Με αφορμή τις πρόσφατες κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ για τις ΣΣΕ (17/10/2016) στο Σύνταγμα και αντίστοιχα των συνεργαζόμενων με αυτό συνταξιουχικών οργανώσεων στην Αθήνα (3/10/2016), οι δυνάμεις του κομματικού τόξου που έχουν αναφορά στο ναυτεργατικό κίνημα βρήκαν για άλλη μια φορά την ευκαιρία να ξιφουλκήσουν λασπολογώντας την στάση και την θέση της ΠΕΝΕΝ.

Χαμένος και άδικος ο κόπος τους αφού και αυτήν την φορά παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειές τους εν ενεργεία και συνταξιούχοι Ναυτεργάτες τους γύρισαν την πλάτη, τους αγνόησαν και τους περιφρόνησαν περιορίζοντας την λεγόμενη συγκέντρωσή τους σε λίγες δεκάδες ανθρώπους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα στις 17/10/2016 έξω από το ΝΑΤ ενώ στην κεντρική συγκέντρωσή τους στο Σύνταγμα η παρουσία εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτεργατών ήταν λίαν επιεικώς τραγική….

Η αναξιοπιστία και ανυποληψία τους αγγίζει πλέον το μηδέν και αντί να προβληματιστούν για την πρωτοφανή απομόνωση στην οποία έχουν περιέλθει από την συντριπτική πλειοψηφία του Ναυτεργατικού μας κόσμου, θεωρούν σε κάθε ευκαιρία και κάθε πρόβλημα υπεύθυνη την ΠΕΝΕΝ και την ηγεσία της…..

Για όλα υπεύθυνη είναι η ηγεσία της ΠΕΝΕΝ, φθάνοντας στο σημείο της αυτογελοιοποίησης στην βοθροφυλλάδα (όπως έχουν καταντήσει την «Ναυτεργατική») να καταλογίζουν στην ΠΕΝΕΝ την ευθύνη για το Μάαστριχτ, την συνθήκη της Λισαβώνας, έτοιμοι είναι να μας κατηγορήσουν ότι εμείς ευθυνόμαστε για το καπιταλιστικό σύστημα της χώρας….

Προφανώς έχοντας ως αντίληψη ότι είναι ιδιοκτήτες του εργατικού κινήματος και πιστεύοντας ότι κατέχουν την μοναδική αλήθεια ή αλλιώς έχοντες το αλάθητο του Πάπα, η ομάδα αυτή δεν δύναται να διανοηθεί ότι αιτία της αποτυχίας τους είναι η γραμμή που ακολουθούν και η δική τους ανεπάρκεια και μετριότητα…….

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της πρόσφατης συκοφαντικής επίθεσης ενάντια στην ΠΕΝΕΝ, της οποίας τα στελέχη ήταν αυτά που έβαλαν πλάτη να περάσει η σχετική απόφαση για το σχέδιο νόμου για τις ΣΣΕ στο Δ.Σ του Ε.Κ.Π στις 21/7/2016 με την αυστηρή όμως προϋπόθεση ότι η κινητοποίηση αυτή θα γίνει στα πλαίσια της συνεννόησης με την Διοίκηση του Ε.Κ.Π ενώ το πλαίσιο θα είναι διευρυμένο με το σύνολο των παλιών και νέων μνημονιακών μέτρων (ασφαλιστικό – εργασιακό – ανεργία – ΣΣΕ), στην συνέχεια θεώρησαν ότι υφάρπαξαν την θετική ψήφο του Ε.Κ.Π και απέδειξαν ότι το γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια αφού το αγνόησαν επιδεικτικά και προχώρησαν ερήμην του στον δικό τους σχεδιασμό, καθόρισαν την συγκέντρωση, τα συνθήματα, τα αιτήματα και όλο το οργανωτικό πλαίσιο χωρίς την παραμικρή ενημέρωση – διαβούλευση!!!

