Σήμερα: 25/07/2026

sultanoserdogan.jpg

Γράφει ο Σεΐτ Αλντογάν.

Σε πάρα πολλές αναλύσεις είχε τονιστεί ότι ο Ερντογάν, λαμβάνοντας την απόφαση για πρόωρες εκλογές, είχε συνυπολογίσει ότι η Τουρκία πηγαίνει προς μία σοβαρή οικονομική κρίση. Προσπάθησε λοιπόν να εξασφαλίσει την κατοχή της εξουσίας του πριν ξεσπάσει η κρίση αυτή. Πράγματι δεν πέρασε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, η κρίση εκδηλώθηκε με μεγάλες αρνητικές συνέπειες για τους εργάτες, συνολικά τους εργαζόμενους και τις πλατιές λαϊκές μάζες.

Τόσο ο Ερντογάν, όσο και οι κλίκες που τον υποστηρίζουν, έχουν ξεσηκώσει θύελλα ότι η Τουρκία αντιμετωπίζει έναν οικονομικό πόλεμο εξαιτίας εξωτερικών παραγόντων. Ο επικεφαλής του οικονομικού πολέμου είναι η Αμερική και όλες οι υπόλοιπες δυνάμεις που δεν θέλουν την ανάπτυξη της Τουρκίας με επικεφαλής τον Ερντογάν. Η βρώμικη αυτή προπαγάνδα γίνεται σε καθημερινή βάση και με ποικίλους τρόπους.

Η Αμερική έβαλε από 20-50 % επιπλέον φόρους σε χάλυβα και αλουμίνιο που εισάγουν απ’ την Τουρκία. Το μέτρο αυτό προκάλεσε οικονομικούς μετασεισμούς σε διάφορα επίπεδα και οι διεθνείς μονοπωλιακοί οργανισμοί ξεκίνησαν να εκφράζουν πιο έντονα την αμφιβολία τους για την οικονομική πορεία της Τουρκίας και τις δυσκολίες για την πληρωμή πολλών δισ. Βέβαια η πρώτη συνέπεια ήταν η υποτίμηση της λίρας απέναντι στο δολάριο και το ευρώ.

Η υποτίμηση της τουρκικής λίρας προκάλεσε αμέσως μεγάλη ζημιά στην τουρκική οικονομία γιατί η χρήση του δολαρίου είναι ευρεία στην τουρκική οικονομία. Ακόμα και οι μεσαίες επιχειρήσεις, τις ανταλλαγές τους τις κάνουν με δολάριο. Οι επενδύσεις όλων των ξένων κεφαλαίων είναι με δολάριο. Ενώ το καθεστώς εδώ και πολλά χρόνια έχει εγγυηθεί ότι οποιαδήποτε ζημιά σημειωθεί, θα πληρωθεί απ’ το δημόσιο.

Οι συνέπειες από την υποτίμηση της τουρκικής λίρας είναι σοβαρές στον κύριο όγκο της τουρκικής οικονομίας, όπως επίσης και στο τραπεζικό σύστημα. Η συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρήσεων έπαιρνε δάνειο με βάση την τιμή του δολαρίου και οι ανταλλαγές τους γινόταν με αυτό. Οι επιχειρήσεις αυτές σήμερα βρίσκονται στα πρόθυρα διάλυσης. Να υπενθυμίσουμε ότι μόνο δύο τούρκικες πολυεθνικές εταιρίες, οι Ουλκέρ και Ντογούς, χρειάζονται για τη ρύθμιση των χρεών τους 20 δισ. δολάρια και πάρα πολλές άλλες εταιρίες βρίσκονται στη σειρά.

Κάθε υποτίμηση της λίρας δέκα κουρούς (σεντς) κοστίζει στην οικονομία 22 δισεκατομμύρια λίρες. Η υποτίμηση αυτή έχει κοστίσει ήδη πάνω από 400 δισ. Αυτό οδήγησε και οδηγεί κατευθείαν στη διάλυση της παραγωγής σε πάρα πολλούς κλάδους.

Να επισημάνουμε ότι η Τουρκία χρειάζεται άμεσα 466 δισ. δολάρια για πληρωμή χρεών και άλλα 235 δισ. μέχρι την Άνοιξη του 2019.

Η κυβέρνηση του Ερντογάν την τελευταία δεκαετία με περηφάνια προπαγάνδιζε ότι η τουρκική οικονομία βρίσκεται συνεχώς σε άνοδο και ανάπτυξη. Και ως δείγμα έδειχνε τις κατασκευαστικές εταιρίες, τις εθνικές οδικές αρτηρίες, τις γέφυρες κ.α. Να υπενθυμίσουμε ξανά ότι όλα αυτά τα έργα γινόταν με δημόσιο διαγωνισμό με βάση το δολάριο. Τα τεράστια έργα αυτά έργα έχουν γίνει από ξένες και ντόπιες κατασκευαστικές εταιρίες με δικαίωμα πολλών χρόνων διαχείρισης με βάση το δολάριο.

Το 2017 το σύνολο των εισαγωγών ήταν 234 δισ. ενώ οι εξαγωγές 158 δισ. Σχεδόν το 80% των εισαγωγών και εξαγωγών έχουν γίνει με την Αμερική και την Ε.Ε. Το ποσοστό των εισαγωγών και εξαγωγών με Κίνα και Ρωσία είναι μόλις 23%. Το 70% των επενδυτικών εταιριών ανήκουν πάλι στην Αμερική και την Ε.Ε. Με βάση αυτά τα στοιχεία, η υποτίμηση της τουρκικής λίρας δεν είναι μία απλή προσωρινή αστάθεια αλλά δείχνει το βάθος της καπιταλιστικής κρίσης.

Αξίζει να τονιστεί ότι η «ισχυρή τουρκική οικονομία” είναι εξαρτημένη στις μονοπωλιακές επενδυτικές εταιρίες και η τουρκική οικονομία έχει πολύ μεγάλη ανάγκη από τις εξαγωγές σε κάθε επίπεδο. Σε αυτό το πλαίσιο συγκαταλέγονται γεωργικά προϊόντα, πρώτες βασικές ύλες, τρόφιμα, από πλαστικά μέχρι χαρτί. Δεν αναφέρουμε στρατιωτικά και βιομηχανικά ήδη και υλικά. Αυτή η εξάρτηση υπερβαίνει πολύ το ύψος των χρεών της τουρκικής οικονομίας.

Ο Ερντογάν και οι κεφαλαιούχοι προσπαθούν να δείξουν ότι αυτό δεν είναι μία κρίση του καπιταλισμού αλλά είναι μία οικονομική επίθεση απ’ τους ανταγωνιστές της Τουρκίας.

Πριν μερικές μέρες ο Ερντογάν από την γενέτειρά του δήλωσε ότι «εάν αυτοί έχουν δολάριο εμείς έχουμε τον Αλλάχ»και κάλεσε τις μάζες να ανασυγκροτηθούν γύρω απ’ το καθεστώς λέγοντας ότι όλοι είμαστε στο ίδιο καράβι. Αυτό σημαίνει ότι ο Ερντογάν απ’ τη μία μεριά προσπαθεί να κρύψει την καπιταλιστική κρίση και απ’ την άλλη να εμποδίσει την αποκάλυψη της κρίσης που βεβαίως θα φορτωθεί στην πλάτη των μαζών.

Αυτές τις μέρες τα τουρκικά ΜΜΕ που ανήκουν στον Ερντογάν καλούν τον κόσμο να αλλάξει το ξένο συνάλλαγμα με λίρες. Όλη αυτή η προπαγάνδα είναι για να αποπροσανατολίσουν τις μάζες, τους εργάτες και εργαζόμενους. Ακόμα και ο πιο φανατικός ή ο πιο χαζός οικονομολόγος δεν θα πίστευε ότι μπορούν να ξεμπερδέψουν με την κρίση αλλάζοντας την μικρή οικονομία των λίγων ανθρώπων με λίρα.

Όλη αυτή η προπαγάνδα αναμφισβήτητα έχει σχέση με τα μέτρα που έρχονται εις βάρος του κόσμου της εργασίας. Ήδη οι φτωχές μάζες έχουν χάσει απ’ το εισόδημά τους το 16%. Τα γεωργικά προϊόντα απ’ το αλεύρι μέχρι το ρύζι, απ’ τις φακές μέχρι τα όσπρια εισάγονται από το εξωτερικό και η υποτίμηση της λίρας οδηγεί κατευθείαν σε περισσότερη φτώχεια και πείνα.

Η Τουρκία αποτελεί μία χώρα που χαρακτηρίζεται από τους μεγάλους φόρους σε κάθε επίπεδο. Η φορολογία αναμένεται να εκτοξευτεί και το κλείσιμο των εταιριών θα οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις, που ήδη έχουν ξεκινήσει.

Η Τουρκία βρίσκεται ακόμα στην αρχή της καπιταλιστικής κρίσης. Μία από τις πρώτες συνέπειες είναι ο πληθωρισμός. Σύμφωνα με όλες τις οικονομικές αναλύσεις ο πληθωρισμός θα φτάσει στα ύψη και η αγοραστική δύναμη των φτωχών τάξεων και στρωμάτων θα πέσει πάρα πολύ.

Είναι γνωστό ότι η Τουρκία είναι μία χώρα μαύρου χρήματος και μαύρης εργασίας. Το μαύρο χρήμα ήδη γιορτάζει και η μαύρη εργασία ήδη μεγαλώνει ακόμα πιο πολύ.

Ο ελληνικός λαός γνωρίζει πολύ καλά με τα μνημόνια ότι αυτοί που πληρώνουν είναι οι φτωχές μάζες και τα λαϊκά στρώματα. Δεν καταγράφηκε καμία επιβάρυνση στους πραγματικούς υπεύθυνους για την καπιταλιστική κρίση. Και στην Τουρκία και σε οποιοδήποτε μέρος αυτό θα συμβεί.

