Νέο μήνυμα στην Αθήνα ότι η παρακολούθηση μετά τις 20 Αυγούστου θα είναι στενή τόσο από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας όσο και από τους άλλους θεσμούς στέλνει ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ, με συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό “Der Spiegel”.

«Η κρίση στο σύνολο της Ευρώπης έχει τελειώσει εδώ και καιρό. Το τέλος του προγράμματος του ESM για την Ελλάδα στις 20 Αυγούστου είναι ο επίλογος. Αλλά η Αθήνα θα παραμείνει υπό στενή σχέση με τον ESM. Με 204 δισ. ευρώ σε δάνεια είμαστε ο μεγαλύτερος δανειστής. Λόγω των μακροπρόθεσμων ωριμάνσεων και των χαμηλών επιτοκίων η Ελλάδα γλιτώνει κάθε χρόνο περίπου 12 δισ. ευρώ από τις ανάγκες εξυπηρέτησης χρέους. Για τους λόγους αυτού μετά το τέλος του προγράμματος η Ελλάδα θα είναι υπό στενότερη παρακολούθηση σε σχέση με τα άλλα κράτη που βρέθηκαν σε πρόγραμμα, τόσο από τον ESM όσο και από τους άλλους θεσμούς» ξεκαθαρίζει ο Ρέγκλινγκ έξι ημέρες πριν την 20ή Αυγούστου, την ημερομηνία κατά την οποία η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι βγαίνουμε από τα Μνημόνια.

Στη συνέντευξή του, ονοματίζει ως βασικούς λόγους έναρξης της κρίσης στην Ελλάδα τη μεγαλύτερη αύξηση των μισθών σε σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας, την αδύναμη δημόσια διοίκηση, την απουσία εφαρμογής των νόμων, την αργή απονομή δικαιοσύνης και την απουσία κτηματολογίου. «Όταν, δε, το 2009 αποδείχθηκε ότι η Αθήνα είχε πειράξει τα δημοσιονομικά της, τότε οι επενδυτές απέσυραν την εμπιστοσύνη τους. Η Ελλάδα έχασε την πρόσβαση στις αγορές και ζήτησε δάνεια διάσωσης» συμπληρώνει.

Ο επικεφαλής του ESM κάνει και την αυτοκριτική του λέγοντας ότι «θα ήταν αυθάδεια να πούμε ότι τα κάναμε όλα καλά στην Ελλάδα». «Αν συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις, τότε η Ελλάδα βρίσκεται στο σωστό δρόμο», προσθέτει. Όσο για το τι διδάγματα πήρε ο ίδιος, ο Κλάους Ρέγκλινγκ εκφράζει τον «απίστευτο σεβασμό» του στους Έλληνες που δέχθηκαν «επίπονες προσαρμογές». «Μισθοί και συντάξεις μειώθηκαν έως και κατά 30%. Μειώθηκε και ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων. Μακάρι οι θυσίες αυτές να είχαν αναγνωριστεί περισσότερο απο τη Γερμανία. Οι περικοπές αυτές ήταν απαραίτητες για να αποκατασταθούν τα δημοσιονομικά και η ανταγωνιστικότητα. Οι Έλληνες τις αποδέχθηκαν γιατί ήθελαν να παραμείνουν στο ευρώ», καταλήγει ο επικεφαλής του ESM.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

του Σπύρου Κότσια

Ενεοί παρακολουθούμε το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσαν οι πυρκαγιές που έπληξαν  την Ανατολική και Δυτική Αττική και πιο πρόσφατα την Εύβοια. Η χώρα μας για μία ακόμη φορά θρηνεί τόσα πολλά θύματα μεταξύ των οποίων και μικρά παιδιά, ενώ οι ζημίες στις περιουσίες των κατοίκων είναι ανυπολόγιστες. 

Αυτό που συνέβη, ιδιαίτερα στην περιοχή της Ραφήνας, στο Μάτι, στο Νέο Βουτσά και στο Πικέρμι, χαρακτηρίζεται από όλους τους ειδικούς ως πρωτόγνωρο καιρικό φαινόμενο, το οποίο οι εμπλεκόμενοι με την Πολιτική Προστασία φορείς προσπάθησαν να το αντιμετωπίσουν με ηρωισμό και αυτοθυσία, χωρίς όμως μεγάλη επιτυχία αν κρίνουμε από το τελικό αποτέλεσμα. 

Οι πολεοδομικές αυθαιρεσίες τόσων χρόνων που διαμόρφωσαν οικισμούς τέρατα κτισμένους πάνω σε ρέματα, με δρόμους στενούς και στις περισσότερες περιπτώσεις αδιέξοδους, με καταπατήσεις και του ελάχιστου δημόσιου χώρου, τις οποίες δυστυχώς ανέχθηκαν τόσο το κράτος όσο και οι φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ήρθε η ώρα να γυρίσουν μπούμερανγκ. Η αφαίρεση της δασοπυρόσβεσης από τους φυσικούς φορείς που είναι τα δασαρχεία και η διάλυση όλου του πλέγματος της πυροπροστασίας που υπήρχε,   φέρουν πολύ μεγάλη ευθύνη για τις καταστροφικές πυρκαγιές με τις εκατόμβες των θυμάτων.

Την κατάσταση επιδείνωσε η εφαρμογή της σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής που μας έχουν επιβάλλει οι τοκογλύφοι της ΕΕ και της Γερμανίας, στο πλαίσιο της οποίας έχουν γίνει σοβαρές περικοπές σε υλικά μέσα και ανθρώπινο δυναμικό, που καθιστούν προβληματική την παρέμβαση στις  περιπτώσεις φυσικών καταστροφών.   Οι πολιτικές των μνημονίων, τις οποίες όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις με συνέπεια εφάρμοσαν από το 2010 για να σώσουν υποτίθεται τη χώρα, εκτός της οικονομικής και ανθρωπιστικής καταστροφής που έχουν προκαλέσει, επιδεινώνουν περιβαλλοντικά προβλήματα των οποίων οι συνέπειες είναι πλέον εμφανείς και στη δική μας χώρα. Η υπερθέρμανση και η ένταση των καιρικών φαινομένων πλήττουν ολοένα και περισσότερες περιοχές της Ελλάδος εντείνοντας τις συνέπειες φυσικών καταστροφών. 

