Δημήτρης Σταμούλης

Αντιδραστική τομή από ΝΔ, «συνενοχή» ΣΥΡΙΖΑ

Από το γαϊτανάκι της αντιπαράθεσης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ προκύπτουν αποκαλυπτικά στοιχεία για τη συνενοχή των δύο κυρίαρχων πόλων του αστικού πολιτικού συστήματος, όσον αφορά τα εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Από τη μια υπάρχει η υποκρισία της ΝΔ ότι το νομοσχέδιο «αποκαθιστά αδικίες» και «καταργεί αναχρονιστικές ρυθμίσεις», αναφερόμενη βέβαια σε εργατικά δικαιώματα κατακτημένα με αίμα, θυσίες και σκληρούς αγώνες δεκαετιών!
Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ εντελώς υποκριτικά κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «κήρυξε τον πόλεμο στους εργαζόμενους», καθώς ο δρόμος για την αντιδραστική τομή Χατζηδάκη έχει στρωθεί από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, και του ΣΥΡΙΖΑ. Για του λόγου το αληθές ο ΣΥΡΙΖΑ πρόσφατα ζήτησε την κήρυξη ως υποχρεωτικής της κλαδικής ΣΣΕ των ξενοδοχοϋπαλλήλων, που προβλέπει κατά τη θερινή και χειμερινή τουριστική σεζόν, εφόσον η πληρότητα του ξενοδοχείου υπερβαίνει το 70%, 9ωρη εργασία χωρίς καμιά πρόσθετη αμοιβή, και κατά τις ημέρες ανάπαυσής τους, τις Κυριακές και τις αργίες!

Στην ίδια κατάπτυστη σύμβαση είχε βάλει την υπογραφή της και η Ε. Αχτσιόγλου ως υπουργός Εργασίας. Επιπλέον, ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε κάνει τίποτα για να καταργήσει την πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία της «υπερεργασίας» με διευθυντικό δικαίωμα, έως και 5 ώρες την εβδομάδα, είχε αυξήσει τις εργάσιμες Κυριακές με το περίφημο άρθρο 50 του νόμου 4472/2017, που έδωσε δυνατότητα για λειτουργία των καταστημάτων ακόμη και όλες τις Κυριακές του χρόνου σε κάποιους νομούς. Ενώ με δική του διάταξη (2018), επιβλήθηκε διάταξη που απαιτεί για τη λήψη απεργιακής απόφασης από σωματείο απαρτία συνέλευσης του 1/2 των οικονομικά τακτοποιημένων μελών, από το 1/3 (στην πρώτη Γενική Συνέλευση) έως το 1/5 (στην τρίτη Γενική Συνέλευση) που απαιτούνταν μέχρι πρότινος.

1 Κατάργηση 8ωρου/5ήμερου, επιβολή 10ωρου/50ωρου μέσω ατομικής «διευθέτησης του χρόνου εργασίας»

Με τη λεγόμενη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας» οι εργαζόμενοι θα εξαναγκάζονται από τον εργοδότη να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις, όπου θα αποδέχονται την ημερήσια εργασία έως και 10 ώρες για συγκεκριμένη περίοδο, που η επιχείρηση έχει φόρτο εργασίας. Αυτές οι επιπλέον ώρες θα καταγράφονται σε «τράπεζα χρόνου». Όσο και να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ο υπουργός Εργασίας ότι «δεν καταργείται το 8ωρο», ουσιαστικά γίνεται κουρέλια. Ενώ με τις ατομικές συμβάσεις, επιφέρεται νέο χτύπημα στον αγώνα για επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων.
Ο παραπάνω εργάσιμος χρόνος δεν θα επιστρέφεται όποτε το επιθυμεί ο εργαζόμενος. Ο «οικογενειακός προγραμματισμός» που επικαλείται η κυβέρνηση είναι «παραμύθι». Αυτός που θα επιλέγει πότε και πώς θα επιστραφεί είναι ο εργοδότης μέσα σε διάστημα έξι μηνών. Η κυβέρνηση διαδίδει εδώ μια καραμπινάτη απάτη στα «Non paper» που διακινεί στα ΜΜΕ. Μιλά για «4ήμερη εργασία 10 ωρών την κάθε μέρα και καμία ώρα απασχόλησης την Παρασκευή». Είναι ψέμα! Κανένας βιομήχανος όταν έχει φόρτο εργασίας, δεν θα «χαρίσει» καμιά Παρασκευή. Θέλει τον εργάτη πάνω από τη μηχανή 5 μέρες, 50 ώρες! Το 4ήμερο λοιπόν θα προκύψει σε εύθετο χρόνο, δεν θα είναι βεβαίως με off την Παρασκευή και, ασφαλώς, χωρίς αυτός ο χρόνος να καθοριστεί από τις ανάγκες του εργαζόμενου αλλά από τις «υποχρεώσεις» του εργοδότη.

