Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν εναντίον της λιτότητας και του ΔΝΤ
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Πολλές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν τη Δευτέρα στο Μπουένος Άιρες εναντίον της σύναψης συμφωνίας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και της οικονομικής πολιτικής λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση του προέδρου της Αργεντινής, του Μαουρίσιο Μάκρι.
Το ΔΝΤ συμφώνησε με το Μπουένος Άιρες τον Ιούνιο να χορηγήσει στην Αργεντινή δάνειο ύψους 50 δισεκ. δολαρίων με αντάλλαγμα ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP)
Κλυδωνίζεται η κυβέρνηση Μέι: Παραιτήθηκε και ο ΥΠΕΞ Μπόρις Τζόνσον
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον υπέβαλε την παραίτησή του, όπως ανακοίνωσε το γραφείο της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι.
«Σήμερα το απόγευμα η πρωθυπουργός έκανε δεκτή την παραίτηση του Μπόρις Τζόνσον. Ο αντικαταστάτης του θα ανακοινωθεί σύντομα. Η πρωθυπουργός ευχαριστεί τον Μπόρις για το έργο του» ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Ντάουνινγκ Στριτ.
Ο Τζόνσον είναι ο τρίτος υπουργός -το τελευταίο 24ωρο- που προτιμά να φύγει από τη βρετανική κυβέρνηση από το να μείνει και να στηρίξει το σχέδιο της Τερέζα Μέι για «ήπιο» Brexit.
Είχαν προηγηθεί οι παραιτήσεις των υπουργών που είχαν την ευθύνη για το Brexit, Ντέβιντ Ντέιβις και Στιβ Μπέικερ.
Η παραίτηση Τζόνσον προκάλεσε «πολιτικό σεισμό» και αναμένεται να θέσει υπό αμφισβήτηση όλη την πολιτική Μέι, αυξάνοντας τον κίνδυνο η πρωθυπουργός να βρεθεί αντιμέτωπη με ψήφο δυσπιστίας.
Η βρετανίδα πρωθυπουργός μίλησε στους βουλευτές της στις το απόγευμα της Δευτέρας σε κακό -πλέον- κλίμα, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο και για «no deal».
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, οι σχέσεις της Μέι με τον υπουργό Εξωτερικών ήταν πολύ άσχημες.
Η κυβέρνησή εμφανίζεται διχασμένη για το Brexit, ενώ όπως αναφέρουν οι Times, η Μέι φέρεται να έχει δηλώσει πολύ στενούς συνεργάτες της ότι θα απέλυε τον Τζόνσον αν εκείνος προσπαθούσε να υπονομεύσει τη διαπραγματευτική θέση του Λονδίνου στο Brexit, που είχε συμφωνήσει την Παρασκευή το υπουργικό συμβούλιο.
Το υπουργικό υιοθέτησε την Παρασκευή «κοινή θέση», όπως την ανέφεραν οι ίδιοι, υπέρ δημιουργίας «ζώνης ελευθέρου εμπορίου» μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και ΕΕ μετά το Brexit.
Αντιμέτωπη με ψήφο εμπιστοσύνης
Πλέον, οι πιθανότητες για να βρεθεί η Μέι αντιμέτωπη με ψήφο εμπιστοσύνης στο κόμμα της, αυξάνονται κατακόρυφα, σύμφωνα με τον Guardian.
Οι εκτιμήσεις αναφέρουν πως σε μια τέτοια διαδικασία η Μέι θα βγει κερδισμένη ωστόσο, αν χάσει, κινδυνεύει να χάσει την ηγεσία του κόμματός της, με τον Μπόρις Τζόνσον να είναι ανάμεσα στους πιθανούς υποψήφιους διαδόχους.
Αν βρεθούν οι 48 που θα υπογράψουν την επιστολή για να τεθεί θέμα ψήφου εμπιστοσύνης, τότε η διαδικασία θα διεξαχθεί.
Το πρώτο «σοκ»
Υπενθυμίζεται ότι χθες, Κυριακή, τις παραιτήσεις τους υπέβαλαν και ο Βρετανός υπουργός που ήταν αρμόδιος για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, Ντέιβιντ Ντέιβις, αλλά και ο υφυπουργός του, Στιβ Μπέικερ, εν μέσω καταγγελιών πως η πολιτική που προωθεί η Τερέζα Μέι υπονομεύει τις διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες.
Για την Τερέζα Μέι, της οποίας η κυβέρνηση μοιάζει πιο ασταθής από ποτέ η απώλεια του βασικού διαπραγματευτή της για το Brexit, των υφυπουργών του, αλλά και του Υπουργού Εξωτερικών -ενός από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ- τρεις ημέρες μετά τη συνάντηση στην πρωθυπουργική εξοχική κατοικία στο Τσέκερς, αποτελεί νέο βαρύ πλήγμα και υπογραμμίζει τις βαθιές διαιρέσεις στο Συντηρητικό Κόμμα για τους όρους της εξόδου από την ΕΕ.
Ο Ντέιβις στην επιστολή παραίτησης του υποστήριξε πως η πρόταση της Μέι για ζώνη ελεύθερου εμπορίου ΕΕ- Μεγάλης Βρετανίας με κοινούς κανόνες «δίνει τον έλεγχο μεγάλου τμήματος της οικονομίας μας στην ΕΕ και σίγουρα δεν επαναφέρει τον έλεγχο της βρετανικής νομοθεσίας με κανένα τρόπο».
Ο Ντέιβις ήδη αντικαταστάθηκε από τον Ντομινίκ Ράαμπ και ο αντικαταστάτης του Τζόνσον αναμένεται επίσης να ανακοινωθεί άμεσα, ωστόσο η κατάσταση πλέον δεν είναι τόσο απλή.
