του Δημήτρη Σταμπουλίδη

Καλοκαίρι μόνη η γριά.

Είναι και αυτά τα ξύλινα παράθυρα με τις γρίλιες, που δεν κρατάνε ούτε ζέστη ούτε κρύο. Κρατάνε όμως τις μνήμες. Πόσα χρόνια της έλεγε ο γιος της να τα αλλάξει. Δεν το έδωσε αντιπαροχή η γριά το σπίτι. Μεγάλωσε παιδιά, τον ένα τον σπούδασε. Δούλεψε, δούλεψε... Το μόνο που θυμάται από τον εαυτό της είναι πως δούλευε. Δούλευε να μεγαλώσει και να σπουδάσει τα παιδιά της.

Δεν ήθελε να πουλήσει το σπίτι ούτε το μισό οικόπεδο. Οι συγγενείς ακόμα τη βρίζουν. Ο κατασκευαστής ήθελε και τα τρία μικρά οικόπεδα -τα προσφυγικά- για να ανεβάσει μια μεγάλη πολυκατοικία κι έτσι να πάρουν μεγαλύτερα διαμερίσματα οι πρώην ιδιοκτήτες από την αντιπαροχή.

«Όχι δεν το δίνω δεν το πουλάω! Εδώ είναι η μνήμη μου, η ζωή μου».

Μουλάρι η γριά αμετάπειστη και αμετανόητη. Ο μικρός της γιος με τη μηχανή σκοτώθηκε στα 17 χρόνια του και μετά από λίγους μήνες και ο άντρας της. Έτσι ράκος όπως ήταν, δούλευε ηλεκτροσυγκολλητής στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη. Ένας σπινθήρας και... τέσσερις νεκροί. Ανθρώπινο λάθος -είπαν- και αποζημίωση μηδέν. Εκεί στη αρχές του ‘80.

Μόνη μεγάλωσε παιδιά, μόνη. Καλοκαίρι ξανά, μόνη η 85χρονη γριά. Χθες τη νύχτα όπως και κάθε ξημέρωμα 17ης Αυγούστου δεν κοιμάται. Μόνο ανάβει το καντήλι ανοίγει τα παραθυρόφυλλα και όλη τη νύχτα ψιθυρίζει:

Ελάτε, κοπιάστε. Σκουπίστε τα μαχαίρια και βάλτε τα στα θηκάρια, όπως και τα όπλα σας. Εσείς μπείτε μέσα να σας τρατάρουμε. Όμως δεν έχουμε ψυχές, τις πήρατε τότε... το 1944. Ο πατέρας μου, τα αδέλφια μου, τα αγόρια που παίζαμε, όλους τους πήρατε... Όμως μπείτε μόνο εσείς μέσα. Τους άλλους με τις κουκούλες που μιλάνε ελληνικά τους φοβάμαι. Φοβάμαι πώς αν δείξουν τα πρόσωπα τους, θα αντικρίσω τα τέρατα της ελληνικής μυθολογίας. Τη Χίμαιρα τη Μέδουσα το Μινώταυρο, ίσως και τον ίδιο το σατανά. Περάστε εσείς μόνο...

Αυτό το ξημέρωμα η γριά μιλάει με τους νεκρούς της, μιλάει με την εφηβεία της που τη σκότωσαν κι αυτή, μιλάει με τους φονιάδες. Όμως με τίποτα δεν μιλάει με τα ανθρωποειδή που δεν έδειξαν ποτέ το πρόσωπο τους.

Αυτός ήταν κι ένας από τους λόγους που δεν πούλησε το σπιτάκι και το μισό οικόπεδο.

Μετά από μερικά χρόνια του δεύτερου κακού που τη βρήκε, δεν τα έβγαζε οικονομικά καθόλου. Τότε εμφανίστηκε ο κύριος Ανέστης. Ήταν λίγα χρόνια μεγαλύτερος της και τον θυμάται σαν τώρα, να παρελαύνει με τη νεολαία του Μεταξά. Όπως και θυμάται τη φωνή του πατέρα του. Ναι! Αυτή τη φωνή είχε πάντα μέσα της:

«Αυτόν εκεί δεξιά και εκείνον πίσω με τη τραγιάσκα»... και έπειτα να μεταφράζει στα Γερμανικά.

Ακόμα και τις δυο φορές που γέννησε δύσκολα, για να αντέξει το πόνο, έφερνε στο μυαλό της αυτή τη φωνή. (Αυτόν εκεί δεξιά κι εκείνον πίσω με τη τραγιάσκα). Έτσι έσφιγγε τα δόντια και άντεχε τους πόνους.

Ο κύριος Ανέστης είχε κάνει πολλά χρήματα. Είχε χτίσει πολυκατοικίες στου Ρέντη, στη Νίκαια, στον Κορυδαλλό, στο Αιγάλεω. Ο κύριος Ανέστης με τον πατέρα ευεργέτη. Σε πολλές εκκλησίες υπάρχει μαρμάρινη πλάκα με δωρεές και από κάτω το όνομα του. Δίχως κουκούλα. Την έβγαλε και σκέπασε με αυτή μάλλον το Ρωμαίο που λόγχισε το Χριστό στο σταυρό.

Ένα πρωί λοιπόν εκεί που ήταν έτοιμη η γιαγιά να συμφωνήσει να πουλήσει, βλέπει μπροστά της το κύριο Ανέστη. Ο κακός χαμός έγινε. Θύμωσε ο γιος της θύμωσαν τα ανίψια της.
«Δεν θέλω να ξεχάσω, μας πήραν τις ζωές, να μας πάρουν και τα σπίτια; Δώδεκα χρονών ήμουν.. Δώδεκα χρονών και πέθανα.
Μάζεψαν λέει τους κομμουνιστές.. ξέρεις κάτι γιε μου; μια αγράμματη γυναίκα είμαι δεν έχω διαβάσει τίποτα, ούτε Μαρξ, ούτε τους άλλους που δεν ξέρω πως τους λέτε. Όμως εμένα η ανάγκη με έκανε κομμουνίστρια. Για να ψάχνουν κομμουνιστές αυτοί που μας πέθαιναν στη πείνα, αυτοί που μετά γέμισαν με χρυσό πάνω στα πτώματα, τότε, …ναι. Κάτι καλό συμβαίνει με αυτούς σκέφτηκα. Όταν το τέρας σε φοβάται εσύ είσαι ο Αι Γιώργης.

Δεν πουλάω και να πεθάνω τώρα αυτή τη στιγμή.
Η πατρίδα, η χώρα αγόρι μου έδωσε πολύ αίμα. Αυτό το αίμα κάποιοι το έκαναν χρυσάφι. Αυτή η παράγκα είναι το παράσημο του παππού σου και των θείων σου. Αυτοί οι μαχαλάδες μετά από τόσες δεκαετίες είναι η τιμωρία σε αυτούς που αντιστάθηκαν. Έρχεται τώρα ο Ανέστης και ο κάθε Ανέστης μετά το αίμα μας, να πάρει και τον ιδρώτα όσων μείναμε. Δεν αναρωτιέστε πως ενώ είχαμε την ίδια ζωή, την ίδια αφετηρία, πως αυτοί έκαναν πλούτη;

Να χέσω και την ιστορία που διαβάζετε. Δεν πουλάω και όχι μόνο σε αυτόν. Δεν πουλάω επειδή δεν ξεπουλάω, επειδή αυτό το χαμόσπιτο είναι η μνήμη μου και θα έπρεπε να είναι και η δική σας».

Η γριά σήμερα τα θυμήθηκε όλα αυτά. Η γριά που δεν ήξερε γράμματα, που πάει στην εκκλησία, που δεν είπε με όσα κακά ήρθαν στη ζωή της «Γιατί θεέ μου» επειδή ήξερε το γιατί...

Ήξερε το γιατί, την αιτία των πραγμάτων και δεν ήθελε να ξεχάσει, όπως ξέχασαν τα παιδιά, τα εγγόνια και όπως θα ξεχάσουν δισέγγονα.

Ξημερώνει 17η Αυγούστου. Κοιτάζει από τις γρίλιες.

Κάποτε είχε ακούσει πως η ιστορία μένει πίσω, η ζωή προχωρά και οι μνήμες σβήνουν.
Όμως αυτό που τη τρομάζει είναι πως δεκαετίες τώρα η ιστορία κόβει βόλτες έξω στα σοκάκια, έτοιμη να το ξανακάνει.

Υ.Γ Μια φανταστική ιστορία, μιας καθόλου φανταστικής κρυμμένης πραγματικότητας.

πηγη: kommon.gr

Η ανεργία δεν πέφτει με τα παραμύθια της Αχτσιόγλου αλλά με αγώνες ανατροπής της μνημονιακής πολιτικής που εκπροσωπεί

Γραφείο Τύπου της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Ερμηνεύοντας κατά πώς τη βόλευε τα στοιχεία για τις θέσεις εργασίας, η υπουργός Εργασίας Ε. Αχτσιόγλου ισχυρίστηκε ότι η αντιλαϊκή μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης μειώνει την ανεργία.

Στην πραγματικότητα βέβαια η μείωση του ποσοστού ανεργίας οφείλεται σε διεθνείς τάσεις στην εξέλιξη της καπιταλιστικής κρίσης, που και κατά κύριο λόγο οφείλονται στην έκρηξη της προσωρινής και επισφαλούς εργασίας σε βάρος της σταθερής απασχόλησης σε όλη την ΕΕ, αλλά και στη ριζική μείωση των αποδοχών για όλους.

Αν κάπου ξεχωρίζει η Ελλάδα είναι ότι έχει το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ και ότι σε μεγάλο βαθμό τα ποσοστά που εμφανίζουν την ανεργία μειωμένη οφείλονται στη μετανάστευση, κυρίως των νέων, στους οποίους η ανεργία βρίσκεται σε ποσοστό της τάξης του 50%.

Ήρθαν μάλιστα στη συνέχεια τα στοιχεία από το σύστημα Εργάνη για επιβεβαιώσουν ότι η προπαγάνδα της Ε. Αχτσιόγλου βρίσκεται στον αέρα, καθώς τον Ιούλη του 2018 η ανεργία είναι αυξημένη σε σχέση με τον περσινό και αυτό γιατί απολύθηκαν χιλιάδες συμβασιούχοι και προσωρινά εργαζόμενοι.

Πέρα από το γεγονός ότι χάνονται θέσεις σταθερής εργασίας και οι νέες θέσεις είναι προσωρινές, καταδεικνύεται ότι σε μεγάλο βαθμό είναι του λεγόμενου υποκατώτατου μισθού των 511 μικτά για τους νέους κάτω των 25. Για τους οποίους η Ε. Αχτσιόλγου και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν προβλέπει τέλος μνημονίου μετά τις 21 Αυγούστου, αλλά παραμονή στην «υποκατώτατη ζωή».

