Ο ΚΙΜΠΙ στα podcast της «Εφημερίδας των Συντακτών»
Πόσο κοστίζει μια ανθρώπινη ζωή; Όσο κι αν μας εξοργίζει το ερώτημα, η στατιστική και η οικονομία, προσπαθούν πράγματι να την τιμολογήσουν.
Μια αμερικανική ζωή κοστίζει λοιπόν 9 εκατ. δολάρια, μια ινδική ζωή μόλις 640.000 δολάρια. Η Ευρώπη όμως κατέβασε δραστικά την ταρίφα στα 20.000 ευρώ, στην περίπτωση των μεταναστών.
Στη θάλασσα της Πύλου πνίγηκαν οι άνθρωποι και 10 εκατομμύρια ευρώ απανθρωπιάς.
Τροφή για σκέψη στα ασταθή πρότυπα συναλλαγών των δεξαμενόπλοιων στο δυτικό ημισφαίριο
ΜΗΝΑΣ ΤΣΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
Στη ναυλαγορά των δεξαμενόπλοιων σημειώνεται μεγάλη στροφή των εξαγωγών αργού της Βενεζουέλας προς τις ΗΠΑ. Καθώς οι αμερικανικές κυρώσεις κατά της Βενεζουέλας έχουν χαλαρώσει, σχεδόν το ένα τέταρτο του αργού από της χώρας κατευθύνθηκε προς τις ΗΠΑ τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2023, προσθέτοντας περισσότερη τροφή για σκέψη στα ασταθή πρότυπα συναλλαγών των δεξαμενόπλοιων στο δυτικό ημισφαίριο.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα της αγοράς, η «επιτάχυνση της σύσφιξης» της αγοράς πετρελαίου από τον ΟΠΕΚ+ είναι γεγονός, καθώς η παραγωγή αργού πετρελαίου συρρικνώθηκε κατά 670.000 βαρέλια ημερησίως τον Μάιο μετά τη διεύρυνση των εθελοντικών περικοπών. Έξι χώρες (Ρωσία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιράκ, Ιράν, Κουβέιτ) εισήγαγαν εθελοντικές περικοπές, ύψους σχεδόν 1,6 εκατ. βαρελιών/ημέρα, αλλά δεν πέτυχαν τον στόχο της αύξησης της τιμής του αργού πετρελαίου.
Το WTI εξακολουθεί να διαπραγματεύεται γύρω στα 70 δολάρια/βαρέλι, σε τροχιά πτώσης για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα.
«Η προοπτική περαιτέρω αυξήσεων των επιτοκίων από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες και οι οικονομικές αβεβαιότητες στον κορυφαίο εισαγωγέα αργού την Κίνα θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά τη συνολική ζήτηση, αλλά οι κυρώσεις, οι νέες εμπορικές διαδρομές και τα προστιθέμενα τονομίλια στηρίζουν τις αντοχές της αγοράς», αναφέρουν αναλυτές.
Οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι ενήλικες πρέπει να κοιμούνται τουλάχιστον 7 ώρες κάθε βράδυ τηρώντας ένα σταθερό ωράριο ύπνου.
Νέα μεγάλη μελέτη που παρουσιάστηκε πρόσφατα στο συνέδριο SLEEP 2023, επιβεβαιώνει ότι εκτός από τη διάρκεια του ύπνου, ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει τη γενικότερη υγεία, είναι η ώρα του ύπνου και η ώρα αφύπνισης.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ενήλικες που είχαν σταθερό πρόγραμμα ύπνου και κοιμόντουσαν 7-9 ώρες κάθε βράδυ, είχαν 39% μειωμένο κίνδυνο θανάτου από όλα τα αίτια σε σχέση με αυτούς που δεν πετύχαιναν κανέναν από τους παραπάνω δύο στόχους.
Στις αναλύσεις τους, οι επιστήμονες έλαβαν υπόψιν διάφορους παράγοντες, όπως ο τρόπος ζωής, η γενικότερη κατάσταση της υγείας, καθώς και το ιστορικό διαταραχών του ύπνου.
«Η έρευνά μας έδειξε ότι οι εθελοντές με σταθερό πρόγραμμα ύπνου είχαν γενικά μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής σε σχέση με αυτούς που είχαν διαφορετικές ώρες ύπνου και αφύπνισης κάθε ημέρα», εξήγησαν οι συγγραφείς της μελέτης.
«Από τις παρατηρήσεις μας φαίνεται επίσης ότι θα πρέπει να γίνουν περισσότερες συζητήσεις σχετικά με τα οφέλη του ύπνου στη γενικότερη υγεία. Μάλιστα, ο στόχος για όλους θα πρέπει να είναι η διατήρηση ενός σταθερού προγράμματος ύπνου τόσο τις εργάσιμες ημέρες, όσο και το Σαββατοκύριακο», πρόσθεσαν οι επιστήμονες.
Ορισμένα χαρακτηριστικά του υγιούς ύπνου που ανέφεραν οι επιστήμονες ήταν η επαρκής διάρκεια, η ποιότητα, το σταθερό ωράριο και η απουσία διαταραχών του ύπνου.
Οι επιστήμονες ανέλυσαν δεδομένα από τη βάση Multi-Ethnic Study of Atherosclerosis Sleep Study, στην οποία συμμετείχαν 1.759 εθελοντές. Η διάρκεια και η ώρα του ύπνου παρατηρήθηκαν με τη χρήση συσκευών που φορούσαν οι εθελοντές στον καρπό. Συνολικά 176 ασθενείς κατέληξαν στο διάστημα των 7 ετών που διήρκεσε η μελέτη.
«Αν ο ύπνος ήταν ένα χάπι διάρκειας 8 ετών, τότε θα έπρεπε να το παίρνουμε πάντοτε την ίδια ώρα κάθε μέρα», κατέληξαν οι συγγραφείς.
Με μεγάλο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα και πορεία στα γραφεία της ΕΕ, σωματεία και φορείς, εργαζόμενοι και νεολαία, διαδήλωσαν το απόγευμα της Πέμπτης: «Έκαναν τη Μεσόγειο υγρό νεκροταφείο, δε θα συνηθίσουμε ποτέ μας το σφαγείο».
Με οργή για το χτεσινό ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου, με τον αριθμό των απωλειών να μένει ακόμα άγνωστος, έστειλαν μήνυμα: Δε συμβιβαζόμαστε με τη βάρβαρη "κανονικότητα" των χιλιάδων νεκρών και αγνοουμένων προσφύγων στις θάλασσες της Μεσογείου και του Αιγαίου. Δεν ξεχνάμε ποιοι ευθύνονται για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις που σπρώχνουν χιλιάδες στον ξεριζωμό. Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες και διεκδικούμε την ουσιαστική προστασία των δικαιωμάτων τους στο άσυλο, κόντρα στους νόμους της καταστολής και του εγκλωβισμού.
Η νέα τραγωδία έχει τη σφραγίδα της ΕΕ και των κυβερνήσεων τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας από το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα.
«Έγκλημα διάρκειας, χιλιάδες οι νεκροί, απάνθρωπο το σύστημα που δολοφονεί», φώναξαν τα μπλοκ των διαδηλωτών, υπενθυμίζοντας πως το νέο ναυάγιο είναι μέρος του διαρκούς εγκλήματος που συντελείται στη Μεσόγειο και το Αιγαίο όλα τα τελευταία χρόνια. Ενός εγκλήματος που έχει την υπογραφή των ιμπεριαλιστών και των κυβερνήσεών τους, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που εξαπολύουν επεμβάσεις, σφαγιάζουν λαούς, καταληστεύουν χώρες, δημιουργώντας καραβάνια ξεριζωμένων .