Φυσικά αυτά τα οικονομικά μέτρα περί εξόδου της κρίσης θα συνοδευτούν από αυταρχικά και φασιστικά μέτρα. Ήδη ο σουλτάνος με προεδρικό διάταγμά του έχει απαγορεύσει κάθε αντιπολιτευτική δραστηριότητα γύρω απ’ την οικονομία να εκφραστεί είτε γραπτώς είτε στους δρόμους. Εκατοντάδες άτομα διώκονται ήδη εξαιτίας της αντιπολιτευτικής στάσης τους.

Ο Ερντογάν θα συνεχίσει να προπαγανδίζει ότι η Τουρκία δέχεται οικονομικό πόλεμο και θα συνεχίσει να αποκρύπτει ότι τα τελευταία 15 χρόνια συσσωρεύτηκε στην Τουρκία ένα τεράστιο κεφάλαιο με μεσαιωνικές εκμεταλλεύσεις, με τα λεφτά των εργατών και εργαζομένων. Ότι έκαναν γιορτή οι μονοπωλιακές ντόπιες και ξένες εταιρίες!

Τώρα διατυμπανίζει ότι «εάν αυτοί έχουν δολάριο, εμείς έχουμε Αλλάχ»….

Πρέπει να τονίσουμε ότι η επιθετική στάση του Ερντογάν οφείλεται στο ότι βλέπει το τέλος της κυριαρχίας του. Γιατί η οικονομική κρίση, η φτώχεια, η πείνα και η ανεργία είναι μία ταξική πραγματικότητα. Οι μάζες με την εμπειρία που αποκτούν μπορούν να γίνουν επικίνδυνες για το κεφάλαιο. Να μην ξεχάσουμε ότι στην Τουρκία υπάρχει μία σημαντική μερίδα εργατών και λαϊκών μαζών που αγωνίζονται ενάντια στην καπιταλιστική οικονομία και το σουλτανικό καθεστώς.

Πηγή: pandiera.gr

john-mccain-lord-of-the-tarp-759x500.jpg

Του Άρη Χατζηστεφάνου
Συνεργάτης Ουκρανών νεοναζί, ισλαμιστών τρομοκρατών αλλά και δικτατόρων σε κάθε γωνιά του πλανήτη ήταν ο Αμερικανός πολιτικός Τζον Μακέιν, που πέθανε σε ηλικία 82 ετών.

 

Ο Μακέιν διακρίθηκε για πρώτη φορά σε μια από τις πιο φονικές αεροπορικές επιδρομές του 20ου αιώνα όταν ως πιλότος της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας συμμετείχε στην επιχείρηση Rolling Thunder στο Βιετνάμ, από την οποία σκοτώθηκαν περισσότεροι από 180.000 άμαχοι.

Στην εξωτερική πολιτική στήριξε τις ισραηλινές επιδρομές στο Λίβανο, που είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν χιλιάδες άμαχοι αλλά και την εισβολή και κατάληψη του Ιράκ που οδήγησε στο θάνατο τουλάχιστον ένα εκατομμύριο Ιρακινούς.

Το 2009 συνάντησε τον Λίβυο ηγέτη Μουαμάρ Καντάφι, με στόχο να του πουλήσει αμερικανικό οπλισμό, αλλά αργότερα στήριξε τη αμερικανο-νατοϊκή εκστρατεία που μετέτρεψε τη Λιβύη σε κράτος παρία και συνέβαλε στην ενίσχυση ισλαμικών τρομοκρατικών οργανώσεων σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Ήταν υπέρμαχος της κλιμάκωσης της αμερικανικής επιθετικότητας εναντίον της Βόρειας Κορέας και πρωτεργάτης του υστερικού κλίματος που δημιουργήθηκε εναντίον της Ρωσίας. Στη Συρία ζήτησε από πολύ νωρίς την ενίσχυση ισλαμικών ομάδων που αργότερα συνενώθηκαν με άλλες δυνάμεις για να σχηματίσουν το Ισλαμικό Κράτος.

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Μπεν Νόρτον ο Μακέιν είχε ζητήσει την έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον τουλάχιστον 13 ανεξάρτητων κρατών.

TZON_MAKEIN.JPG

Ο ίδιο δημοσιογράφος έγραψε πρόσφατα για την στήριξη που παρείχε ο Μακέιν σε φιλοφασιστικές οργανώσεις στις οποίες συμμετείχαν αρκετές ναζιστικές ομάδες στην Ευρώπη.

TZON_MAKEIN1.JPG

Το 2017 μάλιστα υποδέχθηκε το γραφείο του τον Ουκρανό νεοναζι πολιτικό Αντρίι Παρούμπι ενώ αρκετέ φορές ταξίδεψε στην Ουκρανία όπου συναντήθηκε με νεοναζί και αντισημίτες πολιτικούς.

Στη Λατινική Αμερική ο Μακέιν είχε ψηφίσει υπέρ της ενίσχυσης των ταγμάτων θανάτου των Κόντρας που ευθύνονται για σφαγές αμάχων στη Νικαράγουα.

 

Ένα χρόνο πριν πεθάνει από καρκίνο, με τις τελευταίες του δυνάμεις, πήγε στην γερουσία και ψήφισε για την κατάργηση της καθολικής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στις ΗΠΑ* – η οποία μεταξύ άλλων στέρησε τη θεραπεία από χιλιάδες καρκινοπαθείς.

_ΜΑΚΕΙΝ2.JPG

Τη θλίψη του για το θάνατο του Τζον Μακέιν εξέφρασε ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης.

_ΜΑΚΕΙΝ3.JPG

* ΑΝΑΝΕΩΣΗ: Ορισμένοι αναγνώστες μάς επεσήμαναν σωστά ότι ο Μακέιν είχε καταψηφίσει την πρόταση του Τραμπ για την κατάργηση του Obamacare. Όπως είχαμε εξηγήσει όμως τότε η ανταρσία στο εσωτερικό των Ρεπουμπλικάνων είχε γίνει από τα πιο ακροδεξιά και συντηρητικά στελέχη του κόμματος, που θεωρούσαν ότι οι τροποποιήσεις του Τραμπ δεν πήγαιναν αρκετά βαθιά για την ολοκληρωτική διάλυση των προτάσεων Ομπάμα (οι οποίες είχαν ούτως η άλλως διαβρωθεί ολοκληρωτικά από τις πιέσεις των λόμπι των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών). Ο Μακειν που είχε δώσει την καθοριστική ψήφο εναντίον του Τραμπ είχε εξηγήσει στο twitter αυτή ακριβώς τη λογική της συντηρητικής ανταρσίας. Το ότι καταψήφισε την πρόταση Τραμπ (σαν μετριοπαθή), δεν τον κάνει υποστηρικτή του Obamacare.

ΠΗΓΗ: info-war.gr

1f1k_2512588-thumb-large.jpg

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Εσπασε το παλαιότερο κομμάτι θαλασσίου πάγου στη Γροιλανδία

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Το παλαιότερο και παχύτερο κομμάτι θαλασσίου πάγου άρχισε να σπάζει, ανοίγοντας θαλάσσιους δρόμους βόρεια της Γροιλανδίας που κανονικά είναι παγωμένοι, ακόμη και το καλοκαίρι. Το φαινόμενο που παρατηρείται για πρώτη φορά, επαναλήφθηκε 2 φορές φέτος λόγω θερμών ανέμων και ενός κύματος υψηλών θερμοκρασιών που επικράτησαν στο βόρειο ημισφαίριο.

Η θάλασσα βόρεια της Γροιλανδίας καλείται από πολλούς «η τελευταία παγωμένη περιοχή», μιας και αναμένεται να είναι το τελευταίο προπύργιο των πάγων της Αρκτικής κόντρα στο λιώσιμο που προκαλεί η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη. Όμως οι ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες τον Φεβρουάριο αλλά και στην αρχή του Αυγούστου, την άφησαν εκτεθειμένη στους ανέμους οι οποίοι έσπρωξαν τον πάγο τόσο μακριά από την ακτή, όσο ποτέ από το 1970 και έπειτα. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι δεν είναι η πρώτη φορά που σπάζει το συγκεκριμένο κομμάτι πάγου. Ακόμη όμως και αυτοί παραδέχονται ότι το ρήγμα που δημιουργήθηκε τον Αύγουστο ήταν ασυνήθιστα μεγάλο!

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ακόμη και αν ο πάγος «ξανακολλήσει», το κακό έχει ήδη γίνει αφού τα μεγάλα κομμάτια που αποκολλήθηκαν έχουν μεταφερθεί σε περιοχές όπου θα λιώσουν με μεγαλύτερη ευκολία.

Παρότι ο πλανήτης έχει θερμανθεί κατά 1 περίπου βαθμό Κελσίου τον τελευταίο αιώνα, η Αρκτική θερμαίνεται σχεδόν με τον διπλάσιο ρυθμό. Υπάρχουν περιοχές όπου αυτή η αλλαγή είναι το λιγότερο θεαματική! Στην πόλη  Utqiaġvik οι Νοέμβριοι είναι πλέον 5.5 βαθμούς θερμότεροι από ότι ήταν το 1979! Ιδιαίτερα φέτος το καλοκαίρι, καταγράφηκαν τιμές 20 βαθμούς πάνω από το σύνηθες!

Καθώς λοιπόν η ατμόσφαιρα και ο ωκεανός θερμαίνονται, η παγοκάλυψη της Αρκτικής μειώνεται, και σύμφωνα με την NASA είναι 13% μικρότερη από το 1979. Όσο ο πάγος που ανακλά την ηλιακή ακτινοβολία λιγοστεύει, όλο και περισσότερη ηλιακή ενέργεια απορροφάται από τη θάλασσα ενισχύοντας το φαινόμενο! Στο σχήμα που ακολουθεί (πηγή: Polar Science Center) φαίνεται η σταδιακή μείωση της παγοκάλυψης στην Αρκτική από το 1980 έως σήμερα.

