Σήμερα φέρνουμε στην δημοσιότητα μια άκρως σημαντική αποκάλυψη που αφορά την εφοπλιστική και κυβερνητική παρέμβαση για την διαδοχή του χουντοθρεμμένου και διορισμένου από την δικτατορία Γ.Γ της ΠΝΟ (Κατσαρού) τους πρώτους μήνες μετά την κατάρρευση της χούντας.

Η ωμότητα και η ξετσιπωσιά με την οποία μιλούν εφοπλιστές και ανώτατα κυβερνητικά στελέχη (Ν.Δ) για την διάδοχη κατάσταση στην ΠΝΟ, παραπέμπει ευθέως στο ότι και οι δύο πλευρές θεωρούσαν την ΠΝΟ δικό τους παραμάγαζο στο οποίο όχι μόνο είχαν λόγο αλλά θεωρούσαν αυτονόητο να επιβάλουν τον αντικαταστάτη του έτσι ώστε να δώσουν ένα μήνυμα ότι και το υποταγμένο συνδικαλιστικό τους τμήμα εκσυγχρονίζεται με πρόσωπο το οποίο να μην παραπέμπει στην άσκηση των συνδικαλιστικών του καθηκόντων κατά την περίοδο της δικτατορίας....

Στην ηγεσία της ΕΕΕ την περίοδο της δικτατορίας ήταν ο μεγαλοεφοπλιστής Ανδρεάδης, γνωστός τόσο για τις αγαστές σχέσεις με το καθεστώς όσο και για πληθώρα σκανδάλων με τα οποία ο ίδιος ωφελήθηκε στην επιχειρηματική του δραστηριότητα.

Στις τάξεις του εφοπλιστικού κατεστημένου υπήρξαν δύο γραμμές, αυτή της ηγεσίας Ανδρεάδης - Νταϊφάς - Χανδρής κ.α οι οποίοι ήθελαν την επανεκλογή - νομιμοποίηση του Κατσαρού εκ νέου στην καρέκλα του Γ.Γ της ΠΝΟ και μια άλλη ομάδα στην οποία έπαιζε σημαντικό ρόλο ο Κώστας Καρράς ο οποίος είχε κάνει την μετεγκατάσταση της έδρας της εταιρείας του στο Λονδίνο και αυτοπαρουσιαζόταν με αντιχουντικές περγαμηνές για αυτή του την πρωτοβουλία η οποία δεν αφορούσε μόνο την ΠΝΟ αλλά και την "αποκατάσταση" του προφίλ της ΕΕΕ η οποία ως γνωστόν είχε συνεργαστεί στενά με την φασιστική δικτατορία των συνταγματαρχών....

Στο κυβερνητικό επιτελείο γίνονταν πυρετώδεις διαβουλεύσεις με πρωταγωνιστές τα δύο εφοπλιστικά μπλόκ όπου το καθένα ήθελε την συγκατάθεση της κυβέρνησης για να επιβάλει τον εκλεκτό του στην ΠΝΟ....

Σημαντικό ρόλο στην υπόθεση διαδραμάτισαν τότε ο στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή Τάκης Λαμπρίας (Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργό) και ο τότε Υπουργός Εργασίας Κωνσταντίνος Λάσκαρης ο οποίος ήταν και ο εμπνευστής του αντιδραστικού νόμου 330/76 για το συνδικαλιστικό κίνημα και ο οποίος με αφορμή τον νόμο δήλωνε ότι θα καταργήσει την πάλη των τάξεων....

Ο Λαμπρίας κάλεσε τον Κ. Καρρά στο γραφείο του με τον οποίο είχε στενές σχέσεις, και μέσω αυτού με τον Καραμανλή και τον ενημέρωσε ότι οι εφοπλιστές (επίσημη ηγεσία ΕΕΕ) ζητούν μετ' επιτάσεως να εκλεγεί Γ.Γ στην ΠΝΟ ο Κατσαρός.

Τότε ο Καρράς που ήθελε να εμφανίσει ένα "δημοκρατικό προσωπείο" στην ΠΝΟ το οποίο θα ταίριαζε με την μεταπολιτευτική "δημοκρατική" περίοδο αντέδρασε λέγοντας: "Τάκη μου αυτό δεν στέκεται με τί-πο-τα! Αυτός πρέπει να φύγει και καλός να ήταν... Οφείλει να φύγει διότι τον τοποθέτησε η χούντα. Πρέπει να βρούμε κάποιον που να έχει εκλεγεί στο σωματείο του πριν το 1967".

Οι δαιμόνιοι "δημοκρατικοί" εφοπλιστές που ήθελαν να διατηρήσουν διακαώς τον έλεγχο στην ΠΝΟ και στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ανακάλυψαν ότι υπήρχε ένας. Αυτός ήταν ο Μανώλης Σαΐτης στο σωματείο των Ασυρματιστών το οποίο ήταν ένα από τα 14 που συναποτελούσαν τότε την δύναμη της Ομοσπονδίας.