2 Φθηνότερες υπερωρίες για το κεφάλαιο

Η κυβέρνηση προβάλει «θετικά» την αύξηση των επιτρεπόμενων υπερωριών στις 150 ώρες το χρόνο και την εξίσωση σε βιομηχανία και λοιπούς κλάδους, τονίζοντας ότι «έτσι συμβαίνει στην Ευρώπη». Μάλιστα διατείνεται ότι αυτή η αλλαγή θα είναι προς όφελος των… εργαζομένων, που θα έχουν την ευκαιρία να αυξήσουν το εισόδημά τους!
Ποια είναι όμως η αλήθεια; Σήμερα οι επιτρεπόμενες (νόμιμες) υπερωρίες είναι 96 ώρες/έτος στη βιομηχανία και 120 ώρες/έτος στις μη βιομηχανικές επιχειρήσεις. Το σύστημα αμοιβής των υπερωριών δεν αλλάζει, που σημαίνει ότι κάθε ώρα υπερωρίας πάνω από τις 9 (σ.σ. η 9η ώρα ημερησίως θεωρείται υπερεργασία, αμείβεται με 20% επιπλέον, και επιβάλλεται με εργοδοτικό δικαίωμα) θα πληρώνεται με ημερομίσθιο προσαυξημένο κατά 40%. Έτσι οι βιομήχανοι θα έχουν στη διάθεσή τους έως και 156 ώρες επιπλέον με +40% επιβάρυνση, όταν με το υφιστάμενο καθεστώς η υπέρβαση των 120 ωρών νόμιμης υπερωρίας ετησίως αμείβεται με προσαύξηση 60%, ενώ στις μη νόμιμες υπερωρίες, η προσαύξηση φτάνει στο 80%. Όσο για την προσαύξηση 120% που προβλέπει το νομοσχέδιο για τις πάνω από 150 ώρες υπερωριών είναι «δώρο άδωρο» για τους εργάτες, αφού ο εργοδότης θα είναι ικανοποιημένος και με το παραπάνω με την κυβερνητική ρύθμιση των 150 ωρών, έχοντας ήδη αξιοποιήσει και τη διευθέτηση εργασίας…

3 Πολλαπλά χτυπήματα κατά απεργιών, απώτερη επιδίωξη η «κατάργησή» τους

Ακόμα πιο αντεργατικό και από τις αρχικές εξαγγελίες του υπουργείου Εργασίας είναι το νομοσχέδιο, παρουσιάζοντας δύο άκρως αντιδραστικές «καινοτομίες». Την «απαγόρευση παράνομης απεργίας» και την «αστική ευθύνη συνδικαλιστών». «Άλλο απεργία και άλλο παρανομία! Την αστική ευθύνη των συνδικαλιστών τη θεσπίζουμε για περιπτώσεις, όπως αυτή του κ. Νταλακογεώργου και της ΠΕΝΕΝ που ενώ είχε κριθεί η απεργία παράνομη, έβαλαν μπλόκο στο λιμάνι του Πειραιά». Με τη φράση του αυτή στη βουλή ο Κ. Χατζηδάκης συμπυκνώνει τη στρατηγική επιδίωξη κυβέρνησης και κεφαλαίου να ξεμπερδεύει και με την ανυπακοή ταξικών σωματείων.

Η κυβέρνηση θέλει να επιβάλλει ότι εάν κριθεί παράνομη στα δικαστήρια απεργία ή στάση εργασίας (αυτό πρακτικά συμβαίνει με το 90% των απεργιών!) που έχει κηρυχθεί από πρωτοβάθμιο σωματείο, δεν θα επιτρέπεται, η κήρυξη απεργίας από την αντίστοιχη δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση για το ίδιο θέμα.

Επιπλέον, προσθέτουν και διάταξη σύμφωνα με την οποία «τόσο οι συνδικαλιστές που πραγματοποιούν καταλήψεις, αποκλεισμούς, ή ασκούν βία, εμποδίζοντας τους εργαζόμενους που δεν συμμετέχουν στην απεργία να εργαστούν, όσο και η συνδικαλιστική τους οργάνωση, θα έχουν αστική ευθύνη». «Βία» βέβαια βαφτίζουν την περιφρούρηση της απεργίας και όχι την απεργοσπασία με την αρωγή των ΜΑΤ! Αξίζει δε να επισημανθεί ότι «η ευθύνη δεν βαραίνει το σύνολο των μελών του ΔΣ αλλά εκείνους που προβαίνουν σε αυτές τις πράξεις». Δηλαδή στοχοποιούν ειδικά τους ταξικούς συνδικαλιστές που συμμετέχουν πρωτοπόρα στις απεργίες. Από την άλλη οι εργοδότες θα μπορούν να απαιτούν καταβολή αποζημίωσης μετά από άσκηση αγωγής ως… θιγόμενη επιχείρηση.