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνουμε  ότι, ο συνωστισμός που παρατηρείται στις παραλίες της Αττικής και άλλων μεγάλων αστικών κέντρων, εξαιτίας της αδυναμίας πολλών συμπολιτών μας να πραγματοποιήσουν, μαζί με τις οικογένειές τους,   ολιγοήμερες έστω διακοπές, συνέβαλε στην αύξηση των θυμάτων της πυρκαγιάς. Στη θέση τη δικιά τους θα μπορούσε να είναι ο καθένας από μας μαζί με τα παιδιά του και αυτό είναι το τραγικότερο όλων στην προκειμένη περίπτωση. 

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην  κριτική τους δεν αναφέρονται στις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν σε αυτήν την ανείπωτη τραγωδία. Δεν κάνουν κουβέντα για τα μνημόνια και τις επιπτώσεις τους στην καθημερινή ζωή των Ελλήνων. Θέτουν στο απυρόβλητο της κριτικής  τους τοκογλύφους και τους οικονομικούς δολοφόνους του Ελληνικού Λαού ενώ  την ίδια στιγμή εξαπολύουν μύδρους εναντίον της κυβέρνησης. 

Την κατηγορούν ότι ευθύνεται    για το ξεχαρβάλωμα του κρατικού μηχανισμού και ξεχνούν ότι αυτοί πρώτοι δέχτηκαν με δουλικό τρόπο να εφαρμόσουν τις πολιτικές που τους επέβαλε η τρόικα και με βάση τις οποίες διέλυσαν κυριολεκτικά το κοινωνικό κράτος και κατέστησαν το δημόσιο ανίκανο να παρέμβει για να εξασφαλίσει στους πολίτες  στοιχειώδη εξυπηρέτηση και ασφάλεια. 

Υπενθυμίζουμε ότι,  στις μνημονιακές  κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά -Βενιζέλου, εξέχων στέλεχος και υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης υπήρξε ο σημερινός αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος δέσμιος των νεοφιλελεύθερων επιλογών του δηλώνει απερίφραστα ότι θα συρρικνώσει  ακόμη περεταίρω το δημόσιο τομέα και θα μειώσει τον αριθμό των εργαζομένων σε αυτόν. Προκειμένου μάλιστα να γίνουν  περισσότερο πιστευτοί στους δανειστές, αυτός και το κόμμα του, μόλις πριν λίγους μήνες αρνήθηκαν να συναινέσουν στην πρόσληψη 343 οδηγών και 1.157 μάχιμων πυροσβεστών εποχικής απασχόλησης.

Όσον αφορά την κυβέρνηση πληρώνει με τον πλέον οδυνηρό τρόπο τα επίχειρα της πολιτικής που τον Αύγουστο του 2015 αποφάσισε να ακολουθήσει. Ο Αλ. Τσίπρας  και το οικονομικό του επιτελείο αν και νόμισαν ότι θα καταφέρουν να κάνουν πράξη το ρητό «και τούτο ποιείν  κα κείνο μη αφιέναι», δυστυχώς αποδείχτηκε μέσα σε λιγότερο από δύο ώρες ότι δεν το μπορούν. Για τρία ολόκληρα χρόνια η κυβέρνηση προσπαθεί να συνταιριάξει την ικανοποίηση των συμφερόντων των δανειστών με την εξυπηρέτηση στοιχειωδών αναγκών του λαού. Δυστυχώς, σε όλες τις περιπτώσεις οι δανειστές βγαίνουν κερδισμένοι, ενώ οι λαϊκές ανάγκες καλούνται να περιμένουν την ικανοποίησή τους σε ευθετότερο χρόνο.

Την ίδια στιγμή η επικοινωνιακή τακτική που ακολουθεί η κυβέρνηση για να διαχειριστεί την τραγωδία επιβεβαιώνει αυτό που με την πρακτική της καθ’ όλη τη θητεία της έχει επιδείξει. Δηλαδή την έλλειψη αποφασιστικότητας  και την πολιτική δειλία.

Τα τραγικά γεγονότα των τελευταίων ημερών  επιβάλλουν  στην κυβέρνηση πέρα από την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης να αναθεωρήσει άμεσα την ασκούμενη  μέχρι σήμερα πολιτική της. Ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του οφείλουν να κάνουν σε χρόνο μηδέν όσα δεν έκαναν μέχρι σήμερα. Και πρώτα από όλα να καταργήσουν όλους τους νόμους  που διευκολύνουν  τη δημιουργία αυθαιρέτων, να προχωρήσουν το κτηματολόγιο και να τελειώνουν με τους δασικούς χάρτες, να ψηφίσουν άμεσα αυστηρή νομοθεσία για την προστασία του δάσους από τους επίδοξους καταπατητές επαναφέροντας τη δασοπυρόσβεση εκεί που πραγματικά ανήκει: στη δασική υπηρεσία. Και, τέλος, να ανακουφίσουν με γενναία και άμεσα μέτρα τους πληγέντες συμπολίτες μας. 

Κατά την εφαρμογή των μέτρων, ίσως υπάρξει αντίδραση των τοκογλύφων δανειστών οι οποίοι ενδεχομένως να ζητήσουν ισοδύναμα. Η Κυβέρνηση δεν πρέπει να υποχωρήσει στις πιέσεις και στους εκβιασμούς  αλλά να τους πει ξεκάθαρα   το αυτονόητο  «Πρώτα ο ελληνικός  λαός και μετά εσείς». Τώρα πλέον οι φόβοι που υπήρχαν για τις ενδεχόμενες συνέπειες μιας τέτοιας στάσης έχουν ξεπεραστεί, για τον απλούστατο λόγο, ότι δεν υπάρχει    τραγικότερη συνέπεια από το θάνατο τόσων συμπατριωτών μας μεταξύ των οποίων και πολλών μικρών παιδιών.

ΠΗΓΗ: kommon.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Πηγή: topontiki.gr

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καταδικάζει την θρασύτατη τραμπούκικη επίθεση που έγινε σε βάρος του Προέδρου της Ένωσης Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων του Πειραιά ( ΕΝΕΔΕΠ) Μάρκου Μπεκρή. 

Η επίθεση έγινε στις 14/8/2018, την ώρα που ο Πρόεδρος του Σωματείου μιλούσε στους εργαζόμενους καταγγέλλοντας τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας. Τη στιγμή εκείνη ο νέος επόπτης ασφαλείας της εργολαβικής (D-Port) Βασίλης Παπαδόγγονας πλησίασε και χτύπησε πισώπλατα το συνδικαλιστή και του κατάφερε σοβαρό χτύπημα στον αυχένα.

Αργότερα στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ότι του προκάλεσε κάκωση στον αυχένα.

