Μπροστά στον βίο και την πολιτεία του Γιάννη Λαβράνου, του επιχειρηματία που μαζί με τον Φέλιξ Μπίτζιο πρωταγωνιστούν στο σκάνδαλο των υποκλοπών το «House of Cards» ωχριά. Ο Λαβράνος ανοίγει το στόμα του, που μέχρι τώρα κρατούσε κλειστό -όπως λέει- κατά απαίτηση του Μαξίμου.

Πλαστές ταυτότητες, κουμπαριές με υπουργούς κατέχοντες κρίσιμα χαρτοφυλάκια και το «δεξι χέρι» και ανιψιό του Κυριάκου Μητσοτάκη, Γρηγόρη Δημητριάδη, συναλλαγές με υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, εταιρείες «φαντάσματα» με επικεφαλής αχυρανθρώπους με κλεμμένες ταυτότητες, δουλειές πολλών εκατομμυρίων ευρώ με το Δημόσιο έχει ο «μπαξές» του Γιάννη Λαβράνου, που μέχρι πρότινος εμφανιζόταν ως ο «άνθρωπος που λύνει και δένει στο Μαξίμου», κρίνει υπουργούς και «ανεβοκατεβάζει» αξιωματούχους σε καίριες θέσεις.

Όποιος προσπαθούσε να κάνει μεγάλη δουλειά με την κυβέρνηση, έψαχνε να βρει άκρη για να προσεγγίσει τον Γιάννη Λαβράνο, τον «αόρατο επιχειρηματία», που είχε «τα μέσα (σ.σ τα μεγάλα) και ήξερε ανθρώπους ειδικούς», λένε οι γνωρίζοντες και η έρευνα της Εφημερίδας των Συντακτών και των Reporters United, που «ανάγκασαν» τον Λαβράνο να μιλήσει το επιβεβαιώνει.

Ο «μύθος» του Γιάννη Λαβράνου ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο των υποκλοπών. Ήταν κάτι σαν Φαντομάς, αφού παρά τη προνομιακή σχέση του με το Δημόσιο (από το 2014) με συμβάσεις εκατομμυρίων ευρώ, τις «σχέσεις στοργής» με υπουργούς όλων των κυβερνήσεων, τη στενή σχέση του με τον Γρηγόρη Δημητριάδη παρέμενε –ή τον κρατούσαν;- πεισματικά στο παρασκήνιο. Το πόσο εξέχουσα προσωπικότητα θεωρείτο πιστοποιείται και από το ότι του παραχωρήθηκε φύλαξη από την ΕΛ.ΑΣ.

Το σκάνδαλο όμως των υποκλοπών έστρεψε με βία τους προβολείς επάνω στον Γιάννη Λαβράνο, που αν και ακόμη διατείνεται ότι δεν έχει καμία σχέση με το Predator, τουλάχιστον πλέον παραδέχεται ότι -αν μη τι άλλο- συνεργάζεται με την εταιρεία Krikel, που με τη σειρά της έχει σχέση με την Intellexa, που εμπορεύεται το Predator. To φως έπεσε πάνω και σε άλλες σκιές όπως αυτή του Φέλιξ Μπίτζιου (μετόχου της Intellexa), αλλά και στους κρίκους της αλυσίδας που ενώνει υπουργούς, επιχειρηματίες, κρατικούς λειτουργούς, υψηλόβαθμα στελέχη και συμβάσεις εκατομμυρίων ευρώ. 

Κουμπαριές, εντολές και μεγάλες δουλειές

Στενή σχέση και ακόμη πιο στενή συνεργασία με τον Γιάννη Λαβράνο, εμφανίζεται μέχρι στιγμής, βάσει των δημοσιογραφικών ερευνών, να έχει ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού και ανιψιός του Γρηγόρης Δημητριάδης. Μάλιστα οι δυο τους εμφανίζονται να ταξιδεύουν μαζί εκπροσωπώντας το Μαξίμου και κλείνοντας δουλειές.