Οι τελευταίοι υπολογισμοί της Norwegian Ice Service, δείχνουν ότι η παγοκάλυψη της Αρκτικής στην περιοχή του Svalbard στα μέσα του Αυγούστου ήταν 40% χαμηλότερη από την  μέση τιμή της στο διάστημα 1981-2010. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τον λεπτό πάγο που συναντάται πλέον σε πολλά σημεία της, μας φέρνει στο μυαλό τις δυσοίωνες προβλέψεις που λένε ότι ο θερινός πάγος στην Αρκτική θα εκλείψει κάπου μεταξύ 2030 και 2050! Στο σχήμα που ακολουθεί (πηγή: National Snow & Ice Data Center) φαίνεται η παγοκάλυψη τον Αύγουστο του 2018 (λευκή επιφάνεια) και η μέση τιμή της περιόδου 1981-2010 (πορτοκαλί γραμμή).

Πηγή: Meteo.gr

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018 10:43

Πανελλήνιες 2018: οι βάσεις της ναυτιλίας

Γράφτηκε από τον

201808271916293474.jpeg

Ανακοινώθηκαν σήμερα από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, οι βάσεις των Πανελλαδικών Εξετάσεων 2018.

Ειδικότερα, οι βάσεις για τις Σχολές, με γνωστικά αντικείμενα ναυτιλιακού και ναυτικού ενδιαφέροντος (ΑΕΙ, ΤΕΙ, ΑΕΝ) διαμορφώνονται ως ακολούθως:

• Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο – Τμήμα Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών 17.784 / Πτώση 68 μόρια
• Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής – Τμήμα Ναυπηγών Μηχανικών 13.234 / Αύξηση 908 μόρια
• Πανεπιστήμιο Πειραιώς – Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών 15.493 / Αύξηση 360 μόρια
• Πανεπιστήμιο Αιγαίου – Τμήμα Ναυτιλίας και Επιχειρηματικών Υπηρεσιών 11.080 / Πτώση 54 μόρια
• Σχολή Ναυτικών Δοκίμων – Μάχιμοι 17.652 / Αύξηση 390 μόρια
• Σχολή Ναυτικών Δοκίμων – Μηχανικοί 17.728 / Αύξηση 5 μόρια
• Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού 14.956 / Πτώση 154 μόρια
• Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού – Πλοίαρχοι 9.932 / Πτώση 617 μόρια
• Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού – Μηχανικοί 8.466 / Πτώση 423 μόρια

Οι παραπάνω βάσεις αφορούν τη γενική σειρά υποψηφίων.

Αναλυτικά οι βάσεις εισαγωγής είναι διαθέσιμες εδώ.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πληροφορούνται τα αποτελέσματα μέσω της ιστοσελίδας του υπουργείου: results.it.minedu.gov.gr.

Η εκπαιδευτική πρωτοβουλία Isalos.net και τα Ναυτικά Χρονικά εύχονται καλή πρόοδο στους επιτυχόντες.

πηγη: naftikachronika.gr

cosco2.jpg

Στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα εντάσσονται οι εργαζόμενοι στους προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ του λιμανιού του Πειραιά, όπως αναφέρει έγγραφο του υπουργείου Ναυτιλίας.

Συγκεκριμένα, ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Παναγιώτης Κουρουμπλής, απέστειλε σχετικό έγγραφο προς το υπουργείο Εργασίας στο οποίο αναφέρει ότι, με βάση τις διατάξεις της Σύμβασης Παραχώρησης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και ΟΛΠ ΑΕ (Ν.4404/2016) οι προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ βρίσκονται εντός της Χερσαίας Λιμενικής Ζώνης του ΟΛΠ και αποτελούν τμήματα του Εμπορικού Λιμένα Πειραιά και ως εκ τούτου οι εργαζόμενοι πρέπει να ενταχθούν στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα .

Στη συνέχεια, ο υφυπουργός Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Τάσος Πετρόπουλος, με έγγραφό του προς τον ΕΦΚΑ διευκρίνισε ότι αναφορικά με τους ανωτέρω εργαζομένους εφαρμογή έχουν οι διατάξεις της περίπτωσης 41 του ισχύοντος Πίνακα Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.

πηγη: ergasianet.gr

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018 10:37

Μειώσεις σοκ στις επικουρικές συντάξεις

Γράφτηκε από τον

sintakseis-xireias-sintaksiouxoi-e1505896247432-1.jpg

Ο επανυπολογισμός έγινε για 764.594 συνταξιούχους που έχουν αποχωρήσει μέχρι και 31/12/2014 και λαμβάνουν επικουρική από ένα σύνολο 23 Ταμείων τα οποία έχουν ενσωματωθεί στο ΕΤΕΑΕΠ

Μειώσεις που ξεκινούν από τα 20 ευρώ και φτάνουν ακόμη και έως τα 700 ευρώ φέρνει ο επανυπολογισμός με τα ποσά των «προσωπικών διαφορών» στις επικουρικές συντάξεις.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του «Ελεύθερου Τύπου» ο επανυπολογισμός έγινε για 764.594 συνταξιούχους που έχουν αποχωρήσει μέχρι και 31/12/2014 και λαμβάνουν επικουρική από ένα σύνολο 23 Ταμείων τα οποία έχουν ενσωματωθεί στο ΕΤΕΑΕΠ.

Κατά μέσο όρο, αναφέρεται στο ρεπορτάζ της εφημερίδας, οι προσωπικές διαφορές βγαίνουν στα 127 ευρώ.

Η κυβέρνηση και κυρίως η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας γνωρίζουν τι ακριβώς κόβεται λόγω επανυπολογισμού και προσωπικής διαφοράς, από τα 2 και πλέον εκατομμύρια συνταξιούχους Ταμείων κύριας και επικουρικής ασφάλισης, αλλά κρύβουν πίνακες και στοιχεία από τους ίδιους τους συνταξιούχους.

Και αυτό, προφανώς διότι η κυβέρνηση κάνει «παζάρια» με τους δανειστές για να μην εφαρμόσει τις περικοπές που έχει ψηφίσει.

Ο πίνακας του επανυπολογισμού, όμως, που εξασφάλισε και δημοσιεύει ο «Ε.Τ.» της Κυριακής, δείχνει με κάθε λεπτομέρεια αυτά που κρύβει η κυβέρνηση εν προκειμένω από 764.594 συνταξιούχους επικουρικών ταμείων.

Ο πίνακας της ΗΔΙΚΑ προκαλεί σοκ και δέος, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις τα ποσά των επικουρικών συντάξεων που προέκυψαν με τον επανυπολογισμό του νόμου 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου) έχουν προσωπικές διαφορές-μεώσεις πάνω και από 250 ευρώ σε σχέση με την επικουρική που λαμβάνουν σήμερα οι συνταξιούχοι.
Αυτή είναι η λεγόμενη «προσωπική διαφορά», δηλαδή το ποσό κατά το οποίο η νέα σύνταξη υπολείπεται της σημερινής μετά τον επανυπολογισμό.

Βάσει του νόμου 4472/2017 που ψήφισε η κυβέρνηση, προβλέπεται η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς από την 1/1/2019 τόσο από τις κύριες όσο, εν προκειμένω, και από τις επικουρικές συντάξεις που επανυπολογίζονται.

πηγη: iskra.gr

vasilis-liosis-e1494414535918-1-696x484.jpg
 

του Βασίλη Λιόση


Με ένα επικοινωνιακό τρικ ή καλύτερα με μια αμερικανιά, ο Α.  Τσίπρας (Α.Τ.) επιχείρησε να πείσει τον ελληνικό λαό πως «Ναι! Το ψάρι βαφτίζεται κρέας!». Ως άλλος Γιώργος Παπανδρέου, όχι αυτή τη φορά από το Καστελόριζο αλλά από την Ιθάκη, γιατί έτσι πρόσταζαν τα επικοινωνιακά επιτελεία προκειμένου να υπάρξουν (παντελώς ατυχείς) συμβολισμοί, ο πρωθυπουργός μάς εκφώνησε έναν φτηνό λόγο, στον οποίο έχουν σημασία τα όσα ειπώθηκαν αλλά και αυτά που δεν ειπώθηκαν. Ίσως τα ανείπωτα έχουν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.


1. Ο Α.Τ. έκανε μία αναδρομή των όσων υπέστη ο ελληνικός λαός αρχής γενομένης από το πρώτο μνημόνιο. «Ξέχασε» όμως να μας πει για ποιο λόγο συνέβησαν όλα αυτά. Για ποιο λόγο είδαμε πράγματα στην Ελλάδα που σε καμία άλλη χώρα δεν βιώθηκαν σε καιρό ειρήνης. Καμία έκπληξη για την απουσία εξήγησης. Γιατί αν ο Α.Τ. μίλαγε για τα πραγματικά αίτια θα αναγκαζόταν να μιλήσει για τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς και οργανισμούς: την ΕΕ, το ΔΝΤ, τον ESM. Αλλά πώς να το έπραττε αυτό αφού εδώ και πολύ καιρό το «go back madame Merkel», μετατράπηκε σε διθυράμβους για την αξία της Γερμανίδας πολιτικού και αφού ο «διαβολικός Trump», είναι «διαβολικά έξυπνος»; Θα αναγκαζόταν επίσης να μας πει ποιος βγήκε κερδισμένος από αυτή την οκταετία. Και πλέον όλοι γνωρίζουν πως ο μεγάλος κερδισμένος είναι οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες και η ελληνική ολιγαρχία.


2. Ας μην αδικούμε, όμως, τον πρωθυπουργό. Μας μίλησε για τα αίτια της ελληνικής κρίσης. Είπε χαρακτηριστικά: «Δε θα ξεχάσουμε ποτέ τις αιτίες και τα πρόσωπα που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια. Τη φοροασυλία του μεγάλου πλούτου, τη γενικευμένη διαπλοκή και διαφθορά, την ασυδοσία μιας σειράς επιχειρηματικών και εκδοτικών ομίλων που για χρόνια θεωρούσαν ότι η χώρα τους ανήκει, τον κυνισμό και την περιφρόνηση μιας πολιτικής ελίτ η οποία νόμισε ότι η Ελλάδα είναι φέουδο και οι Έλληνες πειθήνιοι υπήκοοι της».