Έχει όμως ενδιαφέρον το σκεπτικό πάνω στο οποίο οικοδόμησε την άποψη η αυτοαποκαλούμενη "δημοκρατική" αντιπολιτευτική εφοπλιστική ομάδα για να επιβάλει τον Μ. Σαΐτη.

"Δεν πρέπει να χάσουμε το παιχνίδι - ομολογεί ο Κ. Καρράς - διότι αλλιώς θα κυριαρχήσει το ΚΚΕ και η κατάσταση δεν θα συμμαζεύεται"!!!

Στο σημείο αυτό για την αποκατάσταση της αλήθειας πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Καρράς κόβει και ράβει την αλήθεια στα δικά του μέτρα. Η αλήθεια είναι ότι ο Σαΐτης ήταν πράγματι Πρόεδρος των Ασυρματιστών πριν την χούντα αλλά παρέμεινε στην θέση αυτή καθ' όλη την διάρκεια της δικτατορίας, την πολιτική της οποίας υπηρέτησε....

Στην συνέχεια των διαβουλεύσεων μεταξύ κυβέρνησης - εφοπλιστών ο Λάσκαρης σε ξεχωριστές συναντήσεις συνομιλεί με τα δύο μπλοκ και στο τέλος καλεί ξεχωριστά τον Καρρά και του ανακοινώνει ότι υιοθετήθηκε και θα υλοποιηθεί η δική του γραμμή - πρόταση για τον Μ. Σαΐτη.

Περιχαρής ο Κ. Καρράς αναπολεί εκείνες τις στιγμές και αναφέρει σχετικά. "Ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που βρέθηκα να έχω τέτοια επιρροή σε μια σημαντική πολιτική - κυβερνητική απόφαση" και με την οποία συμπληρώνουμε εμείς επιχειρήθηκε πίσω από τις πλάτες των Ναυτεργατών ένα μασκαριλίκι περί αποχουντοποίησης του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και ταυτόχρονα με τον νόμο που θεσπίστηκε από τον Υπουργό Εργασίας έμεινε ανέπαφο το αντιδραστικό - αντιδημοκρατικό θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο μέσα από το οποίο το εφοπλιστικό κεφάλαιο διατήρησε όλα αυτά τα χρόνια την κηδεμονία στην ΠΝΟ και στην στρατηγική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του.

Βέβαια δεν μάθαμε ποτέ ποιά ήταν τα ανταλλάγματα για την πειθάρχηση του μπλοκ των συνδικαλιστικών τους δυνάμεων που στήριξαν την εκλογή του Μ. Σαΐτη.

Για το προσκήνιο και το παρασκήνιο της εκλογής του Γ. Χαλά στην ΠΝΟ θα μιλήσουμε επίσης αποκαλυπτικά σε άλλο σημείωμά μας...

Όμως έχει ξεχωριστή σημασία με αφορμή τις αποκαλύψεις που περιέχονται στο σημερινό μας κείμενο και οι οποίες προέρχονται από τις "προφορικές μαρτυρίες του αρχείου Βολοβίνη" να τις συνδέσουμε με τις τρέχουσες εξελίξεις για την αλλαγή φρουράς στην ΠΝΟ και την δρομολόγηση των σχετικών εξελίξεων οι οποίες αποτελούν συνέχεια των εφοπλιστικών - κυβερνητικών παρεμβάσεων στα εσωτερικά της ΠΝΟ και του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και δείχνουν σαν να μη άλλαξε τίποτα αναφορικά με την στρατηγική του εφοπλισμού που θέλουν να έχουν τον απόλυτο έλεγχο στην ΠΝΟ θεωρώντας και σήμερα ότι είναι υπόθεση δική τους η παραπέρα πορεία με την οποία πρέπει να πορευτεί αυτή για την εξυπηρέτηση των δικών τους στρατηγικών και επιχειρηματικών συμφερόντων.

Στην κατεύθυνση να υλοποιηθεί ο στόχος για τον εκδημοκρατισμό του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος η ΠΕΝΕΝ μετά το 1982 έδωσε μεγάλες μάχες, πήρε δεκάδες πρωτοβουλίες, ανέδειξε το πρόβλημα σε πανελλαδική έκταση, ήρθε σε μετωπική σύγκρουση με όλες τις κυβερνήσεις και το εφοπλιστικό κατεστημένο, ενώ παρόμοια έδρασε με αντίστοιχες θέσεις και την περίοδο 2012-2014 (αξιωματική αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ), έφερε πολλές φορές το πρόβλημα στο προσκήνιο και κάτω από την πίεση των Ναυτεργατών ο τότε ΣΥΡΙΖΑ ενέταξε στο πρόγραμμά του την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου και του εκσυγχρονισμού του.

Όπως είναι γνωστό ο συνδικαλιστικός νόμος 1264/82 (Υπουργός Εργασίας Απ. Κακλαμάνης) εξαίρεσε το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με τον τρόπο αυτό η πίεση και η δύναμη της επιβολής του εφοπλιστικού κατεστημένου επαναβεβαιώθηκε πανηγυρικά και στην "δημοκρατική - προοδευτική - σοσιαλιστική" κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου!!!

