Μέσα σε 1 μήνα: 3πλασιασμός θανάτων από αρχή πανδημίας, έως και 20πλασιασμός ημερήσιων θανάτων, 5πλασιασμός διασωληνωμένων σε ΜΕΘ, υπερδιπλασιασμός σχέσης κρουσμάτων/τεστ, 3πλάσιοι αστυνομικοί έλεγχοι από τα τεστ!

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Είναι τα στοιχεία του ΕΟΔΥ έγκυρα, πλήρη, ακριβή και έγκαιρα κατατεθειμένα στους επιστήμονες; Υπάρχει «παράλληλο» σύστημα; Δημοσιεύματα λένε ότι υπάρχει πρόβλημα. Κυβερνητικές διαβεβαιώσεις πως δεν υπάρχει πρόβλημα. Επειδή εμείς δεν πρόκειται να καταπιαστούμε αφενός με την εισαγγελική έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη, αφετέρου – και κυρίως – με την άνευ στοιχείων από μέρους μας ανακύκλωση ενός θέματος που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει όσους θα ήθελαν να βγάλουν την ουρίτσα τους απ’ έξω από το πρόβλημα (από το πραγματικό πρόβλημα), γι’ αυτό θα σταθούμε στα παρακάτω στοιχεία.

Στοιχεία που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ούτε την εγκυρότητά τους,  ούτε την πληρότητά τους, ούτε την ακρίβειά τους.

Εχουμε και λέμε λοιπόν:

α) Στις 31 Οκτώβρη η χώρα θρηνούσε συνολικά 626 νεκρούς από την αρχή της πανδημίας, εκείνη την ημέρα είχαμε 6 νεκρούς και οι συνάνθρωποί μας που ήταν διασωληνωμένοι στις ΜΕΘ αριθμούσαν τους 135.

β) Στις 30 Νοέμβρη είχαμε 2.406 συνολικά καταγεγραμμένους θανάτους στη χώρα από COVID-19, την συγκεκριμένη μέρα είχαμε 85 νεκρούς και τους ανθρώπους που βρίσκονταν στις ΜΕΘ να έχουν ανέλθει στους 600.

γ) Σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα, δηλαδή, μέσα σε ένα μήνα είχαμε 3 φορές περισσότερους θανάτους (1.780) από όσους από την αρχή της πανδημίας,  είχαμε 14 φορές περισσότερα ημερήσια θύματα (που στις 28/11 με τους 121 νεκρούς  έφτασαν τις 20 φορές περισσότερα) και σχεδόν 5πλασιασμό των νοσηλευόμενων στις ΜΕΘ.

δ) Την ίδια μέρα (30 Νοέμβρη) είχαμε την ενημέρωση πως οι ΜΕΘ σε όλη την επικράτεια ήταν κατειλημμένες κατά  88% και στην Θεσσαλονίκη κατά 100%. 

ε) Σύμφωνα με την καταγραφή που έκαναν οι Financial Times, η Ελλάδα έφτασε στις 24 Νοέμβρη να κατέχει την μακάβρια πρωτιά σε νέους θανάτους ανά 100.000 κατοίκους , πάνω από ΗΠΑ, ΕΕ και Μ.Βρετανία.

στ) Ο μέσος όρος από την αρχή της πανδημίας της θετικότητας κρουσμάτων ανά τεστ είναι 4,06%, αλλά στις 30 Νοέμβρη το ποσοστό αυτό εντοπίζεται υπερδιπλάσιο και κινείται πάνω από 9%.

ζ) Με βάση τα στοιχεία της Αστυνομίας σε μια μέρα, την Κυριακή 29/11 διενεργήθηκαν 50.283 αστυνομικούς ελέγχοι. Αλλά την ίδια μέρα οι διαγνωστικοί έλεγχοι που διενεργήθηκαν ήταν 16.426. Δηλαδή, στη χώρα, την πιο κρίσιμη ώρα της πανδημίας, ο κρατικός μηχανισμός είναι έτσι προσανατολισμένος και κουρδισμένος ώστε να μπορούν να γίνονται 3 φορές περισσότεροι  αστυνομικοί έλεγχοι απ’ ο,τι τεστ…  

Αλήθεια:

Αυτά τα στοιχεία – τα έγκυρα, τα ακριβή και τα αδιαμφισβήτητα – δεν αρκούν για να εξαχθούν συμπεράσματα περί το τι έχει συμβεί στη χώρα;

