ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΠΟΙΚΙΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΟΣΟΙ ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ Μάλλον, χωρίς προηγούμενο, ακόμη και για τη χειρότερη αποικία είναι η συμφωνία για συγκρότηση υπερ-Ταμείου που θα συγκεντρώσει όλον, ανεξαιρέτως, τον δημόσιο πλούτο και το οποίο υπερ-Ταμείο θα διοικούν ουσιαστικά οι ξένοι αφού θα χρειάζεται η σύμφωνη γνώμη τους για τη διοίκηση και τη διαχείρισή του, ενώ ο πρόεδρος του εποπτικού συμβουλίου του Ταμείου για τη διαχείριση του δημόσιου πλούτου θα ορίζεται από τους δανειστές. Έχουμε να κάνουμε με πραγματικό κατάντημα χώρας που τελεί υπό κατοχή, ενώ όσοι συνυπογράψουν για ένα τέτοιο υπερ-Ταμείο θα πρέπει να περάσουν από ειδικό δικαστήριο με την κακουργηματική κατηγορία της απιστίας. Στη συνέχεια η Iskra δημοσιεύει με κάθε επιφύλαξη σχετικό ρεπορτάζ από το Capital.gr του Ν. Χρυσικόπουλου. ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ Του ΝΙΚΟΥ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΥ* Σε κοινό έδαφος προχωρούν οι διαπραγματεύσεις του οικονομικού επιτελείου με τους θεσμούς…

Ταξική Εργατική Κίνηση (Συμμετέχουν αντιπρόσωποι από την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα, την Αγωνιστική Ενότητα ΔΕΗ και ανεξάρτητοι συνδικαλιστές) Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, Αντιπρόσωποι στο 36ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ Το 36ο συνέδριο της ΓΣΕΕ που διεξάγεται αυτές τις μέρες στην Ρόδο, τόσο μακριά από τους εργαζόμενους και τους ανέργους, ταιριάζει πλήρως με την πολιτική που εδώ και χρόνια ακολουθούν οι κυρίαρχες δυνάμεις του κυβερνητικού, εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού. Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από το προηγούμενο συνέδριο, η ηγεσία της ΓΣΕΕ έδειξε τη γύμνια και τη χρεοκοπία της. Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός που εκφράζεται από τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ (σε κάθε εκδοχή), διαπνέεται από την πολιτική της ταξικής συνδιαλλαγής, ορκίζεται στην απρόσκοπτη κερδοφορία του κεφαλαίου, την «ευρωπαϊκή πορεία», την υποταγή στις πολυεθνικές και το μεγάλο κεφάλαιο. Γι΄ αυτό αποτελούν «κοινωνικό εταίρο», συμμετέχουν ως ένας παίκτης μαζί με τους εργοδότες και τις κυβερνήσεις σε κάθε λογής κοινωνικούς διαλόγους, υπογράφουν συμβάσεις ταξικής ειρήνης.…

Του Δημήτρη Σταμούλη* Την ερχόμενη Πέμπτη ξενικά το 36ο συνέδριο της ΓΣΕΕ και ολοκληρώνεται την Κυριακή σε πεντάστερο ξενοδοχείο της Ρόδου. Η απόφαση για «συνδικαλιστικό τουρισμό», τόσο μακριά από τα εκατομμύρια εργαζόμενους και άνεργους, εναρμονίζεται πλήρως με την πολιτική που χρόνια τώρα ακολουθούν οι κυρίαρχες δυνάμεις του κρατικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, που λειτουργούν ως ιμάντας μεταβίβασης της αστικής πολιτικής μέσα στο εργατικό κίνημα. Και αυτό το κάνουν με το αζημίωτο! Πριν από λίγες ημέρες, ο υπουργός Εργασίας Γ. Κατρούγκαλος υπέγραψε την απόφαση σχετικά με την «κατανομή κονδυλίων του ΕΛΕΚΠ, που αφορά στην χρηματοδότηση των συνδικάτων και των εκπαιδευτικών, ερευνητικών και επιστημονικών φορέων της τριτοβάθμιας οργάνωσης του συνδικαλιστικού κινήματος». Οι εργαζόμενοι πληρώνουν τη γραφειοκρατία με τον ιδρώτα τους, καθώς πόρος του ΕΛΕΚΠ είναι και η εισφορά 1,35% που υπολογίζεται επί των πετσοκομμένων μισθών τους… Κατά καιρούς πολλά έχουν γραφεί για τους παχυλούς μισθούς παλιότερων προέδρων της ΓΣΕΕ αλλά και του νυν…

ΔΙΠΛΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΞΟ Του ΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ Όταν αυτή η στήλη προειδοποιούσε, την περασμένη εβδομάδα, για την επερχόμενη “Μαύρη Δευτέρα”, με αφορμή τη σύνοδο κορυφής Ε.Ε.- Τουρκίας για το προσφυγικό και τη συνεδρίαση του Eurogroup για την αξιολόγηση, οι υπερασπιστές της κυβέρνησης θα ήθελαν να πιστέψουν ότι πρόκειται απλώς για χρησμούς Κασσάνδρας, προϊόντα κεκτημένης αντιπολιτευτικής ταχύτητας. Δυστυχώς, τα γεγονότα φαίνεται να δικαιώνουν τις δυσοίωνες εκτιμήσεις ταχύτερα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς. Κατά την προσφιλή του συνήθεια, ο Αλέξης Τσίπρας εμφάνισε εαυτόν νικητή και τροπαιούχο μετά τη μαραθώνια σύνοδο κορυφής της περασμένης Δευτέρας (εδώ το έκανε την αποφράδα 13η Ιουλίου, τώρα θα δίσταζε;). Η απόφαση της συνόδου “επανέφερε το προσφυγικό στη σωστή κατεύθυνση”, η Αυστρία και οι χώρες του Βίζεγκραντ που μας έκλεισαν μονομερώς τα σύνορα “απομονώθηκαν”, το κουαρτέτο γυρίζει στην Αθήνα με καλές προθέσεις, η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους θα…

του Γεράσιμου Αραβανή. Δεχόμαστε από τα δελτία ειδήσεων όλων των τηλεοπτικών σταθμών ένα ανελέητο βομβαρδισμό για το δράμα των προσφύγων που ξεριζώνονται από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, θαλασσοπνίγονται στο Αιγαίο για να φτάσουν, αν φτάσουν, στην «γη της επαγγελίας», στη βορειοδυτική Ευρώπη. Ανταποκριτές και ανταποκρίσεις από κάθε γωνιά της χώρας που στοιβάζονται δεκάδες χιλιάδες φτωχοδιάβολοι, από το λιμάνι του Πειραιά, το Σχιστό, τον Ελαιώνα και το Ελληνικό, ως την Καβάλα και τα Διαβατά και το κολαστήριο της Ειδομένης. Χιλιάδες έχουν πνιγεί στο Αιγαίο, 400 πνιγμένοι το πρώτο δίμηνο του 2016 και 4 σχεδόν εκατομμύρια ξεριζωμένοι, μόνο από τη Συρία. Αναλυτικά ρεπορτάζ σχετικά με το πόσοι είναι οι πρόσφυγες στην χώρα, τι γίνεται με τη διατροφή τους, για πόσους (ελάχιστους φυσικά) υπάρχουν καταλύματα και η συντριπτική πλειοψηφία στο ύπαιθρο, παιδιά άρρωστα και η περίθαλψη τους στα χέρια και στην καλή διάθεση των γιατρών του κόσμου. Αλήθεια, παρότι αυτό…

Κίμων Ρηγόπουλος Υπάρχει μία μεγάλη και κατά τα άλλα συμπαθής κατηγορία ανθρώπων, που κατοικοεδρεύουν στα σύννεφα. Εκεί λιάζονται, ξεχειμωνιάζουν και προσμετρούν τον μετρήσιμο βίο τους «εν ειρήνη» Πάντοτε εύπιστοι στις πατροπαράδοτες βεβαιότητες και ευπειθείς στα φιρμάνια των υπέργειων αρχόντων τους, χτίζουν το σπιτικό και τη ζωή τους με τόσο συμπαγή υλικά ώστε τα επί της γης να μην τους απασχολούν ιδιαίτερα. Το «μικρό» ή «μεσαίο» όνειρό τους είναι στέρεα δομημένο και στοιχημένο αυστηρά με την αφασία των μικρών και μεσαίων επιδιώξεών τους: να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, να βάλουν στην άκρη κάποιες οικονομίες για τις σπουδές της μεγάλης κόρης που παίρνει τα γράμματα, να ψηφίσουν το μικρότερο κακό για το καλό της οικογένειας, που είναι γι’ αυτούς όλη η επικράτεια και ο ορίζοντάς τους. Πάνω από τα σύννεφα η περιοχή είναι προστατευμένη με ένα αδιαφανές πλέγμα κι έτσι οι φιλήσυχοι πολίτες της δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν πώς τα βολεύουν…

Είναι εµφανές ότι στην Ευρώπη διαµορφώνεται µια νέα, πολύ σκληρή κατάσταση µε στόχο τα θύµατα πολέµου. Όσοι δεν πνίγονται ή δεν «µπλοκάρονται» από το ΝΑΤΟ και τη Frontex θα µένουν εγκλωβισµένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. «Μακριά από µας κι ας γίνει πρόβληµα των άλλων» είναι η γραµµή που υιοθετεί η µία κυβέρνηση µετά την άλλη, υψώνοντας φράχτες παντού. Αυτήν τη γραµµή ακο­λου­θεί και η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, που κα­τη­γο­ρεί τις άλλες κυ­βερ­νή­σεις (Τουρ­κία, Αυ­στρία, Βαλ­κα­νι­κά κράτη) ενώ δια­τη­ρεί τον φρά­χτη του Έβρου και τις φρε­γά­τες του ΝΑΤΟ στο Αι­γαίο. Η σκλή­ρυν­ση της γραµµής συ­νο­δεύ­ε­ται από την προ­σπά­θεια να µετα­τρα­πεί στη δηµόσια συ­ζή­τη­ση το προ­σφυ­γι­κό από «αν­θρω­πι­στι­κό ζήτηµα» σε θέµα «εθνι­κής ασφά­λειας και εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας». Αυτή η «αλ­λα­γή φάσης» (σε σχέση π.χ. µε το κα­λο­καί­ρι) απο­τυ­πώ­θη­κε και στα ΜΜΕ, που έχουν αρ­χί­σει να τροµοκρα­τούν τον κόσµο και να επι­χει­ρούν να τον «µπο­λιά­σουν» µε ρα­τσι­στι­κό πα­νι­κό. Η ει­κό­να των µικρών παι­διών στους δρόµους υπο­χρε­ώ­νει…

Γράφει ο Αμετανόητος. Το σιχαμερό πρόσωπο του ρατσισμού και της ξενοφοβίας κάνει και πάλι την εμφάνισή του στην Ευρώπη επτά δεκαετίες μετά την πρώτη ήττα του. Η τότε Ευρώπη της «άρειας φυλής» και η σημερινή «Ευρώπη των λαών», η «Ευρώπη της διαφορετικότητας» έχουν αρκετές μικροδιαφορές αλλά πάρα πολλά κοινά που φαίνεται πως αποτελούν βασικά συστατικά του φασισμού και του ρατσισμού που τις έχουν βαθιά διαποτίσει. Και στη μια και στην άλλη Ευρώπη κυρίαρχο ρόλο παίζει η Γερμανία χωρίς να παραγνωρίζεται η «συμβολή» των υπολοίπων χωρών. Και η μια και η άλλη Ευρώπη συμφωνούν ότι κάθε τι «διαφορετικό» πρέπει να απομακρύνεται από την ήπειρο για να μη «μολύνει» τους κατοίκους της. Δεν έχει σημασία ποιο είναι το διαφορετικό. Τότε ήταν οι Εβραίοι, οι Σλάβοι και οι Τσιγκάνοι. Σήμερα είναι οι Σύριοι, οι Αφγανοί, οι Αφρικανοί, οι νότιοι. Κοινή συνισταμένη είναι πως πρέπει όλοι αυτοί να απομονωθούν. Αυτό που ενώνει την παλιά…

