α προβλήματα, περισσότερο ή λιγότερο σοβαρά, που σχετίζονται με την όραση απασχολούν ανθρώπους κάθε ηλικίας.

Σε κοινή συγκέντρωση, την Τρίτη 21 Ιανουαρίου και ώρα 12μ., στα Προπύλαια, και πορεία προς τη Βουλή, κηρύσσοντας παράλληλα και 4ωρη στάση εργασίας τις τέσσερις τελευταίες ώρες του ωρολόγιου προγράμματος, προχωρούν οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ενάντια στις αλλαγές που φέρνει το σχέδιο νόμου του υπουργείου Παιδείας και της Νίκης Κεραμέως. Ακολουθεί η κοινή ανακοίνωσή τους:

• Λέμε όχι στην εξίσωση των πανεπιστημιακών πτυχίων με τους τίτλους των κολλεγίων

• Να αποσυρθούν τώρα οι ρυθμίσεις που χτυπούν τον πυρήνα της δημόσιας εκπαίδευσης

• Όλοι στη συγκέντρωση την Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2020 ημέρα συζήτησης-ψήφισης των ρυθμίσεων 12.30 στα Προπύλαια

Το Δ.Σ. της ΟΙΕΛΕ στη σημερινή, έκτακτη συνεδρίασή του, ανταποκρινόμενο στην κατακραυγή της κοινωνίας και του κόσμου της εκπαίδευσης για το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου «ΕΘ.Α.Α.Ε., Ειδικοί λογαριασμοί κονδυλίων έρευνας Α.Ε.Ι., Ερευνητικών και Τεχνολογικών φορέων και άλλες διατάξεις», δίχως, μάλιστα, καμία προηγούμενη διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης και διαλόγου, αποφάσισε ομόφωνα να προχωρήσει από κοινού με τις άλλες εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, Δ.Ο.Ε. και Ο.Λ.Μ.Ε. στην πραγματοποίηση αγωνιστικής κινητοποίησης την Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2020, ημέρα ψήφισης του σχεδίου νόμου, εκφράζοντας την έντονη διαμαρτυρία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών για τις ρυθμίσεις που αλλοιώνουν βάναυσα το δημόσιο χαρακτήρα του κοινωνικού αγαθού της Παιδείας και διευρύνουν δραματικά τις εκπαιδευτικές και κοινωνικές ανισότητες.

Με ιδιαίτερη ανησυχία και προβληματισμό, αλλά χωρίς καμιά έκπληξη η ΟΙΕΛΕ παρακολουθεί το ξεδίπλωμα της πολιτικής της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας για την εκπαίδευση με αιχμή του δόρατος την επικείμενη ψήφιση της διάταξης για τα Κολλέγια και την ταυτόχρονη (διόλου συμπτωματική) περικοπή χρηματοδότησης του δημόσιου πανεπιστημίου με πρόσχημα την αξιολόγηση.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί σε πιο πρωτόγονη μορφή το 2014. Ο τότε Υπουργός Παιδείας και «ευεργέτης» των επιχειρηματιών στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης Κ. Αρβανιτόπουλος κατάργησε 50 περίπου ειδικότητες από τη δημόσια τεχνική εκπαίδευση και την ίδια ημέρα της νομοθέτησης, σε ένα ρεσιτάλ κυνικότητας, εγκαινίασε στον Πειραιά ιδιωτικό όμιλο που θα παρείχε ακριβώς τις ίδιες καταργηθείσες ειδικότητες!

Σήμερα, όμως, επιχειρείται μια ακόμη πιο βαθιά τομή στην εκπαίδευση που θα έχει πρωτοφανείς, οδυνηρές συνέπειες κυρίως για τους μη προνομιούχους. Δεν θα πρέπει όμως ο κόσμος της εκπαίδευσης να δει την εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης αποκομμένα από το νεοφιλελεύθερο σχέδιο για την Παιδεία που σταδιακά αποκαλύπτεται. Η ρητορική για την «ελευθερία» και «αυτονομία» των ιδιωτικών σχολείων που το τελευταίο διάστημα εξαπολύεται από την Υπουργό Παιδείας και τους σχολάρχες είναι το προοίμιο της ψήφισης νομοθετικών ρυθμίσεων για την πλήρη απορρύθμιση του χώρου της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Είναι πλέον σαφές Το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, από την πρωτοβάθμια έως και την τριτοβάθμια εκπαίδευση, βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Η ΟΙΕΛΕ (μαζί με το ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ) είχαν από το 2011 προειδοποιήσει την κοινωνία και την εκπαιδευτική κοινότητα για τα σχέδια των σχολαρχών και εν γένει των επιχειρηματιών της εκπαίδευσης από το προνήπιο μέχρι τα Κολλέγια και τη μη τυπική εκπαίδευση για την προσπάθειά τους να παύσει ο έλεγχος του κράτους στην ιδιωτική εκπαίδευση και να επιβληθεί ο θεσμός των vouchers. Το 2014 προσέφυγε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την έκδοση χιλιάδων παράνομων τίτλων σπουδών από παρόχους ιδιωτικής εκπαίδευσης. Επίσης, από το 2017 έχει προκαλέσει συναντήσεις με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες ΔΟΕ και ΟΛΜΕ κρούοντας τον κίνδυνο για την εμπορευματοποίηση του εκπαιδευτικού αγαθού.

