ΛΑΜΠΡΟΣ ΤΟΚΑΣ

Το κόστος της εισβολής των ΗΠΑ και των συμμάχων τους το 2001, που φαίνεται να λήγει με την νικηφόρα επιστροφή των Ταλιμπάν το πλήρωσαν και θα το πληρώνουν για χρόνια οι λαοί του Αφγανιστάν και του συνασπισμού των περίπου 45 δυτικών χωρών που μετείχαν στον πόλεμο

Περίπου 20 χρόνια πριν, στις 7 Οκτώβρη 2001, ξεκίνησε η εισβολή των ΑμερικανοΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, με πρόσχημα την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» και την «αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών» με την εξάρθρωση  της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν. Σήμερα, είκοσι χρόνια μετά την εισβολή, οι Ταλιμπάν επέστρεψαν στην Καμπούλ με τη σημαία του νικητή, αναγκάζοντας τους Αμερικανούς και άλλους δυτικούς συμμάχους τους σε… άτακτη φυγή. Την ώρα που οι Ταλιμπάν προέλαυναν στην πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, κορυφωνόταν οι επίσημες και παρασκηνιακές διαβουλεύσεις που είχαν ξεκινήσει από τον περασμένο Ιούλη, σχετικά με τους όρους παραίτησης του- με τις ευλογίες των ΗΠΑ- προέδρου του Αφγανιστάν Ασράφ Γκανί  και την «ειρηνική» μεταβίβαση της εξουσίας στους Ταλιμπάν. Οι τελευταίες πληροφορίες, θέλουν τον Ασράφ Γκανί  να εγκατέλειψε το Αφγανιστάν και να αποχώρησε για το Τατζικιστάν, ενώ το προσωπικό των πρεσβειών της Δύσης, εγκαταλείπει άρον- άρον την Καμπούλ, βάζοντας προσωρινά, λουκέτο στις πρεσβείες.

Για όσους έχουν ασθενή μνήμη, θυμίζουμε ότι οι ΗΠΑ, που αυτοαποκαλούνται και χώρα «Ελευθερίας», βάφτισαν την πρώτη φάση της εισβολής (2001–2014) «Επιχείρηση Διαρκής Ελευθερία – Αφγανιστάν» και τη δεύτερη (2015- ως σήμερα) «Επιχείρηση Φρουρός της Ελευθερίας»! Η εισβολή των αμερικανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, υποστηρίχθηκε αρχικά από το Ηνωμένο Βασίλειο και τον Καναδά και λίγους μήνες αργότερα από ένα συνασπισμό άλλων 40 δυτικών χωρών, συμπεριλαμβανομένων όλων των μελών του ΝΑΤΟ, μεταξύ αυτών ήταν και η Ελλάδα. Οι επίσημοι, δημόσιοι, στόχοι για την  εισβολή των Αμερικανών στο Αφγανιστάν — είναι ο μακροβιότερος πόλεμος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών — ήταν η «αποκατάσταση των δημοκρατικών ελευθεριών» με την εξάρθρωση της Αλ Κάιντα και την εκδίωξη των Ταλιμπάν από την κυβερνητική εξουσία. Ένα, από τα χαρακτηριστικά δείγματα γραφής, για το πώς εννοούν οι ΗΠΑ και οι κάθε είδους σύμμαχοί τους τις «δημοκρατικές ελευθερίες», αποτελούν και οι φυλακές- κολαστήρια του Γουαντάναμο στην Κούβα, όπου παραμένουν, κρατούμενοι χωρίς δίκη, δεκάδες με την κατηγορία του «τρομοκράτη»! Οι πραγματικοί στόχοι των Αμερικανών, ήταν να θέσουν υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αφγανιστάν καθώς και τους ενεργειακούς διαδρόμους.

Πάνω από 125.000 νεκροί το κόστος σε ζωές

Με αφορμή τις ραγδαίες εξελίξεις στο Αφγανιστάν (τα παζάρια για την μεταβίβαση της κυβερνητικής εξουσίας στους Ταλιμπάν, με βασικό όρο την ασφαλή επιστροφή τόσο των στρατιωτών, του διπλωματικού και λοιπού προσωπικού των αμερικάνοΝΑΤΟϊκών χωρών στις πατρίδες τους όσο και στελεχών της καταρρέουσας φιλοαμερικανικής κυβέρνησης του Ασράφ Γκανί), θα επιχειρήσουμε να ένα συνοπτικό απολογισμό για το κόστος του 20ετούς  πολέμου.