«Μετανάστες πνιγμένοι και πρόσφυγες νεκροί, αυτή είναι της ΕΕ η πολιτική», έγραψαν στις πικέτες τους οι φοιτητικοί σύλλογοι, ενώ η Συντονιστική Επιτροπή Μαθητών διαμήνυσε: «Ξανά οι θάλασσες μας θάλασσες νεκρών, αλληλεγγύη το όπλο των λαών».
«Πόλεμοι και φτώχεια, στη θάλασσα πνιγμένοι, οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι», διαδήλωσαν οι επαγγελματίες στο πανό της Ομοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων Αττικής (ΟΒΣΑ). Ενώ η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) έθεσε για μια ακόμα φορά το δίλημμα που έχει βρεθεί ξανά και ξανά στην προμετωπίδα των κινητοποιήσεων του τελευταίου διαστήματος: «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».
«Χιλιάδες νεκροί και ξεριζωμένοι ψάχνουν την ελπίδα, βρίσκονται πνιγμένοι», κατήγγειλε η πορεία έξω από τα γραφεία της ΕΕ, που σφίγγει τον κλοιό της καταστολής, του εγκλωβισμού, των απελάσεων και των επαναπροωθήσεων.
«Η εργατική τάξη, τα συνδικάτα μας πρέπει να καταδικάσουν την πολιτική που ευθύνεται για τις εκατόμβες νεκρών, αλλά και όλα τα κόμματα που ψήφισαν, στήριξαν και υλοποίησαν αυτή την αντεργατική πολιτική, αυτή την αντιμεταναστευτική πολιτική», τόνισε έξω από τα γραφεία της ΕΕ, ο Νίκος Μαυροκέφαλος, μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ. «Συνεχίζουμε καθημερινά με τον αγώνα μας για να τους ανατρέψουμε», κατέληξε.
Στην κινητοποίηση συμμετείχε πολυμελής αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Γενικό της Γραμματέα, Δημήτρη Κουτσούμπα.
Οι συγκεντρωμένοι υποδέχθηκαν με θερμό χειροκρότημα την αντιπροσωπεία του Συνδικάτου των εργαζομένων στην «Amazon» στις ΗΠΑ, που πήραν μέρος στην κινητοποίηση, στο πλαίσιο της επίσκεψης τους αυτές τις μέρες στην Αθήνα.
«Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία». «Κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα, εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά». «Κανένας δε θέλει να σέρνεται κάτω από φράχτες, κανένας δε θέλει να τον δέρνουν, να τον λυπούνται, κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων»: Στη συγκέντρωση διαβάστηκε το ποίημα «Πατρίδα» της Ουαρσάν Σάιρ, Βρετανίδας ποιήτριας με καταγωγή από την Κένυα.
Την ίδια στιγμή, δεκάδες φαναράκια σηκώθηκαν στον ουρανό, για κάθε "κολασμένο" που βρήκε τον θάνατο από το ίδιο χέρι που τον έσπρωξε να αναζητήσει μια καλύτερη ζωή μακριά από την πατρίδα του.
Στους στίχους αποτυπώθηκε το δράμα χιλιάδων ανθρώπων που βλέπουν την ιδιαίτερη πατρίδα τους να γίνεται «το στόμα ενός καρχαρία», «η κάνη ενός όπλου», «μια ιδρωμένη φωνή στο αυτί σου που λέει φύγε, τρέξε μακριά μου τώρα». Των ανθρώπων που αναγκάζονται να πάρουν τον δρόμο του ξεριζωμού, αντιμετωπίζοντας την αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων, τους φράχτες, τις επαναπροωθήσεις, τις απελάσεις, τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα κυκλώματα των διακινητών, την καταστολή, τη βία.
Με παλμό και μεγάλη μαζικότητα πραγματοποιήθηκε η μεγάλη αντιρατσιστική πορεία χθες Πέμπτη στα Προπύλαια ενάντια στα σχέδια της ΕΕ και του ελληνικού κράτους που έχουν μετατρέψει τη Μεσόγειο σε «υγρό τάφο». Χιλιάδες κόσμου ανταποκρίθηκε στο άμεσο κάλεσμα διαφόρων συλλογικοτήτων και διαδηλώνει με αίτημα να σταματήσουν επιτέλους οι εγκληματικές πολιτικές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στο μεταναστευτικό / προσφυγικό.
Στην πορεία συμμετείχαν αντιρατσιστικές συλλογικότητες, φοιτητικοί σύλλογοι και πολιτικές οργανώσεις. Μεταξύ των μπλοκ της πορείας βρίσκεται αυτό της ΚΕΕΡΦΑ , του ΚΚ (μ-λ), των φοιτητικών συλλόγων και συλλογικοτήτων του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκρότησαν μαζικό μπλοκ με σύνθημα στο κεντρικό πανό «Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ – ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΚΑΤΩ ΟΙ ΦΡΑΧΤΕΣ», ενώ σήκωσαν και γιγαντοπανό όπου αναγράφονται συνθήματα διεθνιστικής αλληλεγγύης στα ελληνικά και τα αγγλικά, όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες.
Στη χθεσινή μαζική και μαχητική συγκέντρωση στα Προπύλαια χαιρέτησαν :
– η Μαρία Μπικάκη από την ΚΕΔΔΑ-Κίνηση για τις Ελευθερίες τα δημοκρατικά δικαιώματα, την αλληλεγγύη, – η Αργυρή Ερωτοκρίτου μέλος του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ, η Κική Μένου από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας Τζαβέντ Ασλάμ, η Ολλανδή δημοσιογράφος Ίνγκεμποργκ Μπέγκελ, ο Πέτρος Κωνσταντίνου από την ΚΕΕΡΦΑ, η Ντίνα Ρέππα που διάβασε το κοινό κείμενο από τις 12 περιφερειακές και 20 δημοτικές αριστερές ριζοσπαστικές αντικαπιταλιστικές κινήσεις και ο Πάνος Παπανικολάου γραμματέας της ΟΕΝΓΕ που διάβασε σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου νοσοκομειακών γιατρών νομού Μεσσηνίας, οι οποίοι συνέδραμαν στην περίθαλψη των επιζήσαντων προσφύγων από το ναυάγιο στην Πύλο.
Την ίδια ώρα πραγματοποιήθηκαν και οι – επίσης – μαζικές πορείες σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα, από την Καμάρα και την πλατεία Αγίου Γεωργίου αντίστοιχα.
Δείτε στα βίντεο, (από την pandiera.gr), στιγμιότυπα από τη διαδήλωση της Αθήνας.
Δυστυχώς, το τέλος του Μπερλουσκόνι δεν σημαίνει και το τέλος του είδους της (αστικής) πολιτικής που αυτός εφεύρε και εφάρμοσε. Και αυτό επειδή ο Μπερλουσκόνι φρόντισε να ιδρύσει μια ολάκερη παγκόσμια “σχολή” υπέρ-αντιδραστικών νεοφιλελεύθερων ακροδεξιών πολιτικών που ήδη κυβερνούν ή απειλούν να κυβερνήσουν σχεδόν την μισή ανθρωπότητα, φλερτάροντας με τον φασισμό όταν βέβαια δεν δηλώνουν οι ίδιοι φασίστες. Και φυσικά, και μόνον αυτό το “επίτευγμα” του Μπερλουσκόνι επαρκεί για να δικαιολογήσει τη διαπίστωση πολλών από τους σημερινούς εγκωμιαστές του ότι “σημάδεψε την ιστορία της χώρας και της εποχής του”. Μόνο που ξεχνούν να προσθέσουν ότι ο Μπερλουσκόνι “σημάδεψε την χώρα και την εποχή του” ακριβώς όπως την σημάδεψε πριν από αυτόν... και ο συμπατριώτης του Μπενίτο Μουσολίνι, με τον οποίο ο Σίλβιο αρεσκόταν εξάλλου να συγκρίνεται κατά προτίμηση τις μέρεςπου αναλάμβανε την πρωθυπουργία της Ιταλίας μετά από τους εκλογικούς του θριάμβους το 1994, 2001 και 2008…
Αθώος κομπασμός ενός απλού φανφαρόνου που είχε ροπή στα μεγάλα λόγια χωρίς πρακτικό αντίκρυσμα; Βεβαίως και όχι, αν θυμηθούμε όχι μόνο ότι η σημερινή “μετα-φασίστρια” πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνι είναι δημιούργημα του, αλλά και ότι ο Μπερλουσκόνι φρόντισε από την πρώτη μέρα της πολιτικής του σταδιοδρομίας να βγάλει από την μεταπολεμική αφάνεια τους επιγόνους του Μουσολίνι, πρώτα κάνοντας αντιπρόεδρο των κυβερνήσεων του τον ηγέτη τους Τζιανφράνκο Φίνι, και κατόπιν συγχωνεύοντας το κόμμα του με το κόμμα των φασιστών του Φίνι!