Χάνει και τους πολίτες
Πέρα από τα μέλη του κόμματος της, η Τερέζα Μέι χάνει και τους πολίτες, αφού το ποσοστό των Βρετανών ψηφοφόρων, που εγκρίνουν τους χειρισμούς της Βρετανίδας πρωθυπουργού Τερέζα Μέι στις διαπραγματεύσεις για το Brexit, έχει μειωθεί στο 29%, το χαμηλότερο από τότε που ξεκίνησε να διεξάγεται η σχετική έρευνα τον Νοέμβριο του 2016, σύμφωνα με την εταιρία δημοσκοπήσεων ORB International.
Μέι: Ανοιχτό το ενδεχόμενο και για «no deal»
Λίγο αργότερα, η Τερέζα Μέι άφησε ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων.
Η Μέι προειδοποίησε πως το κοινοβούλιο θα πρέπει να είναι προετοιμασμένο για όλες τις πιθανές εκβάσεις, συμπεριλαμβανομένου του ενδεχομένου «no deal», μίας εξόδου δηλαδή χωρίς να έχει υπάρξει συμφωνία με την ΕΕ.
«Αν η ΕΕ συνεχίσει την παρούσα πορεία της υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για ένα ατακτο Brexit, χωρίς συμφωνία» τόνισε, χαρακτηρίζοντας απαράδεκτες τις έως τώρα προτάσεις των Βρυξελλών.
Το καυστικό σχόλιο του Τουσκ
Mε ένα καυστικό σχόλιο αναφέρεται ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, στις εξελίξεις στο εσωτερικό της βρετανικής κυβέρνησης μετά και την παραίτηση του Μπόρις Τζόνσον.
Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών ουσιαστικά εξαπολύει ουσιαστικά πυρά κατά των Brexiteers και εύχεται να μπορούσε να «φύγει» και η ιδέα του Brexit.
ΠΗΓΗ: iskra.gr
Αδύνατη, ληστρική και επιζήμια η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές. 4,2% το δεκαετές ομόλογο Δημοσίου!
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Επιτόκια 4,20% στην 10ετία και 2,90% στην 3ετία δεν αποτελούν ελκυστικές επιδόσεις.
Εάν σήμερα το ελληνικό δημόσιο έβγαινε στις αγορές για να δανειστεί μέσω δημοπρασίας ομολόγων που θα διαμορφώνονταν τα επιτόκια;
Ένα πειστικό επιχείρημα θα ήταν να αποδειχθεί ότι η Ελλάδα διαθέτει cash buffer δηλαδή απόθεμα ρευστότητας όχι μόνο τα 24,1 δισεκ. που ενέκρινε το Eurogroup στις 21 Ιουνίου αλλά… 60 δισεκ. ευρώ.
Οι επιδόσεις αυτές δεν θεωρούνται σπουδαίες για 7 βασικούς λόγους:
1)Υπάρχει τεράστιο χάσμα μεταξύ Ελλάδος και Πορτογαλίας.
Η σωστή σύγκριση της Ελλάδος δεν είναι με την Ιταλία αλλά την Πορτογαλία.
Το Πορτογαλικό 10ετές έχει απόδοση 1,78% και το 3ετές ομόλογο έχει επιτόκιο 0,043%.
Είναι προφανές ότι οι επιδόσεις της Ελλάδος έναντι της Πορτογαλίας είναι χαοτικές.
2)Ένας βασικός λόγος που δεν επιτρέπει η Ελλάδα να συγκλίνει με την Πορτογαλία είναι η Ιταλία.
Το Ιταλικό 10ετές έχει απόδοση 2,68% και το 3ετές 1,13%.
Λόγω των ανησυχιών για την Ιταλία και την πολιτική της νέας κυβέρνησης έχει αυξηθεί το country risk και μια χώρα εύθραυστη όπως η Ελλάδα εύλογα επηρεάζεται από μεγάλες διακυμάνσεις στα ομόλογα.
Να σημειωθεί ότι μακροπρόθεσμα το ελληνικό χρέος αναγνωρίζεται από όλους ότι δεν είναι βιώσιμο.
3)Οι διεθνείς επενδυτές δεν αισθάνονται τόσο ασφαλείς – όσο προσπαθούν πολλοί να πουν – λόγω του cash buffer (αποθέματος μετρητών) 24,1 δισεκ. που διαθέτει η Ελλάδα.
Ακόμη και εάν δεχθούμε ότι το cash buffer δεν φθάνει μέχρι το 2020 αλλά επιμηκύνεται έως το 2022…η ασφάλεια που παρέχουν τα ελληνικά ομόλογα φθάνει…έως το 2022 όχι έως το 2033 λόγω της 10ετούς επιμήκυνσης των δανείων του EFSF ύψους 96,6 δισεκ. ευρώ.
4)Η Ελλάδα διαθέτει πιστοληπτική ικανότητα Β+, δηλαδή μια πολύ επιρρεπή σε κρίσεις βαθμολογία από τους λεγόμενους οίκους αξιολόγησης, στην ουσία οίκους εποπτείας της διεθνούς ληστείας των αγορών, προφανώς τα ομόλογα είναι junk υψηλού ρίσκου.
Η Πορτογαλία είναι investment grade διαθέτει επενδυτική βαθμίδα οπότε η διαφορά Ελλάδος και Πορτογαλίας είναι τουλάχιστον 4 βαθμίδες που είναι πολύ μεγάλη διαφορά.
5)Κύπρος και Ελλάδα δεν έχουν ενταχθεί σε πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης QE και επίσης δεν θα έχουν waiver δηλαδή τα κρατικά ομόλογα δεν θα είναι επιλέξιμα σε πράξεις νομισματικής πολιτικής.
Η Ελλάδα βγαίνει από τα μνημόνια χωρίς να έχει καμία θετική επίδραση από την ποσοτική χαλάρωση.