Προπαγανδιστικό παραμύθι επίσης είναι ο ισχυρισμός της υπουργού ότι έχουμε μπροστά μας το αποτέλεσμα της πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η κυβέρνηση Τσίπρα το μόνο που έκανε είναι να αφήσει το μνημονιακό αυτόματο πιλότο καταβύθισης της εργασίας να απλώσει τις μαύρες συνέπειές του για τους εργαζόμενους:

απλήρωτη και μαύρη εργασία, ελαστική και προσωρινή απασχόληση, μαθητεία και υποκατώτατος μισθός για τη νεολαία, μετανάστευση…

Δεν ξεχνά κανείς επίσης ότι ψήφισε τον αντιαπεργιακό νόμο σε βάρος των πρωτοβάθμιων σωματείων, ενώ η περίφημη επαναφορά των συμβάσεων απλά δεν προβλέπεται να αφορά το βασικό μισθό και την κατάργηση του ρατσιστικού υποκατώτατου μισθού για τους νέους.

Μείωση της ανεργίας με σταθερή δουλειά και αξιοπρεπείς αποδοχές θα φέρουν οι ενωτικοί μαχητικοί αγώνες του εργατικού κινήματος ενάντια στην πολιτική που εκπροσωπεί η Αχτσιόγλου και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τις πλάτες του πολιτικού σκηνικού που στηρίζει την εργοδοσία, «μένουμε Ευρώπη» και φασίστες.

Αγώνες για κατάργηση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, διαγραφή του χρέους και έξοδο από ευρώ-ΕΕ. Με ταξική ανασυγκρότηση και τα πρωτοβάθμια σωματεία στην πρώτη γραμμή, σε ρήξη με την «αντικοινωνική συμμαχία» ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-εργοδοτών.

Με αγώνες που θα παλέψουν για:

• Συλλογικές συμβάσεις εργασίας για όλους τους εργαζόμενους και κατάργηση του αντιαπεργιακού πλαισίου. Πλήρη συνδικαλιστική ελευθερία και δικαιώματα. Όχι στον κρατικό καθορισμό του βασικού μισθού με βάση το Σύμφωνο για το ευρώ και τις μνημονιακές ρυθμίσεις.

• Ριζική αύξηση του βασικού μισθού και του συνόλου των αποδοχών, συντάξεων και επιδόματος ανεργίας, με χορήγησή του για όσο διαρκή η ανεργία. Κατάργηση του υποκατώτατου μισθού. Αμοιβή της μειωμένης απασχόλησης με αναλογική προσαύξηση για να μην υπάρχει μισθός πείνας.

• Μείωση του χρόνου εργασίας και του ορίου συνταξιοδότησης για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και να δουλέψει η νεολαία.

• Μαζικές προσλήψεις για την κάλυψη όλων των οργανικών κενών και κοινωνικών αναγκών στο δημόσιο. Να μείνουν στη δουλειά οι αναπληρωτές και συμβασιούχοι του δημόσιου τομέα και των ΔΕΚΟ. Άμεση κρατικοποίηση ΔΕΚΟ, οργανισμών και ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων (μεταφορές, λιμάνια κλπ), εταιριών που χρεοκοπούν και μαζικές προσλήψεις ώστε να γίνουν λειτουργικές καλύπτοντας κοινωνικές ανάγκες.

• Όχι στις απολύσεις και τις «εθελούσιες εξόδους».

• Κατάργηση όλων των μορφών ελαστικής εργασίας και μαθητείας. Όχι στη μαύρη, ανασφάλιστη, απλήρωτη εργασία. Σταθερή και μόνιμη δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σε όλους

πηγη: pandiera.gr

Καμπανάκι για την κατάσταση και την παρακολούθηση γεφυρών στην Ελλάδα χτυπούν εμπειρογνώμονες, στον απόηχο της κατάρρευσης της γέφυρας Μοράντι στην Γένοβα που στοίχισε την ζωή σε 43 ανθρώπους.

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο μηχανικός γεφυροποιίας Γιάννης Σιγάλας τόνισε πως είναι αναγκαίο να καταρτιστεί πρόγραμμα επιθεωρήσεων ώστε κάθε γέφυρα να αξιολογείται τακτικά ανά εξάμηνο και εκτάκτως μετά από φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί ή πυρκαγιές.

Επισήμανε πως οι επιθεωρητές θα πρέπει να είναι ειδικά εκπαιδευμένοι και ότι κάθε έλεγχος θα πρέπει να έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο.

Στα μικρότερα γεφύρια που είναι διάσπαρτα ανά την ελληνική επαρχία στάθηκε από την πλευρά του ο Πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας Ευθύμης Λέκκας.

Όπως είπε στον ΣΚΑΪ, ο κ. Λέκκας επισήμανε πως απαιτείται ιδιαίτερη περιοχή σε περιπτώσεις πλημμυρικών φαινομένων που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή φθορά σε γέφυρες, ειδικά τις μικρές.

Ένας ακόμα παράγοντας κινδύνου είναι η μεγάλη αύξηση στον όγκο της κίνησης που καλείται να αντέξει κάθε γέφυρα, ειδικά στην επαρχία, δήλωσε στον σταθμό μας ο Γιώργος Γκαζέτας, καθηγητής πολιτικών μηχανικών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Όπως επισήμανε, το σκυρόδεμα που είχε χρησιμοποιηθεί σε παλιές κατασκευές ουδέποτε είχε την προοπτική να κρατήσει για έναν αιώνα, ενώ γέφυρες που κάποτε χειρίζονταν ελάχιστα αυτοκίνητα πλέον καλούνται να υποστούν σαφώς μεγαλύτερο όγκο οχημάτων.

Γέφυρες που παρουσιάζουν ελλιπή εικόνα συντήρησης δεν αποτελούν πάντως αποκλειστικό προνόμιο επαρχιακών πόλεων. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η γέφυρα επί της οδού Σκυλίτση στον Πειραιά, που είναι γεμάτη σκαλωσιές ενώ οι σιδεριές έχουν βγει έξω από το τσιμέντο.

Διεθνείς φορείς, μηχανικοί αλλά και καθηγητές στο Πολυτεχνείο έχουν τονίσει πως είναι επιτακτική ανάγκη η σύσταση εθνικού προγράμματος επιθεώρησης και συντήρησης υφισταμένων τεχνικών έργων.

Πού ανήκουν οι ευθύνες;

Ένα ακόμα ερώτημα είναι το ποιος έχει την αρμοδιότητα για την κάθε γέφυρα, ειδικά σε περίπτωση που χρειαστούν ταχείες αντιδράσεις, και μάλιστα στον απόηχο του αλαλούμ ανάμεσα στις δημόσιες υπηρεσίες που κατέδειξε η τραγωδία στο Μάτι.

Παράδειγμα είναι παλιά γέφυρα του Ευρίπου στην Χαλκίδα, η οποία υπέστη ζημιές τον Μάιο του 2016 όταν χτυπήθηκε από πλώρη πλοίου.

Η γέφυρα, που κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, επισκευάστηκε με δαπάνη του υπουργείου Υποδομών. Παλαιότερα άνηκε στο ΥΠΕΧΩΔΕ, στη συνέχεια μεταβιβάστηκε σε υπηρεσία της περιφέρειας η οποία καταργήθηκε, ενώ επιφορτισμένος με την συντήρηση και λειτουργία της είναι τυπικά ο Οργανισμός Λιμένος Χαλκίδας.

Πηγή: ΣΚΑΙ

Μετά από πολλά χρόνια στο επάγγελμα και μετά από δεκάδες συζητήσεις με συνάδελφους ναυτικούς έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα περισσότερα πράγματα γίνονται για τα μάτια του κόσμου και τα… λεφτά.

Πως μπορεί να δικαιολογηθεί το πόσο αυστηροί είναι οι επιθεωρητές, οι νηογνώμονες και οι ακτοφυλακές ανά τον κόσμο με τα σωστικά μέσα ή τα resting hours την στιγμή που η ιατρική μέριμνα στα πλοία είναι ελλιπέστατη; Την στιγμή που οι πετρελαϊκές εταιρείες ή ο IMO φέρνουν ένα σωρό άχρηστα πράγματα για τους ναυτικούς, τάχα μου και καλά ότι ενδιαφέρονται, κάνεις δεν φέρνει στην επιφάνεια ένα τεράστιο πρόβλημα για τον ναυτικό που βρίσκεται μέσα σε ένα πλοίο, Την ιατρική μέριμνα του δηλαδή.

Αδυνατώ να καταλάβω πόσο πιο σημαντικό είναι μία σωσίβια κουλούρα να είναι σε άριστη κατάσταση σε σχέση, ας πούμε, με έναν απινιδωτή; Χωρίς να έχω κάποια στατιστικά στοιχεία στην κατοχή μου θα ήθελα πραγματικά να γνωρίζω πόσοι θα είχαν σωθεί από μία ανακοπή καρδιάς και πόσοι τελικά σώθηκαν από μία σωσίβια κουλούρα. Πριν συνεχίσω, να διευκρινίσω ότι σε καμία περίπτωση δεν υπονοώ ότι τα σωστικά μέσα ενός πλοίου είναι άχρηστα. Αυτό που θέλω να αναδείξω είναι ότι εάν πραγματικά τους ενδιέφερε η ζωή του ναυτικού θα έπρεπε να έχουν θεσπίσει κανονισμούς (μέσα στους δεκάδες ανούσιους και άχρηστους) σχετικά με την ιατρική μέριμνα του.

Πως γίνεται να θεσπίζουν συνεχώς κανονισμούς για τα πάντα και η υγεία του ναυτικού να μπαίνει στην άκρη; Πως έχουν την απαίτηση ο ναυτικός να γνωρίζει από πρώτες βοήθειες όταν δεν είναι ούτε γιατρός ούτε νοσοκόμα; Ποίος πραγματικά πιστεύει ότι ένας ναυτικός μπορεί να κάνει ράμματα και ενέσεις καλύτερα από έναν γιατρό; Ακόμα, πόσες ευκαιρίες έχει ένας ναυτικός να επισκεφτεί έναν γιατρό όταν μπαρκάρει σε ένα μεγάλο πλοίο το οποίο δεν πιάνει λιμάνι συχνά; Μία, άντε δύο φορές σε ένα ολόκληρο εξάμηνο. Το θέμα δεν είναι μόνο ότι ένας γιατρός μπορεί αν σώσει μια ζωή σε ένα πλοίο, αλλά σε πολλές περιπτώσεις είναι και ψυχολογικό για το ναυτικό, όταν γνωρίζει ότι μπορεί έναν πρόβλημα ή πόνο που θα νοιώσει θα μπορεί άμεσα να το μεταφέρει σε έναν γιατρό ο οποίος βρίσκεται εκεί μαζί του στη μέση του Ατλαντικού ή του Ειρηνικού ωκεανού.

Πώς γίνεται π.χ μία πετρελαϊκή να επιβάλει στην εκάστοτε ναυτιλιακή εταιρεία να στείλει έναν άνθρωπο από το γραφείο στην δυτική Αμερική σε Ship-to-ship για να είναι παρόν στην όλη επιχείρηση και δεν επιβάλλει να έρθει ένας γιατρός μέσα στο πλοίο με σκοπό να εξετάσει ενδεχομένως κάποια μέλη του πληρώματος; Αν ένα καράβι φορτώσει από περσικό για Αμερική και ξεφορτώσει σε ένα άλλο πλοίο στη μέση του πουθενά και εν συνεχεία φύγει για να φορτώσει Ουρουγουάη ή Βραζιλία μέσω Cape horn πόσο καιρό είναι ένας ναυτικός χωρίς γιατρό; Περίπου 100 μέρες!