Με δεδομένο τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ περί εκσυγχρονισμού του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος η ΠΕΝΕΝ στην διάρκεια των 4,5 χρόνων που είχε την ευθύνη της διακυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ, έθεσε μετ' επιτάσεως το πρόβλημα διαδοχικά στους αρμόδιους Υπουργούς Ναυτιλίας Θ. Δρίτσα - Π. Κουρουμπλή και Φ. Κουβέλη.

Παρακάμπτουμε επιγραμματικά την διαδοχική διακυβέρνηση της χώρας από ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ ή και μαζί με δεδομένες τις θέσεις τους στα πλαίσια της αστικής διαχείρισης και την δεσπόζουσα θέση που έχουν αυτές στην Ναυτιλία στην οποία πορεύονται αταλάντευτα στην κατεύθυνση της εφοπλιστικής επιχειρηματικότητας.

Το θέμα αυτό το θεωρούμε βαθύτατα πολιτικό πριν από όλα, αφορά την δημοκρατία στα συνδικάτα και κατ' επέκταση το ίδιο το ναυτικό επάγγελμα που οι όροι λειτουργίας του πρέπει να κατοχυρώνουν τουλάχιστον αυτό που έχει θεσμοθετηθεί από το 1982 όπως είναι η απλή αναλογική στην εκλογή των διοικήσεων, η κατάργηση οποιουδήποτε περιορισμού στην γνήσια καταγραφή της εκλογικής βούλησης των Ναυτεργατών στα σωματεία, την κατοχύρωση της συλλογικής δομής στην ΠΝΟ και της εκλογής διοίκησης σε αυτή και πλήθος ακόμη ρυθμίσεων που θα επιτρέπουν το ανώτερο συνδικαλιστικό όργανο των Ναυτεργατών να διαδραματίζει έναν ουσιαστικό ρόλο στις δίκαιες διεκδικήσεις του κλάδου και ευρύτερα στα ναυτεργατικά δικαιώματα και ταυτόχρονα να απαγκιστρωθεί επιτέλους από την εξάρτηση, τον έλεγχο και την κηδεμονία του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Ας δούμε τώρα όσο πιο επιγραμματικά γίνεται πώς αντιμετώπισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και οι συγκεκριμένοι Υπουργοί αυτό το πολύ σημαντικό πρόβλημα.

Για την ιστορία σημειώνουμε ότι στις προγραμματικές δηλώσεις στην Βουλή τον Φλεβάρη του 2015 στην σχετική ομιλία Δρίτσα υπάρχει σαφής αναφορά περί εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου για το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Τον Δρίτσα η ΠΕΝΕΝ τον συνάντησε επίσημα για το θέμα αυτό τουλάχιστον 5 φορές παίρνοντας απάντηση ότι ο ίδιος και η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην προεκλογική και προγραμματική δέσμευση, η οποία όμως ουδέποτε υλοποιήθηκε και που ο ίδιος ποτέ δεν έδωσε δημόσια απάντηση για τον λόγο που αυτό δεν προχώρησε......

Σημειώνουμε ότι ο Θ. Δρίτσας είχε την μεγαλύτερη χρονικά θητεία από τους Συριζαίους που διορίστηκαν στο Υπουργείο Ε.Ν

Στην συνέχεια και για τον ίδιο λόγο είχαμε δύο ανάλογες συναντήσεις με τον Π. Κουρουμπλή ο οποίος διαβεβαίωνε ότι έχει την πολιτική βούληση να προχωρήσει στην σχετική ρύθμιση…. αφού όπως είπε πάρει και το ΟΚ του Πρωθυπουργού.

Μάλιστα ζήτησε από την ΠΕΝΕΝ να υποβληθεί σχετική ερώτηση στην Βουλή από Βουλευτή προκειμένου να του δοθεί η δυνατότητα να κάνει την εξαγγελία....

Η ερώτηση Βουλευτή έγινε στο πλαίσιο της συζήτησης του παραπάνω νομοσχεδίου και η απάντηση ήταν: το θέμα είναι σοβαρό και συμφωνούμε με την ανάγκη εκσυγχρονισμού του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος όμως αυτό δεν αφορά την κυβέρνηση αλλά τους συνδικαλιστές της ΠΝΟ - Σωματείων που πρέπει να συμφωνήσουν μεταξύ τους....

Ο επόμενος Υπουργός Ε.Ν Φ. Κουβέλης στον οποίο επίσης θέσαμε υπόψη το σχετικό ναυτεργατικό αίτημα, μας δήλωσε ότι γνωρίζει άριστα το πρόβλημα, ξέρει ότι υπάρχει παρέμβαση διαχρονικά από τους εφοπλιστές και με την σειρά του και ο ίδιος διαβεβαίωνε ότι είναι αναγκαίο να προχωρήσει ο δημοκρατικός εκσυγχρονισμός στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και για τον λόγο αυτό ζήτησε 20 μέρες χρόνο προκειμένου να προετοιμαστεί ο ίδιος και οι υπηρεσίες για την προώθηση του θέματος....