Η κυβέρνηση στο όνομα της «προστασίας του κοινωνικού συνόλου» από τις απεργίες στην κοινή ωφέλεια θέλει να επιβάλλει την «υποχρέωση παροχής εγγυημένης υπηρεσίας στο 1/3 της συνήθως παρεχόμενης». Δηλαδή να βγάλει τους μισούς κλάδους εργασίας εκτός απεργιών! Με άλλα άρθρα, περιορίζουν τη δυνατότητα κήρυξης απεργίας αλληλεγγύης προς εργαζομένους σε άλλες επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις, και υποχρεώνονται όσες συνδικαλιστικές οργανώσεις κηρύσσουν απεργία σε Δημόσιο, ΟΤΑ, ΝΠΣΣ και φορείς, υπηρεσίες, οργανισμούς και επιχειρήσεις του Δημοσίου, να υποβάλουν στον ΟΜΕΔ αίτηση διεξαγωγής «δημοσίου διαλόγου» για τα αιτήματα της απεργίας, με νέο όρο, όσο διαρκεί ο «δημόσιος διάλογος», να αναστέλλεται το απεργιακό δικαίωμα!

Η «απαγόρευση παράνομης απεργίας» και η «αστική ευθύνη» σε βάρος ταξικών συνδικαλιστών που προστέθηκαν στο νομοσχέδιο δείχνουν πόσο αντιδραστικό είναι

4 Χειραγώγηση και ασφυκτικός έλεγχος των σωματείων

Θεσπίζεται υποχρεωτική εγγραφή-φακέλωμα των συνδικαλιστικών οργανώσεων σε ηλεκτρονικό μητρώο (ΓΕΜΗΣΟΕ). Κάνοντας λόγο ψευδεπίγραφα για «διαφάνεια στον συνδικαλισμό», το νομοσχέδιο επιδιώκει την καθιέρωση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για απόφαση απεργίας ή εκλογή ΔΣ, που βαφτίζεται «δυνατότητα συμμετοχής των εργαζομένων εξ αποστάσεως». Όσα σωματεία δεν θα υπακούουν θα έχουν «συνέπειες» αφού θα «συναρτάται η ενημέρωση του συστήματος με τη δυνατότητα χρηματοδότησης, άσκησης των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων όπως της κήρυξης απεργίας και της συμμετοχής της συνδικαλιστικής οργάνωσης σε συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά και την προστασίας των συνδικαλιστικών στελεχών»!

5 Περισσότεροι κλάδοι εργαζομένων θα δουλεύουν τις Κυριακές

Διευρύνονται οι κλάδοι στους οποίους επιτρέπεται η λειτουργία τις Κυριακές, και πάλι στο όνομα των «ισχυόντων στις χώρες της ΕΕ». Πρόκειται για κρίσιμους για τις ανάγκες αναπαραγωγής του κεφαλαίου κλάδους όπως ταχυμεταφορές, παραγωγή υγειονομικών ειδών και διανομή φαρμάκων, logistics, κέντρα κοινών υπηρεσιών ομίλων επιχειρήσεων (λογιστήρια), τηλεφωνικά κέντρα, παραγωγής έτοιμου σκυροδέματος και λατομείων, κέντρα δεδομένων. Ενώ με άδεια του ΣΕΠΕ, υπάρχει η δυνατότητα για άλλους τέσσερις τομείς υπηρεσιών να μπορούν να λειτουργούν Κυριακές.

6 Κατάργηση ΣΕΠΕ, θέσπιση «Ανεξάρτητης Αρχής»

