Ο Ν. Πατρούσεφ (δεξιά) υποδέχεται τον Τζ. Μπόλτον

Στη Νεάπολη Βοιών αγκυροβόλησε με ασφάλεια το φορτηγό πλοίο "Αγ. Γεώργιος", που τα μεσάνυχτα προσέκρουσε σε βραχονησίδα ανατολικά της Μονεμβασιάς, με αποτέλεσμα να προκληθεί ελεγχόμενη εισροή υδάτων στο μπροστινό στεγανό.

Πηγή: ΑΠΕ

Το αλμυρό νερό που πιθανότατα βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του 'Αρη, μπορεί να περιέχει αρκετό διαλυμένο οξυγόνο για να υποστηρίξει όχι μόνο μικροβιακή ζωή, αλλά ίσως ακόμη και κάποιους ζωικούς οργανισμούς, όπως σπόγγους σε κάποια σημεία.

Αυτή είναι η κάπως απρόσμενη εκτίμηση μιας νέας αμερικανικής επιστημονικής μελέτης, που έρχεται να ενισχύσει τις πιθανότητες ότι ο γειτονικός πλανήτης μπορεί να έχει φιλοξενήσει ζωή στο παρελθόν - ή να φιλοξενεί ακόμη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Βλάντα Σταμένκοβιτς του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διαστήματος (NASA), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών «Nature Geoscience», χρησιμοποίησαν μοντέλα σε υπολογιστές για να βγάλουν συμπεράσματα για τις αλμυρές λίμνες που κρύβονται κάτω από την αρειανή επιφάνεια.

Τα υπολογιστικά μοντέλα έδειξαν ότι μπορεί να υπάρχει αρκετό οξυγόνο μέσα σε αυτές τις υπόγειες λιμνούλες, ώστε να δίνει ζωή όχι μόνο σε μικροοργανισμούς, αλλά ακόμη και σε σπόγγους (θεωρούνται από πολλούς επιστήμονες οι αρχαιότεροι πρόγονοι των ζώων στη Γη). Το αλμυρό νερό, άρα και το οξυγόνο, εκτιμάται ότι βρίσκονται κυρίως στους πόλους του «κόκκινου» πλανήτη.

«Ελπίζω ότι η νέα μελέτη θα δημιουργήσει αρκετό ενδιαφέρον στην επιστημονική κοινότητα, σε όλο τον κόσμο, ώστε να σκεφθεί τον 'Αρη ως ένα πιθανό μέρος για ύπαρξη ζωής, ίσως ακόμη και σήμερα» δήλωσε ο Σταμένκοβιτς, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Το νερό εξαφανίσθηκε από την επιφάνεια του 'Αρη, πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, μετά την εξαφάνιση της ατμόσφαιράς του. Όμως πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι παραμένουν θύλακες κυρίως αλμυρού νερού κάτω από την επιφάνεια (λόγω των αλάτων το νερό μπορεί να παραμείνει υγρό σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία). Μέσα σε αυτό το νερό, μπορεί να υπάρχει άφθονο οξυγόνο σε διαλυμένη μορφή.

Η ζωή, όπως την ξέρουμε στη Γη, δεν απαιτεί κατ' ανάγκη οξυγόνο. Οι πρώτοι γήινοι μικροοργανισμοί ήσαν αναερόβιοι, αλλά στην πορεία αξιοποίησαν το οξυγόνο ως πηγή ενέργειας, με αποτέλεσμα να αναδυθούν σταδιακά στον πλανήτη μας πιο πολύπλοκες μορφές ζωής και, τελικά, σήμερα σχεδόν όλοι οι πολυκύτταροι οργανισμοί να αναπνέουν οξυγόνο.

Όμως από τα μοντέλα ως την πραγματικότητα υπάρχει μια απόσταση. Οι εκτιμήσεις της νέας μελέτης θα πρέπει να επιβεβαιωθούν από παρατηρήσεις, προτού ξεκινήσουν για τον 'Αρη οι…σφουγγαράδες!

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών των Συντάξεων «ΗΛΙΟΣ» του Υπουργείου Εργασίας για τον μήνα Ιούλιο 2018. Ταυτόχρονα αποτελούν και αποστομωτική απάντηση στην τρόικα και τους Έλληνες μνημονιακούς πολιτικούς και επιστήμονες, που ακόμη και σήμερα επιμένουν ότι στην Ελλάδα οι ασφαλισμένοι συνεχίζουν να επιλέγουν δήθεν τη συνταξιοδότησή τους σε πολύ νεαρή ηλικία.

Τα ευρήματα όμως του συστήματος «ΗΛΙΟΣ» που δημοσιεύθηκαν προχτές, διαψεύδουν οικτρά και καταρρίπτουν το πάγιο επιχείρημά τους για τη θέσπιση σκληρών παρεμβάσεων στις αλυσιδωτές περικοπές όλων των συνταξιοδοτικών παροχών.

Από τα σχετικά στοιχεία (πίνακας 10* σελ. 14 και πίνακας 19* σελ. 26) προκύπτει ότι:

α – το 88% των συνταξιούχων (2.406.176) είναι άνω των 55 ετών,

β – το 6% (163.113) είναι κάτω των 55 ετών,

γ – η μέση κύρια σύνταξη έχει πέσει στα 723 ευρώ και είναι η χαμηλότερη σε ΟΛΕΣ τις χώρες της ΟΝΕ!