Τα στοιχεία, που έχουν δει μέχρι στιγμής το φως της δημοσιότητας, σχετικά με το κόστος του 20ετούς πολέμου των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν (σε ζωές και χρήμα), μας δείχνουν τους κερδισμένους και τους χαμένους αυτού του πολέμου. Στους μεγάλους κερδισμένους περιλαμβάνονται οι ΑμερικανοΝΑΤΟϊκές κυβερνήσεις, που κήρυξαν αυτόν τον πόλεμο και έστειλαν τους στρατιώτες τους να σκοτωθούν προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Στους μεγάλους χαμένους, είναι τόσο οι χιλιάδες στρατιώτες του συνασπισμού των περίπου 45 χωρών της Δύσης που σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν καθώς και οι λαοί αυτών των χωρών που θα πληρώσουν το λογαριασμό του 20ετούς πολέμου, όσο και οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί στρατιώτες και άμαχοι Αφγανοί που σκοτώθηκαν πολεμώντας τους ΑμερικανοΝΑΤΟϊκούς εισβολείς.

Στα θύματα του πολέμου, περιλαμβάνονται και χιλιάδες αθώα παιδιά

Το μεγαλύτερο τίμημα τόσο σε ανθρώπινες ζωές όσο και σε χρήμα (δαπάνες για τον πόλεμο, την υγειονομική περίθαλψη τραυματισμένων στα πεδία των μαχών, τις καταστροφές σε υποδομές κλπ) το πλήρωσαν οι Αφγανοί. Σύμφωνα με στοιχεία του Πανεπιστημίου Μπράουν το πρότζεκτ Costs of War (καταγράφει τα κρυφά έξοδα των πολέμων μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου), από το 2001 ως τα μέσα Απριλίου 2021, έχουν σκοτωθεί στο Αφγανιστάν τουλάχιστον 47.245 άμαχοι. Αν προστεθούν και οι περίπου 70.000 Αφγανοί στρατιώτες, που εκτιμάται ότι σκοτώθηκαν στη διάρκεια αυτού του πολέμου (η αφγανική κυβέρνηση κρατά μυστικό τον ακριβή αριθμό για να μην υπονομεύσει το ηθικό των στρατιωτών της), τότε ο συνολικός αριθμός των νεκρών Αφγανών (στρατιωτών και αμάχων) αγγίζει τις 120.000! Ανυπολόγιστος είναι και ο αριθμός των Αφγανών που τραυματίστηκαν ή έμειναν για όλη τους τη ζωή ανάπηροι.

Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο πόλεμος ανάγκασε 2,7 εκατομμύρια Αφγανούς να ξεριζωθούν από την πατρίδα τους και να φύγουν στο εξωτερικό, κυρίως στο Ιράν, το Πακιστάν και την Ευρώπη, ανέφερε ο ΟΗΕ, προκειμένου να σωθούν ή για να αναζητήσουν καλύτερη ζωή. Επίσης άλλα 4 εκατομμύρια Αφγανοί εκτοπίστηκαν εντός της χώρας, η οποία έχει συνολικό πληθυσμό 36 εκατομμύρια.

Πολύ μικρότερο ήταν το κόστος σε ανθρώπινες ζωές των Αμερικανών. Σύμφωνα με το υπουργείο Αμυνας, στον 20ετή πόλεμο του Αφγανιστάν, σκοτώθηκαν 2.442 αμερικανικοί στρατιώτες και περισσότεροι από 3.800 εργολάβοι ιδιωτικής ασφάλειας των ΗΠΑ, ενώ οι τραυματισμένοι στρατιώτες ανήλθαν στους 20.666. Να σημειωθεί πως το Πεντάγωνο δεν καταγράφει, επίσημα, τους θανάτους στρατιωτών. Αν στον αριθμό αυτό των νεκρών αμερικανών στρατιωτών προστεθούν και οι 1.144 νεκροί, που προέρχονται από τις άλλες δυτικές χώρες που μετείχαν στον πόλεμο με τις ΗΠΑ, τότε ο συνολικός αριθμός των νεκρών της ΑμερικανοΝΑΤΟϊκής συμμαχίας, αγγίζει τις 7.500.