Περί το τέλος της κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ, σε επαφή που είχαμε στην Βουλή με αφορμή την συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση των 10 μεγαλύτερων λιμανιών, δύο από τα πολιτικά στελέχη του ΥΕΝ μας δήλωσαν περί εφοπλιστικών παρεμβάσεων και ότι ο Χαλάς και η παρέα του στην ΠΝΟ τους απειλούσαν ότι εάν φέρουν τέτοιο νομοσχέδιο θα προχωρήσουν σε γενική απεργία διαρκείας σε όλα τα πλοία....

Ποιός είπε ότι η "αριστερά" του συμβιβασμού , της υποταγής, της διεύρυνσης της εξάρτησης με τις ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - Ε.Ε και με το κεφάλαιο, της λείπει το ψέμα, η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός, είτε ότι οι δυνάμεις αυτές έχουν ξεκόψει με την πολιτικάντικη αστική κουλτούρα;   

Το περίφημο "αριστερό" εγχείρημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και το αποτύπωμα που άφησε στην Ναυτιλία, είναι η απόλυτη υποταγή στα μεγάλα αφεντικά του εφοπλιστικού λόμπι, η απόλυτη προσήλωση στην στρατηγική και τα συμφέροντά τους, αυτή της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας που περνάει μέσα και από την κηδεμονία και τον έλεγχο της ΠΝΟ και της μεγάλης πλειοψηφίας των ναυτεργατικών συνδικάτων.  

Τρανή απόδειξη και επιβεβαίωση αυτής της εκτίμησης μεταξύ των άλλων αποτελεί και ένα γεγονός που έλαβε χώρα στην πρώτη συνάντηση Δρίτσα - ΕΕΕ στην οποία ο πολυπράγμων Θ. Βενιάμης, που έχει λόγο επί παντός επιστητού, ξεκαθάρισε ότι η ΠΝΟ είναι σαν το καράβι και επικεφαλής θα πρέπει να είναι οπωσδήποτε Καπετάνιος και όχι Ναύτης για να μην οδηγήσει το πλοίο σε καμιά φουρτουνιασμένη θάλασσα, με απρόβλεπτες συνέπειες, λέμε εμείς, για τα επιχειρηματικά συμφέροντα των εφοπλιστών.

Το συμπέρασμα είναι ένα και είναι απόλυτα σαφές, δεν επιδέχεται την παραμικρή αμφιβολία, το εφοπλιστικό κατεστημένο θεωρούσε διαχρονικά αλλά και σήμερα την ΠΝΟ δικό του βιλαέτι όπου ασκούσε και εξακολουθεί να ασκεί ασφυκτικό έλεγχο.

Τα τυχοδιωκτικά τους σχέδια πάνε πακέτο με την υποταγή του κορυφαίου οργάνου των Ναυτεργατών το οποίο έχουν στην υπηρεσία τους για να εφαρμόζουν την πολιτική τους και βεβαίως τα ανδρείκελα του πολιτικού αστικού συστήματος με την σειρά τους βάζουν πλάτη, μαζί βεβαίως με τις δυνάμεις τους στο συνδικαλιστικό κίνημα, για να υλοποιείται απαρέγκλιτα η πολιτική της επιχειρηματικής τους ασυδοσίας και της συντριβής των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.

Τέλος αποδεικνύεται η ταξική ορθότητα τόσο των εκτιμήσεων όσο και των αποφάσεων της ΠΕΝΕΝ που από την πρώτη στιγμή πήρε σαφείς αποστάσεις από τα δύο συνδικαλιστικά μπλοκ που διεκδικούν τον έλεγχο της ΠΝΟ τονίζοντας ότι ανήκουν στην ίδια όχθη, μοιράζονται τα ίδια οράματα, αυτά της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των εφοπλιστών.

Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε σε πλήρη αντίθεση με τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού που με ανόητα, αστήριχτα "επιχειρήματα" που είναι προφάσεις εν αμαρτίαις συντάχθηκαν με τον πλέον χρεοκοπημένο συνδικαλιστή του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού Γ. Χαλά....

Οι Ναυτεργάτες οφείλουν και θα βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα τόσο από την πρόσφατη πείρα των αγώνων και τον ρόλο του καθενός σε αυτούς όσο και από τα ιστορικά διδάγματα και την θέση του ταξικού ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Το κείμενο αυτό είναι το Νο 2 από τα 60 που θα δημοσιευτούν μέσα στο 2020 σχετικά με το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο.

Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα pandiera.gr

Τον χαμηλότερο ρυθμό ανάπτυξης των τελευταίων 29 ετών κατέγραψε πέρσι η Κίνα, καθώς η επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας, ο εμπορικός πόλεμος με τις ΗΠΑ και κυρίως η εξασθένηση της εγχώριας κατανάλωσης αφαίρεσαν πόντους από την οικονομική επέκταση της πολυάνθρωπης χώρας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε χθες η κινεζική στατιστική υπηρεσία, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη σημείωσε το 2019 ρυθμό ανάπτυξης 6,1% έναντι 6,6% το 2018. Ο ρυθμός αυτός, αν και πανίσχυρος για τα παγκόσμια στάνταρ, θεωρείται σχετικά χαμηλός για την Κίνα.

Η ασιατική οικονομία έτρεξε στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα με διψήφιο ρυθμό ανάπτυξης, ενώ το 2007, ένα χρόνο πριν από το παγκόσμιο κραχ, χτύπησε... 14,7%.

Το περσινό 6,1%, αν και ο χαμηλότερος ρυθμός ανάπτυξης από το 1990, ήταν πάντως μέσα στο εύρος των προβλέψεων (6%-6,5%) της κινεζικής κυβέρνησης, που στη χθεσινή της σχετική ανακοίνωση παραδέχτηκε ότι η οικονομία αντιμετωπίζει «πτωτικές πιέσεις, πηγές αστάθειας και αυξημένους κινδύνους από το εξωτερικό».

Οι Κινέζοι εξαγωγείς χτυπήθηκαν σημαντικά από τους δασμούς του Τραμπ. Ομως τη μεγαλύτερη ζημιά στην οικονομία προκάλεσαν η εξασθένηση της εγχώριας ζήτησης και η χαμηλότερη κατανάλωση από τα νοικοκυριά. Στριμωγμένα από τον εμπορικό πόλεμο και τις απώλειες θέσεων εργασίας τα τελευταία αυτά μείωσαν τις μεγάλες αγορές τους.

Οι πωλήσεις αυτοκινήτων υποχώρησαν για δεύτερο συνεχόμενο χρόνο κατά 9,6%, ενώ η άνοδος των λιανικών πωλήσεων επιβραδύνθηκε.

Από την άλλη πλευρά η αφρικανική πανώλη που έπληξε την παραγωγή και προσφορά του βασικού είδους κρέατος που καταναλώνεται στην Κίνα, του χοιρινού, εκτόξευσε τις τιμές στα ύψη.

Στη διάρκεια του 2019 το κόστος του χοιρινού αυξήθηκε κατά 42,5% εκτοξεύοντας το συνολικό επίπεδο των τιμών των τροφίμων στο 7%, επίπεδο υπερδιπλάσιο από τον στόχο που είχε η κυβέρνηση (3%).

Στον αντίποδα, παρά τον εμπορικό πόλεμο και τη χαμηλότερη παγκόσμια ζήτηση, οι κινεζικές εξαγωγές κατάφεραν να κλείσουν το 2019 με μικρή άνοδο 0,5%.

Η άνοδος οφειλόταν στην επιτυχημένη προσπάθεια των εξαγωγέων και των βιομηχάνων της Κίνας να πουλήσουν τα προϊόντα τους σε άλλες αγορές εκτός ΗΠΑ. Κατάφεραν έτσι να επιτύχουν διψήφια αύξηση των εξαγωγών τους σε Γαλλία, Καναδά και άλλες οικονομίες.

Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι η συνέχεια. Οι γνώμες διίστανται. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και κάποιοι αναλυτές του ιδιωτικού τομέα προβλέπουν περαιτέρω επιβράδυνση το 2020 και υποχώρηση της ανάπτυξης κάτω από το 6%.

Αντίθετα κάποιοι άλλοι εκτιμούν ότι η οικονομία θα αντέξει υποβοηθούμενη και από την προκαταρκτική εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ που υπογράφτηκε νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα. Θεωρούν ότι η συμφωνία αυτή θα έχει θετικές επιπτώσεις στις κινεζικές εξαγωγές και θα ενισχύσει το οικονομικό κλίμα και την εμπιστοσύνη στο εσωτερικό της Κίνας.

Η κινεζική κυβέρνηση από την πλευρά της έχει βασικό στόχο της εδώ και κάποια χρόνια την επίτευξη μιας χαμηλότερης αλλά περισσότερο διαχειρίσιμης και αδιάκοπης οικονομικής ανάπτυξης. Η διαμάχη της με την Ουάσινγκτον την υποχρέωσε σε αύξηση των δημοσίων δαπανών και λήψη μέτρων για τη στήριξη της ανάπτυξης.

Παράλληλα η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας χαμήλωσε επανειλημμένα τα μαξιλάρια των αποθεματικών που οφείλουν να διακρατούν οι τράπεζες και τα κόστη δανεισμού σε μια προσπάθεια να αυξηθεί ο δανεισμός προς τις επιχειρήσεις που δημιουργούν θέσεις εργασίας και τον νέο πλούτο της Κίνας. Κάποια τελευταία στοιχεία είναι ενθαρρυντικά.

Η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκε τον Δεκέμβριο κατά 6,9% με τον ισχυρότερο ρυθμό των τελευταίων 9 μηνών, οι λιανικές πωλήσεις κατά 8% ενώ οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου αυξήθηκαν κατά 5,4% στο σύνολο του 2019.

