Κάθε μέρα που περνάει, αποδεικνύεται περίτρανα πως το κυβερνητικό αφήγημα της σταθερότητας και ανάπτυξης, δε σημαίνει κάτι άλλο πέρα από κλιμάκωση της επίθεσης στην εργατική τάξη, ένταση της εκμετάλλευσης, συρρίκνωσης του εισοδήματος και περιστολής των δικαιωμάτων μας. Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για την επόμενη μέρα, προετοιμάζουν το νέο σκληρό γύρο αντεργατικών μέτρων για εμάς και εξασφάλισης της κερδοφορίας για τα αφεντικά.

Ήδη πληρώνουμε ακριβά το μάρμαρο των μεταρρυθμίσεων και της «επενδυτικής αναβάθμισης», με τις υπέρογκες αυξήσεις στα είδη πρώτης ανάγκης, την εκτίναξη του πληθωρισμού, την αύξηση της άμεσης κι έμμεσης φορολογίας και την αντικειμενική μείωση του πραγματικού μισθού.

Την ίδια στιγμή, το κεφάλαιο καταγράφει ιστορικά ρεκόρ κερδοφορίας. Οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρίες εμφάνισαν κέρδη 10,4 δις ευρώ για το 2022 και καλπάζουν όπως όλα δείχνουν για ακόμα μεγαλύτερο άλμα μέσα στο 2023, έχοντας ως εγγυητή την κυβέρνηση που νομοθετεί υπέρ της κερδοφορίας και διασφαλίζει την ασφάλεια και τη σταθερότητα της καπιταλιστικής ανάπτυξης με μια σειρά από ελαφρύνσεις και χρηματοδοτήσεις και ικανοποιεί τις απαιτήσεις τους.

Ο κλάδος των κατασκευών, τα τελευταία χρόνια αποτελεί και πάλι ένα δυνατό «άλογο» στην κούρσα της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Αυτό αποτυπώνει η ξέφρενη οικοδομική δραστηριότητα (αύξηση πάνω από 20% σε άδειες και όγκο κατά το 2021, αύξηση κοντά στο 10% το 2022, ενώ το ίδιο φαίνεται για το 2023) και η αύξηση της απασχόλησης όπως φαίνεται κι από τα στοιχεία του ΕΦΚΑ ( 70.000 οικοδόμοι θα πάρουν το δώρο τον Αύγουστο του 2023, σε σχέση με 62.000 τον Αύγουστο του 2022 και 57.000 το 2021).

Τα μεγαθήρια του κατασκευαστικού τομέα προχωρούν σε ανακατατάξεις που θα τα προετοιμάσουν για το ακόμα μεγαλύτερο φαγοπότι εν όψει των μεγάλων έργων. Η χρηματοδότηση των κατασκευαστικών εταιριών μόνο από το ταμείο ανάκαμψης μέχρι το 2026 αναμένεται να υπερβεί τα 26 δις ευρώ συνολικά, για έργα πράσινης ανάπτυξης, ενέργειας κλπ.

Τι σημαίνει αυτό, αν όχι υπερκέρδη για τους μεγάλους και μικρούς κατασκευαστές; Τι σημαίνει αυτό, αν όχι ξεζούμισμα για εμάς, που παίρνουμε ως αντάλλαγμα ένα ελαφρώς αυξημένο μεροκάματο, το οποίο εξανεμίζεται σχεδόν αμέσως, ενώ την ίδια στιγμή παίζουμε κορώνα γράμματα τις ζωές μας , λόγω της εντατικοποίησης και της έλλειψης μέτρων ασφάλειας και υγιεινής;

Δεκάδες είναι οι νεκροί και σακατεμένοι συνάδελφοί μας, στους χώρους δουλειάς. Το πρόσφατο τραγικό έγκλημα με την κατάρρευση της γέφυρας στην Πάτρα, φανερώνει πως τίποτα δεν λογαριάζει το κεφάλαιο μπροστά στα κέρδη του.