Αποχαιρετισμός σε στρατιώτες που σκοτώθηκαν για τα συμφέρονται πολυεθνικών του πολέμου

Και το κόστος σε χρήμα ξεπέρασε τα 2 τρις. δολάρια

Από την έναρξη του πολέμου, μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2021, που η αμερικανική κυβέρνηση δρομολόγησε και επίσημα τις διαδικασίες για την οριστική επιστροφή των ΑμερικανοΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν στις χώρες τους, οι ΗΠΑ υπολογίζεται ότι έχουν ξοδέψει πάνω από 2,26 τρισεκατομμύρια δολάρια για έναν πόλεμο που δεν φαίνεται να κέρδισαν και τα σπασμένα του θα κληθεί να τα πληρώσει με φόρους ο Αμερικανικός λαός. Στο ποσό αυτό, εκτός από τα 816 δις. δολάρια που υπολογίζει το Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ (για λειτουργικά έξοδα του αμερικανικού στρατού στο Αφγανιστάν, από καύσιμα και τρόφιμα μέχρι όπλα και πυρομαχικά, και από θωρακισμένα οχήματα έως αεροπλανοφόρα και αεροπορικές επιθέσεις), περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και τα εξής ποσά: α) 143 δις. δολάρια που δαπανήθηκαν για την Ανασυγκρότηση στο Αφγανιστάν (SIGAR), β) τα  περίπου 530 δισεκατομμύρια δολάρια που πλήρωσαν σε τόκους των χρημάτων που δανείστηκαν για τη χρηματοδότηση του πολέμου στο Αφγανιστάν. γ) 296 δισεκατομμύρια δολάρια που σύμφωνα με το Costs of War  πλήρωσαν σε ιατρική και άλλη φροντίδα για βετεράνους.

Οι Αμερικανοί, θα φροντίσουν και για ανοικοδόμηση του κατεστραμμένου Αφγανιστάν με … δανεικά

Πρώτα τους βομβαρδίζουν και μετά τους προσφέρουν … «ανθρωπιστική βοήθεια» σε τρόφιμα κλπ

Η σύγκρουση στο Αφγανιστάν που κράτησε δύο δεκαετίες με τίμημα δεκάδες χιλιάδες νεκρούς ανθρώπους και αποτέλεσε πονοκέφαλο για τέσσερις προέδρους των ΗΠΑ (2 του Ρεπουμπλικανικού κόμματος και 2 του Δημοκρατικού), ήταν ένας ακόμα χαμένος πόλεμος, για τους λαούς τόσο των επιτιθέμενων εισβολέων όσο και των αμυνόμενων Αφγανών. Ο λαός του Αφγανιστάν, εκτός από τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και σακάτηδες που άφησε πίσω τους ο πόλεμος, θα κληθεί τώρα να πληρώσει και την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης από τον 20ετή πόλεμο χώρας του με δανεικά από τις τράπεζες των εισβολέων. Όμως και οι λαοί των 45 χωρών της δυτικής συμμαχίας που μετείχαν στον πόλεμο — εκτός τους νεκρούς στρατιώτες που έπεσαν στον 20ετή πόλεμο — θα κληθούν να πληρώσουν με φόρους τα τρισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν για τη χρηματοδότηση του πολέμου στο Αφγανιστάν. Οι μόνοι κερδισμένοι, ήταν και από αυτόν τον πόλεμο, οι μεγάλες πολεμικές βιομηχανίες που τροφοδοτούσαν με όπλα και πυρομαχικά τα στρατεύματα από τη μια των εισβολέων από τις ΑμερικανοΝΑΤΟϊκές χώρες και της εγκάθετης από τους Αμερικανούς Αφγανικής κυβέρνησης και από την άλλη τα αντάρτικα στρατεύματα των Ταλιμπάν.

πηγη: imerodromos.gr

Και φέτος το καλοκαίρι η εφοπλιστική αυθαιρεσία χτυπάει κόκκινο σε δεκάδες πλοία, στο επίκεντρο της οποίας είναι οι παραβιάσεις στα ωράρια εργασίας, στις ώρες ανάπαυσης, η εντατικοποίηση της δουλειάς, οι ανεπαρκείς οργανικές συνθέσεις και πλήθος ακόμα καταστρατηγήσεων που αφορούν τα θεσμοθετημένα Ναυτεργατικά δικαιώματα.

Το Υπουργείο Ε.Ν και οι κατά τόπους λιμενικές αρχές συγκαλύπτουν και νομιμοποιούν τις εφοπλιστικές αυθαιρεσίες και με τον τρόπο αυτό προσφέρουν τις δικές τους υπηρεσίες στην καταπάτηση των ΣΣΕ και της ναυτικής νομοθεσίας.

