Σε ναυάγιο η βρώμικη επιχείρηση ΠΝΟ-Εφοπλιστών-ΥΕΝ και των υποτακτικών τους για τις εκλογές της ΠΕΝΕΝ.

Η ενορχηστρωμένη επιχείρηση που οργάνωσαν από κοινού η ΠΝΟ με τα αφεντικά της για να λασπώσουν και να συκοφαντήσουν την ιστορική ΠΕΝΕΝ για τις προηγούμενες εκλογές της οι οποίες έγιναν και γίνονται με τον πιο υποδειγματικό και δημοκρατικό τρόπο έπεσε στο κενό και απέτυχε παταγωδώς!

Επικεφαλής αυτής της άθλιας εκστρατείας ήταν ο ΓΓ της ΠΝΟ Μανώλης Τσικαλάκης, ο υπάλληλος του, (πρώην στέλεχος του ΚΚΕ και Πρόεδρος του ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ) Λευτέρης Μπαρμπαρούσης ενώ μαζί τους συντάχθηκαν και δυο προδοτικά μέλη της ΠΕΝΕΝ ο Θεόδωρος Χρυσικόπουλος και ο Χρήστος Βιτουλαβίτης οι οποίοι και οι δυο διαγράφτηκαν από τις τάξεις της ιστορικής ΠΕΝΕΝ.

Στόχος τους ήταν με αλλεπάλληλες δικαστικές προσφυγές να ακυρώσουν δικαστικά και να αμαυρώσουν τις πιο τίμιες εκλογές που γίνονται στον Ναυτεργατικό χώρο και παράλληλα να συκοφαντήσουν την ηγεσία της ΠΕΝΕΝ ότι δήθεν οι εκλογές που κάνει είναι νόθες και πλαστές!

Δεκάδες πολυδάπανα ταξίδια του υπαλλήλου του Μ. Τσικαλάκη και αυτού του ιδίου σε Κέρκυρα-Ηγουμενίτσα ώστε να οργανωθεί αποτελεσματικά η επίθεση λάσπης κατά της ΠΕΝΕΝ.

Για τον σκοπό αυτό επιστρατεύτηκαν με εντολή της ΕΕΕ και του ΥΕΝ, οι υπηρεσίες του ΥΕΝ (ΔΝΕΡ), το ΝΑΤ ακόμη και οι λιμενικές αρχές ‘’για να αποδείξουν’’ με διάτρητα στοιχεία ότι στις προηγούμενες εκλογές ψήφισαν εκατοντάδες συνταξιούχοι και τραπέντες σε άλλα επαγγέλματα.

Αυτό το μαύρο και βρώμικο κύκλωμα δεν δίστασε να βάλει πεθαμένο να ψηφήσει και την οικογένεια του να στραφεί κατά της ΠΕΝΕΝ ώστε να μας ενοχοποιήσει, να μας διαβάλει και να μας κατασυκοφαντήσει!

Όμως και αυτή η ενέργεια που χρηματοδότησαν απέτυχε οικτρά!

Τα μαντρόσκυλα των εφοπλιστών και υπηρέτες των εφοπλιστών επί 4 ολόκληρα χρόνια διαθέτοντας πακτωλό δεκάδων χιλιάδων ευρώ με μπροστινούς τα δυο πρώην μέλη της ΠΕΝΕΝ, ασχολήθηκαν με αναζήτηση στοιχείων, παραστάσεις, έρευνες, εξώδικα, αγωγές, πλήθος παρεμβάσεων στις υπηρεσίες του ΥΕΝ, του ΝΑΤ και άλλων φορέων για να ακυρώσουν τις εκλογές μας και με τον τρόπο αυτό να καταφέρουν ένα συντριπτικό πλήγμα στην διενέργεια των πιο αδιάβλητων αρχαιρεσιών στον Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Είχαν τέτοιο μίσος εναντίον της ΠΕΝΕΝ που πίστευαν οι άθλιοι και ελεεινοί ότι θα τινάξουν στον αέρα την ΠΕΝΕΝ και θα την κάνουν υποχείριο στα βρώμικα σχέδια τους και θα την σύρουν στο άρμα της ΠΝΟ.

Αυτή η βρωμερή γραμμή συνεχίστηκε και το επόμενο διάστημα έως σήμερα αφού αυτό το μαύρο αντιδραστικό μπλοκ εναντιώθηκε και σε στενή συμμαχία με εφοπλιστές-ΥΕΝ εξαπέλυσε μια πρωτοφανή επίθεση εναντίον σε όλους τους μεγάλους απεργιακούς αγώνες της ΠΕΝΕΝ.