• Οι 121 νεκροί στις 28/11, οι 101 νεκροί στις 27/11, οι 99 νεκροί στις 26/11, οι 87 νεκροί στις 25/11, οι 101 νεκροί στις 24/11, οι 84 νεκροί στις 23/11, οι 103 νεκροί στις 22/11, οι 108 νεκροί στις 21/11, δεν αρκούν για να εξαχθούν συμπεράσματα για την πολιτική όσων τολμούν να πανηγυρίζουν για τους λιγότερους νεκρούς της χώρας σε σύγκριση με το θανατικό σε άλλες χώρες;
• Το να βγαίνει ο υπουργός Υγείας την ώρα που οι γιατροί στη Δράμα εκπέμπουν απελπισμένο SOS και να λέει ότι δεν έχει πρόβλημα το νοσοκομείο, αλλά η πόλη της Δράμας, αλλά την ίδια ώρα στο Νοσοκομεία Δράμας εργάζονται μόλις 64 γιατροί (50 μόνιμοι και 14 επικουρικοί) από  τους 107 που προβλέπει ο «κουτσουρεμένος οργανισμός του 2012»,  7 από τις 11 οργανικές θέσεις μόνιμων γιατρών παθολόγων είναι κενές, 4 παθολόγοι και 1 πνευμονολόγος περιθάλπουν 140 ασθενείς με λοίμωξη Covid-19 κάνοντας 10 εφημερίες το μήνα ο καθένας, γι’ αυτά χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα για την πολιτική της κυβέρνησης;
• Οταν για να μπαλώσουν όπως-όπως τα κενά στη Δράμα μετακινούν έναν παθολόγο από το Νοσοκομείο Σερρών στο οποίο νοσηλεύονται κατά τη διάρκεια του 2ου επιδημικού κύματος κατά μέσο όρο 120-140 ασθενείς με λοίμωξη Covid-19 και στο οποίο από τους 13 παθολόγους που προβλέπει ο οργανισμός υπηρετούν μόλις 7, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα για την πολιτική της κυβέρνησης;
• Για το γεγονός ότι παίζουν με τον αριθμό των ΜΕΘ την ώρα που οι ίδιοι οι γιατροί τους λένε ότι ακόμα κι αν υλοποιηθούν οι πιο «κουβαρντάδικες υποσχέσεις τους για τις ΜΕΘ τότε και πάλι ο αριθμός που υπόσχονται θα υπολείπεται κατά 3 φορές από τις ανάγκες που υπάρχουν σε ΜΕΘ, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι οι άνθρωποι στοιβάζονται σαν τις σαρδέλες στα ΜΜΜ, αλλά ο κ.πρωθυπουργός μας είπε ότι δεν μπορούν να γεννήσουν λεωφορεία, όπως για παράδειγμα «γεννούν» 5πλασιασμό των εξοπλιστικών δαπανών για το 2021 έναντι του 2020, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι εν μέσω πανδημίας προκηρύσσουν 2.600 θέσεις μισθοφόρων στο στρατό, 2.000 θέσεις «ειδικών φρουρών» στα (κλειστά) πανεπιστήμια , αλλά – και ενώ η Βόρεια Ελλάδα βρίσκεται σε ασφυκτικό κλοιό από την πανδημία και τα νοσοκομεία στενάζουν κάτω από το βάρος των τραγικών ελλείψεων –  ακόμα και τώρα, κάνουν συνεντεύξεις για να επιλέξουν ποιόν από τους 4 υποψήφιους γιατρούς θα προσλάβουν, για τη μία και μοναδική θέση παθολόγου που προκηρύχθηκε για το νοσοκομείο Σερρών τον Φλεβάρη του ’20 (!), αντί να πάρουν και τους 4, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι έκαναν μέσα στην πανδημία νόμο για να έχουν τα σχολεία τάξεις με 30 άτομα, αλλά δεν πήραν ούτε μια πρωτοβουλία για να ανοίξουν έστω οι ήδη υπάρχουσες κλειστές αίθουσες στα σχολεία που κατά την ΟΛΜΕ θα αποφόρτιζαν τις τάξεις έως και 40%, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι αντί να διορίσουν γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς, ελεγκτές στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας για τον έλεγχο των υγειονομικών πρωτοκόλλων στους χώρους δουλειάς, οδηγούς στα ΜΜΜ, αυτοί παρέχουν 120 εκατομμύρια στην Aegean, δεκάδες εκατομμύρια στους καναλάρχες και εκατομμύρια για μάσκες – αερόστατα, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι αντί να επιτάξουν όλες τις ιδιωτικές δομές Υγείας, αυτοί δίνουν δεκάδες εκατομμύρια σε κλινικάρχες και σε διαγνωστικά κέντρα, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι αντί να καταργήσουν την γραφειοκρατία που εμποδίζει ακόμα και εθελοντές γιατρούς – βουλευτές να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο ΕΣΥ, αυτοί κρύβονται πίσω από τον εθελοντισμό και τον ηρωισμό των άλλων για να φτιάχνουν νόμους που απαγορεύουν τις διαδηλώσεις, να καταργούν το 8ωρο, να μην πληρώνουν οι καπιταλιστές τις υπερωρίες, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;

Ο κατάλογος των στοιχείων είναι ατελείωτος. Επαρκέστατος, δε, και για να ληφθούν από την πρώτη στιγμή οι αναγκαίες πολιτικές και για να προσδιοριστούν – χωρίς να χρειάζεται να είναι κανείς ούτε Αινστάιν ούτε Φάουτσι – οι βασικές επιστημονικές προτροπές. Και όλα, μα όλα, τα στοιχεία, που συνθέτουν το πραγματικό πρόβλημα, είναι μπροστά μας.

Όπως μπροστά μας είναι και αυτό που συμβαίνει και ό,τι επαπειλείται να συμβεί με το λεγόμενο «τρίτο κύμα».

Ως εκ τούτου, έστω και ΤΩΡΑ, κύριοι της κυβέρνησης:

– Πάρτε, διορίστε, τους χιλιάδες γιατρούς και νοσηλευτές που έχουν καταθέσει τα χαρτιά τους εδώ και ένα χρόνο κι άλλους τόσους που δεν τα έχουν καταθέσει!

– Επιτάξτε, τοποθετήστε τους ιδιώτες γιατρούς και νοσηλευτές σε έναν κεντρικό σχεδιασμό παροχής φροντίδας υγείας.

– Επιτάξτε όλες τις ιδιωτικές δομές Υγείας θέτοντάς τες στην υπηρεσία του ΕΣΥ.

– Αγοράστε, επισκευάστε και επιτάξτε ιδιωτικά λεωφορεία και ΜΜΜ προσλαμβάνοντας εργαζόμενους για να τα δουλέψουν.

– Αξιοποιήστε, με ασφάλεια για τους ίδιους και τους ασθενείς, τους φοιτητές Ιατρικής και νοσηλευτικής στο σύστημα.

– Πάρτε εκπαιδευτικούς και εξαντλήστε την αναζήτηση χώρων για ασφαλές μάθημα των παιδιών στα σχολεία.  

– Προχωρήστε σε μαζικά δωρεάν τεστ για όλο τον πληθυσμό ώστε να υπάρχει ιχνηλάτηση του προβλήματος.

– Αντί να κυνηγάτε παιδιά στις πλατείες και να κόβετε κλήσεις σε άστεγους – συνέβη κι αυτό! – ενισχύστε το ΣΕΠΕ και θέστε τους κρατικούς μηχανισμούς στην υπηρεσία των υγειονομικών ελέγχων στους χώρους δουλειάς.

 Με μια κουβέντα: Αφήστε την καραμέλα της «ατομικής ευθύνης», καταλάβετε ότι το πρόβλημα είναι τόσο μεγάλο που καμία επικοινωνιακή φούσκα δεν θα το βάλλει κάτω από το χαλί και αναλάβετε, επιτέλους, την κρατική και κυβερνητική σας ευθύνη. Τώρα. Έστω και Τώρα!   