Πρόκειται για μια άνανδρη επίθεση τρομοκρατίας που σημειώνεται σε μια περίοδο που στις προβλήτες 2 και 3 αναπτύσσονται σημαντικοί αγώνες για τα εργασιακά και μισθολογικά προβλήματα των εργαζομένων. 

Η Cosco λειτουργεί στο συγκεκριμένο χώρο-προβλήτες μέσω θυγατρικών και εργολαβικών εταιριών. 

Η προσπάθεια Cosco και εργολάβων τόσο με τη συγκεκριμένη επίθεση όσο και με τη απόπειρα δημιουργίας εργοδοτικού-διασπαστικού  Σωματείου αποσκοπεί να ανακόψει τους αγώνες των εργαζομένων, να τσακίσει την αγωνιστική δράση και να επιβάλει μέσω των υποτακτικών της την διαιώνιση στο καθεστώς της εργασιακής γαλέρας.

Η  ΠΕΝΕΝ, το εργατικό και ταξικό κίνημα πρέπει να εκφράσει τη σθεναρή αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους και στο Σωματείο τους, να σταθεί αποφασιστικά στο πλευρό τους για να μην περάσουν οι σχεδιασμοί της εργοδοσίας. 

Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για το γκέτο την τρομοκρατία τις άθλιες και απαράδεκτες συνθήκες που επιτρέπει να λειτουργεί η Cosco και οι εργολάβοι της.

Η Διοίκηση την ΠΕΝΕΝ

Άρχισαν οι ρηχές και αστόχαστες (το αντίθετο των βαθυστόχαστων) αναλύσεις για τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Γιατί ως γνωστόν, κάλπες πάνω στα αποκαΐδια και τα πτώματα δεν πρέπει να στήνονται, είναι προσβολή προς τα θύματα, αλλά ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και κενές μωροφιλοδοξίες που επιζητούν να καλύψουν υπουργικές καρέκλες, είναι θεμιτό να εκπληρώνονται και να τακτοποιούνται - τέτοιες κινήσεις δεν προσβάλλουν θύματα και νεκρούς, είναι εντός του κανονιστικού πλαισίου προσωπικής ηθικής και δημόσιου μέτρου κάποιας κυβερνώσας της ανεύθυνης ευθύνης.

Στην πραγματικότητα, ο ανασχηματισμός ή οι ανασχηματισμοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ελάχιστη σχέση έχουν με τη συγκυρία του πύρινου ολέθρου και της εκατόμβης ανθρώπων στο Μάτι. Γιατί, στην απίθανη περίπτωση που φθάσει η κυβέρνηση «σώα και αβλαβής» στο φθινόπωρο του 2019, όταν θέλοντας και μή, θα πρέπει να στήσει κάλπες, καθώς θα συμπληρώνεται η τετραετία της, ούτε τρία διαφορετικά υπουργικά συμβούλια δεν την φτάνουν ώστε ο ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου να κλείσει όλες τις εκκρεμότητες και τα κοντράτα που υπογράφτηκαν από το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουλίου του 2015 και μετέπειτα.

Όταν στις 13 Ιουλίου 2015 αφίχθη ο ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου με την γνωστή συμφωνία - προάγγελο του τρίτου μνημονίου, η εσωτερική αναταραχή ειδικά στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε τέτοια, που ανάγκασε τον πρωθυπουργό να προχωρήσει σε έκτακτη σύγκληση της ΚΟ, η οποία αρχικά αναβλήθηκε δυο φορές έως ότου να πραγματοποιηθεί το μεσημέρι της 15ης Ιουλίου, λίγες μόνο ώρες προτού αρχίσει η πρώτη ψηφοφορία προαπαιτουμένων μέτρων και μνημονιακής συμμόρφωσης. Σε αυτή τη συνεδρίαση και μπροστά στις γενικευμένες αντιδράσεις σημαντικής μερίδας βουλευτών (τουλάχιστον 47), ο ένοικος έκανε ρελάνς καταθέτοντας ουσιαστικά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, εφόσον υπήρχε κάποιος που θα μπορούσε να φέρει καλύτερη συμφωνία και σε αυτήν την προοπτική συμφωνούσε η πλειοψηφία της ΚΟ.

Κατά τον βαρναλικό στίχο, είτε άβουλοι, είτε δειλοί, είτε μοιραίοι, οι αντιρρησίες βουλευτές δεν άδραξαν την ευκαιρία να εξωθήσουν τον πρωθυπουργό σε παραίτηση και να οδεύσουν με άλλον επικεφαλής σε νέο κύκλο αναμέτρησης και σύγκρουσης με την ΕΕ και την Ευρωζώνη της λιτοτηταρχίας-ίσως και επειδή δεν ήταν η πρόδηλη πλειοψηφία, καθώς αρκετοί όπως αποδείχθηκε είχαν δεύτερες σκέψεις. Όμως στην πρώτη ψηφοφορία, και τις επόμενες, είτε με κάμποσα «όχι», είτε με πολλά «παρών», το ρήγμα στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έγινε δημόσια ολοφάνερο και έτσι χρειάστηκε μια φαινομενικά ετερόκλητη συμμαχία των προθύμων από τα υπόλοιπα, δήθεν αντιπολιτευόμενα κόμματα του παλιού κατεστημένου, προκειμένου τα μέτρα να περάσουν.

Και τότε, ήλθε η ώρα των εσωτερικών διαπραγματεύσεων και του μασάζ. Δύο πραιτωριανοί του πρωθυπουργού που εν συνεχεία ανταμείφθηκαν με υπουργικά χαρτοφυλάκια ζεστού, ευρωπαϊκού χρήματος, από αυτό για το οποίο φορολογείται αγρίως η εργατική τάξη σε ευρωενωσιακή κλίμακα, ανέλαβαν να καλοπιάσουν και να μεταπείσουν όσους βουλευτές θα μπορούσαν να αλλάξουν γνώμη, τάζοντας και υπουργικά ή υφυπουργικά χαρτοφυλάκια, τόσα, όσα δέκα ανασχηματισμοί δεν θα κάλυπταν.