Ο Μπερλουσκόνι δεν περιορίστηκε όμως σε αυτή τη συστηματική “συνεργασία” του με τα πνευματικά τέκνα του Μουσολίνι. Έκανε κάτι πολύ πιο σημαντικό και συνάμα αφάνταστα επικίνδυνο: άλλαξε τόσο δραστικά ώστε να την κάνει αγνώριστη μια ολόκληρη χώρα και την κοινωνία της, την Ιταλία. Όπως γράφαμε τον περασμένο Σεπτέμβρη, σχολιάζοντας τις ιταλικές εκλογές που είδαν την Μελόνι να θριαμβεύει, “ο μπερλουσκονισμός, αυτό το μείγμα νεοφιλελεύθερου κυνισμού, νεοπλουτίστικης χυδαιότητας, ακραίου ρατσισμού, επιθετικού σεξισμού, καθώς και ωμού αμοραλισμού προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί καταστροφές καθώς άπλωσε τις ρίζες του στην ιταλική κοινωνία και κυλάει πια μέσα στις φλέβες της”.(1)
‘Όμως, η ιστορική σημασία και η ακραία επικινδυνότητα του Μπερλουσκόνι έγκειται κυρίως, στο γεγονός ότι δεν περιόρισε την απήχηση της δράσης του στη χώρα του, αλλά της προσέδωσε ενσυνείδητα διεθνείς διαστάσεις. Ακριβώς όπως στη δεκαετία του 1980, η Θάτσερ εγκαινίασε και “νομιμοποίησε” με το παράδειγμα της τις αντικοινωνικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που εφάρμοσαν στη συνέχεια αναρίθμητοι μιμητές της σε όλο το κόσμο, έτσι και ο Μπερλουσκόνι, στα τέλη του 20ου και στις αρχές του 21ου αιώνα, “εφεύρε”, εγκαινίασε και “νομιμοποίησε” με το (νικηφόρο) παράδειγμα του ακραίες αντεργατικές και συνάμα υπερ-αντιδραστικές και σκοταδιστικές πολιτικές -αλλά και συμπεριφορές-, που θα ήταν περίπου αδιανόητες πριν από αυτόν αλλά που εφαρμόζονται σήμερα από δεκάδες μικρούς και μεγάλους μιμητές του σε όλο τον κόσμο! Μάλιστα, η διάδοση του ελευθεριοκτόνου μπερλουσκονικού πολιτικού μοντέλου είναι πια τόσο μεγάλη και το ρίζωμα του ακόμα και στις μητροπόλεις του διεθνούς καπιταλισμού τόσο πασιφανές, ώστε να μπορούμε να πούμε πως συνιστά την πιο μεγάλη και άμεση πολιτική απειλή για την ανθρωπότητα. Να λοιπόν τι γράφαμε σχετικά πριν από εννιά μήνες σε άρθρο με τον εύγλωττο τίτλο “Προς την Φαιά Διεθνή της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας ακροδεξιάς;” : “Η Ινδία του Μόντι, η Ρωσία του Πούτιν, η Βραζιλία του Μπολσονάρο, η Ουγγαρία του Όρμπαν, και σε λίγο η Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι και ίσως οι Ηνωμένες Πολιτείες του Τραμπ ΙΙ, ο πίνακας δεν είναι εξονυχιστικός αλλά δίνει πάντως μιαν ιδέα για τη σοβαρότητα της απειλής που πλανάται πια πάνω από την ανθρωπότητα. Αν και δεν είναι όλοι τους δηλωμένοι νοσταλγοί ή “κληρονόμοι” του φασισμού και του ναζισμού του μεσοπολέμου, αυτούς τους ηγέτες τους ενώνει ο ρατσισμός τους, η ξενοφοβία τους, ο αυταρχισμός τους, η ισλαμοφοβία και ο αντισημιτισμός τους, η ανοιχτή απόρριψη τους της (αστικής) κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ο μισογυνισμός τους, η λατρεία τους των ορυκτών καυσίμων και ο κλιματοσκεπτικισμός τους, ο μιλιταρισμός τους, η περιφρόνηση τους για τα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, η αστυνομική αντίληψη τους για την ιστορία και η συνωμοσιολογία τους, το μίσος τους για την κοινότητα LGBTQ, ο σκοταδισμός και η παθολογική προσκόλληση τους στο τρίπτυχο “Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια” (2)
Φυσικά, δεν είναι διόλου τυχαίο ούτε ότι όλοι αυτοί δήλωναν πάντα στενοί φίλοι, σύμμαχοι και θαυμαστές του Μπερλουσκόνι, ούτε ότι συναγωνίζονται σήμερα σε παραληρηματικά εγκώμια στο νεκρό ίνδαλμακαι πολιτικό πρότυπο τους. Στο -συχνά δολοφονικό- μίσος που τρέφουν, όπως και πολλοί άλλοι όμοιοι τους, ενάντια στο εργατικό κίνημα, στους μετανάστες, στις κάθε λογής εθνικές, σεξουαλικές και άλλες μειονότητες, στους “διαφορετικούς” και φυσικά και πριν απ’όλα στις γυναίκες, θα προσθέταμε και κάτι ακόμα που τους ενώνει και αποτελεί εντελώς προσωπική συμβολή του εκλιπόντος Σίλβιο Μπερλουσκόνι:μια ιδιαίτερη “αισθητική” προτίμηση που συνδυάζει τηνάκρατη χυδαιότητα με την αλήτικη συμπεριφορά, την φαλλοκρατική επιδειξιομανία με τον πιο αρχέγονο μισογυνισμό! Και όλα αυτά καλλιεργώντας και προπαγανδίζοντας απροσχημάτιστα τη βία και τη λατρεία της βίας, που μονοπωλούν ελέω Θεού οι λίγοι “εκλεκτοί”, που είναι αυτοί οι ίδιοι, για να καθυποτάξουν και να συντρίψουν όλες και όλους εκείνους στην Ευρώπη, στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο, που επιμένουν να υπερασπίζονται και να διεκδικούν κάποιες στοιχειώδεις ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα…
Συμπερασματικά, ο Μπερλουσκόνι μας άφησε αλλά η κληρονομιά του που παραμένει περισσότερο επίφοβη από ποτέ, δεν μας αφήνει να χαρούμε όσο θα θέλαμε τη χαρμόσυνη είδηση της απώλειας του!
Σημειώσεις
Βλέπε “Οι Ιταλοί μετα-φασίστες στην εξουσία - Η επιστροφή της Ευρώπης στους παλιούς δαίμονες της του μεσοπολέμου !”: https://www.contra-xreos.gr/arthra/3015-i-epistrofi-tis-eyropis-stoys-palioys-daimones-tis-toy-mesopolemoy
Αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες στην έρμη πατρίδα μας είναι (μια ακόμα) κορύφωση ενός από τους πιο χυδαίους μηχανισμούς προπαγάνδας που βιώσαμε ποτέ.