Από την άλλη η ΠΝΟ όλα τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε χαρτομάνι και σε ελέγχους παρωδία οι οποίοι κανένας από αυτούς δεν οδηγεί σε αποκατάσταση των ναυτεργατικών δικαιωμάτων!

Μέσα σε αυτές τις άθλιες εργασιακές συνθήκες καθόλου άσχετο δεν είναι το φαινόμενο των επαναλαμβανόμενων θανάτων Ναυτεργατών μέσα στα πλοία.

Το "κουτσούρεμα" των συνθέσεων και η υπερεργασία οδηγεί σε υπερεντατικοποίηση της δουλειάς και σε αύξηση της ψυχολογικής πίεσης προς τους Ναυτεργάτες, γεγονός που με τη σειρά του επιβαρύνει δραματικά τόσο την υγεία τους όσο και την ψυχολογική τους κατάσταση.

Ήδη έως τώρα έχουμε καταγγείλει δεκάδες τέτοια περιστατικά χωρίς, όπως φαίνεται, να ιδρώνουν τα αυτιά των αρμοδίων...

Ένα χειροπιαστό και κραυγαλέο παράδειγμα αποτελεί το ταχύπλοο (δεν είναι το μοναδικό) «CHAMPION JET 1» της εταιρείας SEAJET. Από το δρομολόγιο του πλοίου που παραθέτουμε στη συνέχεια προκύπτει ότι οι ώρες εργασίας σε αυτό φθάνουν μέχρι και τις 17 ώρες τις ημέρες Δευτέρα και Παρασκευή ενώ τις υπόλοιπες τις 11 ώρες καθημερινής εργασίας.

Τα δρομολόγια αυτά όπως είναι γνωστό εγκρίνονται από το Σ.Α.Σ και επικυρώνονται από τον Υπουργό Ε.Ν.

Κατά συνέπεια συνειδητά η πολιτική ηγεσία και οι υπηρεσιακοί παράγοντες δίνουν αυτά τα δρομολόγια με τα οποία ασύστολα και κατ' εξακολούθηση παραβιάζεται η εθνική ναυτική νομοθεσία.

Η συγκεκριμένη εταιρεία, όπως φαίνεται, στις επαναλαμβανόμενες αυθαιρεσίες της αυτές, έχει πλήρη ασυλία από τις λιμενικές αρχές και τον ίδιο τον Υπουργό Ε.Ν.

Αυτό αποδεικνύεται όχι μόνο σε ότι αφορά την παραβίαση των ωρών εργασίας - ανάπαυσης αλλά και στο γεγονός ότι δεν καταβάλλει ούτε τις δεδουλευμένες υπερωρίες στα μέλη του πληρώματος που αποδεδειγμένα εργάζονται υπερωριακά.

Η κατάσταση αυτή συντελεί τα Ναυτεργατικά δικαιώματα καθημερινά να τσαλαπατιούνται και να κουλουριάζονται και οι αρμόδιες αρχές του ΥΕΝ να σιωπούν και να συγκαλύπτουν τις εφοπλιστικές αθλιότητες.

Απαιτούμε την άμεση και ουσιαστική παρέμβαση των Λιμενικών αρχών όχι για την επιβολή των δήθεν κυρώσεων αλλά για την αποκατάσταση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ!

Μπάμπης Μιχάλης

Το 2018, μόλις έναν χρόνο μετά την υπογραφή του νόμου από τον Τραμπ, 82 νοικοκυριά δισεκατομμυριούχων καρπώθηκαν συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του ενός δισ. δολαρίων.

Σπουδή στη χρόνια διαπλεκόμενη σχέση πολιτικών και επιχειρηματιών αποτελεί η περιβόητη φορολογική μεταρρύθμιση του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, που μείωσε μέσα σε μια νύχτα τη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων από το 35% στο 21% και χάρισε στους πολύ πλούσιους Αμερικανούς φοροαπαλλαγές δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η σύνταξη του νόμου αυτού αποτελεί παράδειγμα του πώς η τάξη των δισεκατομμυριούχων μπορεί να διαμορφώνει προς όφελός της τους κανόνες για να παρακάμπτει τους φόρους. Ο νόμος του Τραμπ, η μεγαλύτερη αναθεώρηση του φορολογικού κώδικα των ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, γράφηκε σε μεγάλο βαθμό μυστικά, από μια χούφτα αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ και μελών του Κογκρέσου. Πέρασε βιαστικά από τη νομοθετική διαδικασία.