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γιάννης Ελαφρός

▸ Ποια είναι η απάντηση της κυβέρνησης στην έξαρση της πανδημίας του κορονοϊού στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα; Όποια κι αν είναι η ερώτηση, αστυνομία είναι η απάντηση! Πήγε ο Μ. Χρυσοχοΐδης στη Θεσσαλονίκη να πουλήσει αστυνομική προστασία: «Εσείς στα σπίτια σας και η αστυνομία στους δρόμους», είπε ο υπουργός ΠΡΟΠΟ, ενώ ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Α. Τζιτζικώστας ανακοίνωσε πως θα διαθέσει 1,5 εκατ. ευρώ από ευρωπαϊκούς πόρους της Περιφέρειας για την αγορά περιπολικών της ΕΛΑΣ! Τι κι αν στην περιοχή λείπει δραματικά νοσηλευτικό προσωπικό και παραμένουν κλειστά δύο νοσοκομεία (Λοιμωδών και «Παναγία» στη Θεσσαλονίκη) από τα μνημονιακά χρόνια…

Εξάλλου ο Μ. Χρυσοχοΐδης το είχε πει από τις 6 Νοέμβρη: «Η Αστυνομία είναι, στην πανδημία, το ΕΣΥ της προστασίας μας». Τι το θέλουμε το ΕΣΥ, αφού έχουμε την ΕΛΑΣ… Δεν πρόκειται κυρίως για τη χωροφυλακίστικη αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας. Μέσα από τη διαχείριση της πανδημίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα περισσότερα καπιταλιστικά κράτη αναπτύσσονται τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου ολοκληρωτισμού, που για να γίνει πιο πειστικός ντύνεται ιατρική μπλούζα. Σύμφωνα με την αντίληψη αυτή το κράτος πρέπει να επιβάλλει έναν ασφυκτικό έλεγχο στις κοινωνίες, να προχωρήσει σε μια σειρά απαγορεύσεις και να επιβλέψει τη ζωή του καθένα έτσι ώστε να σταματήσει η διάδοση του κορονοϊού. Κυβερνήσεις και κρατικοί μηχανισμοί κρατούν για τον εαυτό τους όχι μόνο το μονοπώλιο της βίας, αλλά και το μονοπώλιο της γνώσης, αξιοποιώντας τους «ειδικούς» και τα επιδημιολογικά δεδομένα όπως τους συμφέρει. Η πολιτική αυτή είναι επικίνδυνη όχι μόνο γιατί μεθοδικά και δήθεν «αθώα» υφαίνει τα σύγχρονα ψηφιακά δεσμά, αλλά και γιατί δεν μπορεί να εμπνεύσει την κοινωνία να αντιμετωπίσει συνειδητά την επιδημία. Οι απαγορεύσεις γεννούν μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, αντιδράσεις, καχυποψία. Χωρίς εργαζόμενη πλειονότητα που μάχεται για τις δημοκρατικές ελευθερίες και την απελευθέρωσή της δεν μπορεί να υπάρχουν ουσιαστικές κατακτήσεις για την Υγεία. Όταν οι εργαζόμενοι έχουν πρόσβαση στη γνώση, όταν αισθάνονται ελεύθεροι και αποφασίζουν οι ίδιοι, όταν αποσπούν κατακτήσεις, τότε μπορούν να αντιπαλέψουν και την πανδημία.

Κοντολογίς, χωρίς ελευθερία δεν υπάρχει υγεία. Αυτή η εργατική αντίληψη είναι κάθετα αντίπαλη με τη λογική της «ελευθερίας του (εγωιστικού) ατόμου», που εκφράζουν ακραία νεοφιλελεύθερα και ακροδεξιά ρεύματα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, και που λένε «εγώ δεν βάζω μάσκα», «εγώ δεν κάνω εμβόλιο». Εμείς μιλάμε για την ελευθερία του κοινωνικού ατόμου, που νοιάζεται για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και όλης της κοινωνίας.

πηγη: prin.gr

Ενώ η Ιταλία προτείνει την διαγραφή του δημόσιου χρέους των κρατών μελών της ΕΕ που έχει αγοραστεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) κατά την διάρκεια της τρέχουσας κρίσης, η Ελλάδα, η οποία βλέπει το χρέος της να εκτοξεύεται σε ουράνια ύψη, σιωπά, λες και είναι αδιάφορη, ενώ όφειλε αυτήν την ώρα να διεκδικεί με πείσμα το βαθύ κούρεμα του χρέους της, μαζί με το χρέος και των άλλων υπερχρεωμένων χωρών του «Νότου».

Η Ιταλία υποφέρει από το υψηλό χρέος και την πτώση της οικονομικής δραστηριότητας, ακόμη και πριν από την πανδημία, με τον Fraccaro να προβλέπει ότι οι προκλήσεις είναι ακόμη μπροστά, όπως η μετάβαση στην πράσινη ενέργεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πρότεινε επίσης έναν «πράσινο κανόνα» που εξαιρεί τις δημόσιες δαπάνες που σχετίζονται με περιβαλλοντικές επενδύσεις από τους υπολογισμούς του ελλείμματος.