Η δική μας πρόταση, που έχουμε καταθέσει στο δημόσιο διάλογο, είναι σαφής. Το κίνημα της εκπαίδευσης έχει το ιστορικό χρέος να υπερασπιστεί το δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης και την ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών, ανεξαρτήτως κοινωνικής και οικονομικής προέλευσης, στην ανώτατη εκπαίδευση και στην εργασία. Οφείλει να ενημερώσει, με όσα μέσα διαθέτει, την ελληνική κοινωνία για όσα δεινά θα προκαλέσει η εφαρμογή των άγριων αυτών αντικοινωνικών και αντιεπιστημονικών αλλαγών στην εκπαίδευση. Τέλος, θα πρέπει να οργανώσει τον αγώνα του, διότι εδώ δεν πρόκειται για μια ακόμη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, αλλά για τη μητέρα των μαχών με έπαθλο τη δημόσια εκπαίδευση, την ψυχή της κοινωνίας.

Σ’ αυτό το πλαίσιο καλούμε όλους τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς σε συγκέντρωσης διαμαρτυρίας από κοινού με την Ο.Λ.Μ.Ε. και την Ο.Ι.Ε.Λ.Ε. την Τρίτη 21 Ιανουαρίου και ώρα 12.30 στα Προπύλαια με πορεία στη συνέχεια προς τη Βουλή. Για τη διευκόλυνση της συμμετοχής των συναδέλφων στην κινητοποίηση κηρύσσουμε 4ωρη στάση εργασίας τις 4 τελευταίες ώρες του ωρολόγιου προγράμματος.

πηγη:  ergasianet.gr

Εάν προσεχώς παρκάρετε παρανόμως, υπερβείτε το όριο ταχύτητας ή παρκάρετε σε θέση ΑμεΑ και δεν δείτε στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου σας ή της μηχανής σας κλήση, μην νομίζετε ότι τη γλιτώσατε. Απλώς, όπως αναφέρει ο «Βηματοδότης» , το υπουργείο Μεταφορών σε συνεργασία με το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής καταργεί το χαρτί στις κλήσεις.

Κίμων Ρηγόπουλος

Η κοινή γνώμη είναι μια κατασκευή. Ο κοινός και άνυδρος τόπος που επιβάλλει η ισχύς της άρχουσας τάξης. Η «ουδέτερη» πληροφορία, αμετάφραστη, γίνεται φήμη προς χειραγώγηση και καλός αγωγός του φόβου που διαχέεται ως ο μόνος τρόπος ύπαρξης.

Το 224, που κάνει τη διαδρομή Καισαριανή-Πολύγωνο, έρχεται στη στάση μετά από 45 λεπτά. Σαρδελοποιημένοι άνθρωποι αγκομαχούν να ανεβούν και να χωρέσουν. Οι πιο πολλοί δείχνουν παραιτημένοι. Κάποια χέρια μετεωρίζονται μέχρι να βρουν χειρολαβή. Ταπεινωμένοι και συμφιλιωμένοι οι περισσότεροι με την πτώση τους. Απ’ έξω, σαν υπόμνηση ειρωνείας, μερικά ξεχασμένα στολίδια των γιορτών. Μια γυναίκα αρχίζει να ξεφωνίζει άκυρα: Φταίνε οι μετανάστες. Ένας κύριος δίπλα της την σεκοντάρει: Γι’ αυτό μας πετσόκοψαν και τις συντάξεις, για να τους έχουμε τους κηφήνες στα ώπα ώπα. Ξεθαρρεύουν και κάποιοι άλλοι. Υπερθεματίζουν: Να πάνε στον αγύριστο, στο διάολο να πάνε. Η σιωπηρή πλειοψηφία μίλησε. Βρήκε τον ένοχο για την καθυστέρηση του λεωφορείου και ψάχνει την κρεμάλα. Κάποιοι επιβάτες αδιαφορούν. Ένα κορίτσι κουνάει με απόγνωση το κεφάλι του. Δεν θα μιλήσει τελικά. Θα καταπιεί τη διαφωνία της. Κουράζει η απόδειξη του αυταπόδεικτου όταν η «κοινή γνώμη» επιβάλλεται με τη μοχθηρία της. Και τότε το αμετάδοτο δίκιο σου σε πνίγει.

