Ένα στα τρία άτομα – ποσοστό 31,8% – στη χώρα μας βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών που έδωσε στη δημοσιότητα η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας εκτιμώνται σε 763.174 σε σύνολο 4.125.263 νοικοκυριών και τα μέλη τους σε 1.954.400 στο σύνολο των 10.542.856 ατόμων του πληθυσμού της χώρας.

Ο κίνδυνος φτώχειας για παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (παιδική φτώχεια) ανέρχεται σε 22,7% σημειώνοντας μείωση κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2017, ενώ για τις ομάδες ηλικιών 18-64 ετών και 65 ετών και άνω ανέρχεται σε 19,8% και 11,6%, αντίστοιχα.

Ωστόσο, κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες (στο 31,8% από 34,8%) μειώθηκε το 2018 (εισοδήματα 2017) σε σχέση με το προηγούμενο έτος το ποσοστό του πληθυσμού της χώρας που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό (3.348.500 άτομα από 3.701.800 άτομα). 

Η μείωση αποτυπώνεται τόσο ως προς τους τύπους νοικοκυριών όσο και ως προς την κατηγοριοποίηση κατά φύλο και κατάσταση απασχόλησης, καθώς και την κατηγοριοποίηση κατά φύλο, ομάδες ηλικιών και ιδιοκτησιακό καθεστώς της κύριας κατοικίας, με τις σημαντικότερες διαφορές (μείωση) να σημειώνονται ως εξής:

● Κατά 4,1 ποσοστιαίες μονάδες (15,3%) για το ποσοστό του πληθυσμού με τρεις ή περισσότερους ενηλίκους χωρίς εξαρτώμενα παιδιά.

● Κατά 2,8 ποσοστιαίες μονάδες (20,4%) για το ποσοστό πληθυσμού ανδρών ηλικίας 18-64 ετών που διαβιούν σε νοικοκυριά που ενοικιάζουν την κύρια κατοικία τους.

● Κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες (12,5%) για το ποσοστό των εργαζόμενων ανδρών.

Αναφορικά με την κατηγοριοποίηση του πληθυσμού ως προς το φύλο και την κατάσταση απασχόλησης σημειώθηκε μείωση:

● Κατά 1,1 ποσοστιαία μονάδα (24,6%) για τις μη οικονομικά ενεργές (εκτός συνταξιούχων) γυναίκες.
● Κατά 1,0 ποσοστιαία μονάδα (24,7%) για τον λοιπό μη οικονομικά ενεργό (εκτός των συνταξιούχων) πληθυσμό.

Στην κατηγοριοποίηση του πληθυσμού ως προς το φύλο, τις ομάδες ηλικιών και το ιδιοκτησιακό καθεστώς κύριας κατοικίας κατεγράφη μείωση του ποσοστού κινδύνου φτώχειας από 0,7 έως 1,2 ποσοστιαίες μονάδες, σε αρκετές περιπτώσεις και συγκεκριμένα για το σύνολο των ιδιοκτητών στις ηλικιακές ομάδες 60+ ετών, 65+ ετών, 75+ ετών.

Μείωση όμως κατά 2,2 ποσοστιαίες μονάδες (21,5%) παρουσιάζεται για την ομάδα ηλικιών 18-64 ετών των ενοικιαστών και κατά 2,8 ποσοστιαίες μονάδες (20,4%) για τους άνδρες ενοικιαστές της ίδιας ομάδας ηλικιών.

Αναφορικά με τον τύπο νοικοκυριού αύξηση κατά μισή ποσοστιαία μονάδα (32,8%) παρουσιάζεται στο ποσοστό του κινδύνου φτώχειας μόνο για τα μονογονεϊκά νοικοκυριά με, τουλάχιστον, ένα εξαρτώμενο παιδί.

Οι απειλούμενοι

Σε ό,τι αφορά τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, με κίνδυνο φτώχειας απειλούνται:

● Άτομα ηλικίας 18-64 ετών (35,0%). Εκτιμάται ότι το 33,0% είναι Έλληνες και το 56,5% είναι αλλοδαποί που διαμένουν στην Ελλάδα.

● Από τους αλλοδαπούς που διαμένουν στην Ελλάδα, ηλικίας 18-64 ετών και βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό, οι περισσότεροι (55,1%) γεννήθηκαν σε άλλη χώρα ενώ το 32,1% είναι αλλοδαποί που γεννήθηκαν και διαμένουν στην Ελλάδα.

● Το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας αλλά διαβιοί σε νοικοκυριά χωρίς υλική στέρηση και χωρίς χαμηλή ένταση εργασίας ανέρχεται σε 8,5%.

● Το ποσοστό του πληθυσμού που, ενώ δεν βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας, διαβιοί σε νοικοκυριά με υλική στέρηση αλλά χωρίς χαμηλή ένταση εργασίας ανέρχεται σε 8,3%.

● Το ποσοστό του πληθυσμού που δεν βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας και διαβιοί σε νοικοκυριά χωρίς υλική στέρηση αλλά με χαμηλή ένταση εργασίας ανέρχεται σε 4,0%.

● Το 18,5% του πληθυσμού βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας (μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις), το 16,7% σε υλική στέρηση και το 16,3% του πληθυσμού ηλικίας 0-59 ετών διαβιοί σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας.

Θυμίζουμε ότι το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 4.718 ευρώ ετησίως ανά άτομο και σε 9.908 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών και ορίζεται στο 60% του διάμεσου συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, το οποίο εκτιμήθηκε σε 7.863 ευρώ, ενώ το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών εκτιμήθηκε σε 15.556 ευρώ. Ο κίνδυνος φτώχειας, που κατά το 2005 (με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το 2004) ανερχόταν στο 19,6%, σημείωσε αυξητική πορεία έως το 2012, όταν εκτιμήθηκε στο 23,1%, ενώ άρχισε να μειώνεται από το 2014.

Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας κατά τα προηγούμενα έτη ήταν ελαφρώς υψηλότερο για τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Το 2014 και 2015 διαμορφώθηκε σε πολύ κοντινά επίπεδα, υψηλότερο κατά 0,2 και 0,3 ποσοστιαίες μονάδες αντίστοιχα για τους άνδρες, ενώ με βάση τα στοιχεία του 2018, όπως συνέβη και το 2016 και το 2017, εμφανίζεται ίδιο μεταξύ ανδρών και γυναικών και ίδιο με το ποσοστό του συνολικού πληθυσμού (και για τα δύο φύλα), δηλαδή 18,5%.

Επισφάλεια και είδος εργασίας

Οι εργαζόμενοι πάντως αντιμετωπίζουν χαμηλότερο κίνδυνο φτώχειας σε σύγκριση με τους ανέργους και τους οικονομικά μη ενεργούς (νοικοκυρές κλπ.). Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας για τους εργαζομένους ανέρχεται σε 11,0%, σημειώνοντας μείωση κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2017. 

Μείωση κατά 1,1 ποσοστιαίες μονάδες παρουσίασε το ποσοστό κινδύνου φτώχειας για τις εργαζόμενες γυναίκες, ενώ για τους εργαζόμενους άνδρες παρουσίασε μείωση κατά 2,5 ποσοστιαίες μονάδες, δηλαδή σε 8,8% και 12,5% αντίστοιχα. Για τους ανέργους, όπως ήδη αναφέρθηκε, ο κίνδυνος φτώχειας ανέρχεται σε 43,3%, παρουσιάζοντας σημαντική διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών (49,1% και 37,9% αντίστοιχα). 

Ο κίνδυνος φτώχειας για όσους είναι οικονομικά μη ενεργοί (μη συμπεριλαμβανομένων των συνταξιούχων) μειώθηκε κατά 1,0 ποσοστιαία μονάδα. Η αντίστοιχη μεταβολή (μείωση) για τις γυναίκες είναι 1,1 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ για τους άνδρες (μείωση) 0,4 ποσοστιαίες μονάδες και τα σχετικά ποσοστά ανέρχονται σε 24,7%, 24,6% και 25,1%.

Ο κίνδυνος φτώχειας για τους εργαζομένους με πλήρη απασχόληση ανέρχεται σε 9,5%, ενώ για τους εργαζομένους με μερική απασχόληση ανέρχεται σε 24,6%.

Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας πριν από όλες τις κοινωνικές μεταβιβάσεις (δηλαδή μη συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών επιδομάτων και των συντάξεων στο συνολικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών) ανέρχεται σε 50,0% ενώ, όταν περιλαμβάνονται μόνο οι συντάξεις και όχι τα κοινωνικά επιδόματα, μειώνεται στο 23,2%.

Αναφορικά με τα κοινωνικά επιδόματα, επισημαίνεται ότι αυτά περιλαμβάνουν παροχές κοινωνικής βοήθειας (όπως το κοινωνικό μέρισμα, το επίδομα μακροχρόνια ανέργων κ.λπ.), οικογενειακά επιδόματα (όπως επιδόματα τέκνων), καθώς και επιδόματα ή βοηθήματα ανεργίας, ασθένειας, αναπηρίας ή ανικανότητας ή και εκπαιδευτικές παροχές.

Δεδομένου ότι το ποσοστό κινδύνου φτώχειας μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις ανέρχεται σε 18,5%, διαπιστώνεται ότι τα κοινωνικά επιδόματα συμβάλλουν στη μείωση του ποσοστού του κινδύνου φτώχειας κατά 4,7 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ εν συνεχεία οι συντάξεις κατά 26,8 ποσοστιαίες μονάδες. Το σύνολο των κοινωνικών μεταβιβάσεων μειώνει το ποσοστό του κινδύνου φτώχειας κατά 31,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Συντάκτης: ΑΝΤΡΙAΝΑ ΒΑΣΙΛA

Πηγή: Εφημερίδα «Το Ποντίκι» - imerodromos.gr

Κ.Κ.Ε.  Δήλωση του Δ. Κουτσούμπα για το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιούλη

«Ευχαριστούμε όλους όσοι και όσες ψήφισαν το ΚΚΕ και ιδιαίτερα όσους έκαναν αυτό το βήμα για πρώτη φορά. Επίσης όσους συμπορεύτηκαν με το ΚΚΕ σε αυτή την εκλογική μάχη, συμμετείχαν στα ψηφοδέλτιά του, αν και ανήκαν παλιότερα σε άλλους πολιτικούς χώρους, συνεχίζοντας μια ανάλογη συμπόρευση που υπήρξε και στις ευρωεκλογές. Χαιρετίζουμε τα χιλιάδες μέλη, τα στελέχη, τους φίλους του Κόμματος και της ΚΝΕ που έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους για την ενδυνάμωση του ΚΚΕ.

Η επόμενη μέρα θα βρει και νέες δυνάμεις στο δρόμο της αντεπίθεσης, στο δρόμο της ταξικής πολιτικής πάλης.

Οι συνθήκες των εκλογών, όπως και των ευρωεκλογών πριν ένα μήνα, αποτύπωσαν ένα νέο συσχετισμό μεταξύ των αστικών κομμάτων με κύριο χαρακτηριστικό την υπεροχή της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ και επομένως την κυβερνητική εναλλαγή, χωρίς όμως ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, με ταυτόχρονη ενίσχυση του διπολισμού, αλλά και μια συνολική τάση συντηρητικοποίησης.

Στις εκλογές καταγράφηκε δικαιολογημένη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που τα τελευταία χρόνια υλοποίησε την αντιλαϊκή πολιτική, συνεχίζοντας το έργο των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, είναι αρνητικό το γεγονός ότι ένας κόσμος στράφηκε σε παλιότερες δοκιμασμένες αντιλαϊκές επιλογές, όπως είναι η ΝΔ. Η καπηλεία και η συκοφάντηση αριστερών σοσιαλιστικών αξιών από τον ΣΥΡΙΖΑ αποστράτευσαν αριστερό ριζοσπαστικό κόσμο, επέδρασαν αρνητικά στο εργατικό - λαϊκό κίνημα.