Πρώτη παρατήρηση:  αν είναι αυτά τα αίτια της ελληνικής  κρίσης, τι ακριβώς έκανε η ελληνική κυβέρνηση για την εξάλειψή τους; Το μεγάλο κεφάλαιο δεν εξακολουθεί να χαίρει φοροασυλίας; Όλο το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που ήταν βουτηγμένο σε μίζες δεν κυκλοφορεί ελεύθερο; Τον Χριστοφοράκο τον έχει ζητήσει η ελληνική κυβέρνηση από τη γερμανική; Τα εκατομμύρια ευρώ της ελληνικής ελίτ που βρίσκονται στην Ελβετία και στις offshoreέχουν φορολογηθεί;


Δεύτερη παρατήρηση: η ελληνική κρίση αποτελεί ένα επεισόδιο ενός μεγαλύτερου έργου. Η κρίση ήταν παγκόσμια και τα φαινόμενα της ελληνικής σκηνής (διαφθορά, φοροασυλία) υπάρχουν παντού. Επομένως τα όσα περιγράφει ο Α.Τ. δεν μπορούν να ερμηνεύσουν την ελληνική ιδιαιτερότητα. Η Ελλάδα αποτέλεσε ένα πεδίο άσκησης μίας –πιθανώς πιλοτικής– σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής γιατί διέθετε ένα πρόθυμο πολιτικό προσωπικό που θα υλοποιούσε τις επιταγές του ευρωπαϊκού και αμερικανικού κατεστημένου. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό, αυτό της οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης, που έχει βαθιά τις ρίζες του στην ελληνική πραγματικότητα. 


3. Όσο προσεκτική κι αν είναι η ανάγνωση του λόγου του Α.Τ., κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αν η εφαρμογή των μνημονίων καλώς έγινε. Διότι αν καλώς έγινε, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοαναιρείται όσο ήταν αντιπολίτευση και κατήγγειλε τους άλλους. Αν κακώς έγινε τότε πρέπει να απολογηθεί για το δικό του μνημόνιο. Επομένως οι γενικόλογες διατυπώσεις είναι οι πλέον βολικές. Καθείς καταλαβαίνει ό,τι θέλει.


4. Και τι διάβολο σημαίνει εν τέλει αυτή η έξοδος από τα μνημόνια;


Μήπως σημαίνει το τέλος της επιτροπείας; Επ’ ουδενί!


Μήπως σημαίνει την κατάργηση των μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων; Σε καμία περίπτωση!


Μήπως σημαίνει ότι η δημόσια περιουσία δεν θα είναι πλέον υποθηκευμένη και ότι δεν θα ξεπουλιέται για τις επόμενες δεκαετίες; Ούτε κατά φαντασία.


Μήπως σημαίνει ουσιαστική αύξηση των μισθών και θωράκιση των εργασιακών σχέσεων υπέρ του εργαζομένου; Ας μην λέμε αστεία.


Μήπως το χρέος που φτάνει πια το 180% του ΑΕΠ μετά από μία ανελέητη αφαίμαξη του ελληνικού λαού θα καταστεί κάποια στιγμή βιώσιμο;


Ακόμη και ο πιο θερμός υποστηρικτής του ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο. Και αφού όλα αυτά δεν πρόκειται να συμβούν, τότε ένα πράγμα σημαίνει το διάγγελμα του Α.Τ.: επιχείρηση μαζικής εξαπάτησης.

4. Ο Α.Τ. είναι πλέον ένας εξαιρετικός μαθητής της τακτικής που ακολούθησε η ελληνική σοσιαλδημοκρατία μεταπολιτευτικά. Η ελληνική σοσιαλδημοκρατία έκλεψε τα συνθήματα της κομμουνιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς και κατασκεύασε το δίπολο Δεξιά-Αντιδεξιά. Ομοίως πράττει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το εν λόγω δίπολο έκρυβε επιμελώς στο παρελθόν την ταξική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και κρατούσε εγκλωβισμένα μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού. Η κρίση του 2010 το διέλυσε, ο Α.Τ. είναι αυτός που το ανασταίνει.


*  *  *  *


Σήμερα χρειάζεται να συνειδητοποιηθεί τούτο: Διανύσαμε οκτώ χρόνια κρίσης. Το πρώτο μισό αυτής της οκταετίας ήταν μία περίοδος που υπήρξαν έντονοι κοινωνικοί κραδασμοί και μεγάλη πολιτική αστάθεια. Οι κυβερνήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα. Και τότε εμφανίστηκε ο «Μεσσίας». Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατά πως δείχνουν τα πράγματα θα είναι η μοναδική που θα ολοκληρώσει την τετραετία ή σε κάθε περίπτωση θα είναι πολύ κοντά στο να το πετύχει. Και μάλιστα χωρίς αγανακτισμένους, χωρίς μεγάλες απεργίες και με μία αντιπολίτευση ανίκανη να αρθρώσει έναν εναλλακτικό πειστικό λόγο, είτε από τα αριστερά, είτε από τα δεξιά. Είναι πλέον σαφές: Αμερικανοί και Ευρωπαίοι έχουν κάνει την επιλογή τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η καλύτερη περίπτωση. Αυτό δείχνουν τα εγκωμιαστικά λόγια πολλών Ευρωπαίων αξιωματούχων αλλά και η στάση των ΗΠΑ που βλέπουν ότι συνεργάζονται με την πιο φιλονατοϊκή κυβέρνηση των τελευταίων ετών.


            Είναι σίγουρο ότι τους προσφερόμενους λωτούς του Α.Τ. θα τους αρνηθούν πολλοί ή μάλλον οι περισσότεροι. Και θα είναι πολλοί που θα θυμώσουν με τα ψέματα και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα. Ωστόσο, ο χλευασμός και ο θυμός δεν φτάνουν. Η εμπειρία μάς διδάσκει πως κανένας σωτήρας δεν μπορεί να υπάρξει. Πως καμία αλλαγή πολιτικής δεν θα γίνει. Πως η όποια εναλλαγή στο πλαίσιο του νέου δικομματισμού θα φέρει μία από τα ίδια.


Δεν ξεχνάμε πως σχεδόν οι μισοί Έλληνες είναι κάτω από το όριο φτώχιας. Πως η πλειονότητα της νέας γενιά εργάζεται με 400 ευρώ ή και με χαμηλότερους μισθούς. Πως η πληγή της μετανάστευσης εξακολουθεί να υπάρχει. Πως οι εργασιακές σχέσεις είναι εντελώς αποδιαρθρωμένες και η μαύρη εργασία τείνει να κυριαρχήσει. Πως ο ΕΝΦΙΑ δεν καταργήθηκε. Πως το όριο του αφορολόγητου όλο και πάει προς τα κάτω. Πως η ανεργία εξακολουθεί και είναι σε υψηλότατα επίπεδα. Ναι! Έχει δίκιο ο πρωθυπουργός. Δεν θα γίνουμε λωτοφάγοι.


Ο άλλος δρόμος είναι ένας δρόμος δύσκολος. Είναι ο δρόμος της οργάνωσης στο σωματείο, είναι ο δρόμος ενίσχυσης ή δημιουργίας συλλογικοτήτων που μάχονται ή θα μάχονται ενάντια στη βαρβαρότητα, είναι η συμμετοχή στις απεργίες και στις πορείες. Ποτέ δεν άλλαξε κάτι δίχως σύγκρουση και δίχως μεγάλες αποφάσεις. Η Ιθάκη μας περιμένει…

πηγη: kordatos.org

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018 09:55

Στην αιχμή του δόρατος της διπλωματίας της Δύσης

Γράφτηκε από τον

1apture-8.jpg

Οι επιδιώξεις των Τσίπρα-Κοτζιά

Το τα­ξί­δι των Τσί­πρα-Κο­τζιά στην Ουά­σινγ­κτον, τον πε­ρα­σμέ­νο Οκτώ­βρη, από πολ­λές πλευ­ρές υπο­τι­μή­θη­κε. Η κα­τά­πτυ­στη δή­λω­ση του Τσί­πρα για τον ακρο­δε­ξιό, εθνι­κι­στή, ρα­τσι­στή Τραμπ («μοι­ρα­ζό­μα­στε με τον πρό­ε­δρο των ΗΠΑ κοι­νές αξίες και αρχές…») ήταν μια προει­δο­ποί­η­ση για την απρο­κά­λυ­πτη ατλα­ντι­κή στρο­φή της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ.

Νω­ρί­τε­ρα, ο Αλ. Τσί­πρας, ως λαγός της αμε­ρι­κα­νι­κής πο­λι­τι­κής, κατά την επί­σκε­ψή του στο Τελ Αβίβ είχε χα­ρα­κτη­ρί­σει την Ιε­ρου­σα­λήμ «ιστο­ρι­κή πρω­τεύ­ου­σα του Κρά­τους του Ισ­ρα­ήλ» και η κυ­βέρ­νη­σή του είχε όχι απλώς συ­νε­χί­σει την πο­λι­τι­κή του Σα­μα­ρά για «στρα­τη­γι­κή συμ­μα­χία» με το Ισ­ρα­ήλ και την Αί­γυ­πτο, αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα την είχε κλι­μα­κώ­σει, χτί­ζο­ντας ένα συ­νε­κτι­κό στρα­τιω­τι­κό-δι­πλω­μα­τι­κό και οι­κο­νο­μι­κό «άξονα» κυ­ρί­ως με το σιω­νι­στι­κό μα­ντρό­σκυ­λο του ιμπε­ρια­λι­σμού στην πε­ριο­χή, αλλά και με το δι­κτα­το­ρι­κό κα­θε­στώς του Σίσι στην Αί­γυ­πτο.