Από την άλλη πλευρά κάποιες ενδείξεις παγώματος της εγχώριας αγοράς στέγης και χαμηλότερων επενδύσεων στις υποδομές τροφοδοτούν ανησυχίες για την εγχώρια δυναμική της οικονομίας.

πηγη: efsyn.gr

Ανησυχία επικρατεί στη διεθνή κοινότητα για τις εξελίξεις στην Λιβύη που βυθίζεται κάθε μέρα που περνά στο χάος. Η χώρα σπαράσσεται από τη βία και τις συγκρούσεις για την εξουσία μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Μουάμαρ Καντάφι το 2011. Γι΄αυτό και όλα τα βλέμματα στρέφονται στη Διάσκεψη του Βερολίνου, που επιχειρεί να βρει μια λύση για να μπει τέλος στις εχθροπραξίες και να κηρυχθεί διαρκής και «πλήρης» κατάπαυση του πυρός .

11η Σεπτεμβρίου α λα Βεγγάζη

Την 11η Σεπτεμβρίου 2012, τέσσερις Αμερικανοί, ανάμεσά τους ο πρεσβευτής Κρίστοφερ Στίβενς, δολοφονούνται σε επίθεση εναντίον του προξενείου των ΗΠΑ στη Βεγγάζη. Η ευθύνη επιρρίπτεται σε τζιχαντιστική οργάνωση που συνδέεται με την Αλ Κάιντα.

Την 23η Απριλίου 2013 επίθεση με αυτοκίνητο παγιδευμένο με εκρηκτικά διαπράττεται εναντίον της πρεσβείας της Γαλλίας στην Τρίπολη, τραυματίζοντας δύο Γάλλους φρουρούς. Οι περισσότερες ξένες πρεσβείες κλείνουν.

Δύο κυβερνήσεις

Δύο αντίπαλα κυβερνητικά σχήματα διεκδικούν την εξουσία στο σύνολο της χώρας, η Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (ΚΕΣ), που αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ και έχει την έδρα της στην πρωτεύουσα Τρίπολη και άλλη μία στο Τομπρούκ, στην ανατολική Λιβύη, η οποία συνδέεται με τον Χαλίφα Χάφταρ, άλλοτε στρατηγό του Καντάφι που μετατράπηκε σε ορκισμένο εχθρό του.

Τη 16η Μαΐου 2014, ο Χάφταρ εξαπολύει επιχείρηση εναντίον τζιχαντιστών στη Βεγγάζη. Πολλοί εντάσσονται μαζικά στις δυνάμεις του στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Τον Ιούνιο, έπειτα από νέες εκλογές, το ΕΓΚ αντικαθίσταται από ένα κοινοβούλιο στο οποίο κυριαρχούν πολιτικές δυνάμεις οι οποίες εναντιώνονται στους ισλαμιστές.

Αλλά στα τέλη Αυγούστου, έπειτα από εβδομάδες μαχών, μια συμμαχία παραστρατιωτικών ομάδων καταλαμβάνει την Τρίπολη και αποκαθιστά το ΕΓΚ, το προηγούμενο κοινοβούλιο, δημιουργώντας νέο κυβερνητικό σχήμα. Η ανατραπείσα κυβέρνηση εξορίζεται στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Η Λιβύη έχει πλέον δύο κυβερνήσεις και δύο κοινοβούλια.

Τον Δεκέμβριο του 2015, έπειτα από μήνες διαπραγματεύσεων, αντιπρόσωποι διαφόρων οργανώσεων και κοινοβουλευτικοί υπογράφουν στην Σχιράτ (Μαρόκο) μια συμφωνία που καταρτίστηκε από τον ΟΗΕ. Ιδρύεται η ΚΕΣ.

Τον Μάρτιο του 2016, ο επικεφαλής της Φάγεζ ας Σάρατζ καταφέρνει να εγκατασταθεί στην Τρίπολη. Αλλά στο ανατολικό τμήμα της χώρας η παράλληλη κυβέρνηση, που υποστηρίζει ο Χάφταρ, και το κοινοβούλιο συνεχίζουν να εναντιώνονται στην ΚΕΣ.

Τον Δεκέμβριο του 2016, ο Φάγεζ ας Σάρατζ ανακηρύσσει την απελευθέρωση της Σύρτης, που είχε μετατραπεί σε προπύργιο του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), έπειτα από πολύμηνη επιχείρηση με αεροπορική υποστήριξη των ΗΠΑ.

Μετά τις εξελίξεις αυτές, το απόγευμα του Σαββάτου η Εθνική Επιχείρηση Πετρελαίου της Λιβύης κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, όπως μετέδωσε το Russia Today. Σύμφωνα με την Εθνική Επιχείρηση Πετρελαίου το «μπλόκο» στα λιμάνια προκαλεί οικονομικές ζημιές ύψους 55 εκατομμυρίων δολαρίων ημερησίως.

