Το να θεωρούμε την αρθρίτιδα ως αποκλειστικό φαινόμενο του γήρατος είναι περισσότερο μύθος παρά αλήθεια, όπως και το ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος αντιμετώπισής της!

Οι φθορές των αρθρώσεων και η σταδιακή καταστροφή των χόνδρων και των συνδετικών ιστών μπορεί φαινομενικά να γίνονται ορατές σε άτομα μεγάλης ηλικίας, είναι όμως δυνατό να ξεκινήσουν και από πολύ νεαρότερες, ακόμη και από την παιδική, ή να εμφανιστούν σε αθλητές έπειτα από τραυματισμούς. Υπάρχουν 200 τύποι αρθρίτιδας με διαφορετικά αίτια, τα οποία διακρίνονται σε χρόνια φθορά, παθολογικά, κληρονομικά ή τραύματος και τα οποία αρκετές φορές μπορεί και να συνδέονται μεταξύ τους. Ο πιο διαδεδομένος τύπος αρθρίτιδας είναι η οστεοαρθρίτιδα.

Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της αρθρίτιδας, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να προσβάλουν τις μικρές αρθρώσεις στα χέρια και τα πόδια, αλλά και τις πιο μεγάλες στα γόνατα και τα ισχία, είναι πόνος, φλεγμονή, διόγκωση και δυσκαμψία, συμπτώματα που συχνά συνοδεύονται και από άλλα γνωρίσματα όπως απώλεια της λειτουργικότητας και αίσθηση κόπωσης, που επηρεάζουν ολόκληρο το σώμα. Ο πόνος φυσικά είναι υποκειμενικός, καθώς δεν βιώνεται σε όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο.

Μπορεί θεραπεία να μην υπάρχει, είναι όμως σημαντική η αντιμετώπιση και η ανακούφιση των συμπτωμάτων για τη λειτουργικότητα του οργανισμού και του σώματος, ώστε να ανταπεξέρχεται με άνεση στον καθημερινό τρόπο ζωής χωρίς να απέχει από δραστηριότητες, αλλά και για την πρόληψη περαιτέρω βλάβης των αρθρώσεων.

πηγη: onmed.gr

Ηρωας του Αιγαίου, άξιο στέλεχος του Λιμενικού, γενναίος, μπροστάρης στις διασώσεις ανθρώπων από τη θάλασσα, ψύχραιμος, αξιοπρεπής, σεμνός, ακούραστος. Αυτά είναι μερικά από τα επίθετα που συνόδευαν τον υποπλοίαρχο του Λιμενικού Σώματος, τον 44χρονο Κυριάκο Παπαδόπουλο, που το βράδυ της Τρίτης τον πρόδωσε η μεγάλη καρδιά του και έφυγε από τη ζωή.

Εκείνο όμως που θα πρέπει να μείνει, εκείνο που αξίζει για τον Κυριάκο, την προσφορά του και τη δράση του στις χιλιάδες διασώσεις προσφύγων και μεταναστών στο Αιγαίο, είναι αυτό που μας είπε συγκλονισμένος χθες το πρωί ο φίλος του και συνάδελφός του, πλοίαρχος Νίκος Πασσάδης, που τα τελευταία δύο χρόνια διατέλεσε λιμενάρχης Μυτιλήνης: «Ο Κυριάκος πάνω απ’ όλα ήταν άνθρωπος, ήταν άγγελος και αυτό το έδειχνε το γαλήνιο πρόσωπό του».

Και στην προτροπή να μιλήσει για τον υποπλοίαρχο, που έγινε ακόμα και πρωταγωνιστής στο ντοκιμαντέρ «4.1 miles», διεκδικώντας το χρυσό αγαλματίδιο των Οσκαρ, ξετύλιξε αβίαστα έναν λόγο που έκρυβε αγάπη, θαυμασμό αλλά και οδύνη:

«Τι να πω; Τι να πρωτοπώ; Είναι, ήταν εξαιρετικός άνθρωπος, πάντα, με το χαμόγελο, με μεγαλείο ψυχής, που άντεξε καταστάσεις που δύσκολα τις αντέχει άνθρωπος, με ήθος, με αξιοπρέπεια, σύμβολο για εμάς, για το Λιμενικό Σώμα, για τη Λέσβο. Μπροστάρης στις διασώσεις, που δεν υπολόγιζε τίποτα και κανέναν μπροστά στον πόνο και την αγωνία των μικρών παιδιών. Αυτός ήταν ο Κυριάκος, αλλά σας λέω: πάνω απ’ όλα ήταν άνθρωπος».

Γιος προσφύγων

Παιδί προσφυγικής οικογένειας από τη Νικομήδεια και ο ίδιος, που μεγάλωσε στη Λαγκάδα Μυτιλήνης, πατέρας δύο μικρών κοριτσιών, έγινε γνωστός ως κυβερνήτης του πλωτού περιπολικού σκάφους του Λιμενικού Σώματος 602 στη Μυτιλήνη, πραγματοποιώντας από το 2015 και μετά χιλιάδες διασώσεις προσφύγων και μεταναστών που έφταναν στην Ελλάδα.