Ωστόσο, η έκκληση του Fraccaro για ελάφρυνση του χρέους δεν θα γίνει δεκτή από την ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη.
Αξιωματούχοι εκεί αναφέρουν επανειλημμένα ότι πρέπει να συμμορφωθούν με τη νομοθεσία της ΕΕ που τους απαγορεύει από τέτοια νομισματική χρηματοδότηση.
Όταν η πρόεδρος της ΕΚΤ Christine Lagarde ρωτήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περασμένη εβδομάδα σχετικά με την πιθανότητα, απάντησε ότι «δεν θέλω καν να θέσω στον εαυτό μου το ερώτημα – είναι τόσο απλό όσο – γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν απλώς παραβίαση» του νόμου.
Ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών Roberto Gualtieri απέρριψε επίσης την ιδέα.
Ο Fraccaro υποστήριξε ότι η ΕΚΤ μπορεί να βασιστεί σε ένα ξεχωριστό σημείο του νόμου της ΕΕ που υποχρεώνει τη στήριξη των γενικών οικονομικών πολιτικών της ΕΕ, εφόσον αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση με τον πρωταρχικό στόχο της διασφάλισης της σταθερότητας των τιμών.
Σημείωσε επίσης ότι η κεντρική τράπεζα υπολείπεται του στόχου για τον πληθωρισμό, δηλαδή μόλις κάτω του 2% για χρόνια, και τώρα είναι ακόμη πιο μακριά λόγω της πανδημίας.
«Άλλο η ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας από τους πολιτικούς και άλλο να μην καταλαβαίνουμε πού πηγαίνει ο κόσμος», είπε.
«Η ΕΚΤ πρέπει να βοηθήσει τις χώρες να ξανακινήσουν τις οικονομίες τους».Φτηνός ΔανεισμόςΗ Ιταλία – με ένα φορτίο χρέους που αναμένεται να ανέλθει στο 160% περίπου του ακαθάριστου εγχώριου χρέους μετά από περισσότερα από 100 δισ. ευρώ φορολογικών δαπανών για την αντιμετώπιση της πανδημικής κρίσης – επωφελείται ήδη από το επείγον πακέτο της ΕΚΤ.
Το πρόγραμμα αγοράς πανδημικών ομολόγων στρέφεται προς τις χώρες που έχουν πιεστεί, συμβάλλοντας στην μείωση των αποδόσεων των ιταλικών ομολόγων σε χαμηλά επίπεδα.
Η χώρα επί του παρόντος μπορεί να δανειστεί για 10 χρόνια με επιτόκιο περίπου 0,6%, φθηνότερο ακόμη και από τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, αυτό το πρόγραμμα είναι προσωρινό, συνδέεται ρητά με τη «φάση της κρίσης» της πανδημίας, που σημαίνει ότι η πίεση των επενδυτών στη χώρα θα μπορούσε τελικά να αυξηθεί ξανά.
«Η Ιταλία θα μπορούσε να εκτεθεί σε κερδοσκοπικές επενδύσεις εάν δεν υπάρχει το δίκτυ ασφαλείας από την ΕΚΤ», δήλωσε ο Fraccaro.
«Η κεντρική τράπεζα πρέπει πάντα να εγγυάται την οικονομική σταθερότητα».
Η Ιταλία έχει ιστορικό προτροπής για αναθεώρηση των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Claudio Borghi, οικονομικός σύμβουλος του κόμματος του League, κάλεσε την ΕΚΤ να αγοράσει ομόλογα για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής και να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στην τόνωση των οικονομιών χρηματοδοτώντας επενδύσεις όταν το κόμμα του ήταν στην εξουσία πέρυσι.
«Η ΕΚΤ δεν έχει πρόβλημα με το χρέος – μπορεί να εκτυπώσει όσα χρήματα θέλει», δήλωσε ο Fraccaro.
«Μπορεί να συνεχίσει να αγοράζει κρατικά ομόλογα και να επιτρέπει στα κράτη μέλη να επενδύουν, προστατεύοντάς τα από την αγορά».

Μια έκθεση φέρεται να παρουσιάζει νέα στοιχεία για τη δολοφονία του κορυφαίου πυρηνικού επιστήμονα Μοχσέν Φαχριζαντέχ, που έχει δημιουργήσει ξανά εκρηκτική εστία αντιπαράθεσης της Τεχεράνης με το Τελ Αβίβ και άλλες δυτικές χώρες.

Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars μετέδωσε νεότερες πληροφορίες για το χτύπημα που αποδίδεται στο Ισραήλ, σύμφωνα με τις οποίες ο Φαχριζαντέχ δολοφονήθηκε από ένα τηλεχειριζόμενο πολυβόλο.

Ο κορυφαίος επιστήμονας της χώρας, που θεωρούνταν εγκέφαλος του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, οδηγούσε με τη γυναίκα του ένα αλεξίσφαιρο όχημα το πρωί της Παρασκευής. Οι δυο τους συνοδεύονταν από ένα κονβόι τεθωρακισμένων οχημάτων.

Σε κάποιο σημείο, το κονβόι προσπέρασε το όχημα του Φαχριζαντέχ για να ασφαλίσει την περιοχή, τότε ακούστηκε ανταλλαγή πυροβολισμών, κάτι που ανάγκασε τον Ιρανό επιστήμονα να σταματήσει στην άκρη του δρόμου, καθώς νόμιζε ότι το αυτοκίνητό του αντιμετώπιζε πρόβλημα. Τότε ενεργοποιήθηκε το τηλεχειριζόμενο πολυβόλο που ήταν τοποθετημένο σε ένα όχημα Nissan που βρισκόταν περίπου 150 μέτρα μακριά. Μία από τις σφαίρες τον χτύπησε στην πλάτη, ενώ λίγα λεπτά αργότερα το Nissan εξερράγη. Αυτό φέρεται να επισημαίνει η έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα το πρακτορείο.

Σε άλλο σημείο επισημαίνεται ότι «το περιστατικό είχε διάρκεια περίπου τρία λεπτά και δεν ήταν παρόν κανένας δολοφόνος, επειδή οι σφαίρες προήλθαν από αυτόματα όπλα». Ο ιδιοκτήτης του Nissan δεν κατοικεί πλέον στο Ιράν.

Μία περιγραφή του βίαιου περιστατικού έδωσαν στη δημοσιότητα και οι New York Times, η οποία όμως, παρότι επικαλείται τον ιρανικό Τύπο, είναι πολύ διαφορετική από εκείνη του Fars.

Σύμφωνα με τους NYT το Nissan ήταν παγιδευμένο και εξερράγη τη στιγμή που μια ομάδα 12 οπλισμένων ανδρών βρέθηκε στο σημείο είτε με μοτοσικλέτες είτε με αυτοκίνητα και άνοιξε πυρ.

πηγη: efsyn.gr

Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχουν απτές αποδείξεις για τη διόγκωση του προβλήματος της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής. Ενδεικτική των μεγάλων διαστάσεων που λαμβάνει η κλιματική αλλαγή είναι και η αύξηση της θερμοκρασίας των θαλασσών.

Οι μελετητές Karina von Schuckmann και Pierre-Yves Le Traon, σε έκθεσή τους για το Taylor and Francis Group, συγκέντρωσαν δεδομένα για τη θερμοκρασία των θαλασσών από το 1993 έως το 2018 [δεδομένα European Union’s (EU) Copernicus Marine Environment Monitoring Service (CMEMS)].

Άξια αναφοράς είναι η έντονη διακύμανση στη θερμοκρασία του Αρκτικoύ Ωκεανού, η οποία είναι λογική αν αναλογιστούμε πόσα εκτάρια από παγόβουνα έχουν λιώσει τις τελευταίες δεκαετίες. Άλλη μία αξιοσημείωτη παρατήρηση από τους μελετητές είναι πως κατά το έτος 2018 καταγράφηκαν πολύ υψηλές θερμοκρασίες στους ωκεανούς, γεγονός που εξηγείται από τα πολλά θερμά θαλάσσια ρεύματα που εμφανίστηκαν τη συγκεκριμένη χρονιά και διήρκεσαν αρκετό χρονικό διάστημα.

