Του Δρος Νίκου Μαζαράκη, Καθηγητή Ναυτικής Μετεωρολογίας και Client Relations and General Office Manager της StormGeo Greece A.S.

Αυξημένη και πάνω από τα κανονικά για την εποχή αναμένεται να είναι η εμφάνιση των τροπικών κυκλώνων στην περιοχή του Βορειοανατολικού Ειρηνικού Ωκεανού. Μάλιστα περίπου οι μισοί από τους 20 τυφώνες που αναμένονται θα γίνουν ηπειρωτικοί, που σημαίνει ότι θα περάσουν πάνω από την ξηρά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε καταστροφές για τις παραθαλάσσιες περιοχές. Η κλιματολογία της περιοχής, βασισμένη σε στοιχεία 30 ετών, δίνει κατά μέσο όρο 13,5 τροπικά συστήματα ανά περίοδο τροπικών κυκλώνων, που θεωρείται το διάστημα Απριλίου-Σεπτεμβρίου κάθε έτους. Αν και οι μακροπρόθεσμες προγνώσεις γενικά θεωρούνται επισφαλείς, όλες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η φετινή περίοδος θα είναι πάνω από τα κανονικά.

Το πανεπιστήμιο City University στο Χονγκ Κονγκ προβλέπει ότι πέντε τροπικές θύελλες θα πλήξουν την Ανατολική Κίνα, την Ταϊβάν, τη Νότια Κίνα, το Βιετνάμ και τις Φιλιππίνες, με την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα να ακολουθούν με δύο τροπικά συστήματα. Τα τελευταία χρόνια, λόγω της κλιματικής αλλαγής, παρατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο αύξηση της σφοδρότητας των μετεωρολογικών φαινομένων.

Η αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών τροφοδοτεί με περισσότερη ενέργεια τα τροπικά συστήματα, με αποτέλεσμα οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις των ηπειρωτικών περιοχών που θα χτυπηθούν από έναν τροπικό κυκλώνα να είναι τεράστιες. Παρ’ όλα αυτά, η αντίστοιχη μακροπρόθεσμη πρόγνωση για τον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό δίνει πιο ήπια χρονιά σε σχέση με την περσινή. Αυτό όμως μικρή σημασία έχει, καθώς πέρυσι έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ στην εμφάνιση τροπικών συστημάτων, με 30 στον αριθμό, όταν το προηγούμενο ρεκόρ κρατούσε από το 2005 με 27 τροπικές θύελλες και κυκλώνες. Αξίζει να σημειωθεί ότι το εθνικό κέντρο πρόγνωσης τροπικών κυκλώνων των ΗΠΑ αποφάσισε πέρυσι την αφαίρεση του ελληνικού αλφαβήτου που χρησιμοποιούνταν στην ονοματοδοσία των τροπικών κυκλώνων, όταν ο αριθμός τους ξεπερνούσε τους 21. Η απόφαση αυτή στηρίχτηκε στο γεγονός ότι δημιουργείται σύγχυση στον πληθυσμό με τα ελληνικά γράμματα, καθώς μοιάζουν μεταξύ τους (π.χ. Ήτα, Θήτα). Έτσι, την περασμένη χρονιά με το τροπικό σύστημα Γιώτα έκλεισε οριστικά το κεφάλαιο «Ελληνικά Γράμματα» για τον Βόρειο Ατλαντικό.