Καθώς το νομοσχέδιο περνούσε από το Κογκρέσο, οι γερουσιαστές που διατηρούσαν ιδιαίτερα στενές σχέσεις με δισεκατομμυριούχους επιχειρηματίες και τους λομπίστες τους ήταν σε θέση να περνούν φωτογραφικές τροπολογίες της τελευταίας στιγμής προκειμένου να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα. Οι παρεμβάσεις αυτές μεγέθυναν ακόμη περισσότερο τις φοροαπαλλαγές που απολάμβαναν με το νομοσχέδιο οι πολύ πλούσιοι Αμερικανοί, αφαίρεσαν ακόμη περισσότερα φορολογικά έσοδα από το κράτος και είχαν τελικό αποτέλεσμα μια τεράστια ανακατανομή του πλούτου. Οσοι επωφελήθηκαν από τις τροπολογίες του νόμου αυτού, είχαν ξοδέψει νωρίτερα εκατομμύρια για τις προεκλογικές εκστρατείες των «φίλιων» γερουσιαστών και την άσκηση παρασκηνιακών πιέσεων. Ωστόσο τα ποσά που δαπάνησαν ήταν αμελητέα μπροστά σε αυτά που κέρδισαν από τις φοροαπαλλαγές που καρπώθηκαν.

Πρόσφατη ανάλυση της Propublica υπολόγισε ότι το 2018, μόλις έναν χρόνο μετά την υπογραφή του νόμου από τον Τραμπ, μόνο 82 νοικοκυριά δισεκατομμυριούχων απόλαυσαν συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του ενός δισ. δολαρίων. Παράλληλα με τη μεγάλη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μεγάλων εισηγμένων επιχειρήσεων, ο νόμος Τραμπ συμπεριέλαβε και ξεχωριστή φορολογική ελάφρυνση για τις εταιρείες pass-through, δηλαδή σχεδόν όλες τις υπόλοιπες επιχειρήσεις των ΗΠΑ, από τα κουρεία και τα δικηγορικά γραφεία έως ιδιωτικούς επιχειρηματικούς κολοσσούς σαν την Bechtel, των οποίων τα κέρδη δεν υπόκεινται σε εταιρικούς φόρους αλλά «περνούν» απευθείας στη φορολογία των ιδιοκτητών τους.

Η αρχική ελάφρυνση επέτρεπε στους ιδιοκτήτες αυτών των επιχειρήσεων να αφαιρούν έως και το 17,4% των κερδών τους από τη φορολογητέα ύλη τους. Οι εισηγητές υποστήριξαν ότι η ελάφρυνση αυτή θα ευνοούσε τις μικρές επιχειρήσεις καθώς θα οδηγούσε σε εξοικονόμηση φορολογικών δαπανών.

Πρόσφατη μελέτη του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών αποκάλυψε ωστόσο ότι περίπου το 60% των δισεκατομμυρίων που εξοικονομήθηκαν από την ελάφρυνση των pass-through εταιρειών το καρπώθηκε το πλουσιότερο 1% των Αμερικανών. Το 2018 το 1% καρπώθηκε συνολικά εξοικονόμηση φόρου 24,8 δισ. δολαρίων, το υπόλοιπο πλουσιότερο 9% 12,3 δισ. δολάρια, ενώ όλοι οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες εταιρειών pass-through μόνο 6 δισ. δολάρια. Παρότι υπάρχουν μυριάδες μικρές επιχειρήσεις pass-through στις ΗΠΑ, αυτό συνέβη επειδή το μεγαλύτερο μέρος των κερδών καταλήγει στους πολύ πλούσιους ιδιοκτήτες μιας μικρής ομάδας μεγάλων εταιρειών.

O ιδιοκτήτης του ειδησεογραφικού πρακτορείου Bloomberg, Μάικλ Μπλουμπεργκ, 20ός πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, έλαβε, για παράδειγμα, τη μεγαλύτερη έκπτωση φόρου βάσει αυτής της διάταξης, μειώνοντας τον φόρο του κατά 68 εκατ. δολάρια το 2018.