Εντάξει μοιάζει ουτοπικό να υπάρχει ένας γιατρός σε ένα πλοίο αλλά δε θα έπρεπε; Στο 2018 ζούμε και όχι στη δεκαετία του 70 και του 80. Και επιτέλους δε θα πρέπει να πέσει στο τραπέζι κάτι τέτοιο;

Γνωρίζω ότι οι περισσότεροι το πρώτο που θα σκεφτούν είναι ότι λέω ανοησίες και ότι δεν γίνεται κάτι τέτοιο. Με μια δεύτερη σκέψη όμως οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν ότι θα έπρεπε να υπάρχει ένας γιατρός και θα σκεφτούν επίσης ότι με αποφασιστικότητα και χρήματα γίνεται και αυτό όπως έγιναν και αλλά πολλά πράγματα τα οποία την δεκαετία του 50 έμοιαζαν αδύνατα.

Και αν ακόμα μία τέτοια σκέψη δεν έχει πέσει στο τραπέζι, ενώ έχουν πέσει και έχουν εφαρμοστεί αλλά δεκάδες ανούσια και μη, δείχνει ότι όλα τελικά γίνονται για τα μάτια του κόσμου και τα χρήματα. Κανονισμοί και αλλαγές στα καράβια έγιναν εκατοντάδες τα τελευταία χρόνια, πολλές εκ των οποίων είναι για να «δουλεύει το σύστημα», δηλαδή να βγάζουν όσο γίνεται περισσότεροι χρήματα γύρω από τη ναυτιλία.

Επαναλαμβάνω ότι είναι ουτοπικό αλλά είναι μία μεγάλη αλήθεια που κανείς δεν ασχολείται πραγματικά. Δεν θα σας κουράσω με περισσότερα. Άλλωστε όποιος είναι ναυτικός μπορεί να καταλάβει πολύ καλά τα όσα έγραψα στο πάρα πάνω κείμενο

Καλά ταξίδια σε όλους και πάνω από όλα να έχουμε τύχη και υγεία.

πηγη: e-nautilia.gr

Για τον Τραμπ και τις ΗΠΑ η απελευθέρωση του Μπράνσον είναι μόνο το πρόσχημα για τα οικονομικά μέτρα σε βάρος της Τουρκίας. Τραμπ και ΗΠΑ αυτό που επιδιώκουν με την οικονομική πίεση στην Άγκυρα είναι να την ευθυγραμμίσουν με την στρατηγική των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ, όμως, κινδυνεύουν να ηττηθούν στην αναμέτρηση με Τουρκία και να επωφεληθούν Ερντογάν και Κατάρ.

Σε άρθρο του στην ιστοσελίδα Independent (βλ. εδώ)  ο Βρετανός ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής, Ρόμπερτ Φισκ καταδεικνύει ότι ο Τραμπ δεν είναι κάποιου είδους μεγαθήριο που σπεύδει να κατατροπώσει τον σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης για χάρη ενός άγνωστου μέχρι πρότινος πάστορα, αλλά ότι το «παιχνίδι» είναι πολύ μεγαλύτερο.

 

«Δεν πιστεύω ούτε λέξη» γράφει ο πολυβραβευμένος δημοσιογράφος και ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής, Ρόμπερτ Φισκ σε νέο άρθρο του. Ο Τραμπ δεν είχε ασχοληθεί παρά ελάχιστα με την αιχμαλωσία του Μπράνσον για πολλούς μήνες. Του πήρε σχεδόν ενάμιση χρόνο για να βάλει στο κάδρο «τον καλό χριστιανό οικογενειάρχη και ιεραπόστολο στη Σμύρνη», του οποίου τα βασικά χαρακτηριστικά είναι: μπάρμπεκιου, πικ-νικ, κολύμπι, ταινίες και επιτραπέζια παιχνίδια τα βράδια, ή όπως τους αποκαλεί η αδερφή του Beth: «... η τυπική αμερικανική οικογένεια, παρόλο που ζει τόσο μακριά». Οι Αμερικανοί Ευαγγελιστές Χριστιανοί εξοργίστηκαν με τη σύλληψη αυτού του ανθρώπου -ο Χριστιανισμός βρισκόταν σε δίκη- και ο αγαπημένος τους πρόεδρος έκανε τελικά tweet ότι «αυτός ο αθώος άνθρωπος της πίστης πρέπει να απελευθερωθεί αμέσως».

Και έτσι έγινε αντιληπτή η οργή του Τραμπ προς τον μουσουλμάνο πρόεδρο ο οποίος έκλεισε στη φυλακή έναν άνθρωπο που επιτελούσε μόνο το έργο του Θεού στην παράκτια πόλη της Σμύρνης. Διπλασιασμός των δασμών στον χάλυβα και το αλουμίνιο συνέβαλε στη συντριβή της τουρκικής λίρας, η οποία έχασε το 45% της αξίας της φέτος, αν και ο Ερντογάν μπορεί επίσης να κατηγορηθεί για την άρνησή του να αυξήσει τα επιτόκια έναντι του πληθωρισμού. Αλλά ας φανούμε λογικοί, λέει ο Φισκ και θέτει το ερώτημα: Γίνονται όλα αυτά εξαιτίας ενός πρεσβυτεριανού πάστορα;

Όχι. Γιατί εδώ είναι ο πραγματικός κατάλογος των εγκλημάτων του Ερντογάν: Αγοράζει το ρωσικό σύστημα πυραύλων S-400 για την Τουρκία. Αρνείται να αποδεχτεί την αμερικανική υποστήριξη για τους Κούρδους YPG, που είναι σύμμαχοι της Αμερικής. Άφησε ισλαμιστές μαχητές να περάσουν τα σύνορα της Τουρκίας στη Συρία μαζί με πολλά όπλα, όλμους και πυραύλους -στους οποίους η Ουάσινγκτον δεν είχε κάποια αντίρρηση την εποχή εκείνη, από τότε που οι ΗΠΑ προσπαθούσαν να χτυπήσουν τον πρώην φίλο του Ερντογάν, Μπασάρ αλ-Άσαντ. Στη συνέχεια, μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους κατά μήκος των συριακών συνόρων τον Νοέμβριο του 2015 -για τον οποίο είχε μποϊκοτάρει αμέσως η Μόσχα- ο Ερντογάν «κούρνιασε» στον Πούτιν. Έτσι, οι Ρώσοι και οι Ιρανοί προειδοποίησαν για πρώτη φορά τον Ερντογάν σχετικά με το επικείμενο «πραξικόπημα του Γκιουλέν» εναντίον του τον Ιούλιο του 2016. Είχαν υποκλέψει τις εσωτερικές ραδιοφωνικές συνομιλίες του τουρκικού στρατού και ειδοποίησαν το σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης.

Οι Ροχανί, Πούτιν και Ερντογάν μετά τη Σύνοδο Κορυφής στην οποία αποφάσισαν τις τύχες της Συρίας

Και τώρα ο Ερντογάν βοηθά το Ιράν (για δεύτερη φορά μετά την πολύκροτη υπόθεση των Ρεζά Ζαράμπ και Χακάν Ατίλα) να αποφύγει τις αμερικανικές κυρώσεις οι οποίες επιβλήθηκαν μετά την άγρια ​​κατάρρευση της συμφωνίας πυρηνικών όπλων του 2015 και ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει να εισάγει Ιρανικό πετρέλαιο. Έτσι, η περαιτέρω απειλή της Ουάσιγκτον για αυξημένες κυρώσεις για το πετρέλαιο ενάντια στο Ιράν θα συνεχιστεί. Η Σουνιτική Σαουδική Αραβία, ένας από τους στενότερους συμμάχους του Τραμπ -όπου η θρησκευτική ελευθερία για τους διαφόρους Μπράνσον δεν υπήρξε ποτέ- είναι ήδη εξαγριωμένη με τον Ερντογάν. Πριν από λίγο καιρό, ο πρίγκιπας Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν καταδίκασε την Τουρκία ως μέρος ενός “τριγώνου του κακού” – τα άλλα κομμάτια του “τριγώνου” είναι το σιιτικό Ιράν και οι μαχητές ισλαμιστές.

Η υπόθεση του παράνομου εμπορίου χρυσού με εμπλεκόμενους τους Ρεζά Ζαράμπ και Χακάν Ατίλα υπάρχει ακόμα στο μυαλό του Ερντογάν

Έτσι, όπως ισχυρίζεται ο Φισκ, μπορείτε να δείτε πώς τα πράγματα τρέχουν στη Μέση Ανατολή τώρα. Ο Ερντογάν έχει κάνει καλούς φίλους εκτός από τον Πούτιν και τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν και, ως αντίπαλος της Σαουδικής Αραβίας, είναι φυσικά ο καλύτερος τρόπος ανάπτυξης φιλίας με το Κατάρ, του οποίου ο Έμιρης -σε μια θαυμάσια στιγμή που μπορεί να ζηλεύει ο πάστορας Μπράνσον- ανακοίνωσε ότι θα δώσει 15 δισ. δολάρια στην Τουρκία. Η πολιορκία του Κατάρ από τη Σαουδική Αραβία αρχίζει να φαίνεται τόσο άθλια και αναιμική όσο ο πόλεμος εναντίον των σιιτών της Υεμένης. Τα τουρκικά στρατεύματα παραμένουν στο Κατάρ για να “προστατεύσουν” το μικρό εμιράτο έναντι του μεγαλύτερου και απειλητικού γείτονα, της Σαουδικής Αραβίας. Και δεδομένου ότι οι σχέσεις των Συρίων και του Κατάρ σταθεροποιούνται συνεχώς -αν και σε μικρότερη κλίμακα- αναρωτιέμαι ποιος θα ωφεληθεί περισσότερο.

Η συνεργασία Τουρκίας-Κατάρ, που βγάζει το μικρό εμιράτο από την αφάνεια ανησυχεί τον Σαουδάραβα πρίγκιπα Μπιν Σαλμάν

Ο Μπασάρ αλ-Άσαντ, ίσως; Ρώσοι στρατιώτες περιπολούν τώρα τα σύνορα Συρίας-Ισραήλ κάτω από τα κατεχόμενα υψίπεδα Γκολάν. Οι Ρώσοι έχουν υποσχεθεί στο Ισραήλ ότι οι συγκριτικά λίγες ιρανικές δυνάμεις στη Συρία θα παραμείνουν τουλάχιστον 50 μίλια από αυτόν τον τομέα. Ο σύμμαχος της Ρωσίας, η Συρία, πρέπει να συντρίψει το τελικό ισλαμικό προπύργιο στο Ιντλίμπ με τη βοήθεια της Ρωσίας και να ωθήσει τους πιο αδιάλλακτους μαχητές της επαρχίας πίσω στην Τουρκία. Το Κατάρ έχει τα μετρητά για την ανασυγκρότηση της Συρίας και ως εκ τούτου επεκτείνει την επιρροή του σε ολόκληρη την περιοχή του Λεβάντε στη Μεσόγειο. Εάν το Κατάρ πρόκειται να ρίξει ακόμα περισσότερα δισεκατομμύρια στην Τουρκία, τότε μπορεί να δούμε ένα είδος στρατηγικής συμμαχίας μεταξύ της Ντόχα και της Άγκυρας. Και μια ίσως επανένωση της οικογενειακής φιλίας μεταξύ του Ερντογάν και του Ασαντ;

Όπως φαίνεται από όλα αυτά, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν χρειάζεται να είναι «γενναίο γεράκι», απλά ένα παμπόνηρο πουλί, κλείνει το άρθρο του ο Ρόμπερτ Φισκ.

