έτους». Επίσης ότι θα υπάρξει ταχεία εκταμίευση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης». Η απόφαση προβλήθηκε από την κυβέρνηση ως σωτήρια, μιας και το 2022 δεν θα υφίσταται η υποχρέωση της επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων στον προϋπολογισμό, που το 2020 και 2021 παρουσιάζει συνεχή ελλείμματα τόσο λόγω των δαπανών για την πανδημία όσο (και κυρίως) των μέτρων στήριξης της «επιχειρηματικότητας» με τις φοροαπαλλαγές και ενισχύσεις σε όλα σχεδόν τα τμήματα του εγχώριου κεφαλαίου.

Παράλληλα, όμως, ο Χρ. Σταϊκούρας υπήρξε σαφής, λέγοντας πως στο Eurogroup «επαινέθηκε η πρόοδος –παρά τις αντίξοες συνθήκες– σε σειρά μεταρρυθμίσεων και διαρθρωτικών αλλαγών και επισημάνθηκαν οι προοπτικές σημαντικής ανάκαμψης». Με απλά λόγια, οι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών «χτύπησαν την πλάτη» στην ελληνική κυβέρνηση, ζητώντας της να συνεχίσει αυτό που ονομάζουν διαρθρωτικές αλλαγές: Δηλαδή την περαιτέρω προσαρμογή της νομοθεσίας στις «ανάγκες» των επενδυτών.Όπως έγινε με τον περιβαλλοντικό νόμο, τη δημιουργία «ειδικών ζωνών» για την επιχειρηματικότητα, όπως για παράδειγμα την σύμβαση του δημοσίου με την «Ελληνικός Χρυσός» για τα μεταλλεία της Χαλκιδικής, την ψήφιση του νέου πτωχευτικού δικαίου που ευνοεί τη δράση των funds, την αλλαγή της ναυτιλιακής νομοθεσίας και άλλα.

Το Eurogroup ζητά την επιτάχυνση των «διαρθρωτικών αλλαγών». Άποψη που –όλως τυχαίως– ταυτίζεται και με την θέση της κυβέρνησης, αφού ο πρωθυπουργός έχει ζητήσει ολοκλήρωση του νομοθετικού έργου της κυβέρνησης έως τις αρχές του καλοκαιριού.

Ανάμεσα στα νομοθετήματα που βρίσκονται στην «ουρά» είναι και το εργασιακό νομοσχέδιο. Ένα από τα μεγάλα στοιχήματα αυτής της κυβέρνησης, αφού, μεταξύ άλλων, θεσμοθετεί την κατάργηση του 8ωρου με τον υπολογισμό της απασχόλησης σε 6μηνιαία βάση, περιορίζει το απεργιακό δικαίωμα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, καθώς και τη συνδικαλιστική δράση. Ειδικές διατάξεις αναμένονται για τους εργαζόμενους στο δημόσιο που θα δρομολογηθούν από τον Μ.Βορίδη.

Επίσης, προωθείται ταχύτατα το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Στην τελική διαδικασία βρίσκονται οι αναλογιστικές μελέτες στις οποίες θα βασιστεί η μετατροπή του συστήματος επικουρικής ασφάλισης από «διανεμητικό» σε «κεφαλαιοποιητικό». Μέτρο που θα οδηγήσει στις τσέπες των «επενδυτών» τις εισφορές των ασφαλισμένων, ενώ το κόστος μετάβασης (60 δισ.) θα οδηγήσει σε μείωση των επικουρικών συντάξεων.

πηγη: prin.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Στις 30/6/2020 -ένα μήνα μετά την πρώτη καραντίνα- τα κρούσματα πανελλαδικά ήταν 20 (Αττική 2, Θεσσαλονίκη 0).

Ο λαός, πειθαρχημένα και υπεύθυνα, έδωσε χρόνο στην κυβέρνηση να πάρει μέτρα ενίσχυσης του ΕΣΥ και των ΜΜΜ, προστασίας των χώρων δουλειάς, αποσυμφόρησης στα σχολεία. Η κυβέρνηση, όμως, λειτούργησε με το lockdown σαν φάρμακο διά πάσαν νόσον.

Ετσι φτάσαμε στις 5/11/2020 ο κ. Μητσοτάκης να ανακοινώνει δεύτερη καραντίνα. Εκείνη την ημέρα τα κρούσματα ήταν 2.917, οι διασωληνωμένοι 187, οι νεκροί 29.

Το επόμενο ραντεβού ήταν στις 9/2/2021, όταν ανακοινώθηκε νέο lockdown. Το τρίτο. Εκείνη την ημέρα τα κρούσματα ήταν 1.526, οι διασωληνωμένοι 277, οι νεκροί 20.

Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε στη σημερινή κατάσταση με κρούσματα και διασωληνωμένους, μετά από 5 μήνες «καραντίνας-ακορντεόν-καραντίνας» και λοιπών «έξυπνων μέτρων», να έχουν σπάσει ρεκόρ. Ωστόσο, μόλις προχθές (Τετάρτη 17/3, με 3.465 κρούσματα, 630 διασωληνωμένους, 56 νεκρούς) ο κ. Μητσοτάκης προανήγγειλε από το CNN «άνοιγμα με έξυπνο τρόπο»…

Ερώτημα 1ο: Πότε ασκείται έξυπνη» πολιτική; Οταν κλείνουν με 187 διασωληνωμένους ή όταν ανοίγουν με 630 διασωληνωμένους; Πότε διαχειρίζονται άριστα την πανδημία; Κλείνοντας με 1.526 κρούσματα ή ανοίγοντας με 3.465; Πότε προστατεύεται η δημόσια υγεία; Οταν κλείνεις με 20 και 29 νεκρούς ή όταν ανοίγεις με 56;

Ερώτημα 2ο: Οταν η κυβέρνηση πουλά από διεθνή ΜΜΕ «greek love summer», όπως πέρυσι πουλούσε «ηλιοβασίλεμα Σαντορίνης» με τα γνωστά αποτελέσματα, όταν αυτό γίνεται ενώ η πανδημία επελαύνει, η κοινωνία τελεί υπό καθεστώς «αγέλης» εν αναμονή νόσησης, το ΕΣΥ γονατισμένο, χωρίς επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, χωρίς κινήσεις προμήθειας εμβολίων, αδιαφορώντας για γεωπολιτικές υπαγορεύσεις και παιχνίδια μεταξύ Ε.Ε.- Ρωσίας-ΗΠΑ-Κίνας, σε ποιον, λέτε, απευθύνονται; Στον λαό που εισπράττει πρόστιμα (μαζί με κλομπιές) στις πλατείες; Στον εργάτη που τον έχουν με 534 ευρώ; Στον επαγγελματία που του έκοψαν την επιστρεπτέα; Ή σε εγχώριους και ξένους ολιγάρχες της περίφημης τουριστικής «βιομηχανίας»;

Πηγη: Realnews