Σε αυτήν την φασιστική μεθόδευση βρήκαν συμπαραστάτες και δυνάμεις του ΠΑΜΕ οι οποίες συμπορεύτηκαν μαζί τους μιλώντας για νοθεία στις εκλογές της ΠΕΝΕΝ!

Μάλιστα ένας εξ αυτών (μπροστά μας) τηλεφωνικά προέτρεψε το πρώην μέλος της ΠΕΝΕΝ να προχωρήσει σε καταγγελία κατά των εκλογών, σε στενή συνεργασία με τον υπάλληλο της ΠΝΟ!

Αυτό ήταν το ευχαριστώ τους στην βοήθεια που τους προσφέραμε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια να εκλέξουν μέλος στο ΔΣ της ΠΕΝΕΝ τον οποίο ορισμένοι από αυτούς τον χρησιμοποίησαν επανειλημμένα για να στραφεί κατά της αγωνιστικής γραμμής και των αποφάσεων του Σωματείου του!

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η ΠΕΝΕΝ ήταν και παραμένει απόρθητο φρούριο για τον κλάδο και όλους τους Ναυτεργάτες.

Κάθε απόπειρα, κάθε βρώμική ενέργεια εναντίον της είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.

Αυτό είναι το μήνυμα που εκπέμπουν οι Ναυτεργάτες που έχουν την ΠΕΝΕΝ σαν το μοναδικό αποκούμπι για τα προβλήματα τους και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.

Αυτό το κάστρο δεν θα πέσει ποτέ στα χέρια των εφοπλιστών, της κυβέρνησης και των ανθρώπων τους στη ΠΝΟ .

Μετά την δικαστική απόφαση θα ζητήσουμε τον λογαριασμό από τους μηνυτές μας τόσο από τους μπροστινούς που χρησιμοποίησαν για να λασπολογήσουν κατά της ΠΕΝΕΝ όσο και κατά των εμπνευστών.

Να περιμένουν άμεσα τις ενέργειες μας, θα τους απαντήσουμε με το ίδιο νόμισμα.

Ποια είναι η σημαντική νομική διάσταση της δικαστικής απόφασης;

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 128 του ν. 4714/2020, το οποίο παραθέτει ολόκληρο η δικαστική απόφαση στην σελ. 8, «Οι περιορισμοί των παρ. 1 έως 3, εφαρμόζονται κατά τις πρώτες αρχαιρεσίες κάθε οργάνωσης που θα προκηρυχθούν μετά από την δημοσίευση του παρόντος και εφεξής, με την ποινή της απόλυτης ακυρότητας αυτών σε περίπτωση της μη εφαρμογής τους». Δηλαδή το άρθρο καθιερώνει την απόλυτη ακυρότητα των αρχαιρεσιών που σημαίνει ότι ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ μπορεί να την επικαλεσθεί, ακόμα και μη μέλος του σωματείου που τυχόν θίγεται από το αποτέλεσμα των αρχαιρεσιών, ανεξαρτήτως προθεσμιών (6μηνη προθεσμία ακυρώσεως), αριθμού μελών που προσβάλλουν την απόφαση της ΓΣ των αρχαιρεσιών, χωρίς να επικαλείται ότι θίγονται τα συμφέροντά του εάν είναι μέλος του σωματείου κλπ προϋποθέσεις. Και αυτό γιατί έχουμε να κάνουμε με απόλυτη ακυρότητα.

Αυτό ακριβώς το άρθρο, που αντικρούσαμε νομικώς από την πρώτη στιγμή, ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΕΤΑΙ από τη δικαστική απόφαση, κάνοντας δεκτούς τους ισχυρισμούς μας.