Θέμης Τζήμας
Αυτό που γίνεται τούτες τις μέρες στην έρμη πατρίδα μας είναι (μια ακόμα) κορύφωση ενός από τους πιο χυδαίους μηχανισμούς προπαγάνδας που βιώσαμε ποτέ. Με πρωταγωνίστρια τη ΝΔ και με κομπάρσους τα πολιτικά πτώματα που λέγονται ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, όποτε η επικαιρότητα υπάρχει περίπτωση να εκπλήξει ακόμα και το πλέον «εκ-μιθριδατισμένο» στη βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού και στην οργανωμένη μαφιόζικη-παρακρατική λειτουργία κοινό, τα συστημικά μέσα ενημέρωσης έρχονται μαζί με την πρώην κυβέρνηση να εφεύρουν μια «επικαιρότητα».
Μετά το σόου με τους φόρους (στο οποίο πρωταγωνίστησαν τα τραγελαφικά πρόσωπα, τα οποία στεγάζουν το ΚΙΝΑΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ στις τάξεις τους και μάλιστα ως στελέχη πρώτης γραμμής), η εσωτερική ειδησεογραφία κινήθηκε πάνω σε δύο πραγματικά ζητήματα: το ένα ήταν οι αποδείξεις κατάρρευσης του ΕΣΥ, μέσα από τα απανωτά περιστατικά αποτυχίας του ΕΚΑΒ να πραγματοποιήσει διακομιδές εγκαίρως. Πρόκειται για την κατάληξη μιας μακράς πορείας απαξίωσης του ΕΣΥ και ιδιωτικοποίησης της υγείας την οποία είχε ξεκινήσει (ποιος άλλος) ο πατήρ Μητσοτάκης και η οποία εντάθηκε εν μέσω μνημονίων με το κλείσιμο αναγκαίων νοσοκομειακών μονάδων, ιδίως σε δυσπρόσιτες περιοχές, με την απαξίωση του ιατρικού και νοσηλευτικού επαγγέλματος στομ δημόσιο τομέα, με γιγαντιαίες απάτες και με πολλούς άλλους τρόπους. Ο αριθμός των θυμάτων αυτής της πολιτικής είναι αδύνατο να καταμετρηθεί. Γνωρίζουμε ότι μόνο μέσα στην πανδημία υπήρξε τρομακτική αποτυχία της κυβέρνησης, με βάση τον αριθμό των θυμάτων ως προς τον πληθυσμό, όπως και ότι τα εν γένει θύματα από την απαξίωση του ΕΣΥ μετριούνται σε χιλιάδες.
Έπειτα ήρθε το ελληνικό «Σουσουρλούκ». Ολιγάρχες-μαφιόζοι-οργανωμένοι οπαδοί-καταδικασμένοι για δολοφονίες (οι οποίοι προσλαμβάνονται στον δήμο του οποίου την δημουική αρχή έχει «αγοράσει» ο πρόεδρος του Ολυμπιακού) αποπκαλύπτεται ότι βρίσκονται μαζί στα θωρακισμένα τους αμάξια, στις μπίζνες, στη ζωή και στο θάνατο. Μόνο που μέσα σε όλα αυτά ένας δημοσιογράφος (ή εκδότης ή πείτε τον όπως θέλετε) καταγγέλλει ότι ο συντονιστής αυτού του βρωμερού και αηδιαστικού κυκλώματος είναι ο πρώην νούμερο 2 στο Μαξίμου και ανιψιός του κου Μητσοτάκη. Ο αρχικοριός των υποκλοπών. Δεν έχει σημασία ποιος είναι αυτός που τα καταγγέλλει και αν τον συμπαθούμε. Ούτως ή άλλως, εμείς είμαστε σταθερά με το τεκμήριο της αθωότητας. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο καταγγελλόμενος κ. Δημητριάδης και ο συγκαταγγελλόμενος κ. Μητσοτάκης όλως περιέργως δεν μηνύουν τον Στέφανο Χίο και επιπλέον η δικαιοσύνη κάνει ότι εκτός από τυφλή είναι και κουφή.
Μόλις λοιπόν υπάρχει κίνδυνος να «λερώσει» η εικόνα του καλόβολου, φιλεύσπλαχνου, ευαίσθητου TikToker που διεκδικεί να ξαναγίνει πρωθυπουργός, ο ίδιος και οι συν αυτώ βάζουν φωτιά στη Δυτική Θράκη, ζητώντας από Έλληνες βουλευτές να δηλώσουν ότι όντως νιώθουν Έλληνες, ενθυμούμενοι ξαφνικά τον ρόλο του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή. Φυσικά ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης μάλλον δεν θα θυμάται τις προνομιακές σχέσεις της οικογένειάς του και ιδιαίτερα του πατέρα του και της αδερφής του με την Άγκυρα. Τις σχέσεις της κυβέρνησής του με τον κ. Κοτς και με άλλους μεγάλους Τούρκους επιχειρηματίες. Κάποιες ύποπτες Ελληνοποιήσεις Τούρκων, ακόμα και μαφιόζων. Το πώς διαχρονικά το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής υποστήριζε εκλογικώς το κόμμα του, ιδίως όταν κάποιος Μητσοτάκης ήταν επικεφαλής.
Κυρίως όμως, κάθε έννοια εθνικής ευθύνης πάει περίπατο. Είναι η πρώτη φορά που Έλληνας πρωθυπουργός δίνει τη Δυτική Θράκη στο πιάτο του Ερντογάν, μετατρέποντας τη μουσουλμανική μειονότητα σε επίδικο κομματικό και έτσι παίζοντας απολύτως συνειδητώς το παιχνίδι της Άγκυρας. Διαλαλεί σε όλη τη διεθνή κοινότητα ότι πράγματι υπάρχει πρόβλημα με τη μειονότητα της Δυτικής Θράκης, είτε γιατί αυτή είναι ενεργούμενο της Άγκυρας, είτε γιατί, ενώ δεν είναι, υφίσταται διακρίσεις από τον πρώην και ίσως επόμενο πρωθυπουργό, καθώς καλεί μέλη της και μάλιστα εκλεγμένους βουλευτές να επιβεβαιώσουν ότι νιώθουν Έλληνες. Πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση (από όσο θυμόμαστε) έχουμε καμπάνια από το πλειοψηφούν κόμμα στη Βουλή με την οποία αμφισβητείται το υποκειμενικό αίσθημα ελληνικότητας, Ελλήνων βουλευτών. Μάλιστα δεν έχει πρόβλημα να αποκαλύψει ακόμα και ότι παρακολουθούσαν τους εν λόγω βουλευτές οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες. Το μόνο που μένει για να ανάψει πυρκαγιά είναι μια τυχαία ή προβοκατόρικη επίθεση εναντίον κάποιων ανθρώπων της μειονότητας. Είναι δε εντυπωσιακό το εξής: η ΝΔ βγήκε δεύτερη σε μία, μόνο σε μία, εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Δεν κινδυνεύει ούτε καν η αυτοδυναμία της. Ωστόσο, ο καθεστωτισμός της είναι τέτοιος, ώστε προτιμά να ναρκοθετήσει την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, παρά να δεχτεί την εν λόγω ήττα της, παρότι φυσικά τελεί εν γνώσει όλων το γεγονός ότι το τουρκικό προξενείο προφανώς «κάνει παιχνίδια» στη Δυτική Θράκη, όχι σήμερα αλλά διαχρονικά. Παιχνίδια τα οποία χάρη στη ΝΔ, μόνο μεγαλύτερα και χειρότερα θα γίνουν.