Το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, που έτσι κι αλλιώς υποτυπωδώς λειτουργεί όντας υποστελεχωμένο και χωρίς κατεύθυνση να «χτυπά» την εργοδοτική ασυδοσία και παρανομία σε σταθερή και ευρεία βάση κλάδων και χώρων εργασίας, μετατρέπεται σε «Επιθεώρηση Εργασίας». Θα είναι «Ανεξάρτητη Αρχή», κατά το πρότυπο της ΑΑΔΕ, και θα έχει «λειτουργική ανεξαρτησία και διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια». Eπιδιώκουν έναν θεσμό «ανεπηρέαστο» από δήθεν πολιτικές πιέσεις, αλλά κυρίως από τις εργατικές διεκδικήσεις. Η λειτουργική του αυτονομία, προβλέπει έναν διοικητή και μια διοικούσα επιτροπή η οποία στην πραγματικότητα θα αποτελείται από τεχνοκράτες που με έμμεσο τρόπο θα μπορούν να καθορίζονται από τον υπουργό Εργασίας και τη Βουλή. Τον μετατρέπουν απλά σε έναν εισπρακτικό μηχανισμό «ελέγχου» της τυπικής νομιμότητας στους χώρους δουλειάς, αλλά και «απρόσβλητο» από τα δίκαια εργατικά αιτήματα και διεκδικήσεις.

7 Η ψηφιακή κάρτα όπλο για την επιβολή της ελαστικής εργασίας

Η ψηφιακή κάρτα εργασίας παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως «εγγύηση» για την τήρηση του ωραρίου των εργαζομένων και την αμοιβή τυχόν υπερωριών, και εργαλείο «πάταξης της μαύρης εργασίας». Πολλοί χώροι εργασίας έχουν ήδη τέτοιες κάρτες. Αλλά σχεδόν σε καμιά των περιπτώσεων δεν οδηγούν σε καταγραφή και πολύ περισσότερο σε πληρωμή υπερωριών! Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κλάδος των τραπεζών. Επίσης το πρόβλημα του ΣΕΠΕ δεν ήταν ο έλεγχος των «εργοδοτικών τρικ», αλλά το αν γίνονται και πόσοι έλεγχοι στους χώρους δουλειάς. Η βασική αποστολή της ψηφιακής κάρτας είναι όπως ο ίδιος ο Κ. Χατζηδάκης δήλωσε στη βουλή, να αποτελέσει το «κλειδί για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων […] της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και της εξίσωσης των υπερωριών σε βιομηχανία και υπηρεσίες». Ένα όπλο δηλαδή για την πιο αποτελεσματική εφαρμογή της ελαστικοποίησης της εργασίας, και αξιοποίησής της στη λεγόμενη «τράπεζα χρόνου» με τα 10ωρα-50ωρα.

8 Γενίκευση τηλεργασίας, αόριστα «δικαιώματα» για τους εργαζόμενους

Με το νομοσχέδιο αποδεικνύεται ότι η τηλεργασία ήρθε για να μείνει μετά την πανδημία. Θεσπίζεται δυνατότητα μονομερούς επιβολής της από τους εργοδότες στο όνομα της προστασίας της δημόσιας υγείας. Ό,τι αναφέρεται για τα δικαιώματα των εργαζομένων (κόστος συντήρησης του εργοδότη, δικαίωμα αποσύνδεσης κ.α.) είναι τόσο αόριστο όσον αφορά το πώς θα τηρούνται στην πράξη, που πιο πολύ ακούγονται ως υποσχέσεις. Κι όλα αυτά πάντα με ατομικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις. Ήδη χιλιάδες εργαζόμενοι βίωσαν την τηλεργασία εν μέσω πανδημίας, χωρίς δικαίωμα στην αποσύνδεση, με όλα τα έξοδα δικά τους, με διάχυση του εργάσιμου στον ελεύθερο χρόνο και μετατροπή της οικίας σε χώρο εργασίας.

Αντεργατικές «πατέντες», ευρεσιτεχνίες όλες της ΕΕ

«Οι ρυθμίσεις που φέρνουμε με το νομοσχέδιο δεν είναι ελληνικές πατέντες, αλλά εφαρμόζονται σε προηγμένες χώρες της Ευρώπης και του κόσμου (…) μεταφέρουμε επιτυχημένες ευρωπαϊκές πρακτικές σε μια σειρά από θέματα όπως υπερωρίες, λειτουργία κλάδων τις Κυριακές, διευθέτηση χρόνου εργασίας». Οι ισχυρισμοί Χατζηδάκη δείχνουν ότι η κυβέρνηση υιοθετεί ό,τι πιο αντεργατικό έχει στη στρατηγική της εδώ και χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση, που λειτουργεί ως συλλογικός εκφραστής του κεφαλαίου, «βγάζοντας» γραμμή, ντιρεκτίβες και νομοθετικά πλαίσια υπέρ του.