Οι αυξημένες θερμοκρασίες δεν είναι απλώς μια έκφανση της κλιματικής αλλαγής, αλλά δυστυχώς επηρεάζουν άμεσα τους οικοτύπους των θαλάσσιων ειδών, οδηγώντας μέχρι και στον αφανισμό τους. Παρά το γεγονός ότι η σχέση ανθρώπου-θάλασσας είναι αλληλένδετη, οι μετρήσεις δείχνουν πως η αξία αυτής της σχέσης έχει ξεχαστεί και δρούμε ασυνείδητα.

Οι μελετητές τονίζουν την ανάγκη για συνεχή και συστηματική παρακολούθηση των θερμοκρασιών και για λήψη άμεσων μέτρων, καθώς τα οικοσυστήματα έχουν φτάσει σε μηδαμινά σημεία ανοχής. Η έκθεση με βάση δεδομένα της ΕΕ εστιάζει, τέλος, στην απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα, στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας και στη μείωση των ποσοστών οξυγόνου στις θάλασσες.

Φωτό: Matthias Wewering/Pixabay

πηγη: naftikachronika.gr

Γνωρίζουμε πιθανότατα ποιες βιταμίνες και θρεπτικά στοιχεία λαμβάνουμε, καθώς και τον ρόλο της πρωτεΐνης στην ανάπτυξη του σώματος. Το βασικό κριτήριο επιλογής τροφών ωστόσο, παραμένει η γεύση και οι προτιμήσεις μας σε συγκεκριμένες τροφές.

Οι νευρολόγοι υπογραμμίζουν τη σημασία της κατανάλωσης τροφών που ωφελούν τον εγκέφαλο.

Πράσινα φυλλώδη λαχανικά: Σπανάκι, σέσκουλα, κέιλ είναι εξαιρετικές τροφές για τον εγκέφαλο, καθώς είναι πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και φυτικές ίνες, αλλά και συστατικά που καταπολεμούν πολλές ασθένειες.

Κακάο: Είναι πλούσιο σε θεοβρωμίνη, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που προλαμβάνει την κυτταρική γήρανση και μειώνει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.

×

Λιπαρά ψάρια: Οι σαρδέλες, ο σολομός, ο τόνος, οι αντσούγιες, το σκουμπρί, είναι πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία ενισχύουν τη μνήμη και τη μάθηση.

Σύνθετοι υδατάνθρακες: Είναι φυσικά πλούσιοι σε γλυκόζη, τη βασική πηγή ενέργειας για τον εγκέφαλο. Θα τους λάβετε από τα όσπρια, τις γλυκοπατάτες και τα δημητριακά ολικής αλέσεως.

Έξτρα παρθένο ελαιόλαδο: Είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά, τα οποία ωφελούν τόσο την καρδιά, όσο και τον εγκέφαλο. Είναι επίσης πλούσιο σε ωμέγα-3 λιπαρά και βιταμίνη Ε, στοιχεία με αντιγηραντικές ιδιότητες.

Μούρα: Είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά που ενισχύουν τη μνήμη. Περιέχουν επίσης φυτικές ίνες και γλυκόζη.

Νερό: Η καλή ενυδάτωση είναι απαραίτητη όχι μόνο για το σώμα αλλά και για τον εγκέφαλο, καθώς βοηθά στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και τον σχηματισμό πρωτεϊνών. Συμβάλλει επίσης στη βέλτιστη λειτουργία του εγκεφάλου.

Πηγή: Medical Daily - onmed.gr

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Επιθεωρητών Εργασίας (Π.Ο.Σ.ΕΠΕ) καταγγέλλει «επιτελικό χάος» στο υπουργείο Εργασίας, μετά από σύσκεψη με την γενική γραμματέα του υπουργείου, Άννα Στρατινάκη, η οποία είναι η πολιτική προϊσταμένη του ΣΕΠΕ μετά την υποβάθμιση του Σώματος από Ειδική Γραμματεία σε Γενική Διεύθυνση. Τονίζουν πως τους τελευταίους δέκα μήνες δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική προετοιμασία για την αντιμετώπιση της πανδημίας στους εργασιακούς χώρους και καταγγέλλουν ότι παρά τις οδηγίες για επιβολή προστίμων σε εργαζόμενους που δεν τηρούν τα μέτρα προστασίας για την πανδημία, οι εργοδότες ουσιαστικά απαλλάσσονται από την όποια ευθύνη.

Των Σάββα Γ. Ρομπόλη, Βασίλειου Γ. Μπέτση*, από το libre.gr

Το  «Σχέδιο  Ανάπτυξης» της    Ελληνικής  Οικονομίας   που  υποβλήθηκε (23/11/2020)  στην  ελληνική  κυβέρνηση  από  την   Επιτροπή  Πισσαρίδη,  θέτει  ως  στόχο  της  μέση  ετήσια  αύξησης  του  ΑΕΠ  το  3,5% για την δεκαετία 2021-2030. Ο  στόχος  αυτός,  σύμφωνα  με  το  «Σχέδιο  Ανάπτυξης» θα επιτευχθεί με ετήσια αύξηση της απασχόλησης κατά 1% και ετήσια αύξηση της παραγωγικότητας κατά 2,5%. Στην  προοπτική αυτού  του  κεντρικού  στόχου,  θεωρείται ότι η ανεργία το 2030 θα  μειωθεί στο 7% από το 17,2% που ήταν το 2019 και 16,4% που ήταν  κατά το πρώτο εξάμηνο του 2020.

Όμως,  από  μεθοδολογική  άποψη αναδεικνύονται  σοβαρά  ερωτήματα  για  την ρεαλιστικότητα  αυτών των στόχων. Κι αυτό γιατί εάν λάβουμε υπόψη τις δημογραφικές προβολές της Eurostat για την Ελλάδα το έτος 2019, όπου αποτυπώνεται η γήρανση του πληθυσμού της Ελλάδας, ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός στην  χώρα  μας  το  2020 είναι 6,667 εκατ. άτομα, το  2025  θα  είναι 6,377 εκατ.  άτομα  και το  2030  θα  είναι 6,050 εκατ. άτομα. Αντίστοιχα το εργατικό δυναμικό εκτιμάται, σύμφωνα με την Eurostat σε 4,470 εκατ. το 2025 και 4,320 εκατ. άτομα το 2030, όταν το 2020  είναι  4,620 εκατ. άτομα.