Τον Δεκέμβρη του 2022 ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ξενοδόχων, Γρηγόρης Τάσιος, από το βήμα της δημοσιογραφικής εκδήλωσης της συμμαχίας «Στηρίζω HoReCa». Απαίτησε από την κυβέρνηση να γίνουν αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο για την πρόσκληση εργαζομένων από τρίτες χώρες. Έσπευσε μάλιστα να διευκρινίσει ότι αυτό γίνεται από ανάγκη γιατί «δεν θέλουν τα παιδιά μας να γίνουν λαντζέρηδες». Συμπλήρωσε μάλιστα «για να μην παρεννοηθεί η κίνηση μας, πρόσκληση από τρίτες χώρες σημαίνει ότι θα προσφέρεται μισθολογικά στους προσκεκλημένους το ίδιο ποσό με αυτό που απολαμβάνει και ο Έλληνας εργαζόμενος».
Η πραγματικότητα βέβαια είναι τελείως διαφορετική από αυτή που περιγράφει ο Πρόεδρος των Ξενοδόχων. Η αιτία που οι νέοι εργαζόμενοι φεύγουν τρέχουν από την «βαριά βιομηχανία» του τουρισμού είναι οι συνθήκες εργασίας μιας ιδιόμορφης εργασιακής σκλαβιάς. Οι δε μισθοί είναι οι χαμηλότεροι σε όλη την Ευρώπη, ενώ η παράνομη εργασία, η κλοπή των υπερωριών και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Εκατοντάδες οι καταγγελίες για δεκάωρα εργασίας με ασφάλιση τετράωρου, χωρίς ρεπό και με ελάχιστα χρήματα. Νέοι εργαζόμενοι που παθαίνουν υπερκόπωση από τα δωδεκάωρα δουλειάς, που ζουν σε άθλια καταλύματα τέσσερις μαζί, χωρίς ρεπό που τους βάζουν όμως πλασματικά αφού οι επιθεωρήσεις εργασίας είναι ανύπαρκτες.
Η εικόνα αυτή περιγράφεται μονότονα κάθε καλοκαίρι τέτοια εποχή από ρεπορτάζ σε περιοχές μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης και καταγγέλλονται από τα σωματεία των εργαζομένων. Όπως και φέτος όπου ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό Γιώργος Χότζογλου στο Βήμα την επαναλαμβάνει χωρίς μεγάλες διαφορές από πέρσι: «Η κατάσταση, για ακόμη μία χρονιά, είναι τραγική. Από την περίοδο του Πάσχα και έπειτα μιλάμε για απίστευτη εντατικοποίηση της δουλειάς λόγω της έλλειψης προσωπικού και για καταστρατήγηση της κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, που έχει κηρυχθεί υποχρεωτική, αλλά και της εργατικής νομοθεσίας, λόγω της απουσίας ελεγκτικών μηχανισμών». Στο ίδιο ρεπορτάζ εργαζόμενος που εργάστηκε το καλοκαίρι του 2022 στη Μύκονο περιγράφει τι βίωσε: «Μέναμε τέσσερα άτομα, ο ένας πάνω στον άλλον, σε ένα μικρό σπίτι με δύο δωμάτια και μοιραζόμασταν τα πάντα. Στις αρχές είχα δύο ρεπό την εβδομάδα. Στη συνέχεια είχα 10ωρα χωρίς ρεπό. Μάλιστα, μας κρατούσαν ένα ποσό από το ροκάματο για το σπίτι, ενώ στην κορύφωση της σεζόν ζήτησαν πίσω ένα μέρος του μισθού».
Γιώργος Χότζογλου: Παραιτήσεις 5.000 εργαζομένων στον Τουρισμό - Μακάρι να μην γίνουμε ρεζίλι διεθνώς #Kontra24 με την Αναστασία Γιάμαλη @AGiamali https://t.co/MgVZOVIaM0
Με τέτοιες συνθήκες εργασιακής γαλέρας με τις περισσότερες και μεγαλύτερες ρυθμίσεις των εργοδοτών που φτάνουν ακόμα μέχρι και την επιβολή ρήτρας 5,000 ευρώ στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι αποχωρούν πριν από το τέλος της σεζόν είναι απολύτως φυσιολογικό να αφαιρεθούν οι νέοι εργαζόμενοι από τον τουρισμό με αποτέλεσμα για ακόμα ένα χρονιά να υπάρχουν χιλιάδες κενά.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, πάνω από 60.000 θέσεις εργασίας στα ξενοδοχεία έμειναν ακάλυπτες την περσινή χρονιά, με τον αριθμό τους να εκτιναχθεί το 2023, όταν μόνο τον μήνα Μάιο έφτασαν στη χώρα μας 2,5 εκατομμύρια τουρίστες, αύξηση σε σχέση με πέρσι κατά 23% και 11% παραπάνω ακόμα και από το 2019. Αντιλαμβάνεται κανείς τι συνθήκες μεγάλης εντατικοποίησης επιβάλλονται στους εργαζόμενους. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που δίνουν τα σωματεία των εργαζομένων υπάρχει μείωση κατά 25% των αιτήσεων επαναπροσλήψεων σε σχέση με το 2022. Αυτό παγιώνει τις θέσεις στα περσινά επίπεδα, με αυξητικές τάσεις εκτιμά ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό-Τουρισμό υπενθυμίζοντας ότι ο κλάδος του 2019 περίπου 20 άτομα απασχολούσε 160,000. 112.000.
Η για να αντιμετωπίσει την κατάσταση προεκλογικά ψήφισε εσπευσμένα τον Απρίλη τον νόμο 5038 που επιτρέπει την εισαγωγή 100.000 εργαζομένων από τρίτες για να καλύψουν κενά σε θέσεις που υπάρχουν σε ξενοδοχεία, στην εστίαση, σε συγκεκριμένες θέσεις της κυβέρνησης π.χ. λάντζα, καμαριέρες, σερβιτόροι κ.λπ. Οι ξενοδόχοι μάλιστα, υποδεικνύονται ως κατάλληλες χώρες προέλευσης των εργαζομένων από την Αίγυπτο, το Μπαγκλαντές, το Κατάρ, την Ινδία…
Οι δηλώσεις αυτές εμφανίζουν μια νέα πραγματικότητα στους εργαζόμενους στον κλάδο. Γιατί αντιλαμβάνεται κανείς ότι παρά τις εξαγγελίες του Χατζηδάκη και του προέδρου των Ξενοδόχων πώς θα αμείβονται σύμφωνα με τις συμβάσεις, αυτό στην πράξη δεν θα γίνει ούτε στο ελάχιστο όταν:
• σε πολλές περιπτώσεις οι ξενοδόχοι αξιοποιούν τη δυνατότητα της μη υποχρεωτικότητας των συμβάσεων που τους δίνουν οι νόμοι των Βρούτση – Αχτσιόγλου,
• Το ΣΣΕ εφαρμόζεται σε μόλις 200 ξενοδοχειακές μονάδες σε σύνολο 10.000, αρνούμενοι να δώσουν ακόμα και αυτά τα 911 ευρώ της ΣΣΕ,
• εφαρμόζονται 14 μορφές ελαστικής εργασίας με αμοιβές που δεν ξεπερνούσαν τα 500 ευρώ παρά την τεράστια έκπτωση των κερδών τους, τις επενδύσεις και τη μεγάλη αύξηση των επισκεπτών τα τελευταία χρόνια,
• Ακόμα και η πρόσφατη σύμβαση που υπογράφηκε που προβλέπει αυξήσεις 10,5 % σε δύο δόσεις, 5,5 % για το 2023 και 5% για το 2024 πέρα από το γεγονός ότι έχει ήδη εξαφανιστεί όταν ο πληθωρισμός τρέχει με 7,5% αμφίβολο αν τελικά θα γίνει υποχρεωτική για το σύνολο του κλάδου , αφού για να γίνει αυτό θα πρέπει να συγκεντρωθεί από τον Υπουργό Εργασίας του ΑΣΕ (Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας), που θα εξετάσει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου, δηλαδή ότι οι εργοδοτικές οργανώσεις δεν εκπροσωπούν. το 51% του συνόλου των εργαζομένων. Δηλαδή οι 40000 εργαζόμενοι σε εστίαση και ξενοδοχεία θα εξαρτώνται από το αν θα συμφωνήσουν οι μεγάλες εργοδοτικές οργανώσεις για την υποχρεωτικότητα σε όλο τον κλάδο.