Από το 2003, με την Οδηγία 2003/88, η ΕΕ έχει πάψει να αναγνωρίζει το 8ωρο ως ανώτατο όριο της εργάσιμης ημέρας. Είναι η πρώτη που νομοθέτησε τη λεγόμενη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας», δίνοντας τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις να καταργήσουν κατά βούληση τον ημερήσιο σταθερό χρόνο εργασίας. Γενικεύτηκε η ελαστική απασχόληση, αυξήθηκαν οι υπερωρίες, και ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας πλέον υπολογίζεται ως «μέσος όρος» στη διάρκεια 6 ή/και 12 μηνών, επιτρέποντας έτσι δουλειά μέχρι και 13 ώρες την ημέρα, χωρίς πληρωμή υπερωριών. Αλλά και με τον «Ευρωπαϊκό Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων» του Γκέτεμποργκ (2017) προβλέπεται «…να διασφαλίζεται η αναγκαία ευελιξία για τους εργοδότες ώστε να μπορούν να προσαρμόζονται γρήγορα στις μεταβολές της οικονομικής συγκυρίας», «να προάγονται καινοτόμες μορφές εργασίας» και «να διευκολύνεται η επαγγελματική κινητικότητα».

ΕΕ και κυβερνήσεις μαζί προωθούν και επιβάλλουν τον σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα στις χώρες-μέλη. Η κυβέρνηση της ΝΔ όπως και η πρότερη του ΣΥΡΙΖΑ και οι προκάτοχοί τους ακολούθησαν πιστά την ευρωπαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου σε βάρος του κόσμου της εργασίας. Από αυτή την άποψη οι ευθύνες για το άθλιο μέλλον που διαμορφώνουν για τους εργαζόμενους βαρύνουν και τους εγχώριους κυβερνώντες και την ΕΕ.

ΠΗΓΗ: prin.gr

του Βασίλη Λιόση

Δεν είμαι φιλόλογος και είναι αυτονόητο πως δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να κρίνω το γραπτό ενός μαθητή στο μάθημα της Έκθεσης. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν δικαιούμαι, όπως και όλοι μας άλλωστε, να ασκήσω (ασκήσουμε) κριτική στο θέμα που επιλέχθηκε για τις Πανελλαδικές. 

Πρόκειται για ένα θέμα με σκληρό ιδεολογικό πυρήνα που έχει τις βάσεις του στο μεταμοντέρνο κύμα και τον Φουκουγιάμα. Οι μεν πρώτοι μίλησαν για την κατάρρευση των μεγάλων αφηγήσεων προάγοντας τον αγνωστικισμό και μία ιδεολογική κουρελού, ο μεν δεύτερος βιάστηκε να αναγγείλει το τέλος της ιστορίας με το «περίφημο» πόνημά του «Το Τέλος της Ιστορίας και ο Τελευταίος Άνθρωπος» που πολυδιαφημίστηκε, περίπου τρεις δεκαετίες πριν, με τον πιο εντατικό τρόπο που θα μπορούσε αυτό να γίνει. 

Κατά πρώτο, υποτίθεται πως τόσο ένα θέμα που επιλέγεται για τις πανελλαδικές εξετάσεις όσο και αυτά που γράφει ένας μαθητής δεν πρέπει να είναι ιδεολογικά χρωματισμένα, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο αυτό δεν συνέβη. 

Κατά δεύτερο, το κείμενο έχει μία σοβαρότατη ιστορική ανακρίβεια με βάση την οποία «Προβλέψεις που αναστάτωσαν γενιές δεν επαληθεύτηκαν ποτέ». Το ερώτημα που αναφύεται είναι απολύτως νόμιμο: Για ποιες προβλέψεις μιλάμε; Γιατί πρόβλεψη υποτίθεται ότι κάνει και η αστρολογία, προβλέψεις κάνουν και οι κοινωνικές επιστήμες και είναι σαφές πως αυτοί που επέλεξαν το εν λόγω θέμα δεν είχαν στο μυαλό τους τα ζώδια. Επιπλέον, οι ιδέες όταν μετασχηματίστηκαν σε υλική δύναμη άλλαξαν τον κόσμο και αυτό δεν επιδέχεται καμία απολύτως αμφισβήτηση. Διαφορετικά θα είχαμε μείνει στο δουλοκτητικό σύστημα ή στον Μεσαίωνα. Δεν θα είχε προκύψει η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός, η γαλλική επανάσταση, η ρωσική επανάσταση, η επανάσταση του 1821, η αμερικανική επανάσταση και πολλά ακόμη ιστορικά γεγονότα που έκαναν πραγματικότητα την έννοια της προόδου. Διαφορετικά, δεν θα είχαμε κοινωνική ασφάλιση, συντάξεις και μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, οκτάωρο, δίκαιο που τιμωρεί κοινωνικές αδικίες (όσο αυτό συμβαίνει), χώρες που έφυγαν από το ελεεινό καθεστώς της αποικιοκρατίας. Βεβαίως, σήμερα που μιλάμε έχουμε ένα τεράστιο ιστορικό πισωγύρισμα, μόνο που αυτό το επιβάλλουν ακριβώς αυτοί οι κύριοι που μιλάνε για το τέλος των μεγάλων αφηγήσεων.  