Φτάσαμε λοιπόν δεκατρία χρόνια σχεδόν μετά το ναυάγιο του Sea Diamond, μία υπόθεση – ντροπή για την παγκοσμίου φήμης Ελληνική Ναυτιλία, να αναζητούμε ακόμη τον υπαίτιο του ναυαγίου και το ποιος θα πληρώσει για την ανέλκυσή του.

Τέσσερα χρόνια μετά την τελεσίδικη απόφαση 515/2016 του ΣΤ’ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, που αποφάσισε τελεσίδικα την ενοχή του Πλοιάρχου του μοιραίου κρουαζιερόπλοιου αλλά και του Διευθυντή Επιχειρήσεων της συνδιαχειρίστριας εταιρείας Core Marine LTD, ενώ ταυτόχρονα αναγνώρισε την ύπαρξη σοβαρής και εξακολουθητικής θαλάσσιας ρύπανσης που συνέβη και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα στη θαλάσσια περιοχή της Σαντορίνης και κατ’ επέκταση την ανάγκη ανέλκυσης του ναυαγίου, ακόμη μερικοί αναρωτιούνται για το ποιος φταίει για τη ζημιά που συνέβη και εξελίσσεται μέχρι και σήμερα.

Έξι χρόνια μετά την απόφαση 464/2014 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς – Τμήμα Ναυτικών Διαφορών, που διέταξε την άμεση ανέλκυση του ναυαγίου με έξοδα της πλοιοκτήτριας και πληρωμή ως αποζημίωση 8 εκατομμυρίων ευρώ προς στο Δήμο Θήρας και 6 εκατομμυρίων ευρώ προς το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, περιμένουμε την απόφαση του Τριμελούς Αστικού Εφετείου Πειραιώς μετά την έφεση που άσκησε η πλοιοκτήτρια. Και ενώ με τις 51/2017 και 373/2018 αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου ορίσθηκαν πραγματογνώμονες προκειμένου να αποφανθούν για το αν προκαλείται ρύπανση από το ναυάγιο του Sea Diamond και αν είναι εφικτή η ανέλκυσή του, κάποιοι επιμένουν ακόμη να λένε πως η ρύπανση είναι αμελητέα και η ανέλκυση ανέφικτη, παρόλο που γνωρίζουν ότι τα αποτελέσματα των πραγματογνωμόνων είναι πάρα πολύ διαφορετικά!

Εννέα χρόνια μετά την προσφυγή των κατοίκων της Σαντορίνης στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ήρθε η δικαίωση με την απόφαση 1820/2019 του ΣτΕ: “ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΙΩΠΗΡΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΝΕΛΚΥΣΗ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ ΤΟΥ Κ/Ζ «SEA DIAMOND» ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ”. Το ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας, κήρυξε παράνομη τη σιωπηρή άρνηση της πολιτείας να κινήσει τις διαδικασίες προς την ανέλκυση του ναυαγίου του Sea Diamond, και έτσι η Δημόσια Αρχή Λιμένων (ΔΑΛ) του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, προκήρυξε ανοιχτό μειοδοτικό διαγωνισμό για την ανέλκυση του Sea Diamond, προϋπολογιζόμενης δαπάνης 350 εκατομμυρίων ευρώ (χωρίς ΦΠΑ) με δαπάνες των υπόχρεων προσώπων. Και ενώ η ΔΑΛ εκτελεί κατά γράμμα το περιεχόμενο του νόμου 2881/2001 – Περί Ανέλκυσης Ναυαγίων, αλλά και την απόφαση 1820/2019 του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της χώρας, διαβάζουμε σε δημοσίευμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ πως η πλοιοκτήτρια και οι ασφαλιστές του Sea Diamond θα προσφύγουν στα δικαστήρια για να προσβάλουν την προκήρυξη της Δημόσιας Αρχής Λιμένων, ενώ ταυτόχρονα κάνουν λόγο για «αποφάσεις του Ποινικού Δικαστηρίου που έχουν εκδοθεί και έχουν κρίνει αμετάκλητα ότι η ανέλκυση του ναυαγίου δεν είναι εφικτή”.