Ήδη κλείσαμε ένα χρόνο από την υπογραφή της … εθελοντικής κλαδικής Σύμβασης.

Ας αναρωτηθούμε:

Αν μας αρκούν οι μικροαυξήσεις στα χαμηλά μεροκάματα, τις οποίες πλέον καλύπτει η αύξηση του κατώτατου μεροκάματου από την κυβέρνηση κι αν ανταποκρίνονται στις πραγματικές σημερινές ανάγκες μας, αλλά και σε αυτά που παράγουμε για τους εργοδότες μας.

Αν μας καλύπτει πραγματικά, μια και δεν είναι υποχρεωτική για όλους τους εργοδότες.

Αν μας αρκεί να δουλεύουμε με εξαντλητικούς ρυθμούς και για πάνω από εφτά ώρες, αφού δεν έχουμε κατοχυρώσει το 7ωρο 5μερο τόσο στα στα μεγάλα έργα, όσο και στη συμβατική οικοδομή και μικρότερα έργα. Ενώ δεν διασφαλίστηκε από την καινούρια σύμβαση ούτε το ωράριο των 7 και 45.

Αν μας αρκεί να έχουμε δουλειά κάθε μέρα χωρίς ένσημο, κάτι που είναι πλέον το πιο σύνηθες στα μικρά έργα, τις ανακαινίσεις και τα μερεμέτια.

Αν μας αρκεί να γυρνάμε με τα θερμόμετρα στο χέρι τις μέρες του καύσωνα, περιμένοντας πότε θα πιάσει τους 40 βαθμούς η θερμοκρασία για να σταματήσουμε.

Ξέρουμε καλά πως τίποτα από αυτά δεν είναι αρκετό και πως βρισκόμαστε μακριά ακόμα από την ικανοποίηση των στοιχειωδών βασικών αναγκών μας.

Γνωρίζουμε πως αν δεν απαντήσουμε και δεν διεκδικήσουμε, η κατάσταση αυτή θα παγιωθεί και η επίθεση στα δικαιώματά μας θα κλιμακωθεί. Το κατασκευαστικό κεφάλαιο θα συνεχίζει να αλωνίζει και να θησαυρίζει όσο έχει δουλειά, πάνω στις πλάτες μας και με το δικό μας ιδρώτα, κάποιες φορές και με το αίμα μας.

Για αυτό, πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στην καταγγελία της ανεπαρκούς πλέον Κλαδικής Σύμβασης και την υπογραφή νέας με βασικά αιτήματα:

• Πραγματικές αυξήσεις στα μεροκάματα που να καλύπτουν τις ανάγκες μας.

• Κατοχύρωση του 7ωρου 5μερου

• Μέτρα ασφαλείας και υγιεινής έτσι ακριβώς όπως τα έχουμε ορίσει μέσα από τις ανακοινώσεις μας.

• Ενεργοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών και αυστηροί έλεγχοι στους χώρους δουλειάς.

• Παύση εργασιών σε συνθήκες καύσωνα με πάνω από 37 βαθμούς, συνυπολογίζοντας και άλλους παράγοντες που δυσχεραίνουν τις συνθήκες ακόμα και σε χαμηλότερες θερμοκρασίες ( υγρασία, άπνοια, αισθητή θερμοκρασία κλπ). Το ίδιο να ισχύσει και για συνθήκες παγετού. Πλήρης καταβολή του μεροκάματου και του ένσημου.

• Καθιέρωση καθημερινής ηλεκτρονικής καταγραφής των εργαζομένων στην οικοδομή – ένα ένσημο για κάθε μέρα δουλείας ανεξάρτητα από τη μορφή και το μέγεθος του έργου.

• Όλο το κόστος της ασφαλιστικής εισφοράς στους εργοδότες και το κράτος.

• Κατάργηση του νόμου Χατζηδάκη.