* Ο Ρόμπερ Φισκ είναι ο πολυβραβευμένος ανταποκριτής της Independent στη Μέση Ανατολή, με έδρα τη Βηρυτό. Έχει ζήσει στον αραβικό κόσμο για περισσότερο από 40 χρόνια, καλύπτοντας τα γεγονότα στον Λίβανο, τις πέντε Ισραηλινές εισβολές, τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ, τον εμφύλιο πόλεμο της Αλγερίας, την εισβολή στο Κουβέιτ από τον Σαντάμ Χουσεΐν, τους πολέμους της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου, την αμερικανική εισβολή και κατοχή του Ιράκ και τις αραβικές επαναστάσεις του 2011., Ο Ρόμπερ Φισκ εντάχθηκε στο The Independent το 1989, έγραψε βιβλία για τη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένου του Πάθους του Έθνους και του Μεγάλου Πολέμου για τον Πολιτισμό. Γεννήθηκε στο Kent το 1946 και απέκτησε το πτυχίο του στα κλασσικά αγγλικά στο Πανεπιστήμιο του Lancaster. Κατέχει διδακτορικό στις πολιτικές επιστήμες από το Trinity College που βρίσκεται στο Δουβλίνο.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Βλάβη στον καταπέλτη του Ε/Γ-Ο/Γ »ΝΗΣΟΣ ΧΙΟΣ» Ν.Π. 10883 διαπιστώθηκε, βραδινές ώρες χθες, μετά την ασφαλή πρόσδεσή του στο λιμένα Χίου και κατά τη διάρκεια εκτέλεσης προγραμματισμένου δρομολογίου του από Πειραιά για Χίο – Μυτιλήνη.

Από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Χίου, απαγορεύτηκε αρχικά ο απόπλους του πλοίου, ενώ στη συνέχεια κατόπιν αποκατάστασης της βλάβης και προσκόμισης βεβαιωτικού μετά από ζημιά από τον παρακολουθούντα νηογνώμονα, του επετράπη.

Το πλοίο απέπλευσε την 22:30 αντί της προγραμματισμένης 20:45, με 285 επιβάτες, 56 Ι.Χ., 3 Δ/Κ και 1 Φ/Γ, ενώ από το περιστατικό δεν αναφέρθηκε τραυματισμός.

ΠΗΓΗ: e-nautilia.gr

Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Εξαιρετικής πολιτικής σημασίας είναι τα στοιχεία για την πορεία του δημόσιου χρέους που δόθηκαν στη δημοσιότητα την Παρασκευή 17 Αυγούστου από τον Οργανισμό Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, με αφορμή την έκδοση του δελτίου του υπ. αρ. 90, μηνός Ιουνίου 2018.

Με βάση λοιπόν τα δικά του δεδομένα, το χρέος της κεντρικής διοίκησης στις 30 Ιουνίου 2018 έφτασε τα 345,38 δισ. ευρώ, από 343,74 δισ. ευρώ στις 31 Μαρτίου, μόλις δηλαδή τρεις μήνες πριν. Προς αποφυγή παρανοήσεων να υπογραμμίσουμε ότι το χρέος της κεντρικής διοίκησης διαφέρει από το χρέος της γενικής κυβέρνησης, το οποίο κυρίως εξετάζουμε, καθώς στο χρέος της γενικής κυβέρνησης συνυπολογίζουμε πέραν του χρέους της κεντρικής διοίκησης, που είναι και η βασική του συνιστώσα, τα εξής: το ενδοκυβερνητικό χρέος, το χρέος των ΔΕΚΟ, των Νομικών Προσώπων, των ΟΤΑ και των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης (ΟΚΑ). Για να φανεί η διαφορά να αναφέρουμε ότι στις 31 Δεκεμβρίου 2017 όταν το χρέος της γενικής κυβέρνησης ήταν 317,4 δισ. ευρώ (ή 178,6% του ΑΕΠ) το χρέος της κεντρικής διοίκησης ήταν 328,70 δισ. ευρώ (με βάση το τριμηναίο δελτίο του ΟΔΔΗΧ, υπ. αρ. 89).

Τι είναι όμως αυτό που άλλαξε δραματικά από τις 31/12/2017 μέχρι σήμερα και το χρέος της κεντρικής διοίκησης αυξήθηκε από 328,70 δισ. σε 345,38 δισ. ευρώ, δηλαδή κατά 16,68 δισ. ευρώ; Κι αυτό μάλιστα μόνο μέσα σε έξι μήνες!!!

Μια προσεκτική ματιά στις επιμέρους κατηγορίες χρέους της κεντρικής διοίκησης αποκαλύπτει ότι: το πρώτο τρίμηνο του έτους τα «ομόλογα εκδοθέντα στην αγορά εσωτερικού» αυξήθηκαν από 48,68 δισ. ευρώ στις 31/12/2017 σε 51,68 δισ. ευρώ στις 31 Μαρτίου και τα «βραχυχρόνια δάνεια (repos)» την ίδια χρονική περίοδο αυξήθηκαν από 14,93 δισ. ευρώ σε 22,50  δισ. Το δεύτερο τρίμηνο, τα «ομόλογα εκδοθέντα στην αγορά εσωτερικού» αυξήθηκαν οριακά κατά 2 εκ., οι «βραχυπρόθεσμοι τίτλοι» από 14,33 δισ. αυξήθηκαν σε 14,70 δισ. και τα «βραχυπρόθεσμα δάνεια (repos)» αυξήθηκαν από 22,5 δισ. σε 23,45 δισ. Μεθερμηνευόμενες οι τρεις παραπάνω κατηγορίες δανεισμού σημαίνουν ότι η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει έναν παράλληλο δίαυλο δανεισμού, πέραν του μηχανισμού στήριξης και των εκδόσεων ομολόγων με την επισφαλή έξοδο στις αγορές, ο οποίος φυσικά και είναι εν γνώσει των δανειστών. Καθόλου τυχαίες δεν είναι οι δηκτικές αναφορές στο εν λόγω άτυπο κανάλι δανεισμού από το ΔΝΤ με αφορμή την τελευταία του έκθεση, στο πλαίσιο της τακτικής επιθεώρησης του άρθρου 4.

Η αύξηση του δημόσιο χρέους ωστόσο, γιατί περί αυτού τελικά μιλάμε έστω κι αν συντελείται ανεπίσημα, συνεπάγεται τρία πολύ σημαντικά πολιτικά συμπεράσματα.

Πρώτο, τα δημοσιονομικά πλεονάσματα που εμφανίζει η κυβέρνηση στο πλαίσιο της υποχρέωσης που ανέλαβε έναντι του Γιούρογκρουπ για πλεονάσματα ύψους 3,5% ως το 2022 και 2,2% του ΑΕΠ μέχρι το 2060, είναι «πέτσινα». Το νέο χρέος που δημιουργεί ξεπερνάει σε αξία τα πλεονάσματα που εμφανίζει! Προς επιβεβαίωση σοβαρών, συντηρητικών οικονομολόγων ότι δεν είναι δυνατό μια οικονομία να εμφανίζει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα δημοσιονομικά πλεονάσματα, η αύξηση του δανεισμού μέσω ρέπος δείχνει ότι αναλαμβάνονται δανειακές υποχρεώσεις βραχυπρόθεσμου μάλιστα χαρακτήρα που βαραίνουν δυσανάλογα τα δημόσια οικονομικά.

Δεύτερο, επειδή τα ποσά αυτά πρέπει να αποπληρωθούν αργά ή γρήγορα (μέχρι πότε θα ανακυκλώνεται ένα τόσο μεγάλο χρέος;), αποκαλύπτεται ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ναρκοθετήσει με ένα επιπλέον εκρηκτικό το δρόμο της εξόδου από τα μνημόνια, που εντελώς τυπικά ξεκινάει από την 21η Αυγούστου. Στο βαθμό που ο σεβασμός των δανειακών μας υποχρεώσεων απέναντι στους πιστωτές ακόμη και τις εγχώριες χρεοκοπημένες τράπεζες αναγορεύτηκε σε άρθρο πίστης, η επόμενη κυβέρνηση κάλλιστα μπορεί να επικαλεστεί την αντιμετώπιση της κρίσης βραχυπρόθεσμου χρέους που συσσωρεύτηκε την τελευταία τριετία προκειμένου να νομιμοποιήσει ένα νέο κύμα λιτότητας και περικοπών!

Τρίτο, τα μέτρα διαχείρισης του χρέους που συμφωνήθηκαν μεταξύ της κυβέρνησης και των πιστωτών αποδείχθηκαν, σε τελική ανάλυση, μια …τρύπα στο νερό. Όχι μόνο αναποτελεσματικά αλλά και επιβαρυντικά, στο βαθμό που αποδείχθηκαν λύσεις εμβαλωματικές που ως σκοπό είχαν: να μη θιγούν τα συμφέροντα των πιστωτών από την μια, και από την άλλη το ελληνικό κράτος να συνεχίσει να αποπληρώνει το δημόσιο χρέος, με κάθε τρόπο και κάθε κόστος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο αν κάτι επετεύχθη είναι η διαιώνιση κι όχι η επίλυση της κρίσης χρέους, που πλέον μετατρέπεται σε μόνιμο μοχλό οικονομικής και πολιτικής αστάθειας, κι εκβιασμών των πιστωτών προς τις κυβερνήσεις και των κυβερνήσεων προς το λαό.