Έτσι, η δικαστική απόφαση έκρινε ότι: α) οι ενάγοντες (Χρυσικόπουλος, Βιτουλαδίτης) δεν επικαλούνται το έννομο συμφέρον για την άσκηση της αγωγής τους. Συγκεκριμένα, η απόφαση έκρινε ότι δεν αναφέρουν τίποτε για το αν εξαιτίας της παραβιάσεως των διατάξεων που επικαλούνται δεν εξελέγησαν δεδομένου ότι αυτό πρέπει να παρατίθεται στο δικόγραφο της αγωγής. Στην απόλυτη ακυρότητα δεν απαιτείται ο όρος αυτός παρά μόνον στην σχετική ακυρότητα, β) επίσης και ως προς το δεύτερο αίτημα των εναγόντων, το επικουρικό, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι στην αγωγή δεν αναφέρεται η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των παραβάσεων που αναφέρουν στην αγωγή και του αποτελέσματος των αρχαιρεσιών, ήτοι δεν εκτίθεται στην αγωγή αν από την αφαίρεση των μελών που ισχυρίζονται ότι ψήφισαν παρανόμως θα επερχόταν διαφορετικό αποτέλεσμα, πόσα μέλη ήταν εγγεγραμμένα, πόσοι και ποιοι συνδυασμοί συμμετείχαν, τί ποσοστό και τί ψήφους πήρε ο καθένας για να κριθεί, όπως αναφέρει η απόφαση, εάν με την συμμετοχή των παρανόμως ψηφισάντων επηρεάσθηκε το αποτέλεσμα και η εκλογή των ιδίων.

ΟΛΑ αυτά που παραθέτει η απόφαση αποτελούν προϋποθέσεις ακυρωσίας και όχι απόλυτης ακυρότητας που αναφέρει η διάταξη του ανωτέρω νόμου (άρθρο 128                           ν. 4714/2020) θέλοντας να καταστήσει με το παραμικρό ομήρους τα ναυτεργατικά σωματεία. ΑΥΤΑ τονίσαμε εξ’ αρχής και αυτά δέχθηκε η δικαστική απόφαση. Εμείς λέγαμε ότι το Δικαστήριο δεν έπρεπε να προχωρήσει στην ουσία της υποθέσεως, γιατί αντισυνταγματικώς η διάταξη καθιερώνει απόλυτη ακυρότητα και όχι ακυρωσία.

Χωρίς να αναφέρεται ρητώς στην αντισυνταγματικότητα της διατάξεως, με την κρίση του το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι εδώ έχουμε ακυρωσία (σχετική ακυρότητα) και όχι απόλυτη ακυρότητα.

Η δικαστική απόφαση προβλέπει τα δικαστικά έξοδα να τα επιβαρυνθούν οι μηνυτές.

Υπενθυμίζεται ότι δικηγόρος στην υπόθεση της ΠΕΝΕΝ ήταν ο εργατολόγος Φώτης Κλαουδάτος.

Η Διοίκηση

Συνέντευξη του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ στην εφημερίδα ‘’ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ’’.

1^Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η ΠΕΝΕΝ εδώ και πάνω από ένα χρόνο έχει καταφέρει να οργανώσει νικηφόρους αγώνες (Αδριατική, RO-RO, Ραφήνα κλπ.) με την μαζική μάλιστα συμμετοχή των εργαζομένων - σε μια περίοδο που το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει να επιδείξει ανάλογες νίκες (με εξαίρεση ίσως τον κλάδο των εκπαιδευτικών). Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος σας και ποια είναι η πολιτική και η τακτική που εφαρμόζει το Σωματείο σας και έχει οδηγήσει στους αγώνες αυτούς;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Ναυτεργάτες την περίοδο που διανύουμε επικεντρώνονται στα παρακάτω.

Υπερεργασία, εντατικοποίηση, εξοντωτικά ωράρια εργασίας, εξουθενωτικά δρομολόγια, γενικευμένες παραβιάσεις στα θεσπισμένα τους δικαιώματα και στις ΣΣΕ, απλήρωτες υπερωρίες.

Ναυτεργάτες χωρίς ΣΣΕ στη ποντοπόρο Ναυτιλία και την αντίστοιχη στο εσωτερικό για 16 ολόκληρα χρόνια, δραματική μείωση των συντάξεων για τους απόμαχους του κλάδου, υπερφορολόγηση των εισοδημάτων τους, κλοπή της ακίνητης περιουσίας τους (ΝΑΤ) που φτιάχτηκε με το μόχθο πολλών γενεών Ναυτεργατών , είναι επίσης το αντιδραστικό και αναχρονιστικό θεσμικό πλαίσιο που αφορά τις συνθήκες εργασίας, τα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα και το ίδιο στο συνδικαλιστικό κίνημα που διέπεται από μία νομοθεσία που έχει την αφετηρία σε νόμους του Μεταξά της μεταπολεμικής περιόδου και τον αντεργατικό νόμο 330/76 που καθορίζει το δικαίωμα στην απεργία.