Ταυ­τό­χρο­να, ο Καμ­μέ­νος είχε κάνει κα­θα­ρό στις ΗΠΑ ότι το ελ­λη­νι­κό κρά­τος είναι η «προ­θυ­μό­τε­ρη» δύ­να­μη στην πε­ριο­χή για τη στρα­τιω­τι­κή στή­ρι­ξη των κι­νή­σε­ων της δυ­τι­κής λυ­κο­συμ­μα­χί­ας: ο στό­λος του ΝΑΤΟ εξα­κο­λου­θεί να πλέει στο Αι­γαίο κυ­ρί­ως λόγω της επι­μο­νής και της πρό­σκλη­σης της ελ­λη­νι­κής πλευ­ράς –παρά την επί­ση­μη δή­λω­ση της Τουρ­κί­ας ότι η «απο­στο­λή του εξε­τε­λέ­σθη» μετά τη ρα­τσι­στι­κή συμ­φω­νία Ελ­λά­δας-ΕΕ-Τουρ­κί­ας. Η Σούδα έχει ανα­βαθ­μι­στεί και το Υπουρ­γείο Εθνι­κής Άμυ­νας έχει δη­λώ­σει ότι ο ελ­λη­νι­κός γε­ω­γρα­φι­κός χώρος θα είναι δια­θέ­σι­μος για νέες βά­σεις των ΗΠΑ, εάν τε­λι­κά κλεί­σει η βάση στο Ιν­τσιρ­λίκ, που υπο­λει­τουρ­γεί λόγω της επι­δεί­νω­σης των σχέ­σε­ων της Δύσης με το κα­θε­στώς Ερ­ντο­γάν.

Στην πρό­σφα­τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής του ΝΑΤΟ ήρθαν στην επι­φά­νεια οι τριγ­μοί στο εσω­τε­ρι­κό της δυ­τι­κής συμ­μα­χί­ας. Η επί­θε­ση του Τραμπ στους Ευ­ρω­παί­ους και ει­δι­κό­τε­ρα στη Γερ­μα­νία, δεν αφο­ρού­σε μόνο τα οι­κο­νο­μι­κά βάρη της συμ­μα­χί­ας. Αφο­ρού­σε ακόμα την απαί­τη­ση του Τραμπ να ανα­λά­βει ο κα­θείς στρα­τιω­τι­κές ευ­θύ­νες ανά­λο­γες με τους πο­λι­τι­κούς και οι­κο­νο­μι­κούς ρό­λους που διεκ­δι­κεί διε­θνώς, αλλά επί­σης δή­λω­νε την πρό­θε­ση των ΗΠΑ για μια «με­τά­βα­ση» από την ορ­γά­νω­ση της ισχύ­ος μέσω των διε­θνών ορ­γα­νι­σμών (ΝΑΤΟ, ΟΗΕ, ΠΟΕ κ.ά.) προς τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και τις σχέ­σεις με­τα­ξύ των «ανε­ξάρ­τη­των κρα­τών». Αυτό ήταν το νόημα της δη­μό­σιας προ­τρο­πής προς τον Μα­κρόν να απο­χω­ρή­σει η Γαλ­λία από την ΕΕ(!) και να στη­ρι­χθεί σε μια «δι­με­ρή» συμ­μα­χία με τις ΗΠΑ. Αυτό ήταν, επί­σης, το νόημα της δη­μό­σιας οδη­γί­ας του Τραμπ προς τη Μέι να προ­χω­ρή­σει προς τη σκλη­ρό­τε­ρη εκ­δο­χή του Brexit, αδια­φο­ρώ­ντας για τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους υπό­λοι­πους Ευ­ρω­παί­ους.

Το νέο δόγμα της Ουά­σινγ­κτον, το «η Αμε­ρι­κή πρώτα», οδη­γεί σε πραγ­μα­τι­κές αλ­λα­γές: Μέσα στην ιστο­ρι­κών δια­στά­σε­ων κρίση του διε­θνούς κα­πι­τα­λι­σμού –κρίση που παρά τα σκα­μπα­νε­βά­σμα­τα των «ανα­κάμ­ψε­ων», κα­νέ­να σο­βα­ρό επι­τε­λείο διε­θνώς δεν πι­στεύ­ει ότι έχει ορι­στι­κά ξε­πε­ρα­στεί– η κάθε δύ­να­μη οφεί­λει να κι­νη­θεί αυ­τό­νο­μα με βάση τις δυ­να­τό­τη­τες και τα συμ­φέ­ρο­ντά της, ενώ η μέ­ρι­μνα για όλους επα­φί­ε­ται, μάλ­λον, στο Θεό.

Η στρο­φή στον προ­στα­τευ­τι­σμό υπέρ των «εθνι­κών επι­χει­ρή­σε­ων», η στρο­φή στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με­τα­ξύ «κυ­ρί­αρ­χων κρα­τών», η εγκα­τά­λει­ψη των «γε­νι­κών αξιών» (αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα, δη­μο­κρα­τι­κές αρχές κ.ο.κ.) και η έμ­φα­ση στις πο­λι­τι­σμι­κές ακόμα και τις φυ­λε­τι­κές δια­κρί­σεις («η με­τα­νά­στευ­ση είναι κακό») και η προ­ε­τοι­μα­σία μιας νέας μοι­ρα­σιάς του κό­σμου (ου­σια­στι­κά μιας νέας Γιάλ­τας) σε σα­φείς και πε­ρι­χα­ρα­κω­μέ­νες σφαί­ρες επιρ­ρο­ής με­τα­ξύ των σύγ­χρο­νων Με­γά­λων Δυ­νά­με­ων, γί­νο­νται στα­δια­κά, αλλά όλο και πιο πιε­στι­κά, τα γνω­ρί­σμα­τα της νέας αμε­ρι­κα­νι­κής πο­λι­τι­κής στην εποχή του Τραμπ.

Κατά τη διάρ­κεια της βί­αι­ης ανά­δει­ξης αυτής της συ­ζή­τη­σης, στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής του ΝΑΤΟ και σε όσα την ακο­λού­θη­σαν, η στάση της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης υπήρ­ξε ένα από τα προ­νο­μια­κά «πα­ρα­δείγ­μα­τα» του… Τραμπ: Μια χώρα σε βαθιά οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή κρίση έχει επι­μεί­νει στο να εκ­πλη­ρώ­νει με το πα­ρα­πά­νω τις υπο­χρε­ώ­σεις της προς το ΝΑΤΟ, δια­θέ­το­ντας ετη­σί­ως το 2,36% του ΑΕΠ της για εξο­πλι­στι­κές δα­πά­νες, κερ­δί­ζο­ντας ανα­λο­γι­κά ως προς το μέ­γε­θος της οι­κο­νο­μί­ας της τη δεύ­τε­ρη θέση, μετά μόνο από τις ΗΠΑ, στη λίστα των χω­ρών-με­λών του ΝΑΤΟ!

Βαλ­κά­νια

Σε αυτό το υπέ­δα­φος πρέ­πει να ερ­μη­νευ­τούν οι πρω­το­βου­λί­ες της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ στα Βαλ­κά­νια.

Κά­ποιοι «εθνι­κοί δη­μο­σιο­γρά­φοι» κά­νουν κρι­τι­κή στον Κο­τζιά για «υπερ­δρα­στή­ρια δι­πλω­μα­τία», που κιν­δυ­νεύ­ει να πέσει μέσα στους λάκ­κους που η ίδια ανοί­γει για τους άλ­λους.

Όμως η κυ­βέρ­νη­ση δεν κι­νεί­ται μόνη. Έχο­ντας καλή ενη­μέ­ρω­ση για τις προ­θέ­σεις και τις ισορ­ρο­πί­ες με­τα­ξύ των ιμπε­ρια­λι­στι­κών κέ­ντρων, μέσα από την «άρι­στη» σχέση με τον πρέ­σβη των ΗΠΑ στην Αθήνα, Τζέ­φρι Πάιατ, συ­γκέ­ντρω­σε ση­μα­ντι­κή διε­θνή υπο­στή­ρι­ξη στην πρω­το­βου­λία της για το «Μα­κε­δο­νι­κό», όπως φά­νη­κε από τις δη­λώ­σεις των Αμε­ρι­κα­νών και των Ευ­ρω­παί­ων.

Το νόημα της συμ­φω­νί­ας των Πρε­σπών είναι διπλό. Αφε­νός, επι­τα­χύ­νει και τα­κτο­ποιεί την επέ­κτα­ση του ΝΑΤΟ στα δυ­τι­κά Βαλ­κά­νια. Αφε­τέ­ρου, κα­το­χυ­ρώ­νει τον ενι­σχυ­μέ­νο ρόλο του ελ­λη­νι­κού κρά­τους και του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού στην πε­ριο­χή, ανα­λαμ­βά­νο­ντας με σα­φή­νεια το ρόλο του το­πάρ­χη. Η δή­λω­ση του Τσί­πρα στη Σύ­νο­δο για τα Δυ­τι­κά Βαλ­κά­νια, ότι οι εξε­λί­ξεις ανέ­δει­ξαν «τη δυ­να­τό­τη­τα και την προ­ο­πτι­κή να ανα­λά­βου­με το ρόλο ηγέ­τι­δος δύ­να­μης στην πε­ριο­χή», έχει πραγ­μα­τι­κή βάση.

Αυτή η δια­πί­στω­ση υπο­νο­μεύ­ει τις προ­ο­πτι­κές της δε­ξιάς εθνι­κι­στι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Είναι κοινό μυ­στι­κό ότι αν ο Μη­τσο­τά­κης γίνει πρω­θυ­πουρ­γός θα ακο­λου­θή­σει ακρι­βώς την ίδια πο­λι­τι­κή με τον… Τσί­πρα! Ταυ­τό­χρο­να, η επί­γνω­ση των στρα­τιω­τι­κών, δι­πλω­μα­τι­κών, κρα­τι­κών γρα­φειο­κρα­τιών για την αλή­θεια της συμ­φω­νί­ας των Πρε­σπών πιέ­ζει προς υπο­βάθ­μι­ση τις θε­ω­ρη­τι­κά ανε­ξέ­λεγ­κτες εθνι­κι­στι­κές αντι­δρά­σεις της ακρο­δε­ξιάς. Οι δικές της από­πει­ρες για «συλ­λα­λη­τή­ρια» δεν είχαν με­γά­λη αντα­πό­κρι­ση και δυ­να­μι­κή, ση­μα­ντι­κό μέρος της εκ­κλη­σί­ας αυτή τη φορά έμει­νε σιω­πη­λό, ενώ ο Τσί­πρας μπό­ρε­σε με σχε­τι­κή ευ­κο­λία να πε­ρά­σει από τις αγκα­λιές με τον Σαβ­βί­δη στην κα­ταγ­γε­λία των πρα­κτό­ρι­κων και «υπο­νο­μευ­τι­κών» δρα­στη­ριο­τή­των στη Βό­ρεια Ελ­λά­δα.

