Μια απάντηση στην κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου, τη νέα υφυπουργό Εργασίας, για την «αγιοποίηση των αγώνων» κατά της δικτατορίας και τους «ψυχικά νοσούντες»...

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Η κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου είναι υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σύμφωνα με το βιογραφικό της, όπως δημοσιεύεται στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, μεταξύ άλλων, το 2016 ήταν η υπεύθυνη οικονομολόγος της ομάδας των κατασκευών για την Τρίτη Εργαλειοθήκη Ανταγωνισμού του ΟΟΣΑ. Έχει διατελέσει σύμβουλος Δημόσιας Υγείας της Κυβέρνησης του Ιράν, ειδική συνεργάτης της αναπτυξιακής τράπεζας της Βραζιλίας, αλλά και του ΟΗΕ στην Ουγκάντα. Από το 2017 είναι Σύμβουλος Μεταρρυθμίσεων του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας. 

Η Κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου, όμως, έχει εντρυφήσει και στους αγώνες κατά της δικτατορίας. 

Σας καλούμε να διαβάσετε με προσοχή (και στη συνέχεια να ακούσετε και να δείτε – στο βίντεο στο τέλος του κειμένου) την τοποθέτηση της κυρίας Μιχαηλίδου, σε παρουσίαση βιβλίου, για την «αγιοποίηση» των αγώνων κατά της δικτατορίας και πού αυτή οδηγεί.

«….Είχαμε μια αγιοποίηση του αγώνα της δικτατορίας επειδή ουσιαστικά έγινε, επειδή δεν έγινε ο αγώνας την ώρα που έπρεπε να γίνει.  Άρα τι έχουμε; Έχουμε μια σχέση η οποία καταρρίπτει τις διαστάσεις που της ανήκουν, αυτή της αντίστασης, και παίρνει διαστάσεις υπερβολής όπως αυτή της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου. 

Το δεύτερο κομμάτι της πρότασης το οποίο με ανησυχεί και με προβληματίζει από προσωπική εμπειρία έχει σχέση με τη μετατροπή σε μια ψυχική νόσο, η οποία πολύ φοβάμαι πως είναι μια μετατροπή σε μια συλλογική ψυχική νόσο. Μια συλλογική ψυχική νόσος διότι έχει δημιουργηθεί αυτό το συλλογικό αφήγημα μέσα από τη συλλογική μνήμη, αυτής της ιστορικότητας.

Ακούω συνέχεια “ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς”, ” ιστορικός αγώνας” και αναρωτιέμαι για ποια Ιστορία μιλάμε; Ποιος έγραψε αυτή την Ιστορία; Την έγραψαν αυτοί οι άνθρωποι των οποίων η απώλεια του αισθήματος της δικτατορίας είναι αντίστοιχο με μια απώλεια δικού τους ανθρώπου; Ποιοι; Αυτοί ακριβώς που είναι η ψυχικά νοσούντες;  (…) η έκβαση αυτής της συλλογικής μνήμης φανερώνει μια συλλογική ψυχική νόσο, παρά μια μεμονωμένη». 

Δεν είναι η πρώτη φορά που με θεωρητικούς (;) όρους μιας ψυχολογικής (;) ανάλυσης επιδιώκεται να αμαυρωθούν οι αγώνες κατά της χούντας, αλλά και συνολικότερα η ανάγκη των ανθρώπων να αντισταθούν. Η  «θεωρητικοποίηση» της απαξίωσης, από την κυρία υφυπουργό, δεν απέχει καθόλου από τις πιο χυδαίες προσεγγίσεις που κυκλοφορούν. 