Συνολικά τα προβλήματα αυτά είναι αποτέλεσμα μιας σκληρής ταξικής πολιτικής η οποία εφαρμόζεται απ' όλες τις μεταπολιτευτικές Κυβερνήσεις που έχει στο επίκεντρο την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου με εντολοδόχους το πολιτικό προσωπικό του ΥΕΝ και την ΠΝΟ.

Αυτή την πολιτική στο σύνολο της αντιμάχεται καθημερινά η ΠΕΝΕΝ .

Η μακρόχρονη προσπάθεια μας να οικοδομήσουμε μέσα στα καράβια ένα αγωνιστικό μπλοκ που θα αμφισβητεί την εφοπλιστική κυριαρχία και την πολιτική τους είναι πλέον γεγονός, κόντρα και ενάντια στο εφοπλιστικό κατεστημένο και τους ανθρώπους τους στην Ναυτιλία.

2^Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η Κυβέρνηση μαζί με τους εργοδότες κράτησαν μια επιθετική στάση με συλλήψεις, βγάζοντας τις απεργίες παράνομες κλπ. Είδαμε ότι παρόμοια τακτική εφάρμοσαν και σε άλλες κινητοποιήσεις (διώξεις εκπαιδευτικών, συλλήψεις συνδικαλιστών στην Θεσσαλονίκη κλπ). Πιστεύετε ότι υπάρχει μια οργανωμένη στάση από την Κυβέρνηση απέναντι στους εργαζόμενους και τους αγώνες; Πως αντιμετωπίσατε την καταστολή και κερδίσατε;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η ΠΕΝΕΝ τους τελευταίους 14 μήνες διεκδικεί ένα ρεκόρ και μία πρωτιά για το συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας αφού όλες οι μεγάλες απεργιακές μάχες που δώσαμε το μαύρο ενιαίο συστημικό μέτωπο  ( Κυβέρνηση - Εφοπλιστές - ΥΕΝ - ΠΝΟ - Δικαιοσύνη) τις έβγαλαν στην παρανομία.!

Αυτό συνέβη στην 10ημερη Απεργία στα πλοία της Αδριατικής , αυτό επαναλήφθηκε στην 8ημερη στα πλοία RO/RO , αυτό συνεχίστηκε στην απεργία μας στα πλοία της Ραφήνας αυτό έγινε πριν λίγες μέρες στο απεργιακό μπλόκο που κάναμε στο πλοίο " ΑΡΙΑΔΝΗ" της Attica Group.

Όλες αυτές οι απεργίες είχαν καθολική συμμετοχή στο 100% των μελών μας!

Αυτό και πολλά ακόμη που αφορούν την πρωτοπόρα δράση μας, ταρακούνησαν το εφοπλιστικό κατεστημένο, που για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική περίοδο βρίσκεται αντιμέτωπο με έναν ισχυρό, μαζικό, ενωμένο και αγωνιστικό δυναμικό που εμπιστεύεται την ΠΕΝΕΝ, τη γραμμή της, τα αιτήματα, τους στόχους και τις διεκδικήσεις της.

Η αδιάλλακτη και μετωπική σύγκρουση μας με αυτό το μαύρο μέτωπο οδήγησε μόνο σε νικηφόρα αποτελέσματα.

Στην πραγματικότητα η ΠΕΝΕΝ αποτελεί τον φόβο και τον τρόμο στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και τα τσιράκια του.

Η κυβέρνηση σε όλους τους απεργιακούς αγώνες που δεν έχουν συμβολικό ή επετειακό χαρακτήρα βρίσκεται απέναντι στους εργαζόμενους που σηκώνουν το ανάστημα τους και συγκρούονται με την πολιτική της.

Τέτοιοι αγώνες εκτός των τοιχών μπορούν σήμερα να ανοίξουν τον δρόμο για την πορεία που πρέπει να ακολουθήσει το μαχόμενο συνδικαλιστικό κίνημα για να αντιμετωπίσει νικηφόρα την επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων από το μέτωπο Κεφάλαιο - Κυβέρνηση - ΕΕ.

Ο αυταρχισμός η ποινικοποίηση των αγώνων και η καταστολή από το ταξικό κίνημα απαιτεί να διαμορφώσεις ένα εργατικό δυναμικό στους αγώνες θα συσπειρώνεται στην γραμμή της σύγκρουσης να σε εμπιστεύεται να είναι οργανωμένο, αποφασισμένο, ανυποχώρητο, κατά τέτοιο τρόπο που να μην επιτρέπει στο αντίπαλο στρατόπεδο καμία ρωγμή.