Σε κάποιους όμως δεν έφταναν αυτές οι φοροαπαλλαγές. Ετσι λίγο πριν από την επικύρωση του νόμου τον Νοέμβριο το 2017, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής του Ουισκόνσιν, Ρον Τζόνσον, τα... στύλωσε ξαφνικά, ανακοινώνοντας ότι θα ψηφίσει «όχι». Η άρνησή του πάγωσε τους ηγέτες του κόμματός του που πάλευαν με την περιορισμένη πλειοψηφία που διέθεταν να περάσουν βιαστικά τον νόμο. Το αίτημα που πρόβαλε ο Τζόνσον ήταν ακόμη υψηλότερη ελάφρυνση των εταιρειών pass-through. Η πίεσή του έφερε αποτέλεσμα ύστερα από δυο εβδομάδες. Ο Τραμπ του τηλεφώνησε και η αφαίρεση κερδών από τη φορολόγηση των ιδιοκτητών εταιρειών pass-through αυξήθηκε από το αρχικό 17,4% στο 20%. Ο Τζόνσον είπε το «ναι» και ο νόμος πέρασε.

Τα εμπιστευτικά φορολογικά δεδομένα που απέκτησε η ProPublica αποκάλυψαν ότι αυτή η μανούβρα της τελευταίας στιγμής από τον Τζόνσον ωφέλησε περισσότερο απ’ όλους δυο οικογένειες δισεκατομμυριούχων οι οποίοι «όλως τυχαίως» ήταν μεταξύ των χρηματοδοτών της προεκλογικής του εκστρατείας. Και πιο συγκεκριμένα: η οικογένεια των Ντικ και Λιζ Ουίλεϊν, στους οποίους ανήκει ο κολοσσός συσκευασιών Uline, και της Νταϊάν Χέντρικς, ιδιοκτήτριας της κατασκευαστικής εταιρείας στεγών. Οι δυο οικογένειες είχαν συνεισφέρει συνολικά περί τα 20 εκατ. δολάρια σε ομάδες υποστήριξης της επανεκλογής του Τζόνσον το 2016.

Η παρέμβαση του Τζόνσον επέτρεψε απαλλαγή συνολικών κερδών 215 εκατ. δολαρίων από τη φορολόγησή τους μόνο το 2018. Στην οκταετία που θα ισχύσει ο συγκεκριμένος νόμος η απαλλαγή αυτή, όπως εκτιμάται, θα αποφέρει στα δυο τζάκια συνολικές φοροαπαλλαγές μεγαλύτερες του μισού δισ. δολαρίων.

Ο αγώνας για την εξυπηρέτηση των «ημετέρων» όμως δεν σταμάτησε στην παρέμβαση Τζόνσον. Στο τέλος του 2017 ο νόμος σκάλωσε μεταξύ Γερουσίας και Βουλής των Αντιπροσώπων, με αντικείμενο κάποιες... φραστικές διατυπώσεις. Στη μεταξύ των δυο σωμάτων διαδρομή εισέβαλαν στο νομοσχέδιο... 8 λέξεις μέσω των οποίων καλύφθηκαν και οι ιδιοκτήτες της γνωστής από τα συμβόλαια ανοικοδόμησης του Ιράκ κατασκευαστικής και μηχανολογικής εταιρείας Bechtel. Με χειρουργική ακρίβεια, αυτή η μικρή φραστική εισβολή στο νομοσχέδιο εγγυήθηκε στην οικογένεια Μπεχτέλ μια τεράστια μείωση φόρου. Οταν το νομοσχέδιο τέθηκε σε ισχύ το 2018, τα τρία δισέγγονα του ιδρυτή της εταιρείας, διευθύνοντος συμβούλου Μπρένταν Μπεχτελ, απόλαυσαν αφαίρεση 111 εκατομμυρίων δολαρίων από τη φορολόγησή τους σε εισόδημα 679 εκατομμυρίων δολαρίων. Τους μήνες που προηγήθηκαν της ψήφισης του νομοσχεδίου οι Μπέχτελ δαπάνησαν πάνω από 1 εκατ. δολάρια για την άσκηση παρασκηνιακών πιέσεων προς κυβέρνηση και Κογκρέσο... Και δεν ήταν οι μόνοι.

 πηγη: efsyn.gr

"Πρέπει να κάψω όλα όσα πέτυχα!" εξομολογείται η 24χρονη Αφγανή φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ περιγράφοντας την επέλαση των Ταλιμπάν και τον φόβο που κατέλαβε όλες τις γυναίκες για το σκοτάδι που τις περιμένει. Η ίδια μιλώντας στον Guardian περιγράφει τις στιγμές που έφθασε στο Πανεπιστήμιο και αντίκρισε "τα έντρομα πρόσωπα των γυναικών και τα άσχημα πρόσωπα ανδρών που μισούν τις γυναίκες".