Η συνταγή είναι γνωστή: Οι αγώνες της Αριστεράς δεν έχουν κοινωνικό υπόβαθρο αλλά είναι αποτέλεσμα κάποιας «εμμονής». Η κυρία Μιχαηλίδου αναφέρεται, δε, ξεκάθαρα σε ψυχικά νοσούντες.  Η «βαριά ανάλυση» της κυρίας υφυπουργού δεν είναι πρωτότυπη. Τέτοιου τύπου αναλύσεις, οι οποίες δεν έχουν οπαδικό χαρακτήρα αλλά υποτίθεται πιο… ακαδημαϊκό διαμορφώνουν ένα ολόκληρο πλαίσιο πάνω στο οποίο μπορεί να πατήσουν στη συνέχεια άλλες πιο «εκλαϊκευμένες» εκδοχές. Για παράδειγμα: «Είστε άρρωστοι και φαντασμένοι αν νομίζετε ότι ο κόσμος και η κοινωνία μπορεί να αλλάξει». 

Η κυρία Μιχαηλίδου, στη συνέχεια της τοποθέτησης της διαπιστώνει και κάτι άλλο. Την «αδυναμία δημιουργίας ιδεολογήματος από την πλευρά των νικητών του εμφυλίου» και δηλώνει απογοητευμένη από τις εκδόσεις που κυκλοφορούν. Διαπιστώνει, δε, ότι «σε ιδεολογικό επίπεδο δεν κατάφερε η Δεξιά να χειριστεί τη νίκη της στον εμφύλιο». Είναι μια πιο «ευγενική» ανάλυση για την «ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς» (που πρέπει να σπάσει…), σύμφωνα και με Βορίδηδες, Γεωργιάδηδες και άλλους πιο «τσεκουράτους» στο λόγο τους, υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας. 

Η ψυχολογική ερμηνεία γεγονότων και περιόδων, χωρίς να συνδέεται με τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες, δεν είναι τίποτα άλλο από ένας μονόλογος που δεν ακουμπά πουθενά. Μετατρέπεται, δε, σε ένα κομπογιαννίτικο εργαλείο που είναι τόσο επικίνδυνο ώστε να χωρίζει τους ανθρώπους σε «κανονικούς» και «νοσούντες».

Και φυσικά, οι «νοσούντες», για τους «κανονικούς», είναι αυτοί που δεν αποδέχονται την εκμετάλλευση και θεωρούν ότι μπορεί αυτή η κοινωνία να αλλάξει.  

«Καλή» η προσπάθεια από την κυρία υφυπουργό, αλλά «παλιά». Από τις εποχές που ορισμένοι θεωρούσαν τον κομμουνισμό «αρρώστια»… 

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Από Γιάννης Μακρυγιάννης

Κάτι από τη λογική με την οποία συγκρότησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης το πρώτο υπουργικό του συμβούλιο το είχαμε δει το 1996 από τον Κώστα Σημίτη. Ο τότε πρωθυπουργός είχε φτιάξει ένα σχήμα, που πήρε από τον τύπο τον τίτλο «κυβέρνηση υφυπουργών».

Η κυβέρνηση της Ν.Δ με το καλημέρα, την ανάληψη των κυβερνητικών καθηκόντων, κατέστησε σαφές ότι πατώντας στο έδαφος της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ είναι αποφασισμένη να ανεβάσει τον πήχη με μέτρα και πολιτικές ενίσχυσης και διεύρυνσης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Στο πλαίσιο αυτό στην ατζέντα της έχουν κεντρική θέση οι φοροελαφρύνσεις στο κεφάλαιο, οι ιδιωτικοποιήσεις, η καθήλωση των εργατικών δικαιωμάτων, η ένταση της αστυνομοκρατίας, τα δημοκρατικά δικαιώματα, οι πλειστηριασμοί και συνολικά η επιτάχυνση της αντιλαϊκής πολιτικής.