Έτσι, εάν θεωρήσουμε  ως  υπόθεση  εργασίας ότι το ισοζύγιο εργαζομένων ανέργων θα είναι θετικό κατά 50.000 θέσεις εργασίας ετησίως, τότε το έτος 2030 η ανεργία  θα είναι  2%, λαμβάνοντας υπόψη τα δημογραφικά στοιχεία και τις προβολές της Eurostat. Εάν όμως θεωρήσουμε  ότι η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό  θα  προσεγγίσει το επίπεδο του 80% (ιστορικά  στην χώρα μας  δεν έχει ξεπερασθεί το 75%),  τότε η ανεργία  το 2030  θα είναι  7%, όταν και πάλι το ελάχιστο ιστορικό ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα ήταν  8% το 2008, ποσοστό το οποίο η Eurostat στις εκτιμήσεις της θεωρεί ότι  η  χώρα  μας  θα προσεγγίσει  το 2040.

Υπεραισιόδοξη και μονομερής η έκθεση

Κατά  συνέπεια,  αναδεικνύεται  με  τον  πιο  εύληπτο  τρόπο  ότι η  παρατηρούμενη  υπεραισιοδοξία των  στόχων  ταυτίζεται  με το σημείο του ανέφικτου τόσο  των  υποθέσεων  εργασίας,  όσο  και  των  αναπτυξιακών  προσδοκιών  της Επιτροπής Πισσαρίδη. Παράλληλα,  αξίζει  να  σημειωθεί  ότι  η μονομέρεια των επιχειρημάτων και  των  υποθέσεων  εργασίας  επηρεάζει  αρνητικά  την  μεθοδολογική  συγκρότηση και  συσχέτιση των  μεταβλητών.

• Συγκεκριμένα, ενώ η γήρανση του πληθυσμού θεωρείται από την Επιτροπή Πισσαρίδη ως το κύριο επιχείρημα για την αναγκαιότητα της ultra-κεφαλαιοποίησης  της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης, ταυτόχρονα αγνοείται εντελώς η επίδραση της γήρανσης του πληθυσμού στην παραγωγικότητα της εργασίας.

Από  την  άποψη  αυτή  αξίζει  να  σημειωθεί  βιβλιογραφικά  ότι, μεταξύ  των  άλλων, η Eurostat και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις μελέτες τους θεωρούν ότι η παραγωγικότητα της εργασίας στην χώρα μας λόγω της γήρανσης του πληθυσμού θα είναι 1,2%, ενώ  η Επιτροπή  Πισσαρίδη θεωρεί ότι η παραγωγικότητα της εργασίας θα είναι 2,5%.

Έτσι, η παρατηρούμενη  αντίφαση  συνίσταται  στο  γεγονός  ότι  ενώ  η  Επιτροπή  Πισσαρίδη  αγνοεί εντελώς την επίδραση της γήρανσης του πληθυσμού στην παραγωγικότητα της εργασίας, ταυτόχρονα την λαμβάνει υπόψη για την υποστήριξη  της  πρότασης  κεφαλαιοποίησης  της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης.

Επιπλέον,  η  αντιφατικότητα στην μεθοδολογική  προσέγγιση  παρατηρείται ανάμεσα στην προσδοκία επίτευξης του υψηλού επιπέδου της  παραγωγικότητας  της  εργασίας, σε  συνθήκες  πλήρους  αποδιάρθρωσης  της  αγοράς  εργασίας,  τις οποίες  συνιστά  και  προτρέπει  η  Επιτροπή  Πισσαρίδη.

Έως 67 δισ. το κόστος μετάβασης

Το  ίδιο  αγνοούνται  εντελώς  από  την  Επιτροπή  Πισσαρίδη  οι αρνητικές επιδράσεις στην οικονομική ανάπτυξη που θα προκαλέσει το κόστος μετάβασης της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής ασφάλισης, το  οποίο  υπολογίζεται από 57 δισ. ευρώ  μέχρι  67  δισ.  ευρώ,  ανάλογα  με  το  μέσο  ύψος της  επικουρικής  σύνταξης  που  θα  χορηγείται  στους  ασφαλισμένους  και  το  επιτόκιο,  προκειμένου να  υπολογισθούν  οι  μελλοντικές  παροχές  σε  παρούσες  αξίες.  Επίσης, για την κεφαλαιοποίηση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη οι αρνητικές επιδράσεις της γήρανσης του πληθυσμού στις αποδόσεις  των  επενδύσεων (Credit Suisse: “How demographics affect asset prices”, Global Demographics and Pensions Research, 2012).

Παράλληλα,  η  προτεινόμενη  από  την  Επιτροπή  Πισσαρίδη συρρίκνωση  της  αναδιανεμητικότητας  του  συστήματος  κοινωνικής  ασφάλισης  με  την  μείωση  της  εθνικής  σύνταξης  και  η  αύξηση  της  ανταποδοτικότητας  χωρίς  αύξηση  της  συνολικής  συνταξιοδοτικής  δαπάνης  θα  αυξήσει  τις  ανισότητες  μεταξύ  των  συνταξιούχων. Επιπλέον, η   κατάργηση  της  εξαγοράς  πλασματικών  ετών  και  η  πρόταση  της  Επιτροπής  Πισσαρίδη  να  λαμβάνει  ένας  ασφαλισμένος  μικρότερη  σύνταξη  εάν  συνταξιοδοτηθεί  στα  63 έτη  της  ηλικίας  του  με  40  έτη  ασφάλισης  σε  σχέση  με  έναν  ασφαλισμένο  που  θα  συμπληρώσει  τα  40  έτη  στην  ηλικία  των  67  ετών, θα  μειώσει  σημαντικά  την  συνταξιοδοτική  δαπάνη την περίοδο  2020-2070  στην  χώρα  μας.

• Πράγματι,  με  την  υπάρχουσα  σήμερα  κοινωνικο-ασφαλιστική  νομοθεσία  η  συνταξιοδοτική  δαπάνη στην  χώρα  μας το  2018  ήταν  15,6%  του ΑΕΠ, (στην  Έκθεση Πισσαρίδη  αναφέρεται  16,5%  του  ΑΕΠ)  και  15,4%  του ΑΕΠ το  2019, ποσοστά  κατώτερα  από  το  ανώτατο  όριο (16,2%  του ΑΕΠ) που  επιβλήθηκε  από τα τρία Μνημόνια, με  προοπτική  το  2070 να  διαμορφωθεί  στο 12% του ΑΕΠ (33,6 δις  ευρώ)  και το  επίπεδο  της  μέσης  μηνιαίας  κύριας  και  επικουρικής  σύνταξης θα  είναι  985  ευρώ (μεικτά).