Κατά τρίτο, θα πρέπει όσοι επέλεξαν το συγκεκριμένο θέμα να έχουν υπόψη τους πως ο Φουκουγιάμα έχει πλέον αναθεωρήσει τον ίδιο του τον εαυτό και μάλιστα λέει πως προβλέπει την επιστροφή του σοσιαλισμού! Ναι ο Φουκουγιάμα το λέει αυτό, όχι κάποιος «κολλημένος» μαρξιστής.  

Οι κύριοι που επέλεξαν, λοιπόν, το φετινό θέμα της Έκθεσης είχαν σαφέστατη ιδεολογική στόχευση. Είναι εναρμονισμένοι με τα κυρίαρχα ιδεολογικά και πολιτικά προτάγματα και ως εκ τούτου είναι ασυνεπείς και υποκριτές. Γιατί το υποτιθέμενο τέλος των μεγάλων αφηγήσεων, υποστηρίζεται μέσω μίας αφήγησης: αυτή που μας λέει ότι δεν υπάρχουν αφηγήσεις! 

Εν τέλει, τι μας δείχνουν όλα αυτά; Ότι παρόλη την υποχώρηση των κοινωνικών οραμάτων, παρόλο το ιστορικό πισωγύρισμα που βιώνουμε εδώ και ορισμένες δεκαετίες, παρόλη την κατίσχυση του θατσερικού δόγματος «δεν υπάρχει κοινωνία, μόνο άτομα», κάποιοι φοβούνται γιατί γνωρίζουν πολύ καλά πως η ιστορία έχει νομοτέλειες όσο κι αν σχίζουν τα ιμάτιά τους για το αντίθετο. Και φοβούνται πως όταν ο καιρός θα έχει γυρίσματα, τότε θα αναζητούν εναγωνίως κρυψώνες, ευνόητο για ποιους λόγους…

Υ.Γ.: Τι έκπληξη στα αλήθεια το κείμενο να έχει επιλεγεί από την «Καθημερινή»!

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Ξεκίνησε και εξελίσσεται με απόλυτη επιτυχία η 24ωρη Πανελλαδική απεργία των Ναυτεργατών σε όλες τις κατηγορίες πλοίων και σε όλα τα λιμάνια της χώρας μας.

Η απεργία και αυτή όπως και οι προηγούμενες 3/6 και 10/6, μετά από προσφυγή του ΣΕΕΝ στο Πρωτοδικείο Πειραιά κηρύχθηκε παράνομη....

Το γεγονός αυτό αποδείχνει την άμεση εμπλοκή των δικαστηρίων και των αποφάσεών τους στην κατεύθυνση στοχοποίησης και ποινικοποίησης των δίκαιων εργατικών διεκδικήσεων που στρέφονται ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Αυτή την φορά η άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης προς τις δικαστικές αρχές βρήκε και πάλι ευήκοα ώτα με αποτέλεσμα οι απεργίες που είχαν ανακοινωθεί στην μέση εκπαίδευση και τα ΜΜΜ να κηρυχθούν συλλήβδην ως παράνομες...

Η μεθόδευση αυτή αποτελεί δείγμα γραφής για την επόμενη μέρα εάν ψηφιστεί το αντεργατικό - αντισυνδικαλιστικό τερατούργημα πώς η κυβέρνηση θα αντιμετωπίζει συνολικά τις εργατικές διεκδικήσεις και πρωτίστως το κορυφαίο δικαίωμα της απεργίας!

Σημειώνουμε ότι όπως και στην απεργία στις 10 Ιούνη έτσι και στην σημερινή κυβέρνηση - ΥΕΝ - εφοπλιστές δεν προχώρησαν στον σχεδιασμό έκδοσης εισιτηρίων και της μετακίνησης των οδηγών Φ/Γ και Ι.Χ αυτοκινήτων με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ιδιαίτερη παρουσία του επιβατηγού κοινού στο λιμάνι του Πειραιά.

Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτή την ώρα απόπειρα υπονόμευσης της απεργίας μας από πλευράς των εφοπλιστών σε πλοία της γραμμής Πάτρας - Ιταλίας, όπου εκεί καλούν τους επιβάτες να προσέλθουν στο λιμάνι και τους διαβεβαιώνουν ότι θα γίνουν κανονικά τα δρομολόγια!