Αυτό ακριβώς καταφέραμε να οικοδομήσουμε στους Ναυτεργάτες ως ΠΕΝΕΝ με αποτέλεσμα όλο το οπλοστάσιο που διαθέτει το εφοπλιστικό κατεστημένο να το στείλουμε στον αγύριστο!

3^Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Τα Σωματεία, Εργατικά Κέντρα που πρόσκεινται στην αστικοποιημένη συνδικαλιστική ηγεσία και στο ΠΑΜΕ ήταν απέναντί σας (κατά την γνώμη μας την ίδια στάση κρατάνε και σε άλλους συνδικαλιστικούς αγώνες). Πως το Σωματείο σας ξεπέρασε αυτές τις ηγεσίες και πως θεωρεί ότι μπορεί να ξεπεραστεί συνολικά αυτό το εμπόδιο για να προχωρήσει το κίνημα στην απαραίτητη ανασύνθεση και ανασυγκρότησή του;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Πράγματι στους αγώνες που αναπτύξαμε η ΓΣΕΕ η ΠΝΟ και το σύνολο των εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού ήταν στρατευμένο με τα εφοπλιστικά συμφέροντα, αντιτάχθηκε με κάθε βρώμικο τρόπο στις απεργίες μας φθάνοντας στο σημείο να ζητούν την.... καταστολή...της ΠΕΝΕΝ και του απεργιακού δυναμικού της.

Με αυτές τις δυνάμεις είμαστε καθημερινά σε πόλεμο!

Καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει ότι αστικοποιημένος συνδικαλισμός μπορεί να μεταλλαχθεί και να γίνει υπερασπιστής των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Ήταν και παραμένει η Πέμπτη φάλαγγα στις γραμμές των εργαζομένων!

Έχει τις ίδιες θέσεις και μοιράζονται τα ίδια οράματα με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις και την ΕΕ.

Κανένας συμβιβασμός και καμία συνδιαλλαγή με αυτές τις δυνάμεις, εάν η εργατική τάξη δεν ξεμπερδέψει με αυτούς δεν πρόκειται να δει άσπρη μέρα στα αιτήματα και δικαιώματα της.

Αναφορικά με το ΠΑΜΕ που ο ρόλος σήμερα στα συνδικάτα και ο συσχετισμός δυνάμεων τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα είναι ενισχυμένος ελέγχοντας μεγάλο μέρος Εργατικών Κέντρων και Εκατοντάδων Σωματείων, η ίδια η ζωή απαντά τι καταφέρνει στην πράξη απέναντι στην αδιάκοπη εργοδοτική επίθεση και στις αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές.

Η 8ετης περίοδος των μνημονίων και τα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν έως σήμερα που υπήρχε ένας καταιγισμός αντεργατικών θεσμικών μέτρων σε όλους τους τομείς, τι κατάφεραν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ;

Ποιο νομοθετικό μέτρο μπόρεσαν να μπλοκάρουν ή ανατρέψουν όταν η σημαία που σήκωναν στις διαδοχικές επιθέσεις ήταν συνεχώς να μιλούν για αιτία πολέμου!

Και όχι μόνο αυτό αλλά σε μεγάλα γεγονότα που έπρεπε να είναι εμπροσθοφυλακή του αγωνιστικού κινήματος, κατρακυλούσε επιλέγοντας την συμπόρευση με τις δυνάμεις της ΓΣΕΕ και ενίοτε να καθορίζει τις αποφάσεις του από αυτή!!

Πανηγυρίζει για αλλαγή των συσχετισμών σε οργανώσεις στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα αλλά ποτέ ως τώρα δεν αναφέρεται γιατί παρ'όλα αυτά το δυναμικό τους δεν κατάφερε να ανατρέψει όχι την συνολική αντιλαϊκή επίθεση αλλά ακόμα και επιμέρους πλευρές της…..

Η ζωή επιβεβαιώνει ότι δεν έχει γραμμή σύγκρουσης- ρήξης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής ,οι αγώνες του είναι εντός των τειχών, στην πράξη δεν αμφισβητεί την αντιδραστική πολιτική Κεφαλαίου - Κυβέρνησης - ΕΕ έχουν σταθερό προσανατολισμό τον κοινοβουλευτισμό και κινούνται μέσα σε αυτό το όριο και πλαίσιο….