Με τον τρόπο αυτό έδειξαν ότι την συνεργασία αυτή την εννοούν με όρους κομματικής συσπείρωσης και περιχαράκωσης ενώ τις άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις τις θεωρούν ικανές για τον ρόλο του νεροκουβαλητή αυτής της συνεργασίας……

Παρά ταύτα αντί να απολογηθούν για την άθλια υπονομευτική στάση τους, έχουν το θράσος να μας εγκαλούν όχι μόνο γιατί δεν συμμετείχαμε στις συγκεντρώσεις αυτές αλλά και γιατί δεν τις στηρίξαμε…..    

Πρόκειται για την πιο γελοία αλλοπρόσαλλη και τυχοδιωκτική τακτική την οποία επιδίωξαν να εγκαινιάσουν με αφορμή την πρωτοβουλία τους για το σχέδιο – νόμου για τις ΣΣΕ. Η συγκέντρωσή τους στο Σύνταγμα όμως ήταν προφανώς αναντίστοιχη των επιδιώξεών τους και πολύ κατώτερη από ανάλογες συγκεντρώσεις που πρόσφατα είχε πραγματοποιήσει το ΠΑΜΕ….

Στην ίδια ανακοίνωση που έβγαλαν καταρρίπτοντας κάθε ίχνος αξιοπιστίας και σοβαρότητας φθάνουν στο κατώτατο επίπεδο αυτογελοιοποίησης αφού κατηγορούν την ΠΕΝΕΝ ότι υπέγραψε ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία πριν 7 χρόνια ενώ ο συμπορευόμενος με αυτούς πιστός σύμμαχος και πλέον στέλεχός τους (πρώην στέλεχος της ΠΑΣΚΕ, ως Γ.Γ της ΠΕΕΜΑΓΕΝ) υπέγραψε δεκάδες ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων επί σειρά ετών που ήταν στην Διοίκηση και στο Προεδρείο της ΠΕΕΜΑΓΕΝ……

Αλλά αυτό δεν έχει πλέον καμιά σημασία για τους νεόκοπους φωστήρες του κομματικού συνδικαλισμού αφού το πρώην τσιράκι του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού εντάχθηκε στην κολυμβήθρα του ΠΑΜΕ, πράγμα που τον απάλλαξε από όλο το προηγούμενο αμαρτωλό παρελθόν του….

Είναι το ίδιο άτομο ο οποίος πριν τρία χρόνια σε συμμαχία με Χαλά – ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ αποχώρησε από το Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ του 2013 (με τρείς αντιπροσώπους της ΠΕΕΜΑΓΕΝ) όταν σε αυτό υπήρχε ισοψηφία στην ψηφοφορία για την έγκριση απολογισμού – προγραμματισμού, παρέχοντας με αυτόν τον τρόπο σανίδα σωτηρίας στην ηγεσία της ΠΝΟ!!!

Αυτή και πολλές ακόμη βρώμικες «δουλειές» και αποστολές είναι που έχουν αναλάβει τα τελευταία χρόνια οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού οι οποίες έχουν μετεξελιχθεί σε άξιους μαθητές του φασίστα και χιτλερικού Γκέμπελς προκειμένου να κατασκευάζουν και να μηχανεύονται ανύπαρκτα γεγονότα ώστε να πετροβολήσουν και να λασπολογήσουν ενάντια στην Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ.

Τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το κατασκευασμένο ψέμα τους ότι δήθεν ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ψήφισε υπέρ της νομιμοποίησης των αντιπροσώπων της ΠΝΟ στο πρόσφατο συνέδριο της ΓΣΕΕ τον Μάρτη του 2016!!!

Την περίοδο της φασιστικής δικτατορίας, το καθεστώς των συνταγματαρχών όποιος δημοκρατικός, προοδευτικός και αριστερός πολίτης εναντιωνόταν σε αυτούς, τον κατηγορούσαν και τον ενοχοποιούσαν για κομμουνιστή και συνοδοιπόρο του ΚΚΕ!! Αυτή την φασιστική και αντιδραστική θεωρία με άλλους όρους αναπαράγουν σήμερα οι χρεοκοπημένοι και αποτυχημένοι ηγετίσκοι του κομματικού συνδικαλισμού διατυπώνοντας την άποψη όποιος δεν είναι με το ΚΚΕ ή το ΠΑΜΕ ήταν ή είναι ή ανήκει στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, στον ΣΥΡΙΖΑ, την ΛΑΕ ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σε κάθε περίπτωση ο ρόλος του στο εργατικό κίνημα είναι με το κεφάλαιο, τον ιμπεριαλισμό και τα μονοπώλια!!!