Είναι θετικό ότι η Χρυσή Αυγή υποχωρεί σημαντικά σε ψήφους και ποσοστά, μένοντας από ό,τι φαίνεται εκτός Βουλής.

Το ποσοστό του ΚΚΕ επιτεύχθηκε μέσα σε συνθήκες πόλωσης, εκβιαστικών διλημμάτων, απογοήτευσης, αποχής, μειωμένων απαιτήσεων που καλλιεργούν όχι μόνο οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, όπως η ΝΔ, αλλά και αυτές που παρουσιάζονται ως "αριστερές".

Η νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα, με το ποσοστό που έδωσε ο ελληνικός λαός στο ΚΚΕ, θα δώσει όλες τις δυνάμεις της τα επόμενα χρόνια για την προώθηση και υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων της πατρίδας μας.

Οι ψήφοι του ΚΚΕ θα κατατεθούν από αύριο το πρωί σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, στα σχολεία, στις σχολές για την οργάνωση αγώνων για να εμποδιστούν νέα μέτρα, για την ανακούφιση όλων όσοι υποφέρουν.

Όλες και όλοι ξέρουμε πως τα δύσκολα δεν τέλειωσαν. Όλοι νιώθουμε ότι το παραμύθι της "μεταμνημονιακής εποχής" και της "δίκαιης ανάπτυξης" δεν αφορά την καθημερινότητα του λαού μας.

Ήδη για αύριο είναι προγραμματισμένη συνεδρίαση του Γιούρογκουπ προκειμένου να υπενθυμίσει στη νέα κυβέρνηση της ΝΔ τις δεσμεύσεις και τις αντιλαϊκές προτεραιότητες.

Το ΚΚΕ με όλες του τις δυνάμεις, μέσα και έξω από τη Βουλή, θα αντιπαλέψει και τη νέα κυβέρνηση από τη σκοπιά μόνο των εργατικών - λαϊκών αναγκών, θα πρωτοστατήσει στην οργάνωση των αγώνων της εργατικής τάξης, των λαϊκών τμημάτων των μεσαίων στρωμάτων ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, για να ανοίξει ο δρόμος για την πραγματική ανατροπή».

Ανακοίνωση της Εκλογικής Επιτροπής της Λαϊκής Ενότητας για το αποτέλεσμα των Εθνικών Εκλογών

Το αποτέλεσμα των εκλογών φέρνει αυτοδύναμη κυβέρνηση της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και σε συνδυασμό με το αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, έναν ενισχυμένο μνημονιακό διπολισμό.

Σε συνέχεια των ευρωεκλογών, καταγράφεται μια συντηρητική πολιτική στροφή.

Μέσα στα πλαίσια του εντεινόμενου αυτού διπολισμού, η ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ δεν κατάφερε να συγκρατήσει την πτωτική πορεία που δυστυχώς συνεχίστηκε και μετά το πολύ αρνητικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.

Παρά τις προσπάθειες των δυνάμεων μας, δεν έγινε κατορθωτό επίσης να κερδηθεί το χαμένο έδαφος στο χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς και των αντιμνημονιακών δυνάμεων.

Για τη ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ, για τις δυνάμεις της που έδωσαν αυτή την ιδιαιτέρα δύσκολη και σε πολύ αρνητικό πλαίσιο εκλογική μάχη, ο αγώνας για την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων απέναντι στη νεοφιλελεύθερη επίθεση, απέναντι στο καθεστώς του χρέους, της ευρωζώνης και της επιτροπείας, συνεχίζεται.

Επίσης, συνεχίζεται και η προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της αριστεράς και του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας.

Τα συλλογικά όργανα, οι οργανώσεις, τα στελέχη και τα μέλη της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ θα εκτιμήσουν συνολικά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και των εθνικών εκλογών και θα πάρουν αποφάσεις για την προοπτική και τη δράση της ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.

Για το Γραφείο Τύπου της Λαϊκής Ενότητας,

07/07/2019

ΝΑΡ: Πρώτη ανακοίνωση για το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιούλιου

1. Οι βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου αποτέλεσαν την ολοκλήρωση της πολιτικής φάσης των πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων από τον περασμένο Μάιο, η οποία διαμόρφωσε έναν βαθύτερα αντιλαϊκό πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων. Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα πολιτική περίοδο, με το κλείσιμο του κύκλου των κοινωνικών και πολιτικών αναταραχών των τελευταίων χρόνων και μια συντηρητική πολιτική στροφή. Το αστικό πολιτικό σύστημα κατάφερε και έκανε ένα σημαντικό βήμα για την σταθεροποίησή του, με την ανάδειξη ενός νέου δικομματισμού (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ με 71%), το 80% που καταλαμβάνουν τα 3 κόμματα των μνημονίων ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ και την συμπίεση των δυνάμεων της Αριστεράς, αλλά και άλλων μικρότερων κομμάτων.
Ωστόσο, αυτή η πολιτική σταθεροποίηση δεν αντιστοιχεί και σε μια κοινωνική σταθερότητα. Οι πληγές της κρίσης του καπιταλισμού παραμένουν ανοιχτές στο σώμα της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων, με τις υποσχέσεις και το σχέδιο της ΝΔ για «ανάπτυξη» να προδιαγράφει χαμηλούς μισθούς, ξεχειλωμένα ωράρια, μειωμένες συντάξεις και χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη μπορεί να έχει αυτοδυναμία στη βουλή, δεν έχει όμως στην κοινωνία και θα αντιμετωπίσει -νωρίτερα από ότι πιστεύει – τις λαϊκές αντιδράσεις στην πολιτική της.

