Τα τελευταία χρόνια σε διαδοχικούς ελέγχους που πραγματοποίησαν Ναυτεργατικά Σωματεία στα δρομολογημένα πλοία της γραμμής Ζακύνθου - Κυλλήνης - Κεφαλονιάς - Ιθάκης διαπιστώνονται μια σειρά παραβιάσεις στην ΣΣΕ και στα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Η Ναυτιλιακή εταιρεία LEVANTEFERRIESέχει στις γραμμές αυτές δεσπόζουσα θέση και ουσιαστικά πλέον έχει και το μονοπώλιο σε αυτές τις δρομολογιακές γραμμές.

Στο πλαίσιο αυτών των επαναλαμβανόμενων ελέγχων έχουν διαπιστωθεί σωρεία παραβιάσεων στα πλοία της ανωτέρω εταιρείας που αφορούν δικαιώματα των Ναυτεργατών στις ΣΣΕ, στις ώρες εργασίας και ανάπαυσης και γενικότερα στα εργασιακά τους δικαιώματα.

Η συγκεκριμένη εταιρεία εφαρμόζει το τελευταίο διάστημα μια σειρά επικίνδυνες πρακτικές που ευθέως αυτές αμφισβητούν καθοριστικής σημασίας ζητήματα που συνδέονται είτε με τον χαρακτηρισμό των πλοίων ως Ακτοπλοϊκά είτε επιβάλλοντας ένα απαράδεκτο εργασιακό μοντέλο πρόσληψης ή απόλυσης ανά εβδομάδα.  

Ειδικότερα καταγγέλλουμε ότι στα δύο λειτουργούντα πλοία της:

1) Στο πλοίο "FIORDILEVANTE" προβαίνει σε εβδομαδιαία επάνδρωση του πλοίου λόγω των έκτακτων δρομολογίων και υπέρβασης ωραρίων ανάπαυσης και εργασίας για τρεις μέρες ανά εβδομάδα και απόλυση λόγω αδείας μέχρι την επόμενη εβδομάδα. Με τον τρόπο αυτό καταστρατηγεί κατάφορα την ΣΣΕ.

2) Στο πλοίο "ΚΑΛΒΟΣ", που έχει το δρομολόγιο Πόρος - Κυλλήνη - Πόρος - Ιθάκη - Πόρος με έναρξη δρομολογίου τις 04.00, εφαρμόζει παράτυπα το σπαστό ωράριο με λιμάνι αφετηρίας τον Πόρο και με τον τρόπο αυτό, ενώ στην πραγματικότητα το καράβι εκτελεί πλόες Ακτοπλοΐας, να το χαρακτηρίζει Πορθμείο!!!

Με αυτή την μεθόδευση επιβάλει αισθητά μειωμένη οργανική σύνθεση και παράλληλα καταβάλλει υποδεέστερη μισθοδοσία από αυτήν της Ακτοπλοΐας!!!

Είναι προφανές ότι αυτές οι πρωτοφανείς και άθλιες αντεργατικές μεθοδεύσεις ανοίγουν τον δρόμο να καταργηθούν οι ΣΣΕ και συνολικά τα θεσπισμένα Ναυτεργατικά δικαιώματα.

Οι ευθύνες ΥΕΝ - τοπικών Λιμενικών αρχών είναι τεράστιες διότι με την ανοχή και την συγκάλυψή τους βάζουν βόμβα στα θεμέλια των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.

Οι παρεμβάσεις μας έως τώρα για τα παραπάνω προβλήματα κυρίως προς το ΥΕΝ και τις Λιμενικές αρχές δεν έχουν οδηγήσει στην αποκατάσταση των αυθαιρεσιών της εταιρείας.

