Ένα ενδιαφέρον άρθρο του Προέδρου της Ένωσής μας Αντώνη Νταλακογεώργου δημοσιεύεται στο αυριανό φύλο (2/7/2021) της «Εφημερίδας των Συντακτών».

Σ’ αυτό γίνεται αποτίμηση των αγώνων των εργαζομένων και των συνδικάτων ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη.

Γίνεται αξιολόγηση της πολιτικής κυβέρνησης-κεφαλαίου-ΕΕ για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Δίνεται απάντηση γιατί κλιμακώνεται στη χώρα μας και στην Ευρώπη η επίθεση ενάντια στα εργατικά δικαιώματα.

Τέλος διατυπώνεται η θέση της ΠΕΝΕΝ για την ανασυγκρότηση και αντεπίθεση του σ.κ και τις δυνάμεις που καλούνται να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό.

«Από το παράθυρο» αφήνει την ιδιωτική πρωτοβουλία να εισβάλει στη διαχείριση των υδάτων η κυβέρνηση, καταθέτοντας τροπολογία σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο. Σύμφωνα με την επίμαχη διάταξη που επιχειρεί να εισάγει το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, ο έλεγχος του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος της Ε.ΥΔ.Α.Π. πρόκειται να περάσει σε ιδιώτη ανάδοχο που θα αναδεικνύεται μέσω διαγωνισμού, μετά τη λήξη της σύμβασης της υδροδοτικής εταιρείας με το Δημόσιο, που αναμένεται να έχει ισχύ τριών χρόνων.

Έναν έντεχνο τρόπο να «ανοίξει τον δρόμο» στην ιδιωτική πρωτοβουλία για τη διαχείριση των υδάτων φαίνεται πως βρήκε η κυβέρνηση, με το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών να καταθέτει  σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας, που αφορά στη ρύθμιση ζητημάτων που σχετίζονται με την πανδημία και σε δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, τροπολογία που προβλέπει την απευθείας ανάθεση της διαχείρισης του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (ΕΥΣ) της Ε.ΥΔ.Α.Π. σε ιδιώτες.

Σύμφωνα με τα όσα αναγράφονται στο επίμαχο 6ο άρθρο της τροπολογίας, το οποιο επιχειρεί να «ρυθμίσει» την σύμβαση μεταξύ ελληνικού Δημοσίου και Ε.ΥΔ.Α.Π., το δικαίωμα της εταιρείας ύδρευσης για διαχείριση του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματός της (ΕΥΣ) στην Αττική παύει μετά την παρέλευση τριών χρόνων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΕΥΣ συνδέεται περίπου με το 80% των υδάτων της χώρας και εκτείνεται σε τέσσερις νομούς (Αττική, Αιτωλοακαρνανία, Φωκίδα, Βοιωτία) διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο, μεταξύ άλλων, σε ό,τι αφορά στην διασφάλιση της ποιότητας του νερού. Ωστόσο, σύμφωνα με την τροπολογία που κατέθεσε το Υπουργείο Μεταφορών, μετά τη λήξη της σύμβασης μεταξύ Δημοσίου και Ε.ΥΔ.Α.Π., η συντήρηση και λειτουργία του ΕΥΣ θα ανατίθεται από το Υπουργείο απευθείας σε «ανάδοχο που αναδεικνύεται μέσω διαγωνιστικής διαδικασίας σύμφωνα με τον ν. 3389/2005 (Α/ 232)»

Υπενθυμίζεται ότι στις αρχές Ιουνίου, ο σύλλογος μηχανικών της ΕΥΔΑΠ κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση και συγκεκριμένα το υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, μεθοδεύει την ιδιωτικοποίηση του δικτύου παροχής νερού στην Αθήνα, μέσω Σύμβασης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, καθώς το Υπουργείο είχε προκηρύξει τότε «τρεις παράλληλους διαγωνισμούς για την σύναψη συμβάσεων παροχής υπηρεσιών Τεχνικού, Νομικού και Χρηματοοικονομικού Συμβούλου προς υποβοήθηση του Υπουργείου για τις ενέργειες διεξαγωγής Διεθνούς Διαγωνισμού (ΣΔΙΤ) για την “Διαχείριση – Λειτουργία και Συντήρηση του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (Ε.Υ.Σ.) Αθήνας” και δαπάνης 138.424,01€ έκαστη».