Αν θύματα αυτών των πρακτικών της εργοδοσίας πέφτουν καθημερινά οι εργαζόμενοι, μπορεί κανείς να φανταστεί σε ποιο βαθμό όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που χρησιμοποιείται για τους ξένους εργάτες από τις προαναφερόμενες χώρες. Όλοι οι Ξενοδόχοι επιδιώκουν ακόμα πιο φτηνά εργατικά χέρια από αυτά των Ελλήνων εργαζομένων στοχεύοντας στην ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση και χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας για Έλληνες και ξένους εργαζόμενους. Αυτή είναι η πραγματικότητα ενώ το κεφάλαιο προφασίζεται πρόβλημα της έλλειψης εργαζομένων για την υπερεκμετάλλευση και διαιώνιση του καθεστώτος της γαλέρας.
Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και την εστίαση καλούνται να δώσουν μια διπλή μάχη. Τη μάχη για τα δικαιώματα των Ελλήνων αλλά και των μεταναστών εργαζομένων. Μια μάχη που πρέπει να συμπεριλάβει στα πυρήνα των διεκδικήσεων τη νομιμοποίησή τους και τα ίσα δικαιώματα. Αυτή η μάχη μπορεί να κερδηθεί όταν δίνεται με όρους αλληλεγγύης και συνείδησης των κοινών συλλογικών και ταξικών συμφερόντων.
Πρωτοφανής πολεμική του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και του επικεφαλής του, Μάνφρεντ Βέμπερ, κατά του νομοσχεδίου για την αποκατάσταση της φύσης (Nature Restoration Law) ● Τα επιχειρήματα περί δήθεν αφαίρεσης γης από τους αγρότες, αλλά και από τις ΑΠΕ και η ισχυρή αντίκρουση από χιλιάδες επιστήμονες.
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ
Εχουν βγει... μαχαίρια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εν όψει της ψηφοφορίας αύριο Πέμπτη στην Επιτροπή Περιβάλλοντος (ENVI). Ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (και πολύ στενός πολιτικός φίλος του Κυριάκου Μητσοτάκη) Μάνφρεντ Βέμπερ θέλει οι ευρωβουλευτές του να σαμποτάρουν τον νόμο για την αποκατάσταση της φύσης (Nature Restoration Law).
Το θέλει όμως τόσο πολύ, που ευρωβουλευτές αντίπαλων πολιτικών ομάδων καταγγέλλουν ότι απειλεί με... διαγραφή όσα μέλη του ΕΛΚ υπερψηφίσουν το νομοσχέδιο. Σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε χθες, ο Βέμπερ αρνήθηκε τα περί εκβιασμών, καλώντας τον βασικό καταγγέλλοντα, ευρωβουλευτή των Φιλελευθέρων Πασκάλ Κανφέν, να δώσει αποδείξεις. Πηγές της «Εφ.Συν.» όμως επιβεβαιώνουν ότι ο επικεφαλής του ΕΛΚ πολεμάει λυσσαλέα το νομοσχέδιο.
Πρόκειται για ένα μέρος από το νομοσχέδιο-ναυαρχίδα της Ε.Ε. για την Πράσινη Μετάβαση, που σκοπό έχει την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και της απώλειας της βιοποικιλότητας στην Ευρώπη. Οι νέοι κανόνες θέτουν ως στόχο την αποκατάσταση τουλάχιστον του 20% των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων της Ε.Ε. έως το 2030.
Η Κομισιόν παρουσίασε την πρότασή της πριν από ακριβώς έναν χρόνο και έκτοτε ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις στο Ευρωκοινοβούλιο. Πλέον επίκειται η ψήφος καταρχάς στην αρμόδια επιτροπή και τελικά στην Ολομέλεια προκειμένου να επιστρέψει για έγκριση από τους υπουργούς της Ε.Ε. στο Συμβούλιο.
Το ΕΛΚ έχει βαλθεί να κόψει την πορεία του νομοσχεδίου. Επισήμως, η συντηρητική ομάδα της Ευρωβουλής υποστηρίζει ότι η νομοθεσία θα αφαιρέσει γη από τους αγρότες, θα απειλήσει την επισιτιστική ασφάλεια της Ε.Ε. και θα εμποδίσει την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Το ίδιο ισχυρίζονται και οι πολιτικές ομάδες στα δεξιά του ΕΛΚ, που έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν θα στηρίξουν τη νομοθεσία την Πέμπτη.
«Οι απόψεις Βέμπερ απορρίπτονται ακόμη και από τη βιομηχανία, τους παραδοσιακούς συμμάχους του ΕΛΚ» δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρος Κόκκαλης
«Ολοι οι ισχυρισμοί του ΕΛΚ έχουν απορριφθεί από τους αρμοδίους. Ολες οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες περιβάλλοντος, αλλά και 3.339 επιστήμονες υπέγραψαν σχετική επιστολή χθες απορρίπτοντας ένα προς ένα τα επιχειρήματα του ΕΛΚ! Αλλά η έκπληξη είναι ότι οι απόψεις του Βέμπερ έχουν απορριφθεί και από την ίδια τη βιομηχανία, τους παραδοσιακούς επιχειρηματικούς συμμάχους δηλαδή του ΕΛΚ», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Πέτρος Κόκκαλης.
Τότε όμως γιατί επιμένει ο Μάνφρεντ Βέμπερ; Στην πολιτική τίποτα δεν είναι τυχαίο ή μονοδιάστατο. Καταρχάς, από τους σχεδόν 400 εκατομμύρια που έχουν δικαίωμα ψήφου στην Ε.Ε., περίπου 9 εκατομμύρια εργάζονται στη γεωργία. Δεν είναι πολλοί, αλλά σύμφωνα με τον καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Αμστερνταμ Βούτερ βαν ντερ Μπρουγκ που μίλησε στο Politico, η φωνή τους είναι «απίστευτα ηχηρή και ισχυρή».
Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, το ΕΛΚ θέλει να εκμεταλλευτεί τη δυσαρέσκεια των αγροτών για τις πράσινες πολιτικές της Ε.Ε. Η υπεράσπιση της συγκεκριμένης ομάδας ψηφοφόρων έχει ήδη αποδώσει στην Ολλανδία, όπου το φιλικό προς τους αγρότες Κίνημα Αγροτών Πολιτών πέτυχε σημαντική νίκη στις επαρχιακές εκλογές του Μαρτίου, χάρη στην εκστρατεία κατά των μέτρων της κυβέρνησης για την επιβολή περιορισμών στις εκπομπές αζώτου από τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις.
Η Kεντροδεξιά θεωρεί τώρα ότι χάνει ψήφους από τα νέα κόμματα ή τη ριζοσπαστική Δεξιά - ναι, είναι το «κομψό» όνομα για τα ακροδεξιά και alt right («τραμπικά») κόμματα.
