Ξαφνικά όλα άλλαξαν, όλα ανατράπηκαν…

Ενώ η τηλεοπτική συνέντευξη του Β. Πούτιν στον Αμερικανό δημοσιογράφο και πολιτικό σχολιαστή Τάκερ Κάρλσον  – η πρώτη σε δυτικό δημοσιογράφο μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία – τις πρώτες μόλις τρεις ημέρες, είχε 14 εκατομμύρια προβολές στο YouTube και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές πάνω από στα 200  εκατομμύρια προβολές στο Twitter, ο αιφνίδιος θάνατος του Ναβάλνι στη διορθωτική αποικία FKU IK-3 στο χωριό Χαρπ στη Ρώσικη Αρκτική, αλλάζει δραστικά αυτή τη δυναμική.

Πλέον αυτό που είναι πρώτο, αυτό που κυριαρχεί στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης απ’ άκρου σε άκρο του πλανήτη, προς ώρας φυσικά, δεν είναι τα εγκλήματα στην Παλαιστίνη, δεν είναι ο μακρόσυρτος, φονικός και επικίνδυνος για την παγκόσμια Ειρήνη πόλεμος στην Ουκρανία, είναι οι δηλώσεις πολιτικών ηγετών και αρχηγών κρατών καταδίκης του Πούτιν ως αποκλειστικού υπεύθυνου για το θάνατο του Ναβάλνι.

Ο  ίδιος ο αμερικανός σχολιαστής Τάκερ Κάρλσον, δήλωσε στην Daily Mail και στους New York Times: «Είναι φρικτό αυτό που συνέβη στον Ναβάλνι. Το όλο πράγμα είναι βάρβαρο και απαίσιο».

Ο Bono των U2, που υποστήριξε τον πόλεμο στο Ιράκ, φωνάζει το όνομα του Navalny στις συναυλίες του συγκροτήματός του δηλώνοντας «Απόψε, οι άνθρωποι που πιστεύουν στην ελευθερία πρέπει να πουν το όνομά του. Όχι απλώς να το θυμούνται, αλλά να το λένε».

Μια έκθεση αφιερωμένη στη μνήμη του Ναβάλνι και άλλων Ρώσων αντιφρονούντων άνοιξε στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Ελσίνκι Oodi στις 17 Φεβρουαρίου.

Συγκεντρώσεις (περιορισμένης μαζικότητας) προς τιμήν του Ναβάλνι έχουν πραγματοποιηθεί προς ώρας σε περισσότερες από 25 χώρες.

Δεν υπήρξε πολιτικός λόγος ή λογύδριο μέχρι αυτή τη στιγμή, που να μην έκανε αναφορά στο «μεγάλο υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Αλλά ποιος είναι συγκεκριμένα ο Ναβάλνι;

Πολιτικά ο Αλεξέι Ναβάλνι είναι ένας ακροδεξιός ιδεολόγος, συμπαθών του τσαρισμού στη Ρωσία, με δίπλωμα δικηγόρου και πληρωμένες σπουδές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ των ΗΠΑ.

Κοινωνικά είναι η μέση εικόνα της εκφυλισμένης νομενκλατούρας που αναδύθηκε από το εσωτερικό της διαλυμένης  ΕΣΣΔ.

Ο  Ναβάλνι, έχει καταδικαστεί δύο φορές με αναστολή, μία φορά τον Ιούλιο του 2013 και άλλη μια φορά τον Δεκέμβριο του 2014. Οι διάρκειες των ποινών ήταν 5 και 3,5 χρόνια, αντίστοιχα.

Τον Δεκέμβριο του 2014 ειδικά, καταδικάστηκε στη Μόσχα σε τρεισήμισι χρόνια φυλάκιση για παραβίαση των όρων της ποινής με αναστολή που του είχε επιβληθεί για υπεξαίρεση 26 εκατομμυρίων ρουβλίων, μια απάτη που διαπράχθηκε κατά της ρωσικής θυγατρικής της γαλλικής εταιρείας Yves Rocher.

Ο αδερφός του Ναβάλνι, Όλεγκ, καταδικάστηκε επίσης και φυλακίστηκε κατηγορούμενος για ξέπλυμα χρήματος και απάτη.

Το 2000 εντάχθηκε στο εθνικιστικό και ακροδεξιό κόμμα  «Ρωσικό Ηνωμένο Δημοκρατικό Κόμμα Γιάμπλοκο» ή αλλιώς Γιάμπλοκο.

Το κόμμα αυτό σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις που έχει πάρει μέρος έχει καθηλωθεί ανάμεσα στο 3,5% και 5%.

Με αποτέλεσμα από το 2000 και μετά να έχει αποκλειστεί από τη βουλή αφού ο Πούτιν ήδη από το 2000 ανέβασε το …δημοκρατικό όριο εισόδου στη Βουλή στο 7%!

Τον Ιούλιο του 2007, ο Ναβάλνι συνίδρυσε το Εθνικό Ρωσικό Απελευθερωτικό Κίνημα, γνωστό ως “Ο Λαός”, το οποίο συμμάχησε με δύο εθνικιστικές ομάδες, το Κίνημα κατά της Παράνομης Μετανάστευσης και τη Μεγάλη Ρωσία.

Τον Σεπτέμβριο του 2013 συμμετείχε στις δημαρχιακές εκλογές της Μόσχας με την υποστήριξη του Κόμματος Λαϊκής Ελευθερίας. Στις εκλογές κέρδισε το 27% των ψήφων και βγήκε δεύτερος μετά τον τρέχοντα δήμαρχο Σεργκέι Σομπιάνιν.

Από το 2013 και μετά εμφανίζει μια πτωτική πορεία.

Η πολύχρονη πολιτική του διαδρομή είχε στην ουσία οδηγήσει σε μια κατάσταση μη πολιτικής απειλής για το κυβερνών κόμμα και τον Πούτιν, σε μια πορεία πολιτικού τέλους.

Η διατήρηση του «τοτέμ» του, κυρίως για χρήση στα δυτικά ΜΜΕ, γινόταν μέχρι να βρεθεί ένας στοιχειωδώς ικανός αντικαταστάτης του ως δημόσια εικόνα.

Προς ώρας φαίνεται πως αναλαμβάνει η γυναίκα του, η Γιούλια Ναβάλναγια.

«Θα συνεχίσω το έργο του Aleksei Navalny και θα συνεχίσω να παλεύω για τη χώρα μας», είπε η Navalnaya στο κανάλι του συζύγου της στο YouTube, προσθέτοντας: «Σας ζητώ να μοιραστείτε την οργή μου — να μοιραστώ την οργή, τον θυμό και το μίσος μου για εκείνους που τόλμησαν να σκοτώσουν το μέλλον μας. «ενάντια στην αυταρχική διακυβέρνηση του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν».

Οι εξελίξεις αναδεικνύουν το ερώτημα «ποιον ωφελεί ο θάνατος του».

Και η απάντηση έρχεται από την πράξη, αυτό τον τελικό και ανελέητο κριτή όλων.

Από την  Τσεχία ως την Ταϋλάνδη, το Λονδίνο ή την Αθήνα, το Βέλγιο ή την Αυστραλία, όλες οι κυβερνήσεις επιρρίπτουν ευθύνες στον Πούτιν και την κυβέρνηση του.

Ο πρωθυπουργός του Βελγίου Α. ντε Κρου – και όχι μόνο – είναι πιο ωμός. Το πάει μακρύτερα: είπε ότι ο θάνατος του Ναβάλνι «υπογραμμίζει και πάλι γιατί συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε την Ουκρανία» ενάντια στη ρωσική εισβολή».

Ο δε Έλληνας Πρωθυπουργός δήλωσε πως: «Ο Ναβάλνι πολέμησε σκληρά για τη δημοκρατία και αντιστάθηκε σε ένα βάναυσο, αυταρχικό καθεστώς. Ένα καθεστώς που φρόντισε ο Ναβάλνι να πληρώσει για τη γενναιότητά του πρώτα με την ελευθερία του και τώρα με τη ζωή του. Οι σκέψεις μας είναι με την οικογένειά του».

Είναι φανερό πως ο θάνατος του Ναβάλνι χρησιμεύει ως αναπάντεχο προπαγανδιστικό εργαλείο στήριξης της συνολικής πολιτικής των δυνάμεων εκείνων που αιματοκυλούν λαούς και κράτη και πρώτα απ’ όλα των ΗΠΑ.

Προκαλεί εντύπωση πως δεν υπάρχει ούτε ένας αναστοχασμός έστω μήπως είναι οι Αμερικάνοι άμεσα αναμεμειγμένοι στην υπόθεση.

Φυσικά κανείς δεν μπορεί με βεβαιότητα να πει ποιος είναι ή όχι ο φυσικός αυτουργός, για το ποιος ευθύνεται για το θάνατο του Ναβάλνι.

Ας περιμένουμε λοιπόν. Οι εξελίξεις μπορεί να ’ναι απρόσμενες.

Ήδη η γερμανική Bild σημειώνει με έντονα στοιχεία: «Συγκλονιστικά νέα από τη Γερμανία: Ο Πούτιν ετοίμαζε την απελευθέρωση του Ναβάλνι, αλλά δεν ταίριαζε σε κάποιον»

Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα, η Μόσχα βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον και το Βερολίνο για την ανταλλαγή του Αλεξέι Ναβάλνι.

Ποιος είναι ο κάποιος στον οποίο δεν ταίριαζε αυτή η εξέλιξη; Σιωπή, τίποτα το συγκεκριμένο.

Ψύχραιμες λοιπόν και τεκμηριωμένες εκτιμήσεις και κυρίως αποτελεσματικές δράσεις.

Κόντρα στην υποκρισία

Να σημειωθεί πως ο ίδιος ο  αντιπρόεδρος του σλοβακικού κοινοβουλίου Λούμπος Μπλάχα εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στη «Δύση» για τον θάνατο του Ναβάλνι.

Όπως είπε:

«Είναι λυπηρό, φυσικά, που πέθανε ο άνθρωπος, αλλά είναι περίεργο που ολόκληρη η Δύση προωθεί τώρα με χαρά τις θεωρίες συνωμοσίας εδώ, και ο θάνατός του δεν έχει καν ερευνηθεί.

Ο Πούτιν σίγουρα δεν χρειαζόταν τον θάνατό του, ο Ναβάλνι θα έπρεπε να περάσει τις επόμενες δεκαετίες στη φυλακή και δεν απείλησε κανέναν πολιτικά.

Σύμφωνα με αξιωματούχους, η αιτία του θανάτου του ήταν ένας θρόμβος αίματος. Δεν ξέρουμε τίποτα άλλο, η υπόθεση ερευνάται, όλα τα άλλα είναι εικασίες.

Δεν θα προσποιούμαι ότι θα κλαίω όλο το βράδυ εξαιτίας του Ναβάλνι τώρα – χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν στη Γάζα και όλα τα ΜΜΕ τα φτύνουν πάνω τους, τώρα θα μιλάνε στον αέρα για μια εβδομάδα μόνο για αυτόν τον έναν Αμερικανό πράκτορα.Καλύτερα να δουν τι κάνουν οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί στον Τζούλιαν Ασάνζ, ο οποίος βρίσκεται υπό κράτηση στα πρόθυρα του θανάτου σε αυτήν την ένδοξη Δύση, η οποία υπερηφανεύεται για την ελευθερία του λόγου και την προστασία των δημοσιογράφων.

Ας θυμηθούν πώς έμειναν σιωπηλοί όταν ο Αμερικανός δημοσιογράφος Γκονζάλο Λίρα, ο οποίος επέκρινε τον Ζελένσκι, πέθανε πρόσφατα υπό κράτηση στην Ουκρανία.Δεν το θυμόντουσαν καν. Και σήμερα θα ηθικολογήσουν για τον θάνατο του Ναβάλνι.

Και πάλι, είναι πάντα λυπηρό όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος, αλλά αυτό είναι σκέτη υποκρισία.»

Κόντρα στην υποκρισία λοιπόν.

Και πάνω απ’ όλα, αποφασιστικός, γνήσιος, ο συλλογικός πολιτικός αγώνας για την αντιστροφή της φοράς των εξελίξεων υπέρ της εργατικής πολιτικής και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Αυτό εξάλλου ακριβώς είναι που αμφισβητείται στην εποχή μας, αλλά κι αυτό που αναζη­τείται περισσότερο από καθετί.

Ποτέ άλλοτε κυβερνήσεις και κυρίαρχες πολιτικές δεν φθείρονται τόσο γρήγορα σε συνθήκες μάλιστα άνευρης παρουσίας της εργατικής πολιτικής ακόμη και της αστικής αντιπολίτευσης,.

Αλλά αυτή ακριβώς η άνευρη κίνηση – που βρίσκεται στην αρχή της- μπορεί να αποκτήσει νεύρο, να συνδέσει προοπτικά σ’ έναν νι­κηφόρο δρόμο τις καταποντισμένες όσο και συνεχώς αναδυόμενες τά­σεις των αιώνιων «αριστερών» φαύ­λων κύκλων με τα αποσπασματικά, αυθόρμητα και πρωτόλεια ριζοσπα­στικά ρεύματα που γεννούν οι επα­ναστατικές δυνατότητες της εποχής μας.

Αυτή η σύνδεση σφραγίζεται από την εσωτερική πα­λινδρομική κίνηση της εργατικής τά­ξης ανάμεσα στην υποταγή και την εξέγερση, ανάμεσα στην άμυνα και την επίθεση, ανάμεσα στη στοιχειώδη εξα­σφάλιση ενός υποβαθμιζόμενου πα­λιού πλαισίου αναγκών και τη διεκδίκηση του πλούτου και των ε­λευθεριών της εποχής μας, ανάμεσα στο σταθερό μέτωπο ενάντια στην αμερικανοκρατία και με άλλο τρόπο ενάντια στις ολιγαρχίες που αναδύθηκαν στα χαλάσματα του υπαρκτού και στην αναγκαία αυτοτελή εργατολαίκή πολιτική παρουσία στους δρόμους, στην επιστήμη και στην τέχνη.

Αυτή η παλινδρομική κίνηση στη συνείδηση και την πρακτική των ερ­γαζομένων αποτελεί τη βάση που τροφοδοτεί το παλιό, μαζί και το νέο, που καθορίζει τελικά και τους συσχετισμούς και την πηγή μιας χω­ρίς προηγούμενο ρευστότητας και παράλληλα μιας απρόβλεπτης δυνα­μικής συνεχών, απότομων και ριζι­κών ανακατατάξεων σε όλους τους κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς.

Πηγή: kommon.gr

Στα Προπύλαια του ΕΚΠΑ, έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται Φοιτητικοί Σύλλογοι από τα πανεπιστήμια όλης της Αθήνας για διαδηλώσουν και πάλι ενάντια στα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια.

Με συνθήματα υποδέχθηκαν νωρίτερα την πορεία των απεργών γιατρών και υγειονομικών, φωνάζοντας «Φοιτητές – εργατιά, μια φωνή και μια γροθιά!».

Μέσα από έναν και πλέον μήνα συλλαλητηρίων, καταλήψεων και Γενικών Συνελεύσεων οι φοιτητικοί σύλλογοι έχουν αναδείξει ότι «η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, σε συνέχεια όλων των κυβερνήσεων, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις τις ΕΕ, θέλει να προωθήσει την περαιτέρω διάλυση της δημόσιας δωρεάν Εκπαίδευσης.

Τώρα ολοκληρώνεται το έγκλημα.

Η ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων οδηγεί στην πλήρη διάλυση των πτυχίων μας και στην υποβάθμιση των δημόσιων ΑΕΙ», όπως καταγράφεται από τον συντονισμό φοιτητικών συλλόγων που έγινε την περασμένη βδομάδα. «Η κυβέρνηση βρίσκεται απομονωμένη από την κοινωνία, προχωρώντας προς την ψήφιση, και αυτό το έχουν καταφέρει το φοιτητικό κίνημα και οι μαζικές κινητοποιήσεις», σημειώνουν.

 

 

Σε αυτό το πλαίσιο, στο σημερινό συλλαλητήριο έχουν δηλώσει συμμετοχή εργαζόμενοι στα ΑΕΙ, εκπαιδευτικοί και άλλοι εργαζόμενοι. Στο σημερινό συλλαλητήριο καλούν επίσης και συμμετέχουν, η Ομοσπονδία Γονέων Αττικής, η Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, οι οποίες έχουν κηρύξει και στάση εργασίας από τις 11 π.μ

 

Πηγή: imerodromos.gr

 

281 δισ. δολάρια κέρδισαν οι πέντε μεγαλύτερες πετρελαϊκές της Δύσης από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία ● Κέρδη-ρεκόρ 103 δισ. ευρώ πέρυσι για τις 20 μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες ● Μποναμάς στους μετόχους τους η εκτόξευση των επιτοκίων από ΕΚΤ και άλλες κεντρικές τράπεζες

Αστρονομικά κέρδη είχαν στα δύο χρόνια που πέρασαν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τον Φεβρουάριο του 2022, οι πέντε μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες της Δύσης. Κερδοσκοπώντας πάνω στον θάνατο, την καταστροφή, την εκρηκτική άνοδο των τιμών ενέργειας, την εκμετάλλευση και τη φτωχοποίηση εκατομμυρίων νοικοκυριών σε όλο τον κόσμο που αδυνατούν να πληρώσουν τους φουσκωμένους τους λογαριασμούς, οι πέντε εταιρείες -BP, Shell, Chevron, ExxonMobil και TotalEnergies- ήταν επί της ουσίας «οι μεγάλοι νικητές» αυτού του πολέμου.

Σύμφωνα με ανάλυση της γνωστής ΜΚΟ Global Witness που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, oι πέντε ενεργειακοί κολοσσοί έχουν κερδίσει στη διετία που διαρκεί ο πόλεμος στην Ουκρανία συνολικά 281 δισεκατομμύρια δολάρια. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των υπερκερδών καρπώνονται μέσω επαναγορών μετοχών και μερισμάτων οι μεγαλομέτοχοι και επενδυτές αυτών των εταιρειών.

Συνολικά για τη διετία που διαρκεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι μέτοχοι των πέντε πετρελαϊκών εταιρειών εκτιμάται ότι βάζουν στις τσέπες τους ένα ποσό κοντά στα 210 δισ. δολάρια, ούτε λίγο ούτε πολύ περίπου το 75% των συνολικών κερδών σε αυτήν την περίοδο.

Την ίδια στιγμή οι εταιρείες η μια μετά την άλλη γράφουν στα παλιά τους τα υποδήματα την υπόθεση κλιματική αλλαγή και πράσινη μετάβαση, υπαναχωρώντας από τις δεσμεύσεις τους για μείωση της παραγωγής ορυκτών καυσίμων και εκπομπών ρύπων. Η Shell υπαναχώρησε πριν από μερικούς μήνες από τη δέσμευσή της να μειώσει την παραγωγή πετρελαίου αυτή τη δεκαετία ενώ σχεδιάζει να απολύσει περίπου 200 υπαλλήλους από το τμήμα πράσινων θέσεων εργασίας. Αλλά και η BP μείωσε τη δέσμευσή της για μείωση των εκπομπών σε μια εποχή που οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο στην ιστορία.

Shell και BP είχαν συνολικά κέρδη 75 δισ. λίρες, ποσό που θα ήταν υπεραρκετό για την πληρωμή όλων των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος των νοικοκυριών της Βρετανίας για 17 συνεχόμενους μήνες - μέχρι τον Ιούλιο του 2025. Οι Chevron και ExxonMobil από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού έχουν συνολικά κέρδη 136 δισ. δολάρια από την εισβολή της Ρωσίας. Εάν η ύψους 53 δισ. δολαρίων εξαγορά της Hess από τη Chevron και η ύψους 60 δισ. δολαρίων εξαγορά της Pioneer από την ExxonMobil εγκριθούν, οι συνδυασμένες εκπομπές τους θα αυξηθούν πάνω από 20%. Οι δυο αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες θα εκπέμπουν περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα ετησίως από ό,τι η Βραζιλία, η Αυστραλία και η Ισπανία μαζί.

Στην υγεία της... Λαγκάρντ

Κέρδη-ρεκόρ καταγράφουν όμως και οι τράπεζες, όπως και οι μεγαλομέτοχοί τους που πίνουν στην υγεία της Λαγκάρντ και των υπόλοιπων κεντρικών τραπεζιτών. Σύμφωνα με το πρακτορείο Bloomberg, τα συνολικά καθαρά κέρδη των 20 μεγαλύτερων τραπεζών της ηπειρωτικής Ευρώπης, που ανακοίνωσαν πρόσφατα οικονομικά αποτελέσματα, εκτοξεύθηκαν πέρυσι στα 103 δισ. ευρώ έναντι 78 δισ. ευρώ το 2022. Οι 15 από τις 20 τράπεζες πέτυχαν μάλιστα τα υψηλότερα κέρδη στην ιστορία τους. Τα υπερκέρδη ήρθαν παρά το γεγονός ότι το 2023 δεν ήταν κάποια χρονιά εκρηκτικής ανάπτυξης για την ευρωπαϊκή οικονομία. Αντίθετα, η ευρωζώνη μόλις και μετά βίας απέφυγε την ύφεση ενώ μεγάλα τμήματα του ευρωπαϊκού πληθυσμού βυθίστηκαν στη φτώχεια και την εξαθλίωση εξ αιτίας της ακρίβειας και των υψηλότερων επιτοκίων δανεισμού. Τα τελευταία, στα ύψη που διαμορφώθηκαν μετά τις επιθετικές αυξήσεις της ΕΚΤ και των άλλων κεντρικών τραπεζών, αποτέλεσαν μάννα εξ ουρανού για τις εμπορικές τράπεζες και την κερδοφορία τους.

Οι διαφορές μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων γέμισαν τα ταμεία των τραπεζών και των μετόχων τους. Οι τελευταίοι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του επικεφαλής του Εποπτικού Συμβουλίου της ΕΚΤ Αντρέα Ενρία, θα τσεπώσουν μερίσματα αξίας 70 δισ. ευρώ φέτος. Πρόκειται για μια τεράστια μεταβίβαση πλούτου στην οποία οι κεντρικοί τραπεζίτες -με την πολιτική τους στην αντιμετώπιση του πληθωρισμού- έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο.

Πηγή: efsyn.gr

Υπάρχουν πολλοί και σοβαροί λόγοι για τους οποίους μια νίκη του Τραμπ στις εκλογές των ΗΠΑ το Νοέμβριο θα συνιστούσε οπισθοδρόμηση: η αντιμεταναστευτική του πολιτική, η ακροδεξιά του ρητορεία, ο λόγος μίσους που αναπαράγει, η αντι-κινέζικη του εμμονή, κι άλλοι πολλοί. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, προσπερνώντας τα παραπάνω, ανακάλυψαν έναν άλλο λόγο που, ομολογούμε, δεν είναι κι ό,τι χειρότερο μπορεί να μας συμβεί: Η πιθανότητα διάλυσης του ΝΑΤΟ.

Αφορμή για τις ανησυχίες των Ευρωπαίων ηγετών αποτέλεσε προεκλογική ομιλία του Αμερικάνου πρώην προέδρου το Σάββατο 10 Φεβρουαρίου στη Βόρεια Καρολίνα, όπου επανέλαβε τη γνωστή απειλή: Αν τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ δεν αυξήσουν τις πολεμικές τους δαπάνες, να φτάσουν στο 2% του ΑΕΠ τους, τότε οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να τα καλύψουν σε ένα ενδεχόμενο πολέμου.

Ζητούμενο του Τραμπ, που τινάζει στον αέρα το περιβόητο άρθρο 5, δεν είναι η αμυντική θωράκιση των κρατών μελών του ΝΑΤΟ. Ζητούμενο των απειλών του είναι η χρηματοδότηση της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας, δεδομένου ότι η μερίδα του λέοντος από κάθε αύξηση των πολεμικών δαπανών πάει στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Μέχρι το 2023 ο μέσος όρος των πολεμικών δαπανών ανερχόταν στο 1,5% του ΑΕΠ που αντιστοιχούσε σε 240 δισ. δολ. ετησίως. Σε αδρές γραμμές μπορούμε επομένως να πούμε ότι για να μας κάνουν τη… χάρη οι ΗΠΑ και να μας προστατεύουν θα πρέπει στο εξής να αφαιμάζουν 80 δισ. δολ. επιπλέον ετησίως από τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Κι αυτά τα ποσά να στέλνονται στο στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ, που εδώ και δεκαετίες χαράζει την αμερικανική εξωτερική πολιτική σε μια κατεύθυνση αστάθειας και πρόκλησης πολέμων έτσι ώστε να αυξάνονται τα κέρδη του.

Σε εμάς μένει να μετρήσουμε αυτά τα επιπλέον 80 δισ. σε πόσα χαμένα νοσοκομεία και παιδικούς σταθμούς αντιστοιχούν και σε πόσες αυξήσεις συντάξεων που δεν θα γίνουν. Γιατί, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η άλλη όψη από το «χρύσωμα» της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας θα είναι η φτωχοποίηση των λαών. Αύξηση των πολεμικών δαπανών σημαίνει λιτότητα και φτώχεια. Σημαίνει επίσης μιλιταρισμός και πόλεμοι, μιας και από ανακαλύψεώς τους όπλα και πυρομαχικά αφότου αγοράζονται πρέπει και να χρησιμοποιηθούν.

Η απειλή του Τραμπ ωστόσο είναι μπλόφα! Αρκεί να δούμε την περίπτωση της Ελλάδας, που εκ παραδόσεως πληρώνει βαρύτατο φόρο υποτέλειας στην αμερικανική πολεμική βιομηχανία. Μόνο το 2023 πληρώσαμε το 3,01% του ΑΕΠ μας, ξεπερνώντας κατά πολύ τον στόχο του 2%. Περισσότερα από μας πλήρωσαν μόνο η Πολωνία (3,9%) και οι ΗΠΑ (3,49%). Το ΝΑΤΟ ωστόσο δεν έχει προσφέρει καμία κάλυψη στην Ελλάδα. Απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές ανέκαθεν ή έμενε αμέτοχο ή έπαιρνε το μέρος της Τουρκίας κι ας πληρώνει μόνο το 1,31% του ΑΕΠ της σε πολεμικές δαπάνες. Το ΝΑΤΟ επομένως, δηλαδή οι ΗΠΑ, επιλέγουν τη… σωστή πλευρά του Αιγαίου βάσει στρατηγικών προτεραιοτήτων κι όχι βάσει του ποιος είναι ο καλύτερος πελάτης.

Κι όσο για την ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία, μάλλον κι αν δεν υπήρχε η απειλή του Τραμπ έπρεπε να την εφεύρει, αν κρίνουμε από την πλειοδοσία εξαγγελιών αύξησης των πολεμικών δαπανών που διαδέχτηκε την ομιλία του Τραμπ στη Βόρεια Καρολίνα…

Πηγή: info-war.gr

Πηγή: kommon.gr