Επιβάλλεται εκ των πραγμάτων, άμεσα η Ομοσπονδία Οικοδόμων καθώς και τα Συνδικάτα, να προχωρήσουν σε γενικές συνελεύσεις , ώστε να ανοίξει η συζήτηση, να αρχίσει η οργάνωση και ο σχεδιασμός της δουλειάς για τη μάχη της Σύμβασης.

Να προχωρήσουμε σε εξορμήσεις, παρεμβάσεις και συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, για την πλατιά ενημέρωση του κλάδου σε σχέση με την αναγκαιότητα της διεκδίκησης των αιτημάτων μας.

Να επιστρατεύσουμε όλες τις μορφές πάλης στην κατεύθυνση της κλιμάκωσης (συλλαλητήρια, στάσεις εργασίας, απεργίες).

Ξέρουμε πως δε θα είναι μια εύκολη μάχη, αντίθετα θα έχει διάρκεια και θα είναι συγκρουσιακή, επειδή τα αφεντικά δεν είναι διατεθειμένα να παραχωρήσουν τίποτα. . Μόνο όμως αν γίνει υπόθεση όλου του κλάδου μπορεί να έχει νικηφόρα έκβαση!

Πηγή: pandiera.gr

Σε 4,8 εκατομμύρια ανήλθαν οι Έλληνες όλων των ηλικιών που πραγματοποίησαν τουλάχιστον ένα ταξίδι πέρυσι, ενώ πραγματοποιήθηκαν 8,3 εκατ. ταξίδια, σημειώνοντας αύξηση 10,9% και 30,2%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2021

Το σύνολο των διανυκτερεύσεων ανήλθε σε 79,5 εκατ. και οι δαπάνες σε 3.328,6 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 14,1% και 51,5%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2021.

Σύμφωνα επίσης με την έρευνα ποιοτικών χαρακτηριστικών ημεδαπών τουριστών της ΕΛΣΤΑΤ, τα άτομα ηλικίας 15 ετών και άνω που πραγματοποίησαν τουλάχιστον ένα ταξίδι ανήλθαν σε 4 εκατομμύρια, ενώ πραγματοποιήθηκαν 6,9 εκατ. ταξίδια, σημειώνοντας αύξηση 13,6% και 32,9%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2021. Το σύνολο των διανυκτερεύσεων των ατόμων αυτών ανήλθε σε 68,6 εκατ. και οι δαπάνες σε 3.096,2 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 14,3% και 53,5%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2021.

Από τα παραπάνω ταξίδια των ατόμων ηλικίας 15 ετών και άνω, το 96% αφορούσε σε ταξίδια που πραγματοποιήθηκαν για προσωπικούς λόγους (ανάπαυση, αναψυχή- διακοπές, επίσκεψη σε συγγενείς και φίλους, λοιποί προσωπικοί λόγοι) και το 4% σε ταξίδια που πραγματοποιήθηκαν για επαγγελματικούς λόγους. Από τη σύγκριση των στοιχείων των ταξιδιών που πραγματοποιήθηκαν για προσωπικούς λόγους το 2022 με τα αντίστοιχα του 2021, παρατηρείται αύξηση 13,3% στα άτομα που πραγματοποίησαν τουλάχιστον ένα ταξίδι, 31,7% στον αριθμό των ταξιδιών, 13,9% στις διανυκτερεύσεις και 52,2% στις δαπάνες.

Αναφορικά με τα άτομα που ταξίδεψαν για προσωπικούς λόγους, η σημαντικότερη αύξηση, σε απόλυτες τιμές, παρατηρείται στις ηλικίες 25- 44 ετών (14,3%). Στις ηλικίες αυτές η αύξηση των ταξιδιών ανήλθε σε 39,7%, των διανυκτερεύσεων σε 21,8% και των δαπανών σε 64,4%.