6)Επιτόκια 4,20% στην 10ετία και 2,90% στην 3ετία αποτελούν εντελώς ασύμφορες επιδόσεις.
Το 10ετές πρέπει να έχει απόδοση πολύ κάτω από 3% και το 3ετές να έχει επιτόκιο πολύ κάτω από 1,5%.
Και οι δύο περιπτώσεις είναι πολύ – πολύ δύσκολες.
Να σημειωθεί ότι ενώ η Ελλάδα έχει μη βιώσιμο χρέος μακροπρόθεσμα και τα επιτόκια είναι ένας παράγοντας επιβαρυντικός, δεν μπορεί το ακριβό ΔΝΤ να δανείζει με 3,55% και η Ελλάδα να δανείζεται στα 10 χρόνια με επιτόκια 4,20%.
7)Ένα βασικό στοιχείο που σκοπίμως ή μη δεν αποτιμάται στην ορθή του διάσταση είναι ότι το 70% των αποκαλούμενων ξένων επενδυτών στα ελληνικά ομόλογα είναι hedge funds.
Όχι ασφαλιστικά ταμεία pension fund ή real money fund αλλά hedge funds δηλαδή χαρτοφυλάκια κερδοσκοπικού προσανατολισμού.
Κατάθλιψη και καρδιακή νόσος: Πώς συνδέονται – Τι να ξέρετε και τι να προσέχετε
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ξέρουν ότι ορισμένα συμπτώματα στην κατάθλιψη μπορεί να μειώσουν τη συνολική σωματική και ψυχική υγεία του ατόμου, αυξάνοντας τον κίνδυνο για καρδιακή νόσο ή να κάνουν τα συμπτώματα αυτά χειρότερα. Επίσης, εάν κάποιος έχει κατάθλιψη, έχει ταυτόχρονα και αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιακή προσβολή.
Πώς θεραπεύεται η κατάθλιψη σε άτομα που έχουν καρδιακές παθήσεις;
Η θεραπεία της κατάθλιψης μπορεί να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε τις καρδιακές παθήσεις και να βελτιώσετε τη γενική υγεία σας. Επί του παρόντος, οι πιο κοινές θεραπείες για την κατάθλιψη περιλαμβάνουν:
- Γνωστική συμπεριφορική θεραπεία (CBT). Είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας, ή λογοθεραπείας, που βοηθά τους ανθρώπους να αλλάξουν αρνητικές μορφές σκέψης και συμπεριφορές που μπορούν να συμβάλλουν στην κατάθλιψη τους.
- Εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI). Ένα είδος αντικαταθλιπτικού φαρμάκου που περιέχει σιταλοπράμη, σερτραλίνη και φλουοξετίνη.
- Αναστολέας σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης (SNRI). Ένα είδος αντικαταθλιπτικού φαρμάκου που περιλαμβάνει βενλαφαξίνη και ντουλοξετίνη.
Δεν ανταποκρίνονται όλοι οι ασθενείς σε αυτές τις θεραπείες με τον ίδιο τρόπο. Τα φάρμακα μπορεί να χρειαστούν αρκετές εβδομάδες για να λειτουργήσει, ενώ μπορεί να χρειαστεί να συνδυαστούν με συνεδριάσεις λογοθεραπείας.
Η θεραπεία της κατάθλιψης μπορεί να καταστήσει ευκολότερο για τον ασθενή να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα θεραπείας των καρδιακών παθήσεων μακροπρόθεσμα και να κάνει τις απαραίτητες, για τη διαχείριση των καρδιακών παθήσεών του, αλλαγές στον τρόπο ζωής του, όπως:
- Να τρώει πιο υγιεινές τροφές
- Να ασκείται τακτικά
- Να πίνει λιγότερο (ή και καθόλου) αλκοόλ
- Να κόψει το κάπνισμα
Η τακτική άσκηση όχι μόνο προστατεύει από τις καρδιακές παθήσεις, αλλά μπορεί επίσης να βοηθήσει στη μείωση της κατάθλιψης.
nimh.nih.gov
ΠΗΓΗ: iatropedia.gr
Επίθεση πειρατών σε ελληνικό πλοίο στον Περσικό Κόλπο
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Μάχη και ανταλλαγή πυροβολισμών – τρία ταχύπλοα με 12 ενόπλους προσέγγισαν το CHIOS FREEDOM και άρχισαν να πυροβολούν με Καλάσνικοφ – Οι δυνάμεις ασφαλείας που επέβαιναν στο CHIOS FREEDOM ανταπέδωσαν τα πυρά.
Μάχη σώμα με σώμα με πειρατές έδωσαν οι δυνάμεις ασφαλείας που συνόδευαν το ελληνικό πλοίο CHIOS FREEDOM, το οποίο δέχθηκε επίθεση στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της πόλης Fujaira, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθώς έπλεε προς τη Διώρυγα του Σουέζ.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέφερε στο protothema.gr ο δημοσιογράφος Δημήτρης Σταυρόπουλος, η επίθεση πραγματοποιήθηκε νωρίς την Τετάρτη και εξελίχθηκε σε κανονική μάχη, με τους πρώην βατραχανθρώπους του πολεμικού ναυτικού, στελέχη της εταιρείας MSI, να επιφέρουν σημαντικές απώλειες στην ομάδα των πειρατών που θέλησαν να καταλάβουν το πλοίο, αποδεικνύοντας έμπρακτα την αποτελεσματικότητά τους.