Ιδιαίτερος άνθρωπος πράγματι, που όταν τον γνώριζες για πρώτη φορά και ενώ ήξερες το έργο του και την προσφορά του, εκείνο που σου έκανε εντύπωση ήταν η πρωτοφανής σεμνότητά του. Και όταν τον ρωτούσες για τη δράση του, για το έργο του, για τις εμπειρίες του, σχεδόν ποτέ δεν μιλούσε σε πρώτο πρόσωπο.

«Σώζουμε», έλεγε, και όχι «σώζω», «πηγαίνουμε» ανέφερε και όχι «πηγαίνω», «βάζουμε σε κίνδυνο τη ζωή μας» και όχι «βάζω σε κίνδυνο τη ζωή μου». Εξάλλου το είχε δηλώσει πολλές φορές: «Το πλήρωμά μου είναι η δεύτερη οικογένειά μου».

Ο «καλύτερος μπαμπάς»

Την πρώτη, αυτή που ορφάνεψε το βράδυ της Τρίτης, με τις δυο μικρές του κόρες στο επίκεντρο, προσπαθούσε να την αφήνει έξω από αυτήν τη σκληρή πραγματικότητα που ζούσε τα τελευταία τρία χρόνια.

«Μόνο με τα πληρώματα συζητάμε αυτά που βιώνουμε καθημερινά. Δεν τα μεταφέρουμε στις οικογένειές μας. Να σκεφτείτε ότι τώρα που προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ μαθαίνουν, βλέπουν τι ακριβώς κάνουμε» έλεγε, ενώ στην ερώτηση «είστε καλός μπαμπάς;» απαντούσε αβίαστα, μ’ ένα τεράστιο χαμόγελο: «ο καλύτερος».

Αυτός ο «καλύτερος μπαμπάς», που οι κόρες του τον στερήθηκαν πολύ γρήγορα, ο ήπιος, ο χαμηλόφωνος, ο σεμνός, ο γαλήνιος, μεταμορφωνόταν όταν στη θάλασσα, στις βάρκες, έβλεπε μικρά παιδιά. Ετρεχε σαν τρελός πάνω στο πλωτό, φώναζε, ούρλιαζε, έδινε οδηγίες στο πλήρωμα.

«Τα παιδιά», φώναζε και άνοιγε την αγκαλιά του για να τα υποδεχτεί, άλλα από τη θάλασσα και άλλα, πιο τυχερά, από τις βάρκες όπου ήταν στοιβαγμένα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνη τη σκηνή, που την είδαμε στο ντοκιμαντέρ, εμείς και όλος ο κόσμος, όταν ο Κυριάκος εξαντλημένος από μια πολύ δύσκολη διάσωση λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών, εκεί στην προκυμαία που έχουν βγάλει τους πρόσφυγες, πέφτει πάνω από ένα παιδάκι, προσπαθεί να το επαναφέρει στη ζωή με τεχνητές αναπνοές και κάθε τόσο σηκώνει το κεφάλι του και ουρλιάζει: «Το ασθενοφόρο, πάρε τώρα να έρθει το ασθενοφόρο» και ξαναπέφτει πάνω στο μικρό.

Ο βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών 44χρονος αξιωματικός του Λιμενικού, μιλώντας σε σχετική εκδήλωση τον Μάρτιο του 2016, στο υπουργείο Ναυτιλίας, ανθυποπλοίαρχος τότε, είχε πει: «Οταν σώζουμε μια ζωή, μας δίνει δύναμη να προσπαθήσουμε για το παραπάνω. Είμαστε άνθρωποι και πάνω απ’ όλα διδάσκουμε ανθρωπιά. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να ανεβάζουμε στο σκάφος ζωντανά παιδιά».

Είναι πολλά αυτά που μπορείς να γράψεις, να διηγηθείς για τον υποπλοίαρχο Κυριάκο Παπαδόπουλο. Σελίδες εφημερίδας χρειάζεσαι. Ωστόσο, δυο φράσεις του θα κλείσουν αυτό το πορτρέτο, καθώς αυτές αποτυπώνουν το μεγαλείο της ψυχής του ανθρώπου, του λιμενικού, του πατέρα. «Είναι τιμή μας να προστατεύουμε ανθρώπους που κινδυνεύουν». «Και τους διακινητές διασώζουμε. Ας τους κρίνει αυτούς η Δικαιοσύνη».