2. Βασική αιτία για τη διαμόρφωση αυτού του νέου συντηρητικού πολιτικού σκηνικού είναι η κατάληξη του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ, που ευτέλισε την έννοια της αριστεράς στις λαϊκές συνειδήσεις, ο οποίος στην πράξη επανάφερε τη ΝΔ σε ρόλο πρώτου βιολιού στην αστική πολιτική ορχήστρα, νομιμοποιώντας την στις συνειδήσεις χιλιάδων ανθρώπων μέσα από την πολιτική του «δεν υπάρχει εναλλακτική» στον ευρωμονόδρομο των αιματηρών πλεονασμάτων, της λιτότητας, των ιδιωτικοποιήσεων, της καπιταλιστικής κερδοφορίας, της βαθύτερης πρόσδεσης με τον Αμερικάνικο παράγοντα και την ΕΕ. Εντός του πλαισίου αυτού, ο ΣΥΡΙΖΑ άσκησε πολιτική «πτωχοκομείου», πετυχαίνοντας να συγκρατήσει εκλογικά σημαντικά τμήματα φτωχών λαϊκών στρωμάτων (αξιοποιώντας και την αντίθεση στη ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη). Η ενσωμάτωση του ριζοσπαστικού αριστερόστροφου ρεύματος του 2010-15 στην κυβερνητική διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ και από εκεί στην απογοήτευση του ΤΙΝΑ και στην υποχώρηση του μαζικού κινήματος οδήγησε με τη σειρά του στη λογική του μικρότερου κακού που πάντα φέρνει το μεγαλύτερο. Έτσι, τώρα το κεφάλαιο με το Μητσοτάκη στο τιμόνι θα επιχειρήσει κλιμάκωση της αντεργατικής και αντιλαϊκής επίθεσης σε όλους τους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, έχοντας εξασφαλίσει την «υπεύθυνη» και συστημική αντιπολίτευση από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που ήδη προβάρει κουστούμια της «νέας» δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης.

3. Η μεγάλη πτώση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής και η μη είσοδος στη βουλή αποτελεί θετικό γεγονός. Σε αυτό συνέτεινε η διαρκής παρέμβαση του αντιφασιστικού κινήματος, αλλά και η αλλαγή προτεραιοτήτων κύκλων του συστήματος που προέκριναν την αυτοδυναμία της ΝΔ με εθνικιστική ατζέντα (βλ. μακεδονικό) και υιοθέτηση σημαντικών πλευρών των ακροδεξιών θέσεων, καθώς και η ανάδειξη του κόμματος Βελόπουλου (με ακροδεξιές, χουντικές και έντονα ρατσιστικές θέσεις), το οποίο μπορεί να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά υπέρ του συστήματος στη νέα φάση. Το εργατικό λαϊκό και αντιφασιστικό κίνημα θα συνεχίσει τους αγώνες του για να μπουν στη φυλακή οι φασίστες και την οριστική εξαφάνιση της Χ.Α. από τον πολιτικό χάρτη, αλλά και για το κτύπημα και την ήττα των κάθε λογής ακροδεξιών, ρατσιστικών και νεοφασιστικών πολιτικών και δυνάμεων.

4. Το ΜΕΡΑ25 κατάφερε να μπει στη βουλή, εκφράζοντας μια τάση διαμαρτυρίας για τη σημερινή κατάσταση και θολής αναζήτησης διεξόδου. Πατώντας πάνω σε νέες αυταπάτες το συστημικό φιλόΕΕ και τεχνοκρατικό κόμμα του Βαρουφάκη, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί δύναμη της Αριστεράς, δεν μπορεί να εκφράσει τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων, καθώς θέλει να στηρίξει την «υγιή επιχειρηματικότητα» και τη συνεργασία (sic) των εργοδοτών και των εργαζομένων, δηλαδή μια «μοντέρνα» εκδοχή της ταξικής ειρήνης και συνεργασίας. Το ΜΕΡΑ25 θα δοκιμαστεί στις νέες συνθήκες, όπου θα πρέπει να πάρει συγκεκριμένες θέσεις στην πολιτική και ταξική αντιπαράθεση.

5. Το χτεσινό αποτέλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αρνητικό, όπως και το πρόσφατο αποτέλεσμα του Μαΐου. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχασε το 1/3 των ψήφων της στις ευρωεκλογές, αδυνατώντας να εκφράσει μια διαφορετική ποιότητα παρέμβασης για την αντικαπιταλιστική αριστερά και συνολικά για την αριστερά. Κυρίως οι προγραμματικές και πολιτικές της ανεπάρκειες, η περιορισμένη κοινωνική της σύνθεση και βέβαια οι αντιφατικές επιλογές δυνάμεών της που δημιούργησαν σύγχυση για τη φυσιογνωμία και το πολιτικό της προσανατολισμό, αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία τα οποία στο έδαφος της υποχώρησης του μαζικού κινήματος και συνολικά του ριζοσπαστικού ρεύματος που γέννησαν οι μεγάλοι αγώνες της περιόδου 2010-15, την οδήγησαν σε αυτά τα φτωχά εκλογικά αποτελέσματα. Επιπλέον, ως ΝΑΡ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ οφείλουμε να αναμετρηθούμε ανοικτά και τολμηρά με το ερώτημα γιατί ο κόσμος του κινήματος και της αριστεράς που στηρίζει και αγωνίζεται με την αντικαπιταλιστική αριστερά στο κίνημα, στα μέτωπα πάλης, στις αρχαιρεσίες των σωματείων, στις δημοτικές/περιφερειακές εκλογές, δεν μας αναγνωρίζει ως αυτοτελή πολιτική δύναμη ικανή να εκφράσει τα συμφέροντά του συνολικά απέναντι στο κεφάλαιο, το κράτος και τις κυβερνήσεις του. Γιατί παραμένει ακόμα ισχυρή μια λογική που βλέπει την αντικαπιταλιστική αριστερά ως συμπληρωματική δύναμη των ρεφορμιστικών και διαχειριστικών δυνάμεων, ακόμα και με τον αστικοποιημένο ΣΥΡΙΖΑ.