Η τελευταία επίθεση που είχε δεχθεί ελληνικό πλοίο από πειρατές ήταν πριν δύο χρόνια, ενώ το σημερινό περιστατικό θεωρείται πολύ σοβαρό, παρ’ ότι δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως από το ελληνικό υπουργείο Ναυτιλίας.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το πλοίο ήταν φορτωμένο, όταν εμφανίστηκαν δίπλα του τρία ταχύπλοα, με συνολικά 12 ενόπλους. Όταν πλησίασαν περίπου στις 600 γυάρδες, άρχισαν να πυροβολούν προς το ελληνικό πλοίο, με αυτόματα ΑΚ-47 (Καλάσνικοφ). Οι δυνάμεις ασφαλείας που επέβαιναν στο CHIOS FREEDOM ανταπέδωσαν τα πυρά, αφού πρώτα ακολούθησαν τις προβλεπόμενες διαδικασίες, ρίχνοντας προειδοποιητικές βολές.
Μετά από ολιγόλεπτη ανταλλαγή πυροβολισμών, τα ταχύπλοα αναγκάστηκαν να αλλάξουν πορεία και να απομακρυνθούν. Στο ελληνικό πλοίο πλοίο μετέβαιναν συνολικά 22 άτομα, εκ των οποίων οι πέντε ήταν Έλληνες και οι 17 αλλοδαποί, καθώς και οι τρεις ένοπλοι φρουροί ασφαλείας. Όπως ανέφεραν έγκυρες πηγές, δεν υπήρξε κανένας τραυματισμός του πληρώματος ή των φρουρών που επέβαιναν στο ελληνικό πλοίο.
Δείτε φωτογραφίες από τις σφαίρες των πειρατών που έπληξαν το ελληνικό πλοίο:
ΠΗΓΗ: e-nautilia.gr
Από τις 11 Ιούλη στάσεις εργασίας και απεργία στις 20 Ιούλη
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Στάσεις εργασίας από την Τετάρτη 11 έως και την Τετάρτη 18 Ιούλη και 24ωρη απεργία την Παρασκευή 20 Ιούλη, αποφάσισαν οι εργαζόμενοι στο σιδηρόδρομο.
Οι κινητοποιήσεις, που αφορούν το προσωπικό που απασχολείται στον ΟΣΕ ΑΕ, στην ΕΕΣΣΤΥ ΑΕ, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ, την ΕΡΓΟΣΕ ΑΕ και τη ΓΑΙΑΟΣΕ ΑΕ σε ολόκληρο το δίκτυο, θα γίνουν ως εξής:
- Τετάρτη 11 Ιούλη 2018, στάσεις εργασίας 5.00-8.00, 13.00-16.00 και 21.00-24.00.
- Παρασκευή 13 Ιούλη 2018, στάσεις εργασίας 5.00-8.00, 13.00-16.00 και 21.00-24.00.
- Δευτέρα 16 Ιούλη 2018, στάσεις εργασίας 5.00-8.00, 13.00-16.00 και 21.00-24.00.
- Τετάρτη 18 Ιούλη 2018, στάσεις εργασίας 5.00-8.00, 13.00-16.00 και 21.00-24.00.
- Παρασκευή 20 Ιούλη 2018, 24ωρη απεργία.
Επίσης, αναμένεται ανακοίνωση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ με τα δρομολόγια που θα ανασταλούν, ενώ τις παραπάνω ημέρες και ώρες δεν θα πραγματοποιούνται τα δρομολόγια του μετρό στο τμήμα Δουκίσσης Πλακεντίας - Αεροδρόμιο της γραμμής 3.
Οι κινητοποιήσεις απορρέουν από τη γενικότερη κατάσταση ιδιωτικοποίησης του σιδηρόδρομου με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα καθόσον αδυνατούν να υπάρξουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας τόσο στον ΟΣΕ όσο και στην Ελληνική Εταιρεία Συντήρησης Σιδηροδρομικού Τροχαίου Υλικού.
ΠΗΓΗ: 902.gr
– του Νίκου Μπογιόπουλου
Αυτό που συμβαίνει με τις συντάξεις δεν έχει προηγούμενο.
Να τσακώνονται αυτοί που έκοψαν 10 φορές τις συντάξεις, με αυτούς που έκοψαν μέχρι και το ΕΚΑΣ, για το ποιος θέλει ή δεν θέλει να επιβάλει και την νέα περικοπή που ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε, νομοθέτησε και την υπέγραψε, η δε ΝΔ την καταψήφισε αλλά όπως ξεκαθάρισε ο κ.Μητσοτάκης, παρότι… διαφωνεί θα την εφαρμόσει!
Η ουσία είναι ότι παίζεται ένα ψηφοθηρικό παιχνίδι στο πλαίσιο μιας προεκλογικής περιόδου που έχει, ατύπως, ξεκινήσει.
Το εξοργιστικό είναι ότι παίζεται πάνω στις πλάτες ενός από τα πιο αδύνατα στρώματα της κοινωνίας: Των γερόντων!
Παίζεται πάνω στις πλάτες αυτών που είδαν στη μνημονιακή περίοδο 2010-2018 να τους έχουν υφαρπάξει οι «σωτήρες» πάνω από 50 δισ. ευρώ με τις «συνταξιουχικές παρεμβάσεις» τους.
Ένα παιχνίδι σικέ αφού το ερώτημα στην πραγματικότητα δεν είναι αν θα επιβληθούν νέες περικοπές, αλλά – εν αναμονή και της 15 Οκτωβρίου όπως προσδιόρισε ο κ.Μοσκοβισί – το πώς αυτές θα πλασαριστούν:
Είτε λοιπόν πάρει αναστολή το μέτρο για να επανέλθει, είτε επιλεγεί άλλος τρόπος για να περικόψουν τα ίδια, όμως, ποσά, η αλήθεια καταγράφεται στο Μεσοπρόθεσμο (ΦΕΚ τεύχος Α’ 105/14.6.2018, σελ. 8672). Διαβάζουμε: «Συνταξιοδοτικές παρεμβάσεις:
2019 – 2,882 δις,
2020 – 2,967 δις,
2021 – 3,115 δις,
2022 – 2,918 δις».
Σύνολο: 12 δις!