πηγη: efsyn.gr

Του Χρήστου Βαγενά

Το μνημονιακό προεδρείο της ΑΔΕΔΥ, που υπάρχει εδώ και ένα περίπου χρόνο, ζήλεψε τη δόξα της ΓΣΕΕ. Αποφάσισε λοιπόν, η Ετήσια Πανελλήνια Συνδιάσκεψη, που θα πραγματοποιηθεί στις 14-15 Οκτώβρη, να γίνει σε ξενοδοχείο πέντε (5) αστέρων στα Γιάννενα! Ακολουθώντας τα βήματα της ΓΣΕΕ, όπου εν μέσω μνημονίων και σκληρής λιτότητας, έχει διοργανώσει τα τέσσερα τελευταία συνέδρια της συνομοσπονδίας σε πεντάστερα ξενοδοχεία ανά την Ελλάδα. Η ΑΔΕΔΥ σε αυτήν την Πανελλήνια Συνδιάσκεψη, πέρα από τον προγραμματισμό για τις επερχόμενες κινητοποιήσεις, θα συζητήσει σύμφωνα με το πρόγραμμα: την αποτίμηση της αγοραστικής δύναμης των δημοσίων υπαλλήλων, τις αρνητικές μεταβολές των μισθών και τις περικοπές στις συντάξεις με το ασφαλιστικό Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016). Δεν υπάρχει καταλληλότερο μέρος για να μιλήσεις για τις σφαγιαστικές περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις από ένα ξενοδοχείο πέντε αστέρων! Κάπου μεταξύ spa και jacuzzi, που προσφέρει το ξενοδοχείο στους ακριβούς του πελάτες, μπορείς να κατανοήσεις την κατάσταση των δημοσίων υπαλλήλων και των ταλαίπωρων συνταξιούχων. Σίγουρα δεν θα μείνουν όλοι οι αντιπρόσωποι της Συνδιάσκεψης σε αυτό το ξενοδοχείο, πάντως για εκείνες τις μέρες δεν υπάρχουν κενά δωμάτια… Οι παρατάξεις της ΔΑΚΕ, της ΠΑΣΚΕ, του Σύριζα και της ΔΗΜΑΝ (διάσπαση ΠΑΣΚΕ) που συγκροτούν το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ, θέλουν να μετατρέψουν την συνομοσπονδία σε έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό, που θα συνεργάζεται πλήρως με τα κόμματα εξουσίας και θα μεσολαβούν μόνο για την ικανοποίηση κάποιων ρουσφετιών-εξυπηρετήσεων, που τους εξασφαλίζουν την εκλογική ισχύ τους. Οι παρατάξεις της Αριστεράς (ΠΑΜΕ, Παρεμβάσεις, ΜΕΤΑ), πρέπει να συνεργαστούν και να πρωτοστατήσουν μαζί με τους εργαζόμενους, ώστε να μην επιτρέψουμε να εκφυλιστεί σε τέτοιο βαθμό και η ΑΔΕΔΥ. Θέλουμε συνδικάτα ταξικά και όχι κυβερνητικά ή εργοδοτικά!

πηγη: redtopia.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

 Διαβάζοντας και ακούγοντας αντιδράσεις και διαρροές της κυβέρνησης για τις δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου,στις ΗΠΑ, αναρωτιέσαι εάν ζούμε όλοι στην ίδια χώρα… 

   Ο Π. Καμμένος «ξαφνικά» έγινε βαρίδι για την κυβέρνηση, γιατί – μπροστά στις κάμερες – έταξε στον Αμερικανό  ομόλογο του, Τζέιμς Μάτις, βάσεις στη Λάρισα, στο Βόλο και στην Αλεξανδρούπολη (την Κάρπαθο την είχε προτείνει από τον Μαϊο του 2015).

   Ας δούμε ορισμένες πλευρές που αποτελούν προϋπόθεση για μια στοιχειωδώς σοβαρή προσέγγιση. 

   Το σχετικό βίντεο με τις δηλώσεις Καμμένου το δημοσίευσε κάποιος που ήταν στη συνάντηση και είχε κρυφή κάμερα; Όχι. 

   Αναρτήθηκε από το αμερικανικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας, δηλαδή ό,τι πιο επίσημο θα μπορούσε να γίνει εκ μέρους των ΗΠΑ:

https://twitter.com/i/status/1049808005225680896

   Ας συνεχίσουμε: Είναι σοβαρό θέμα (ανεξαρτήτως πολιτικής άποψης που έχει ο καθένας) η «προσφορά» για νέες βάσεις των «συμμάχων» στην Ελλάδα; Εμείς λέμε ναι και νομίζουμε ότι κανείς δεν το αμφισβητεί. 

   Ας προχωρήσουμε:  Ως τι πήγε στις ΗΠΑ ο Π. Καμμένος; Ως τουρίστας; Ως αρχηγός των ΑΝΕΛ; Ως παράγοντας γενικά και αόριστα; Τίποτα απ’ όλα αυτά. Ο Π. Καμμένος πήγε στις ΗΠΑ ως υπουργός Εθνικής Άμυνας, άρα ήταν εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνηση με τον πιο επίσημο τρόπο.  Αυτά είναι πράγματα που δεν χρειάζεται να έχεις διδακτορικό στις διεθνείς σχέσεις για να τα γνωρίζεις. Είναι τα βασικά, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί.

   Εάν δεν είχε καμία γνώση ο πρωθυπουργός, το υπουργείο Εξωτερικών ή το υπουργικό συμβούλιο (όπως εμφανίζεται σε δηλώσεις, διαρροές και δημοσιεύματα) τότε υπάρχει θέμα. Τότε ο Καμμένος είναι ένας τύπος που πήγε στις ΗΠΑ, την υπερδύναμη με τα γνωστά χαρακτηριστικά, και είπε ό,τι του κατέβηκε στο κεφάλι και το Μαξίμου «ξαφνιάστηκε».

«Ο Π. Καμμένος βλάπτει σοβαρά τη χώρα» 

   Να δεχθούμε και αυτή την εκδοχή, δηλαδή να εγκαταλείψουμε κάθε λογική στοιχειωδών διεθνών σχέσεων σε πολιτικό επίπεδο και παράλληλα να γίνουμε και αφελείς; Ας το κάνουμε κι αυτό.