6. Το ΚΚΕ παραμένει καθηλωμένο στα επίπεδα των ευρωεκλογών, ενώ σημειώνει μικρή πτώση από τις βουλευτικές του 2015. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι παγιώνεται η μεγάλη πτώση των ποσοστών του ΚΚΕ στα χρόνια της κρίσης. Μπορεί να φαίνεται σαν η μόνη υπαρκτή αριστερά με πολιτικούς και κοινοβουλευτικούς όρους, ωστόσο δεν εμπνέει για «κάτι παραπάνω», πολύ περισσότερο για την αναγκαία προγραμματική, κινηματική και συνολική ανασυγκρότηση της αριστεράς. Η ΛΑΕ πέφτει ακόμη περισσότερο, χάνοντας το μισό των ψήφων της στις 26 Μάη. Η τυπική αλλαγή ηγεσίας χωρίς αλλαγή φυσιογνωμίας και πολιτικής την οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Άλλες οργανώσεις και κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς είχαν καθηλωτικά εκλογικά αποτελέσματα. Συνολικά ο χώρος της αριστεράς συμπιέστηκε και λεηλατήθηκε (και αυτή τη φορά) από τα εκβιαστικά διλλήματα και τη θεωρία της χαμένης ψήφου που έθεσε ο δεξιός και κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ, αδυνατώντας να πετύχει μια αντίρροπη κίνηση. Οπωσδήποτε για τα αποτελέσματα συνολικά της αριστεράς, η υποχώρηση του μαζικού κινήματος (παρά ορισμένες σημαντικές έως και ηρωικές μάχες του) έπαιξε σοβαρό ρόλο και στα εκλογικά αποτελέσματα. Είναι φανερό όμως πως αναδεικνύονται κρίσιμα ελλείμματα, στο στρατηγικό, πολιτικό, κοινωνικό-ταξικό και οργανωτικό πεδίο, από τα οποία κανείς δεν μπορεί να «δραπετεύσει» χωρίς ουσιαστική συζήτηση, αυτοκριτική επανεξέταση και μάχιμη ανασυγκρότηση. Κι αυτό αφορά και το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

7. Μπροστά στην νέα περίοδο που μπαίνουμε, το μετωπικό εγχείρημα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς τίθεται εκ των πραγμάτων μπροστά στην ευθύνη τολμηρών αποφάσεων και τομών σε κατεύθυνση αντικαπιταλιστικού πόλου, με ισχυρή πολιτική συμφωνία και βαθύτερη δημοκρατική συγκρότηση. Η αναγκαιότητα για μια ριζική, συνεκτική και συνολική ανασυγκρότηση της αντικαπιταλιστικής και σύγχρονα κομμουνιστικής αριστεράς είναι αναγκαία και επιτακτική. Έχοντας ως αφετηρίες της τις μέχρι τώρα κατακτήσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και ταυτόχρονα τη γνώση ότι αυτές δεν επαρκούν, ότι χρειάζονται βαθύτερες τομές σε όλα τα επίπεδα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το επόμενο διάστημα οφείλει να οργανώσει τον αναγκαίο διάλογο για τα ζητήματα αυτά, τόσο στο εσωτερικό της, όσο και με όλο το μάχιμο δυναμικό του κινήματος και της αντικαπιταλιστικής και ανατρεπτικής αριστεράς. Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση θα συμβάλλει και με δικές του πρωτοβουλίες σε αυτή τη κατεύθυνση, ιδιαίτερα στην πλευρά του διαλόγου και της συσπείρωσης των αγωνιστών που εμπνέονται από την πορεία προς ένα σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα.

8. Χαιρετίζουμε τους 23.200 αγωνιστές και αγωνίστριες που σε δύσκολες πολιτικές και κινηματικές συνθήκες επέλεξαν να στηρίξουν τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Χαιρετίζουμε τα χιλιάδες μέλη και φίλους της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, τους εργαζόμενους, τους νέους αλλά και τους μεγαλύτερους, τους άνεργους και τις γυναίκες που έδωσαν με αυταπάρνηση τις περίπλοκες και δύσκολες τέσσερις εκλογικές μάχες και που αντιπάλεψαν τις προσπάθειες να ηττηθεί στρατηγικά η εργατική πολιτική και η επαναστατική και κομμουνιστική Αριστερά, μπροστά στο νέο κύκλο ταξικής πάλης. Ο αγώνας τους, ακόμα κι αν έφερε περιορισμένα αποτελέσματα, έχει ρίξει σπόρο μιας νέας νικηφόρας αντεπίθεσης.

9.Σήμερα επείγει η οργάνωση της μαχητικής εργατικής και λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι στη κλιμάκωση της επίθεσης από την κυβέρνηση της ΝΔ και συνολικά των συστημικών δυνάμεων. Το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, η ν.Κ.Α. και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα βρεθούν στην πρώτη γραμμή της μάχης για την ανασυγκρότηση του μαζικού κινήματος και των φορέων του. Για τους αναγκαίους αγώνες της επόμενης ημέρας, οι οποίοι μπορούν να είναι αποτελεσματικοί και νικηφόροι στο βαθμό που περνούν στα χέρια των ίδιων των αγωνιζόμενων και όχι του αστικοποιημένου, κυβερνητικού συνδικαλισμού τύπου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και «σπάνε» τα πολιτικά όρια που θα επιχειρήσει να βάλει στο μαζικό κίνημα η «αντιπολίτευση» του ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάμε για αγώνες νικηφόρους που θα υπερβαίνουν τη λογική των αγώνων διαμαρτυρίας «για να βγουν συμπεράσματα», όπως προωθεί το ΚΚΕ.
Το ΝΑΡ για τη Κομμουνιστική Απελευθέρωση απευθύνει προσκλητήριο προς όλες τις ταξικές και μαχητικές δυνάμεις, τους αγωνιστές και αγωνίστριες του κινήματος για να δουλέψουμε μαζί για την ταξική και πολιτική ανασυγκρότησή του.