δ – η μέση επικουρική σύνταξη ανέρχεται στα 172 ευρώ και

ε – το μέσο μέρισμα ανέρχεται στα 98 ευρώ!

Επίσης από τη μελέτη των επιμέρους στοιχείων ανά ηλικία προκύπτει ότι οι συντάξεις των νέων σε ηλικία συνταξιούχων είναι οι χαμηλότερες, αφού αφορούν κυρίως συντάξεις λόγω θανάτου (συζύγων και κυρίως τέκνων) και αναπηρίας (λόγω εργατικού ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας).

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Δυναμική εισβολή εκατοντάδων φοιτητών και μαθητών στο Υπουργείο Παιδείας πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί, Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2018, παρά την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων.

Οι φοιτητές και οι μαθητές έφθασαν μέχρι το γραφείο του υπουργού Κώστα Γαβρόγλου, ο οποίος υποχρεώθηκε να ακούσει -ακριβέστερα, όπως φαίνεται στα βίντεο που ακολουθούν, να υποκριθεί πως ακούει- τα αιτήματά τους.

Οι φοιτητές και οι μαθητές, φώναξαν συνθήματα μέσα στο Υπουργείο, προχώρησαν σε κατάληψη λίγων ωρών και συνεδρίασαν στη συνέχεια στους χώρους του Υπουργείου.

Στη συνέχεια εκδόθηκε Δελτίο Τύπου από το Συντονιστικό Φοιτητικών Συλλόγων και Μαθητών το οποίο παρατίθεται στη συνέχεια.

Οι φοιτητές και οι μαθητές, με συγκροτημένο λόγο, πρόβαλαν τα αιτήματά τους ενώ, ανάμεσα στα άλλα, φώναξαν και τα συνθήματα:

«Τσίπρα και Γαβρόγλου, ακούστε το καλά, αυτό το νομοσχέδιο θα μείνει στα χαρτιά»

«Γαβρόγλου, άκου τον πόνο της Γιαννάκου και ρώτα τον Αρσένη τι σε περιμένει».

Δείτε στα βίντεο και τις φωτογραφίες που ακολουθούν, στιγμιότυπα από τη σημερινή κατάληψη.

Διαβάστε επίσης το Δελτίο Τύπου του Συντονιστικού:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΟ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΔΕΥΤΕΡΑ 22/10/2018

Σήμερα 22/10/2018 φοιτητές και μαθητές κινητοποιηθήκαμε στο Υπουργείο Παιδείας απαιτώντας την άμεση επίλυση των προβλημάτων μας που οφείλεται στην επίθεση που εξαπολύει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

• Το δικαίωμα στη δουλειά να κατοχυρώνεται μέσα στον προπτυχιακό κύκλο σπουδών. Το πτυχίο να είναι η μόνη προϋπόθεση για μόνιμη και σταθερή δουλειά με αξιοπρέπεια.

• Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τις ανάγκες των φοιτητών. Καμία περικοπή των φοιτητικών παροχών.

• Όχι στις συγχωνεύσεις/καταργήσεις τμημάτων και σχολών.

• Κατάργηση της έννοιας του «πιστοποιητικού» παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας.

• Κατάργηση των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά.

• Καμία σκέψη για κατάργηση του ασύλου!

Ακόμα παλεύουμε για την άμεση κάλυψη των κενών και των λειτουργικών αναγκών στις σχολικές μονάδες και την απόσυρση των εξαγγελιών για το «νέο Λύκειο» που έρχεται να φέρει ο Γαβρόγλου.

• Λιγότεροι μαθητές στην τάξη

• Λύκειο που να μορφώνει και όχι να εξοντώνει.

Δεν αποδεχόμαστε το παρόν της ανεργίας και της φτώχειας και το μέλλον της μετανάστευσης! Δηλώνουμε ότι η σημερινή κινητοποίηση είναι η αρχή. Θα κινηθούμε ακόμα πιο μαζικά-αποφασιστικά-πανεκπαιδευτικά-πανεργατικά ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης-ΕΕ-ΟΟΣΑ!

ΚΑΤΩ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ-ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗΣ!

Επόμενο ραντεβού στις Γενικές Συνελεύσεις με άμεση κλιμάκωση του αγώνα στις 29 Οκτώβρη 12μ.μ. στα προπύλαια μαζί με Φοιτητικούς Συλλόγους και μαθητές.

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν:
-Φ.Σ.: Φυσικού, Μαθηματικού, Πληροφορικής, Γεωλογικού, Μεταλλειολόγων, Χημ. Μηχανικών, Μηχ. Μηχανικών, ΣΕΜΦΕ

-Μαθητές από: 1ο ΓΕΛ Πεύκης, 1ο Γυμνάσιο Πεύκης, 6ο ΓΕΛ Αμαρουσίου, Πρότυπο ΓΕΛ Βαρβάκειου Σχολής, 1ο ΓΕΛ Βριλησσίων, Αναξαγόρειο Λύκειο Νέας Ερυθραίας, 2ο ΓΕΛ Δάφνης, 6ο ΓΕΛ Νέας Ιωνίας, Λεόντειος Σχολή, 59ο ΓΕΛ Αθηνών, 5ο ΓΕΛ Ζωγράφου, 1ο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Κερατσινίου-Δραπετσώνας

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Από το militaire.gr

Με μια ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του το τουρκικό ΠΝ (αριθμός ανακοίνωσης ΒΝ-1487/2018-21 Οκτωβρίου 2018), χθες Κυριακή γνωστοποίησε ότι, στο πλαίσιο ασκήσεως των υποβρυχίων Η πλοίο βλήθηκε με τορπίλη και βυθίστηκε. Η Τουρκία δείχνει ότι ξέρει να παίζει πολύ καλά πλέον το παιχνίδι των “ψυχολογικών επιχειρήσεων”.