   Αν, πάντως, ισχύει κάτι τέτοιο τότε έχει δίκιο η «Εφημερίδα των Συντακτών» που στο πρωτοσέλιδο της έγραψε «Ο Π. Καμμένος βλάπτει σοβαρά τη χώρα»…

  Ερώτηση: Αν τη βλάπτει σοβαρά τη χώρα ο Καμμένος ο πρωθυπουργός γιατί δεν θα κάνει κάτι για να μην τη βλάπτει; 

  Αν ισχύει κάτι τέτοιο τότε  είναι λογικό πως «Βγάζει καπνούς ο Τσίπρας με τον Καμμένο», όπως μεταφέρει σήμερα στο πρωτοσέλιδο του το «Έθνος». Κι εδώ, όμως, υπάρχει ερώτημα:  Και τι κάνει; Κάθεται και παρατηρεί τους «καπνούς»;

   Πριν περάσουμε στο επόμενο ζήτημα, το οποίο είναι η απίστευτη υποκρισία για τον «καλό» Καμμένο που από χθες έγινε «κακός» για την κυβέρνηση, ας σημειώσουμε κι αυτό: Μήπως, τελικά, το θέμα των βάσεων είναι ένα απλό ζητηματάκι που ήρθε και πέρασε;  Μήπως να δεχθούμε την απίστευτη δήλωση του ίδιου του Π. Καμμένου, όπως μεταφέρθηκε σήμερα στον Real fm:

«Απαγορεύεται να συζητούμε; Δεν είπα ότι θα αποφασίσω μόνος μου ούτε ερήμην της κυβέρνησης, κάνω μια δημιουργική συζήτηση με συμμάχους και φίλους»;

   Ας το δεχθούμε και αυτό. Είτε το δεχθούμε, όμως, είτε όχι το λιγότερο που χρειάζεται είναι με τον πιο επίσημο τρόπο η κυβέρνηση να απαντήσει: Τι γίνεται με τις νέες βάσεις που «μοιράζει» ο Καμμένος;

Η υποκρισία των «ξαφνιασμένων»

   Πάμε τώρα στο άλλο ζήτημα, την απίστευτη υποκρισία των «ξαφνιασμένων» για τον Καμμένο (που ασκεί άλλη εξωτερική πολιτική από την επίσημη της κυβέρνησης, είναι βαρίδι για τη χώρα,τη βλάπτει και τα λοιπά και τα λοιπά). 

   Αλήθεια, ο Καμμένος τόσα χρόνια που συγκυβερνά με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν βαρίδι, δεν έβλαπτε τη χώρα; Μήπως στην ουσία της πολιτικής (και της εσωτερικής και της εξωτερικής ) δημιούργησε κάποιο πρόβλημα; Ίσα – ίσα, η πραγματικότητα δείχνει το αντίθετο:

   Μαζί ψήφισαν το μνημόνιο (αυτοί που θα το έσκιζαν), μαζί πέρασαν βάρβαρα μέτρα κι έχουν και υπερταμείο ξεπουλήματος, μαζί έκαναν τις ιδιωτικοποιήσεις και πολλά πολλά άλλα. 

   Ακόμα, όμως, και στην εξωτερική πολιτική και την κεντρική της κατεύθυνση – σε σχέση με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ – δεν είχαν πρόβλημα. Μήπως μαζί δεν υλοποίησαν μια φιλοαμερικανική εξωτερική πολιτική που θα τη ζήλευαν ακόμα και οι ίδιοι οι Αμερικάνοι…; Ακόμα, δε, και όταν διαφώνησαν (συμφωνία των Πρεσπών) δεν βρήκαν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, άκρη να συνεχίσουν παρέα το κυβερνητικό ταξίδι; 

   Μήπως δεν ήταν και είναι ικανοί ΗΠΑλληλοι ο πρωθυπουργός, κύριος Αλέξης Τσίπρας, όσο και ο υπουργός Εξωτερικών, κύριος Νίκος Κοτζιάς (με την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική…);

   Τον θυμόμαστε όλοι τον κύριο Κοτζιά να παίζει ρόλο «αρχιτραγουδιστή» στις φιέστες του ΝΑΤΟ, αλλά και τον κύριο Τσίπρα να κάνει τεμενάδες στον Τραμπ, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στις ΗΠΑ.  Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα περί «διαβολικού» τρόπου του Τραμπ που είναι «για καλό», αλλά και τα περί «κοινών αξιών» (Οκτώβριος 2017).

   Στη συνάντηση αυτή, άλλωστε ήταν που ο Τραμπ αναφέρθηκε σε ένα από τα  αγαπημένα εμπόρια των ΗΠΑ, την πώληση πολεμικού υλικού:

«…η κυβέρνησή μου ήδη ενημέρωσε το Κογκρέσο  για  μια πιθανή πώληση στην Ελλάδα ώστε να αναβαθμιστούν τα αεροσκάφη  F-16.  Αυτή η συμφωνία, που  θα ενδυναμώσει την ελληνική  Πολεμική Αεροπορία, ανέρχεται σε  2,4 δισ. δολάρια και θα δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ».