Αναφορικά με τον τομέα της Ναυτιλίας ο νέος Υπουργός Ναυτιλίας κατά την παραλαβή των καθηκόντων του με πολυσέλιδο και αποκαλυπτικό κείμενο φρόντισε, πριν ακόμη κάνει τις συναντήσεις με τους αρμόδιους φορείς και τις προγραμματικές δηλώσεις στην Βουλή, να καταστήσει σαφές ότι η πολιτική της δεξιάς κυβέρνησης και του ίδιου προσωπικά θα είναι:

"Να διαμορφώσουμε ένα φιλικότερο προς τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις νομοθετικό και φορολογικό πλαίσιο, ώστε να προσελκυστούν νέες επενδύσεις και να διευκολυνθεί η εγκατάσταση ξένων ναυτιλιακών επιχειρήσεων στην Ελλάδα".

Συνεχίζοντας σημείωσε: "Δηλώνω ότι θα προχωρήσουμε στην παροχή κινήτρων για την προσέλκυση περισσότερων πλοίων στην ελληνική σημαία".

Υποσχέθηκε στις πολυεθνικές της κρουαζιέρας που ασύδοτα αξιοποιούν την χώρα και το φυσικό κάλος της, τα νησιά της, την ιστορία της, τον πολιτισμό της, ότι με χρήματα του ελληνικού δημοσίου θα αναβαθμίσει τα λιμάνια ώστε να αποτελέσουν "ελληνικό homeportγια τα κρουαζιερόπλοια".

Ξεκαθάρισε ότι τάσσεται υπέρ της δημιουργίας και "λειτουργίας ιδιωτικών ακαδημιών στον τομέα της ναυτικής εκπαίδευσης".

Αναφέρει ότι η κυβέρνηση νοιάζεται διότι με τις "διακυμάνσεις της ναυλαγοράς έχουν επιφέρει (δήθεν) μείωση στην κερδοφορία των ναυτιλιακών εταιρειών, κλιμάκωση των δανειακών τους υποχρεώσεων"

Άσκησε κριτική στην Ε.Ε μιλώντας για "ακαμψία και αδυναμία των αξιωματούχων της να λάβουν αποφάσεις με πιθανότητα να οδηγήσουν σημαντικό αριθμό εφοπλιστών εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης"

Στην ίδια κατεύθυνση υπερασπιζόμενος τις θέσεις της Ε.Ε.Ε έκανε λόγο "ότι ασκούνται πιο έντονες πιέσεις από συγκεκριμένα λόμπυ για την αλλαγή του φορολογικού καθεστώτος που ισχύει για την ελληνική και ελληνόκτητη ναυτιλία στην Ε.Ε".

Επανέλαβε την υμνολογία και αγιοποίηση των εφοπλιστών στο πλαίσιο των λόγων του "αριστερού" Τσίπρα ότι δήθεν "αποτελείτε τους εκπροσώπους του πιο υγιούς και εξωστρεφούς τομέα της ελληνικής οικονομίας που χρόνια τώρα χτίζετε γέφυρες επικοινωνίας της Ελλάδας με τον έξω κόσμο και φροντίζετε ώστε η ελληνική σημαία να κυματίζει στα πέρατα του κόσμου. Για τον λόγο αυτό σας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και όλοι οι έλληνες σας οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα όσα έχετε προσφέρει και θα συνεχίσετε να προσφέρετε σε αυτόν τον τόπο"!!!

Στην ίδια κατεύθυνση ήταν και οι δηλώσεις του αναφορικά με την Ακτοπλοΐα και τα πλοία μικρών αποστάσεων.

Σχετικά με τους Ναυτεργάτες (τους Ναυτικούς όπως αρέσκεται το αστικό πολιτικό σύστημα να τους αναφέρει) το μόνο που υπήρχε στην ομιλία του ήταν ότι θα διατηρηθεί η υψηλή φορολογία στα εισοδήματά τους και ότι αυτή θα μειωθεί στο αόριστο μέλλον.

Πιο κυνική, ξεδιάντροπη πολιτική και ταξική τοποθέτηση δεν θα μπορούσε να γίνει αναφορικά με την κατάσταση και τα προβλήματα της Ναυτιλίας.