Η ταξική ρητορική του δεν συνάδει με αντίστοιχο προσανατολισμό μέσα στο οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα.

Από την άλλη οφείλουμε να σημειώσουμε την πάγια εχθρική στάση του απέναντι στο υπόλοιπο μαχόμενο κίνημα στα συνδικάτα που συνιστά υπονόμευση της προσπάθειας όλο το ταξικό κίνημα να πορευτεί ενιαία απέναντι στις πολιτικές που καταδυναστεύουν τις ζωές των εργαζομένων.

Εμείς ως ΠΕΝΕΝ βλέπουμε την ανάγκη της ανασυγκρότησης και αντεπίθεσης του κινήματος όχι μόνο η κυρίως με την αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων αλλά με την οικοδόμηση από τα κάτω, μέσα στους χώρους δουλειάς με πρωταγωνιστές τους ιδίους τους εργαζόμενους ενός ενωτικού – μαζικού- αγωνιστικού κινήματος που οι εργαζόμενοι διαβολοστέλνοντας το μοντέλο της ανάθεσης θα πάρουν οι ίδιοι στα χέρια τους τα προβλήματα και θα χαράξουν οι ίδιοι την πολιτική απέναντι στο κεφάλαιο, τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς εκπροσώπους.

Ένα τέτοιο κίνημα έχουν ανάγκη σήμερα οι εργαζόμενοι για να βρεθούν οι ίδιοι στο προσκήνιο βάζοντας ένα τέλος στην καταβάθρωση των δικαιωμάτων τούς.

4^Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Το Σωματείο σας έχει πρωτοστατήσει σε κινητοποιήσεις που δεν αφορούν αμιγώς συνδικαλιστικά αιτήματα και έχει ασχοληθεί με καθαρά πολιτικά ζητήματα όπως οι κινητοποιήσεις για το ζήτημα της Παλαιστίνης, της Βενεζουέλας και της Κούβας. Ποια νομίζετε ότι πρέπει να είναι η στάση των σωματείων στην εποχή των ιμπεριαλιστικών πολέμων και ποιος να είναι ο ρόλος τους απέναντι σε αυτούς;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Για την ΠΕΝΕΝ ήταν και είναι στοιχείο της ταυτότητας της που απορρέει από τις καταστατικές αρχές, η αλληλεγγύη των εργατών και των λαών που αγωνίζονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό, το πόλεμο ,το ρατσισμό, τον σιωνισμό, την σφαγή, για τα συμφέροντα των  μονοπωλιακών ομίλων την απεξάρτηση από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης του καπιταλιστικού συστήματος.

Σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να εξηγήσουμε την πρωτοποριακή μας δράση σχετικά με την ερώτηση σας.

Δυστυχώς τα συνδικάτα έχουν υποχωρήσει δραματικά στο ρόλο τους ως μία ισχυρή εργατική συνιστώσα στο αντιπολεμικό κίνημα στην χώρα μας και σε ολόκληρο το κόσμο.

Αυτό συμβαίνει σε μία περίοδο που εντείνονται οι πολεμικοί και οικονομικοί ανταγωνισμοί στα κυρίαρχα ιμπεριαλιστικά μπλοκ, που οι εργαζόμενοι είναι τα μεγάλα θύματα των στρατιωτικών εξοπλισμών, που αυτοί καλούνται να πληρώσουν το τίμημα με τις πολιτικές λιτότητας, των συνεχών περικοπών στην κοινωνική ασφάλιση και σε όλους τους κοινωνικούς τομείς όπως η υγεία η παιδεία και η κοινωνική πρόνοια.

Το γεγονός αυτό αποτελεί συνέχεια της υποχώρησης των αγώνων, της απομαζικοποίησης και απολιτικοποίησης των συνδικάτων, της ακόμη μεγαλύτερης θολούρας στην γραμμή τους, στην επίδραση της αστικής ιδεολογίας και πολιτικής στη γραμμή του κινήματος.

Στις συνθήκες αυτές θα πρέπει όλο το μαχόμενο ταξικό κίνημα της χώρας μας να συμβάλει σε ένα νέο προσανατολισμό της πολιτικής των Συνδικάτων ενισχύοντας ουσιαστικά τον αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό τους.