   Στο ίδιο ταξίδι μάθαμε από τον πρωθυπουργό  (ειδικά για το θέμα των βάσεων, μιας που τον πείραξαν ιδιαιτέρως οι δηλώσεις Καμμένου, όπως μεταφέρεται) –  ότι:

«Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ, με δεδομένο το ενδιαφέρον τους για τη σταθερότητα στην περιοχή, αλλά και την εξαιρετικά σημαντική αμυντική συνεργασία μας – μεταξύ άλλων και στη Σούδα- έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εργαστούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που οι σκοποί της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας βρίσκουν κοινά σημεία με τη στρατηγική των ΗΠΑ στην περιοχή». 

Από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην εβδομαδιαία ομογενειακή εφημερίδα GREEK NEWS

Ας «ξαφνιάσουμε» κι άλλο τους «ξαφνιασμένους» 

Για το τέλος θα «ξαφνιάσουμε» λίγο ακόμα τους «ξαφνιασμένους» βουλευτές, υπουργούς και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και όποιον άλλο «ξαφνιάστηκε» με την κίνηση Καμμένου.

 Αντιγράφουμε από το χθεσινό άρθρο του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου που δημοσιεύθηκε στον «Ημεροδρόμο» ( Στρατιωτικό «οικόπεδο» των ΗΠΑ η Ελλάδα – https://www.imerodromos.gr/stratiwtiko-oikopedo-ton-ipa-i-ellada/)

— Το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης ήδη χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό για την προώθηση ελικοπτέρων στην ανατολική Ευρώπη, αλλά και για τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου στο πλαίσιο της όξυνσης των αντιθέσεων με τη Ρωσία.

— Στην 110 Πτέρυγα Μάχης στη Λάρισα είναι μόνιμα σταθμευμένα αμερικανικά drones MQ9. Οι λεγόμενοι «θεριστές», έχουν μετατρέψει το αεροδρόμιο στο βασικό ορμητήριο τους. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές οι Αμερικανοί αξιολογούν τη χρήση του αεροδρομίου της Λάρισας καθώς και άλλων κρίσιμων εγκαταστάσεων της Πολεμικής Αεροπορίας για τη στάθμευση μεγαλύτερων αεροπλάνων, όπως είναι τα ιπτάμενα τάνκερ.

— Στον Βόλο θα μετασταθμεύσουν τα αμερικανικά F-35, τα οποία θα αποτελέσουν το βασικό όπλο των ΗΠΑ σε περίπτωση αεροπορικών βομβαρδισμών και επεμβάσεων στην περιοχή. 

— Στην Κάρπαθο, το αμερικανικό Πεντάγωνο θέλει να τη δημιουργία αεροπορικής βάσης, στην οποία θα μετασταθμεύσουν αεροσκάφη F-22 RAPTOR. Με τη δημιουργία βάσης στην Κάρπαθο οι ΗΠΑ ελέγχουν την είσοδο ή την έξοδο από την Ανατολική Μεσόγειο δια μέσου του Αιγαίου. Ελέγχουν τα τουρκικά παράλια και τουρκικά αεροδρόμια, σε περίπτωση που «στραβώσει το παιχνίδι» με τον Σουλτάνο. Επίσης θα δημιουργήσουν μια αεροπορική βάση, για επιχειρήσεις στην Μέση Ανατολή. 

— Επίσης παρότι δεν το ανέφερε (σ.σ ο Π. Καμμένος) στην Ανδραβίδα ήδη βρίσκονται μαχητικά F-16 και στην Σούδα φιλοξενούνται F-15. Επίσης βασικά πολεμικά αεροπλάνα των ΗΠΑ που χρησιμοποιούνται για επιθετικούς σκοπούς. 

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές η επέκταση της συμφωνίας της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας – ΗΠΑ με την παράδοση στρατηγικών υποδομών για τα επόμενα δέκα χρόνια, προγραμματίζεται να υπογραφεί πριν τις εκλογές. Εξάλλου το Δεκέμβριο θα πραγματοποιηθεί διάσκεψη του λεγόμενου «Στρατηγικού Διαλόγου ΗΠΑ – Ελλάδας», όπου θα τεθούν επί τάπητος όλοι οι σχεδιασμοί του επόμενου διαστήματος.  

    Μετά απ’ όλα τα παραπάνω μπορούμε να πούμε με σιγουριά:

     Οι «ξαφνιασμένοι» και «ανυποψίαστοι» (αν είναι όντως σε τέτοια κατάσταση) με τις προσφορές βάσεων του Καμμένου στις ΗΠΑ (του Καμμένου που «βλάπτει σοβαρά τη χώρα») έχουν λύση.

   Η λύση αυτή, όμως, προϋποθέτει κάτι: Να αποχωριστούν τις κυβερνητικές καρέκλες ή να βρουν άλλους κυβερνητικούς εταίρους. 