Εν κατακλείδι, η κρίση χρέους όχι μόνο είναι εδώ οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά την ψήφιση του πρώτου μνημονίου, αλλά κινδυνεύει να πάρει και πιο οξείες μορφές, στο βαθμό που το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί. Σε αυτό το πλαίσιο, η σημασία της διαγραφής μέρους έστω της ονομαστικής αξίας του δημόσιου χρέους, όπως θεμελιώθηκε από την Επιτροπή Αλήθειας της Βουλής το 2015, επανέρχεται ως μέσο άμυνας για να αποφευχθεί μια νέα κρίση και νέα μέτρα λιτότητας, πέραν των όσων έχουν ήδη ψηφιστεί και θα εφαρμοστούν τους επόμενους μήνες, όπως οι μειώσεις στις συντάξεις. Όλα τα άλλα μέτρα διαχείρισης της κρίσης χρέους (περίοδοι χάριτος, μείωση επιτοκίων, επιμήκυνση αποπληρωμών, «κόφτες χρέους», κ.λπ.) που η κυβέρνηση και οι δανειστές εμφάνιζαν ως σωτηρία, ακόμη και οριστική λύση, αποδείχθηκαν λάδι στη φωτιά…

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Εργαζόταν παρά την προχωρημένη ηλικία του. Δεν άντεξε… Έχασε τη ζωή του στη «μάχη» για το μεροκάματο. O εργαζόμενος άφησε την τελευταία του πνοή την ώρα της δουλειάς σε μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα της Κω, που ανήκει στον όμιλο «Κυπριώτη»

Το Εργατικό Κέντρο Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου, με αφορμή το τραγικό τέλος του εργαζομένου, με ανακοίνωση του, εξέφρασε τη βαθιά θλίψη και τα συλλυπητήρια του για τον θάνατο εργαζόμενου και σε ανακοίνωση του, σημείωσε:

«Ο συνάδελφος έπεσε από σκάλα ,αισθανόμενος αδιαθεσία, με αποτέλεσμα να χτυπήσει και λίγη ώρα αργότερα να καταλήξει στο Νοσοκομείο Κω

Ένας συνάδελφος που παρά την ηλικία του αναγκαζόταν να δουλεύει και να καταπονεί τον οργανισμό του αντί να παίρνει σύνταξή και να ξεκουράζεται.

Για άλλη μια φορά έρχονται στην επιφάνεια η παντελής παράδοση των εργαζομένων στις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας χωρίς μέτρα πρόληψης και προστασίας επαγγελματικού κινδύνου.

Καθημερινά συμβαίνουν μικρά ή μεγάλα «ατυχήματα” ενώ το Κέντρο Πρόληψης Επαγγελματικού Κινδύνου εδρεύει στον Πειραιά και καλύπτει και τα Δωδεκάνησα!!.

Το ΣΕΠΕ Κω που δεν έχει στην ευθύνη του τον έλεγχο για «εργατικά ατυχήματα” καλύπτει το Βόρειο Συγκ/μα με δύο υπάλληλους που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν όχι μόνο λόγω του αριθμού αλλά και του ρόλου,πια, της Επιθεώρησης Εργασίας.

Μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα,όλοι όσοι πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια από τους κυβερνητικές θέσεις και υπόσχονταν την προστασία των εργαζομένων και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας.

Το Εργατικό Κέντρο Β. Συγκροτήματος Δωδεκανήσου απαιτεί τον πλήρη και άμεσο έλεγχο των συνθηκών κάτω από τους οποίους συνέβη το δυστύχημα.

Καλεί τους εργαζόμενους να κάνουν δική τους υπόθεση την προστασία της ζωής τους στους χώρους δουλειάς. Μόνο με τον οργανωμένο και συλλογικό μας αγώνα θα βάλουμε φρένο στα εργοδοτικά εγκλήματα.

Καλεί σωματεία και τους φορείς του νησιού να καταδικάσουν το νέο εργατικό δυστύχημα

Να εντείνουν την πάλη τους για την προστασία της ζωής τους στους χώρους δουλειάς απαιτώντας ουσιαστικά μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας μέσα σε αυτούς.

Kατάργηση όλων των αντι-ασφαλιστικών νόμων που αναγκάζουν την παραμονή στην δουλειά μέχρι τα γεράματα.

Υπεράσπιση, επέκταση των ΒΑΕ με βάση τις νέες απαιτήσεις.

Στελέχωση και ίδρυση των υπηρεσιών στην περιοχή

Καθιέρωση της εργοδοτικής εισφοράς για ασφαλιστική κάλυψη του επαγγελματικού κινδύνου.

Εργατικό έλεγχο – αναβάθμιση της παρέμβασης των συνδικάτων στο σχεδιασμό και εφαρμογή των μέτρων Υγιεινής -Ασφάλειας.”

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γράφει ο Βασίλης Καλαματιανός.

Η άρχουσα τάξη της χώρας και οι ξένοι προστάτες της, ιδιαίτερα μετά τον εμφύλιο, προπαγάνδιζαν με κάθε τρόπο ότι στη Γιάλτα μοιράστηκε ο κόσμος, ότι η Ελλάδα δόθηκε στην Αγγλία. Ο στόχος προφανής: η συκοφάντηση της Σοβιετικής Ένωσης και της ηγεσίας του ΚΚΕ, ο εκφοβισμός και η υποταγή του λαϊκού κινήματος.

Αξιοποιήθηκαν γι’ αυτό τα απομνημονεύματα του Τσώρτσιλ (1964) στα οποία γινόταν αναφορά σε συμφωνία με τον Στάλιν για τα Βαλκάνια τον Οκτώβρη (9-13) του 1944. Αυτό ουδέποτε αποδείχτηκε. Σημειώνουμε ότι ενώ για όλες τις συμφωνίες υπάρχουν πρακτικά, γι’ αυτή δεν υπάρχει τίποτα. Ωστόσο, οι εξελίξεις στην Ελλάδα είχαν προηγηθεί της συγκεκριμένης ημερομηνίας.

Η απαράδεκτη συμφωνία του Λιβάνου ξεκίνησε στις 17 Μάη του 1944 και η ακόμη χειρότερη της Καζέρτας στις 26 Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου. Να σημειωθεί ότι η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ και του ΕΑΜ δεν εφάρμοσε τις γραπτές οδηγίες που υπήρχαν και αναφερόταν σε συγκεκριμένα κατώτερα όρια.

Εκτιμήσεις για όλη την περίοδο 1940-49 έγιναν σε κομματικά όργανα με συμμετοχή των πρωταγωνιστών, καθώς αρκετοί απ’ αυτούς βρίσκονταν στη ζωή και τη δεκαετία του ΄90. Τα συμπεράσματα αυτά αποτυπώνονται στο Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ.

Στην πορεία του χρόνου, μετά το 2000, με την απουσία τώρα των πρωταγωνιστών και την απομάκρυνση στελεχών από τα κομματικά όργανα, με το διωγμό κάθε διαφορετικής γνώμης, το ΚΚΕ έφτασε να έχει συμφωνία σε ποσοστό 96%-98% των μελών του Κόμματος και ομοφωνία στα Συνέδρια και τις Συνδιασκέψεις. Έτσι, στο 19^ο Συνέδριο (2013) αποφάσισε την εκ νέου συγγραφή της Ιστορίας του κόμματος από το 1918 ως το 1949.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΚΕ, τον Ιούνη του 2018 πραγματοποιήθηκε Συνδιάσκεψη για το Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ (1918-1949).

Για την εισήγηση της ΚΕ στην Συνδιάσκεψη έχουν γραφτεί αρκετά, μπορεί και πρέπει να γραφτούν πολύ περισσότερα. Σημειώνω ότι η όλη διαδικασία έγινε «κεκλεισμένων των θυρών». Φοβάται η ηγεσία τον διάλογο, τον δημόσιο διάλογο, για ένα ζήτημα που αφορά την εργατική τάξη, το λαϊκό κίνημα;

Ένα δεύτερο ζήτημα αφορά τις αντιφάσεις (εκτιμήσεις που μένουν ανοιχτές) και πολλές αναφορές για οπορτουνισμό και κινδύνους ενσωμάτωσης. Κίνδυνος σεχταρισμού και απομόνωσης δεν υπάρχει;

Το κύριο, όμως, και φοβερό από μια άποψη είναι ότι, από άλλη αφετηρία, η ηγεσία του ΚΚΕ έμμεσα αλλά με σαφήνεια ρίχνει τις ευθύνες για τα λάθη του δικού μας κόμματος στο ΚΚΣΕ και την Κομμουνιστική Διεθνή. Δεν είναι τώρα το μοίρασμα του κόσμου στη Γιάλτα, που προπαγάνδιζε η αντίδραση, είναι η στρατηγική της ΚΔ. Εκτιμήσεις μακριά από τον χρόνο και την τότε κατάσταση. Όμως, προκειμένου να εκτιμηθεί η πολιτική της ΚΔ, είναι ανάγκη να υπάρξουν απαντήσεις σε ερωτήματα:

• Υπήρχε την δεκαετία του ’30, ιδιαίτερα μετά την άνοδο του Χίτλερ στη Γερμανία, κίνδυνος εξάπλωσης του φασισμού στην Ευρώπη;
• Είναι ο φασισμός απλά ένα σύστημα διακυβέρνησης του καπιταλισμού όπως η Βασιλευομένη, η Προεδρική, η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία ή κάτι εντελώς διαφορετικό, απάνθρωπο, δολοφονικό;
• Αν, όπως εκτιμά η ΚΕ, ο 2^ος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ιμπεριαλιστικός, τότε η Σοβιετική Ένωση και ο Στάλιν διάλεξαν τον έναν ιμπεριαλιστή;
• Δικαιώθηκε ή όχι η πολιτική της ΚΔ που βασική της επιδίωξη ήταν η υπεράσπιση και η ενίσχυσης της Σοβιετικής Ένωσης και η ήττα του φασισμού;
• Στην Ελλάδα αυτή –και μόνο αυτή- η «γραμμή» δεν ήταν που δημιούργησε το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ, το ΚΚΕ των 400.000 μελών;
• Θα υπήρχε Δημοκρατικός Στρατός αν δεν προϋπήρχε το ΕΑΜ και η Εθνική Αντίσταση;

Συνολικά, όλο το κείμενο το διαπερνά η αντίληψη «καμία συνεργασία». Βέβαια, είναι κατανοητό ότι οι συνεργασίες δημιουργούν κινδύνους. Όμως, ο σεχταρισμός, η απομόνωση γεννάει θάνατο.

Το πρόβλημα, επόμενα, είναι η συνεργασία «με ποιον;» ή «με ποιους;», «για ποιο σκοπό;» «πότε;», «πώς θα αναπτυχθεί το κίνημα και ποια η κυρίαρχη δύναμη σ’ αυτό;». Και επειδή η εισήγηση της Συνδιάσκεψης αναφέρεται υποτιμητικά σ’ αυτό που το ΚΚΕ τον Ιούνη του 1945 ονόμασε «Πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας», δίνεται για τους αναγνώστες του Εργατικού Αγώνα, τους νέους κομμουνιστές, τους αριστερούς και προοδευτικούς ανθρώπους κείμενο από το περιοδικό «Εθνική Αντίσταση» που αποτυπώνει το κλίμα της εποχής εκείνης και το Πρόγραμμα της ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ:

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

«Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο στάθηκε η μεγαλύτερη εποποιία στην ιστορία του Έθνους. Κανένα άλλο κίνημα δε συνεπήρε τόσο πλατιά και δε συγκλόνισε τόσο βαθιά το Λαό. Ο λόγος είναι ότι το ΕΑΜικό κίνημα ενσάρκωσε τη φλογερή αγάπη για την εθνική λευτεριά μαζί με τη λαχτάρα ν' αλλάξει πορεία η ιστορία του νεοελληνικού Έθνους. Συνδύασε το διώξιμο του ξένου κατακτητή από την πατρική γη με την εσωτερική δημοκρατική αναγέννηση.