Επισημαίνουμε ότι εάν δεν υπάρξει άμεση και ουσιαστική συμμόρφωση της εταιρείας με την υφιστάμενη νομοθεσία εντός του επόμενου 15θήμερου, τα 13 Ναυτεργατικά Σωματεία θα προβούν σε αγωνιστική και συνδικαλιστική δράση με σκοπό να υπερασπίσουν στο ακέραιο τα δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Πειραιάς 15/4/2021

Οι Διοικήσεις των Σωματείων

Πανελλήνια Ένωση Πλοιάρχων Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Αρχιθαλαμηπόλων – Θαλαμηπόλων Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Κατωτέρων Πληρωμάτων Μηχανής Ε.Ν «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ»

Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Ηλεκτρολόγων – Ηλεκτρονικών Ε.Ν

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Οικονομικών Αξιωματικών Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών ΜΕΚ Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Φροντιστών Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Τροφοδοσίας Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Πρακτικών Πλοιάρχων – Κυβερνητών Ε.Ν

Πανελλήνια Ένωση Ναυτών M/S - Π/Κ - Ο/Γ

Η ΠΕΝΕΝ και ο ΠΣΣ-ΝΑΤ πραγματοποιούν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στον ΕΦΚΑ Πειραιά στις 20 Απρίλη 2021 στις 7.30 το πρωί αναδεικνύοντας το σύνολο των προβλημάτων που αφορούν τα κοινωνικοασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά προβλήματα των Ναυτεργατών.

Οι διαδοχικές αντιασφαλιστικές "μεταρρυθμίσεις" όλων των κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια (11 στο σύνολο) έχουν υπονομεύσει τα συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα, οδήγησαν στην δραματική μείωση των ασφαλιστικών μας παροχών στην κύρια σύνταξη, το επικουρικό, το εφάπαξ.

Η κατάργηση της αυτοτέλειας του ΝΑΤ και των υπόλοιπων Ταμείων μας έχουν με την σειρά τους χειροτερεύσει την απόδοση των παροχών των ασφαλιστικών δικαιωμάτων στους δικαιούχους Ναυτεργάτες, οι οποίοι πέρα από την ανείπωτη και πρωτοφανή ταλαιπωρία αναμένουν τις συντάξεις τους διανύοντας έναν πραγματικό μακροχρόνιο γολγοθά....

Παρά τις επαναλαμβανόμενες επικοινωνιακές κυβερνητικές φανφάρες περί επιτάχυνσης των ρυθμών καταβολής των συντάξεων, η ζωή αποδείχνει ότι όλα αυτά είναι κούφια λόγια χωρίς το παραμικρό αντίκρισμα.

Η κατάσταση έχει διαμορφώσει ένα κλίμα ανασφάλειας αλλά και οργής στους απόμαχους της θάλασσας και ο εμπαιγμός συνεχίζεται χωρίς τέλος.

Στην κατεύθυνση αυτή οι Διοικήσεις ΠΕΝΕΝ - ΠΣΣ-ΝΑΤ πήραν την πρωτοβουλία και πραγματοποιούν συγκέντρωση διαμαρτυρίας με σκοπό να αναδείξουν το πρόβλημα και ταυτόχρονα να δοθεί άμεσα λύση σε αυτό.

Κεντρικά αιτήματα - διεκδικήσεις μας είναι:

- Κατάργηση όλων των ασφαλιστικών νόμων και επαναφορά των δικαιωμάτων μας.

- Επαναφορά της αυτοτέλειας του ΝΑΤ και των άλλων Ταμείων μας.

- Άμεση απόδοση των ασφαλιστικών - συνταξιοδοτικών παροχών των απόμαχων της θάλασσας.

Καλούμε τους συνταξιούχους και εν ενεργεία Ναυτεργάτες να δώσουν με την συμμετοχή τους στην συγκέντρωση το δικό τους αγωνιστικό παρόν και να επιβάλουν με την πάλη τους να γίνει σεβαστός ο μόχθος και τα δικαιώματά τους.

Οι Διοικήσεις

Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού

Πανελλήνιος Σύνδεσμος Συνταξιούχων ΝΑΤ

Μπάμπης Μιχάλης

Στρατηγική ήττα των εργαζομένων η απορριπτική ψηφοφορία σε αποθήκη στην Αλαμπάμα

Η μάχη για την ίδρυση του πρώτου αμερικανικού συνδικάτου στην Amazon έληξε τελικά με ήττα των εργαζομένων, διαψεύδοντας τις μεγάλες προσδοκίες που υπήρχαν για την ανατολή μιας νέας εποχής στο εργατικό κίνημα των ΗΠΑ.