Και πέτυχαν διάνα, καθώς βρέθηκαν αρκετοί πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τις αντιρρήσεις τους και τον αντιμνημονιακό και ουχί αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό τους (οι έννοιες δεν ταυτίζονταν απαραίτητα και τις «καλές» συριζέικες εποχές) και τον αριστερό, πρότερο πολιτικό τους βίο, προκειμένου να γίνουν υπουργοί και υφυπουργοί. Όπως χονδρικά είχε συμβεί και το καλοκαίρι του 1965, αν και ενορχηστρωτής της πολιτικής και προγραμματικής αποστασίας του 2015, ήταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός και όχι κάποιος δελφίνος του.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα προς μελλοντική αποφυγή, βουλευτάκου εκ Δυτικής Λιβύης, ο οποίος ενώ αρχικά έδειξε δείγματα σθεναρής αντίστασης στα πραιτωριανά καλοπιάσματα και αφού διέτρεξε όλο το φάσμα ψήφων (όχι, παρών, ναι), στις προαπαιτούμενες ψηφοφορίες και το τρίτο μνημόνιο, ανταμείφθηκε για τη ναζιάρικη συστράτευσή του, με ένα υφυπουργείο ταιριαστό στα τοπικιστικά συμφέροντα επιχειρηματιών και μιντιαρχών, που επιδιώκουν στανικά και παντί τρόπω την διατήρηση συγκεκριμένων ΤΕΙ στην εκλογική του περιφέρεια, καθώς αυτά τροφοδοτούν με φθηνό, εργατικό δυναμικό από σπουδαστές και σπουδάστριες τις επιχειρήσεις τους - η περιβόητη σύνδεση της ανώτατης και ανώτερης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας...

Στο ίδιο μοτίβο, γνωστός απολογητής της πρωθυπουργικής καμαρίλας με ύφος κοινού τραμπούκου ανήλθε και κατήλθε σχετικά σύντομα σε υπουργικό θώκο, ας όψονται οι εσωτερικές ισορροπίες με τον κυβερνητικό συνεταίρο και η ανάγκη να ολοκληρωθεί το ροτέησιον υπουργήσιμων όσο το δυνατό νωρίτερα. Άλλος καππαδόκης της αγοραίας φρασεολογίας και της ψευδοβαρυμαγκίασης αποζημιώθηκε με δυο διαφορετικά χαρτοφυλάκια σε δυο, διαφορετικές συνθέσεις - γίνονται ενίοτε και διακρίσεις.

Φυσικά, οι εκ μεταγραφών προερχόμενοι θρονιάστηκαν και αυτοί, άλλοι προσωρινά, άλλοι πιο μόνιμα και διαδοχικά, σε τρεις-τέσσερις διαφορετικές υπουργικές καρέκλες. Σε αυτήν την τάση να παρασημοφορούνται οι μεταγραφές που πλασάρονται ως πολιτικοί «παικταράδες» για να αποδειχθούν πολιτικά «παλτά» φαίνεται ότι ποντάρει και πρώην δήμαρχος, υπουργός και υποψήφιος αρχηγός κεντρώου σχηματισμού, που μάλλον δεν έχει την υπομονή ή το μομέντουμ για να πλασαριστεί στο ψηφοδέλτιο των επόμενων ευρωεκλογών, όσες φιλότιμες προσπάθειες και αν καταβάλει,μεταξύ άλλων, φιλικά προσκείμενος δημοσιογράφος και εκδότης που αφού πέρασε ένα διάστημα κάτω από τις προστατευτικές φτερούγες του εν λόγω πολιτικού, υιοθετήθηκε από την πρωθυπουργική καμαρίλα και ετοιμάζεται να ανταποδώσει τις χάρες στον κομματικά άστεγο πάλαι ποτέ προστάτη του. Άλλον έναν υποψήφιο σωτήρα της χώρας και επίδοξο καμηλιέρη στο καραβάνι που πορεύεται εξαντλημένο στην μεταμνημονιακή έρημο, αναζητώντας εφεδρείες για να το στελεχώσουν, προτού αφήσουν όλοι μαζί τα κοκαλάκια τους στην άμμο.

Με άλλα λόγια, ο επικείμενος ανασχηματισμός θα ολοκληρώσει (;) τον κύκλο κυβερνητικών ανταμοιβών και υπουργικών χρισμάτων, κύκλος ο οποίος άνοιξε τον Ιούλιο του 2015. Τρία χρόνια μετά, υπάρχουν ακόμη παραπονιάρηδες «πολύτιμοι» και παραπονεμένοι παγκίτες. Όχι τίποτα άλλο,«βαίνομεν προς εκλογάς» αναπόφευκτα και όσο να ΄ναι, ένα υπουργείο στον δρόμο προς τις εκλογές αναβαθμίζει ποικιλοτρόπως τον κάτοχό του σε σχέση με τους ανθυποψηφίους στην «μάχη του σταυρού», όταν, ως γνωστόν, οι αντίπαλοι είναι στα άλλα κόμματα και οι εχθροί στο ίδιο ψηφοδέλτιο.

Πάνω σε αυτούς τους άξονες θα γίνει ο ανασχηματισμός, ο οποίος σε μια ακόμη πρωτοτυπία της συγκυρίας έχει ουσιαστικά προαναγγελθεί και επομένως πρέπει να γίνει για να ικανοποιηθούν παράπονα και να εξοστρακιστούν ανεπιθύμητοι. Για να τηρηθούν ή να σκιστούν τα κοντράτα του 2015, να πριμοδοτηθούν υποψήφιοι, για να τιμηθούν οπορτουνιστές και αλεξη-πτωτιστές και να στρατολογηθούν παλιές καραβάνες σε νέες πολιτικές στολές.

πηγη: rproject.gr

Σε δυο επιβατηγά πλοία της ίδιας ακτοπλοϊκής εταιρείας (Seajets) σημειώθηκαν τη Δευτέρα μηχανικές βλάβες, με αποτέλεσμα την ταλαιπωρία των επιβατών.

Η πρώτη συνέβη το πρωί στο επιβατηγό-οχηματαγωγό πλοίο «Champion Jet 1» με 870 επιβάτες και ενώ είχε αναχωρήσει από τον Πειραιά με προορισμό τη Μύκονο, τη Νάξο και τη Θήρα.

Το πλοίο συνέχισε το δρομολόγιό του κανονικά, αλλά με τις τρεις από τις τέσσερις μηχανές του, πλέοντας με μειωμένη ταχύτητα.

Μετά από επιθεώρηση που έγινε επετράπη να συνεχίσει με τις τρεις μηχανές το προγραμματισμένο δρομολόγιό του, ωστόσο μετά την ολοκλήρωσή του θα επιστρέψει στον Πειραιά για επισκευή.

Το δεύτερο περιστατικό σημειώθηκε το μεσημέρι στο επιβατηγό «Sea Jet 2» και ενώ αυτό ετοιμαζόταν να αναχωρήσει από το λιμάνι της Θήρας με 311 επιβάτες.

Η μηχανική βλάβη παρουσιάστηκε σε μια από τις αριστερές μηχανές του.