Όπως σημειώνει: "Το πρωί της Κυριακής πήγαινα στο Πανεπιστήμιο για ένα μάθημα όταν μία ομάδα γυναικών βγήκε τρέχοντας από τον κοιτώνα τους. Ρώτησα τι συνέβη και μία από αυτές μου είπε ότι η αστυνομία προχωρούσε σε εκκένωση επειδή οι Ταλιμπάν είχαν φθάσει στην Καμπούλ και θα έδερναν τις γυναίκες που δεν φορούσαν μπούρκα. Όλες θέλαμε να φθάσουμε σπίτι, αλλά δεν μπορούσαμε να πάρουμε δημόσια μέσα μεταφοράς. Οι οδηγοί δεν μας έβαζαν στα αυτοκίνητά τους γιατί δεν ήθελαν να αναλάβουν την ευθύνη της μεταφοράς μίας γυναίκας. Και αυτό που ήταν χειρότερο για τις γυναίκες του κοιτώνα, ήταν ότι κατοικούσαν εκτός της Καμπούλ και ήταν φοβισμένες και προβληματισμένες για το πού μπορούσαν να πάνε", αναφέρει για τα πρώτα λεπτά μετά την επέλαση των Ταλιμπάν στην αφγανική πρωτεύουσα.

Στο μεταξύ, άνδρες που στέκονταν τριγύρω κορόιδευαν τις γυναίκες και τα κορίτσια, γελώντας με τον τρόμο τους, "Πηγαίνετε βάλτε το τσαντάρι σας" τους φώναξε ένας ενώ ένας άλλος είπε ειρωνικά "είναι οι τελευταίες ημέρες σας που κυκλοφορείτε στους δρόμους". Ένας τρίτος κορόιδεψε: "Θα παντρευτώ τέσσερις από εσάς σε μία ημέρα".