Δηλαδή, περικοπές ίσες με μια ντουζίνα δισεκατομμύρια.
Γεγονός που καμία ντουζίνα ψέματα δεν μπορεί να κρύψει.
Πηγή: Εφημερίδα Real News 8/7/2018
Δημοψήφισμα 2015: Όταν η πολιτική αδυναμία της αστικής πολιτικής, έδωσε τη θέση της σε καταλυτική πολιτική ηγεμονία τη
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Παναγιώτης Μαυροειδής
«Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται…»
Πάνω στο πολιτικό πτώμα της τύχης του δημοψηφίσματος του 2015, έχει στηθεί ένας τρελός, εκδικητικός χορός νίκης.
Για τα αστικά, φιλελεύθερα και «φιλοευρωπαϊκά» ρεύματα, η μετατροπή από τον ΣΥΡΙΖΑ του επιβλητικού ΟΧΙ σε πανηγυρικό ΝΑΙ, αποτελεί «απόδειξη» πως τελικά κάθε προοπτική έξω από τη φυλακή της ΕΕ, είναι αδύνατη και αδιανόητη.
Για τα αστικορεφορμιστικά, ευρώπληκτα ρεύματα, αυτή ακριβώς η επιτυχία της σύλησης της λαϊκής θέλησης, αποτέλεσε τη «λύτρωσή» τους, μέσω της οριστικής απαλλαγής τους από την ιδιότυπη αιχμαλωσία και ανάγκη διαχείρισης αντιφατικών αλλά και απρόβλεπτων διαθέσεων ρήξης.
Η ιστορία γράφεται λένε από τους νικητές.
Όχι όμως τελεσίδικα, παρά μόνο για όσο «διαρκεί» και στεφανώνεται από τους ίδιους η νίκη τους.
Τι ήταν λοιπόν το δημοψήφισμα;
Τραγικό πολιτικό λάθος που στοίχησε στη χώρα βαριά, αλλά ευτυχώς διορθώθηκε;
Ένα μεγάλο κόλπο-γκρόσο ταχυδακτυλουργών της αστικής πολιτικής, που δεν αξίζει κανείς να θυμάται και να ασχολείται;
Ή μήπως μια κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης όπου κλονίστηκαν τα θεμέλια του αστικού συστήματος;
Τίποτα από τα προηγούμενα δεν περιγράφει κατά τη γνώμη μας την πραγματικότητα.
Η προκήρυξη και διενέργεια του δημοψηφίσματος του 2015 δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η κορυφαία στιγμή, η μεγάλη καμπή μιας πολιτικής κρίσης, στο φόντο της λαϊκής αντίδρασης των αστικών μνημονιακών μεταρρυθμίσεων από το 2011 και μετά. Στην κρίση αυτή, μέσω κυρίως της μαζικής πολιτικής κινητοποίησης των λαϊκών στρωμάτων, η αστική πολιτική βρέθηκε σε σχετική πολιτική αδυναμία ηγεμόνευσης και σε κρίση κυριαρχίας. Ας γίνουμε πιο ακριβείς: Σε πολιτική αδυναμία ηγεμόνευσης με τον παλιό τρόπο και δια μέσου των κλασικών αστικών κομμάτων.
Το μεγαλύτερο λάθος της συζήτησης θα ήταν να δει κανείς σήμερα το δημοψήφισμα ανεξάρτητα από την «προηγούμενη» καθώς και την «επόμενη» μέρα του.
Στην «προηγούμενη» μέρα του ανήκουν τόσο η συμφωνία υποταγής στο Eurogroup της 20ης Φλεβάρη 2015 (υπογεγραμμένη από το Γιάνη Βαρουφάκη που σήμερα παριστάνει τον αριστερό), όσο και το μνημόνιο των 47 σελίδων ως αντιπρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, με όρους κατά 95% ίδιους με την πρόταση Γιουνκέρ που τέθηκε στην κρίση του δημοψηφίσματος.
Η «επόμενη» μέρα, περιέχει την μετατροπή του ΝΑΙ σε ΟΧΙ (με λίγες απώλειες για το ΣΥΡΙΖΑ) και την αποδοχή ακόμη βαρύτερων μέτρων από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και το γονάτισμα της λαϊκής δράσης, την απόσυρση του κόσμου από το «πεζοδρόμιο», εν μέσω γενικής κατήφειας και απογοήτευσης.
«Ότι δε με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό», μας θυμίζει ο στίχος του τραγουδιού.
Το βαθύ νόημα της παραπάνω αποστροφής, όχι χωρίς αντιφάσεις και δυσκολίες, το υπηρέτησε στο ακέραιο η αστική πολιτική, αναλαμβάνοντας κορυφαίες πολιτικές πρωτοβουλίες υψηλού ρίσκου και τέτοια ήταν και το δημοψήφισμα.
Η διενέργεια καθώς και το αποτέλεσμά του, φανέρωσαν τη μεγαλύτερη από ποτέ νομιμοποίηση μιας πολιτικής ρήξης με την ευρωζώνη και την ΕΕ (παρά το γεγονός ότι το ερώτημα όπως διατυπώθηκε αφορούσε απλά το ΝΑΙ ή ΟΧΙ στις προτάσεις Γιουνκέρ) και μάλιστα με όρους πρωτοφανούς ταξικής πόλωσης, καθώς υπέρ του ΟΧΙ εκφράστηκαν καθολικά τα εργατικά στρώματα.