Η κοινή γνώμη βρυχάται. Έχει αποφασίσει να μην ακούει. Η κοινή λογική δεν έχει θέση σε αυτό το αργοπορημένο λεωφορείο. Αφού «το είπε και η τηλεόραση». Δεν χωράμε όλοι σε αυτή τη χώρα, όπως δεν χωράμε και σε αυτό το λεωφορείο. Με «τα φρένα σπασμένα» πού πάει; Πού το πάει αυτό το λεωφορείο;

Η κοινή γνώμη είναι μια κατασκευή. Ο κοινός και άνυδρος τόπος που επιβάλλει η ισχύς της άρχουσας τάξης. Η «ουδέτερη» πληροφορία αμετάφραστη γίνεται φήμη προς χειραγώγηση και καλός αγωγός του φόβου που διαχέεται ως ο μόνος τρόπος ύπαρξης. Φοβάμαι άρα υπάρχω. Αυτή είναι η φωνή της κοινής γνώμης. Φωνή δανεική που ισούται με εμπεδωμένη βαρβαρότητα.

Αισθανόμαστε ίσοι, όχι επειδή έχουμε την ίδια πρόσβαση στα μέσα παραγωγής, αλλά επειδή έχουμε την ίδια πρόσβαση στα μέσα μαζικής επικοινωνίας κι ας πηγαίνουμε εμείς με το σαράβαλο. Ποιος οριοθετεί τους δρόμους και κάνει την πρόσβαση διαδρομή αλλοτρίωσης, μικρή σημασία έχει. Φτάνει που εμείς «ξέρουμε».

Η χειραφέτηση επομένως είναι μια πολεμική διαδικασία εναντίον των όρων διαμόρφωσης της κοινής γνώμης. Δεν περιορίζεται σε μια νοσταλγική αντικαπιταλιστική επιθυμία χωρίς χρέωση. Προϋποθέτει τη διαρκή ρήξη με το αλάθητο της κοινής γνώμης. Χειραφέτηση είναι η απελευθέρωση της λαϊκής βούλησης από τα δεσμά των προκαταλήψεων που την κατευθύνουν. Εδώ κάθε κολακεία ισοδυναμεί με την παράδοσή μας στις δυνάμεις του εχθρού. Χρειαζόμαστε θηριώδη επιμονή για να μη μας καταπιεί η παλίρροια της μνησικακίας. Μια μνησικακία που βρίσκεται στον αντίποδα του ταξικού μίσους. Όσο πιο κάτω ο «εχθρός» τόσο πιο εύκολο και το θάψιμό του. Και μαζί με αυτόν μπορούμε να θάψουμε στη λήθη και ό,τι μας θυμίζει την κοινή μοίρα μας, δηλαδή το κοινό έλλειμμα προοπτικής. Η κοινή γνώμη χωρίς ταξικό πρόσημο και με αφοπλισμένη την ανθρώπινη φιλοτιμία μας, είναι το συνονθύλευμα ακατέργαστων απωθημένων. Είναι η κρεατομηχανή που αλέθει τον άνθρωπο σε υπόλοιπο ανθρώπου και κατιμά.

Η χειραφέτηση προϋποθέτει τη διαρκή ρήξη με το αλάθητο της κοινής γνώμης

Ανάποδος καιρός και το πλήρωμα ζαλισμένο. Με κύματα βουβά που στις κορυφές τους δεν ασπρίζουν. Με τεμαχισμένο το όλον ώστε να ελέγχονται οι επιμέρους αντιστάσεις και οι περιστασιακοί στασιαστές. Όμως ας αφήσουμε τις μεταφορές και την καλολογία. Είμαστε ακόμα όρθιοι για να το αλλάξουμε. Να βρούμε τη ρότα και να φωνάξουμε λυτρωμένοι αντί για θάλαττα, θάλαττα: Άνθρωποι στη στεριά. Και αυτό να είναι η κυριολεξία.

*Είναι κάποιες σκέψεις που μου γεννήθηκαν διαβάζοντας το υπό έκδοση έργο του Γιώργου Ρούση σχετικά με τον μύθο της ελεύθερης βούλησης της πλειοψηφίας.

πηγη:  prin.gr