"Με κλειστά τα κυβερνητικά γραφεία, η αδελφή μου έτρεχε μίλια ολόκληρα να διασχίσει την πόλη για να φθάσει σπίτι. Έκλεισα με πόνο καρδιάς τον υπολογιστή με τον οποίο βοηθούσα τους ανθρώπους και την κοινότητά μου για τέσσερα χρόνια. Άφησα το γραφείο μου με δάκρυα στα μάτια και αποχαιρέτησα τους συνεργάτες μου. Ήξερα ότι ήταν η τελευταία μου ημέρα στη δουλειά" πρόσθεσε η 24χρονη η οποία επεσήμανε ότι ταυτόχρονα σπούδαζε για δύο πτυχία από τα δύο καλύτερα πανεπιστήμια του Αφγανιστάν: "Θα αποφοιτούσα τον Νοέμβριο από τον Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Αφγανιστάν και το Πανεπιστήμιο της Καμπούλ αλλά σήμερα το πρωί όλα πέρασαν σαν αστραπή μπροστά από τα μάτια μου. Εργάστηκα τόσες μέρες και νύχτες για να γίνω ο άνθρωπος που είμαι σήμερα και αυτό το πρωινό όταν έφθασα σπίτι, το πρώτο πράγμα που κάναμε οι αδελφές μου κι εγώ ήταν να κρύψουμε τις ταυτότητές μας, τα πτυχία μας και τα πιστοποιητικά μας. Ήταν θλιβερό. Γιατί πρέπει να κρύψουμε όλα αυτά για τα οποία θα έπρεπε να είμαστε περήφανες; Στο Αφγανιστάν τώρα δεν επιτρέπεται να είμαστε γνωστές ως οι άνθρωποι που είμαστε. Ως γυναίκα, αισθάνομαι ότι είμαι το θύμα αυτού του πολιτικού πολέμου που ξεκίνησαν οι άνδρες. Νιώθω ότι δεν μπορώ να γελάσω πια δυνατά, ότι δεν μπορώ να ακούσω τα αγαπημένα μου τραγούδια, δεν μπορώ να συναντήσω τους φίλους μου στην αγαπημένη μας καφετέρια, δεν μπορώ να φορέσω το αγαπημένο μου κίτρινο φόρεμα ή το ροζ κραγιόν μου. Ούτε πλέον μπορώ να πάω στη δουλειά μου ή να ολοκληρώσω τις σπουδές μου και να πάρω το πτυχίο μου για το οποίο δούλεψα χρόνια για να πετύχω. Μου άρεσε να κάνω μανικιούρ. Σήμερα καθώς επέστρεφα σπίτι, κοίταξα ένα ινστιτούτο αισθητικής όπου συνήθιζα να πηγαίνω. Το κατάστημα που την είσοδο κοσμούσαν όμορφες φωτογραφίες κοριτσιών, είχε βαφτεί μέσα στη νύχτα. Γύρω μου έβλεπα τα φοβισμένα και τρομαγμένα πρόσωπα γυναικών και τα άσχημα πρόσωπα των ανδρών που μισούν τις γυναίκες, που δεν τους αρέσει οι γυναίκες να μορφώνονται, να εργάζονται και να είναι ελεύθερες. Το πιο συντριπτικό για εμένα ήταν εκείνοι που έμοιαζαν χαρούμενοι και κορόιδευαν τις γυναίκες. Αντί να σταθούν στο πλευρό μας, στηρίζουν τους Ταλιμπάν και τους δίνουν μεγαλύτερη εξουσία. Οι Αφγανές θυσιάσαμε πολλά για τις λίγες ελευθερίες που είχαμε. Ως ορφανό ύφανα χαλιά για να αποκτήσω μόρφωση. Αντιμετώπισα πολλά οικονομικές δυσκολίες, αλλά είχα πολλά σχέδια για το μέλλον μου. Δεν περίμενα όλα να τελειώσουν έτσι. Τώρα μοιάζει ότι πρέπει να κάψω όλα όσα πέτυχα στα 24 χρόνια της ζωής μου, το να έχω ταυτότητα ή βραβεία από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο είναι ριψοκίνδυνο τώρα. Ακόμη και αν τα κρατήσουμε και δεν τα χρησιμοποιήσουμε. Δεν υπάρχουν δουλειές για εμάς στο Αφγανιστάν. Όταν οι επαρχίες έπεφταν η μία μετά την άλλη, σκεφτόμουν τα όμορφα κοριτσίστικα όνειρά μου. Οι αδελφές μου και εγώ δεν μπορούσαμε να κοιμηθούμε όλη τη νύχτα καθώς θυμόμασταν τις ιστορίες που μας έλεγε η μητέρα μας για την εποχή των Ταλιμπάν και του τρόπου που φέρονταν στις γυναίκες. Δεν περίμενα ότι θα έπρεπε να στερηθούμε ξανά των βασικών μας δικαιωμάτων, ότι θα πηγαίναμε 20 χρόνια πίσω. Ότι έπειτα από 20 χρόνια αγώνων για τα δικαιώματα και για την ελευθερία μας, θα έπρεπε να ψάχνουμε για μπούρκα και να κρύβουμε την ταυτότητά μας. Στη διάρκεια των τελευταίων μηνών καθώς οι Ταλιμπάν αποκτούν τον έλεγχο στις επαρχίες, εκατοντάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους και ήρθαν στην Καμπούλ να σώσουν τις κόρες και τις γυναίκες τους. Ζουν στα πάρκα ή στο ύπαιθρο. Ως μέλος ομάδας φοιτητών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε χρήματα, τρόφιμα κι άλλα αναγκαία για να τους διανείμουμε. Δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω όταν άκουσα τις ιστορίες κάποιων οικογενειών. Ένας είχε χάσει τον γιο του στον πόλεμο και δεν είχε χρήματα να πληρώσει το ταξί για την Καμπούλ, οπότε δώσανε τη νύφη τους ως αντάλλαγμα για τη μεταφορά τους. Πώς μπορούν να ορίζουν την αξία μιας γυναίκας ως ισότιμη με το κόστος ενός ταξιδιού; Και μετά, σήμερα, όταν έμαθα ότι οι Ταλιμπάν έφθασαν στην Καμπούλ, αισθάνθηκα ότι θα γίνω σκλάβα. Μπορούν να παίξουν με τη ζωή μου με όποιον τρόπο θέλουν. Επίσης, έχω εργαστεί ως δασκάλα Αγγλικών σε μορφωτικό κέντρο. Δεν αντέχω να σκέφτομαι ότι δεν θα μπορώ πια να σταθώ μπροστά στους μαθητές μου και να τους διδάσκω την αλφαβήτα. Όποτε σκέφτομαι τις μικρές μου μαθήτριες ότι πια θα μένουν σπίτι τους και θα σταματήσουν να μορφώνονται, κυλούν τα δάκρυά μου".

I have the feeling of a bird whose whole nest is destroyed but it can not do anything just sees the destruction of his nest and cries