Αυτή ωστόσο η δυναμική ηγεμονεύτηκε από την κυβέρνηση και τον αστικό κόσμο. Aυτό βέβαια δεν κρίθηκε τη βδομάδα μετά το δημοψήφισμα, αλλά σε μια ολόκληρη πολιτική περίοδο πριν. Ο λαϊκός παράγοντας ηττήθηκε κατά κράτος, όχι γιατί φοβήθηκε τον αντίπαλο, αλλά γιατί δεν αναγνώρισε όλες τις όψεις του. Σύρθηκε πίσω από «ξένες σημαίες» και εν προκειμένω την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Η κρίση της αστικής πολιτικής θα μπορούσε να μετατραπεί σε ανοιχτή πολιτική κρίση με επαναστατικές δυνατότητες, μόνο υπό δύο προϋποθέσεις:
Πρώτον, με την αναγνώριση της σχετικής πολιτικής αδυναμίας του συστήματος και άρα της δυνατότητας που ανοιγόταν για τα λαϊκά στρώματα και την παρέμβασή τους. Η δυνατότητα αυτή αγνοήθηκε πολύ χαρακτηριστικά από το ΚΚΕ και από ένα σημείο και πέρα υπονομεύτηκε συνειδητά. Σε μια πρωτόγνωρη επίδειξη «επιθετικής ηττοπάθειας», στράτευσε τις δυνάμεις του γύρω από την αντίληψη «τίποτα δε μπορεί να γίνει», αντί για το αναγκαίο «εμείς, το εργατικό και λαϊκό κίνημα και όχι η κυβέρνηση μπορούν να κάνουν τη ρήξη και να νικήσουν».
Δεύτερον, με την απόλυτη πολιτική ανεξαρτησία από το εναλλακτικό μπλόκ που συγκροτούσε η αστική πολιτική, μέσω του καθοριστικού κρίκου της κυβέρνησης και τη συγκρότηση ενός αυτόνομου κοινωνικού και πολιτικού πόλου οργάνωσης του κόσμου ενάντια στην αστική πολιτική και την Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα μπορούσε να γίνει θρυαλλίδα σοβαρών εξελίξεων. Την πλευρά αυτή, έστω αδύναμα, την ανέδειξε κυρίως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καλώντας σε τριπλό ΟΧΙ ενάντια και σε προτάσεις Γιουνκέρ και σε μνημονιακές προτάσεις και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και στην ΕΕ συνολικά. Ο πολιτικός συμβολισμός ωστόσο, όσο αναγκαίος και αν είναι, δεν αποτελεί και υλική, κοινωνική δύναμη που μπορεί να ορίσει τις εξελίξεις. Αυτοί που θα μπορούσαν δεν ήθελαν, αυτοί που ήθελαν απλά δεν μπορούσαν…
Με τούτα και με εκείνα, το δημοψήφισμα και κυρίως η διαχείρισή του, αποδείχτηκε τελικά «δημιουργική καταστροφή» για την αστική πολιτική, ανανεώνοντάς την με νέους όρους.
Αυτό δεν ήταν μοιραίο. Στον απολογισμό της κομμουνιστικής αριστεράς, έχουν θέση τόσο το δέος στην αστική πολιτική και η υποτίμηση της δυνατότητας της εργατικής πολιτικής να δημιουργεί ρήγματα και ευκαιρίες ανατροπής, όσο και η υποτίμηση της δυνατότητας της αστικής πολιτικής να αναλαμβάνει ρίσκα αλλάζοντας μορφές και μεθόδους και επομένως της ανάγκης για ταξική αυτοτέλεια του λαϊκού παράγοντα.
Έχει σημασία να προσέξουμε πως συνοψίζει τους στόχους και τα συμπεράσματα εκείνης της περιόδου ο Τσίπρας σε αποκλειστική συνέντευξή του στο περιοδικό Le Point:
«Τελικά αυτό το δημοψήφισμα είχε πολλές αρετές:
Από τη μια, έπαιξε το ρόλο της δημοκρατικής βαλβίδας ασφάλειας, γιατί οι Έλληνες εξέφρασαν τα συναισθήματά τους.
Από την άλλη, επέτρεψε να βρεθεί μια καλύτερη συμφωνία προς όφελος όλων».
Ευθύς αμέσως, θα διευκρινίσει το τι σήμαινε για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η «καλύτερη συμφωνία»:
«Το Grexit ήταν για μένα η κόκκινη γραμμή».
Αυτή την ταξική και πολιτική σαφήνεια που επιδεικνύει η αστική πολιτική, τη χρειαζόμαστε και εμείς.
Άλλωστε το δημοψήφισμα έχει τις θετικές του παρακαταθήκες:
Χωρίς ρήξη με το πλαίσιο της ΕΕ και του κεφαλαίου, αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός η βελτίωση της θέσης των εργαζομένων και πολύ περισσότερο η αντικαπιταλιστική ανατροπή και η κομμουνιστική προοπτική στην Ελλάδα.
ΠΗΓΗ: ΠΡΙΝ 8/7/18
Εφιάλτης το δημογραφικό: Η Ελλάδα θα φτάσει να έχει πληθυσμό 7 εκατομμυρίων!
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Το τρίπτυχο της καταστροφής: Συρρίκνωση γεννήσεων, Αύξηση θανάτων, Αρνητική μετανάστευση- Για σχεδόν μη αναστρέψιμη πραγματικότητα κάνουν λόγο οι ειδικοί
Η έρευνα με τίτλο «Ο πληθυσμός της Ελλάδας υπό διωγμόν», που υπογράφει η νομικός Ήρα Έμκε- Πουλοπούλου, διδάκτορας του πανεπιστημίου του Παρισιού, μέλος της Ακαδημίας Επιστημόνων της Νέας Υόρκης και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Δημογραφικών Μελετών, υπό την αιγίδα της οποίας, άλλωστε, τελεί η έκδοση, είναι «κραυγή αγωνίας». «Στόχος του βιβλίου είναι να αποδείξει ότι κατά τη διάρκεια της κρίσης μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού βρίσκονται "υπό διωγμόν", υφίστανται, δηλαδή, συστηματική υποβολή σε ταλαιπωρίες, που έχουν οδηγήσει ή θα καταλήξουν στο μέλλον στην απομάκρυνσή τους από την Ελλάδα, από την οικογένειά τους, από τη δουλειά τους, από τους φίλους τους, ακόμη και από τη ζωή» σημειώνει χαρακτηριστικά η ίδια στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και συμπυκνώνει το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας ως εξής: «Οι δημογραφικοί δείκτες εξελίσσονται με βραδύ ρυθμό και βελτιώνονται με ακόμη βραδύτερο. Αν, όμως, η στρατηγική που έχει ως στόχο την αύξηση των γεννήσεων, την επιβράδυνση του ρυθμού γήρανσης, τον περιορισμό της αποδημίας, δεν εφαρμοστεί ΤΩΡΑ, τα προβλήματα του πληθυσμού θα εκδικηθούν εκείνους που τα αγνοούν!».