Σύμφωνα με διευκρίνιση της εταιρείας Seajets το πλοίο «Sea jet 2», κατά τη διάρκεια του τακτικού του δρομολογίου παρουσίασε τεχνικό θέμα σε μία κύρια μηχανή και προληπτικά παρέμεινε στο λιμάνι της Σαντορίνης για 3 ώρες.

Αμέσως μετά το πλοίο συνέχισε με όλους τους επιβάτες προς τους προγραμματισμένους προορισμούς του.

πηγη: efsyn.gr

Δεν έχει τέλος η κοροϊδία της κυβέρνησης κατά 222.000 συνταξιούχων που περιμένουν πάνω από δύο χρόνια προκειμένου να πάρουν τη σύνταξη ή το εφάπαξ που δικαιούνται.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα», η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας μεταθέτει εκ νέου το χρονοδιάγραμμα εκκαθάρισης των ψαλιδισμένων συντάξεων που εκκρεμούν για να χορηγηθούν από τον ΕΦΚΑ και ενώ έχουν προηγηθεί άλλες τρεις διαδοχικές αναβολές. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε, ότι με βάση τις αρχικές κυβερνητικές υποσχέσεις, όλες οι εκκρεμείς συντάξεις θα έπρεπε να είχαν καταβληθεί από τον Οκτώβριο του 2017.

Η κυβέρνηση πάντως, παρά τις υποσχέσεις της, προανήγγειλε τον Αύγουστο ακόμη μία αναβολή στο χρόνο εκκαθάρισης των συντάξεων, παραπέμποντας το θέμα για το τέλος του έτους. Υπενθυμίζεται ότι στις 3 Ιανουαρίου 2017 η ΈΦη Αχτσιόγλου δεσμευόταν ότι μέχρι τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς θα έχει γίνει εκκαθάριση των εκκρεμών αιτήσεων συνταξιοδότησης. Αργότερα, μετέθεσε την πλήρη εκκαθάριση των συντάξεων οπωσδήποτε έως τον Ιούνιο του 2018.

πηγή: ergasianet.gr

Κύριες συντάξεις γήρατος κάτω από 400 ευρώ, που κατά μέσον όρο δεν ξεπερνούν τα 372,06 ευρώ, λαμβάνουν περισσότεροι από 600.000 συνταξιούχοι, ενώ το μέσο εισόδημα από κύριες συντάξεις διατηρήθηκε τον Μάιο στα 723 ευρώ τον μήνα.

Τις σταθερά χαμηλές συντάξεις που παρέχει σε 2,8 εκατ. συνταξιούχους το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα, έπειτα από 8 χρόνια μνημονίων και περικοπών, καταγράφει η τελευταία έκθεση του συστήματος «Ηλιος» για τον μήνα Μάιο, που δημοσιοποίησε χθες το υπουργείο Εργασίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, συνολικά καταβλήθηκαν 4.474.725 συνταξιοδοτικές παροχές, από τις οποίες 2.838.805 ήταν κύριες συντάξεις, 1.229.793 επικουρικές και 406.127 μερίσματα. Η μηνιαία δαπάνη που κατέβαλαν τα Ταμεία ανήλθε σε 2,3 δισ. ευρώ (περιλαμβάνονται οι κρατήσεις φόρου, οι κρατήσεις υπέρ υγείας και ΑΚΑΓΕ όχι όμως το ΕΚΑΣ) και το μέσο εισόδημα από κύριες συντάξεις ανήλθε σε 723,85 ευρώ έναντι 722,43 τον Ιανουάριο του 2018. Αντίστοιχα, το μέσο εισόδημα από επικουρικές συντάξεις ήταν 172,10 ευρώ έναντι 171,78 ευρώ στις αρχές του χρόνου και το μέσο εισόδημα από μερίσματα ήταν 97,92 ευρώ, από 97,94 ευρώ. Ετσι, το μέσο μηνιαίο εισόδημα σε όσους δικαιούνται και κύρια και επικουρική σύνταξη έφτασε τον Μάιο του τρέχοντος έτους στα 895,95 ευρώ.

Στο πεδίο των νέων πληρωμών, συνολικά τον Μάιο καταβλήθηκαν 16.778 συνταξιοδοτικές παροχές με οριστική απόφαση συνταξιοδότησης, 1.311 με τροποποιητική απόφαση συνταξιοδότησης και 2.567 προσωρινές συντάξεις. Ο μεγαλύτερος αριθμός νέων κύριων συντάξεων αφορά συνταξιούχους του ΙΚΑ σε ποσοστό 78%, ηλικίας 61-65 ετών και 66-70 ετών.

Για τον συγκεκριμένο μήνα, η συνολική δαπάνη των καταβαλλόμενων αναδρομικών στους νέους συνταξιούχους με οριστική απόφαση συνταξιοδότησης ανήλθε σε 83,7 εκατ. ευρώ και η συνολική δαπάνη συντάξεων σε 7,29 εκατ. ευρώ για την πληρωμή 14.017 συντάξεων. Αντίστοιχα, η συνολική δαπάνη των καταβαλλόμενων αναδρομικών στους νέους συνταξιούχους με τροποποιητική απόφαση συνταξιοδότησης ανέρχεται σε 5,23 εκατ. ευρώ και η συνολική δαπάνη συντάξεων σε 922.018,18 ευρώ για την πληρωμή 1.221 τροποποιητικών συντάξεων.

Νέα παράταση στις ληξιπρόθεσμες συντάξεις

Να σημειωθεί ότι ο υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης Τάσος Πετρόπουλος, μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα, ανέφερε ότι πλέον οι εκκρεμείς ληξιπρόθεσμες κύριες συντάξεις ανέρχονται σε περίπου 43.700, οι οποίες θα πληρωθούν έως το τέλος του χρόνου. Μάλιστα, με απόφαση που υπέγραψαν οι συναρμόδιοι υπουργός Εργασίας Εφη Αχτσιόγλου και αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης, το πρόγραμμα για τα ληξιπρόθεσμα του Δημοσίου ολοκληρώνεται στις 20 Αυγούστου, όμως οι πληρωμές θα μπορούν να γίνουν έως το τέλος του έτους.