   Σε αντίθετη περίπτωση το «ξάφνιασμα» τους μάλλον δεν είναι τόσο έντονο και θα τη βγάλουν την άκρη, είτε ο Π. Καμμένος είναι «λαγός» για τις βάσεις, είτε απλά κάποιος που γυρνάει τον κόσμο σε επίσημα ταξίδια και λέει ό,τι του κατέβει σε «δημιουργικές» συζητήσεις «με συμμάχους και φίλους»…

πηγη: imerodromos.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

«Ώρα έντεκα π.μ. – Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ – Οι Γερμανοί εκκενώνουν οριστικά την πρωτεύουσα – Ο γερμανός διοικητής και όλο το στρατηγείο του Λυκαβηττού ανεχώρησαν – Η Αθήνα κηρύχτηκε ανοχύρωτη.

Πριν φύγουν και οι τελευταίοι Ούννοι ο λαός ξεχύθηκε με σημαίες και ζητωκραυγές στους δρόμους. Απ’ το Πανεπιστήμιο, απ’ τις Τράπεζες, απ’ όλα τα κέντρα οι τηλεβόες του ΕΛΑΣ σαλπίζουν το χαρμόσυνο μήνυμα. Οι συνοικίες σε παραλήρημα ενθουσιασμού ετοιμάζονται για το μεγάλο γιορτασμό. Στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη αντιπροσωπείες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατέθεσαν στεφάνι. Έξαλλος από τον ενθουσιασμό ο συγκεντρωμένος κατά χιλιάδες λαός ζητωκραύγαζε. Δακρύζοντας οι πολίτες αγκάλιαζε ο ένας τον άλλο (…). Η γερμανική σημαία κατέβηκε απ’ την Ακρόπολη και τα τελευταία γερμανικά τμήματα έφυγαν το πρωί απ’ την Αθήνα» (Ριζοσπάστης, 12/10/1944).

   Ήταν σαν σήμερα, 12 Οκτώβρη 1944, πριν 74 χρόνια, μέρα Πέμπτη, όταν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ απελευθέρωναν την Αθήνα από την μπότα του ναζί κατακτητή.

   Ηταν  μια συγκλονιστική μέρα.

   Την επομένη της  λαοπλημμύρας στην πρωτεύουσα το κλίμα της γιορτής της Απελευθέρωσης μεταφέρεται από τον Τύπο σε όλη την Ελλάδα. Υπό τον τίτλο «ΛΕΥΤΕΡΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ! Η ΑΘΗΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ», ο «Ριζοσπάστης» γράφει:

«Χάθηκε το βρωμερό κουρέλι του φασισμού απ’ την Ακρόπολη. Τούτο το σύνθημα περίμενε η Αθήνα. Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή, το στιλέτο του προδότη, η αδάμαστη Αθήνα, που τρία χρόνια πάλεψε, ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει τη Νίκη, να γιορτάσει τη Λευτεριά της. Πέντε λεφτά φτάσανε για να κολυμπήσει όλη η πόλη στο γαλάζιο. Για ν’ ανέβουν οι ΕΠΟΝίτες στα καμπαναριά και ν’ αντηχήσουν χαρούμενα οι καμπάνες. Διαδηλώσεις, που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα, ξεχύνονται από παντού. Από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια ένα ρεύμα είναι ο κόσμος. Γελούν, δακρύζουν, αγκαλιάζονται. Λευ-τε-ρω-θή-κα-με ! Νι-κή-σα-με !

Και πάνω απ’ όλα, μια φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα, που κλείνει όλους τους σκληρούς τρίχρονους αγώνες, όλη την πίστη στη λευτεριά, όλη τη χαρά της Νίκης:

Ε-Α-Μ ! Ε-Α-Μ ! (…). Ανεβασμένοι στ’ αυτοκίνητα, ρίχνουν οι ΕΑΜίτες τα συνθήματα, που τ’ αρπάζει με μια φωνή ο κόσμος και τα κάνει βουή και σάλπισμα για να φτάσουν απ’ άκρη σ’ άκρη της Ελλάδας. Κανένα άσυλο στους προδότες! Λευτεριά – Λαοκρατία!(…) ΕΛΑΣίτες περνούν σ’ αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες. Ακράτητος ο κόσμος τους κυκλώνει: Ζήτω ο Λαϊκός Στρατός! Ζήτω ο Στρατός της Λευτεριάς μας! Το δίκοχο του ΕΛΑΣίτη, όπου εμφανιστεί, ξεσηκώνει θύελλα ενθουσιασμού. (…) το πένθιμο εμβατήριο αντηχεί από χιλιάδες στόματα που υπόσχονται πίστη στον αγώνα, το τελικό τσάκισμα του Φασισμού και τη Λαοκρατία (…)».

https://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/10/apeleyterwsh-athhnas-vasw-katrakh-300x211.jpg 300w" data-lazy-sizes="(max-width: 500px) 100vw, 500px" width="500" height="352">

     «Η Απελευθέρωση της Αθήνας», ξυλογραφία της Βάσως Κατράκη

     Ανάμεσα στα εκατομμύρια των πατριωτών που ξεχύθηκαν στους δρόμους και ζητωκραύγαζαν το θάνατο του αγκυλωτού του φασισμού, κάποιοι ισχυρίζονται ότι «ήταν και αυτοί εκεί». Είναι οι ίδιοι που προσπαθούν να κρύψουν την απουσία των προγόνων τους και τη δική τους πίσω από την «αθώα» φρασούλα: «Τότε όλοι οι Έλληνες ήταν μαζί»…. Όμως:

    1) Άλλο πράγμα ο ελληνικός λαός που πολεμούσε τους Γερμανούς στις πόλεις και στα βουνά, κι άλλο πράγμα εκείνοι που είχαν πάρει τον «πατριωτισμό» τους – μαζί με το χρυσό της χώρας – και τον είχαν φυγαδεύσει στα ασφαλέστατα «χαρακώματα» του Καΐρου και του Λονδίνου. 