πηγη: naftikachronika.gr

Νίκη Ψάλτη

Οι περισσότεροι υπολογίζουμε ότι θα φτάσουμε τα 80-85. Κι όμως κάποιοι ξεπερνούν τις προσδοκίες και τα εκατό! Οι επιστήμονες λένε ότι μπορούμε να φτάσουμε ακόμη πιο ψηλά. Ας δούμε τι ισχυει σήμερα για τα χρόνια που μπορούμε να φτάσουμε

Είναι γνωστό ότι σε μέρη όπως η Οκινάουα, η Σαρδηνία και φυσικά η Ικαρία υπάρχουν υγιέστατοι αιωνόβιοι. Η γηραιότερη γυναίκα στην ιστορία είναι η Jeanne Calment, η γαλλίδα που γεννήθηκε το 1875 και έζησε μέχρι τα 122 – όταν γεννήθηκε, το προσδόκιμο ζωής ήταν μόλις 43 έτη, εκείνη όμως ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Σε ένα ενδιαφέρον άρθρο του στο The Conversation o Δρ Richard Faragher καθηγητής βιογεροντολογίας (της επιστήμης που μελετά τους μηχανισμούς γήρανσης) στο Πανεπιστήμιο του Brighton θέτει για μια ακόμη φορά το ερώτημα που απασχολεί τον άνθρωπο εδώ και αιώνες: πόσο μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος;

Παρότι ο μέσος όρος ζωής των ανθρώπων μιας κοινωνίας είναι σχετικά εύκολο να υπολογιστεί, ο υπολογισμός του προσδόκιμου ζωής είναι πολύ πιο δύσκολος. Προηγούμενες έρευνες έθεταν το όριο κοντά στα 140 χρόνια, αλλά πιο πρόσφατη μελέτη προσθέτει άλλα δέκα χρόνια στο προσδόκιμο ζωής. Επομένως θα φτάνουμε τα 150!

Ο υπολογισμός του προσδόκιμου ζωής
Οι φόρμουλες για τον υπολογισμό του προσδόκιμου ζωής είναι αρκετές. Η παλαιότερη βασίζεται στην εξίσωση Gompertz. Πρόκειται για μια παρατήρηση, που έγινε για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα, ότι τα ποσοστά θνησιμότητας των ανθρώπων από ασθένειες αυξάνονται εκθετικά με την πάροδο του χρόνου. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η πιθανότητα θανάτου – από καρκίνο, καρδιακές παθήσεις και λοιμώξεις – διπλασιάζεται κάθε οκτώ με εννέα χρόνια.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους ο τύπος μπορεί να τροποποιηθεί ώστε να ληφθούν υπόψη οι διαφορετικοί παράγοντες (όπως το φύλο ή η ασθένεια) που επηρεάζουν τη μακροβιότητα ενός πληθυσμού. Σημείωνεται ότι η μέθοδος Gompertz χρησιμοποιείται ακόμη και για τον υπολογισμό των ασφαλίστρων υγείας – γι ‘αυτό και στα ερωτηματολόγια των ασφαλιστικών εταιριών υπάρχουν ερωτήσεις για το εάν καπνίζετε, αν είστε παντρεμένοι και οτιδήποτε άλλο τους επιτρέπει να εκτιμήσουν το προσδόκιμο ζωής σας.

Μια άλλη προσέγγιση για την εκτίμηση του προσδόκιμου ζωής είναι ο υπολογισμός του ρυθμού φθοράς των οργάνων σε σχέση με την ηλικία όπου τα όργανα απλά σταματούν να λειτουργούν. Για παράδειγμα, η οφθαλμική λειτουργία καθώς και η κατανάλωση οξυγόνου κατά την άσκηση ακολουθούν ένα μοτίβο μείωσης με την πάροδο των χρόνων με τους περισσότερους υπολογισμούς να δείχνουν ότι τα όργανα μας κατορθώνουν να λειτουργούν μέχρι να φτάσουμε τα 120 έτη.

Οι έρευνες αυτές ωστόσο, αποκαλύπτουν μεγάλες διακυμάνσεις μεταξύ των ανθρώπων καθώς γερνούν. Για παράδειγμα η νεφρική λειτουργία ορισμένων ανθρώπων μειώνεται ταχέως με την ηλικία, ενώ σε άλλους αλλάζει ελάχιστα.

Σύμφωνα με μια νέα προσέγγιση ερευνητών από την Σιγκαπούρη, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία ο πήχυς τίθεται ακόμη πιο ψηλά όσον αφορά το προσδόκιμο ζωής –  στα 150 χρόνια.