Πρόκειται για ένα τερατώδες αντιδραστικό θεώρημα που η ομάδα αυτή πιστεύει ότι έτσι διασφαλίζει την ενότητα των γραμμών της ενώ με την συκοφαντία και την λασπολογία περιχαρακώνει και την πολιτική της προς τις άλλες αριστερές και κομμουνιστικές δυνάμεις δημιουργώντας ένα εχθρικό υποτίθεται περιβάλλον από τους θανάσιμους εχθρούς του οπορτουνισμού κάθε μορφής….

Τώρα βέβαια εάν οι ίδιοι και οι άθλιες μεθοδεύσεις τους συνιστούν την απαξίωση και την περιφρόνηση των αρχών του κομμουνιστικού κινήματος, λίγο τους απασχολεί. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να δικαιωθεί η γραμμή τους και έτσι επιτάσσεται η αρχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» σύμφωνα με την θεωρία του Νικολό Μακιαβέλι.

Αναφορικά με ποιόν στηρίζουν οι εφοπλιστές, ποιος υπηρετεί τα συμφέροντά τους και παίζει τα παιχνίδια τους, ήρθε η ώρα οι Μηχανικοί – Μηχανοδηγοί και το σύνολο των Ναυτεργατών να πληροφορηθεί την αλήθεια. Την επόμενη εβδομάδα θα μιλήσουμε με στοιχεία που δεν επιδέχονται την παραμικρή αμφιβολία για τον άθλιο και βρώμικο ρόλο του κομματικού συνδικαλισμού στον ναυτεργατικό χώρο, ιδιαίτερα τελευταία χρόνια.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                           Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                     Κροκίδης Νικόλαος

Η περίοδος ξηρασίας αναμένεται να επιμηκυνθεί κατά ένα μήνα, με ανάλογες αυξήσεις στον αριθμό των ημερών με αυξημένο κίνδυνο πυρκαγιάς.

Η εργατική τάξη χρειάζεται την ενότητα για να νικήσει. Χρειάζεται να ξεπεράσει τον κάθε είδους κατακερματισμό (οικονομικό, οργανωτικό, πολιτικό, ιδεολογικό κλπ) που επιβάλλει το καπιταλιστικό σύστημα. Χωρίς ενότητα είναι αδύνατη η αλλαγή της κοινωνίας. Αυτή είναι μια βασική αρχή του μαρξισμού λενινισμού διατυπωμένη ήδη από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Έχει επιβεβαιωθεί ιστορικά εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες φορές.

Ο λαός (εργατική τάξη, αγρότες, μικροαστοί) χρειάζεται επίσης ενότητα για να νικήσει. Και όχι ενότητα για την ενότητα. Ενότητα σε αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.  Δηλαδή, αγωνιστική, ταξική ενότητα για σύγκρουση με την ΕΕ, τις ΗΠΑ και την ντόπια πλουτοκρατία. Με σημερινούς όρους αυτό συγκεκριμένα σημαίνει: ενότητα γύρω από ένα πρόγραμμα διεξόδου που θα περιλαμβάνει τη διαγραφή του χρέους, τη ρήξη – αποδέσμευση από την ΕΕ, την εθνικοποίηση των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να οδηγήσει σε φιλολαϊκή ανάπτυξη. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα αποτελεί δρόμο πραγματικής σύγκρουσης με το μονοπωλιακό κεφάλαιο, εγχώριο και ξένο, και όχι απλώς λόγια. Μόνο ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να οδηγήσει σε μια άλλη κοινωνικο-οικονομική οργάνωση.

Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλοί, είτε ανένταχτοι κομματικά, είτε ενταγμένοι αγωνιστές που βλέπουν την αναγκαιότητα ενός τέτοιου προγράμματος διεξόδου και που κατανοούν την ανάγκη συσπείρωσης κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων γύρω από ένα τέτοιο πρόγραμμα.

Με αυτή την έννοια, τοποθετήσεις, όπως αυτή του ΓΓ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα, που θεωρούν τέτοιους αγωνιστές ή πολιτικές οργανώσεις ως συμπλήρωμα του ΣΥΡΙΖΑ και που βάζουν στο ίδιο τσουβάλι διαφορετικά πράγματα, δεν έχουν καμιά λογική βάση. Δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα είναι παράλογη και μακριά από την πραγματικότητα η ταύτιση με την ίδια ετικέτα (“οπορτουνισμός”) όσων είναι ενάντιοι στην ιμπεριαλιστική ΕΕ με εκείνους που την ανέχονται ή την υποστηρίζουν. Κυρίως όμως τέτοιες τοποθετήσεις δεν βοηθούν στην ανάπτυξη του λαϊκού και επαναστατικού κινήματος και στη συσπείρωση των αντιιμπεριαλιστικών, αντιμονοπωλιακών δυνάμεων. Το αντίθετο πετυχαίνουν.

Μόνο η συνεργασία των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που συμφωνούν στο  παραπάνω πρόγραμμα διεξόδου μπορεί να οδηγήσει σε μια ανάταση αγωνιστική του λαού και στη νίκη του. Σε μια τέτοια συνεργασία, η κάθε πολιτική δύναμη θα έχει την αυτοτέλειά της και εκεί η ζωή θα δείξει ποια δύναμη είναι αταλάντευτη, επαναστατική και ποια αντιπροσωπεύει τις ταλαντευόμενες, ριζοσπαστικοποιημένες μικροαστικές δυνάμεις. Πάντως, και οι μεν και οι δε χρειάζονται στον αγώνα, όπως τότε στο ΕΑΜ που συσπείρωσε τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού και που αν είχε εφαρμόσει το πρόγραμμά του (όπως υποστήριζε ο Άρης Βελουχιώτης και πολλοί άλλοι) δεν θα είχαμε την ήττα του λαϊκού κινήματος.

            Ο επίμονος

«Λάθος» ήταν, λένε τώρα. Δε μίλησε ποτέ ο Ερντογάν για δημοψήφισμα σχετικά με τη (Δυτική) Θράκη.

Και ποιος έκανε το «λάθος»; Όχι κάποιο ανεύθυνο blog, αλλά το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων! Και στηριγμένη σε ένα «λάθος», η ελληνική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους ακροδεξιούς εθνικιστές ΑΝΕΛ, πρόλαβε να βγάλει μια ανακοίνωση που παιανίζει ότι «η Θράκη είναι ελληνική, δημοκρατική και ευρωπαϊκή», συμπληρώνοντας την εθνικιστική πολεμοχαρή υστερία του Ερντογάν.

Η αλήθεια είναι πικρή και αμείλικτη. Ναι, «πρώτα φτιάχτηκαν τα αμπέλια και μετά τα σύνορα», που τα χώρισαν. Αλλά αυτό δεν ήταν μια απλή διαδικασία τοποθέτησης συνοριακών σημαδιών, πασσάλων και φραχτών. Πέρα από λογικές εθνικής ή άλλης καθαρότητας, τα σημερινά σύνορα όπου γης, φτιάχτηκαν βίαια ακολουθώντας κατά βάση τον σχηματισμό χωριστών καπιταλιστικών κρατών (όχι απαραίτητα σε βάση μονο-εθνική, αλλά πάντα με κατασκευή εθνικής ιδεολογίας και ιστορίας),  άλλαξαν κατά καιρούς με πόλεμο και μετασχηματίζονται  και σήμερα με ποταμούς αίματος (εκτός ελαχίστων περιπτώσεων)  των λαών και ειδικά της νεολαίας.