Και εδώ έρχεται ο δεύτερος λόγος που ο επικεφαλής του ΕΛΚ Μ. Βέμπερ εν όψει των ευρωεκλογών του 2024 θέλει να κάνει ένα άνοιγμα στα... δεξιότερά του. Καθόλου δεν θα τον πείραζε να συμμαχήσει για την προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου όχι με τους Σοσιαλιστές όπως τώρα, αλλά με τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές (ECR, Ελληνική Λύση στην Ελλάδα) ή και με την ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία (ID, Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία).
Πέρα όμως από τους ψηφοθηρικούς λόγους και τις στρατηγικές συνεργασίες, υπάρχει και ένας προσωπικός λόγος για τον Μάνφρεντ Βέμπερ. Πηγές επιβεβαιώνουν στην «Εφ.Συν.» ότι έχει κόντρα με την -επίσης Γερμανίδα, επίσης Συντηρητική- πρόεδρο της Κομισιόν.
Το 2019 η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τού είχε πάρει την... μπουκιά από το στόμα, αφού επελέγη εκείνη για τη θέση αντί για τον Βέμπερ ο οποίος ήταν ο επίσημος υποψήφιος του ΕΛΚ. Τώρα που οι εκλογές ξανάρχονται, θέλει να ξαναβάλει εαυτόν στον χάρτη. Και η αποτυχία της Πράσινης Συμφωνίας θα μπορούσε να είναι το εισιτήριό του
Επιστήμονες εκτιμούν ότι μια τραυματισμένη όρκα ίσως ξεκίνησε τις επιθέσεις σε βάρκες και πως η συμπεριφορά εξαπλώνεται στον πληθυσμό τους μέσω της κοινωνικής μάθησης. Δείτε ντοκουμέντα.
Τις τελευταίες εβδομάδες τουλάχιστον τέσσερα σκάφη έχουν δεχθεί επιθέσεις από φάλαινες όρκες στα ανοιχτά των ιβηρικών ακτών με τους επιστήμονες να εκτιμούν πως η συμπεριφορά αυτή "αντιγράφεται" από τον πληθυσμό τους, μέσω της "κοινωνικής μάθησης".
Ο Werner Schaufelberger, κυβερνήτης σκάφους που δέχθηκε επίθεση στις 4 Μαίου στα στενά του Γιβραλτάρ, δήλωσε στο περιοδικό Yacht πως τρεις όρκες έκαναν συντονισμένη επίθεση, με τις δύο μικρότερες να χτυπούν το πηδάλιο ενώ η μεγαλύτερη χτυπούσε με δύναμη το πλαϊνό μέρος του πλοίου ονόματι "Champagne".
Ο κυβερνήτης δήλωσε πως όπως παρατήρησε, οι δύο μικρές αντέγραφαν την τεχνική της μεγαλύτερης και μιμήθηκαν τη συμπεριφορά της. Το πλήρωμα διασώθηκε από το Λιμενικό της Ισπανίας, και το σκάφος βυθίστηκε κατά την είσοδό του στο λιμάνι.
Στις αρχές του Μαίου, ομάδα από έξι όρκες επιτέθηκαν σε άλλο σκάφος στο στενό του Γιβραλτάρ. Ο πλοίαρχος δήλωσε πως όπως είδε, μια μάνα όρκα μάθαινε τα μικρά της πώς να ορμάνε στο πηδάλιο. Από τον Μάιο του 2020 μέχρι σήμερα, οι αναφορές για επιθέσεις φαλαινών σε πλοιάρια πληθαίνουν, και ειδικά τους τελευταίους μήνες τα περιστατικό γίνονται όλο και πιο συχνά. Τα χτυπήματα προσανατολίζονται κατά βάση εναντίον ιστιοφόρων και μάλιστα οι όρκες, ακολουθούν συγκροτημένη στρατηγική.
Πριν λίγες εβδομάδες άλλωστε, το καταμαράν "Bali 4.8" δέχθηκε επίθεση από όρκες με αποτέλεσμα να καταστραφούν και τα δύο πηδάλιά του. Η επίθεση κατεγράφη σε βίντεο-ντοκουμέντο που ήρθε στη δημοσιότητα από τη σελίδα Catamaran Guru. Ο καπετάνιος είχε ξαναζήσει ανάλογες επιθέσεις στην περιοχή, και μετά το τελευταίο περιστατικό είδε το σκάφος του να παροπλίζεται για δέκα ημέρες μέχρι να παραδοθούν τα νέα πηδάλια.
Ορισμένοι ειδικοί εκτιμούν πως όλα ξεκίνησαν όταν μια τραυματισμένη όρκα επιτέθηκε σε ένα σκάφος, και αυτή τη συμπεριφορά την έμαθαν να τη μιμούνται και άλλες φάλαινες. Όπως αναφέρει η οργάνωση Grupo de Trabajo Orca Atlántica ή GTOA, παρότι οι όρκες εν γένει δεν θεωρούνται επικίνδυνες για τον άνθρωπο, μέσα στην τρέχουσα χρονιά έχουν ήδη καταγραφεί 12 επιθέσεις ανοιχτά της Ισπανίας και της Πορτογαλίας.
Είναι δε, χαρακτηριστικό, πως μετά τις επιθέσεις που έπληξαν μερικά πανάκριβα γιοτ, αντικαπιταλιστές ακτιβιστές που δρουν για την κλιματική αλλαγή, πραγματοποίησαν δράσεις στα στενά του Γιβραλτάρ όπου αυτές οι φάλαινες συγκεντρώνονται κατά την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού, φέροντας μπλουζάκια υπέρ της προστασίας των φαλαινών αλλά και με πλακάτ "αλληλεγγύης".
— Earth Liberation Studio (@EarthStvdio) May 24, 2023
ΘΕΩΡΙΑ 1: ΟΙ ΟΡΚΕΣ ΑΠΛΩΣ, ΠΑΙΖΟΥΝ
Όπως είναι γνωστό, οι όρκες είναι εξαιρετικά έξυπνα θαλάσσια θηλαστικά, ενώ έχουν μεγάλη περιέργεια για να διερευνούν. Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει επίσης πως έχουν τον δικό τους κώδικα επικοινωνίας, ενώ οι γονείς μαθαίνουν στα παιδιά τους τις μεθόδους κυνηγιού που περνούν από γενιά σε γενιά. Η κοινωνική μάθηση στις όρκες άλλωστε, έχει καταγραφεί και σε επιθέσεις εναντίον καρχαριών.
Όταν μαθαίνουν μια νέα συμπεριφορά, οι φάλαινες αυτές την εφαρμόζουν διαρκώς, όπως κάνουν τα μικρά παιδιά των ανθρώπων. Επί της ουσίας, μαθαίνουν και αυτές, παίζοντας. Ο Alfredo López Fernandez, ερευνητή στο Πανεπιστήμιο του Aveiro στην Πορτογαλία που συνεργάζεται με την οργάνωση GTOA, σημειώνει στη Post πως οι επιθέσεις ταιριάζουν με το μοτίβο του "παιχνιδιού". Στις περιπτώσεις αυτές, η επιθετική συμπεριφορά των θηλαστικών είναι "αυτοπροκαλούμενη", δεν προκαλείται δηλαδή από κάποια ανθρώπινη πρόκληση. "Που σημαίνει ότι εφευρίσκουν κάτι νέο και το επαναλαμβάνουν", αναφέρει ο ερευνητής.
Ωστόσο, υπάρχει και ένα άλλο πιθανό κίνητρο, που μας θυμίζει το σενάριο του "Moby Dick".
ΘΕΩΡΙΑ 2: ΟΙ ΟΡΚΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ
Μια ακόμη συνήθεια που έχουν οι όρκες είναι να ακολουθούν τα αλιευτικά ανοιχτά της ιβηρικής ακτής για να "αρπάζουν" τόνους πριν οι ψαράδες προλάβουν να τους "ρυμουλκήσουν" στο σκάφος, ενώ πολλές φορές τα θηλαστικά έχουν τραυματιστεί στην προσπάθειά τους αυτή. Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει πολλές όρκες να έχουν τραυματιστεί από πετονιές.