πηγη: thepressproject.gr

Γιώργος Μιχαηλίδης

Για 29η συνεχόμενη χρονιά, η γενική συνέλευση του ΟΗΕ ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία την άρση του αμερικάνικου εμπάργκο εναντίον της Κούβας. 184 κράτη ψήφισαν υπέρ, ενώ μόλις δύο κατά, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Τρία ακόμα κράτη, όχι τυχαία, απείχαν. Η Ουκρανία, η Κολομβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έτσι, παρότι το σύνολο σχεδόν της ανθρωπότητας θεωρεί παράνομη την πρακτική των ΗΠΑ, οι τελευταίες μπορούν απρόσκοπτα να συνεχίζουν το έργο του οικονομικού στραγγαλισμού της μικρής νησιωτικής χώρας ανεξαρτήτως προέδρου και περιόδου.

Όπως ανέφερε ο Κουβανός υπουργός εξωτερικών, ο οποίος μίλησε για «οικονομικό πόλεμο», η χώρα του απώλεσε έσοδα άνω των εννέα εκατομμυρίων δολαρίων εξαιτίας της πανδημίας, ποσό σημαντικό για το οικονομικό μέγεθος της κουβανικής οικονομίας. Απ’ την πλευρά των ΗΠΑ, σχολιάστηκε πως οι οικονομικές κυρώσεις αποτελούν ένα ακόμη εργαλείο στην προσπάθεια των πρώτων να προωθήσουν τη δημοκρατία στην Κούβα. Τι κι αν το εξηντακονταετές εμπάργκο υπολογίζεται ότι έχει κοστίσει στον κουβανικό λαό πάνω από 3 δισ. δολάρια. Οι ΗΠΑ μπορούν να συνεχίσουν να ισχυρίζονται ότι όλα γίνονται για το καλό του. Μάλιστα, σύμφωνα με το κουβανικό υπουργείο εξωτερικών η περσινή χρονιά –και λόγω της πανδημίας– υπήρξε μία απ’ τις χειρότερες όσον αφορά τις επιπτώσεις στην οικονομίας της χώρας. Η έκτακτη συγκυρία της πανδημίας όμως δεν προκάλεσε καμία χαλάρωση στα μέτρα του εμπάργκο εκ μέρους των ΗΠΑ, λειτουργώντας ως υπενθύμιση πως ο ιδεολογικός πόλεμος ενάντια σε ό,τι (υπεν)θυμίζει σοσιαλισμό είναι κορυφαία προτεραιότητα για τη ναυαρχίδα του καπιταλισμού.

Η αδυναμία του διεθνούς συστήματος είναι ενδεικτική. Ο ΟΗΕ αδυνατεί να προχωρήσει σε οποιαδήποτε κύρωση εναντίον ενός κράτους που καθ’ ομολογία όλων των υπολοίπων παρανομεί και αυθαιρετεί. Έτσι, τα ψηφίσματα καταλήγουν, στην καλύτερη περίπτωση, ένα προπαγανδιστικό εργαλείο στον διακρατικό επικοινωνιακό πόλεμο που μαίνεται. Πέρα από τις παραπάνω διαπιστώσεις όμως, αξίζει να σταθούμε σε μία άλλη πτυχή της πραγματικότητας. Η Κούβα παρά κι ενάντια στις κυρώσεις κατάφερε να κυκλοφορήσει τα εμβόλιά της ενάντια στον Covid-19. Σε λίγες μόνο ημέρες εμβολιάστηκε το 20% του κουβανικού πληθυσμού. Πρόκειται για έναν μικρό θρίαμβο της δημόσιας έρευνας, χρηματοδότησης και κυκλοφορίας ενός πανανθρώπινου αγαθού. Αν αναλογιστούμε ότι αυτό συνέβη σε ένα φτωχό και αποκλεισμένο κράτος, χάρη στα στοιχεία σοσιαλιστικής λογικής που επιβιώνουν στο «νησί της επανάστασης», μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυνατότητες της εποχής για την ανθρωπότητα.

πηγη: prin.gr

Παρά τη βαρύτητα των κρίσεων ημικρανίας και την απελπισία που προκαλούν στους πάσχοντες, νέα έρευνα αποκαλύπτει έναν καθοριστικό - μη φαρμακευτικό παράγοντα - που συμβάλλει τα μάλα στην βελτίωση της ποιότητας της ζωής του και στην ευεξία τους

Σε μια κρίση ημικρανίας, νιώθουμε πως δε μπορούμε να διαχειριστούμε τίποτα και το μόνο που θέλουμε είναι η ηρεμία μας. Όμως τι σημαίνει αυτό για τη ψυχική μας υγεία δεδομένου ότι μπορεί να νιώσουμε ανήμποροι και αποκομμένοι, καθώς ακόμα και οι πιο απλές καθημερινές δραστηριότητες μοιάζουν με βουνό; Τα καλά νέα γι΄ αυτούς τους ασθενείς φαίνεται πως έφτασαν, καθώς στοιχεία νέας έρευνας από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο υποστηρίζουν ότι το 63% των Καναδών που υπέφεραν από ημικρανίες στην πραγματικότητα κατάφεραν να εξελιχθούν και να ευημερήσουν παρά τους αφόρητους πόνους της δυνατής κεφαλαλγίας.