Σε παράσταση διαμαρτυρίας των Σωματείων μας στον Λιμενάρχη (Πάτρας) αυτός δήλωσε ότι αναμένεται να κατέλθει στο λιμάνι ο αρμόδιος εισαγγελέας......

Στα πλαίσια αυτά η περιφρούρηση της απεργίας ήταν και είναι ισχυρή και μαζική, κυρίως από τις δυνάμεις της ΠΕΝΕΝ και των Σωματείων του ΠΑΜΕ, στο λιμάνι του Πειραιά που αποτελεί και το κέντρο της απεργίας των Ναυτεργατών.

Υπενθυμίζουμε ότι στην απεργία της ΠΕΝΕΝ στις 3/6/2021 είχαν κινητοποιηθεί συντονισμένα οι δυνάμεις ΥΕΝ - Λιμενικού Σώματος - εφοπλιστών εκδίδοντας χιλιάδες εισιτήρια με σκοπό να διαμορφώσουν σκηνικό κοινωνικού αυτοματισμού ενώ στην όλη επιχείρηση καθοριστικό ρόλο είχαν τα συστημικά ΜΜΕ!!

Σήμερα ο σκληρός αντιδραστικός πυρήνας αυτών των μέσων ενημέρωσης, με προεξάρχοντα τον ΣΚΑΙ, ασκούσαν κριτική στον Πλακιωτάκη γιατί επέτρεψε να πραγματοποιηθεί μια παράνομη απεργία και βέβαια ξεσπώντας και βγάζοντας χολή κατά της ΠΕΝΕΝ!

Έκαστος εφ' ω ετάχθη....

Σε ότι αφορά την ΠΕΝΕΝ, τόσο στο παρελθόν, αλλά και σήμερα και αύριο μπροστά στο δίλημμα υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων ή πειθάρχηση στις δικαστικές αποφάσεις η θέση μας θα παραμένει μία και αμετακίνητη, βάζουμε μπροστά τα εργατικά προβλήματα και δικαιώματα, δεν υποχωρούμε και δεν υποκύπτουμε στους μηχανισμούς του κράτους!

Συνεχίζουμε την περιφρούρηση της απεργίας μέχρι την λήξη της στον Πειραιά και σε όλα τα λιμάνια της χώρας μας.

Χαιρετίζουμε την καθολική συμμετοχή των μελών μας και στην σημερινή απεργία, μαζί και όλων των Ναυτεργατών, σχεδιάζουμε και οργανώνουμε τα επόμενα αγωνιστικά μας βήματα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Με αφορμή το αντεργατικό κυβερνητικό νομοσχέδιο που βάζει ταφόπλακα στα εργασιακά διαλύοντας τα εναπομείναντα εργατικά δικαιώματα, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά κάλεσε σε έκτακτο Δ.Σ για απόφαση κήρυξης απεργίας.

Η ΠΕΝΕΝ συμμετέχει στην Διοίκηση του ΕΚΠ με 3 αντιπροσώπους με τον συνδυασμό Ταξική Εργατική Συσπείρωση (ΤΕΣ).

Η ΤΕΣ πρότεινε ένα οργανωμένο σχέδιο πολύμορφων δράσεων και κινητοποιήσεων, την κήρυξη γενικού συναγερμού ενάντια στο νομοσχέδιο που γυρίζει πολλές δεκαετίες πίσω τον εργατικό κόσμο και με όλες τις δυνάμεις μας να στείλουμε το αντεργατικό αυτό νομοσχέδιο στον κάλαθο των αχρήστων.

Η πρότασή μας για καθημερινές κινητοποιήσεις, με πορείες προς την Βουλή, με 48ωρη απεργία πριν και κατά την ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου ανάλογες με την σφοδρή επίθεση που δέχονται τα εργατικά δικαιώματα απορρίφθηκε από τις άλλες δυνάμεις.

   Με μεγάλη μας έκπληξη ακούσαμε την τοποθέτηση της ΔΕΣΚ (ΠΑΜΕ) που έχει και την πλειοψηφία στο ΕΚΠ για μια 24ωρη απεργία την ημέρα της ψήφισης του νομοσχεδίου. Πρόταση και στάση που είναι αναντίστοιχη των αλλαγών που προωθεί το επίμαχο νομοσχέδιο και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί όχι μόνο να εμποδίσει την κατάθεση του, άλλα ούτε καν να εκφράσει την δυναμική δυσαρέσκεια των εργαζόμενων απέναντι σε αυτές τις πολιτικές .