Με συντριπτική πλειοψηφία 1.798 κατά και μόλις 738 υπέρ, οι εργαζόμενοι στις εγκαταστάσεις του αμερικανικού κολοσσού ηλεκτρονικού εμπορίου στο Μπέσεμερ της Αλαμπάμα απέρριψαν την πρόταση για τη δημιουργία συνδικάτου. Ακόμη 505 ψήφοι δεν έχουν καταμετρηθεί καθώς έχουν υποβληθεί ενστάσεις. Ωστόσο, δεν αρκούν για να αλλάξει το αποτέλεσμα. Οι ηγέτες του αμερικανικού Συνδικάτου Εργαζομένων σε Λιανικό-Χονδρικό Εμπόριο και Πολυκαταστήματα (RWDSU) που ξεκίνησαν την εκστρατεία ήλπιζαν ότι οι εκλογές στην αποθήκη του Μπέσεμερ (όπου το 85% των υπαλλήλων είναι Αφροαμερικανοί) θα πυροδοτούσαν την επανεκκίνηση του εργατικού ακτιβισμού στον ιδιωτικό τομέα των ΗΠΑ, όπου σήμερα μόλις το 6,3% των εργαζομένων ανήκει σε κάποιο σωματείο.

Διαψεύσθηκαν – και οι αιτίες είναι αρκετές. Σημαντικότερη όλων –αλλά και αναμενόμενη– ήταν η αντίδραση της Amazon. H εταιρεία του πλουσιότερου ανθρώπου του κόσμου, Τζεφ Μπέζος, προσέλαβε ειδικούς συμβούλους και πλήρωσε αδρά προκειμένου να «σκοτώσει» την εκστρατεία των συνδικαλιστών και να πείσει τους εργαζομένους της να ψηφίσουν κατά.

Σε αυτήν την προσπάθειά της δεν δίστασε να προβάλει –και τελικά να επιβάλει– ψευδώς ότι η ίδρυση του συνδικάτου έθετε σε κίνδυνο όλα τα κεκτημένα που είχαν οι εργαζόμενοι αλλά και ότι ως μέλη του συνδικάτου θα είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν κάθε χρόνο εισφορές 500 δολαρίων σε αυτό. Κάτι, ωστόσο, που δεν ίσχυε, αφού, με βάση το δίκαιο της Αλαμπάμα, τα συνδικάτα δεν μπορούν να υποχρεώσουν του εργαζόμενους να καταβάλλουν εισφορές σε αυτά. Στην εκστρατεία της η Amazon συγκάλεσε ακόμη υποχρεωτικές προσωπικές συναντήσεις με τους εργαζόμενους κατά τη διάρκεια της βάρδιάς τους, προκειμένου να τους νουθετεί για τα μειονεκτήματα των συνδικάτων. Επί εβδομάδες τους βομβάρδιζε με ηλεκτρονικά αντισυνδικαλιστικά μηνύματα, προτρέποντάς τους να ψηφίσουν «όχι». Πινακίδες με αυτά τα μηνύματα υπήρχαν σε όλους τους χώρους της αποθήκης, στα εστιατόρια, στις τουαλέτες, στις πόρτες, κάτω από τα ρολόγια, πάνω από τους νιπτήρες και τους ουρητήρες.

Εκφοβισμός

Σαν να μην έφθαναν αυτά και καθώς η ψήφος ήταν επιστολική, πίεσε τα αμερικανικά ταχυδρομεία να εγκαταστήσουν γραμματοκιβώτιο μέσα στις εγκαταστάσεις της λίγο πριν ξεκινήσει η ψηφοφορία (και μετά την απόρριψη του αιτήματός της από τις αρμόδιες αρχές για τοποθέτηση κάλπης). Στόχος ήταν ο εκφοβισμός των εργαζομένων οι οποίοι κατήγγειλαν ότι η Amazon τους προέτρεπε με μηνύματα να χρησιμοποιήσουν το γραμματοκιβώτιο, εξωθώντας τους στην πεποίθηση ότι παρακολουθεί ποιος ψήφισε και ποιος όχι.