Ειδικότερα το κείμενο της ανακοίνωσης αναφέρει ότι: «Στο πλαίσιο εκπαίδευσης τα ηρωικά πληρώματα των υποβρύχιων μας έβαλαν επιτυχώς με τορπίλη εναντίον παροπλισμένου πλοίου και το βύθισαν».

Bέβαια η ανακοίνωση δεν αναφέρει καμία λεπτομέρεια, όπως τις χρονικές λεπτομέρειες, την περιοχή και κατά τη διάρκεια ποιας άσκησης έλαβε χώρα το υπόψη γεγονός. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε παρόμοιες ασκήσεις τα βίντεο που δημοσιεύονται, αναφέρουν την ημερομηνία και την επωνυμία της άσκησης.

Η λιτή αυτή ανακοίνωση συνοδεύεται από 3 φωτογραφίες και από βίντεο διάρκειας 47 δευτερολέπτων που αναρτήθηκε στο «κανάλι» των τουρκικών ΕΔ, στο YouTube.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το τουρκικό ΠΝ αλλά ούτε και το τουρκικό Γενικό Επιτελείο ΕΔ δεν αρέσκονται στις ανακοινώσεις τις ημέρες Σάββατο και Κυριακή και με δεδομένη την χαμηλής έντασης κρίση που υπάρχει στο ΝΑ του FIR Αθηνών όπου βρίσκεται το τουρκικό ερευνητικό BARBAROS H. PASA και αριθμός ελληνικών και τουρκικών πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων, οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη ενέργεια εντάσσεται στο πλαίσιο των ψυχολογικών επιχειρήσεων της Τουρκίας (στο στρατηγικό επίπεδο), με σκοπό αφενός να προβάλλει την ικανότητα του στόλου της και αφετέρου να εκφοβίσει την χώρα μας, η οποία στο πλαίσιο της υπεράσπισης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων απαγορεύει την διενέργεια ερευνών από το BARBAROS σε περιοχές που ανήκουν στην δικαιοδοσία της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Το κάνει μάλιστα σ΄ ένα πεδίο όπου η Τουρκία σε σχέση με την Ελλάδα είναι θεωρητικά τουλάχιστον πιο αδύναμη! Το ελληνικό ΠΝ με τα τέσσερα υποβρύχια τύπου ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ υπερέχει. Κάποιοι βέβαια που το Σαββατοκύριακο ζητούσαν να ανακηρύξουμε ΑΟΖ και στο Αιγαίο συμμετείχαν στις κυβερνήσεις που φρόντισαν να μην έχουν τις σύγχρονες τορπίλες που πρέπει να ΄χουν αυτά τα υποβρύχια! Όπως μαθαίνουμε όμως κάτι κινείται αυτή τη περίοδο…

Πηγή: militaire.gr - imerodromos.gr

Γιάννης Ελαφρός

Σύγκρουση προόδου-συντήρησης βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ και προωθεί προοδευτικό μέτωπο με ρετάλια του ΠΑΣΟΚ και την ξεπουλημένη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία

Σκηνικό διπολικής προεκλογικής αντιπαράθεσης, μεταξύ προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων από την μια και συντήρησης από την άλλη (μεταξύ των «αξιών δύο κόσμων») στήνει ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως φάνηκε από τις εργασίες και την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του, που συνεδρίασε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Το στιλ και η ουσία μοιάζουν όλο και περισσότερο με ΠΑΣΟΚ, κάτι που και συμβολικά εκφράστηκε με την πρωτιά του Αντώνη Κοτσακά, πρώην στενού συνεργάτη του Άκη Τσοχαζτόπουλου, στην εκλογή της νέας Πολιτικής Γραμματείας. Στροφή προς τη σοσιαλδημοκρατία και οι όποιες γκρίνιες κάτω από το χαλάκι, ήταν το μήνυμα της Κ.Ε.

«Στη μεταμνημονιακή περίοδο διαμορφώνεται ένα νέο πεδίο πολιτικής αναμέτρησης για την δημοκρατική και προοδευτική αναγέννηση της ελληνικής κοινωνίας, για την δίκαιη ανάπτυξη, η οποία θα έχει στον πυρήνα της τον κόσμο της εργασίας και τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού», σημειώνει η απόφαση της Κ.Ε. Ο Αλ. Τσίπρας στην εισηγητική του ομιλία ήταν πιο γλαφυρός. «Με την Ελλάδα της ανάκαμψης και της κοινωνικής δικαιοσύνης ή με την Ελλάδα, που γυρίζει πίσω στα ρουσφέτια, στην κλεπτοκρατία και τους ημέτερους, βουτηγμένη στο δημοσιονομικό εκτροχιασμό και την αέναη λιτότητα», είπε. Αν και βέβαια τα λόγια έχουν περιορισμένη σημασία σε τέτοιες ομιλίες, καθώς είναι φύλλα συκής της αντιλαϊκής μνημονιακής πολιτικής, που εφαρμόζει η αστική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αξίζει να σημειώσουμε πως ο Τσίπρας βάζει απέναντι τα ρουσφέτια και τους ημετέρους (ζητήματα εκσυγχρονισμού του ελληνικού καπιταλισμού), τον «δημοσιονομικό εκτροχιασμό» (αυτός έχει καταπιεί την Μέρκελ!) και δειλά στο τέλος την λιτότητα. Ούτε λέξη φυσικά για εκμετάλλευση…

Ακόμα κι αυτό το ψευτοδίλημμα Τσίπρα δεν μπορεί να σταθεί εύκολα, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει τα «ατού» της ΝΔ, δηλαδή την απόλυτη προσήλωση στην ΕΕ, το κτίσιμο της νέας αμερικανοκρατίας και την αποδοχή πως η ανάπτυξη θα έρθει μέσω καπιταλιστικών επενδύσεων και κερδοφορίας, εντός των εφιαλτικών μνημονιακών δεσμεύσεων.