«Η συγκεκριμένη μελέτη δίνει ελπίδες σε όσους υποφέρουν από ημικρανίες, τις οικογένειες τους αλλά και το υγεινομικό προσωπικό» τονίζει η επικεφαλής της έρευνας Esme Fuller-Thomson, καθηγήτρια και διευθύντρια του Ινστιτούτου για την Πορεία της Ζωής και τη Γήρανση του Τμήματος Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Η ίδια διερευνά την τελευταία δεκαετία τις αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία που μπορεί να σχετίζονται με τις ημικρανίες όπως οι απόπειρες αυτοκτονίας, οι αγχώδεις διαταραχές και η κατάθλιψη.

Σύμφωνα με το Σύλλογο Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος, στη χώρα μας, υπάρχουν περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι που υποφέρουν από ημικρανία (περίπου 10 σε κάθε 100 ανθρώπους και των δύο φύλων), ενώ ειδικά για τις γυναίκες τα ποσοστά αγγίζουν τις 18-20 σε κάθε 100 γυναίκες. Σύμφωνα μάλιστα με έρευνα του Συλλόγου με τίτλο «Η ημικρανία στην Ελλάδα το 2020» σε 2.105 ασθενείς του Σύλλογου, το 65.94% νιώθει ότι χάνει τη ζωή του πονώντας.  Επομένως, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας κρίνονται ιδιαίτερα σημαντικά καθώς λίγες είναι οι έρευνες που έχουν εστιάσει στους παράγοντες που συνδέονται με την ψυχική υγεία και την ευεξία στους πάσχοντες από ημικρανίες.

Η προκείμενη έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο διερεύνησε τη βέλτιστη ψυχική υγεία σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα περίπου ισάριθμο με αυτό της ελληνικής έρευνας, περισσότερων δηλαδή από 2.000 Καναδών που είχαν διαγνωσθεί με ημικρανίες από κάποιον επαγγελματία υγείας. Τα δεδομένα αυτά προήλθαν από τη Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά και την Έρευνα για την Ψυχική Υγεία από την Ιατρική Κοινότητα του Καναδά.

Για να καθοριστεί η εξαιρετική ψυχική υγεία των ασθενών, οι συμμετέχοντες έπρεπε να κατορθώσουν τρία πράγματα: 1) σχεδόν καθημερινή ευτυχία ή ικανοποίηση από τη ζωή τον τελευταίο μήνα 2) κοινωνική και ψυχική ευεξία τον τελευταίο μήνα 3) απουσία αγχώδων διαταραχών ή κατάθλιψης, αυτοκτονικών σκέψεων και εξάρτηση σε ουσίες τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του προηγούμενου χρόνου.

«Αναθαρρήσαμε όταν συνειδητοποιήσαμε ότι περισσότεροι από τρεις στους πέντε ασθενείς με ημικρανία είχαν εξαίρετη ψυχική υγεία και υψηλά επίπεδα ευεξίας» σημειώνει η Fuller-Thomson. Πιο συγκεκριμένα, όσοι ασθενείς με ημικρανία είχαν τουλάχιστον ένα έμπιστο άτομο στη ζωή τους είχαν εώς και τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να είναι ψυχικά υγιείς σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν κάποιο άτομο να τους στηρίξει στον κοινωνικό τους περίγυρο. Ακόμα, όσοι στράφηκαν προς τη θρησκεία ή προς άλλες πνευματικές αναζητήσεις για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της καθημερινότητας, είχαν εώς και 86% μεγαλύτερες πιθανότητες εξαιρετικής ψυχικής υγείας σε σύγκριση με εκείνους που δεν στράφηκαν σε μεταφυσικές αναζητήσεις. Τέλος, οι ερευνητές διαπίστωσαν πως το ιστορικό κατάθλιψης, η κακή σωματική κατάσταση αλλά και οι λειτουργικοί περιορισμοί του ατόμου αποτελούσαν εμπόδια στην ομαλή ψυχική υγεία αυτών των ατόμων.

Τα στοιχεία αυτά σίγουρα δίνουν μια νέα δυναμική στην επιστημονική κοινότητα: «Οι επαγγελματίες υγείας που αναλαμβάνουν άτομα που πάσχουν από ημικρανίες θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους τη σωματική ευεξία των ασθενών τους αλλά και την πιθανή κοινωνική απομόνωσή τους στο σχεδιασμό της θεραπείας τους» αναφέρει η συν-συγγραφέας Marta Sadkowski, πτυχιούχος νοσηλεύτρια του Πανεπιστημίου του Τορόντο.

πηγη: ygeiamou.gr