10. Το επόμενο διάστημα θα συνεδριάσει η Πολιτική Επιτροπή της οργάνωσης, η οποία θα συζητήσει σε βάθος συμπεράσματα και κατευθύνσεις, με βάση τα οποία θα οργανωθεί ένας ευρύτερος διάλογος των δυνάμεων της κομμουνιστικής απελευθέρωσης.

Το γραφείο της Π.Ε.
8 Ιούλη 2019

Ανακοίνωση της Κίνησης Κομμουνιστών Εργατικός Αγώνας

Για τις εκλογές και την επόμενη μέρα

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 7^ης Ιουλίου επιβεβαιώνει τις τάσεις που καταγράφηκαν στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών με μεγαλύτερη όμως ένταση και βάθος.

Η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 39,9% και σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Η ακροδεξιά διατηρεί σημαντικές δυνάμεις με το θετικό όμως στοιχείο ότι η Χρυσή Αυγή έμεινε εκτός Βουλής καθώς οι ψήφοι της κατευθύνθηκαν κυρίως προς τη ΝΔ ενισχύοντας την ακροδεξιά πτέρυγα της. Αθροιστικά τα δεξιά σχήματα κατέγραψαν συνολικό ποσοστό περίπου 50%, γεγονός που επιβεβαιώνει το συμπέρασμα της συντηρητικής στροφής στο λαό και στην πολιτική ζωή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 31,5% των ψήφων και διατηρείται ως ο αναμφισβήτητος δεύτερος πόλος του δικομματισμού και μάλιστα σε σχέση 4 προς 1 με το ΚΙΝΑΛ. Συνεπώς ο χώρος του κέντρου και της κεντροαριστεράς προσεγγίζει το 40% των ψήφων, ενώ ο δικομματισμός ξεπέρασε πλέον το 71%.

Το αντιμνημονιακό και φιλοευρωενωσιακό ΜέΡΑ25 σταθεροποιείται σε ποσοστό 3,4%, έχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και πλέον αποτελεί σημαντικό αντίπαλο για την κομμουνιστική και ριζοσπαστική αριστερά.

Το ΚΚΕ με 5,3% εμφανίζει στασιμότητα και τάση υποχώρησης των δυνάμεών του σε συνθήκες θετικές για να πετύχει καλύτερο αποτέλεσμα. Η ΛΑΕ απώλεσε περισσότερο από το 50% των ψήφων της και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ το 1/3 περίπου.

Συνολικά η κομμουνιστική και μαχόμενη αριστερά εμφανίζει μία εικόνα παρακμής, πολλά λόγια και βερμπαλισμοί και στην πράξη εντελώς ανίσχυρη. Στην έκκληση του ΚΚΕ να το αναδείξει ο λαός στο αντίπαλο δέος του νεοφιλελευθερισμού του Μητσοτάκη και της ΝΔ ο λαός έμεινε παντελώς αδιάφορος, όπως συμβαίνει χρόνια τώρα.

Παρά την ενίσχυση του δικομματισμού και τον καλύτερο έλεγχο που θα ασκεί η αστική τάξη στις πολιτικές εξελίξεις, τα ριζοσπαστικά σκιρτήματα υπάρχουν και θα δυναμώσουν, οι αναζητήσεις θα συνεχιστούν και οι ίδιες οι εξελίξεις θα θέσουν το μεγάλο πρόβλημα της αναζήτησης διεξόδου.

Η κυβέρνηση της ΝΔ θα έχει σημαντικές δυσκολίες. Το αφήγημα της απογείωσης των επενδύσεων και των υψηλότατων ρυθμών ανάπτυξης πάσχει σοβαρά. Με περισσότερα από 350 δισεκατομμύρια ευρώ κρατικό χρέος και ένα σημαντικό τμήμα του κρατικού προϋπολογισμού κάθε χρόνο να δεσμεύεται για την εξυπηρέτηση του, όσες υποχωρήσεις και αν κάνει η κυβέρνηση, όσες εκχωρήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, τα πράγματα θα είναι δύσκολα. Η επιβολή νέων αντιλαϊκών μέτρων αντί για τις παροχές που υποσχέθηκε η κυβέρνηση, θα δημιουργήσει δυσαρέσκεια και αντιδράσεις. Δίπλα στην αδυναμία σταθεροποίησης της οικονομίας, θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να σταθεροποιηθεί το πολιτικό σύστημα, ενώ και διεθνώς η σταθεροποίηση του καπιταλισμού δεν είναι καθόλου εύκολη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παράλληλα με την προσπάθειά του για πλήρη έλεγχο του σοσιαλδημοκρατικού χώρου, θα κινηθεί με οξείες αντιπολιτευτικές κορώνες ώστε να φανεί ως ο υπερασπιστής των λαϊκών συμφερόντων από την πολιτική της κυβέρνησης. Στο βαθμό που δεν συναντήσει μια πειστική και μαχητική δράση από πλευράς αριστεράς και του εργατικού κινήματος, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να παραπλανήσει τμήματα των εργαζομένων. Συνολικά οι συνθήκες αυτές διαμορφώνουν για το εργατικό κίνημα και την αριστερά σημαντικές δυνατότητες και παράλληλα αυξημένες δυσκολίες. Ζητούμενο είναι αν η αριστερά θα μπορέσει να ανταποκριθεί.

Οι συνθήκες αυτές διαμορφώνουν δυνατότητες για το εργατικό κίνημα και την αριστερά αρκεί να μπορέσει να τις αξιοποιήσει.