Ζώντας μέχρι τα 100
Η ταχύτητα με την οποία αναρρώνουμε από τις νόσους αναμφίβολα αποτελεί μια παράμετρο που έχει σχέση με το προσδόκιμο ζωής σύμφωνα με τους ερευνητές. Η παράμετρος αυτή αποκαλύπτει την ικανότητα του οργανισμού να διατηρεί την ομοιόσταση – την φυσιολογική κατάσταση ισορροπίας του οργανισμού – γνωστή και με τον όρο ανθεκτικότητα. Η γήρανση μάλιστα μπορεί να περιγραφεί ως η σταδιακή αδυναμία του οργανισμού να διατηρεί την ομοιόσταση. Κατά κανόνα όσο πιο νέοι είμαστε τόσο καλύτερα και γρηγορότερα ανακάμπτουμε από τις νόσους.
Για τη διεξαγωγή της μελέτης μοντελοποίησης οι ερευνητές πήραν δείγματα αίματος από 70.000 συμμετέχοντες ηλικίας έως 85 ετών και τα εξέτασαν για βραχύβιες αλλαγές στον αριθμό των αιμοσφαιρίων. Ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων υποδηλώνει το επίπεδο φλεγμονής στο σώμα του, ενώ ο όγκος των ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να υποδηλώνει τον κίνδυνο καρδιακής νόσου ή εγκεφαλικού επεισοδίου, ή γνωστική εξασθένηση, όπως απώλεια μνήμης. Στη συνέχεια, οι ερευνητές απλοποίησαν αυτά τα δεδομένα σε μία μόνο παράμετρο, την οποία ονόμαζαν δυναμικό δείκτη κατάστασης οργανισμών (Dosi)

Οι αλλαγές στις τιμές του δείκτης Dosi μεταξύ των συμμετεχόντων προέβλεπαν ποιος θα νοσήσει από ασθένειες σχετιζόμενες με το γήρας, τις διαφοροποιήσεις από άτομο σε άτομο και μοντελοποιούσαν την απώλεια ανθεκτικότητας με την πάροδο των χρόνων. Αυτοί οι υπολογισμοί προέβλεπαν ότι για όλους – ανεξάρτητα από την υγεία ή τα γονίδιά τους – το όριο της ανθεκτικότητας έφτανε μέχρι τα 150, δίνοντας ένα θεωρητικό όριο στο προσδόκιμο ζωής.

Ωστόσο, αυτού του τύπου οι εκτιμήσεις θεωρούν δεδομένο ότι δεν θα υπάρξουν μεταβολές όπως λόγου χάρη, νέες ιατρικές θεραπείες. Ωστόσο, αυτό αποτελεί ελάττωμα της μεθόδου, καθώς σημαντική επιστημονική πρόοδος παρατηρείται κατά τη διάρκεια μιας ζωής και αυτό ωφελεί μερικούς ανθρώπους περισσότερο από άλλους.

Για παράδειγμα, ένα μωρό που γεννιέται σήμερα μπορεί να βασιστεί σε περίπου 85 χρόνια ιατρικής προόδου μπροστά του για να βελτιώσει το προσδόκιμο ζωής του, ενώ ένας ήδη 85χρονος περιορίζεται από τις τρέχουσες ιατρικές τεχνολογίες. Ως εκ τούτου, ο καινούργιος υπολογισμός που προτείνουν οι ερευνητές θα είναι σχετικά ακριβής για τα άτομα προχωρημένης ηλικίας, αλλά θα χάνει την αξιοπιστία του στους νεότερους.