Την παράταση έως το τέλος του χρόνου την έδωσε η υπουργός Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου, μιλώντας στην ΕΡΤ. Μόνο που πρόκειται για την τέταρτη παράταση, καθώς η υπουργός Εργασίας από τον Ιούνιο του 2017 έχει δώσει διαφορετικά χρονοδιαγράμματα, μέσα από δηλώσεις της, τόσο τηλεοπτικά, όσο και σε συνεντεύξεις Τύπου.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα αποσπάσματα των δηλώσεών της και βίντεο που κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο, στις 3 Ιανουαρίου 2017 η Αχτσιόγλου δεσμευόταν ότι μέχρι τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς θα έχειγίνει εκκαθάριση των εκκρεμών αιτήσεων συνταξιοδότησης.

Σε δήλωσή της τον Οκτώβριο του 2017, μετέθεσε την πλήρη εκκαθάριση των συντάξεων οπωσδήποτε έως τον Ιούνιο του 2018.

Τον περασμένο Μάρτιο, η υπουργός Εργασίας, έδωσε μία ακόμη αναβολή στην εκκαθάριση, του κύριου όγκου τον Αύγουστο του 2018. Στις δηλώσεις της στην ΕΡΤ, δήλωσε πως «το στοίχημα του Αυγούστου θα πάει λίγους μήνες πιο κάτω, αλλά νομίζω ότι εντός του χρόνου θα επιτευχθεί», μεταθέτοντας, ξανά, την εκκαθάριση, αυτή τη φορά μέχρι το τέλος του χρόνου.

Ληξιπρόθεσμες οφειλές

Στο πεδίο των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τα Ταμεία, η εικόνα δεν είναι ενθαρρυντική, καθώς σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) για το διάστημα Απρίλιος – Ιούνιος 2018, τα χρέη άγγιξαν το δυσθεώρητο ποσό των 33,8 δισ. ευρώ. Από αυτά, νέες οφειλές, που δημιουργήθηκαν δηλαδή για πρώτη φορά εντός του 2018, είναι μόλις 26,14 εκατ. ευρώ, που αφορούν 15.816 νέες οφειλές. Το ποσό αυξήθηκε κατά 1,99 δισ. ευρώ μέσα σε 3 μήνες (από 31,8 τον Μάρτιο) κυρίως λόγω των προσαυξήσεων και των πρόσθετων τελών καθώς και της ένταξης στο ΚΕΑΟ 204.635 οφειλετών με συνολικές οφειλές ύψους 1,06 δισ. ευρώ. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι μόλις το 22,2% των οφειλών (ποσό 7,51 δισ. ευρώ) του συνολικού χρέους δημιουργήθηκε από οφειλέτες που ξεκίνησαν να δημιουργούν οφειλές για πρώτη φορά από το 2010 και μετά, ενώ το 77,8% (ποσό 26,34 δισ. ευρώ) δημιουργήθηκε από οφειλέτες που ξεκίνησαν να δημιουργούν οφειλές για πρώτη φορά το 2009 ή παλαιότερα.

Απογοητευτική παραμένει, τέλος, η πορεία των ρυθμίσεων, καθώς από τις συνολικά 382.650 αιτήσεις για ένταξη σε κάποια ρύθμιση οφειλών που έγιναν εντός των τελευταίων ετών, μόλις 133.270 είναι πλέον ενεργές. Οι υπόλοιπες 205.318 έχουν «χαθεί» ενώ υπάρχουν και 44.062 που έχουν ολοκληρωθεί.

πηγη: iskra.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Σαν σήμερα, στις 13 Αυγούστου 1961, ξεκινούσε η ανέγερση του τείχους του Βερολίνου που αποτέλεσε αφορμή για την εκτόξευση επί δεκαετίες της γνωστής καθεστωτικής προπαγάνδας.

Αφιερώνουμε το παρακάτω κείμενο «Για το τείχος του Βερολίνου» και τα ιμπεριαλιστικά τείχη, στα κάθε λογής …τούβλα της φαιάς προπαγάνδας και της ιστορικής παραποίησης. 

***

 Δεν υπάρχει επιτελείο προπαγάνδας που να μην έχει υπηρετήσει εκείνη την υπέροχη ρήση: «Ποτέ μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία»…

    Πόσο «ωραία» όμως είναι η ιστορία που μας διηγούνται κάθε χρόνο οι νικητές του «ψυχρού πολέμου», ειδικά ανήμερα της επετείου από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9/11/1989;

    Λίγο να ξύσεις την λουστραρισμένη βιτρίνα, εκείνο που αμέσως θα προκύψει είναι το ρυτιδιασμένο, το μουμιοποιημένο κουφάρι των προ 30ετίας επινικίων τους περί «ελευθερίας» και «ευημερίας» που δήθεν θα βασίλευαν στον κόσμο μετά την πτώση του «σιδηρού παραπετάσματος». Ένας όρος που ακόμα κι αυτόν – οι… σοκαρισμένοι σήμερα από τη νίκη του κατασκευαστή Τείχους στα σύνορα ΗΠΑ με Μεξικό, του Τραμπ – τον δανείστηκαν από τον Γκέμπελς αφού εκείνος τον είχε χρησιμοποιήσει στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα στις 12/2/1945…

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2016/11/φωτο-1.jpeg 670w" data-lazy-sizes="(max-width: 675px) 100vw, 675px" width="675" height="452">

    Ιδανικό σύμβολο της ιστορίας – μούμια που περιφέρουν δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Γκορμπατσόφ. Αυτή η θλιβερή περίπτωση, ο πρώην ΓΓ του ΚΚΣΕ και κατοπινός διαφημιστής πιτσαρίας, που επελέγη ως πρωταγωνιστής και κεντρικό πρόσωπο της γιορτής που στήθηκε χτες στο Βερολίνο, κάνοντας την αποτίμηση των γεγονότων που δυο χρόνια αργότερα οδήγησαν στη διάλυση της ίδιας του της χώρας, δήλωσε: «…όλος ο κόσμος κέρδισε…».

    Ας δούμε μερικές «λεπτομέρειες», λοιπόν. Που λείπουν από την αφήγησή τους. Είναι ο ασφαλής τρόπος για να αντιπαραβάλλεις την ιστορία τους με την αλήθεια, αλλά και να αποτιμήσεις τα πραγματικά «κέρδη»:

    «Λεπτομέρεια» 1^η: Ενώ έχουν να πουν πολλά για την πτώση του Τείχους, δεν λένε λέξη για το χτίσιμο του Τείχους. Ίσως γιατί θα έπρεπε να πουν ότι τα σύνορα της Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία έκλεισαν στις 12 – 13 Αυγούστου 1961 (δηλαδή 15 ολόκληρα χρόνια μετά την ανακήρυξη δυο κρατών στο έδαφος της Γερμανίας) και αφού πρώτα:

    α) Το Μάη του 1955 η ΟΔΓ έγινε μέλος του ΝΑΤΟ, άρχισε να επανεξοπλίζεται (παρά τις συμφωνίες των συμμάχων το 1945), άρχισε να δημιουργεί δικό της στρατό (παρά τις συμφωνίες των συμμάχων το 1945) ενταγμένο στο ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ άρχισαν να τοποθετούν βάσεις και μέσα εκτόξευσης ατομικών όπλων στο έδαφος της Δυτικής Γερμανίας (παρά τις συμφωνίες των συμμάχων το 1945).