Η ανεργία στην ναυτεργασία, η μαύρη ανασφάλιστη και χαμηλόμισθη εργασία, οι καθηλωμένοι μισθοί εδώ και 10 χρόνια, τα εργασιακά προβλήματα, ο μαζικός διωγμός των πληρωμάτων από την ποντοπόρο ναυτιλία, το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας του συνδικαλιστικού κινήματος και της αναχρονιστικής νομοθεσίας, η κατάργηση των ασφαλιστικών μας ταμείων, το τσάκισμα των συντάξεων και των λοιπών κοινωνικοασφαλιστικών παροχών, η διάλυση του Οίκου Ναύτη, η καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων, η καταστρατήγηση των ΣΣΕ, οι συνθέσεις καρμανιόλα των Μουσουρούλη - Βαρβιτσιώτη στην Ακτοπλοΐα και την Αδριατική (ν.4150/2013), η διατήρηση της αντιδραστικής - αντεργατικής νομοθεσίας για το απεργοσπαστικό πλοίο, οι επιχειρησιακές συμβάσεις και τόσα άλλα δεν αποτελούν λόγο ούτε τυπικής αναφοράς για τον αρμόδιο Υπουργό επί της Ναυτιλίας της Ν.Δ.

Ο κ. Πλακιωτάκης είναι γνωστός, όπως και οι θέσεις της Ν.Δ επίσης, και δεν μας εκπλήσσουν στο ελάχιστο...

Αυτό που οικοδόμησε με την αντιδραστική και εφοπλιστόδουλη πολιτική του ο ΣΥΡΙΖΑ το διατηρεί και το διευρύνει στο έπακρο η δεξιά κυβέρνηση της Ν.Δ.

Προφανώς αντιπολίτευση στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική δεν περιμένουμε από το αστικό πολιτικό προσωπικό όπως αυτό διαμορφώθηκε στις πρόσφατες εκλογές, το οποίο με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι πολιτικές τους κατά συντριπτική πλειοψηφία κινούνται στον άξονα της ανταγωνιστικότητας και της ενίσχυσης της επιχειρηματικής κερδοφορίας.

Προφανώς επίσης το ίδιο ισχύει για το παραδομένο και υποταγμένο στις ίδιες πολιτικές συνδικαλιστικό προσωπικό.

Όμως οι Ναυτεργάτες και η ΠΕΝΕΝ που έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι είναι από τα πλέον μαχητικά τμήματα της εργατικής τάξης και του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, παρά το δυσμενέστατο πολιτικό συσχετισμό, θα σταθούν με όλες τις δυνάμεις τους αποφασιστικά ενάντια στην βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ.

Τέλος οφείλουμε μια απάντηση που αφορά την επαναλαμβανόμενη υποκριτική ψευτοθεωρία που αναπαράγεται από όλες τις κυβερνήσεις (Ν.Δ - ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ) - ΣΥΡΙΖΑ) ότι η Ναυτιλία είναι "εθνικό κεφάλαιο" ή "εθνική υπόθεση", για αυτό, όπως ισχυρίζεται ο κ. Πλακιωτάκης, χρειάζεται "εθνική προσπάθεια", "ο ναυτιλιακός κόσμος (η εφοπλιστική ελίτ) να παραμείνει πρωταγωνιστής"!!!

Πίσω από το ψευδεπίγραφο περί εθνικής Ναυτιλιακής πολιτικής (το εφεύρημα αυτό εμφανίζεται για πρώτη φορά σε έγγραφο της Ε.Ε.Ε το 1923) βρίσκεται μια σκληρή βάρβαρη ταξική πολιτική που παρέχει απλόχερα προνόμια στο παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο, είναι το δόγμα που υπηρέτησαν σαν πιστά μαντρόσκυλα όλες ως τώρα οι αστικές κυβερνήσεις και στην πορεία αυτής της πολιτικής έχουν ισοπεδώσει τα Ναυτεργατικά δικαιώματα, τις θέσεις εργασίας και έχουν αποδεκατίσει το ελληνικό ναυτεργατικό δυναμικό το οποίο έχουν αποβάλει στο όνομα της περιβόητης ανταγωνιστικότητας.

Στην ουσία συνιστά ένα ιδεολόγημα των ίδιων των εφοπλιστών μέσα από μια ευρεία πολιτική συναίνεση να νομιμοποιείται το καθεστώς των προνομίων που έχουν επιβάλει στην επιχειρηματική τους δράση.

Μια κάστα εφοπλιστών μέσα από αυτό το άθλιο καθεστώς των φοροαπαλλαγών και του εργασιακού μεσαίωνα το αστικό πολιτικό σύστημα τους εξασφαλίζει προνόμια που μεταφράζονται σε δισεκατομμύρια κέρδη..

Ο Τσίπρας και οι θλιβεροί Υπουργοί επί της Ναυτιλίας γονυπετείς τους εκλιπαρούσαν 4,5 χρόνια από αυτά τα ιλιγγιώδη κέρδη τους που τους εξασφάλισαν με το αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο να επενδύσουν στην Ελλάδα, όμως αυτοί έστελναν τις παρακλήσεις τους στον κάλαθο των αχρήστων....

Τα εγκώμια, οι φιλοφρονήσεις, οι παρασημοφορήσεις και οι αγιοποίησή τους δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα....

Την ίδια πολιτική υπόσχεται ότι θα ακολουθήσει ακόμη πιο αποφασιστικά η δεξιά κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα και οι Ναυτεργάτες δεν έχουν τίποτα το θετικό να περιμένουν από την νέα κυβέρνηση, το αντίθετο περιμένουμε κλιμάκωση της επιθετικότητας του κεφαλαίου και της κυβερνητικής πολιτικής.

Είμαστε βέβαιοι ότι η προσωρινή υποχώρηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος θα δώσει την θέση της σε μια νέα ανάταση και προοπτική η οποία είναι μονόδρομος για τα εργατικά προβλήματα και συμφέροντα.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Σε σημαντικές αλλαγές οδηγείται ο ΟΠΑΠ, μετά την απόφαση για αναστολή διαπραγμάτευσης της μετοχής της εταιρείας από την έναρξη χθες των συναλλαγών στο Ελληνικό Χρηματιστήριο και την προαιρετική δημόσια πρόταση για το σύνολο των μετοχών του ΟΠΑΠ που υπέβαλε η SAZKA Group, συμφερόντων του Τσέχου επιχειρηματία και επενδυτή Karel Komarek. Το προσφερόμενο τίμημα για τις μετοχές που δεν κατέχει ο προτείνων ανέρχεται σε 9,12 ευρώ που, όπως προβλέπεται, αποτελεί τον μέσο όρο της τιμής του τελευταίου εξαμήνου.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εστάλη προς το Χρηματιστήριο Αθηνών, η SAZKA Group εκκίνησε τη διαδικασία της Δημόσιας Πρότασης χθες Δευτέρα 8 Ιουλίου, ενημερώνοντας την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΠΑΠ και υποβάλλοντας ταυτόχρονα σχέδιο του πληροφοριακού δελτίου.

Η SAZKA Group ελέγχεται σε ποσοστό 75% από τον όμιλο KKCG που ανήκει στον Τσέχο επιχειρηματία και επενδυτή Karel Komarek. Παράλληλα, κατέχει το 66,7% των δικαιωμάτων ψήφου στην Emma Delta Management Ltd, ενώ το υπόλοιπο 33,3% ελέγχεται (μέσω της Giorgiella Holdings Co. Limited) από τον Γεώργιο Μελισσανίδη. Η Emma Delta Management Ltd. κατέχει το 100% των δικαιωμάτων ψήφου στην Emma Delta Variable Capital Investment Company Ltd., η οποία ελέγχει εμμέσως (μέσω της Emma Delta Hellenic Holdings Limited, της οποίας είναι ο αποκλειστικός μέτοχος) το 33% των δικαιωμάτων ψήφου στην ΟΠΑΠ ΑΕ.

Όπως αναφέρεται στο κείμενο της ανακοίνωσης, η πρόταση της SAZKA Group αφορά α) το σύνολο των μετοχών, την κυριότητα των οποίων δεν κατέχει ούτε ελέγχει, άμεσα ή έμμεσα, ήτοι το 67% του μετοχικού κεφαλαίου και β) το σύνολο των μετοχών της ΟΠΑΠ που μπορούν να εκδοθούν στο πλαίσιο του προγράμματος επανεπένδυσης του υπολοίπου μερίσματος της χρήσης 2018 (scrip dividend). Το προσφερόμενο τίμημα είναι 9,12 ευρώ ανά μετοχή. Το τελευταίο κλείσιμο του τίτλου στο Χ.Α. ήταν στα 10,05 ευρώ. Σημειώνεται ότι όπως αναφέρει το κείμενο της δημόσιας πρότασης, τα πρόσωπα που ενεργούν συντονισμένα με τον προτείνοντα, είναι:

i) το Valea Foundation και οι οντότητες που ελέγχονται από αυτό, καθώς και ο κ. Jiri Smejc και οι οντότητες που αυτός ελέγχει, ως ασκούντες από κοινού έλεγχο επί του προτείνοντος και

ii) η Εmma Delta Management Ltd. και οι οντότητες που ελέγχονται από αυτή.

Σύμβουλος της SAZKA Group στην υποβολή της προαιρετικής δημόσιας πρότασης είναι η Citigroup Global Markets.

Εάν, μετά την ολοκλήρωση της δημόσιας πρότασης, ο προτείνων κατέχει συνολικά μετοχές που αντιστοιχούν σε ποσοστό τουλάχιστον 90% του συνολικού καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου και των δικαιωμάτων ψήφου της υπό εξαγορά εταιρείας, ο προτείνων υποχρεούται το δικαίωμα εξόδου των μετόχων. Ο προτείνων προτίθεται να διατηρήσει την υφιστάμενη εισαγωγή των αξιών της εταιρείας στο Χ.Α., εφόσον μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της δημόσιας πρότασης, ο προτείνων (από κοινού με τα πρόσωπα που ενεργούν συντονισμένα με τον προτείνοντα) δεν κατέχει ούτε ελέγχει, άμεσα ή έμμεσα, τουλάχιστον το 90% του συνόλου των δικαιωμάτων ψήφου της εταιρείας.

Ανοδικά τα μεγέθη

Στο πρώτο τρίμηνο 2019 τα καθαρά έσοδα προ εισφορών (GGR) του ΟΠΑΠ ήταν αυξημένα κατά 5% στα 396 εκατ. ευρώ. Συνολικά το GGR στο α’ τρίμηνο 2019 παρουσίασε την ισχυρότερη επίδοση 1ου τριμήνου από το 2010. Το μικτό κέρδος (από παιχνίδια) διαμορφώθηκε σε 156,1 εκατ. ευρώ αυξημένο κατά 5,5% σε σχέση με πέρυσι, κατά αντιστοιχία με τον ρυθμό αύξησης των εσόδων. Τα κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων (EBITDA) διαμορφώθηκαν στα 111,6 εκατ. ευρώ αυξημένα κατά 28,0% ή 15,7% σε επαναλαμβανόμενη βάση μη συμπεριλαμβανομένων έκτακτων μη επαναλαμβανόμενων κονδυλίων που σχετίζονται κυρίως με αντιστροφή επίδικων προβλέψεων. Τα καθαρά κέρδη ήταν αυξημένα κατά 43,5% στα 57,2 εκατ. ευρώ ή υψηλότερα κατά 13,7% σε επαναλαμβανόμενη βάση. Ο ΟΠΑΠ διαθέτει 19.965 VLTs στην Ελλάδα και 6.328 SSBTs σε Ελλάδα και Κύπρο.

πηγη: iskra.gr