Ως προς τη διάρκεια διαμονής των προσωπικών ταξιδιών, η σημαντικότερη αύξηση, σε απόλυτες τιμές, παρατηρείται στον αριθμό των ταξιδιών διάρκειας από 4- 7 διανυκτερεύσεις κατά 39,5% στα ταξίδια και κατά 39,2% στις διανυκτερεύσεις.

Τα περισσότερα προσωπικά ταξίδια πραγματοποιήθηκαν με χερσαία μέσα μεταφοράς (4,4 εκατ. ταξίδια) και δευτερευόντως με θαλάσσια μέσα (1,3 εκατ. ταξίδια). Από τη σύγκριση των στοιχείων αυτών σε σχέση με τα αντίστοιχα του 2021, η σημαντικότερη αύξηση, σε απόλυτες τιμές, παρατηρείται στα ταξίδια που πραγματοποιήθηκαν με χερσαία μέσα μεταφοράς (18,7%).

Το 56,2% των προσωπικών ταξιδιών πραγματοποιήθηκε σε μη ενοικιαζόμενα καταλύματα, κυρίως ιδιόκτητες εξοχικές κατοικίες και καταλύματα που παρέχονται δωρεάν από συγγενείς και φίλους. Τα εν λόγω ταξίδια αντιστοιχούν στο 74,1% του συνολικού αριθμού των διανυκτερεύσεων. Τα ταξίδια σε καταλύματα που παρέχονται δωρεάν από συγγενείς και φίλους και λοιπά μη ενοικιαζόμενα καταλύματα, αυξήθηκαν κατά 43,1%, και οι αντίστοιχες διανυκτερεύσεις κατά 33,8%.

Για τα προσωπικά ταξίδια µε διαμονή σε ενοικιαζόμενα καταλύματα (43,8% των προσωπικών ταξιδιών), κύριος τύπος καταλύματος σε ποσοστό 61%, ήταν τα ξενοδοχεία και παρόμοια καταλύματα. Τα ταξίδια με διαμονή σε ξενοδοχεία και παρόμοια καταλύματα παρουσίασαν αύξηση κατά 33,5% και οι αντίστοιχες διανυκτερεύσεις κατά 25,3% το 2022 σε σχέση με το 2021.

Πηγή: enikonomia.gr

Αποκαλυπτική ακτινογραφία της αξιοποίησης του Ταμείου Ανάκαμψης από το «Παρατηρητήριο» του Ινστιτούτου «ΕΝΑ»

5 δισ. διαθέσιμοι πόροι λιμνάζουν στους ειδικούς λογαριασμούς της ΤτΕ • Αγνωστο πώς θα επιτευχθεί ο στόχος για απορρόφηση κονδυλίων 3,6 δισ. μέχρι το τέλος του χρόνου, από τον οποίο εξαρτάται απόλυτα η επίτευξη για αύξηση του ΑΕΠ πάνω από 2%, όπως προσδοκά η κυβέρνηση.

Μόλις το 6% των συνολικών πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης ύψους 30,5 δισ. ευρώ είχαν πραγματικά απορροφηθεί και καταλήξει στους τελικούς δικαιούχους μέχρι το τέλος του Ιουνίου, τρία ολόκληρα χρόνια από την έγκριση του ελληνικού Σχεδίου, του περίφημου «Ελλάδα 2.0». Αυτό είναι το σημαντικότερο και άκρως ανησυχητικό εύρημα του τελευταίου Focus Report του «Παρατηρητηρίου Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτκότητας και ΕΣΠΑ», το οποίο λειτουργεί στο πλαίσιο του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ» (ολόκληρη η έκθεση θα αναρτηθεί στο enainstitute.org).