Σύμφωνα με τον López Fernandez, μια συγκεκριμένη όρκα που είχε τραυματιστεί σοβαρά στην προσπάθειά της να αρπάξει τόνους, ίσως να έχει προκαλέσει αυτό το "κύμα" επιθέσεων. Η ομάδα της GTOA υποπτεύεται συγκεκριμένα μια ενήλικη, θηλυκή φάλαινα που λέγεται White Gladis, που ίσως να υποκίνησε αυτή τη συμπεριφορά προς την υπόλοιπη "αγέλη" ως μια "εκδίκηση". Σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν ισχύει αυτή η θεωρία, δεν είναι σαφές το πρώτο ερέθισμα, το περιστατικό δηλαδή του τραυματισμού.
Από τη δική του μεριά, ο ερευνητής Thomas Doniol-Valcroze, επικεφαλής του Προγράμματος μελέτης κητωδών στο Cetacean Research Program του κρατικού κέντρου θαλάσσιας μελέτης, Fisheries and Oceans του Καναδά, εξήγησε στο CTVNews πως κατά τη δική του γνώμη, η πιο πιθανή εξήγηση της επιθετικής συμπεριφοράς των φαλαινών, έχει να κάνει με το "παιχνίδι". "Αυτά τα ζώα είναι μεγάλα δελφίνια και ίσως να βλέπουν πιο συχνά τις βάρκες ως παιχνίδι. Είναι ζώα με μεγάλη περιέργεια", ανέφερε ο ίδιος.
"Αν πρόκειται για ένα παιχνίδι που το βλέπουν ως κάτι το διασκεδαστικό, δεν θα δούμε αυτά τα περιστατικά να περιορίζονται σύντομα", πρόσθεσε, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη "νέα" πρακτική που αυξάνεται στις κοινότητες των θαλάσσιων θηλαστικών. Σημείωσε ακόμη πως έχει ενδιαφέρον να δούμε αν αυτές οι επιθέσεις θα συνεχιστούν από ενήλικες φάλαινες, και αν τα νεαρά "άτομα" θα τις διδάξουν στις επόμενες γενιές.
Είπε ακόμη πως αυτές οι συμπεριφορές είναι κατά βάση "αβλαβείς", ωστόσο αν συνεχιστούν, ίσως θέσουν σε κίνδυνο τον πληθυσμών των φαλαινών καθαυτό.
Φάλαινες όρκες AP
ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΛΥΣΗ
Αυτό που είναι δεδομένο πάντως, είναι πως οι πληθυσμοί όρκας του Καναδά και εκείνοι της Ευρώπης, δεν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, καθιστώντας τη μετάδοση των επιθέσεων, μάλλον απίθανη. Για την ώρα οι επιθέσεις σε βάρκες σημειώνονται στις ιβηρικές ακτές, και συγκεκριμένα σε αυτόν τον υποπληθυσμό.
Ο Doniol-Valcroze είπε ακόμη πως στα βίντεο των επιθέσεων τα ζώα καταγράφονται να είναι σε "ηρεμία", και πως ο στόχος τους δεν είναι οι άνθρωποι που επιβαίνουν στα σκάφη. "Πραγματικά, κανείς δεν θα ήθελε να πληγωθούν αυτά τα υπέροχα ζώα", λέει, και να πάθουν ο,τι έπαθε η Freya.
"Μου φαίνεται ότι αυτές οι φάλαινες πηγαίνουν σε ιστιοπλοϊκά, και ίσως βλέπουν ότι η προπέλα δεν γυρίζει και θέλουν να παίξουν με πράγματα, και να προσπαθήσουν να τα βάλουν σε κίνηση", τονίζει ακόμη. Συμβουλεύοντας δε, όσους οδηγούν ένα σκάφος και τύχει να βρεθούν σε "στενή επαφή" με όρκα, είπε πως θα πρέπει να συνεχίσουν την πορεία τους με σταθερή ταχύτητα και να μην προχωρήσουν σε απότομες αλλαγές πλεύσης.
Από τη δική του μεριά, ο Dr Luke Rendell του University of St Andrews, δηλώνει στο Conversation πως μια καλή πρακτική για να σταματήσουν οι επιθέσεις όρκας προς πλοιάρια, θα ήταν τα σκάφη να σταματήσουν για ένα διάστημα να πλέουν στα μέρη των φαλαινών.
"Εάν αυτές οι "φάλαινες - δολοφόνοι" συνεχίσουν να επιτίθενται σε βάρκες, θα γίνει πιο δύσκολη η προστασία τους. Όχι μόνο η αλληλεπίδραση με τους περιστρεφόμενους έλικες αυξάνει τον κίνδυνο τραυματισμού αυτών των ζώων, αλλά απειλεί επίσης τους ανθρώπους - από τον τραυματισμό των πληρωμάτων μέχρι τη βύθιση σκαφών - κάτι που θα δημιουργήσει πιέσεις για να υπάρξουν μέτρα", σημειώνει και συνεχίζει: "Είναι δύσκολο για τους χειριστές των μικρών σκαφών να μην πλοηγούνται στις περιοχές κατά μήκος των ακτών του Ατλαντικού της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, όπου έχουν συμβεί αυτές οι αλληλεπιδράσεις με όρκες, καθώς αν "ανοιχτούν" τότε θα αντιμετωπίσουν πιο επικίνδυνα περάσματα".
Ωστόσο όπως σημειώνει ο καθηγητής, μια λύση θα ήταν σίγουρα η μείωση των τουριστικών εκδρομών σκαφών στις περιοχές, προς "θέαση" φαλαινών, κάτι που θα μείωνε φυσικά τα έσοδα από το όλο "σπορ", ωστόσο θα προστάτευε τα θηλαστικά που απειλούνται με περαιτέρω μείωση πληθυσμού.
"Απέναντι στο να ληφθούν επιθετικά "μέτρα" εναντίον των φαλαινών, κάτι που δεν θα ήθελα να δω να συμβαίνει, καλό θα ήταν να σεβαστούμε τον οικότοπό τους. Είναι ζήτημα ηθικής", λέει. Ακόμη, σχολιάζοντας τα σενάρια περί εκδίκησης, δήλωσε πως είναι δύσκολο να επαληθευθούν, καθώς "δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τον ψυχισμό αυτών των πλασμάτων".
Όπως αναφέρει τέλος το site LiveScience, όσο τα παραπάνω περιστατικά αυξάνονται, αυξάνεται και η ανησυχία τόσο για την ασφάλεια των ναυτικών όσο και για τον υποπληθυσμό των ιβηρικών όρκων, ο οποίος περιλαμβάνεται στην Κόκκινη Λίστα της IUCN ως κρίσιμα απειλούμενο είδος. Η τελευταία απογραφή, το 2011, κατέγραψε μόλις 39 ιβηρικές όρκες.
Οι πολύπλοκες κυνηγετικές τεχνικές και οι φωνητικές συμπεριφορές αυτών των φαλαινών, οι οποίες όπως αναφέραμε είναι συχνά διαφορετικές σε ξεχωριστές ομάδες και κληροδοτούνται στις επόμενες γενιές, έχουν χαρακτηριστεί ως εκδηλώσεις πολιτισμού. Οι πολύπλοκες και σταθερές διάλεκτοι και οι συμπεριφορές μικρότερων ομάδων φαλαινών-δολοφόνων που ζουν στις ίδιες περιοχές, είναι στοιχεία που δεν εμφανίζονται σε κανένα άλλο είδος, με εξαίρεση τους ανθρώπους.