Πάνω από όλα, όμως, η Amazon ήταν αυτή που καθόρισε το εκλογικό σώμα, αποφασίζοντας ποιος έχει το δικαίωμα να ψηφίσει. Τον Δεκέμβριο οι δικηγόροι της κατέθεσαν εκτεταμένες αναφορές στις ρυθμιστικές αρχές, από τις οποίες απαίτησε να επιτραπεί η συμμετοχή στην ψηφοφορία υπερτριπλάσιου αριθμού εργαζομένων από τους 1.500 που είχε προτείνει αρχικά το RWDSU. Το τελευταίο αιφνιδιάστηκε και προκειμένου να μην μπλέξει σε μακροχρόνιο δικαστικό αγώνα αποδέχθηκε τελικά την αποστολή ψηφοδελτίων σε περισσότερους από 5.800 εργαζομένους χωρίς να το πολυψάξει.

Η λανθασμένη εκτίμηση για τον ακριβή αριθμό των εργαζομένων στο Μπέσεμερ δεν ήταν το μοναδικό λάθος του RWDSU. To μεγαλύτερο ίσως λάθος του ήταν η επιλογή του πεδίου μάχης. Η Amazon είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εργοδότης στις ΗΠΑ και η ψηφοφορία για τη δημιουργία σωματείου στο Μπέσεμερ ήταν η πρώτη που κλήθηκε να διαχειριστεί μετά από επτά χρόνια. Γι’ αυτό και η ψηφοφορία ήταν σημαντική, τόσο για την εταιρεία όσο και για το εργατικό κίνημα. Η επιλογή του RWDSU να δώσει τη μητέρα των μαχών σε μια πολιτεία του αμερικανικού Νότου, όπου παραδοσιακά υπάρχει καχυποψία απέναντι στον συνδικαλισμό και όπου νωρίτερα άλλες αντίστοιχες ψηφοφορίες για την ίδρυση σωματείων σε Nissan, Volkswagen, Boeing είχαν αποτύχει, η επιλογή μιας περιοχής όπου η αποβιομηχάνιση των τελευταίων δεκαετιών δημιούργησε στρατιές ανέργων και εξαθλιωμένων και όπου ο ερχομός της Amazon πριν από δυο χρόνια έφερε μεροκάματα ήταν λάθος. Μια τόσο σημαντική μάχη έπρεπε να δοθεί σε πιο ευνοϊκό πεδίο, σε μια άλλη αποθήκη του κολοσσού στον αμερικανικό Βορρά.

Η εκστρατεία του RWSDU εστίασε ακόμη από τα πάνω και προς τα έξω. Λόγω και του Covid-19, οι συνδικαλιστές δεν κατάφεραν να προσεγγίσουν τους εργαζομένους του Μπέσεμερ γυρνώντας από σπίτι σε σπίτι μακριά από το αδιάκριτο βλέμμα του εργοδότη που τρομοκρατεί. Περιορίστηκαν σε πικετοφορίες έξω από την πύλη της αποθήκης και παρεμβάσεις ηγετικών στελεχών του συνδικαλιστικού κινήματος από άλλες Πολιτείες και πολιτικών όπως ο Μπέρνι Σάντερς που κατέβηκε στην Αλαμπάμα αλλά και ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν που παρενέβη με βιντεομήνυμά του. Απέναντι σε αυτήν την παρουσία των εξωτερικών υποστηρικτών υπήρχε παντελής απουσία εσωτερικών. Υπό τον φόβο της απόλυσης, δεν υπήρξε μια εμφανής οργανωμένη ομάδα εργαζομένων του Μπέσεμερ, η οποία να βγει ανοιχτά υπέρ της δημιουργίας του συνδικάτου. Και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη αιτία της ήττας, αλλά και το μάθημα ότι δηλαδή ο συνδικαλισμός από τα πάνω δεν έχει μέλλον στο ζοφερό εργασιακό περιβάλλον του 21ου αιώνα, η ισχύς του είναι η βάση. Το RWDSU, πάντως, δεν παραιτείται από τον αγώνα. Προτίθεται να προσβάλει το αποτέλεσμα, κατηγορώντας την Amazon για «αθέμιτες εργασιακές πρακτικές» και είναι αρκετά πιθανό να δικαιωθεί, κερδίζοντας επανάληψη των εκλογών έπειτα από... χρόνια.

πηγη: efsyn.gr