Αυτό το ισχνό 6% της πραγματικής απορρόφησης (και 20% λογιστικής απορρόφησης) αντιστοιχεί σε μόλις 2 δισ. πραγματικών πληρωμών, έναντι 4 δισ. λογιστικών πληρωμών και 11 δισ. διαθέσιμων πόρων, δηλαδή επιδοτήσεων και δανείων που έχει ήδη εισπράξει η ελληνική κυβέρνηση από το καλοκαίρι του 2021 μέχρι σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι πόροι 5 δισ. ευρώ που έχουν εκταμιευτεί λιμνάζουν στον ειδικό λογαριασμό της ΤτΕ ή των τραπεζών οι οποίες έχουν αναλάβει την αξιολόγηση των επιχειρηματικών επενδυτικών σχεδίων που διεκδικούν τα φθηνά δάνεια του Ταμείου.

Η εικόνα αυτή κάθε άλλο παρά δικαιολογεί την αυταρέσκεια της κυβέρνησης στη διαχείριση του Ταμείου. Και γίνεται ακόμη χειρότερη με ένα επιπλέον στοιχείο που συναντά την εφιαλτική επικαιρότητα των πυρκαγιών: από τα 12 έργα και υποέργα του συσταθέντος μετά την καταστροφική πυρκαγιά στην Εύβοια Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας που έχουν ενταχθεί μέχρι και τον περασμένο Μάρτιο στο Ταμείο Ανάκαμψης, συνολικού προϋπολογισμού 187,4 εκατ. ευρώ, μέχρι και τις 30 Ιουνίου δεν είχε υλοποιηθεί σχεδόν κανένα! Οι δαπάνες που έχουν πραγματοποιηθεί ήταν μόλις 938.000 και αφορούν στην παροχή «τεχνικής βοήθειας» (υποθέτουμε συμβουλευτικής) για δράσεις του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης, που παραμένει ακόμη σχεδόν πουκάμισο αδειανό.

Για τα έργα ουσιαστικής πυροπροστασίας (προμήθεια εξοπλισμού, οχημάτων, αεροσκαφών, ψηφιακών συστημάτων διαχείρισης κ.λπ.) δεν έχουν γίνει ακόμα πληρωμές και το ίδιο ισχύει ακόμη και με τη στέγαση των περίφημων 13 περιφερειακών κέντρων πολιτικής προστασίας, που υποτίθεται ότι θα αποτελούσαν τα αυτιά και τα μάτια του υπουργείου σε όλη τη χώρα. Η αναβαθμισμένη σε υπουργείο «πολιτική προστασία» παρέμεινε κωφή, τυφλή και παροπλισμένη, όπως αποδεικνύεται από την ολέθρια διαχείριση των καταστροφικών πυρκαγιών του Ιουλίου.

Από τις επιμέρους επισημάνσεις του 4ουFocus Report του Παρατηρητήριου (που συντάσσεται με την επιστημονική ευθύνη των Παναγιώτη Κορκολή και Ευγενίας Φωτονιάτα) ξεχωρίζουν οι εξής:

● Το ύψος των πόρων που έχει στη διάθεσή της η χώρα και δεν έχουν ενεργοποιηθεί φτάνει τα 5 δισ. ευρώ. Η λογιστική απορρόφηση των συνολικών πόρων του «Ελλάδα 2.0» είναι 20%, και η πραγματική μόλις 6%.

● Από τον Αύγουστο του 2021 μέχρι σήμερα έχουν εκταμιευτεί από την Ε.Ε. προς τη χώρα μας 11,09 δισ. (5,75 δισ. επιδοτήσεις και 5,36 δισ. δάνεια). Εκκρεμεί το τρίτο αίτημα πληρωμής 1,72 δισ. (επιδοτήσεις) που εφόσον εκταμιευτεί θα αυξήσει τους συνολικούς διαθέσιμους πόρους σε 12,8 δισ. ευρώ.

● Ενώ από το σύνολο του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (προϋπολογισμός, Ταμείο Ανάκαμψης, συγχρηματοδοτούμενα έργα ΕΣΠΑ) στο πρώτο εξάμηνο του έτους έχει υλοποιηθεί το 36,88%, για το Ταμείο Ανάκαμψης έχει πραγματοποιηθεί μόλις το 9,67% (354 εκατ. έναντι ετήσιου στόχου 3,6 δισ. ευρώ). Χρειάζεται κάποιο θαύμα για να πιαστεί ο στόχος τους επόμενους πέντε μήνες.