Στην έκδοση των 734 σελίδων, «προϊόν έρευνας τριών χρόνων», που φιλοξενεί αποκωδικοποιώντας δεκάδες στατιστικούς πίνακες της ΕΛΣΤΑΤ και της EUROSTAT και εικονογραφείται από το σκωπτικό πενάκι του Σπύρου Ορνεράκη, παρατίθεται λεπτομερειακή χαρτογράφηση του ελληνικού πληθυσμού, όπως αυτή διαμορφώθηκε μέσα από τις κατά καιρούς οικονομικο-πολιτικο-κοινωνικές συνθήκες από το 1828 έως σήμερα, αλλά κυρίως την περίοδο της οικονομικής κρίσης.Η κ. Έμκε - Πουλοπούλου εξηγεί ότι το δημογραφικό εμφανίστηκε στη δεκαετία του ΄80, επομένως προϋπήρχε της κρίσης, αλλά επιδεινώθηκε κατά τη διάρκειά της, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της Ελλάδας να μειώνεται, να αλλοιώνεται και να γερνάει με ταχύτερο από τον αναμενόμενο ρυθμό.
«Οι απογραφές αποκάλυψαν ότι έως και τις αρχές του 21ου αι. ο πληθυσμός της χώρας αυξανόταν διαρκώς, ακόμα και στις ανώμαλες περιόδους, που γνώρισε το ελληνικό έθνος» λέει και συνεχίζει: «Για παράδειγμα, το 1828, πριν από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, η Ελλάδα «μετρούσε» 753.000 ανθρώπους, οι οποίοι το 2011 έφτασαν τους 10,9 εκατομμμύρια. Το 2011 αντιστοιχούσαν 104 γυναίκες σε 100 άνδρες και στην περίοδο 1951-2011 μειώθηκε στο μισό ο πληθυσμός των νέων 0-14 χρόνων (από 28,8% σε 14,5%) και σχεδόν τριπλασιάστηκε η αναλογία των ηλικιωμένων στον πληθυσμό (από 6,7% σε 19,5%). Αλλά, στην περίοδο της κρίσης, ο ρυθμός γήρανσης επιταχύνεται. Η μέση ηλικία του πληθυσμού από 30 έτη το 1951 φτάνει τα 43,5 το 2014!».
Επιπλέον, την περίοδο 2001-2011 καταγράφεται μικρή μείωση στους άγαμους και στους έγγαμους, αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός των διαζευγμένων και λιγότερων των χήρων/χηρών, ενώ παρατηρείται μεγάλη αύξηση των μονοπρόσωπων νοικοκυριών, μικρότερη αύξηση των νοικοκυριών 2-3 ατόμων και μείωση των νοικοκυριών 4 ατόμων. Είναι, δε, εντυπωσιακή η μείωση των πολύτεκνων οικογενειών.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, την περίοδο 2011-2016, οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις κατά 115.479 άτομα (γεννήσεις 692.592 / θάνατοι 808.071). Η μικρή αύξηση των γεννήσεων (κατά 1.051 παιδιά), που καταγράφηκε το 2016 οφείλεται κατά 77% σε γεννήσεις από γυναίκες πρόσφυγες, που δεν θα μείνουν στην Ελλάδα. Σε έξι χρόνια, δε, χάθηκαν πολύ περισσότερα άτομα από τις γεννήσεις ενός έτους (π.χ. το 2016, 93.698 γεννήσεις). Έως το 2010, οι άνθρωποι που έρχονταν στην Ελλάδα ήταν περισσότεροι από εκείνους που την εγκατέλειπαν. Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα (2018) η χώρα, εκτός από την υπεροχή των θανάτων έναντι των γεννήσεων, οφείλεται στο φαινόμενο της «αρνητικής μετανάστευσης», γεγονός που έχει ως συνέπεια τη μείωση του ελληνικού πληθυσμού, κάθε χρόνο, σε απόλυτο αριθμό.
Τα στοιχεία που παρατίθενται στην ογκώδη έκδοση οδηγούν στο σχεδόν αδιαπραγμάτευτο συμπέρασμα πως ό,τι κατάφερε με κόπο η Ελλάδα να κερδίσει στα χρόνια της «ευμάρειας», όταν -έτσι κι αλλιώς- τα νέα ζευγάρια δύσκολα έπαιρναν την απόφαση για 2ο και 3ο παιδί, το έχασε μέσα στα οκτώ χρόνια της κρίσης! Το δημογραφικό από εθνικό θέμα εξελίχθηκε σε εφιάλτη.