Το Έθνος μεγαλούργησε στα χρόνια της σκλαβιάς, γιατί πήρε το ίδιο στα χέρια του την υπόθεση της Ελληνικής Πατρίδας, παραμερίζοντας, εξουδετερώνοντας και καταπολεμώντας τη χούφτα των μεγιστάνων του πλούτου και της μαύρης αγοράς. Εκείνους που, ξεπουλώντας τον τόπο στους ξένους, μονοπώλησαν την οικονομική ζωή και καταδίκασαν το Λαό στην εξαθλίωση και την καθυστέρηση. Που, συγκεντρωμένοι γύρω από τη μοναρχία, στήριξαν τη μισητή 4η Αυγούστου. Συνεργάστηκαν στα χρόνια της κατοχής με τους φασίστες επιδρομείς Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους. Αισχροκέρδησαν με την πείνα του Λαού και μάζεψαν καινούρια πλούτη, τη στιγμή που ο Λαός πουλούσε ό, τι είχε και δεν είχε. Που θέλουν τώρα με πραξικόπημα, με τη βία και νοθεία να ξαναφέρουν τον εσωτερικό διχασμό, να ξαναζωντανέψουν την 4η Αυγούστου για να εξασφαλίσουνε για πάντα την κυριαρχία τους πάνω στον Ελληνικό Λαό Για ν' ανασάνει, να ζήσει και να προκόψει η Ελλάδα, πρέπει από τον εθνικό οργανισμό να λείψει το καρκίνωμα που λέγεται μονοπωλιακή κυριαρχία, οικονομική και πολιτική, της χούφτας αυτής των εκμεταλλευτών και παρασίτων. Πρέπει στην εξουσία να προωθηθεί ο Λαός. Πρέπει να νικήσει η ΛΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

ΛΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Η Λαϊκή Δημοκρατία είναι εξουσία που ενσαρκώνει τη συμμαχία εργατών, αγροτών, επαγγελματιών, βιοτεχνών, διανοήσεως, μικρών και μεσαίων αστών. Η Λαϊκή Δημοκρατία είναι ένας καινούριος τύπος Δημοκρατίας, όπου καταργείται η πολιτική καταπίεση των εκμεταλλευτών και όπου η εξουσία είναι στα χέρια του Λαού. Στη ΛΔ ο Λαός δεν είναι τυπικά ο φορέας όλων των εξουσιών, αλλά ασκεί άμεσα όλες τις εξουσίες. Η ΛΔ δεν καταργεί την ατομική ιδιοκτησία. Αντίθετα ενθαρρύνει την ατομική πρωτοβουλία και διευκολύνει τους πατριώτες βιομήχανους και εμπόρους, με υποταγή και πειθάρχηση φυσικά της ατομικής δραστηριότητας και του ατομικού συμφέροντος στο συμφέρον του συνόλου. Η ΛΔ εξασφαλίζοντας την ανάπτυξη στο ανώτατο βαθμό της αυτενέργειας και πρωτοβουλίας των λαϊκών στρωμάτων, κινητοποιεί στο έργο της οικονομικής και κοινωνικής αναπλάσεως τους εθελοντικά οργανωμένους στα συνδικάτα, στους συνεταιρισμούς και στις διάφορες άλλες μαζικές οργανώσεις, εργάτες, αγρότες, επαγγελματίες, τεχνικούς, διανοούμενους, νέους και γυναίκες.

Η ΛΔ θα τιμωρήσει παραδειγματικά τους αρχηγούς της εθνοπροδοσίας, συνεργάτες των κατακτητών. Θα ξεκαθαρίσει τον κρατικό μηχανισμό ολόκληρο, τα Σώματα Ασφαλείας και το Στρατό από τους δοσίλογους και φασίστες, στυλοβάτες της 4ης Αυγούστου και συνεργάτες των κατακτητών. Θα εκμηδενίσει όλες τις φασιστικές επιβιώσεις. Θα στέκεται άγρυπνος φρουρός εναντίον των υπονομευτών της Λαϊκής κυριαρχίας. Θ’ αναδιοργανώσει τη Διοίκηση και τη Δικαιοσύνη πάνω σε δημοκρατικές αρχές, για να μην είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν για αντιδημοκρατικούς, αντιλαϊκούς σκοπούς.

Ο Στρατός της ΛΔ θα'ναι Στρατός βγαλμένος από το Λαό και δεμένος με το Λαό, με στελέχη δημοκρατικά, ηθικά, μορφωμένα, τεχνικά καταρτισμένα. Ικανός να υπερασπίζει την εθνική τιμή, την ανεξαρτησία και ακεραιότητα της Ελλάδας, φρουρός των λαϊκών ελευθεριών και κατακτήσεων. Η ΛΔ θα συγκροτήσει νέα Σώματα Ασφαλείας που δε θα θυμίζουν σε τίποτα τη Χωροφυλακή και την Ειδική, τους τυράννους, βασανιστές και δήμιους του Λαού.

Η λαοκρατική θεμελίωση της Πολιτείας θα στηριχθεί σε μια πραγματική αυτοδιοίκηση και στη Λαϊκή Δικαιοσύνη. Η αυτοδιοίκηση αναπτύσσει την πρωτοβουλία στα πλατύτατα λαϊκά στρώματα και τα διαπαιδαγωγεί στην εξάσκηση της εξουσίας. Ο θεσμός της Λαϊκής Δικαιοσύνης με λαϊκούς δικαστές που θα βοηθούνται από ειδικούς νομικούς, θα εξασφαλίσει, μ’ έναν απλό μηχανισμό διαδικασίας, απονομή δωρεάν ουσιαστικού δικαίου εξυπηρετικού για τα συμφέροντα του Λαού, με δημοκρατικές λύσεις σ’ όλα τα προβλήματα του ιδιωτικού και δημόσιου βίου.

Η ΛΔ εξασφαλίζει σ’ όλους τους Έλληνες την ελευθερία του λόγου, του Τύπου, της συγκεντρώσεως και διαδηλώσεως, της οργανώσεως. Θέτει στη διάθεση του Λαού όλα τα μέσα για την άσκηση των ελευθεριών αυτών. Αναγνωρίζει στις μειονότητες πλήρη ισοτιμία.

Η ΛΔ θα εξασφαλίσει πλήρη ελευθερία θρησκευτικής συνειδήσεως και λατρείας. Σεβασμό των θρησκευτικών πεποιθήσεων των πολιτών. Αναδιοργάνωση και εξυγίανση της Εκκλησίας. Εξύψωση πνευματική και υλική του εφημεριακού κλήρου.

Η ΛΔ αναγνωρίζει στις γυναίκες τα ίδια πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα με τον άνδρα και το δικαίωμα της ψήφου σ’ όλους από 18 χρονών και πάνω, άνδρες και γυναίκες. Στη ΛΔ καθιερώνεται το ανακλητό των αντιπροσώπων του Λαού βουλευτών και μελών της αυτοδιοικήσεως.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ - ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Η ΛΔ παίρνει μέτρα για την αφαίρεση της οικονομικής δυνάμεως της χρηματιστικής πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, για την απαλλαγή της χώρας απ’ την ξενική εξάρτηση, για την εξασφάλιση των προϋποθέσεων της δημιουργίας γερής οικονομίας, στηριγμένης στις εσωτερικές πηγές και δυνατότητες.

Τα σπουδαιότερα από τα μέτρα αυτά είναι:

- Όλα τα εξωτερικά χρέη και ο ΔΟΕ θα καταργηθούν. Τα μονοπώλια περνούν στο ελληνικό κράτος. Καταργούνται όλα τα προνόμια των ξένων εταιρειών.

- Οι περιουσίες των δοσίλογων και μεγαλομαυραγοριτών, καθώς και εκείνων που πλούτισαν αθέμιτα και παράνομα στην εποχή της 4^ης Αυγούστου, δημεύονται υπέρ του λαού.

- Εθνικοποιούνται οι τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες, οι μεγάλες μεταφορές, ορισμένες βασικές βιομηχανίες πρωταρχικής εθνικής σημασίας (πολεμική βιομηχανία, μεγάλα ναυπηγεία, μεγάλη χημική βιομηχανία και λιπάσματα, μεγάλες βιομηχανίες ηλεκτρισμού κλπ.). Καθιερώνεται έλεγχος του Λαϊκού Κράτους, με συμμετοχή των εργατών σ’ όλες τις άλλες μεγάλες βιομηχανίες.

- Προοδευτική φορολογία στο κεφάλαιο.

- Το εξωτερικό εμπόριο μπαίνει κάτω από τον έλεγχο του κράτους.

- Το κάλυμμά μας σε χρυσό θα χρησιμεύσει στην όλη οικονομική εσωτερική ανασύνταξη, με τις επανορθώσεις που δικαιούται η Ελλάδα και την επαρκή οικονομική ενίσχυση από το εξωτερικό, με όρους συμφέροντες για τον ελληνικό λαό.

Η όλη οικονομική δραστηριότητα θα προσανατολιστεί όχι μόνο στην αποκατάσταση της καταστραμμένης οικονομίας και των συγκοινωνιών, αλλά και στη σχεδιασμένη ανάπτυξη των παραγωγικών μας δυνάμεων (ηλεκτρισμός, μεταλλουργία, σιδηρουργία, παραγωγή μηχανημάτων, βιομηχανία για την εθνική μας άμυνα, για είδη καταναλώσεως, συγκοινωνία ξηράς - θαλάσσης - αέρα), στη δημιουργία βαριάς βιομηχανίας, ικανής να εφοδιάσει με σύγχρονα τεχνικά μέσα την αγροτική οικονομία. Η δημιουργία βαριάς βιομηχανίας, με την εκμετάλλευση των σιδηρομεταλλευμάτων και του άλλου ορυκτού πλούτου του τόπου, σε συνδυασμό με τη χρησιμοποίηση των υδατοπτώσεων, θα μπορέσει ν' αλλάξει τέλεια την οικονομική φυσιογνωμία της Ελλάδας.

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Μονάχα πάνω σε μια υγιή αγροτική οικονομία μπορεί να δημιουργηθεί μια πλατιά εσωτερική αγορά, προϋπόθεση για ν’ αναπτυχθεί η ντόπια βιομηχανία και η λαϊκή ευημερία. Όλα τα τσιφλίκια, ιδιωτικά, δημόσια και μοναστηριακά, κάθε μεγάλη έκταση γης που δεν ανήκει στον καλλιεργητή της, απαλλοτριώνεται και μοιράζονται στους ακτήμονες και στους αγρότες με ανεπαρκή κλήρο και στους νέους, είτε απόχτησαν είτε όχι, ξεχωριστή οικογένεια.

Τα δάση θα δοθούν στις κοινότητες. Το ίδιο και τα λιβάδια προς όφελος της ολότητας και για την αποκατάσταση των κτηνοτροφών.

Η φορολογία εφαρμόζεται προοδευτικά.

Αγροτικό εισόδημα ίσο με ένα κατώτατο όριο συντηρήσεως απαλλάσσεται ολότελα από τη φορολογία. Καταργείται η προσωποκράτηση για χρέη. Η δεκάτη, τα διόδια, διαπύλια τέλη κι όλες οι μεσαιωνικές επιβαρύνσεις καταργούνται.