Aξίζει  να  σημειωθεί  ότι  σοβαρά  προβλήματα  ακρίβειας  και  επικαιροποίησης  των  στατιστικών  στοιχείων  που  χρησιμοποιούνται  από  την  Επιτροπή  Πισσαρίδη  δεν  παρουσιάζονται  μόνο στο  ποσοστό  της  συνταξιοδοτικής  δαπάνης  ως προς  το  ΑΕΠ. Παρατηρούνται  και  στο  ποσοστιαίο  επίπεδο  της  νομοθετημένης  κρατικής  χρηματοδότησης  (εθνική  σύνταξη)  καθώς  και  στο  ποσοστιαίο  επίπεδο  της  κρατικής  επιχορήγησης (χρηματοδότηση  ελλειμμάτων).

Πιο  συγκεκριμένα το  2018  η  συνταξιοδοτική  δαπάνη  ήταν  15,6% του ΑΕΠ, από  το  οποίο  ποσοστό   το  7,3%  του ΑΕΠ  προερχόταν  από  τις  ασφαλιστικές  εισφορές  εργαζομένων  και  εργοδοτών,  το  5,5%  του  ΑΕΠ  προερχόταν  από  την  θεσμοθετημένη  κρατική  χρηματοδότηση  και  το  2,8%  του  ΑΕΠ  προερχόταν  από την  κρατική  επιχορήγηση ( 10,1%  του  ΑΕΠ  αναφέρεται  στην  Έκθεση  Πισσαρίδη), ποσοστό  κατώτερο  από  το  αντίστοιχο   μέσο  ποσοστό (3,1%  του  ΑΕΠ)  των  κρατών-μελών  της  Ευρωπαϊκής  Ένωσης. Το  2030  η  συνταξιοδοτική  δαπάνη  θα  μειωθεί  στο  12,9%  του  ΑΕΠ, η  θεσμοθετημένη  κρατική  χρηματοδότηση  θα  μειωθεί  στο  4,8%  του  ΑΕΠ  και  η  κρατική  επιχορήγηση  θα  μειωθεί  στο  0,2%  του  ΑΕΠ. Τέλος,  το  2070  η  συνταξιοδοτική  δαπάνη  θα  είναι  12%  του  ΑΕΠ, η  θεσμοθετημένη  κρατική  χρηματοδότηση  θα  είναι  4%  του ΑΕΠ  και η  κρατική  επιχορήγηση  θα  είναι  0% του  ΑΕΠ. 

Αντίστοιχη  σταδιακή  μείωση  της  συνταξιοδοτικής  δαπάνης  και  του  επιπέδου  των  συντάξεων  παρατηρείται  την τελευταία  εικοσαετία, στον ένα ή  στον  άλλο  βαθμό,  και  σε  άλλες  χώρες της  Ευρωπαϊκής  Ένωσης,  με  αποτέλεσμα  την  αύξηση  του  αριθμού  των  συνταξιούχων που  ζουν  σήμερα  με  συνταξιοδοτικό  εισόδημα  κάτω  του  ορίου  της  φτώχειας.  Χαρακτηριστική  περίπτωση  αποτελεί, μεταξύ  των  άλλων  κρατών-μελών,  η  Γερμανία, στην  οποία  το  51,4% (9,3  εκατ. άτομα)  του  συνόλου  των  συνταξιούχων  ζει (2019)  κάτω  από  το  όριο (999 ευρώ τον μήνα) τον μήνα. Στην  Γαλλία  όπου  παρατηρούνται  τα  τελευταία χρόνια  συνεχείς  κοινωνικές  αντιδράσει  στην  μείωση  της  συνταξιοδοτικής  δαπάνης,  σε  σύνολο  17  εκατ.  συνταξιούχων( 2019), 1.4  εκατ.  συνταξιούχοι (8,3%)  ζουν  κάτω  από  το  όριο(1.015 ευρώ τον μήνα)  της  φτώχειας.

15% των συνταξιούχων κάτω από το όριο φτώχειας

Στην Ελλάδα  σε  σύνολο 2.481.970   συνταξιούχων (Οκτώβριος  2020), 376.835 συνταξιούχοι (15,2%) κύριας  και  επικουρικής  σύνταξης,  ζουν  κάτω  από το  όριο (409 ευρώ τον  μήνα)  της  φτώχειας.  Στις  συνθήκες  και  στα  δεδομένα  αυτά,  η  ενδεχόμενη  υλοποίηση  της  πρότασης  Πισσαρίδη, σύμφωνα  με τους  μακρο-οικονομικούς  και  αναλογιστικούς  υπολογισμούς  μας,   θα  μειώσει  σταδιακά  την  συνταξιοδοτική  δαπάνη  στην Ελλάδα  στο  10,3% του ΑΕΠ (29 δισ.  ευρώ, όσο  ήταν  το  2008) το 2070 (ο μέσος  όρος  στην  Ε.Ε.-27  το  2070  θα  είναι  12,2%  του ΑΕΠ)  και  το  επίπεδο  της  μέσης  μηνιαίας  κύριας  και  επικουρικής  σύνταξης  στην  χώρα  μας  θα  είναι  860 (μεικτά). 

Στην  προοπτική  αυτή, όπως αποδεικνύεται με τον ποιο σαφή, ποσοτικά και κοινωνικο-ασφαλιστικά  τεκμηριωμένο  τρόπο, το  «Σχέδιο Ανάπτυξης» της Επιτροπής  Πισσαρίδη, μειώνει περαιτέρω  το  σημερινό χαμηλό  μέσο  επίπεδο  των  συντάξεων  κατά μέσο  όρο 14,5%  την  περίοδο  2020-2070, επιδεινώνει  σημαντικά  το  βιοτικό  επίπεδο  των  συνταξιούχων  και  ακυρώνει  με  τον  πιο  εύληπτο  τρόπο,  τον  κεντρικό  του στόχο  που  είναι  η  συστηματική  αύξηση  του  κατά  κεφαλήν  πραγματικού  εισοδήματος  κατά τη  επόμενη  δεκαετία  στην  Ελλάδα,  ώστε  να  συγκλίνει  σταδιακά  με τον  ευρωπαϊκό  μέσο  όρο,  ενισχύοντας  την  κοινωνική  συνοχή  και  τις  περιβαλλοντικές  επιδόσεις.   