Όπως αναφέρει η ερευνήτρια, για το θέμα των αιτίων και των επιπτώσεων των δημογραφικών εξελίξεων, οι παράγοντες για τη δυσμενή εικόνα του πληθυσμού είναι πολλοί, αλλά «πρωταρχική θέση κατά τη διάρκεια της κρίσης κατέχει η ανεργία, η επισφαλής απασχόληση και η μείωση του οικογενειακού εισοδήματος. Μετά το 2013 παρατηρείται μείωση της ανεργίας με ταυτόχρονη μείωση της πλήρους απασχόλησης και αύξηση της μερικής. Η εξέλιξη αυτή σημαίνει ότι καταργούνται οι "καλές" θέσεις εργασίας με ικανοποιητικό μισθό, εξασφάλιση και εργασιακά δικαιώματα, ενώ αυξάνονται οι "ευέλικτες μορφές απασχόλησης", ανασφάλιστες με πολύ χαμηλούς μισθούς και ενίοτε απαράδεκτες συνθήκες εργασίας». Ως εκ τούτου, η αύξηση της ανεργίας των νέων ανδρών και γυναικών και η απασχόληση σε δυσβάστακτο περιβάλλον αποτελούν αιτία μείωσης της γαμηλιότητας και της γεννητικότητας και αύξηση της αποδημίας, γιατί όσοι της υφίστανται, κυρίως όσοι έχασαν τη δουλειά τους, δεν αποφασίζουν να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά και όσοι έχουν προσόντα επιλέγουν τη μετανάστευση».
Η κ. Έμκε - Πουλοπούλου χτυπάει τον κώδωνα κινδύνου. «Το δημογραφικό πρόβλημα θα επιδεινωθεί» τονίζει και εξηγεί: «Η εντυπωσιακή μείωση των γεννήσεων, η γήρανση του πληθυσμού και η εκτόξευση της αποδημίας θα καταλήξουν σε μεγάλη συρρίκνωση του πληθυσμού της χώρας μας και σε αύξηση της αναλογίας των ηλικιωμένων. Θα αυξάνεται ο πληθυσμός άνω των 65 ετών σε βάρος των ηλικιών 0-14».
Στο ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει αντιστροφή της δημογραφικής... κατρακύλας της χώρας, η ερευνήτρια απαντά: «Πρόκειται για μία εν μέρει μη αναστρέψιμη πραγματικότητα. Η επί 40 χρόνια χαμηλή γονιμότητα έχει δημιουργήσει μια μικρότερη αριθμητικά γενιά γυναικών. Ακόμα κι αν οι γυναίκες αυτές αποκτήσουν περισσότερα παιδιά, θα είναι δύσκολο ο αριθμός των γεννήσεων να ξεπεράσει τον αριθμό των θανάτων. Εξάλλου, θα πρέπει να περάσουν 25-30 χρόνια, ώστε η αύξηση των γεννήσεων να δημιουργήσει τη γενιά, που θα ενταχθεί στην αγορά εργασίας και με την απασχόληση και τις εισφορές της στο ασφαλιστικό σύστημα να συμβάλει στη στήριξή του. Μέχρι ν΄ αρχίσει να εργάζεται αυτή η γενιά, θα χρειαστούν επιπλέον δαπάνες ιδιωτικές και δημόσιες για την ανατροφή και την εκπαίδευσή της».
Η κ. Έμκε Πουλοπούλου κρατά για το τέλος μια μικρή δέσμη φωτός από μια χαραμάδα ελπίδας... «Υπάρχει, ωστόσο, δυνατότητα να σταματήσει η κατάρρευση και να επιβραδυνθεί ο ρυθμός γήρανσης, αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την παροχή γενναίων κινήτρων για την ενίσχυση της γονιμότητας και τον περιορισμό της αποδημίας. Αλλά όχι έτσι απλά. Υπάρχει άμεση ανάγκη για μια υπεύθυνη, συντονισμένη, σοβαρή δημογραφική πολιτική, που θα έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός κοινωνικού και εργασιακού περιβάλλοντος, ευνοϊκού για τη δημιουργία οικογένειας, την απόκτηση παιδιών και την παραμονή των νέων στον τόπο μας. Πρέπει, δε, να γίνει κατανοητό ότι η χρησιμοποίηση μεταναστών και προσφύγων για τη βελτίωση του δημογραφικού προβλήματος, μπορεί να οδηγήσει σε εθνική και δημογραφική αλλοίωση. Εξάλλου, οι μετανάστες προσαρμόζουν την αναπαραγωγική συμπεριφορά τους στη συμπεριφορά των γηγενών και μακροχρόνια γερνούν και αυτοί. Εκείνο που πρέπει να γίνει, είναι η δημιουργία ενός φορέα που θα συντονίζει τη στρατηγική για το Δημογραφικό, π.χ. ένα υπουργείο Οικογενειακής Πολιτικής ή ένα Γραφείο Δημογραφικής Πολιτικής της Βουλής. Τέλος, απαραίτητη προϋπόθεση για μια τέτοια πολιτική είναι η ανάπτυξη με ρυθμό τουλάχιστον 2%, ώστε να μπορεί να βοηθήσει και στη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος».
Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ
Περισσότεροι από 30 νεκροί από ναυάγιο επιβατηγού πλοίου
Γράφτηκε από τον Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Περισσότεροι από 30 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους όταν επιβατηγό πλοίο αναποδογύρισε στα νερά της Ινδονησίας την Τρίτη.
Στο πλοίο KM Lestari Maju επέβαιναν 189 άνθρωποι. 34 έχασαν την ζωή τους και 155 διασώθηκαν από το ναυάγιο.
Η επιχείρηση διάσωσης ξεκίνησε τις απογευματινές ώρες στις 3 Ιουλίου με επικεφαλής από το BNPB και άλλες ομάδες. Παρά την κακοκαιρία που επικρατούσε στην περιοχή οι ομάδες διάσωσης κατάφεραν να διασώσουν όσους περισσότερους μπορούσαν.
Σύμφωνα με πληροφορίες τα αίτια του ναυαγίου ήταν η εισροή υδάτων στο πλοίο.
πηγη: e-nautilia.gr - Tribunnews.com
Δημοσιεύτηκε στι
- Τελευταια
- Δημοφιλή