Πρώτο σημαντικό βήμα είναι η δράση για την αποφασιστική αντιμετώπιση της επιβολής του νεοφιλελεύθερου κυβερνητικού προγράμματος της ΝΔ. Η δράση αυτή μπορεί να προέλθει μόνο από ένα πλατύ μαζικό ενωτικό εργατικό και λαϊκό κίνημα. Επιπλέον αυτό θα αποτελέσει το κατάλληλο έδαφος να πάρει σάρκα και οστά η πολιτική συμφωνία των δυνάμεων της αριστεράς και η συμπόρευσή τους πάνω σε ένα πλαίσιο στόχων απόκρουσης της κυβερνητικής πολιτικής και διεκδίκησης κατακτήσεων, ανάπτυξης της αντιιμπεριαλιστικής δράσης και απόκρουσης του κινδύνου πολεμικών εμπλοκών, αντιμετώπισης της ακροδεξιάς και του φασισμού, της καταστολής και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων. Και βέβαια την ανάπτυξη αποτελεσματικής αντιπαράθεσης με την αστική ιδεολογία και το ρεφορμισμό και την αμφισβήτηση της απόλυτης κυριαρχίας τους.

Σταδιακά πρέπει να διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις ενός πολιτικού και κοινωνικού μετώπου, ενώ είναι απόλυτη ανάγκη να ανοίξει η συζήτηση για το κομμουνιστικό κόμμα στις σημερινές συνθήκες και τα πρακτικά βήματα για την προώθησή του.

Ο Εργατικός Αγώνας μαζί με άλλες δυνάμεις εκεί θα στρέψει τη δράση του το επόμενο διάστημα.

ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

8/7/2019

Το ανύπαρκτο και ανυπόληπτο πολιτικά τμήμα της Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ που επί 4,5 χρόνια σιώπησε για την αντιλαϊκή κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική ξαφνικά έγινε λαλίστατο και με δύο διαδοχικές παρεμβάσεις του μας πληροφορεί εν μέσω προεκλογικής περιόδου ότι η Ν.Δ ως επερχόμενη πολιτική δύναμη κυβερνητικής εξουσίας και μας θυμίζει με δελτίο τύπου τις μειώσεις των οργανικών συνθέσεων την περίοδο υπουργίας του Μ. Κεφαλογιάννη ενώ με δεύτερη παρέμβασή του ενημερώνει ότι ομάδα υποψηφίων βουλευτών του κόμματος με επικεφαλής τον Θ. Δρίτσα επισκέφθηκε τρία ναυτεργατικά σωματεία (ΠΕΠΕΝ - ΠΕΑΘΕΝ και τους Οικονομικούς Αξιωματικούς) στους οποίους ανέπτυξε τα άκρως θετικά μέτρα που θεσπίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ σε εργασιακά θέματα όπως αναφέρει των Ναυτικών....

Οι μαυρογιαλούροι του παλιού αστικού πολιτικού συστήματος και του τότε κομματικού κατεστημένου όταν πλησίαζαν οι εκλογές ως περιοδεύων θεατρικός θίασος γυρνούσαν συνοικίες, γειτονιές και χωριά και έταζαν λαγούς με πετραχήλια....

Με το πέρασμα των δεκαετιών, την ανάπτυξη των τεχνολογιών και των επικοινωνιακών μέσων και μεθόδων παρά τον εκσυγχρονισμό τους, το ρουσφέτι απετέλεσε επί δεκαετίες ακόμη και σήμερα (σε περιορισμένη πλέον κλίμακα) το μέσον για την εξαγορά συνειδήσεων....

Η ριζοσπαστική κομμουνιστική και ανατρεπτική αριστερά είχε πάντα στο στόχαστρό της αυτές τις άθλιες πολιτικές μεθόδους που χρησιμοποιούσε το αστικό πολιτικό σύστημα για να διαβρώνει και να εξαγοράζει συνειδήσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα της Αριστεράς εγκαινίασε μια άλλη γνωστή μέθοδο των αστικών δυνάμεων, το αχαλίνωτο ψεύδος, τις υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, την θεατρινίστικη κοκορομαχία με τις αστικές δυνάμεις που βρίσκονται στο ίδιο γήπεδο και υπηρετούν την ίδια πολιτική, αυτή του κεφαλαίου, των διαπλεκόμενων συμφερόντων, της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας τους και της πρόσδεσης της χώρας στα δεσμά του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Είναι η πολιτική δύναμη που στο όνομα της αριστεράς εξευτέλισε αρχές, αξίες, παραδόσεις και στο όνομά της διέπραξε πολιτικά εγκλήματα τα οποία εξακολουθεί να χρεώνει στην Αριστερά!!!

Προφανώς από την περίοδο του 2015 έχει τρέξει πολύ νερό στο αυλάκι και φάνηκε μέσα στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα η πολιτική απάτη, το ψέμα, η κοροϊδία και ο βρώμικος ρόλος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Η παρένθεση αυτή είναι αναγκαία γιατί ταιριάζει και κουμπώνει άριστα με τα όσα αναφέρονται στα διαδοχικά δελτία τύπου του τμήματος Ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα στελέχη του πρέπει, πέρα από το άγχος και την ανασφάλεια μιας νέας εκλογικής συντριβής, διακατέχονται από την ίδια επιθυμία της ηγεσίας τους να κάνουν το μαύρο άσπρο ή αλλιώς να βαφτίζουν το ψάρι κρέας...

Εξηγούμαστε από την αρχή: Το καθεστώς της εφοπλιστικής ασυδοσίας, της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας, αυτό το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο στην Ναυτιλία που παρέχει συνθήκες φοροασυλίας για το κομπραδόρικο εφοπλιστικό κεφάλαιο είναι που προκλητικά εκθειάζει με τον δημόσιο λόγο του ο Τσίπρας και ακριβώς αυτή ήταν και είναι έως σήμερα η ναυτιλιακή τους πολιτική, να εξυμνούν και να θεοποιούν τον ρόλο του εφοπλιστικού κεφαλαίου, φθάνοντας στο βρωμερό σημείο να αμφισβητούν τον ίδιο τον θεσμό των ΣΣΕ για τους Ναυτεργάτες και να είναι θλιβεροί πρωταγωνιστές στην επιχείρηση κατάργησής τους.....

Μάλιστα χωρίς ίχνος ντροπής Τσίπρας - Δρίτσας - Κουρουμπλής - Κουβέλης έχουν επί 4,5 χρόνια μετατραπεί σε ντελάληδες και προστάτες του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου και με την πολιτική τους έχουν συσσωρεύσει τεράστια προβλήματα για τον ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας.