Μια συστηματική ενίσχυση σε μακροπρόθεσμα δάνεια, που θα δίνονται με ελάχιστο τόκο, θα βοηθήσει τους γεωργούς και κτηνοτρόφους να γλιτώσουν από την τοκογλυφία, ν’ αποχτήσουν μηχανήματα, άλογο, αγελάδα, λιπάσματα, ό,τι τους χρειάζεται να δουλέψουν το χωράφι τους και να βελτιώσουν το νοικοκυριό και την παραγωγή τους.

Θα καταργηθούν όλοι εκμεταλλευτικοί και παρασιτικοί οργανισμοί, ΑΣΟ, ΚΥΔΕΠ, κλπ., και τη συγκέντρωση, βιομηχανική επεξεργασία και διάθεση των αγροτικών προϊόντων θα αναλάβουν οι γενικού τύπου συνεταιρισμοί των χωρικών, που θα χρηματοδοτηθούν και θα ενισχυθούν ολόπλευρα από το κράτος και θ’ αποτελέσουν βασικό μοχλό της οικονομικοκοινωνικής αναγεννήσεως του τόπου. Το κράτος θα φροντίσει να εξασφαλίσει μια λογική αναλογία τιμών γεωργικών και βιομηχανικών προϊόντων, ώστε ο αγρότης να μη ληστεύεται από το βιομηχανικό και εμπορικό κεφάλαιο.

Με βάση μελετημένο πανελλαδικό σχέδιο θα γίνουν παραγωγικά έργα, αρδευτικά, αποξηραντικά, συγκοινωνιακά, εξυγιάνσεως και πολιτισμού.

Ο χωρικός θα γίνει νοικοκύρης πραγματικός στο χωράφι του και στο προϊόν του. Όχι μόνο τα έξοδά του θα βγάζει, μα χρόνο με χρόνο θα βελτιώνει και θ ’ αναπτύσσει το νοικοκυριό και την παραγωγή του.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΛΑΪΚΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ

Με την πραγματοποίηση των πιο πάνω ριζικών μεταρρυθμίσεων και αλλαγών θα είναι δυνατή η σταθερή άνοδος, οικονομική, πνευματική, εκπολιτιστική, των λαϊκών μαζών.

0 Έλληνας εργάτης και υπάλληλος (δημόσιος, ιδιωτικός, τραπεζικός) θα δουλεύουν 8, 7, 6 ώρες, ανάλογα με τους ειδικούς όρους της δουλειάς τους. Θα καθιερωθεί εβδομάδα των 40 ωρών. Θα παίρνουν μεροκάματο και μισθό που να τους εξασφαλίζει μια ανθρώπινη και πολιτισμένη ζωή. Θα καθοριστεί κατώτατο όριο στα μεροκάματα και στους μισθούς. Θά’ναι εξασφαλισμένοι όλοι οι μισθωτοί με υποχρεωτική ασφάλεια σε βάρος των εργοδοτών, από ανεργία, αρρώστια, δυστυχήματα, αναπηρία, ανικανότητα εργασίας, γηρατειά. Θά’χουν δικαίωμα να οργανώνονται λεύτερα και να παλεύουν για τα συμφέροντά τους. Οι σχέσεις τους με τους εργοδότες θα κανονίζονται απ’ τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Ο αγρότης, νοικοκύρης στο χτήμα του και στον κόπο του, με υποχρεωτική ασφάλιση της παραγωγής και των ζώων του από κάθε κίνδυνο, θα πάψει να φυτοζωεί. Οι κοινωνικές ασφαλίσεις θ’ απλώσουν την ευεργετική τους επίδραση και στα χωριά. Η λαϊκή εξουσία, κεντρική και αυτοδιοίκηση, θα του εξασφαλίσει τα μέσα της βελτιώσεως της οικτρής σημερινής υγιεινής του καταστάσεως. Θα του δώσει όλες τις δυνατότητες της ανυψώσεώς του, οικονομικά, πνευματικά, εκπολιτιστικά.

Με την ίδια στοργή, η Λαϊκή Δημοκρατία, θα αποβλέπει στα λαϊκά στρώματα των πόλεων, επαγγελματίες, βιοτέχνες, διανοούμενους. Η χρησιμότητά τους στην παραγωγική προσπάθεια είναι αναμφισβήτητη. Γϊ’ αυτό και θά’χουν κάθε υποστήριξη στη δουλειά τους, στην οργάνωσή τους σε συνεταιρισμούς παραγωγής και καταναλώσεως, στην εξασφάλιση φτηνών πιστώσεων, στα ζητήματα του ενοικιοστασίου και της φορολογίας. Οι τεχνικοί, γιατροί, δικηγόροι και λοιποί διανοούμενοι θα θέσουν τις γνώσεις τους και τις δυνάμεις τους στην υπηρεσία του λαού, και θά’χουνε ολόπλευρη την υποστήριξη της Λαϊκής Δημοκρατίας για την υλική, επιστημονική κι επαγγελματική ανύψωσή τους. Η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας θα ρυθμίσει σύμφωνα με το συμφέρον των εργαζομένων της πόλης και του χωριού το ζήτημα των σπιτιών, χωραφιών κλπ. που πουλήθηκαν στα χρόνια της κατοχής, όταν η πείνα και η δυστυχία έδερναν το λαό και οργίαζε η μαύρη αγορά.

Η γυναίκα και το παιδί θα προστατευθούν. Άδειες πριν και μετά τη γέννα στην εργαζόμενη μητέρα, μέτρα και πρόνοια του κράτους θα δώσουνε τη δυνατότητα στην Ελληνίδα να γεννά και ν' ανατρέφει το παιδί της δίχως τη σημερινή αγωνία. Η γυναίκα θα παίρνει για ίση δουλειά ίσο μεροκάματο και μισθό με τον άνδρα. Θ’ απαλλαχθεί, όπως και οι νέοι, από βαριές κι ανθυγιεινές δουλειές.

Το Ελληνόπουλο κι η νέα γενιά θα συγκεντρώσουν όλη τη στοργή και τη φροντίδα του Λαϊκού Κράτους και της Κοινωνίας, για να μπορούν να μεγαλώνουν, να μορφώνονται, να μαθαίνουν τέχνη, να ψυχαγωγούνται και ν’ ατσαλώνουν το κορμί τους, να γίνουν ελεύθεροι, δημιουργικοί πολίτες της Δημοκρατίας.

Η Λαϊκή Δημοκρατία από τις πρωταρχικές της επιδιώξεις καθορίζει: Την ανοικοδόμηση των καμένων χωριών και πόλεων, σαν το Καρπενήσι, Καλαμπάκα, Καλάβρυτα, Δίστομο, Σέρβια, κλπ., των κατεστραμμένων από τους βομβαρδισμούς σπιτιών στον Πειραιά, Λάρισα, Ηράκλειο, κλπ. Την εξασφάλιση υγιεινής κατοικίας στους εργάτες κι όλους τους εργαζόμενους.

Την εξάλειψη του αίσχους των προσφυγικών παραγκών. Την περίθαλψη, οικονομική ενίσχυση και αποκατάσταση όλων των πολεμοπαθών, των αναπήρων, τραυματιών και θυμάτων του πολέμου, των συνταξιούχων, των γέρων. Ιδιαίτερα ιερή της υποχρέωση η λαϊκή εξουσία θεωρεί την αποκατάσταση και ενίσχυση των αγωνιστών του κινήματος Εθνικής Αντιστάσεως, που αφού προκινδύνευσαν τη ζωή τους στα χρόνια του Εθνικού πολέμου, σήμερα αντιμετωπίζουν όχι μόνο τρομοκρατικό διωγμό, αλλά και ένα συστηματικό οικονομικό αποκλεισμό με σκοπό την οικονομική και ηθική τους εξουθένωση.

Η Λαϊκή Δημοκρατία θα πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη ριζική αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος της υγείας του λαού. Θα οργανώσει την κοινωνική πρόνοια για την πρόληψη της αρρώστιας και τη θεραπεία της. Ιδιαίτερη φροντίδα θα δείξει η Λαϊκή Δημοκρατία για την υγεία του παιδιού. 0 γιατρός, τα φάρμακα, η νοσοκομειακή περίθαλψη θα 'ναι εξασφαλισμένα σ’ όλους τους πολίτες. Σε κάθε συνοικία και χωριό πρέπει να λειτουργεί Λαϊκό Ιατρείο. Στα επαρχιακά αγροτικά κέντρα θα ιδρυθούν νοσοκομεία, με χειρουργικά και μαιευτικά τμήματα.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η παιδεία θα γίνει λαϊκή, προσαρμοσμένη απόλυτα στις πραγματικές υλικές και πνευματικές ανάγκες του λαού. Θα γίνει προσιτή σ’ όλο το λαό και θα πάψει να είναι κτήμα μόνο των πλουσίων. Η δημοτική γλώσσα, όργανο γλωσσικό σ’ όλους τους βαθμούς της Παιδείας. Η δημοτική παιδεία θα 'ναι δωρεάν και υποχρεωτική για όλα τα Ελληνόπουλα. Εξαιρετική σημασία θα δοθεί στην ανάπτυξη της επαγγελματικής μορφώσεως. Τις μορφές και τους τύπους της μέσης και ανώτερης παιδείας θα καθορίσουνε οι ποικίλες ανάγκες του τόπου για την επιστημονική εκμετάλλευση όλων των πλουτοπαραγωγικών δυνάμεων και για το ανέβασμα του πνευματικού επιπέδου του εργαζόμενου λαού.

Ανώτατη πανεπιστημιακή και παιδαγωγική κατάρτιση των δασκάλων σ’ όλους τους βαθμούς της παιδείας. Παροχή των μέσων για επιστημονική μόρφωση (υποτροφίες κλπ.) για όλους όσοι δείχνουν διάθεση και ικανότητες για ανώτερη μόρφωση. Σχολεία πολλά, άνετα, υγιεινά ως και το τελευταίο χωριό.

Το αίσχος του αναλφαβητισμού θα λείψει με μια πανεθνική εξόρμηση.

Λογοτεχνία, θέατρο, κινηματογράφος, ραδιόφωνο, μουσική, χορός, ζωγραφική κι όλες οι καλές τέχνες θα τεθούν στη διάθεση του λαού και θα αναζωογονηθούν από το λαό.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΑ

Η Ελλάδα, γεωγραφικά και οικονομικοπολιτικά, χώρα βαλκανική μα και μεσογειακή, πρέπει να είναι παράγοντας εναρμονισμού και ισορροπίας των συμφερόντων των Μεγάλων μας Συμμάχων κι όχι πεδίο διασυμμαχικών ανταγωνισμών. Επιτακτική εθνική ανάγκη επιβάλλει άσκηση εξωτερικής πολιτικής πραγματικά ελληνικής, απαλλαγμένης από κάθε είδους ξενική εξάρτηση και επιρροή. Αυτό απαιτεί ισότιμη κατανόηση και συνεργασία με την Αγγλία και με τη Σοβιετική Ένωση, φιλία με όλους τους Μεγάλους Συμμάχους, Αγγλία, Σοβιετική Ένωση, Ενωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Γαλλική Δημοκρατία.

Η ΛΔ, χαράζοντας πάνω σ’ αυτή τη βάση την εξωτερική της πολιτική, θ’ αποκαταστήσει στενές σχέσεις φιλίας, ειρηνικής δημιουργικής συνεργασίας μ' όλους τους βαλκανικούς λαούς.

Αποκρούοντας αποφασιστικά κάθε τυχοδιωκτική και καταστρεπτική για τη χώρα βίαιη εδαφική αλλαγή, θα επιδιώξει τη λύση με πνεύμα αμοιβαίας κατανοήσεως όλων των ενδοβαλκανικών διαφορών. Την ικανοποίηση με ειρηνικά δημοκρατικά μέσα και σε συμφωνία με όλους τους Μεγάλους μας Συμμάχους των στη-ριγμένων στις διακηρυγμένες αρχές του συμμαχικού πολέμου δικαίων διεκδικήσεων της Ελλάδας πάνω στα Δωδεκάνησα, Β. Ήπειρο, Κύπρο, Α. Θράκη. Την κατοχύρωση της ασφάλειας των προς Βουλγαρίαν συνόρων. Επανορθώσεις και οικονομική ενίσχυση.

Η ΛΔ θα πάρει όλα τα μέτρα για την κατοχύρωση της ακεραιότητας και ανεξαρτησίας της Χώρας.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ

Το πρόγραμμα αυτό αποτελεί το «πιστεύω» του Πολιτικού Συνασπισμού των Κομμάτων του ΕΑΜ. Εκφράζει τα συμφέροντα των εργατών, αγροτών, υπαλλήλων, βιοτεχνών, μικρών και μεσαίων αστών. Ενσαρκώνει τους πόθους όλων των ελληνικών πατριωτών. Η πραγματοποίησή του αποτελεί ζήτημα ζωτικής ανάγκης για την Ελλάδα. Η εφαρμογή του προϋποθέτει συσπείρωση όλων των λαϊκών δημοκρατικών δυνάμεων.

Για να υπερνικηθεί η πολύμορφη αντίδραση του παλαιού κόσμου ενάντια στη λαϊκοδημοκρατική αναγέννηση της Ελλάδας, χρειάζεται ο εργάτης και ο αγρότης, ο επαγγελματίας και βιοτέχνης, ο τεχνικός και διανοούμενος, να πάρουν στα χέρια τους την υπόθεση της πραγματώσεως του προγράμματος αυτού. Χρειάζεται πραγματική επιστράτευση όλων των υλικών, πνευματικών και ψυχικών εφοδίων του Λαού. Άμα γίνει αυτό, καμιά δύναμη δε θα μπορέσει ν’ ανακόψει τη θριαμβευτική πορεία προς την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας του Λαού, που αποκάλυψε τις αστείρευτες ζωτικές του δυνάμεις στη σκληρή δοκιμασία του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο Πολιτικός Συνασπισμός των Κομμάτων του ΕΑΜ είναι έτοιμος να συνεργασθεί με κάθε κόμμα και οργάνωση, που στις βασικές γραμμές συμφωνούν με το πρόγραμμα αυτό.        

Ενωμένες όλες οι λαϊκές δημοκρατικές δυνάμεις στην εκλογική μάχη για τη Συντακτική Εθνοσυνέλευση, θα συντρίψουν την πολυκέφαλη αντίδραση. Θα βάλουν οριστικό τέρμα στην εποχή του εσωτερικού διχασμού και των ανωμαλιών, των αναστατώσεων, των κινημάτων, των πραξικοπημάτων και των δικτατοριών. Θ’ ανοίξουν το δρόμο της ομαλής φυσιολογικής εξελίξεως της πολιτικής ζωής του τόπου. Το δρόμο για τη δημοκρατική αναδημιουργία της Ελλάδας.

Αθήνα, 23/7/1945

Η ΚΕ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΑΜ

Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας: Γ. ΣΙΑΝΤΟΣ, Δ. ΠΑΡΤΣΑΛΙΔΗΣ,

Για το Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας: Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Γ. ΘΑΝΑΣΕΚΟΣ

Για το Δημοκρατικό Ριζοσπαστικό Κόμμα: MIX. ΚΥΡΙΑΚΟΣ, ΑΛΚ. ΔΟΥΛΗΣ

Για το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας: I. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ, Γ. ΓΕΩΡΓΑΛΑΣ

Για τη Δημοκρατική Ένωση: ΣΤ. ΚΡΗΤΙΚΑΣ, Μ. ΠΡΩΙΜΑΚΗΣ»

Αναδημοσιεύεται από τον 6ο τόμο των Επίσημων Κειμένων του ΚΚΕ, σελ. 388. 

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Οι θάνατοι από εγκεφαλικά εμφανίζουν γενικά μείωση διαχρονικά στην Ευρώπη, όμως σε μερικές χώρες τα τελευταία χρόνια υπάρχει στασιμότητα ή αύξηση - και η Ελλάδα είναι ανάμεσα σε αυτές, καθώς στη χώρα μας παρατηρείται αύξηση τόσο των θανατηφόρων ισχαιμικών όσο και των αιμορραγικών εγκεφαλικών, ιδίως στους άνδρες, σύμφωνα με μια νέα ευρωπαϊκή επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, σύμφωνα με το ΑΠΕ, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή επιδημιολογίας του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μπαθ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό European Heart Journal της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, ανέλυσαν στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τα οποία αφορούσαν εγκεφαλικά κατά την περίοδο 1980-2016. Τα εγκεφαλικά είναι η δεύτερη αιτία θανάτου στην Ευρώπη μετά την καρδιοπάθεια, ευθυνόμενα για το 9% περίπου των θανάτων των ανδρών και το 12% των γυναικών κάθε χρόνο. Σε 33 χώρες -και στην Ελλάδα- καταγράφεται σημαντική μείωση μεταξύ 1980-2016 στη θνησιμότητα και των δύο φύλων τόσο από ισχαιμικό όσο και από αιμορραγικό εγκεφαλικό.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι το ποσοστό των θανάτων λόγω εγκεφαλικού είναι μεγαλύτερο στις γυναίκες. Όμως στην πραγματικότητα η θνησιμότητα από εγκεφαλικά (αν ληφθούν υπόψη οι διαφορές του μεγέθους πληθυσμού ανάμεσα στα δύο φύλα και οι διαφορές στην ηλικιακή κατανομή των δύο φύλων) είναι μεγαλύτερη στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες σε όλες τις χώρες. Τα λιγότερα θανατηφόρα εγκεφαλικά στην Ευρώπη στους άνδρες συμβαίνουν στη Γαλλία (49 ανά 100.000 κατοίκους) και τα περισσότερα στη Βουλγαρία (391 ανά 100.000). Στις γυναίκες η Γαλλία έχει πάλι τα λιγότερα θανατηφόρα (41 ανά 100.000), ενώ η Ελλάδα έχει τα περισσότερα στη Δυτική Ευρώπη (112 ανά 100.000) και η Βουλγαρία τα περισσότερα σε δυτική, κεντρική και ανατολική Ευρώπη (301 ανά 100.000).

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις επτά ευρωπαϊκές χώρες όπου η μείωση της θνησιμότητας από εγκεφαλικά στους άνδρες εμφανίζει μικρότερη βελτίωση τα τελευταία χρόνια σε σχέση με το απώτερο παρελθόν.

Σύμφωνα με την μελέτη, τα πιο πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει σημαντική αύξηση θανατηφόρων ισχαιμικών και αιμορραγικών εγκεφαλικών στους άνδρες στην Ελλάδα, καθώς επίσης ισχαιμικών (αλλά όχι αιμορραγικών) εγκεφαλικών στις γυναίκες. Επίσης στη χώρα μας σημειώνεται ακόμη πιο μεγάλη αύξηση των περιστατικών υπο-αραχνοειδούς (ενδοκρανιακής) αιμορραγίας, όπου η αιμορραγία συμβαίνει όχι στον ίδιο τον εγκέφαλο, αλλά μεταξύ εγκεφάλου και της περιβάλλουσας μεμβράνης.

Αναλυτικότερα, όσον αφορά τα κάθε είδους θανατηφόρα περιστατικά λόγω αγγειακών εγκεφαλικών νόσων (ισχαιμικά-αιμορραγικά-υποαραχνοειδή κ.α.), στην Ελλάδα μεταξύ 1980-2012 η μέση ετήσια θνησιμότητα ήταν 203 θάνατοι ανά 100.000 στους άνδρες και 136 ανά 100.000 γυναίκες. Η μέση ετήσια μείωση των θανάτων μεταξύ 1980-2016 ήταν 2,7% στους άνδρες και 3% στις γυναίκες.

Όμως, από την άλλη, τα τελευταία χρόνια η κατάσταση στην Ελλάδα εμφανίζει επιδείνωση. Οι θάνατοι από ισχαιμικά εγκεφαλικά στους άνδρες εμφάνισαν μέση ετήσια μείωση 10,7% μεταξύ 1980-1992 και 21,9% μεταξύ 1992-2002, αλλά την περίοδο 2011-2015 υπήρξε ετήσια αύξηση 37,4%. Στις γυναίκες υπήρχε ετήσια μείωση 10,9% στα θανατηφόρα ισχαιμικά εγκεφαλικά μεταξύ 1980-1992, αλλά αύξηση 20% μεταξύ 2010-2015.

Οι θάνατοι από αιμορραγικά εγκεφαλικά στους άνδρες στη χώρα μας μειώνονταν με ετήσιο ρυθμό 7,8% την περίοδο 1980-89 και 8,6% μεταξύ 1992-1995, αλλά μεταξύ 2005-2010 αυξήθηκαν με ρυθμό 3,8% και μεταξύ 2010-2015 η ετήσια αύξηση έφθασε το 6%. Αντίστοιχα στις γυναίκες, η ετήσια μείωση 9,5% κατά την περίοδο 1980-89 υποχώρησε μόλις στο -0,3% κατά την περίοδο 1995-2015.

Πιο έντονη είναι η διαφορά στην Ελλάδα στα περιστατικά υπο-αραχνοειδούς (ενδοκρανιακής) αιμορραγίας. Ενώ μεταξύ 2003-2008 μειώνονταν τα θανατηφόρα περιστατικά στους άνδρες με ετήσιο ρυθμό 34,3%, μεταξύ 2008-2015 αυξήθηκαν με ρυθμό 40,7%. Στις Ελληνίδες η ετήσια μείωση 1,1% την περίοδο 2000-2004 μετατράπηκε σε αύξηση 41,2% την περίοδο 2008-2015.

Η ανάπτυξη καλύτερων φαρμάκων, η βελτίωση των χειρουργικών τεχνικών και η καλύτερη πρόληψη (διακοπή καπνίσματος, αποφυγή αλκοόλ, υγιεινή διατροφή, σωματική άσκηση) έχουν βοηθήσει να μειωθούν τα εγκεφαλικά, ιδίως τα θανατηφόρα, σε πολλές χώρες. Από την άλλη, η αυξανόμενη παχυσαρκία, η επιμονή στο κάπνισμα, ο διαβήτης, η υψηλή χοληστερίνη κ.α. είναι ανάμεσα στους παράγοντες που «φρενάρουν» τη μείωση των εγκεφαλικών σε ορισμένες χώρες (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας).

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr