Με βάση μια λογική που λέει ότι το ΟΧΙ οδηγεί όχι σε μια επιστροφή στη διαπραγμάτευση -ή τουλάχιστον στη διαπραγμάτευση του τύπου που είχαμε ως την Πέμπτη- αλλά στην έναρξη μιας διαδικασίας ρήξης με τους δανειστές, πρέπει να οικοδομήσουμε επιτροπές και μετωπικές πρωτοβουλίες του ΟΧΙ σε όλα τα επίπεδα, σε όλους τους χώρους εργασίας και σε όλους τους τόπους διαμονής. Πρέπει να αναδείξουμε την καταστροφική λογική και τον νέο Μεσαίωνα όπου μας οδηγεί η τρόικα και η ηγεσία των ΔΝΤ, Ε.Ε. και ευρωζώνης. Η από­φα­ση της ηγε­σί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και του Αλέξη Τσί­πρα να βάλει το σχέ­διο των δα­νει­στών σε δη­μο­ψή­φι­σμα απο­τε­λεί, ανε­ξάρ­τη­τα από κί­νη­τρα και προ­θέ­σεις, την πι­θα­νή έναρ­ξη της με­τά­βα­σης σε ένα απο­λύ­τως νέο και πολύ θε­τι­κό πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό. Ο λαός με ηρε­μία και εμπι­στο­σύ­νη μέχρι τώρα αντα­πο­κρί­νε­ται σε αυτήν την πρό­κλη­ση. Η πρό­τα­ση δη­μο­ψη­φί­σμα­τος θέτει σε ενερ­γο­ποί­η­ση το λαϊκό πα­ρά­γο­ντα και την κοι­νω­νία, τη βγά­ζει από το…

Μια πρώτη τοποθέτηση για το επικείμενο δημοψήφισμα Οι πολιτικές εξελίξεις είναι πολύ πυκνές και πολύ κρίσιμες ύστερα από την απόφαση της κυβέρνησης για δημοψήφισμα την επόμενη Κυριακή. Τι πρέπει να έχουμε κατά νου ύστερα από αυτή την εξέλιξη; Δεν χωράει καμία αμφιβολία πως ο ελληνικός λαός πρέπει να απορρίψει την πρόταση των δανειστών και να αξιοποιήσει τη δυνατότητα που του δίνεται να πει ένα ηχηρό όχι στην εξάρτηση της χώρας από τον ευρωενωσιακό ιμπεριαλισμό. Η μάχη της επομένης Κυριακής έχει ξεχωριστή σημασία και μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία, σε πρώτη φάση, εξελίξεων που θα οδηγήσουν στην έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και κατ’ επέκταση από την Ευρωπαϊκή Ένωση- κάτι που φυσικά η κυβέρνηση δεν το επιδιώκει. Άλλωστε η πρόταση που η ίδια είχε καταθέσει στους δανειστές, ως πρόταση συμφωνίας, δεν αμφισβητούσε την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη αλλά επιδίωκε την μεγαλύτερη και ισχυρότερη σύνδεση με το ευρώ. Γι’ αυτό…

Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ* Η στιγμή της αλήθειας έφτασε λοιπόν. Και έφτασε για όλους.Έφτασε βεβαίως για την κυβέρνηση, που εισπράττει τώρα τους πικρούς καρπούς μιας ολέθριας στρατηγικής, το ναυάγιο της οποίας είχε ήδη διαφανεί με την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη.. Μοναδικό αποτέλεσμα όλων αυτών των μηνών της δήθεν «διαπραγμάτευσης» ήταν ο εγκλωβισμός σε ένα εντεινόμενο καθοδικό σπιράλ, κατάληξη του οποίου είναι η αποδοχή του μνημονιακού πλαισίου και η απεμπόληση του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Η αντίφαση της αρχικής θέσης «αντιμνημονιακή λύση εντός ευρώ» λύθηκε μεταλλασσόμενη στο δόγμα «πάση θυσία εντός ευρώ» που με αξιοθαύμαστη συνέχεια ακολουθούν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και μια πενταετία. Ας ξεκαθαρίσουμε ότι, αν και έγιναν δεκτές ως «βάση διαπραγμάτευσης», οι προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης για μέτρα ύψους 8 δις εντός διετίας δεν αποτελούν το τέρμα του Γολγοθά. Οι δανειστές κινούνται με απόλυτη συνέπεια στη λογική του «τα θέλουμε όλα», και δεν έχουν φυσικά απολύτως κανέναν λόγο να…

Η συμφωνία δεν είναι απλώς «επώδυνη», είναι «ταφόπλακα» για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά Πάνος Κοσμάς | 23.06.2015 Την προηγούμενη βδομάδα, όταν οι συνομιλίες κυβέρνησης και δανειστών είχαν «παγώσει» και ο αέρας «μύριζε μπαρούτι», οι ελπίδες ότι, έστω και χάρη στη σκληρή στάση των δανειστών, η κυβέρνηση θα διάλεγε το δρόμο της ρήξης αναπτερώθηκαν. Ωστόσο, αποδείχτηκε ότι το «πάγωμα» των διαπραγματεύσεων ήταν απλώς ένα «επεισόδιο» τακτικής σημασίας, μια περιπλοκή στην πορεία προς τη συμφωνία. Μια βδομάδα αργότερα, η στρατηγική κατεύθυνση φαίνεται –εκτός συγκλονιστικού απροόπτου– να επιβάλλεται πάνω στις τακτικές στροφές και τις περιπλοκές: είμαστε ένα βήμα από μια συμφωνία που αποτελεί «μεταβατικό» τμήμα ενός νέου, του τρίτου μνημονίου –ανεξαρτήτως του πόσο πλαστική θα αποδειχτεί η ελληνική γλώσσα στο χαρακτηρισμό του. «Η τακτική πριν από τη στρατηγική είναι ο θόρυβος πριν από την ήττα», έλεγε ο Κινέζος στρατηγός Σουν Τσου. Η Ενωτική Κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, έχει μια άλλη προσέγγιση, που…

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «FΑΖ» «Όταν ασκείς πίεση σε έναν λαό, τότε αυτός κάποτε ξεσηκώνεται», δηλώνει ο Μίκης Θεοδωράκης και στέλνει το μήνυμα «σ' αυτούς που θέλουν να μας στήσουν στον τοίχο». Σε εκτενή συνέντευξη για τη ζωή και το έργο του στο ένθετο της Frankfurter Allgemeine Zeitung, ο Μ. Θεοδωράκης καλεί τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα «να μην πάει στην ίδια κατεύθυνση με τους προκατόχους του». «Η Ευρώπη, η οποία διευθύνεται από το χρήμα, μου φαίνεται εν τω μεταξύ σαν μια τεράστια αράχνη και ο καθένας ο οποίος πέφτει στα δίχτυα της είναι χαμένος. Εμείς οι Έλληνες έχουμε καταφέρει πολλά», τονίζει ο διάσημος συνθέτης και προσθέτει: «Από την αρχαιότητα είναι έτσι: η προδοσία ήρθε συχνά από μέσα. Οι προκάτοχοι της σημερινής κυβέρνησης τα υπέγραψαν όλα, πούλησαν τα ελληνικά ασημικά και μας είπαν ότι ο Σόιμπλε είναι ο αρχηγός. Τώρα εναπόκειται στον Αλέξη Τσίπρα να τα πάρει πίσω.…

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ* Η ιστορία είναι κατάσπαρτη αποδείξεων. Δεν χρειαζόταν ως «μαρτυρία» η επαίσχυντη κατάληξη που είχαν οι περίφημες διαπραγματεύσεις για να πειστούμε: Καμία βελτίωση της ζωής του λαού, καμία ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του δεν μπορεί να επιτευχθεί σε «συνεννόηση», σε «συνεργασία» με εκείνους που προκαλούν και επιβάλλουν τα βάσανα του λαού. Κανένας αγώνας ακόμα και για την πιο μικρή ανακούφιση του λαού από τα βάσανα δεν μπορεί να δικαιωθεί, τίποτα από τα χειρότερα που κάθε φορά επέρχονται δεν μπορεί να αποτραπεί, χωρίς τη ρήξη και τη σύγκρουση με τους δυνάστες του λαού. Τίποτα από όσα έχει χάσει ο λαός, τίποτα απ’ όσα του έχουν κλαπεί δεν πρόκειται να του επιστραφεί, τίποτα δεν θα μπορέσει να περισώσει απ’ όσα του έχουν απομείνει, σε «συμφωνία» με τους ντόπιους και ξένους άρπαγες και εν αναμονή της «καλοσύνης» τους. Πολύ περισσότερο: Φιλολαϊκή λύση και οριστική έξοδος από την καπιταλιστική κρίση µέσα στα…

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ* Οι υπογραφές δεν έχουν μπει, συμφωνία δεν υπάρχει ακόμη. Η κυβέρνηση όμως έχει ήδη επιδοθεί σε επιχείρηση διαστροφής της αλήθειας και αυτό είναι ακόμη πιο βαρύ και εγκληματικό από τα ίδια τα αντεργατικά μέτρα που προαλείφονται στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας. Παρά όσα λένε τα διάφορα non papers, η βασική είδηση σχετικά με την πρόταση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, είναι ακριβώς η άμεση μείωση μισθών και συντάξεων. Ας μιλήσουμε συγκεκριμένα. Η κυβέρνηση φέρεται να έχει συμφωνήσει για την (κουτσή) διετία 2015-2016 δημοσιονομικά μνημονιακά μέτρα 7,9 δις, δηλαδή όσο είχε θέσει εξ αρχής ο Γιουνκέρ για λογαριασμό των «θεσμών». Ισχυρίζεται ωστόσο, ότι κάνει «ανακατανομή των κοινωνικών βαρών». Τίποτα ψευδέστερο! Θα κάνουμε μια ομαδοποίηση της κυβερνητικής πρότασης μέτρων, που έχουν καλωσορίσει οι «θεσμοί», ανάλογα με το ποιος θα πληρώσει. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες: Α. Πληρωμές από εργατικά και λαϊκά στρώματα. Περιλαμβάνονται κατηγορίες (3) κατηγορίες ΜΟΝΙΜΩΝ αντεργατικών μέτρων. Συγκεκριμένα: Α1: Μειώσεις μισθών…

Γράφει ο Γιάννης Πουρσανίδης Ο λόγος για τον οποίο παρατίθεται το παραπάνω γράφημα είναι αφενός μεν για να καταδειχθεί πως οικονομίες εκτός του σκληρού πυρήνα της ευρωατλαντικής οικονομικής συμμαχίας (μελλοντικά: διατλαντική οικονομική ζώνη) μπορούν να έχουν αξιοσημείωτο οικονομικό αποτέλεσμα (output) και αφετέρου για να απομυθοποιηθεί η έννοια της χρεοκοπίας και οι όποιες αρνητικές συνέπειες (προσωρινά) αυτή θα επιφέρει[1]. Υπό αυτό το πρίσμα (βλ. πενταπλασιασμός – αύξηση κατά 486 δις δολάρια - του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της Αργεντινής κατά την περίοδο 2002 – 2013) μπορούν να κατανοηθούν δηλώσεις αξιόλογων καθηγητών (Κ. Λαπαβίτσας) για άμεση επιστροφή σε εθνικό νόμισμα και δελτίο τροφίμων με στόχο την οικονομική ανάκαμψη και (μεσοπρόθεσμη) ευημερία του ελληνικού λαού. Η περίοδος της ραγδαίας επιδείνωσης του ΑΕΠ της Αργεντινής συμπίπτει με την περίοδο της σύνδεσης του νομίσματός της με το αμερικανικό δολάριο, με την κορυφή του δράματος να κορυφώνεται με την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της Αργεντινής (μείωση του ΑΕΠ κατά…

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ* Αλήθεια ποια μέρα κατέβηκαν περισσότεροι στο Σύνταγμα; Την Τετάρτη όπου οι φίλοι της κυβέρνησης διεκδικούσαν «να πάρουμε τη διαπραγμάτευση στα χέρια μας» ή την Πέμπτη όπου άλλοι διατράνωναν ότι «Μένουμε Ευρώπη»; Οι άνθρωποι, οι κόσμοι, ήταν διαφορετικοί στις συγκεντρώσεις. Η γλίτσα έρρεε από παντού την Πέμπτη. Τα χρυσά ρολόγια, τα κομοδινί μαλλιά ανδρών και γυναικών και τα αλαζονικά καπέλα, μιλούσαν ίσως πιο πολύ από τα πλακάτ του τύπου «θέλουμε σαμπουάν από την Ευρώπη» ή «το χρέος είναι οι υψηλές συντάξεις». Ως εκεί όμως. Διότι στο πολιτικό ‘’δια ταύτα’’, είναι δύσκολο να ισχυριστεί κανείς ότι στο «συρφετό κατσαρόλας», αντιπαρατέθηκαν «λαϊκές κινητοποιήσεις». Όχι ότι δεν υπήρξε αυτό στη σκέψη και την αγαθή πρόθεση πολλών στελεχών, μελών και οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ, όταν οργάνωναν τα αποτυχημένα τελικά συλλαλητήρια της Τετάρτης. Όμως, η σκληρή πραγματικότητα υποδηλώνει ότι οι «διαπραγματευόμενοι» παίζουν μέσα στο γήπεδο των κατσαρολάδων. Το πρόταγμα «Μένουμε Ευρώπη», σε όλα αυτά…

Του ΒΑΣΙΛΗ ΤΖΩΤΖΗ* Η ηγεσία του ΚΚΕ ενοποιεί αυτές τις επιλογές με την απόσπαση της Οικονομικής πάλης από τα μεταβατικά αιτήματα. Αποφεύγει (χαρακτηριστικά) κάθε μετωπική πολιτική συμπόρευσης όσων δυνάμεων κινούνται σε αντι-ΕΕ κατεύθυνση, μια επιλογή που υπό όρους θα μπορούσε να οξύνει την ταξική πάλη. Αυτές οι πρακτικές απέχουν παρασάγγας από τα βασικά & αντικειμενικά συμφέροντα της Εργατικής Τάξης, όπως αυτή είναι το 2015. Με τις εσωτερικές της διαφοροποιήσεις, τη μαζική ΑΝΕΡΓΙΑ, τη γενική ΑΝΩΤΕΡΗ ΜΟΡΦΩΦΗ, τις νέες εργασιακές σχέσεις/επισφάλεια ως προς την παραγωγή αλλά και την ιδεολογική αναπαραγωγή. Μοναχά έτσι μπορεί να ερμηνευτεί η προσέγγιση της ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ από το ΚΚΕ με τις σχηματοποιήσεις της ομόσπονδης δράσης της λαϊκής συμμαχίας και της αναχωρητικότητας στη μελλοντική λαϊκή εξουσία. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ μετατρέπεται σε μια (μεταφυσική) εξωγενή λειτουργία/ιδιότητα της κοινωνίας, η οποία προκύπτει έξω από την ιστορική δράση του υποκειμένου, έξω από την ανάπτυξη/κορύφωση όλων των αντιθέσεών της. Η φαινομενική «συσσώρευση όρων» εξυπηρετεί…