Το προσδόκιμο ζωής που προτείνει ο δείκτης Dosi είναι περίπου 25% μεγαλύτερο από τα χρόνια της γηραιότερης γαλλίδας Jeanne Calment. Αν έχετε βάλει σκοπό να φτάσετε τα 150, τότε χρειάζεστε τρία σημαντικά πράγματα. Το πρώτο είναι τα καλά γονίδια, ένα μεγάλο πλεονέκτημα μακροζωίας, το οποίο όμως δεν είναι στο χέρι μας. Δεύτερον, ένα προσεγμένο πρόγραμμα διατροφής και άσκησης, το οποίο μπορεί να προσθέσει έως και 15 χρόνια στο προσδόκιμο ζωής – κάτι το οποίο είναι απόλυτα εφικτό. Και τέλος, θα χρειαστείτε όλη τη βοήθεια που μπορει να προσφέρει η επιστήμη με τις ανακαλύψεις της και τις πρωτοπόρες θεραπείες που μπορούν να αυξήσουν την διάρκεια ζωής.

Ακόμη και με βάση τον τρέχοντα ρυθμό προόδου, μπορούμε με βεβαιότητα να αναμένουμε ότι το προσδόκιμο ζωής θα αυξηθεί, επειδή αυτό έχει ήδη συμβεί από την εποχή του Gompertz τη δεκαετία του 1860. Μάλιστα υπολογίζεται ότι μετά από μισή ώρα – δηλαδή μέχρι να τελειώσετε το διάβασμα αυτού του άρθρου – το μέσο προσδόκιμο ζωής θα έχει αυξηθεί κατά έξι λεπτά. Για όσους είναι καλοί στους υπολογισμούς αυτό σημαίνει ότι με αυτό τον ρυθμό, ο μέσος άνθρωπος δεν θα πιάσει τα 150 για άλλους τρεις αιώνες.

πηγη: ygeiamou.gr

Από το 2010 οι συνολικές αποχωρήσεις των εκπαιδευτικών από όλη την εκπαίδευση ξεπερνούν κατά πολύ τις 46.000, ενώ μέσα στην τελευταία πενταετία οι προσλήψεις αναπληρωτών αυξήθηκαν κατά 156%.

Με βάση τα στοιχεία των υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας, οι παραιτήσεις των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για το 2021 είναι 2.949.

Φέτος υποβλήθηκαν οι περισσότερες αιτήσεις των τελευταίων ετών.

Παράλληλα σύμφωνα με ενημερωτικό σημείωμα του Νεκτάριου Κορδή, στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Γυμνάσια – Λύκεια) οι αποχωρήσεις που έγιναν τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2021 είναι 3.521 ενώ ακόμη 133 εκπαιδευτικοί έκαναν αίτηση παραίτησης και οι αποχωρήσεις την τρέχουσα σχολική χρονιά μέσω ΚΥΣΔΕ. Οι Διευθύνσεις με τις μεγαλύτερες αποχωρήσεις ήταν η Α΄ Αθήνας (283), η Γ΄ Αθήνας (232), η Δυτική Θεσσαλονίκη (231), η Αν. Θεσσαλονίκη (223), η Β΄ Αθήνας (210), ), ο Πειραιάς (137), η Δ΄ Αθήνας (129), η Ανατ. Αττική (124), η Αχαΐα (121) και τέλος η Λάρισα (140).

Η πλειονότητα μεταξύ των 3.654 αποχωρούντων εκπαιδευτικών, είναι Φιλόλογοι ΠΕ02 (925 25,3% επί των συνολικών αποχωρήσεων). Ακολουθούν οι Μαθηματικοί ΠΕ03 (443 και 12,1%), οι Φυσικής Αγωγής ΠΕ11 (295 και 8,1%),οι Φυσικοί ΠΕ04.01 (270 και 7,3%), οι Θεολόγοι ΠΕ01 (210 και 5,74% επί των αποχωρήσεων) και τέλος οι Αγγλικής Φιλολογίας ΠΕ06 (183 και 5% επί των αποχωρήσεων).