    β) Το Μάρτη του 1958 η Βουλή της Δυτικής Γερμανίας αποφάσισε τον εξοπλισμό των στρατιωτικών δυνάμεών της με σύγχρονα όπλα (παρά τις συμφωνίες των συμμάχων το 1945).

    γ) Στις αρχές Αυγούστου 1961 οι δυνάμεις του NATO στην Κεντρική Ευρώπη τέθηκαν σε κατάσταση συναγερμού, τα αμερικανικά τανκς έκαναν την εμφάνισή τους στο έδαφος της ΓΛΔ, διέσχισαν την Πύλη του Βραδεμβούργου, εισέβαλαν στο έδαφος της Ανατολικής Γερμανίας και αποκρούστηκαν από τους φρουρούς της πρωτεύουσας της Ανατολικής Γερμανίας.

Έτσι προέκυψε το Τείχος…

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2016/11/fvto-2.jpg 650w" data-lazy-sizes="(max-width: 711px) 100vw, 711px" width="711" height="557">

    «Λεπτομέρεια» 2^η: Στην ίδια την επανενωμένη πια Γερμανία η «ελευθερία» και η «ευημερία» μετριέται ως εξής: Σύμφωνα με την έρευνα της γερμανικής στατιστικής υπηρεσίας, ένας στους πέντε Γερμανούς πολίτες, δηλαδή περί τα 16 εκατομμύρια πολίτες, αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να βρίσκεται στα όρια της φτώχειας (DeutscheWelle). Σύμφωνα με τα στοιχεία του γερμανικού υπουργείου Εργασίας:

    α) Το 2010 υπήρχαν στη Γερμανία 7,3 εκατομμύρια εργαζόμενοι των 400 ευρώ, δηλαδή ένας στους πέντε εργαζομένους, αριθμός που ήταν αυξημένος κατά 1,6 εκατομμύριο σε σχέση με το 2003.

    β) Στη σημερινή Γερμανία από τα 41 εκατομμύρια του εργατικού δυναμικού που απασχολούνταν το 2011, μόνο τα 29 εκατομμύρια είχαν κανονική θέση εργασίας.

    γ) Οι πραγματικοί μισθοί έχουν παγώσει από την δεκαετία του ’90 και μάλιστα μειώθηκαν κατά 2,9% μεταξύ 2004 και 2011.

    δ) Το γερμανικό ινστιτούτο DIW αναφέρει ότι η παιδική φτώχεια στην Γερμανία ανέρχεται στο 16,4% και είναι υψηλότερη από το μέσο κάθε άλλης ηλικιακής ομάδας που είναι 14,5%.

    ε) Το ποσοστό φτώχειας μεταξύ των συνταξιούχων ανέρχεται σε 14%. Την ίδια στιγμή το μερίδιο των 5.000 υψηλότερων σε εισόδημα γερμανικών νοικοκυριών έχει αυξηθεί κατά 50% από τα μέσα της δεκαετίας του ’90.

    στ) Η εταιρία συμβούλων «TowersWatson» ανέφερε σε έκθεσή της ότι 24 επιχειρήσεις που ανήκουν στον βασικό χρηματιστηριακό δείκτη του χρηματιστηρίου της Φρανκφούρτης πλήρωσαν κατά μέσο όρο στους διευθύνοντες συμβούλους 6,6 εκατομμύρια ευρώ το 2011, έναντι 2,6 εκατομμυρίων ευρώ το 2003.

    ζ) Το μερίδιο των μισθών στο εθνικό εισόδημα ανέρχονταν σε 44% την δεκαετία του ’80 στη Δυτική Γερμανία. Δέκα χρόνια μετά, το ποσοστό έπεσε στο 38% και από το 2010 και μετά δεν ξεπερνά το 35% (Μωυσής Λύτσης, «Η Ελλάδα αύριο», 13/10/2012)

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2016/11/fvto3.jpg 723w" data-lazy-sizes="(max-width: 662px) 100vw, 662px" width="662" height="824">

Ο τότε καγκελάριος Κολ με τον υπουργό των Εσωτερικών του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε…

    «Λεπτομέρεια» 3^η: Η πτώση του Τείχους συνοδεύτηκε – εκτός των υπολοίπων – από ένα γενικό πλιάτσικο. Πρόκειται για την αμαρτωλή υπόθεση της «Treuhand» (κάτι σαν το ΤΑΥΠΕΔ, δηλαδή…) που ανέλαβε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας της πρώην Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας κατά τη δεκαετία του ’90. Το αποτέλεσμα: Στα μέσα του 1990 υπήρχαν στη ΓΛΔ γύρω στα 9 εκατ. απασχολούμενοι από τους οποίους 4 εκατ. σε κρατικές επιχειρήσεις. Στα τέλη του 1994, οι ιδιωτικοποιημένες (πλέον) επιχειρήσεις απασχολούσαν περίπου 1,4 εκατ. εργαζομένους, δηλαδή πετάχτηκαν στην ανεργία πάνω από 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι. Το ξεπούλημα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Τα στοιχεία τα είχε παρουσιάσει ο Κλάους ΠέτερΟυίλντ, ειδικός σύμβουλος αποκρατικοποιήσεων στη Γερμανία, και μάλιστα τα είχε παρουσιάσει στην Ελλάδα μιλώντας σε ημερίδα του ΙΟΒΕ (12/5/1998). Σύμφωνα με τον κ.Ουίλντ, που είχε ξεκαθαρίσει ότι ο ρόλος της «Treuhand» ήταν «να ιδιωτικοποιεί το 100% των επιχειρήσεων και τίποτα λιγότερο», ιδού τα στοιχεία του ξεπουλήματος:

α) 6.500 εταιρείες και 8.000 τμήματα ή στοιχεία του ενεργητικού επιχειρήσεων πουλήθηκαν σε ιδιώτες.

β) 4.300 εταιρείες και τμήματα εταιρειών επαναϊδιωτικοποιήθηκαν και επιστράφηκαν στους προηγούμενους ιδιοκτήτες τους.