● Στο σκέλος των επιδοτήσεων του ΤΑΑ οι πραγματικές δαπάνες μέχρι τέλη Ιουνίου ήταν 1,482 δισ. (περίπου 8% επί του συνόλου). Αλλά και στο σκέλος των δανείων που διατίθενται για χρηματοδότηση επενδυτικών σχεδίων μέσω 9 συνεργαζόμενων τραπεζών, η απόδοση δεν είναι καλύτερη: μέχρι τώρα έχουν υποβληθεί για έγκριση 425 επενδυτικά σχέδια προϋπολογισμού 15,7 δισ. ευρώ (6,4 δισ. πόροι Ταμείου, 3,8 δισ. ίδια κεφάλαια των επενδυτών, 5,5 δισ. κεφάλαια των τραπεζών), από τα οποία συμβασιοποιήθηκαν τα 178 (42% με προϋπολογισμό 6,8 δισ.). Από τα 2,7 δισ. ευρώ των δανειακών κεφαλαίων του «Ελλάδα 2.0» που έχουν συμβασιοποιηθεί έχουν εκταμιευτεί προς τις επιχειρήσεις, μόλις τα 398,2 εκατ., δηλαδή το 3,1% των συνολικών δανειακών πόρων.

● Το μέσο ποσό δανείου ανά επενδυτικό σχέδιο είναι 29 εκατ. ευρώ, που είναι μάλλον απαγορευτικό, για τις πολύ μικρές, μικρές και τις περισσότερες μεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις. Αυτό επιβεβαιώνει ότι στρατηγική επιλογή του «Ελλάδα 2.0» είναι η ενίσχυση κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων και ομίλων. Διόλου τυχαία, η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη δημοσιοποιήσει τη λίστα των 100 πιο ωφελούμενων από τους πόρους του ΤΑΑ, όπως προβλέπει ο κανονισμός διαχείρισής και περιμένει η Κομισιόν από τον περασμένο Απρίλιο.

● Συνολικά στο σχέδιο «Ελλάδα 2.0» έχουν ενταχθεί μέχρι τώρα 681 έργα συνολικού προϋπολογισμού 27,9 δισ. ευρώ. Ανάμεσα στους 4 επιμέρους πυλώνες του Σχεδίου, τη χειρότερη επίδοση από άποψη πραγματοποιημένων δαπανών έχουν οι «Ιδιωτικές Επενδύσεις και μετασχηματισμός της οικονομίας» (μόλις 8% των συνολικών πόρων). Λίγο καλύτερα πάνε η Πράσινη Μετάβαση (11%), η Ψηφιακή Μετάβαση (18%) και η Απασχόληση-Κοινωνική Συνοχή (18%).

Η στατιστική της διαχείρισης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης παραμένει εξαιρετικά προβληματική, παρά τις κυβερνητικές θριαμβολογίες και πέρα από την επίσης προβληματική κατανομή των κονδυλίων. Ιδιαίτερα αν λάβει κανείς υπόψη ότι μεγάλο μέρος της προσδοκώμενης ανάπτυξης φέτος επενδύεται στο πέρασμα των πόρων 5 δισ. που λιμνάζουν από τους ειδικούς λογαριασμούς της ΤτΕ στην πραγματική οικονομία. Σε αυτό άλλωστε βασίζονται και οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ και της Κομισιόν.