Δεν παίζει κανείς λοιπόν απερίσκεπτα με τα σύνορα.

Όταν το κάνει, σημαίνει ότι θέλει να παίξει παιχνίδια πολέμου. Υπάρχουν, ναι, δίκαιοι πόλεμοι εθνικής ανεξαρτησίας, ενάντια σε εθνική καταπίεση ή/και ιμπεριαλιστική κατοχή (κούρδοι, παλαιστίνιοι κ.α.). Ο βασικός ωστόσο κανόνας είναι ότι σήμερα ο πόλεμος στη βάση των εθνικών ιδεολογιών, της αστικής και ιμπεριαλιστικής ρητορικής (προστασία «εξωχώριων εθνικών αδελφών», «ανθρωπιστική δράση», ανατροπή «δικτατοριών», αντιμετώπιση «εθνοκάθαρσης» κλπ), σημαίνει σφαγή των λαών και καταστροφή των κοινωνιών. Η Γιουγκοσλαβία, η Λιβύη, το Ιράκ, η Συρία είναι πολύ κοντά μας… Καμία εθνική ή άλλη μειονότητα δεν προστατεύθηκε εκεί, ούτε «εδαφική ακεραιότητα» διασφαλίστηκε. Μόνο πόνος, θάνατος, προσφυγιά  και ερήμωση.

Τα σύνορα, μπορούν να ανοίξουν ειρηνικά, να ανασχηματιστούν με πολλούς τρόπους ή/και να καταργηθούν οριστικά, μόνο σε συνδυασμό με  τη νίκη των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων σε κάθε χώρα στο δρόμο της κοινωνικής χειραφέτησης, της δημοκρατίας, της ειρηνικής συναδέλφωσης των λαών και της κομμουνιστικής διεθνιστικής προοπτικής. Αυτή είναι η δική μας προτεραιότητα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μόνο εκείνοι οι  πόλεμοι που συνδέθηκαν με απαίτηση ριζοσπαστικών κοινωνικών μετασχηματισμών (αντιφασιστική νίκη, Βιετνάμ κ.α), επέζησαν με θετικό πρόσημο  στην ιστορική μνήμη. To ίδιο ισχύει και για το σημερινό αντιφασιστικό αγώνα στη Δυτική Ουκρανία.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα συμφέρον από παιχνίδια γύρω από την αλλαγή συνόρων ασύνδετα από την παραπάνω κατεύθυνση και προοπτική. Για αυτό ακριβώς και μάχονται για χωρίς όρους ισότιμη συμβίωση σε όλους τους τομείς για όλες τις εθνικές, θρησκευτικές ή άλλες μειονότητες στην Ελλάδα και σε όλες τις χώρες της περιοχής. Έχει σημασία και η γλώσσα και  οι προτεραιότητες στην πολιτική πράξη και διαπάλη.

Είναι άλλο να μιλά κανείς από τη σκοπιά των «εθνικών διεκδικήσεων»  και της «εθνικής άμυνας  για την εδαφική ακεραιότητα», αναπαράγοντας τη λογική της «εθνικής ενότητας» και προετοιμάζοντας συνειδήσεις  για πόλεμο και είναι άλλο να μιλάμε και να δρούμε με βάση την ανάγκη της ειρήνης, του κοινού αγώνα των εργαζομένων σε Ελλάδα και Τουρκία για ψωμί και δημοκρατία, της άμεσης μείωσης των εξοπλισμών, της εξόδου από το ΝΑΤΟ και της άρνησης κάθε πολεμικού τυχοδιωκτισμού και από αυτή τη σκοπιά να είμαστε αντίθετοι  σε λογικές αμφισβήτησης των σημερινών συνόρων και των διεθνών Συνθηκών.

Ρητό και απόλυτο λοιπόν το ΟΧΙ μας στα πολεμικά τους παιχνίδια και επομένως και στο επικίνδυνο παιχνίδι και τη ρητορική περί αλλαγής συνόρων.

Π.Μ.

πηγη: ergatikosagwnas.gr