Και αναρωτιόμαστε: Από πότε τα Ποινικά Δικαστήρια είναι αρμόδια να αποφασίζουν για το εφικτό ή όχι της ανέλκυσης ενός πλοίου; Αυτό, εξ όσων γνωρίζουμε είναι αρμοδιότητα των Αστικών Δικαστηρίων. Ποιος είναι ο αριθμός της απόφασης του Ποινικού Δικαστηρίου που επικαλούνται; Εμείς προς το παρόν γνωρίζουμε την απόφαση 515/2016 του ΣΤ΄ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου που απεφάνθη αμετάκλητα για την ενοχή του Πλοιάρχου του Sea Diamond και του Διευθυντή Επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα αναγνώρισε την ύπαρξη σοβαρής και εξακολουθητικής θαλάσσιας ρύπανσης που συνέβη και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα στη θαλάσσια περιοχή της Σαντορίνης και κατ’ επέκταση την ανάγκη ανέλκυσης του ναυαγίου . Επίσης γνωρίζουμε την απόφαση 464/2014 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς – Τμήμα Ναυτικών Διαφορών, που διέταξε την άμεση ανέλκυση του ναυαγίου με έξοδα της πλοιοκτήτριας. Γνωρίζουμε τις 51/2017 και 373/2018 αποφάσεις του Τριμελούς Αστικού Εφετείου Πειραιώς με τις οποίες διατάχθηκαν πραγματογνωμοσύνες για την ρύπανση και τη δυνατότητα ανέλκυσης του ναυαγίου. Γνωρίζουμε πως η απόφαση 515/2016 του Αρείου Πάγου έλαβε υπόψη της την έκθεση και τις μετρήσεις του Πολυτεχνείου Κρήτης, όχι του ΕΛΚΕΘΕ που είναι σε πολλά σημεία αντιφατική, και η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων πως “Το ναυάγιο του Sea Diamond αποτελεί μία σημαντική περιβαλλοντική απειλή για το θαλάσσιο περιβάλλον της Καλντέρας της Σαντορίνης”. Ταυτόχρονα το ΕΛΚΕΘΕ ποτέ δεν μας είπε το τι μέλλει γενέσθαι στην Καλντέρα της Σαντορίνης σε μερικές δεκαετίες, που το σκάφος του Sea Diamond θα έχει διαβρωθεί σε μεγάλο βαθμό. Ίσως διότι ποτέ κανένας δεν θέλησε να το μάθει, από όλους εκείνους που πληρώνουν για να πραγματοποιηθούν οι μετρήσεις.

Ποια είναι η φιλο-περιβαλλοντική πολιτική σας λοιπόν; Με ποιο τρόπο προστατεύετε το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της Σαντορίνης, από την οποία κερδίζετε εκατομμύρια κάθε χρόνο από την κρουαζιέρα; Νομίζετε πως με το φράγμα ανάσχεσης πετρελαιοειδών που έχετε τοποθετήσει επάνω από το ναυάγιο, θα σώσετε το ευαίσθητο οικοσύστημα του νησιού; Μήπως θέλετε να πιστέψουμε πως με την αποτυχημένη απόπειρα απάντλησης πετρελαιοειδών το Μάιο του 2009, καταφέρατε να απαντλήσετε τους εκατοντάδες τόνους καυσίμων, λιπαντικών και επικίνδυνων χημικών ουσιών που υπάρχουν μέχρι και σήμερα μέσα στο ναυάγιο του Sea Diamond; Αλήθεια, θέλετε να κοιμόμαστε ήσυχοι επειδή σύμφωνα με τις μετρήσεις του ΕΛΚΕΘΕ “ο ρυθμός απελευθέρωσής των ρυπογόνων φορτίων στο θαλάσσιο περιβάλλον είναι τέτοιος ώστε δεν έχει επηρεαστεί μέχρι σήμερα η ποιότητά του…”; Δεν σας αρκούν οι μέχρι σήμερα καταδικαστικές αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων της Ελλάδας; Δεν σας αφορούν οι νόμοι και τα άρθρα του Ελληνικού Συντάγματος;

Ε λοιπόν, ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! Φτάνει πια η κοροϊδία και ο εμπαιγμός! Τόσα χρόνια σας έφταιγε η λανθασμένη χαρτογράφηση. Τόσα χρόνια θεωρούσατε πως δεν υπάρχει ρύπανση. Τόσα χρόνια διαλαλείτε πως η ανέλκυση είναι ανέφικτη. Τόσα χρόνια προσπαθούμε να κινήσουμε το δύσκαμπτο κρατικό μηχανισμό. Τόσα χρόνια ακούμε πως το κόστος της ανέλκυσης είναι μεγάλο και δεν έχει σκοπό να το πληρώσει το Ελληνικό Δημόσιο. Και τώρα που η ΔΑΛ ξεκίνησε να εφαρμόσει την απόφαση 1820/2019 του ΣτΕ και το νόμο 2881/2001, σύμφωνα με τον οποίο «Ο ρυπαίνων πληρώνει», έρχεται η πλοιοκτήτρια και οι ασφαλιστές του Sea Diamond να προσβάλουν νομικά το διαγωνισμό της ΔΑΛ, μην τυχόν και αποδειχθεί πως υπάρχουν σοβαρές μεγάλες εταιρείες που μπορούν να ανελκύσουν το πλοίο ή μην τυχόν και αναγκαστούν να πληρώσουν τελικά για την ανέλκυση του ναυαγίου! Φτάνει πια: Ο ΡΥΠΑΙΝΩΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ.

Καλούμε την πολιτεία να προστατεύσει το διαγωνισμό που έχει προκηρύξει η Διοίκηση Αρχής Λιμένων και να εφαρμόσει τις διατάξεις του Νόμου 2881/2001 και τις αποφάσεις των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας.
Μετά τιμής,
Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών
για την Ανέλκυση του Κ/Ζ Sea Diamond

πηγη: e-nautilia.gr