Το θράσος των τοπικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνάει κάθε όριο αφού επί 4,5 χρόνια αποδέχθηκαν, στήριξαν και υπηρέτησαν πιστά την πολιτική του εφοπλιστικού κεφαλαίου, παραμονές των εκλογών να μιλούν στο όνομα των συμφερόντων των Ναυτεργατών επιζητώντας ακόμη και την ψήφο τους!!

Μπορεί να απαντήσει το τμήμα Ναυτιλίας τι υλοποιήθηκε από τις προγραμματικές και προεκλογικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ στην απασχόληση, στην ποντοπόρο ναυτιλία, στην κρουαζιέρα, στα κοινωνικοασφαλιστικά ταμεία, στην Ακτοπλοΐα, στις εργασιακές σχέσεις, στην ανεργία, στον εκδημοκρατισμό του Ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και του επαγγέλματος;

Τόσο πολύ φαίνεται υποτιμούν - περιφρονούν την μνήμη και την νοημοσύνη των Ναυτεργατών που σαν σύγχρονοι πολιτικοί αγύρτες κατηγορούν την Ν.Δ της οποίας την πολιτική εφάρμοσαν απαρέγκλιτα στον χώρο της Ναυτιλίας, για αυτό και η Ν.Δ δεν άσκησε την παραμικρή αντιπολίτευση στην κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική!!!

Επιβεβαιώνεται ότι όσο η σύμπλευση έως και ταύτιση των θέσεων των δύο κομμάτων για την χώρα, τα λαϊκά και εργατικά προβλήματα καθίσταται περισσότερο από ποτέ εμφανής, τόσο περισσότερο πέφτουν στον βούρκο της κοκορομαχίας, της τεχνητής οξύτητας, του αποπροσανατολισμού και της σύγχυσης.

Δεν θα αφήσουμε αναπάντητες τις απίστευτες αθλιότητες τις οποίες αναφέρει το τμήμα ναυτιλίας που αναφέρονται στα εργασιακά προβλήματα των Ναυτεργατών στην Ακτοπλοΐα.

Λύση στα προβλήματα που σχετίζονται με την απλήρωτη εργασία στην Ακτοπλοΐα έδωσε η ΠΕΝΕΝ, ο οργανωμένος πολύμηνος αγώνας των Ναυτεργατών της ΝΕΛ και άλλων πλοίων.

Σημειώνουμε ότι μόνο η ΠΕΝΕΝ που σήκωσε στις πλάτες της το βαρύ φορτίο αυτών των αγώνων, επί 13 μήνες έκανε πάνω από 47 επισχέσεις εργασίας σε διάφορα πλοία, εκατοντάδες συγκεντρώσεις, πορείες και διαμαρτυρίες το ίδιο χρονικό διάστημα, ολονύκτιες παραστάσεις και παρεμβάσεις στο ΥΕΝ, αντίστοιχες κινητοποιήσεις στο μέγαρο Μαξίμου και πλήθος ακόμη δράσεων.

Στην ουσία οι απλήρωτοι Ναυτεργάτες έχοντας ως μοναδικό στήριγμα την ΠΕΝΕΝ επέβαλαν με τον αγώνα τους να δοθεί λύση στο πολύχρονο αυτό πρόβλημα και για το οποίο η πρότασή μας ήταν από την αρχή αυτή που υλοποιήθηκε και θεσμικά αλλά ο "αριστερός" Θ. Δρίτσας επιζητούσε πρώτα την συγκατάθεση της εταιρείας και αναλωνόταν σε ατέρμονες διαβουλεύσεις με την τυχοδιωκτική επιχειρηματική ομάδα της ΝΕΛ αναζητώντας κοινές λύσεις μαζί της....

Το θλιβερό για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του στο τμήμα Ναυτιλίας είναι ότι και σήμερα, που υπάρχει το θεσμικό πλαίσιο για τις εταιρίες που καθυστερούν τα δεδουλευμένα, το ΥΕΝ απλά δεν εφαρμόζει τον νόμο!!!

Πάει πολύ αυτόν τον αγώνα να τον καρπώνεται, να τον εκμεταλλεύεται και να τον αξιοποιεί πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ και το τμήμα Ναυτιλίας του, το οποίο έβγαλε τον σκασμό επί 4,5 χρόνια στα ναυτεργατικά προβλήματα, στο ξεπούλημα του ΟΛΠ στην κινέζικη Coscoκαι έβαλε πλάτη η αντιδραστική κυβερνητική πολιτική να υλοποιηθεί .

Σε ότι αφορά τα γραφόμενα για τα κλιμάκια ελέγχων και τον ρόλο των Ναυτεργατών σε αυτά, ο ξεπεσμός του συντάκτη του δελτίου τύπου δεν έχει πάτο αφού αυτό που υλοποιήθηκε ήταν αυτό που ζητούσαν οι εφοπλιστές και οι άνθρωποί τους στις υπηρεσίες και την ηγεσία του ΥΕΝ, η συμμετοχή των Ναυτεργατών να είναι διακοσμητική, χωρίς λόγο, ρόλο, έλεγχο και την παραμικρή αρμοδιότητα. Αυτό υπερασπίζεται ως δήθεν κατάκτηση των Ναυτεργατών το τμήμα ναυτιλίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι ακριβώς αυτό που λέμε παραπάνω ότι βαφτίζουν το ψάρι κρέας.

Αιδώς Αργείοι.

Η κεκτημένη ταχύτητα να εμφανίσουν δήθεν φιλοναυτεργατικό έργο, τους οδηγεί σε δημόσιο διασυρμό και επιβεβαιώνουν ότι ο πολιτικός εξευτελισμός έχει όνομα: ΣΥΡΙΖΑ!!!

Καμιά ψήφο στους πολιτικούς εκπροσώπους του κεφαλαίου, της Ε.Ε, των μνημονίων, της εργασιακής και κοινωνικής βαρβαρότητας!!!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