   Όλο το προηγούμενο διάστημα όπως και τώρα η Τ.Ε.Σ σταθερή στις θέσεις της οργάνωσε περιοδείες για ενημέρωση, επισκέψεις σε πλοία και χώρους δουλειάς, συνεδριάσεις Δ.Σ και συσκέψεις.

Από την άλλη οι παρατάξεις ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ Βασιλόπουλος) και ΕΠΑΚ (ΠΑΣΚΕ) αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στην συνεδρίαση του Δ.Σ του ΕΚΠ δηλώνοντας συμπόρευση με την γραμμή και τις αποφάσεις της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ, έτσι η απόφαση για απεργία στις 3/6/2021 λήφθηκε από τις παρατάξεις ΔΕΣΚ (ΠΑΜΕ) και ΤΕΣ (ΠΕΝΕΝ), αφού προηγουμένως λίγες μέρες πριν είχε πραγματοποιηθεί για τον ίδιο λόγο ευρεία σύσκεψη σωματείων του Εργατικού Κέντρου Πειραιά στην πλατεία Κοραή, όπου αξίζει να σημειωθεί τόσο από την πλευρά μας όσο και από άλλους εκπρόσωπους σωματείων, κυρίως των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, αναδείχτηκε ο υπονομευτικός ρόλος της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ και καταλήχθηκε ότι η απεργία αυτή δεν τίθεται υπό διαπραγμάτευση με την ηγεσία της ΓΣΕΕ και τις αποφάσεις της.

Τελικά όμως τελευταία στιγμή οι δυνάμεις της ΔΕΣΚ αποφάσισαν συμπόρευση με τις δυνάμεις της ΓΣΕΕ, γράφοντας στα παλιότερα των υποδημάτων αποφάσεις σωματείων και τον ρόλο των εργαζομένων.  

Στην συνεδρίαση του Δ.Σ του ΕΚΠ στις 11/6/2021 ο Πρόεδρος της Ένωσης Μαγείρων Γ. Αντωνόπουλος και μέλος της ΔΕΣΚ (ΠΑΜΕ) έκανε μια άθλια επίθεση στην πρεμούρα του να κατηγορήσει την ΠΕΝΕΝ για την σταθερή και άτεγκτη στάση της όσον αφορά την 24ωρη απεργία στις 3 Ιούνη, που δεν την απέσυρε για να αλλάξει ημερομηνία και με όλες τις δυνάμεις της συνέχισε μόνη της στην πραγματοποίησή της στην ημερομηνία που είχε προαποφασισθεί. Η θέση μας αυτή καθορίστηκε και συμφωνήθηκε με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ και όλων των αγωνιστικών δυνάμεων στα συνδικάτα, να δοθεί η μάχη για να μην έρθει στην Βουλή το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη.

Η βρώμικη επίθεσή του στην ΠΕΝΕΝ αποσκοπούσε να συγκαλύψει ότι στην ουσία έγιναν ουρά της ΓΣΕΕ, μάζεψαν πίσω άρον - άρον την απεργία και έδωσαν ρόλο ηγέτη στην ΓΣΕΕ!

Έχει το θράσος ο Αντωνόπουλος όχι μόνο να ασκεί κριτική στην ΠΕΝΕΝ και στους αγώνες της αλλά να κάνει και ονομαστικές αναφορές σε εμάς μεταξύ άλλων, όταν ο ίδιος 15 χρόνια στο Σωματείο των Μαγείρων σε κάθε κινητοποίηση με το ΠΑΜΕ και στον χώρο μας, το μόνο που έχει καταφέρει είναι να κουβαλάει σε αυτήν το σαρκίο του! Η γύμνια του όμως δεν μπορεί να συγκαλυφθεί κάτω από τα πανό και τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Αυτή είναι η απήχησή του στους μαγείρους στα όσα χρόνια είναι Πρόεδρος!

Το χειρότερο για αυτόν και το αποδεικνύει σε κάθε περίπτωση είναι ότι το αμαρτωλό εργοδοτικό -

συνδικαλιστικό του παρελθόν δεν λέει να το ξεχάσει παρά την ένταξή του στο ΠΑΜΕ. Δυστυχώς για αυτόν δεν έχει στο ελάχιστο καταφέρει να απογαλακτιστεί από το εφοπλιστόδουλο μοντέλο που είχε υπηρετήσει....Οι επιθέσεις του κατά της ΠΕΝΕΝ δείχνουν ηθική, πολιτική και συνδικαλιστική κατάπτωση και καμιά συμμαχία του με το ΠΑΜΕ δεν είναι ικανή να τον καλύψει!!

Νίκος Κροκίδης

Φώτης Κισκήρας

Μέλη του Δ.Σ του Ε.Κ.Πειραιά