γ) 45.000 ακίνητα περιουσιακά στοιχεία που είχαν περιέλθει στο κράτος δόθηκαν σε ιδιώτες.

δ) 3.700 επιχειρήσεις έκλεισαν επηρεάζοντας άμεσα 400.000 εργάτες.

    Η «Τreuhand» από το 1990 που ιδρύθηκε, μέχρι το 1994που έκλεισε, δηλαδή μέσα σε τέσσερα χρόνια, «κατάφερε» να ξεπουλήσει γύρω στις 14.500ανατολικογερμανικές εταιρείες αντί πινακίου φακής και να κλείσει γύρω στις 3.500. Όλα αυτά είχαν ως συνέπεια, με το τέλος του μεγαλύτερου πλιάτσικου που έγινε ποτέ στην Ευρώπη, η «Treuhand» να φορτώσει στο γερμανικό λαό ένα ταμείο με έλλειμμα ύψους σχεδόν 300 δισ. μάρκα, δηλαδή 150 δισ. ευρώ, γεγονός που δηλώνει και το μέγεθος του ξεπουλήματος. 

    Φυσικά η υπόθεση της «Treuhand» συνοδεύτηκε από σκάνδαλα δωροδοκιών με άμεση εμπλοκή της κυβέρνησης Κολ. Πάνω από 180 άτομα οδηγήθηκαν στα δικαστήρια με κατηγορίες σχετικές με σκάνδαλα που αφορούσαν τις αποκρατικοποιήσεις στην πρώην Ανατολική Γερμανία.

    Χαρακτηριστική η περίπτωση των διυλιστηρίων «Leuna» και της κρατικής εταιρείας πετρελαίων «Minol» που πουλήθηκαν στη γαλλική «ElfAcquitaine». Όπως αποδείχτηκε από τα «μαύρα» ταμεία της «Elf» διοχετεύθηκαν 47 εκατομμύρια ευρώ σε μίζες προς τους Χριστιανοδημοκράτες του Κολ. Οι Γερμανοί πολιτικοί που πήραν τις μίζες ποτέ δεν κατονομάστηκαν και δεν τιμωρήθηκαν…    

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2016/11/fvto-4-768x427.jpg 768w, http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2016/11/fvto-4.jpg 900w" data-lazy-sizes="(max-width: 711px) 100vw, 711px" width="711" height="396">

Η μεγάλη… «λεπτομέρεια»

    Η συζήτηση γιατί προέκυψαν τα γεγονότα του 1989 που λειτούργησαν ως ντόμινο για όλο το τότε σοσιαλιστικό στρατόπεδο, η συζήτηση γιατί στον «Ψυχρό Πόλεμο» νικητής αναδείχτηκε τελικά ο καπιταλισμός και όχι ο σοσιαλισμός, όπως αυτός εκφράστηκε στον 20^ο αιώνα, συνεχίζεται.

     Και φυσικά δεν θα λήξει χωρίς να εξεταστούν ξανά και ξανά:

• Ζητήματα όπως τα ξεστρατίσματα, τα λοξοδρομίσματα, οι παρεκκλίσεις, η παρείσφρηση «αγοραίων» λογικών, οι καταστροφικές παρεκτροπές που απομακρύνθηκαν από την σοσιαλιστική πυξίδα πως«η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων».
• Ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα φαινόμενα απόσπασης μιας νομενκλατούρας κρατικών ιθυνόντων από την κοινωνίαγεγονός που αποτελούσε την πρώτη ύλη για την ναρκοθέτηση συνολικά της ανώτερης μορφής δημοκρατίας που συνάδει με τον σοσιαλισμό.  
• Ερωτήματα γιατί η άνοδος του βιοτικού επιπέδου που εξασφάλιζε ο σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγήςαντί να διασφαλίζει την λαϊκή εγρήγορση για την προάσπισή του μετατράπηκε σε παθητικοποίηση και αδιαφορία, δεν παύουν να βρίσκονται στο προσκήνιο.  

    Τα πανηγύρια, όμως, αυτών που πανηγυρίζουν για εκείνες τις εξελίξεις (σσ: το ποιοί πανηγυρίζουν είναι από μόνη της μια ασφαλής απόδειξη πόσο «θετικά» αποδείχτηκαν για την ανθρωπότητα εκείνα τα γεγονότα) θα είναι πάντα για τα… «πανηγύρια», καθώς προσπαθούν να κρύψουν μια «λεπτομέρεια» – κι αυτή είναι η μεγάλη «λεπτομέρεια» που απουσιάζει από την Ιστορία τους:

    α) Αντί του «τέλους των πολέμων» που θα έφερνε το τέλος του ψυχρού πολέμου και η ήττα του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, εκείνο που είδαμε στις δεκαετίες που πέρασαν ήταν την μετατροπή του πολέμου σε μέθοδο μαζικής πλέον χρήσης και πρωτόγονης αγριότητας σε κάθε σχεδόν σημείο του πλανήτη, πρώτα και κύρια στη γειτονιά μας από τα Βαλκάνια και τη λεκάνη της Μεσογείου μέχρι τη Μέση Ανατολή και την ευρασιατικήγεωστρατηγική σκακιέρα.

    β) Αντί της «εξομάλυνσης» και του «ορθολογισμού» στις διεθνείς σχέσεις εκείνο που είδαμε είναι συγκρούσεις επί συγκρούσεων και τη μετατροπή του ΟΗΕ σε πειθήνιο όργανο του ΝΑΤΟ.

    γ) Αντί της «ευημερίας» εκείνο που είδαμε ήταν τους ξέφρενους ρυθμούς της επίθεσης ενάντια στα εργατικά δικαιώματα, την αφαίρεση δικαιωμάτων και κοινωνικών κατακτήσεων, την εξώθηση στο περιθώριο, στην ανεργία, στη δυστυχία, στην ανασφάλεια δισεκατομμυρίων ανθρώπων. 

    Όσο σίγουρο είναι, λοιπόν, ότι το Τείχος έπεσε και μαζί του ο σοσιαλισμός του 20^ου αιώνα, όσο σίγουρο είναι ότι όχι μόνο οι κομμουνιστές που δεν βολεύονται με τα τσιτάτα αυτοικανοποίησης άλλα και κάθε σοβαρός πολιτικός νους θα αναζητούν απαντήσεις στο «γιατί» έπεσε, άλλο τόσο σαφές είναι για την ανθρωπότητα πάνω σε ποιούς έπεσαν τα συντρίμμια του: Στα κεφάλια μας…

πηγη: imerodromos.gr