Ο απεργιακός, αγωνιστικός συντονισμός ανάμεσα στην πρωτοφανή πανελλαδική αγροτική έκρηξη και την Πανεργατική απεργία της Πέμπτης 4 Φλεβάρη, είναι εικόνα από το αναπότρεπτο μέλλον του Κινήματος. Αποτελεί έκφραση της συσσωρευμένης εργατικής οργής και της αγροτικής αγανάκτησης, εκδήλωση του σύγχρονου αγροτικού και εργατικού προβλήματος. Πρόκειται για εργατική και λαϊκή, κυρίως, απάντηση που στρέφεται ενάντια τόσο στο αντιασφαλιστικό έκτρωμα Κατρούγκαλου όσο και στην πολιτική ενίσχυσης της τάσης δημιουργίας μεγάλων καπιταλιστικών ομίλων στις κατασκευές, στην υγεία και στη γη και μέσω του συνδυασμού αντιασφαλιστικού - υπερφορολόγησης που πλήττει κι άλλο τους ήδη χτυπημένους μικρομεσαίους αγρότες, τους ήδη χτυπημένους μικρούς μηχανικούς, δικηγόρους και μικρομεσαίους επαγγελματίες. Με ψευδαισθήσεις και όρια αλλά και διάθεση υπέρβασής τους. Αυτή η ενεργός τάση συγκέντρωσης του πλούτου και της γης σε ολοένα λιγότερα χέρια κινεί και μεγαλοεπαγγελματίες, για τα δικά τους ταξικά συμφέροντα, να δίνουν το δικό τους παρόν στην πραγματική κίνηση και διαπάλη που βρίσκεται σε εξέλιξη. Αυτής της…

Η κυβέρνηση έπαιξε σε αυτή τη φάση όλα της τα χαρτιά τουλάχιστον στο επικοινωνιακό επίπεδο. Και οι αγρότες; Μια πρώτη «ακτινογραφία» του αγροτικού προβλήματος και της κατάστασης του αγροτικού κόσμου. Οι αγροτικές κινητοποιήσεις παρουσιάζουν φθίνουσα πορεία τις τελευταίες μέρες με ορισμένα μπλόκα να διαλύονται ενώ άλλα συνεχίζουν τον αγώνα τους παρά τις απειλές για ποινικές κυρώσεις. Ωστόσο, η κυβέρνηση, με ανακοίνωση που μοίρασε στον Τύπο το απόγευμα της Παρασκευής, προχωρά σε μια κίνηση καλής θέλησης προς τους αγρότες με τη διαγραφή των αδικημάτων παρακώλυσης συγκοινωνιών που τους βαρύνουν. Μια ακόμα μικρή «επιτυχία» της κυβέρνησης Τσίπρα; Ο χρόνος θα δείξει. Αυτός όμως είναι ο ρόλος της εκάστοτε κυβέρνησης; Να διχάζει, να καθησυχάζει, να υπόσχεται ότι θα ξανασυζητήσει το θέμα αργότερα και να αφήνει την καυτή πατάτα για τον επόμενο; Το βέβαιο είναι ότι η κυβέρνηση έπαιξε σε αυτή τη φάση όλα της τα χαρτιά τουλάχιστον στο επικοινωνιακό επίπεδο και απολαμβάνει τους…