Στο κάδρο μπαίνει και ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης, που παραδέχεται τη σχέση με τον Γιάννη Λαβράνο, ξεκαθαρίζοντας όμως –απαντώντας στην έρευνα της ΕφΣυν και των Reporters United- ότι «κανένα από τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στις ερωτήσεις σας και αποτελούν αντικείμενο της δημοσιογραφικής σας έρευνας δεν έχει την οποιαδήποτε -άμεσα ή έμμεσα- σχέση με την πολιτική, τις διαγωνιστικές διαδικασίες και γενικά το υλοποιούμενο έργο του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και των εποπτευόμενων φορέων του».

Σχέση με τον Γιάννη Λαβράνο και κουμπαριά έχει και ο υπουργός Άμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, ενώ τη χαρά της κουμπαριάς δεν στέρησε ο Λαβράνος ούτε στον Θάνο Πλεύρη με τον οποίο κατέβαιναν μαζί και στις πορείες κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Μεγάλες δουλειές με το Δημόσιο ο Λαβράνος έκλεισε –και μάλιστα λίγο πριν τις εκλογές- επί υπουργίας Βασίλη Κικίλια στο Προστασίας του Πολίτη (2014), τις οποίες συνέχισε παρά την αλλαγή της κυβέρνησης επί υπουργίας Νίκου Τόσκα (ΣΥΡΙΖΑ), του οποίου παρεμπιπτόντως ο γιος εργάστηκε αργότερα στην εταιρεία Krikel, πληροφορία που ο κ. Τόσκας επιβεβαίωσε.

Ο επιχειρηματίας… με φαντάσματα επικεφαλής εταιρειών και πλαστές ταυτότητες

Το εντυπωσιακό -και συνάμα βαθιά ενοχοποιητικό στοιχείο- είναι ότι όλοι οι παραπάνω έκλειναν δουλειές και δημόσιες συμβάσεις –ακόμη και απόρρητες- εκατομμυρίων ευρώ με τον Γιάννη Λαβράνο, του οποίου η επιχειρηματική δραστηριότητα είναι προβληματική και εξαιρετικά σκοτεινή με δαιδαλώδεις διαδρομές, κάτι που δεν είναι σύνηθες για σοβαρές «καθαρές» επιχειρήσεις.

Εταιρείες που αλλάζουν ανησυχητικά συχνά επικεφαλής, με αποκορύφωμα ότι τον ιταλό πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβολο της εταιρείας, που παραδέχεται επισήμως ότι έχει ο Γιάννης Λαβράνος, την ΕΛΕΚΤΡΟΥΜ ΤΕΚΝΟΛΟΤΖΙΣ, τον έχει δει μόνο ο ίδιος.

Όπως επισημαίνεται στο άρθρο της Εφ.ΣΥΝ, «σε εταιρεία συμφερόντων του (ΕΛΕΚΤΡΟΥΜ ΤΕΚΝΟΛΟΤΖΙΣ) ο Λαβράνος αντικαθίσταται στο Δ.Σ από δυο νέα πρόσωπα ιταλικής υπηκοότητας, τα οποία σύμφωνα με πηγές στην ιταλική αστυνομία έχουν κατασκευασμένα η πλαστά στοιχεία ταυτότητας. Πρόκειται δηλαδή για ανθρώπους των οποίων ακόμα και η ύπαρξη αμφισβητείται.»

«Η μετοχική ή διοικητική σύνθεση των εταιρειών του συχνά αναθεωρείται και διορθώνεται εκ των υστέρων με εγγραφές στο ΓΕΜΗ που έρχονται πολλά χρόνια μετά τις συμβολαιογραφικές πράξεις πρακτική εξαιρετικά ανορθόδοξη. Τέλος στη διάθεσή μας περιήλθε πλαστή ταυτότητα με Ιταλικό όνομα και με αριθμό που έχει κλαπεί. Στη θέση της φωτογραφίας απεικονίζεται ο Γιάννης Λαβράνος», σημειώνει η εφημερίδα.

Για αυτό το τελευταίο εύρημα ο Λαβράνος, με τις σχέσεις που αναλύθηκαν παραπάνω, με ασφάλεια από την ΕΛ.ΑΣ και με δουλειές με την ΕΥΠ, απάντησε ότι «από εσάς έμαθα την ύπαρξή της για πρώτη φορά, σας ενημερώνω ότι ήδη τη Δευτέρα 4/11/2022 υπέβαλα μήνυση κατά αγνώστων δραστών στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών».

Σε ό,τι αφορά τους ιταλούς επικεφαλής της εταιρείας του με τις επίσης πλαστές ταυτότητες, και την απουσία τους από οποιαδήποτε ιταλική επιχειρηματική  βάση, πάλι ο κ. Λαβράνος δηλώνει ότι δεν γνωρίζει. Ωστόσο, απαντά ότι τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβολο της εταιρείας του, τον Antonio Sassi, τον έχει γνωρίσει.

Καμία σχέση με το Predator, αλλά…

Για την πέτρα του σκανδάλου, σε ότι αφορά τις υποκλοπές, την εταιρεία Krikel, [που, όπως εύστοχα τονίζει η εφημερίδα, το κράτος και τρεις κυβερνήσεις (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και πάλι ΝΔ) υπογράφουν διαδοχικές συμβάσεις –ακόμη και απόρρητες για λόγους εθνικής ασφάλειας- χωρίς να γνωρίζουν ποιος είναι ο ιδιοκτήτης της], ο κ. Λαβράνος επιμένει ότι δεν έχει μετοχική σύνθεση και ότι δεν γνωρίζει τον διαχειριστή της.

Βεβαίως σε αντίθεση με το παρελθόν και με ότι υποστήριξε ο νόμιμος εκπρόσωπος της Krikel Σταμάτης Τρίμπαλης στην Εξεταστική Επιτροπή, τώρα ο κ. Λαβράνος παραδέχεται ότι συνεργάζεται με την Krikel και έχει συμφέρον «η εταιρεία να πηγαίνει καλά».

Κατηγορηματικός εξακολουθεί να είναι σε ότι αφορά το ότι δεν έχει σχέση με το Predator και τις υποκλοπές. Ερωτηθείς για τα email που δημοσιεύτηκαν από την ιστοσελίδα της Krikel και από τα οποία προκύπτει άμεση σχέση του και με τον Μπίτζιο και με την Krikel, απάντησε πως πρόκειται για email που δεν του παραδόθηκαν ποτέ.

Στα ενδιαφέροντα -και μάλλον δύσκολο να γίνουν πιστευτά- που ανέφερε ο κ. Λαβράνος στην εφημερίδα είναι ότι δεν έχει καμία δραστηριότητα στην Ελλάδα από το 2012 και οτι ζει και επιχειρεί στο Λονδίνο. Ωστόσο, αρνήθηκε να υποδείξει έστω μία εταιρεία μέσω της οποίας ασκεί την επιχειρηματική δραστηριότητά του.

Τέλος ερωτηθείς για τη σχέση του με τον πρωθυπουργό απάντησε ότι έχουν συναντηθεί μόνο μία φορά πριν από χρόνια, λίγο αφότου εκείνος είχε εκλεγεί πρόεδρος της ΝΔ. Η συνάντηση έγινε με μεσολάβηση του Γρηγόρη Δημητριάδη.

*Ενδιαφέρον ότι το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο in.gr του ομίλου Μαρινάκη

Πηγή: iskra.gr

Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της νέας διαδρομής

Ουσιαστικά για πρώτη φορά στην Iστορία της, η Ρωσία έστειλε το πετρέλαιο της στην Κίνα μέσω της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής.

Το εμπάργκο πετρελαίου της ΕΕ, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ σε ένα μήνα, κάνει αυτή τη διαδρομή πιο ελκυστική.

Είναι πιο σύντομη και πιο γρήγορη, και το πιο σημαντικό, είναι απαλλαγμένη από δυτικές κυρώσεις.

Μπορεί η Βόρεια Θάλασσα να γίνει σωτηρία για το ρωσικό πετρέλαιο;

Είχε γίνει μία αποστολή πετρελαίου μέσω της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής ξανά από τους Ρώσους το 2019 αλλά ήταν στα πλαίσια δοκιμών για να δουν κατά πόσο «δουλεύει» μία τέτοια διαδρομή.

Από τότε όμως δεν έγινε καμία αναφορά, κάτι που είναι απολύτως κατανοητό, αφού η κύρια αγορά πωλήσεων, η ευρωπαϊκή, ήταν κοντά.

Ωστόσο, οι κυρώσεις καθιστούν τη διαδρομή της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής πιο ελκυστική για τη Μόσχα, λένε οι αναλυτές της Kpler. Άλλωστε, πολύ σύντομα – από τις 5 Δεκεμβρίου – η Ρωσία δεν θα μπορεί να προμηθεύει αργό πετρέλαιο στην ΕΕ και από τις αρχές Φεβρουαρίου 2023 πετρελαϊκά προϊόντα λόγω ευρωπαϊκών κυρώσεων.

Σύμφωνα με το Bloomberg, στα τέλη Οκτωβρίου, ένα δεξαμενόπλοιο αποθήκευσης αγκυροβολημένο στο Μούρμανσκ φόρτωσε αργό πετρέλαιο στο εξειδικευμένο δεξαμενόπλοιο για διάσπαση πάγου Vasily Dinkov.

Αυτό το τάνκερ πλέει κατά μήκος της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής και το περασμένο Σαββατοκύριακο διέσχισε τη βόρεια ακτή της Ρωσίας και πέρασε από το Βερίγγειο Στενό, που χωρίζει τη χώρα από την Αλάσκα.

 Το «Βασίλι Ντίνκοφ» πρόκειται να φτάσει με ρωσικό πετρέλαιο στο κινεζικό λιμάνι Rizhao στις 17 Νοεμβρίου.

Αυτή είναι η δεύτερη φορά στη ρωσική Ιστορία που αποστέλλεται πετρέλαιο στην Κίνα με αυτόν τον τρόπο.

Η μεταφορά αργού πετρελαίου υπό κυρώσεις στην Κίνα κατά μήκος της διαδρομής της Βόρειας Θάλασσας μπορεί γενικά να είναι κερδοφόρα.

Πρώτον, είναι η συντομότερη διαδρομή μεταξύ Ευρώπης και Ανατολικής Ασίας.

Η διαδρομή προς την Κίνα από τα λιμάνια της Ρωσίας στη Βαλτική είναι η μισή από τη συνηθισμένη διαδρομή μέσω της Διώρυγας του Σουέζ.

Από το Μούρμανσκ στην Κίνα, το ταξίδι του τάνκερ διαρκεί περίπου δύο με τρεις εβδομάδες, ενώ μέσω της παραδοσιακής διαδρομής διαρκεί έως και οκτώ εβδομάδες.

Δεύτερον, δεν χρεώνονται τέλη για τη διέλευση της διαδρομής της Βόρειας Θάλασσας και δεν απαιτούνται πρόσθετα έγγραφα κατά τη διέλευση των συνόρων άλλων χωρών, λέει ο Andrey Maslov, αναλυτής της FG Finam. Εδώ δεν υπάρχουν και πειρατές, όπως στη νότια διαδρομή.

«Η ίδια η υποδομή της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής είναι έτοιμη, διατηρείται από τη Rosatom σε καλή κατάσταση και δεν απαιτεί επενδύσεις και χρόνο», λέει ο Sergey Kondratyev, αναπληρωτής επικεφαλής του οικονομικού τμήματος του Ινστιτούτου Ενέργειας και Οικονομικών.

Τέλος, αυτή η διαδρομή προστατεύεται από την επιβολή κυρώσεων. Γιατί αυτή η διαδρομή δεν έχει γίνει δημοφιλής; Το γεγονός είναι ότι παρά τα προφανή πλεονεκτήματα, υπάρχουν πολλά προβλήματα.

Πρώτον, αυτές είναι οι πιο σοβαρές και δύσκολες συνθήκες πλεύσης στον πλανήτη. Ο Βόρειος Θαλάσσιος Δρόμος της Ρωσίας διέρχεται από παγόβουνα και σε έντονους παγετούς.

Αυτό οδηγεί στο δεύτερο πρόβλημα.

Απαιτούνται παγοθραυστικά και ειδικά σκάφη για τη μεταφορά των εμπορευμάτων.

«Σε πολικές χειμερινές συνθήκες, είναι σχεδόν αδύνατο να διατηρηθεί η απαιτούμενη θερμοκρασία στα συμβατικά δεξαμενόπλοια. Αυτό απαιτεί ειδικά δεξαμενόπλοια που μπορούν να αντέξουν αυστηρές συνθήκες θερμοκρασίας. Υπάρχουν επίσης ειδικές απαιτήσεις για την επαγγελματική κατάρτιση του πληρώματος», σημειώνει ο Maslov.

«Δεν έχουμε πρακτικά δεξαμενόπλοια κλάσης arc5 και arc7 που να επιτρέπουν τη χειμερινή πλοήγηση. Όχι μόνο έχουμε λίγα τέτοια δεξαμενόπλοια, είναι λίγα σε όλο τον κόσμο, γιατί δεν υπάρχουν μεγάλες ροές φορτίου σε τόσο σκληρές συνθήκες.

Προκειμένου η μεταφορά πετρελαίου κατά μήκος της διαδρομής της Βόρειας Θάλασσας να μην είναι εφάπαξ, αλλά τακτική και σημαντική, πρέπει να δημιουργήσουμε έναν μεγάλο στόλο, ο οποίος δεν είναι προς το παρόν διαθέσιμος σε ολόκληρο τον κόσμο. Θα πάρει πολύ χρόνο.

Αυτά τα πλοία δεν χρειάζεται να κατασκευαστούν εδώ, το ίδιο Zvezda έχει ήδη φορτωθεί με άλλες παραγγελίες, ιδίως για την κατασκευή πλοίων αερίου.

Το κύριο πράγμα είναι ότι θα πρέπει να δοθεί μια παραγγελία για την κατασκευή τέτοιων σκαφών τώρα», σημειώνει ο Σεργκέι Κοντράτιεφ.

Για κατανόηση: νωρίτερα η Ρωσία ναύλωσε κυρίως ευρωπαϊκά δεξαμενόπλοια της συνήθους κατηγορίας για τη μεταφορά πετρελαίου, για τους ευρωπαϊκούς περιορισμούς που θα πρέπει να εγκαταλειφθούν.

Όμως η Ρωσία δεν θα μείνει χωρίς στόλο, μπορεί να ναυλώσει πλοία στο Ιράν, την Ινδία, τα Αραβικά Εμιράτα και άλλες χώρες. Στην περίπτωση των πλοίων κλάσης Αρκτικής, αυτό δεν θα λειτουργήσει, γιατί υπάρχουν πολύ λίγα από αυτά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Έτσι, το εξειδικευμένο δεξαμενόπλοιο για τη θραύση πάγου Vasily Dinkov, το οποίο πλέει αυτή τη στιγμή για την Κίνα, είναι ένα από τα τρία πλοία του στόλου που κατασκευάστηκαν ειδικά για τη μεταφορά πετρελαίου από τον τερματικό σταθμό εξαγωγών της Lukoil στο Varandey στο Murmansk. Η Ρωσία έχει μόνο οκτώ τέτοια πλοία.

«Η Βόρεια Θαλάσσια Διαδρομή είναι παγωμένη για περίπου οκτώ μήνες το χρόνο, επομένως απαιτούνται παγοθραυστικά για το πέρασμά της. Επιπλέον, τα παγοθραυστικά χρειάζονται ακόμη και το καλοκαίρι σε ιδιαίτερα δύσκολες περιοχές.

Υπάρχουν μόνο τέσσερα πυρηνικά παγοθραυστικά σε λειτουργία και άλλα τέσσερα περιμένουν τον παροπλισμό από τον στόλο και την απόρριψή τους. Υπάρχουν επίσης υψηλές απαιτήσεις για τον επαγγελματισμό του πληρώματος», λέει ο Maslov.

Μια άλλη επιπλοκή είναι ότι λόγω των συνεχιζόμενων lockdown για τον κορωνοϊό, η κατανάλωση πετρελαίου στην Κίνα έχει πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα τα τελευταία πέντε χρόνια, επομένως μπορεί να είναι δύσκολο να αυξηθεί η προσφορά αργού πετρελαίου πέρα ​​από τους ήδη υψηλούς όγκους, πιστεύει ο Kondratiev.

Τώρα η Κίνα λαμβάνει ρωσικό πετρέλαιο μέσω του αγωγού ESPO και μέσω του λιμανιού Kozmina ήδη στο μέγιστο.

«Μια πιο πολλά υποσχόμενη αγορά όσον αφορά την αύξηση των εξαγωγών πετρελαίου αυτή τη στιγμή είναι η Ινδία και άλλες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, επειδή υπάρχει ζήτηση εκεί και είναι πιο ευαίσθητη στις τιμές.

Και η χρήση της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής δεν είναι τόσο σημαντική εδώ, είναι πολύ πιο κοντά στη μεταφορά πετρελαίου από το Νοβοροσίσκ σε αυτές τις χώρες» σημειώνει ο αναπληρωτής επικεφαλής του οικονομικού τμήματος του IEF.

Μια άλλη δυσκολία είναι νομική. «Έχουμε ακόμη περιορισμό για τη μεταφορά εμπορευμάτων κατά μήκος της Βόρειας Θαλάσσιας Διαδρομής με πλοία υπό ξένες σημαίες. Για τη διέλευσή τους απαιτείται ειδική άδεια. Μόνο σκάφη που φέρουν ρωσική σημαία μπορούν να πλεύσουν κατά μήκος του NSR. Πιθανώς, είναι απαραίτητο να αλλάξει η νομοθεσία», λέει ο Kondratiev.

Αυτά τα προβλήματα σαφώς δεν επιλύονται γρήγορα και απαιτούν τεράστιες επενδύσεις. Ως εκ τούτου, είναι απίθανο να είναι δυνατή η αύξηση της προσφοράς πετρελαίου κατά μήκος της διαδρομής της Βόρειας Θάλασσας προς την Ασία τα επόμενα χρόνια.

«Η κατάσταση θα αλλάξει κάπως όταν ξεκινήσει το έργο Vostok Oil από τη Rosneft, η οποία σχεδιάζει να μεταφέρει πετρέλαιο κατά μήκος της διαδρομής της Βόρειας Θάλασσας σχεδόν όλο το χρόνο, εάν η Rosneft καταφέρει να ξεκινήσει αυτό το δύσκολο έργο υπό τις παρούσες συνθήκες και να προετοιμάσει τα logistics για αυτό.

Αλλά θα εξακολουθεί να είναι μια τοπική ιστορία, καθώς οι παραδόσεις δεν θα προέρχονται από τα λιμάνια της περιοχής του Λένινγκραντ, αλλά από τη βορειοανατολική Σιβηρία», πιστεύει ο Σεργκέι Κοντράτιεφ. Η έναρξη αυτού του έργου έχει προγραμματιστεί για το 2024.

Σύμφωνα με τον ειδικό του IFE, η έναρξη μιας πλήρους διαμετακομιστικής διαδρομής κατά μήκος της διαδρομής της Βόρειας Θάλασσας από τα λιμάνια της περιοχής του Λένινγκραντ προς την Ανατολική Ασία θα απαιτήσει 4-5 χρόνια, δηλαδή, είναι δυνατή όχι νωρίτερα από το 2027.

Και, φυσικά, είναι απαραίτητο να βρεθούν αγοραστές στην Ασία με μακροπρόθεσμα συμβόλαια. Στο μεταξύ, η παραδοσιακή διαδρομή για την παράδοση πετρελαίου μέσω της Διώρυγας του Σουέζ με δεξαμενόπλοια κλάσης Aframax θα παραμείνει επίκαιρη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ρωσία στην πραγματικότητα δεν προμηθεύει τόσο πετρέλαιο στην ΕΕ όσο παλιά.

Ως εκ τούτου, οι συνέπειες του εμπάργκο πετρελαίου είναι απίθανο να είναι καταστροφικές. Σύμφωνα με τον Kondratiev, η Ρωσία προμηθεύει σήμερα την ΕΕ με 1,2-1,4 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, ενώ ο συνολικός όγκος των εξαγωγών ρωσικού αργού πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένων των παραδόσεων με αγωγούς, είναι περίπου 4,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως.

«Για ένα μέρος αυτού του όγκου των 1,2–1,4 εκατομμυρίων βαρελιών, σίγουρα θα βρούμε καταναλωτές μετά την έναρξη ισχύος του εμπάργκο», είναι βέβαιος ο Kondratiev.

Το απαισιόδοξο σενάριο υποθέτει ότι μέχρι το καλοκαίρι του 2023 η Ρωσία θα πρέπει να μειώσει την παραγωγή πετρελαίου κατά 500-800 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα, το μετρίως απαισιόδοξο – κατά 300-400 χιλιάδες.

Ωστόσο, το πιθανότερο είναι ότι η παραγωγή μας δεν θα μειωθεί περισσότερο από 300 χιλιάδες βαρέλια την ημέρα λόγω του ευρωπαϊκού εμπάργκο, σημειώνει ο ειδικός. Απαισιόδοξα σενάρια είναι πιθανά εάν η παγκόσμια οικονομία βυθιστεί σε μια νέα κρίση, η οποία αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε πτώση της ζήτησης ενέργειας. 

Πηγή: iskra.gr

Απολιγνιτοποίηση, μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, μετάβαση στην «πράσινη ενέργεια», μπαταρίες αποθήκευσης, μικροτσίπ και πολλά άλλα. Καθώς η παγκόσμια κοινότητα θέτει τις παραπάνω προτεραιότητες, τα μάτια όλων στρέφονται στα μέταλλα και τις σπάνιες γαίες. Αυτό σημαίνει πως τα μάτια κοιτάζουν πρωτίστως προς την Αφρική.

Από το Κονγκό προέρχεται το 63% της παγκόσμιας παραγωγής κοβαλτίου, ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί κατά 10% στα επόμενα χρόνια, ενώ η ίδια η ζήτηση του κοβαλτίου αναμένεται να αυξηθεί κατά 47 φορές μεταξύ 2017 και 2030. Το 80% των παγκοσμίως εντοπισμένων κοιτασμάτων μαγγανίου βρίσκεται στη Νότια Αφρική, ενώ και σε άλλα μέταλλα, όπως το λίθιο, αν και τα πιο μεγάλα κοιτάσματα βρίσκονται στη Νότια Αμερική, αρκετές αφρικανικές χώρες διαθέτουν επίσης σημαντικές ποσότητες.

Οι πρόσφατες νέες σελίδες ταραχών και εμφυλίων ή διακρατικών συγκρούσεων στην αφρικανική ήπειρο δεν πρέπει να ειδωθούν εκτός αυτού του πλαισίου. Για παράδειγμα, η ρωσική Nordgold αναγκάστηκε τον Απρίλιο να κλείσει το μεγαλύτερο ορυχείο χρυσού στην Μπουρκίνα Φάσο, καθώς είχε γίνει στόχος ενόπλων. Οι επιθέσεις ισλαμιστικών ομάδων σε ορυχεία χρυσού στο Μάλι, τον Νίγηρα και την Μπουρκίνα Φάσο έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, ενώ πρόσφατα η νέα στρατιωτική κυβέρνηση που κατέλαβε την εξουσία στο Μάλι κατηγόρησε τη Γαλλία ότι εξοπλίζει ισλαμιστές αντάρτες στον βορρά της χώρας — δήλωση την οποία «χαιρέτησε» ο ιδιοκτήτης του ρωσικού ιδιωτικού μισθοφορικού στρατού της Wagner. Η παρουσία της τελευταίας στα αφρικανικά εδάφη την τελευταία πενταετία έρχεται, άλλωστε, να συμπληρώσει την εικόνα των «αντιτρομοκρατικών» επιχειρήσεων ευρωπαϊκών κρατών (κατά βάση της Γαλλίας), τα οποία εκμεταλλεύονται το μεγαλύτερο μέρος των αποθεμάτων χρυσού και άλλων πολύτιμων μετάλλων της Αφρικής.