* Ο Σάββας Γ. Ρομπόλης είναι ομότιμος καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου και ο Βασίλειος Γ. Μπέτσης είναι υποψήφιος διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου

πηγη:  imerodromos.gr

Το Πολυτεχνείο, δυστυχώς για τις «σώφρονες» φωνές μιας αφηρημένης ενότητας, αποτελεί το σημείο σύνθλιψης κάθε αφηγήματος περί εθνικής ενότητας. Με αυτή την έννοια είναι και θα παραμείνει απρόσφορο στην αφυδάτωση και χειραγώγησή του. Το Πολυτεχνείο αποτελεί τον γκρεμιστή φάντασμα κάθε ανιστόρητης ομοθυμίας. Είναι η στιγμή που οι κάτω φέρνουν άνω κάτω την καθεστηκυία τάξη, αναλαμβάνοντας χωρίς πάτρωνες την ευθύνη της πράξης τους. Δεν είναι η αταξία του μαθητή που προσπαθεί να κρυφτεί ατιμώρητος. Είναι το: Εγώ το έκανα και σε αυτό που έκανα αναγνωρίζω την υπερηφάνεια της τόλμης μου. Το Πολυτεχνείο είναι ο μετασχηματιστής της εφηβικής αυθάδειας σε μετωπική ρήξη με όλη τη συναίσθηση των συνεπειών της. Τα άσφαιρα πυρά μιας νεανικής δυσανεξίας έγιναν ο πυροκροτητής της κοιμώμενης φιλοτιμίας μας. Αυτό που ίσχυε τότε και θα ισχύει για πάντα είναι ότι το θάρρος γεννάει σοβαρότητα, ενώ η δειλία γεννάει σοβαροφάνεια.

Όταν ο κανιβαλισμός του καπιταλισμού το έχει στρώσει, η υπενθύμιση πως κάποιοι παλεύουν για κάτι υπέρτερο από την πάρτη τους είναι αυτόματα και ακαριαία εξεγερτικό. Γι’ αυτό και απέτυχε παταγωδώς η κυβερνητική προπαγάνδα που προσπάθησε να τσουβαλιάσει στον κάδο των «ψεκασμένων» και τους αρνητές της άρνησης του Πολυτεχνείου. Οι μέρες και οι νύχτες του Νοέμβρη που «έκοψαν τον καιρό στα δυο», μάς υποβάλλουν το αινιγματικό ερώτημα: Η δυνατότητα προκαλεί την θέληση ή η θέληση «ξελογιάζει» την δυνατότητα; Όμως τη στιγμή που ξεφλουδίζεις το αυγό, δεν αναρωτιέσαι αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα. Το τρως σε θερμοκρασία ανυπακοής γιατί αυτή είναι η ανάγκη σου και αυτή η ανάγκη συμπίπτει με την πείνα και άλλων για μια καθαρτήρια ρήξη.

Ο Τσόρτσιλ με τον απαράμιλλο πραγματισμό του, έλεγε: «Η Ιστορία θα σταθεί ευγενική μαζί μου. Σκοπεύω να την γράψω εγώ». Είναι η δυνατότητα της πλαστογραφίας που κάθε νικητής επιφυλάσσει στον εαυτό του. Ως αντίβαρο όμως, κάτι σαν τα ζύγια της Ιστορίας, υπάρχει και η ζώσα μνήμη. Και αυτή η μνήμη είναι ο αιμοδότης των σύγχρονων αγώνων για ψωμί, παιδεία, υγεία, ελευθερία. Είναι η μνήμη του Ορέστη και της Λυδίας που δηλώνει «υπερήφανη για τους γονείς» της. Είναι οι γείτονες στα Σεπόλια, που αρνούνται να μαγαριστούν τα «πεζούλια» τους από τα ρομπότ της καταστολής. Είναι το νήμα της στάθμης της ανθρωπιάς μας. Οι ανιόντες και οι κατιόντες του δικού μας κόσμου. Είναι οι εθελόντριες νοσηλεύτριες που έφτασαν στο πολεμικό μέτωπο της Θεσσαλονίκης για να συνδράμουν στην αποφυγή της κατακόμβης. Αυτές και αυτοί που αποτελούν τη διαχωριστική αλυσίδα του δικού μας κόσμου από τη βαρβαρότητα. Το μέτωπο των ανθρώπων που δεν το συνέχει κάποιος «γενικός φθόνος», αλλά η ευγένεια που ξέρει να αμύνεται και να αντεπιτίθεται. Είμαστε τα «τρωκτικά» που υποσκάπτουν την κορδωμένη χυδαιότητα των τρωκτικών χωρίς εισαγωγικά.

Και τι βλέπω απέναντι; Τα προσωπεία του Χρυσοχοΐδη, της Έβερτ και του Μπογδάνου (ανώριμα φρούτα μιας μοχθηρίας σε σήψη). Σχέδια κινούμενα και μορφασμοί σπασμωδικοί απέναντι στα ανέγγιχτα από τη σκουριά του καιρού πρόσωπα που επιμένουν. Είναι τα πρόσωπα που έχουν πρόσωπο. Βλέπω τους κλινικάρχες που θέλουν να οικονομήσουν πάνω από τον σκαμμένο λάκκο των θυμάτων της πανδημίας.

Από την μια μεριά του οδοφράγματος ο λαός που σώζει τον λαό και από την άλλη η εμπορία της ζωής μέχρι τον θάνατο. Βλέπω την Pfizer και τα μεγαλοστελέχη της να τρίβουν τα χέρια τους που σε λίγο θα χεστούν στα δολάρια, αφού όλα είναι φράγκα και στο κάτω κάτω, «έτσι είναι η ζωή και πώς να την αλλάξεις». Βλέπω τους απέναντι να μετρούν σαν εξηνταβελόνηδες με τη μεζούρα του πολιτικού κόστους τις ζωές μας.

Είμαστε δυο κόσμοι λοιπόν. Διαβιώνουμε σε μιαν ασύμβατη συγκατοίκηση τα ξερά μαζί με τα χλωρά του πλανήτη μας. Ζούμε σε συνθήκες ενός πνιγηρού συγχρωτισμού με τα πρωτόζωα. Και η συνάφεια με αυτό το ανολοκλήρωτο είδος βλάπτει ανεπανόρθωτα την υγεία μας.

πηγη: prin.gr