Στο πλαίσιο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν στρέφει λίγο το τιμόνι προς τα αριστερά (όπως συνηθίζεται προεκλογικά), αλλά πλέει ολοταχώς προς την παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία. Πεδίο δόξης λαμπρό οι εκλογικές συμμαχίες σε περιφέρειες και δήμους. Εξάλλου πάντα στις δημοτικές εκλογές δοκιμάζονταν (στο όνομα των περίφημων «τοπικών ιδιομορφιών») τα πολιτικά σχέδια που γενικεύονταν στη συνέχεια.

«Η αυτοδιοίκηση αποτελεί προνομιακό πεδίο για την οικοδόμηση κοινωνικών και προοδευτικών συμμαχιών», σημειώνει η Απόφαση της ΚΕ. «Να στηρίξουμε συνδυασμούς και υποψηφίους με ριζοσπαστικό και αριστερό πρόσημο και να αναζητήσουμε συμμαχίες και προγραμματικές συγκλίσεις με συνδυασμούς και υποψηφίους του ευρύτερου προοδευτικού χώρου», είπε ο Τσίπρας. Ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανακοινώσει στήριξη στον Απ. Κατσιφάρα, περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, ενώ δεδομένη θεωρούνταν και η υποστήριξη στον Στ. Αρναουτάκη στην Κρήτη (και οι δύο προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ). Αντίστοιχα, προωθείται η στήριξη του Γ. Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη (αν και δεν είναι δεδομένη η υποψηφιότητά του).

Στις ευρωεκλογές εκφράζεται με ακόμα πιο καθαρό τρόπο η πλήρης ένταξη του ΣΥΡΙΖΑ στη σοσιαλδημοκρατία. «Εργαζόμαστε για τη συγκρότηση ενός μεγάλου προοδευτικού μετώπου στην Ευρώπη, που θα αμφισβητήσει την ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού και θα σταματήσει την ανάδυση του τέρατος του νέου φασισμού», τονίζει η Κ.Ε. Μιλούν ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, ενώ χρησιμοποιούν τα εργαλεία του. «Ο στόχος αυτός επιβάλλει τη διερεύνηση νέων σχέσεων όλων των δυνάμεων της Αριστεράς με δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας, που απεγκλωβίζονται από τη συμπόρευση με δεξιές νεοφιλελεύθερες δυνάμεις και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας».

Η ανάδειξη της νέας Πολιτικής Γραμματείας ήταν κλειστή και «στημένη», καθώς υπήρχε ίσος αριθμός υποψηφίων με τα μέλη του οργάνου. Έτσι η ψηφοφορία αποτύπωσε μόνο διεργασίες, με τον… Κοτσακά στην κορυφή, ενισχυμένα τα κυβερνητικά στελέχη (με τρίτο τον Ν. Παππά, ο οποίος εμφανιζόταν να βάλλεται εσωκομματικά), ισχυρή παρουσία των «53» (π.χ. δεύτερος ο Θ. Δρίτσας) και χαμηλά παραδοσιακά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως οι Γ. Δραγασάκης. Ο Ν. Φίλης, εκφραστής γκρίνιας για την κυβερνητική πολιτική και τον Π. Καμμένο (που θέλει να παίξει ρόλο Σαλβίνι, όπως είπε) βρέθηκε κάτω από την μέση, αν και ήταν πρώτος την προηγούμενη φορά.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Σε συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ζουν πάνω από ένας στους τρεις κατοίκους στην Ελλάδα και κατά μέσο όρο ένας στους πέντε στην ΕΕ, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2017 που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Eurostat.

Σύμφωνα με τη Eurostat, ένας άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού όταν αντιμετωπίζει μία ή περισσότερες από τις παρακάτω προβληματικές καταστάσεις: Είτε θεωρείται φτωχός (δηλαδή έχει εισοδήματα μικρότερα του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος), είτε ζει σε κατάσταση ένδειας (δηλαδή στερείται βασικά καταναλωτικά αγαθά ή αδυνατεί να αντεπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις), είτε ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας (δηλαδή σε οικογένεια που κανένα μέλος της δεν έχει «κανονική δουλειά»).

Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα το 2017 βρίσκονταν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού το 34,8% του πληθυσμού (3,7 εκατ. άνθρωποι), έναντι 28,1% το 2008. Στην ΕΕ το αντίστοιχο ποσοστό έπεσε το 2017 στο 20,3% (113 εκατ. άνθρωποι), κάτω από τα επίπεδα του 2008 (23,7%).

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, επίσης, σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται το 20,2% του πληθυσμού, σε συνθήκες ένδειας το 21,1%, ενώ ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας το 15,6% του πληθυσμού. Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά στην ΕΕ είναι 16,9%, 6,9% και 9,3%.