    2) Άλλο πράγμα ο ελληνικός λαός που μαχόταν το ναζισμό διεκδικώντας για αντίτιμο μια Ελλάδα της λευτεριάς, της δημοκρατίας και της λαϊκής αναδημιουργίας, κι άλλο πράγμα εκείνοι που το 1944 έσπευδαν να συνταχθούν με τη «εξόριστη» βασιλική κυβέρνηση στην Αίγυπτο. Ήταν, μάλιστα, τόσο «διαθέσιμοι» στην υπηρεσία των Ανακτόρων, που για το λόγο αυτό «βραβεύονταν» με την ανάθεση ρόλου πρωθυπουργού της «κυβερνήσεως Εθνικής Ενότητας».

    3) Άλλο πράγμα το ΕΑΜ κι άλλο εκείνοι που συνεργάστηκαν με τον Χίτλερ, οι δοσίλογοι, οι ταγματασφαλίτες και οι γερμανοντυμένοι. Στους οποίους, αν και προδότες, οι του Καΐρου και του Λονδίνου, όταν επέστρεψαν, στο πλαίσιο της «εθνικής τους ενότητας», επιδαψίλευσαν τιμές και αξιώματα…

    4) Άλλο πράγμα αυτοί που πολεμούσαν και τραγουδούσαν «το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ τη πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά» κι άλλο πράγμα οι «παπατζήδες»που (στις 2-5-1944) σε ομιλία τους στην Αλεξάνδρεια, παρουσία των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, έκαναν λόγο για τη «βρωμιά του ΕΑΜ»!

    5) Άλλο πράγμα αυτοί που πολέμησαν τον Χίτλερ και με τα ίδια όπλα πολέμησαν τον Τσόρτσιλ και τον Βαν Φλιτ, κι άλλο εκείνοι που για να καταπνιγεί κάθε εγχείρημα λαϊκής κυριαρχίας στον τόπο τηλεγραφούσαν στον Τσόρτσιλ τα εξής:«Δύναμαι να σας διαβεβαιώσω ότι η σταθερότης της ελληνικής κυβερνήσεως θα διατηρηθεί πλήρως κατά τας επικείμενους κρίσιμους στιγμάς. Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν» (Γεώργιος Παπανδρέου, 22/9/1944, τηλεγράφημα προς τον Τσόρτσιλ).

     6) Άλλο πράγμα αυτοί που έδωσαν την ψυχή, την καρδιά και το αίμα τους για τη λευτεριά της Ελλάδας και για τη σωτηρία του λαού, κι άλλο οι μαυραγορίτες, τα κόμματά τους και οι εφημερίδες που έφταναν να δίνουν ακόμα και το παράγγελμα των εκτελεστικών αποσπασμάτων (!), αυτοί που κράδαιναν ενάντια στο μεγαλειώδες κίνημα της Αντίστασης τη «νομιμότητα» του κατακτητή και των ντόπιων οργάνων του και έγραφαν: «Καλώς συνετάγη ο νόμος που τιμωρεί με θάνατο τους Ελληνες υπηκόους όσοι μετέχουν σε πολεμικές εχθροπραξίες κατά των Γερμανών» («Καθημερινή», 1/6/1941).

    7) Άλλο πράγμα οι εκτελεσμένοι στον τοίχο της Καισαριανής κι άλλο πράγμα οι «Τσολάκογλου» και οι «Ραλληδες». Άλλο πράγμα ο Έκτωρ Τσιρονίκος, ο  δοσίλογος και συνεργάτης των Γερμανών επί Κατοχής. Ο αντιπρόεδρος στη γερμανοδιορισμένη «κυβέρνηση» του Ιωάννη Ράλλη, της κυβέρνησης δηλαδή των γερμανοτσολιάδων που ίδρυσε τα «Τάγματα Ασφαλείας». Κάτι τέτοιοι σαν τον Τσιρονίκο, με τέτοια «πατριωτική» προϋπηρεσία, είναι που απαρτίζουν τους «ήρωες» της Χρυσής Αυγής. Έτσι, στο περιοδικό της Χρυσής Αυγής, στη δεύτερη σελίδα, μέσα σε ειδικό πλαίσιο ώστε να τονίζεται ευδιάκριτα ο ναζισμός τους, δημοσιεύτηκε κείμενο (τεύχος Δεκέμβρη 1983) υπό τον τίτλο «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ», το οποίο καταλήγει ως εξής: «Γιατί ΕΜΕΙΣ, μόνο ΕΜΕΙΣ είμαστε ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ, μελλοντικοί ανατροπείς της διαφθοράς, μελλοντικοί Δημιουργοί της Πολιτείας του Ήλιου, της Πολιτείας του Ελληνικού Μεγαλείου, της ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ».