Το ζή­τη­μα θα έχει συ­νέ­χεια μέσω της επερ­χό­με­νης συμ­φω­νί­ας με την Αλ­βα­νία. Τα θω­ρού­με­να ως «αγκά­θια», τα ζη­τή­μα­τα των μειο­νο­τή­των, είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα κυ­ρί­ως ιδε­ο­λο­γι­κά. Η μεν ελ­λη­νι­κή μειο­νό­τη­τα έχει από καιρό κα­το­χυ­ρώ­σει ενι­σχυ­μέ­νες «προ­στα­σί­ες» στην Αλ­βα­νία, η δε αλ­βα­νι­κή μειο­νό­τη­τα, κυ­ρί­ως στην Ήπει­ρο («Τσά­μη­δες»), έχει διω­χθεί από τη χώρα πριν από 60 χρό­νια. Γι’ αυτό ο Κο­τζιάς υπαι­νίσ­σε­ται ότι με ευ­κο­λία θα ξε­πε­ρά­σει τις «ανοη­σί­ες» και θα κη­ρύ­ξει επι­σή­μως τη λήξη του κα­θε­στώ­τος «εμπό­λε­μου κα­τα­στά­σε­ως» με­τα­ξύ των δύο χωρών.

Το πιο πραγ­μα­τι­κό ζή­τη­μα αφορά τη ρύθ­μι­ση των ΑΟΖ, τη μοι­ρα­σιά των «οι­κο­πέ­δων» στο Βό­ρειο Ιόνιο, όπου υπάρ­χει εν­δια­φέ­ρον των δυ­τι­κών εται­ριών εξο­ρύ­ξε­ων. Η δια­πραγ­μά­τευ­ση ανα­γνω­ρί­ζει ως άδικη και ετε­ρο­βα­ρή την προη­γού­με­νη μοι­ρα­σιά, επί Κ. Κα­ρα­μαν­λή, και «δίνει» ένα με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό στον αλ­βα­νι­κό έλεγ­χο. Οι δύο χώρες συμ­φω­νούν στην «αρχή» της «μέσης γραμ­μής απο­στά­σε­ως» και φαί­νε­ται να συμ­φω­νούν ότι ως ση­μεία αφε­τη­ρί­ας για τον υπο­λο­γι­σμό της «μέσης γραμ­μής» θα παρ­θούν τα κα­τοι­κη­μέ­να νη­σά­κια Οθω­νοί και Μα­θρά­κι, στα βό­ρεια και βο­ρειο­δυ­τι­κά της Κέρ­κυ­ρας, και όχι ο «βρά­χος» Μπαρ­κέ­τα, όπου η ύπαρ­ξη φάρου έδινε στο ελ­λη­νι­κό κρά­τος το «επι­χεί­ρη­μα» της εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας, με συ­νέ­πεια να αυ­ξά­νει κατά πολύ η ελ­λη­νι­κή ΑΟΖ.

Αυτό είναι και το τε­λι­κό αγκά­θι στη συμ­φω­νία: Παρά την κα­τα­γε­γραμ­μέ­νη πρό­θε­ση να κλεί­σει γρή­γο­ρα, η επι­χει­ρη­μα­το­λό­γη­σή της έχει εν­δια­φέ­ρον, γιατί μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει τε­τε­λε­σμέ­νο που στο Αι­γαίο θα λει­τουρ­γεί αντί­στρο­φα, δη­μιουρ­γώ­ντας μεί­ζον ζή­τη­μα στην από­πει­ρα ρύθ­μι­σης που, αργά ή γρή­γο­ρα, θα έρθει με­τα­ξύ Ελ­λά­δας-Τουρ­κί­ας.

Η εξο­μά­λυν­ση των ελ­λη­νο­αλ­βα­νι­κών σχέ­σε­ων έχει ση­μα­σία για τη να­τοϊ­κή στα­θε­ρό­τη­τα στην πε­ριο­χή. Όχι κυ­ρί­ως λόγω του πο­λι­τι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού του αλ­βα­νι­κού κρά­τους, όπου ήδη κυ­ριαρ­χούν οι δυ­τι­κό­φι­λες δυ­νά­μεις. Ούτε λόγω της δύ­να­μης της οι­κο­νο­μί­ας ή του στρα­τού της γει­το­νι­κής χώρας. Κυ­ρί­ως λόγω της στρα­τη­γι­κής γε­ω­γρα­φι­κής θέσης, αλλά και της επιρ­ρο­ής του αλ­βα­νι­κού εθνι­κι­σμού στο Κόσ­σο­βο και στη Βό­ρεια Μα­κε­δο­νία. Γι’ αυτό και απ’ ό,τι φαί­νε­ται μέχρι σή­με­ρα, αυτή η συμ­φω­νία τε­λι­κά θα κλεί­σει, με τους Τσί­πρα-Κο­τζιά να κα­τα­γρά­φουν μια επα­νά­λη­ψη του έργου που έπαι­ξαν στις Πρέ­σπες:

Να τα­κτο­ποιούν τις υπο­θέ­σεις της Δύσης, με προ­τε­ραιό­τη­τα τις κα­τευ­θύν­σεις των ΗΠΑ, ενώ ταυ­τό­χρο­να ενι­σχύ­ουν το ρόλο και τη δύ­να­μη του ελ­λη­νι­κού κρά­τους και του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού στην πε­ριο­χή.

Πρό­κει­ται για ένα κλασ­σι­κό πα­ρά­δειγ­μα που απο­δει­κνύ­ει ότι μια κυ­ρί­αρ­χη τάξη, συμ­με­τέ­χο­ντας σε υπε­ρε­θνι­κούς ιμπε­ρια­λι­στι­κούς μη­χα­νι­σμούς όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, δεν εκ­χω­ρεί κατ’ ανά­γκη «κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα» και μπο­ρεί να αξιο­ποιεί αυτή τη συμ­με­το­χή για να ενι­σχύ­σει την οι­κο­νο­μι­κή, πο­λι­τι­κή και δι­πλω­μα­τι­κή επιρ­ροή της σε μια ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή. Η έν­νοια του υπο-ιμπε­ρια­λι­σμού μέσα στη γε­νι­κό­τε­ρη ιμπε­ρια­λι­στι­κή αλυ­σί­δα είναι απα­ραί­τη­τη προ­κει­μέ­νου να εξη­γή­σου­με το σύγ­χρο­νο κόσμο.

Και αυτή η δια­πί­στω­ση φω­τί­ζει πε­ρισ­σό­τε­ρο τα λάθη της άπο­ψης μέσα στην Αρι­στε­ρά, που επι­χει­ρεί να αντι­πα­ρα­τε­θεί με την κυ­ρί­αρ­χη τάξη και τις εκά­στο­τε κυ­βερ­νή­σεις της από τη σκο­πιά της εθε­λο­δου­λεί­ας, της μειω­μέ­νης εθνι­κής συ­νεί­δη­σης και πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο της «προ­δο­σί­ας». Ταυ­τό­χρο­να, υπο­γραμ­μί­ζει την ανά­γκη άμε­σης σύν­δε­σης του αντι­ι­μπε­ρια­λι­σμού με την αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή πο­λι­τι­κή. Κάθε από­πει­ρα να δια­σπα­στούν αυτά τα δύο στοι­χεία, που πα­ρα­μέ­νουν ανα­γκαία και αλ­λη­λέν­δε­τα σε μια σύγ­χρο­νη αρι­στε­ρή στρα­τη­γι­κή, μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε με­γά­λα πο­λι­τι­κά λάθη.

Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειος

Όμως το «με­γά­λο παι­χνί­δι» για τον ελ­λη­νι­κό κα­πι­τα­λι­σμό είναι στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, όπου η ανα­κά­λυ­ψη ση­μα­ντι­κών κοι­τα­σμά­των φυ­σι­κού αε­ρί­ου «συν­δυά­ζε­ται» με τις πα­ρα­δο­σια­κές γε­ω­πο­λι­τι­κές αντι­θέ­σεις στην πε­ριο­χή, δη­μιουρ­γώ­ντας τις συν­θή­κες για μια «τέ­λεια κα­ται­γί­δα» αντα­γω­νι­σμών κατά την οποία δεν μπο­ρεί να απο­κλει­στεί το εν­δε­χό­με­νο «θερ­μών» επει­σο­δί­ων, ακόμα και πο­λε­μι­κών ανα­με­τρή­σε­ων.

Άλ­λω­στε ο Τσί­πρας και ο Κο­τζιάς το ομο­λο­γούν ανοι­χτά: Βιά­ζο­νται να κλεί­σουν τα δευ­τε­ρεύ­ο­ντα «μέ­τω­πα» στα Βαλ­κά­νια, προ­κει­μέ­νου να μπο­ρούν να αφιε­ρώ­σουν όλο το «δυ­να­μι­κό» στην αντι­πα­ρά­θε­ση με την Τουρ­κία, τον ου­σια­στι­κό αντα­γω­νι­στή του ελ­λη­νι­κού κρά­τους στην πε­ριο­χή.