Γενικότερα, σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα, αναφορικά με το ποσοστό του πληθυσμού που θεωρείται ότι βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, είναι η Βουλγαρία (38,9%) και η Ρουμανία (35,7%). Στον αντίποδα (με ποσοστά μικρότερα του 20%) βρίσκονται η Τσεχία (12,2%), η Φιλανδία (15,7%), η Σλοβακία (16,3%), η Ολλανδία (17%), η Σλοβενία, η Γαλλία (17,1%), η Δανία (17,2%), η Σουηδία (17,7%) η Αυστρία (18,1%) και η Γερμανία (19%).

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Συνολικά 8 βουλευτές «αποστάτησαν», 7 από το VMRO και 1 από ένα μικρό σοσιαλιστικό κόμμα που συνεργαζόταν σταθερά με το VMRO, ψηφίζοντας, παρά την κομματική γραμμή, «ΝΑΙ» στις Συνταγματικές αλλαγές, προκειμένου να περάσει η επιβαλλόμενη από την Συμφωνία των Πρεσπών Συνταγματική Αναθεώρηση.

Ένα όργιο εκβιασμών, πιέσεων, παράνομων μεθοδεύσεων και εξαγορών συνόδευσε αυτήν την αποστασία των βουλευτών, οι οποίες επιβεβαίωσαν με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι η ΠΓΔΜ είναι ένα κανονικό προτεκτοράτο και ξέφραγο αμπέλι για παρανομίες και εγκληματικές μεθοδεύσεις της Ουάσιγκτον, κάτι που υποδηλώνει ποιοι είναι το μέλλον όλων των Βαλκανικών αθυρμάτων που παραδίδονται στη νέα αποικιοκρατία των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, των Βρυξελλών και της Γερμανίας.

Δυστυχώς, αυτό είναι και το μέλλον της Ελλάδας, αν δεν είναι και το παρόν της όλα αυτά τα μνημονιακά χρόνια, όσο στο τιμόνι της χώρας μας βρίσκονται ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, η ΝΔ του Μητσοτάκη και οι ακροδεξιές αποφύσεις τους.

Οι τρεις εκ των επτά βουλευτών του VMRO, οι οποίοι αποστάτησαν ψηφίζοντας «ΝΑΙ» στην Συμφωνία, αποφυλακίστηκαν την προηγουμένη της ψηφοφορίας στην Βουλή, μόνο και μόνο για να ψηφίσουν.

Συγκεκριμένα και οι τρεις αυτοί βουλευτές ήταν προφυλακισμένοι για βαριές οικονομικέςατασθαλίες, μόλις λίγες βδομάδες πριν την ψηφοφορία η προφυλάκιση τους μετετράπη σεκράτηση κατ’ οίκον και όλως τυχαίως η κράτηση αυτή διεκόπη την προηγουμένη για να προσέλθουν με το «ΝΑΙ» στην κάλπη της Βουλής.

Ούτε στην χειρότερη αποικία δεν συμβαίνουν τέτοιες καταστάσεις.

Ταυτόχρονα και η βουλευτής του μικρού Σοσιαλιστικού κόμματος που μεταπήδησε, ψηφίζοντας «ΝΑΙ», κατηγορείται για οικονομικές ατασθαλίες και οι κακές γλώσσες, ομιλούν ότι και το δικό της «ΝΑΙ» συνοδεύτηκε με ισχυρά ανταλλάγματα.

Πέραν αυτών των μεθοδεύσεων, οργιάζουν στα Σκόπια οι πληροφορίες όχι μόνο για «δικαστικά» ανταλλάγματα αλλά και για μεγάλα ποσά και άλλες «εξυπηρετήσεις» που συνόδευσαν τα «ΝΑΙ», με βουλευτές να θεωρούν χρυσή ευκαιρία και λαβράκι την εν λόγω ψηφοφορία για να «φτιάξουν» την ζωή  τους.

Ανεξάρτητα από τον απαράδεκτο χαρακτήρα και ρόλο του VMRO, άλλωστε δεν είναι πιο «καθαρό» το κόμμα του Ζάεφ, είναι τραγικό ότι η κυβέρνηση Τσίπρα στηρίζει πάνω σε τέτοιες μεθοδεύσεις, παραχάραξης του δημοψηφίσματος στην γειτονική χώρα και σε ένα όργιο δοσοληψιών, την κύρωση μιας Συμφωνίας που εγκαθιδρύει μια νέα αποικιοποίηση στα Βαλκάνια, ενώ δηλητηριάζει περαιτέρω τις σχέσεις ανάμεσα στους λαούς.

Αλλά σε ποιους τα λέμε, όταν η κυβέρνηση Τσίπρα, μαζί με όλο το πολιτικό κατεστημένο της χώρας, έδωσαν πρώτοι το παράδειγμα , μετατρέποντας το «ΟΧΙ» του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου του 2015 σε κατάπτυστο «ΝΑΙ».

«Ραγιάδες νεοδουλοπάροικοι» ας ξεσηκωθούμε!

Νάσος Βενιέρης

πηγη: iskra.gr

του Τζον Σμιθ[i]

μετάφραση: Άρης Ντα Κούνια Ντα Κώστα Ντίας

επιμέλεια: Διονύσης Περδίκης

Αναδημοσιεύεται από τον ιστότοπο mronline.org

Εισαγωγή

«Ο κομμουνισμός δεν είναι δόγμα αλλά κίνημα· εκκινεί όχι από πρώτες αρχές αλλά από τα δεδομένα», έγγραψε ο Φρίντριχ Ένγκελς. Οι ευρείες διεθνείς διαφορές στο βαθμό εκμετάλλευσης, η τεράστια παγκόσμια μετατόπιση της παραγωγής και του κέντρου βάρους της βιομηχανικής εργατικής τάξης σε χώρες και περιοχές που αυτό είναι μέγιστο, η δραματικά αυξημένη εξάρτηση των εταιριών που εδράζονται στις ιμπεριαλιστικές χώρες (και παρομοίως η ευημερία και κοινωνική ειρήνη σε αυτές) στα εισοδήματα αυτής της εκμετάλλευσης – αυτά είναι τα πιο σημαντικά δεδομένα για το νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό από τα οποία πρέπει να εκκινήσουμε. Οι ακραίοι βαθμοί εκμετάλλευσης στα εργοστάσια υφαντουργίας του Μπαγκλαντές, στις κινεζικές γραμμές παραγωγής και στα νοτιοαφρικανικά ορυχεία πλατίνας είναι ένα απτό, άμεσα παρατηρήσιμο γεγονός, που το βιώνουν κάθε μέρα στο πετσί τους εκατοντάδες εκατομμύρια εργάτες στις χώρες με χαμηλούς μισθούς. Δεν χρειαζόμαστε θεωρία για να το γνωρίζουμε αυτό, χρειαζόμαστε μόνο να αφαιρέσουμε τις παρωπίδες μας και να ανοίξουμε τα μάτια μας. Αλλά όντως χρειαζόμαστε μια θεωρία αν θέλουμε να καταλάβουμε ό,τι μπορούμε να δούμε και να εκτιμήσουμε τις συνέπειες που έπονται από αυτό.

Μονοπώλιο και ανταγωνισμός

Είναι χρήσιμο να αναλογιστούμε πως η εκμετάλλευση και η υπερεκμετάλλευση στέκονται σε σχέση με ένα άλλο ουσιαστικό συστατικό στοιχείο του ιμπεριαλισμού: τον ανταγωνισμό/μονοπώλιο. Το μονοπώλιο είναι εγγεγραμμένο στο DNA του καπιταλισμού – οι μεμονωμένοι κεφαλαιοκράτες δεν επιδιώκουν τόσο να ανταγωνιστούν όσο να βρουν ένα τρόπο να αποφύγουν τον ανταγωνισμό, να αποκτήσουν ένα πλεονέκτημα επί των αντιπάλων τους, να ασκήσουν κάποιου είδους μονοπώλιο που θα τους δώσει μεγαλύτερα του μέσου κέρδη. Ο ανταγωνισμός επέρχεται από τις αδιάκοπες προσπάθειες μεμονωμένων καπιταλιστών να παραβιάσουν τον θεμελιώδη νόμο της αξίας, δηλαδή, την ανταλλαγή ισοδύναμων μεταξύ πωλητή και αγοραστή. Η ξέφρενη παρόρμησή τους μπορεί να περιοριστεί μόνο από μια εξωτερική δύναμη, εξ ου και η ανάγκη για ένα κράτος και ένα σύστημα νόμων ανεξάρτητων από τους μεμονωμένους κεφαλαιοκράτες – και ως εκ τούτου, οι ακατάπαυστες προσπάθειες μεμονωμένων κεφαλαιοκρατών και ομάδων τους να καταλάβουν το κράτος ώστε να ικανοποιήσουν την πείνα τους για μονοπωλιακά κέρδη.

Το μονοπώλιο έρχεται σε πολλές μορφές. Κάποια αφορούν στην παραγωγή, π.χ. τεχνολογικές καινοτομίες που επιτρέπουν σε μεμονωμένους καπιταλιστές να παράγουν ένα δεδομένο εμπόρευμα πιο αποτελεσματικά από τους άλλους· άλλα στη διανομή (η επωνυμία ή άλλες μορφές μονοπώλησης στην αγορά, φραγμοί απέναντι σε νεοεισερχόμενους, κατάληψη του κράτους, προνομιούχα πρόσβαση σε φτηνές πρώτες ύλες και εισροές, κλπ.)· όλα μπορεί να είναι βραχύβια ή μακράς διαρκείας. Κοινό σε όλες τις μορφές μονοπωλίου είναι ότι αναδιανέμουν υπεραξία ανάμεσα σε κεφάλαια, δίνοντας τη δυνατότητα σε κεφαλαιοκράτες ή σε ομάδες τους να καρπώνονται επιπλέον κέρδη πουλώντας εμπορεύματα πάνω από τις τιμές παραγωγής του (prices of production) (δηλαδή τις τιμές που εξισώνουν το ποσοστό κέρδους) εις βάρος των υπολοίπων που αποσπούν μικρότερα κέρδη.

Από την άλλη μεριά, κανένα από αυτά δεν αυξάνει την ποσότητα υπεραξίας που είναι διαθέσιμη για αναδιανομή. Αυτό αληθεύει ακόμα και για τεχνολογικές καινοτομίες που ελαττώνουν την ποσότητα εργασίας που απαιτείται για να παραχθούν τα αγαθά κατανάλωσης των εργατών – μόνο όταν αυτή η καινοτομία γενικευτεί, δηλαδή όταν πάψει η μονοπώλησή της από έναν μεμονωμένο κεφαλαιοκράτη, επιφέρει την ελάττωση της αξίας της εργατικής δύναμης και μια αντίστοιχη αύξηση στο ποσοστό υπεραξίας – και μόνο εφόσον αν οι εργάτες δεν καταφέρουν να αποσπάσουν μεγαλύτερους πραγματικούς μισθούς από αυτά τα οφέλη.

Εκμετάλλευση και υπερεκμετάλλευση

Ενώ το μονοπώλιο αφορά στην αναδιανομή της υπεραξίας, η εκμετάλλευση αφορά στην απόσπασή της. Και όπως κάθε καπιταλιστής ονειρεύεται να γίνει μονοπώλιο, έτσι βρίσκεται στο DNA κάθε καπιταλιστή η αναζήτηση τρόπων μεγιστοποίησης της αποσπώμενης υπεραξίας. Στο Κεφάλαιο ο Μαρξ αναλύει λεπτομερώς δυο τρόπους που οι κεφαλαιοκράτες το κάνουν αυτό – επεκτείνοντας την εργάσιμη μέρα πέραν του ‘αναγκαίου χρόνου εργασίας’, δηλαδή του χρόνου που απαιτείται για την αντικατάσταση των αξιών που καταναλώνονται από τον εργάτη/τρια και την οικογένειά του/της, και που ο Μαρξ καλεί απόλυτη υπεραξία· και ελαττώνοντας τον αναγκαίο χρόνο εργασίας μέσω αυξήσεων της παραγωγικότητας που φτηναίνουν τα αγαθά κατανάλωσης των εργατών, κάτι που ονομάζει σχετική υπεραξία.

Και οι δυο τρόποι διαφέρουν από τη μείωση του αναγκαίου χρόνου εργασία λόγω ελάττωσης των επιπέδων εργατικής κατανάλωσης. Ο Μαρξ αναφέρει σε πολλά σημεία του Κεφαλαίου ότι ‘η συμπίεση του μισθού του εργάτη κάτω από την αξία της εργατικής του δύναμης’, ‘εξαιρείται της μελέτης μας λόγω της υπόθεσης μας ότι όλα τα εμπορεύματα, συμπεριλαμβανομένης της εργατικής δύναμης, πωλούνται και αγοράζονται στην πλήρη αξία τους·’ και επίσης δήλωσε ότι ‘η διάκριση ανάμεσα σε ποσοστά υπεραξίας σε διαφορετικές χώρες και επομένως ανάμεσα σε διαφορετικά εθνικά επίπεδα εκμετάλλευσης της εργασίας είναι εξολοκλήρου εκτός του πεδίου της παρούσας ερευνάς μας’ (για αναφορές και περαιτέρω συζήτηση, δείτε το βιβλίο Ιμπεριαλισμός στον Εικοστό Πρώτο Αιώνα, Imperialism in the Twenty-first Century).

Ούτε η απόλυτη υπεραξία, ούτε η σχετική υπεραξία, χωριστά ή σε συνδυασμό είναι σε θέση να εξηγήσουν από μόνες τους τις σχέσεις αξίας των σύγχρονων παγκοσμιοποιημένων δικτύων παραγωγής. Οι απόπειρες να το κάνουν αυτό αποτυγχάνουν τη δοκιμασία της θεωρητικής συνοχής – ο Μαρξ ρητά εξαίρεσε τη μείωση των επιπέδων κατανάλωσης των εργατών από αυτές τις έννοιες. Και αποτυγχάνουν την εμπειρική δοκιμασία – η μετατόπιση στην παραγωγή τόσων πολλών αγαθών κατανάλωσης προς τις χώρες χαμηλών μισθών σημαίνει ότι οι μισθοί και η παραγωγικότητα των εργατών σε αυτές τις χώρες έχουν γίνει βασικές ορίζουσες της σχετικής υπεραξίας στις ιμπεριαλιστικές χώρες. Αυτό που είναι καινούργιο είναι η τεράστια κλίμακά του· η εξαιρετική σημασία της συνεισφοράς του Ρούι Μάουρο Μαρίνι (Ruy Mauro Marini) στη μαρξιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού βρίσκεται, εν μέρει, στην παρατήρησή του ότι κατά την εποχή που ζούσε ο Μαρξ, οι εισαγωγές φτηνότερου φαγητού και άλλων αγαθών κατανάλωσης που παράγονταν με υπερεκμεταλλευόμενη εργασία στις αποικίες και νεο-αποικίες της Βρετανίας βοήθησαν στην αύξηση της σχετικής υπεραξίας εντός της ίδιας της Βρετανίας, μειώνοντας τον αναγκαίο χρόνο εργασίας χωρίς να μειώσουν τα επίπεδα κατανάλωσης.

Αν οι έννοιες του Μαρξ της απόλυτης και σχετικής υπεραξίας είναι ανεπαρκείς για να εξηγηθούν οι πραγματικότητες της εκμετάλλευσης στα σύγχρονα παγκόσμια δίκτυα παραγωγής, τι άλλο χρειαζόμαστε; Η σύντομη απάντηση: μια θεωρητική σύλληψη της υπερεκμετάλλευσης. Όπως είδαμε, ο Μαρξ επανειλημμένα και ρητά εξαίρεσε και τη συμπίεση των μισθών κάτω από την αξία της εργατικής δύναμης και τις διεθνείς κυμάνσεις του ποσοστού υπεραξίας από τη ‘γενική θεωρία’ του, του κεφαλαίου. Η μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης περιστέλλοντας τα επίπεδα κατανάλωσης (ή κάτι που είναι το ίδιο πράγμα, η μετατόπιση της παραγωγής σε χώρες που τα επίπεδα κατανάλωσης των εργατών και η αξία της εργατικής δύναμης είναι πολύ χαμηλότερα) είναι ένας διακριτός, τρίτος τρόπος να αυξηθεί η υπεραξία, και έχει αποκτήσει εξαιρετική σημασία κατά τη διάρκεια της νεοφιλελεύθερης εποχής, ως η κινητήρια δύναμη του μεγαλύτερου μετασχηματισμού της.

Η επανανακάλυψη αυτής της τρίτης μορφής υπεραξίας είναι η ρήξη που μας παρέχει το κλειδί για να απελευθερωθούν οι δυναμικές έννοιες που περιέχονται στο Κεφάλαιο, και έγινε από τον Άντι Χιγκινμπότομ (Andy Higginbottom) σε μια συνεδριακή δημοσίευση του 2009 με τίτλο Η Τρίτη Μορφή Αύξησης της Υπεραξίας[ii] (The Third Form of Surplus Value Increase), χτίζοντας πάνω στο έργο του Μαρίνι και αναπτύσσοντας την παραπέρα σε μια σειρά πρωτοποριακών δημοσιεύσεων και άρθρων ([iii]), ([iv]), ([v]), (βλ. εδώ, εδώ και εδώ). Στη δημοσίευσή του το 2009 έγραψε, «ο Μαρξ αναφέρεται σε τρεις ξεχωριστούς τρόπους που το κεφάλαιο μπορεί να αυξήσει την υπεραξία, αλλά ονομάζει μόνο δυο από αυτούς ως απόλυτη υπεραξία και σχετική υπεραξία. Τον τρίτο μηχανισμό, τη μείωση των μισθών κάτω από την αξία της εργατικής δύναμης, ο Μαρξ τον παραδίδει στη σφαίρα του ανταγωνισμού και εκτός της ανάλυσής του».

Συμπέρασμα – Ιμπεριαλισμός, μονοπωλιακός καπιταλισμός και υπερεκμετάλλευση

Τώρα μπορούμε να βάλουμε αυτά τα δυο συστατικά στοιχεία του καπιταλισμού – μονοπώλιο/ανταγωνισμός και εκμετάλλευση/υπερεκμετάλλευση – μαζί. Όπως είδαμε στην αρχή, κάθε καπιταλιστής ονειρεύεται να γίνει μονοπώλιο, αλλά για τους καπιταλιστές στο Βιετνάμ, στην Καμπότζη, στο Μεξικό και άλλες νότιες χώρες αυτά τα όνειρά τους μένουν απλά όνειρα· δεν έχουν άλλη επιλογή από το να στηρίζονται αποκλειστικά στην απόσπαση υπεραξίας από τους δικούς τους εργάτες υπερεκμεταλλεύοντάς τους μέχρι και πέραν εσχάτων – ή μάλλον, να βασίζονται πάνω στο τι τους απέμεινε αφού τα μονοπώλια και οι ιμπεριαλιστές έχουν πάρει το μερίδιό τους (Η Κίνα είναι μια εξαιρετικά σημαντική, αλλά ακόμα, μερική εξαίρεση, γι’ αυτό και είναι σε τροχιά σύγκρουσης με της υπάρχουσες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, αρχικώς την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ). Από την άλλη μεριά, τα μονοπώλια και οι ιμπεριαλιστές έχουν την επιλογή να μοιραστούν κάποιες από τις μονοπωλιακές και ιμπεριαλιστικές προσόδους τους με τους δικούς τους εργαζόμενους – να εξαγοράσουν έτσι κοινωνική ειρήνη, να επεκτείνουν την αγορά για τα εμπορεύματά τους, και επίσης να χρηματοδοτήσουν κρατικές δαπάνες σκληρής και μαλακής δύναμης με στόχο την ενίσχυση της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας τους επί των υποκείμενων εθνών.

Κλείνοντας: η μονοπωλιακή παρόρμηση των κεφαλαιοκρατών, δηλαδή η επιθυμία να συλλάβουν υπεραξία εις βάρος άλλων κεφαλαιοκρατών, παρέα με την ακόρεστη επιθυμία τους για υπερεκμεταλλεύσιμη εργασία, συνδυάζονται για να ορίσουν την εγγενή στον καπιταλισμό, αδυσώπητη ιμπεριαλιστική τροχιά. Οι μετασχηματισμοί της νεοφιλελεύθερης εποχής αντιπροσωπεύουν όχι την αντικατάσταση του ιμπεριαλισμού, όπως λεγεώνες αρνητών του ισχυρίζονται ενώ δηλώνουν πίστη στο μαρξισμό, αλλά την αποκορύφωσή του.

[i] https://mronline.org/2018/04/14/exploitation-and-super-exploitation/

[ii] https://www.academia.edu/11418979/Third_form_of_extraction_surplus_value

[iii] https://www.researchgate.net/publication/263569325_'Imperialist_Rent'_in_Practice_and_Theory

[iv]https://www.researchgate.net/publication/323583151_Enslaved_African_labour_in_the_Americas_from_primitive_accumulation_to_manufacture_with_racial_violence

[v]https://www.researchgate.net/publication/293079079_Structure_and_essence_in_Capital_I_Extra_surplus-value_and_the_stages_of_capitalism

πηγη: kordatos.org