Για τη Δευτεροβάθμια τα στοιχεία των αποχωρήσεων είναι τα εξής:

Από το 2010 οι συνολικές αποχωρήσεις των εκπαιδευτικών από όλη την εκπαίδευση ξεπερνούν κατά πολύ τις 46.000 και αυτό είναι φανερό καθώς παρόλο που εφαρμόστηκαν διάφοροι κόφτες για τον περιορισμό προσωπικού (συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, αύξηση ωραρίου εκπαιδευτικών, κατάργηση υπευθύνων βιβλιοθηκών, κατάργηση μείωσης ωραρίου υπευθύνων Εργαστηρίων Φυσικών Επιστημών και Πληροφορικής, αύξηση μαθητών ανά τμήμα, κλπ), οι ενεργοί αναπληρωτές της τρέχουσας χρονιάς είναι πάνω από 44.000!

Τα τελευταία χρόνια, οι ελαστικές μορφές εργασίας αυξάνονται συνεχώς στη δημόσια εκπαίδευση

Μέσα σε μια πενταετία (2016-2021) οι προσλήψεις αναπληρωτών αυξήθηκαν κατά 156%! Οι ελαστικές μορφές εργασίας αυξάνονται συνεχώς στη Δημόσια εκπαίδευση με τους αναπληρωτές να αποτελούν πλέον σχεδόν το 26% επί του συνόλου των υπηρετούντων εκπαιδευτικών.

Το σχολικό έτος 2011-2012 το ποσοστό των αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών επί των μόνιμων εκπαιδευτικών ήταν 8%, για να φτάσουμε το 2015-2016 στο 14%, ενώ για τη νέα σχολική χρονιά το ποσοστό θα είναι στο τέλος της χρονιάς περίπου 26%.

Έτσι η αναλογία μόνιμου και ελαστικά εργαζόμενου προσωπικού (αναπληρωτές-ωρομίσθιοι) μεταβάλλεται κάθε χρόνο και περισσότερο υπέρ των αναπληρωτών, δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο το εργασιακό μοντέλο που αργά και συστηματικά εμπεδώνεται στις σχολικές μονάδες.

Καθόλου τυχαία στην τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ «Για ένα λαμπρό μέλλον της εκπαίδευσης στην Ελλάδα» (2018) το ζήτημα των διορισμών και της διαχείρισης του εκπαιδευτικού προσωπικού έχει κεντρική θέση. Το παρακάτω απόσπασμα είναι ενδεικτικό της αντίληψης που έχει για το θέμα της στελέχωσης των σχολείων με εκπαιδευτικούς και για τον τρόπο επίλυσής του:

«Η επίλυση του προβλήματος των λιγότερων οργανικών θέσεων ήταν ευφυής (!) και από διοικητική και από οικονομική άποψη. Η εναλλακτική λύση ήταν η χρήση αναπληρωτών εκπαιδευτικών, με τη συμφωνία και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. (…) Δεν μισθοδοτούνται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, κι έτσι –από μια μακροοικονομική άποψη- δεν αποτελούν μια επιπλέον μακροχρόνια επιβάρυνση του εθνικού προϋπολογισμού».

Ο ΟΟΣΑ προχωράει και παραπέρα: «Οι ελληνικές αρχές πρέπει να χρησιμοποιήσουν την κρίση για την εφαρμογή μακροπρόθεσμων λύσεων, οι οποίες ενδέχεται να μην είναι διαθέσιμες υπό διαφορετικές συνθήκες. Δύο τέτοιες πιθανές λύσεις είναι: α. Εισαγωγή πολλών κατηγοριών δημοσίων υπαλλήλων, παράλληλα με την κατηγορία των οργανικών θέσεων, και β. Αλλαγή των ισχυόντων κανόνων όσον αφορά την απασχόληση των δημοσίων υπαλλήλων».

Και βέβαια η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΙΘ, ως «καλός μαθητής» του ΟΟΣΑ, υπακούει και αρνείται το βασικό αίτημα της εκπαιδευτικής κοινότητας για μόνιμους διορισμούς φέτος τουλάχιστον 20.000 εκπαιδευτικών.

Πηγή: efsyn.gr, Χρήστος Κάτσικας

πηγη: ergasianet.gr