Για να κατανοήσουμε το μέγεθος των ανταγωνισμών στην αφρικανική ήπειρο, πέρα από τις μεγάλες ευρωπαϊκές εξορυκτικές εταιρείες, η «πείνα» για χρυσό έχει οδηγήσει στο άνοιγμα αμέτρητων μικρών ανεπίσημων ορυχείων, το προϊόν των οποίων περνά παράνομα τα σύνορα και με ελάχιστη ή καθόλου φορολόγηση κατευθύνεται στο Ντουμπάι. Επειδή, στο φόντο των ανταγωνισμών, τα ευρωπαϊκά κράτη θα επιχειρήσουν να νομιμοποιήσουν τις στρατιωτικές επεμβάσεις στην Αφρική, καλό είναι να θυμόμαστε ότι η Γαλλία, μια χώρα χωρίς χρυσό, έχει στα θησαυροφυλάκιά της τις τέταρτες μεγαλύτερες ποσότητες στον κόσμο, την ώρα που το Μάλι, με 860 ορυχεία χρυσού στα εδάφη του, δεν διαθέτει ούτε ουγκιά!

Πηγή: prin.gr

Η πρόταση γίνεται ενώ οι συγκρούσεις πολλαπλασιάζονται στα σύνορα ανάμεσα στις δύο χώρες, που πάντως έχουν πυκνώσει και τις μεταξύ τους επαφές

Η Αρμενία πρότεινε τη δημιουργία αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης κατά μήκος των συνόρων της με το Αζερμπαϊτζάν και γύρω από την περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ, την οποία διεκδικούν οι δύο χώρες του Καυκάσου.

«Έβαλα στο τραπέζι μια πρωτοβουλία για τη δημιουργία μιας αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης γύρω από το Ναγκόρνο Καραμπάχ», δήλωσε ο Αρμένιος πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν, στη διάρκεια κυβερνητικής συνόδου. «Προτείνουμε να δημιουργηθεί μια αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη τριών χιλιομέτρων κατά μήκος των αρμενοαζερικών συνόρων», πρόσθεσε.

Η πρόταση γίνεται ενώ οι συγκρούσεις πολλαπλασιάζονται τις τελευταίες εβδομάδες στα σύνορα ανάμεσα στην Αρμενία και στο Αζερμπαϊτζάν.

Από την άλλη πλευρά, το Μπακού και το Ερεβάν πύκνωσαν τις συνομιλίες τους τις τελευταίες εβδομάδες προκειμένου να βρουν διέξοδο στη εδαφική σύγκρουση που δηλητηριάζει τις σχέσεις τους εδώ και τρεις δεκαετίες.

Οι δύο χώρες έχουν αντιπαρατεθεί σε δύο πολέμους· ο τελευταίος το 2020 προκάλεσε τουλάχιστον 6.500 θανάτους. Συγκρούσεις σημειώνονται τακτικά έκτοτε, όπως τον Σεπτέμβριο όταν σκοτώθηκαν 286 μαχητές.

Η σύγκρουση συνδέεται με εδαφικές διαφορές, κυρίως γύρω από το Ναγκόρνο Καραμπάχ, μια ορεινή περιοχή που κατοικείται κυρίως από Αρμένιους και αποσχίστηκε από το Αζερμπαϊτζάν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 με τη βοήθεια του Ερεβάν. Ένας πρώτος πόλεμος είχε προκαλέσει τότε τον θάνατο τουλάχιστον 30.000 ανθρώπων.

Στο πλαίσιο αυτό, οι ηγέτες και οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών συναντήθηκαν πολλές φορές τους τελευταίους μήνες για ειρηνευτικές συνομιλίες.

Ο Αρμένιος πρωθυπουργός δήλωσε σήμερα Πέμπτη πως ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, η χώρα του οποίου έχει αναπτύξει μια δύναμη «διατήρησης της ειρήνης» στο Καραμπάχ, θα μεταβεί στο Ερεβάν στις 22 Νοεμβρίου.

Ο Ρώσος ηγέτης είχε συνατήσει τον Πασινιάν και τον Αζέρο πρόεδρο Ιλχάμ Αλίεφ στη διάρκεια συνάντησης κορυφής στη Ρωσία στα τέλη Οκτωβρίου.

Οι Δυτικοί οργάνωσαν επίσης πολλές συναντήσεις μεταξύ των δύο μερών, στις Βρυξέλλες και στην Ουάσινγκτον. Η Ρωσία, που θεωρεί πως η Καύκασος είναι δική της υπόθεση, δεν βλέπει με καλό μάτι αυτές τις διαμεσολαβήσεις.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: protothema.gr