   Η υπογραφή του εν λόγω δημοσιεύματος (και μάλιστα με κεφαλαία γράμματα) είναι: «ΕΚΤΩΡ ΤΣΙΡΟΝΙΚΟΣ».

   Να λοιπόν που η Ιστορία και η αλήθεια είναι πεισματάρικα πράγματα. Και επιμένουν: Όπως και σήμερα, έτσι και τότε, «μαζί» και «ενωμένος» στον αγώνα για την Απελευθέρωση και στη γιορτή για την Απελευθέρωση ήταν, πράγματι, ο ελληνικός λαός. Οι δοσίλογοι και οι πατριδοκάπηλοι ήταν – και θα είναι πάντα – στην άλλη μπάντα.

   Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που στην Ελλάδα η 12η Οκτωβρίου, η ημέρα της Απελευθέρωσης της Αθήνας και της Ελλάδας – που έμελλε να μείνει μια ανολοκλήρωτη απελευθέρωση για τον λαό και τον τόπο – είναι μια «ξεχασμένη» επέτειος για την άρχουσα τάξη και το κράτος της.

   Και έχουν απόλυτο δίκιο. Για ποιο πράγμα να γιορτάσουν αυτοί, άλλωστε; Τι να γιορτάσουν; Την απουσία τους από τον αγώνα του ελληνικού λαού για την λευτεριά του; Την προδοσία τους και τη συνεργασία τους με τον κατακτητή; Ή την κατοπινή τους πρόσδεση με τον ευρωατλαντισμό;

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Σύμφωνα με έκθεση της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, οι εταιρίες Coca-Cola, PepsiCo και Nestle βρέθηκαν ότι είναι οι μεγαλύτεροι παγκοσμίως παραγωγοί πλαστικών απορριμμάτων.

Σε συνεργασία με το κίνημα Break Free From Plastic, η Greenpeace ανακοίνωσε ότι διοργάνωσε 239 καθαρισμούς από πλαστικά σε 42 χώρες σε όλο τον κόσμο, επιχείρηση που είχε ως αποτέλεσμα την καταγραφή της ταυτότητας 187.000 πλαστικών απορριμμάτων. Στόχος ήταν να υπάρξει μια εικόνα για το πώς οι μεγάλες επιχειρήσεις συμβάλλουν στο πρόβλημα της ρύπανσης.

Η Coca-Cola, η μεγαλύτερη παγκοσμίως εταιρία αναψυκτικών, είναι στην κορυφή των παραγωγών απορριμμάτων παγκοσμίως, σύμφωνα με την Greenpeace, με τα πλαστικά σκουπίδια που φέρουν το εμπορικό σήμα Coke να εντοπίζονται σε 40 από τις 42 χώρες.

«Αυτές οι αυτοψίες προσφέρουν αδιαμφισβήτητες αποδείξεις για τον ρόλο που διαδραματίζουν οι επιχειρήσεις στη διαιώνιση της παγκόσμιας κρίσης της πλαστικής ρύπανσης», δήλωσε ο Βον Χερνάντεζ, παγκόσμιος συντονιστής του κινήματος Break Free From Plastic.

Συνολικά, ο πιο συχνός τύπος πλαστικού που εντοπίστηκε ήταν η πολυστερίνη, που χρησιμοποιείται σε συσκευασίες και σε ποτήρια καφέ από φελιζόλ, ενώ ακολουθεί το PET, που χρησιμοποιείται σε μπουκάλια και άλλες συσκευασίες.

«Συμμεριζόμαστε τον στόχο της Greenpeace να εξαλείψει τα απορρίμματα από τους ωκεανούς και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί για να βοηθήσουμε να αντιμετωπιστεί αυτή η σημαντική πρόκληση», ανέφερε εκπρόσωπος της Coke σε ανακοίνωση. Η εταιρία έχει δεσμευθεί να συλλέγει και να ανακυκλώνει ένα μπουκάλι ή ένα κουτάκι για κάθε ένα που πουλά έως το 2030, όπως μεταδίδει το Reuters και αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Και οι τρεις εταιρίες έχουν αναλάβει δεσμεύσεις για τις συσκευασίες τους για το 2025. Η Coke λέει ότι όλες οι συσκευασίες της θα είναι ανακυκλώσιμες, η Nestle λέει ότι θα είναι ανακυκλώσιμες ή επαναχρησιμοποιούμενες και η PepsiCo λέει ότι θα είναι ανακυκλώσιμες, θα μπορούν να κομποστοποιηθούν ή θα είναι βιοδιασπώμενες.

Η Nestle, η μεγαλύτερη παγκοσμίως εταιρία τροφίμων και ποτών, ανακοίνωσε ότι αναγνωρίζει το ζήτημα και ότι καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να εξαλείψει τα μη ανακυκλώσιμα πλαστικά. Ανακοίνωσε επίσης ότι εξετάζει διαφορετικές λύσεις συσκευασίας και τρόπους για να διευκολυνθεί η ανακύκλωση και να εξαφανιστούν τα πλαστικά απορρίμματα. Η PepsiCo δεν ήταν άμεσα διαθέσιμη για κάποιο σχόλιο.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Ο πρωθυπουργός της Ιταλίας με τους δύο αντιπροέδρους του