Αν αυτό δεν συμβεί μέχρι το τέλος του χρόνου, σε συνδυασμό με το ανυπολόγιστο κόστος των πυρκαγιών και τη διάψευση των μεγάλων προσδοκιών από τον τουρισμό, τόσο λόγω τιμών όσο και λόγω περιβαλλοντικών πληγμάτων, το κοντέρ του ΑΕΠ είναι απίθανο να γράψει το 2% και πλέον που θέλει η κυβέρνηση. Επιπλέον, με τόσο προβληματική επίδοση στην απορροφητικότητα, αναρωτιέται κανείς με τι φόντα θα εγκρίνει η Ε.Ε. το ελληνικό αίτημα για πρόσθετους πόρους 5 δισ. από την ανακατανομή κονδυλίων του Ταμείου στο πλαίσιο του REPowerEU και της επίσπευσης της ενεργειακής απεξάρτησης από τη Ρωσία.

Πηγή: efsyn.gr

Στο νομοσχέδιο για τον προϋπολογισμό Άμυνας των ΗΠΑ, η Βουλή των Αντιπροσώπων πρόσθεσε παράγραφο για «την δυνατότητα δημιουργίας νέων βάσεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στα νησιά». Ο δουλοπρεπής εγχώριος Τύπος και τα παπαγαλάκια της πρεσβείας που έχουν προνομιακή θέση στα media, παρουσίασαν την είδηση με σχεδόν θριαμβευτικό τόνο. Παρά το ότι η χώρα έχει ευθυγραμμιστεί με την πολιτική των ΗΠΑ σε βαθμό υποτέλειας, αυτή η εξέλιξη έχει μια νέα διάσταση. Δεν την είχαν ζητήσει οι ΗΠΑ μέχρι πρόσφατα.

Ήταν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όταν οι ΗΠΑ ζήτησαν την επέκταση των Αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα, και η τότε κυβέρνηση σε μια ακόμη επίδειξη υποτέλειας είχε συμφωνήσει. Οι ΗΠΑ είχαν μέχρι το 2018 μια βάση στην Ελλάδα, την Σούδα, και ζήτησαν επίσημα άλλες τρεις: στην Αλεξανδρούπολη, στην Λάρισα και στο Στεφανοβίκειο.

Αυτή η κίνηση εντασσόταν στις ενέργειες για ενίσχυση της παρουσίας των ΗΠΑ στο χώρο της Βαλκανικής, στα πλαίσια της περικύκλωσης της Ρωσίας σε μια όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων που οι ΗΠΑ σχεδίαζαν μεθοδικά. Επίσης ήταν και μια κίνηση προληπτική, σε περίπτωση που η Τουρκία δεν συντασσόταν πλήρως με τα σχέδια των ΗΠΑ. Ο Ερντογάν δεν ξεχνούσε τον ρόλο των ΗΠΑ στο πραξικόπημα εναντίον του, ούτε οι ΗΠΑ την άρνηση διέλευσης Αμερικανικών στρατευμάτων για άνοιγμα δεύτερου μετώπου στον πόλεμο του Κόλπου.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε συμφωνήσει για την επέκταση των βάσεων, αλλά δεν πρόλαβε να την υλοποιήσει λόγω εκλογών. Το μόνο σημείο που είχε μείνει μετέωρο ήταν ότι οι ΗΠΑ ζητούσαν κ την αποθήκευση πυρηνικών στην βάση του Αράξου, ενώ ο τότε υπουργός Άμυνας Π. Καμμένος είχε προτείνει την Κάρπαθο, σε μια προσπάθεια να χρυσώσει το χάπι μέσω της αφελούς προσέγγισης ότι θα ακύρωνε την σύμβαση της Λωζάνης για την στρατιωτικοποίηση των νησιών.

Η κυβέρνηση της ΝΔ όχι μόνο υπέγραψε την επέκταση των βάσεων των ΗΠΑ, αλλά προχώρησε κ σε ένα σκαλί παραπάνω μετατρέποντας την συμφωνία για τις βάσεις σε αορίστου χρόνου αντί της ετήσιας ανανέωσης που ίσχυε. Λίγο η δουλοπρέπεια του επίσημου πολιτικού συστήματος που διογκώθηκε με τα μνημόνια, λίγο ο συμβιβασμός του ΣΥΡΙΖΑ, λίγο η ύπαρξη κάτι σκανδάλων που ενέπλεκαν την ΝΔ (πχ Novartis, κλπ), η συμφωνία πέρασε χωρίς μεγάλες αντιδράσεις και φυσικά χωρίς ανταλλάγματα για την χώρα.

Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστική απόδειξη της έκπτωσης του πολιτικού προσωπικού της χώρας από την δήλωση του πρωθυπουργού Κ Μητσοτάκη στην Βουλή ότι η παρουσία Αμερικανικών βάσεων προστατεύει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας από την Τουρκία. Δηλαδή πάλι καλά που μας έκαναν χάρη οι ΗΠΑ.

Αφού οι ΗΠΑ πήραν ότι ήθελαν και μάλιστα τζάμπα, γιατί προκύπτει τώρα θέμα νέων βάσεων και μάλιστα φωτογραφίζοντας και τα νησιά; Οι ΗΠΑ είχαν αποφύγει στο παρελθόν γιατί δεν ήθελαν (ούτε θέλουν σήμερα) να προκαλέσουν την Τουρκία για βάσεις στα νησιά ιδιαίτερα του Ανατολικού Αιγαίου. Έχουν βάσεις σε όλο το μήκος της Ελληνικής Επικράτειας από τον Βορρά (Αλεξανδρούπολη), την Κεντρική Ελλάδα (Λάρισα, Μαγνήσια) και νότο (Κρήτη). Τι θα προσφέρει περισσότερο μια βάση στην Σκύρο δίπλα από την Λάρισα, ή στην Λήμνο δίπλα από την Αλεξανδρούπολη;

Γιατί τώρα ανοίγει αυτό το θέμα;

Η απάντηση πρέπει να ιδωθεί μέσα από το πρίσμα της πολιτικής των ΗΠΑ στην περιοχή και της επιλογής για όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Η πρώτη προτεραιότητα των ΗΠΑ στην περιοχή είναι μια συμφωνία μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας που θα μειώνει τις αντιθέσεις στην περιοχή, και η πιθανή δημιουργία μικρών βάσεων των ΗΠΑ θα έχει το ρόλο του τοπικού επιτηρητή. Μια συμφωνία που για τον χώρο του Αιγαίου θα είναι σίγουρα ετεροβαρής για την χώρα.

Η δεύτερη αιτία πρέπει να αναζητηθεί στην απόφαση των ΗΠΑ να οξύνουν την αντιπαράθεση με τον άξονα Κίνας- Ρωσίας, και να χρησιμοποιήσουν την χώρα σαν προκεχωρημένο φυλάκιο σε περίπτωση μη πλήρους εναρμόνισης της Τουρκίας. Σε αυτή την περίπτωση δεν πρόκειται φυσικά για βάσεις πλησίον της Τουρκίας που δήθεν θα δημιουργηθούν για την προστασία της χώρας από τους «απέναντι», αλλά νησιά όπως η Σκύρος ή βάσεις όπως του Αράξου με μεταφορά πυρηνικών από το Ιντσιρλίκ.

Το επίσημο πολιτικό προσωπικό, και η αστική τάξη της Ελλάδας μας οδηγεί είτε σε έναν ετεροβαρή συμβιβασμό με την Τουρκία με μόνο ωφελημένη τις ΗΠΑ και πιθανόν κάποιες πολυεθνικές στους υδρογονάνθρακες, είτε σε ρόλο προκεχωρημένου φυλακίου με κακές σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο πλην της λεγόμενης Δύσης.

Το στοίχημα είναι να αρθρωθεί από την Αριστερά μια διαφορετική οπτική που θα ξεκινά από την μη σύνταξη της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και δεν θα έχει σαν όραμα την μετατροπή της σε μια νεα «Μεσογειακή Χαβάη» των τουριστών της Δύσης και των στρατιωτικών της εγκαταστάσεων.

Πηγή: kommon.gr