Ο άξο­νας Ισ­ρα­ήλ-Αί­γυ­πτος-Κύ­προς-Ελ­λά­δα συμ­πτύ­χθη­κε πάνω σε γε­ω­πο­λι­τι­κές προ­βλέ­ψεις, αλλά και πάνω σε ένα «πρό­γραμ­μα» για την εκ­με­τάλ­λευ­ση των υδρο­γο­ναν­θρά­κων: Σε άμεση συ­νερ­γα­σία με τις δυ­τι­κές (αμε­ρι­κα­νι­κές και ευ­ρω­παϊ­κές) εται­ρί­ες-κο­λοσ­σούς των εξο­ρύ­ξε­ων, με την ευ­λο­γία των ΗΠΑ και της ΕΕ, με τη στρα­τιω­τι­κή προ­στα­σία των κρα­τών προ­έ­λευ­σης των εται­ριών εξό­ρυ­ξης, προ­ω­θεί­ται μια «μοι­ρα­σιά» των κοι­τα­σμά­των, που πα­ρου­σιά­ζε­ται από τους χάρ­τες που έχουν εκ­δώ­σει το Ισ­ρα­ήλ και η Κύ­προς, που οδη­γεί σε λη­στεία σε βάρος άλλων χωρών της πε­ριο­χής (Συρία, Λί­βα­νος, Πα­λαι­στί­νη-Γά­ζα) και στον απο­κλει­σμό της Τουρ­κί­ας.

Κομ­βι­κό ση­μείο αυτής της στρα­τη­γι­κής είναι το σχέ­διο για τον αγωγό East Med, που θα δια­σφα­λί­ζει τη με­τα­φο­ρά του φυ­σι­κού αε­ρί­ου από τη Νο­τιο­α­να­το­λι­κή Με­σό­γειο στην Ευ­ρώ­πη, περ­νώ­ντας μέσα μόνο από τα «νερά» κυ­ριαρ­χί­ας του «άξονα», κυ­ρί­ως για λό­γους πο­λι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας.

Είναι ένα πα­νά­κρι­βο σχέ­διο (το Ισ­ρα­ήλ εκτι­μά ότι είναι απα­ραί­τη­τα 6-7 δισ. ευρώ για την εκ­κί­νη­ση των ερ­γα­σιών…), με πολ­λούς τε­χνι­κούς κιν­δύ­νους, καθώς πρό­κει­ται για υπο­θα­λάσ­σιο αγωγό χι­λιά­δων χι­λιο­μέ­τρων, που σε τμή­μα­τά του θα πε­ρά­σει από με­γά­λα βάθη.

Παρ’ όλα αυτά, οι Τσί­πρας, Ανα­στα­σιά­δης και Νε­τα­νιά­χου ανα­κοί­νω­σαν επι­σή­μως την πρό­θε­σή τους να προ­χω­ρή­σουν και μά­λι­στα με ταχύ ρυθμό, δη­λώ­νο­ντας ότι ο East Med μπο­ρεί να τεθεί σε λει­τουρ­γία ως το 2025. Η ΕΕ ανα­κοί­νω­σε την από­φα­σή της να συγ­χρη­μα­το­δο­τή­σει το έργο.

Ο East Med έχει την πλήρη υπο­στή­ρι­ξη των ΗΠΑ, γιατί σε αυτόν συ­γκλί­νουν δύο βα­σι­κές πα­ρά­με­τροι της αμε­ρι­κα­νι­κής στρα­τη­γι­κής. Αφε­νός η υπο­βάθ­μι­ση των αγω­γών που με­τα­φέ­ρουν ρω­σι­κό αέριο στην ΕΕ, αφε­τέ­ρου ο απο­κλει­σμός της Τουρ­κί­ας που, επί Ερ­ντο­γάν, θε­ω­ρεί­ται πλέον από τις ΗΠΑ ανε­ξέ­λεγ­κτος πα­ρά­γο­ντας. Στο σχέ­διο συμ­με­τέ­χουν με­γά­λες αμε­ρι­κα­νι­κές εται­ρί­ες, ενώ το Πε­ντά­γω­νο δή­λω­σε ότι ένα από τα δέκα πιο σύγ­χρο­να αμε­ρι­κα­νι­κά αε­ρο­πλα­νο­φό­ρα θα σταθ­μεύ­ει πλέον μό­νι­μα στην πε­ριο­χή.

Όμως βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για τη στρα­τη­γι­κή στα­θε­ρό­τη­τα του East Med είναι η ενό­τη­τα με­τα­ξύ των ΑΟΖ του Ισ­ρα­ήλ, της Κύ­πρου και της Ελ­λά­δας.

Αυτός ο πα­ρά­γο­ντας πιέ­ζει το ελ­λη­νι­κό κρά­τος να προ­χω­ρή­σει προς την ανα­κή­ρυ­ξη της ΑΟΖ, κάτι το οποίο μέχρι σή­με­ρα απέ­φευ­γε, προ­τι­μώ­ντας τη μέ­θο­δο της στα­δια­κής δη­μιουρ­γί­ας τε­τε­λε­σμέ­νων και γνω­ρί­ζο­ντας ότι το λε­γό­με­νο «Δί­καιο των θα­λασ­σών» έχει πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρες επι­πλο­κές απ’ ό,τι πα­ρου­σιά­ζει η αρ­θρο­γρα­φία στον (ελ­λη­νι­κό) Τύπο: η γε­νι­κή αρχή της «μέσης γραμ­μής απο­στά­σε­ως» στο Αι­γαίο πε­ρι­πλέ­κε­ται από την ύπαρ­ξη πολ­λών ελ­λη­νι­κών νη­σιών στα ανα­το­λι­κά της, το δι­καί­ω­μα «εκ­βο­λής» μιας ηπει­ρω­τι­κής χώρας με ακτές χι­λιά­δων χι­λιο­μέ­τρων δεν είναι εύ­κο­λο να εκ­μη­δε­νι­στεί, ενώ, κυ­ρί­ως, η ενό­τη­τα με­τα­ξύ ΑΟΖ Ελ­λά­δας και Κύ­πρου μπο­ρεί να δια­σφα­λι­στεί μόνο αν στο Κα­στε­λό­ρι­ζο ανα­γνω­ρι­στούν δι­καιώ­μα­τα κυ­ριαρ­χί­ας με­γα­λύ­τε­ρα απ’ ό,τι στην Τουρ­κία συ­νο­λι­κά. Μια τέ­τοια «μοι­ρα­σιά» είναι εξαι­ρε­τι­κά απί­θα­νο να εμπε­δω­θεί ει­ρη­νι­κά, παρά την υπο­στή­ρι­ξη του Ισ­ρα­ήλ, των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Προς αυτή την προ­ο­πτι­κή προ­σα­να­το­λί­ζε­ται το ελ­λη­νι­κό εξο­πλι­στι­κό πρό­γραμ­μα. Η πα­ραγ­γε­λία των πα­νά­κρι­βων υπερ-φρε­γα­τών τύπου FREMM, των γαλ­λι­κών πλοί­ων με­γά­λης δύ­να­μης πυρός και προ­δια­γρα­φών για «δράση» στους ωκε­α­νούς, είναι ση­μείο κλι­μά­κω­σης. Να το πούμε με τα λόγια των «εθνι­κών δη­μο­σιο­γρά­φων»: Το ελ­λη­νι­κό ναυ­τι­κό περνά από τον σχε­δια­σμό αμυ­ντι­κής δρά­σης στην «κλει­στή» θά­λασ­σα του Αι­γαί­ου στο σχε­δια­σμό «στρα­τιω­τι­κής πα­ρου­σί­ας» στην ευ­ρύ­τε­ρη Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Το ποιος θα πλη­ρώ­σει το λο­γα­ρια­σμό θε­ω­ρεί­ται γνω­στό από τα προη­γού­με­να με­γά­λα εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα.

Η προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση επι­τά­χυν­ση των εξε­λί­ξε­ων πιέ­ζει για «λύση» και στο Κυ­πρια­κό. Σύμ­φω­να με τη συ­νέ­ντευ­ξη του Ν. Ανα­στα­σιά­δη στα «Νέα», μέσα στο ερ­χό­με­νο φθι­νό­πω­ρο θα ξε­κι­νή­σει ο νέος γύρος ανα­ζή­τη­σης «συμ­βι­βα­σμού». Στο Κραν Μο­ντα­νά η ελ­λη­νο­κυ­πρια­κή και η ελ­λα­δι­κή πλευ­ρά κα­τέ­γρα­ψαν ότι συ­ζη­τή­σι­μος «συμ­βι­βα­σμός» είναι τα πο­λι­τι­κά δι­καιώ­μα­τα της τουρ­κο­κυ­πρια­κής μειο­νό­τη­τας (Δι­ζω­νι­κή Δι­κοι­νο­τι­κή Ομο­σπον­δία), υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση της υπο­χώ­ρη­σης της Τουρ­κί­ας από τα «κε­κτη­μέ­να» του 1974 (απο­χώ­ρη­ση στρα­τού κα­το­χής, κα­τάρ­γη­ση των δι­καιω­μά­των των «εγ­γυ­η­τριών» δυ­νά­με­ων). Σε αυτή την πο­λι­τι­κή δη­λώ­νουν ήδη αμέ­ρι­στη υπο­στή­ρι­ξη ο ΟΗΕ, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ. Η «εξο­μά­λυν­ση» της κα­τά­στα­σης στην Κύπρο, με απο­τύ­πω­ση της ενί­σχυ­σης της ελ­λη­νι­κής και ελ­λη­νο­κυ­πρια­κής πλευ­ράς, θε­ω­ρεί­ται πλέον από τους Δυ­τι­κούς προ­ϋ­πό­θε­ση για να προ­χω­ρή­σουν σχέ­δια φι­λό­δο­ξα, όπως ο αγω­γός East Med.

Στην Κύπρο και στο Κα­στε­λό­ρι­ζο θα κρι­θούν σε με­γά­λο βαθμό οι προ­ο­πτι­κές της ει­ρή­νης στην πε­ριο­χή, με εναλ­λα­κτι­κή εκ­δο­χή την εξαι­ρε­τι­κά επι­κίν­δυ­νη πο­λι­τι­κή «ανα­μέ­τρη­σης», που κα­νείς δεν μπο­ρεί να εγ­γυ­η­θεί ότι θα πε­ριο­ρι­στεί σε «επει­σό­δια».

Νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρος ατλα­ντι­σμός

Η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα, δια του μνη­μο­νί­ου 3 και της συμ­φω­νί­ας για το δήθεν με­τα­μνη­μο­νια­κό κα­θε­στώς επι­τή­ρη­σης ως το 2060, ανα­ζή­τη­σε το συμ­βι­βα­σμό με την ΕΕ και βυ­θί­στη­κε στον νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό. Η οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή της οδη­γεί τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε με­γά­λη πο­λι­τι­κή ήττα, με μο­να­δι­κό ανοι­χτό «δια­κύ­βευ­μα» τις δια­στά­σεις: θα είναι πο­λι­τι­κή ήττα ή πλή­ρης κα­τάρ­ρευ­ση;

Σε αυτές τις συν­θή­κες, με τους χει­ρι­σμούς της στα Βαλ­κά­νια, στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, στους πρό­σφυ­γες κ.ο.κ., η ατλα­ντι­κή στρο­φή των Τσί­πρα-Κο­τζιά είναι κυ­ριο­λε­κτι­κά κα­τά­πτυ­στη. Ανα­ζη­τώ­ντας «επι­τυ­χί­ες», προσ­δέ­νο­νται στην ουρά του αμε­ρι­κά­νι­κου ιμπε­ρια­λι­σμού με τρόπο πρω­το­φα­νή στα με­τα-δι­κτα­το­ρι­κά πο­λι­τι­κά δε­δο­μέ­να και μά­λι­στα σε μια πε­ρί­ο­δο όπου η αμε­ρι­κα­νι­κή πο­λι­τι­κή, δια του Τραμπ, γί­νε­ται εξαι­ρε­τι­κά επι­κίν­δυ­νη και επι­θε­τι­κή, φλερ­τά­ρο­ντας ανοι­χτά στην Ευ­ρώ­πη με τις ακρο­δε­ξιές εθνι­κι­στι­κές πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις.

Αυτό το αλ­λο­πρό­σαλ­λο «μίγμα πο­λι­τι­κής» έχου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με. Δέ­νο­ντας τον αγώνα ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα, τα μνη­μό­νια, τον νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό, με τον αγώνα ενά­ντια στον ιμπε­ρια­λι­σμό, τους εξο­πλι­σμούς και τον πό­λε­μο. Και αυτήν την ανα­γκαία σύν­δε­ση μπο­ρεί να την κάνει μόνο η ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά.

*Ανα­δη­μο­σί­ευ­ση από την Ερ­γα­τι­κή Αρι­στε­ρά που κυ­κλο­φο­ρεί (φ.413-25/7/18)

πηγη: rproject.gr

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2018 14:19

Απώλειες 4,3 δισ. δολ. σε 1 χρόνο για Κούβα λόγω εμπάργκο

Γράφτηκε από τον

cuba-l-habana-e1535198179190.jpg

Το εμπάργκο των Ηνωμένων Πολιτειών προκάλεσε απώλειες 4,321 δισεκ. δολαρίων στην Κούβα, από τον Απρίλιο του 2017 έως τον Μάρτιο φέτος, ανακοίνωσε την Παρασκευή το υπουργείο Εξωτερικών της νησιωτικής χώρας.

«Στη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει η έκθεση, ο αποκλεισμός προκάλεσε απώλειες της τάξης των 4,321 δισεκ. δολαρίων για την Κούβα», αναφέρει το υπουργείο σε ένα επίσημο κείμενο.

Η Κούβα και οι Ηνωμένες Πολιτείες αποκατέστησαν τις σχέσεις τους τον Ιούλιο του 2015 έπειτα από διακοπή 50 και πλέον χρόνων, όμως το αμερικανικό Κογκρέσο διατήρησε το εμπάργκο, παρά την αντίθετη βούληση του τότε προέδρου Μπαράκ Ομπάμα.

Αφότου τέθηκε σε εφαρμογή το 1962, «σε τρέχουσες τιμές, ο αποκλεισμός προκάλεσε ζημίες που αποτιμώνται σε τουλάχιστον 134,499 δισεκ. δολάρια» για την κουβανική οικονομία, συνεχίζει το υπουργείο.

Τον Νοέμβριο του 2017, με σκοπό να περιορίσει την προσέγγιση που ξεκίνησε ο προκάτοχός του, ο Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε ένα μεγάλο μέρος των κυρώσεων, επιτρέποντας ωστόσο στους Αμερικανούς να «ταξιδεύουν στην Κούβα και να υποστηρίζουν τις μικρές ιδιωτικές επιχειρήσεις» στο νησί.

Τα μέτρα αυτά «είχαν αποτέλεσμα μια σημαντική μείωση των επισκέψεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, και προκάλεσαν μεγάλα εμπόδια στις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις κουβανικών επιχειρήσεων με ενδεχόμενους Αμερικανούς εταίρους ή τρίτες χώρες», διευκρινίζεται στο κείμενο του κουβανικού υπουργείου.

«Η ένταση του αποκλεισμού της Κούβας συνοδεύτηκε από μια επιθετική, απειλητική και αναιδή ρητορική και από περιορισμούς εκ μέρους των ανώτατων επιπέδων της αμερικανικής κυβέρνησης, κάτι που δημιουργεί μια μεγάλη έλλειψη εμπιστοσύνης και αβεβαιότητα», προστίθεται.

Βάσει ενός ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών υπό τον τίτλο «Η ανάγκη να τερματιστεί το οικονομικό, εμπορικό και χρηματοδοτικό εμπάργκο που επιβλήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε βάρος της Κούβας», το νησί υποβάλλει κάθε χρόνο έκθεση στον ΟΗΕ.

Από το 1992, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ έχει εγκρίνει 26 φορές αυτή την έκθεση, κάτι που ερμηνεύεται ως απόρριψη του εμπάργκο.

Φέτος, θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ σε ημερομηνία άγνωστη προς το παρόν.

πηγη: iskra.gr

270171-251502-la-sci-sn-electronic-cigarettes-quit-smoking-20160913-snap.jpeg

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο, παρόλο που είναι πιο ασφαλές από το κανονικό τσιγάρο, ενέχει τους δικούς του κινδύνους και μπορεί να αποδειχθεί πιο επιβλαβές σε βάθος χρόνου από όσο θεωρείται έως τώρα, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Οι Βρετανοί επιστήμονες εξέφρασαν «μεγάλες επιφυλάξεις για την ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι ασφαλή».

Ο εισπνεόμενος ατμός του ηλεκτρονικού τσιγάρου, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, καταστρέφει κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, δυσκολεύοντας με τον τρόπο αυτό τους πνεύμονες να απαλλαγούν από δυνητικά επικίνδυνους μικροοργανισμούς και από τις λοιμώξεις. Έτσι, μπορεί να πυροδοτήσει αργότερα στη ζωή παθήσεις όπως η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ).

Προηγούμενες μελέτες έχουν εστιάσει κυρίως στις χημικές ουσίες που περιέχει το υγρό του ηλεκτρονικού τσιγάρου προτού γίνει ατμός, αλλά η νέα μελέτη εστιάζει στον ίδιο τον ατμό. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, με επικεφαλής τον καθηγητή πνευμονολογίας Ντέηβιντ Θίκετ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο πνευμονολογικό περιοδικό «Thorax» (Θώραξ), σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Reuters, βρήκαν ένα τρόπο να μιμούνται στο εργαστήριο τις επιπτώσεις της άτμισης πάνω σε κύτταρα πνευμόνων που είχαν λάβει από οκτώ μη καπνιστές.

Διαπίστωσαν ότι ο ατμός του ηλεκτρονικού τσιγάρου ευνοεί την πρόκληση φλεγμονής και παράλληλα καταστέλλει τη δράση των μακροφάγων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία παίζουν ζωτικό ρόλο για το καθάρισμα του οργανισμού από βακτήρια, σωματίδια σκόνης, αλλεργιογόνες ουσίες κ.α.

Οι ερευνητές ανέφεραν ότι ορισμένες επιπτώσεις του ατμού πάνω στον πνευμονικό ιστό μοιάζουν παρόμοιες με εκείνες που παρατηρούνται στους πνεύμονες τακτικών καπνιστών και όσων έχουν χρόνιες παθήσεις όπως η ΧΑΠ. Επειδή όμως η νέα μελέτη έγινε σε εργαστηριακές και όχι σε κλινικές συνθήκες, οι Βρετανοί επιστήμονες επεσήμαναν την ανάγκη να γίνουν περισσότερες έρευνες πάνω στις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της άτμισης.

 

Ο δρ Θίκετ δήλωσε ότι παρόλο που το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι ασφαλέστερο από το παραδοσιακό, μπορεί να είναι επιβλαβές σε βάθος χρόνου, καθώς η σχετική έρευνα για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.

Όπως είπε, «σε σχέση με τα καρκινογόνα μόρια που περιέχει ο καπνός του κανονικού τσιγάρου, ο ατμός του ηλεκτρονικού σίγουρα περιέχει μικρότερο αριθμό καρκινογόνων ουσιών. Από άποψη κινδύνου για καρκίνο, το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι πιο ασφαλές, αλλά αν κανείς ατμίζει για 20 ή 30 χρόνια και αυτό μπορεί να προκαλέσει ΧΑΠ, τότε αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να ξέρει ο ατμιστής. Δεν πιστεύω ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι πιο επιβλαβή από τα κανονικά, αλλά θα πρέπει να έχουμε ένα επιφυλακτικό σκεπτικισμό για το κατά πόσο είναι τόσο ασφαλή όσο νομίζουμε».

Δεν υπάρχει μια ενιαία γραμμή διεθνώς απέναντι στο ηλεκτρονικό τσιγάρο, καθώς το θέμα βρίσκεται υπό διερεύνηση. Οι αρχές δημόσιας υγείας της Βρετανίας ωθούν τους καπνιστές να στραφούν σε αυτό ως ασφαλέστερη επιλογή, στις ΗΠΑ οι ειδικοί έχουν προειδοποιήσει ότι τα ηλεκτρονικά τσιγάρα αυξάνουν τον κίνδυνο εθισμού των νέων στη νικοτίνη, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει δηλώσει ανήσυχος ότι η θέρμανση του υγρού των ηλεκτρονικών τσιγάρων μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό τοξικών ουσιών.

Πηγή: AΠΕ - ΜΠΕ

Σελίδα 1105 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή