Σήμερα: 24/04/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

2024-08-08_141539.jpg

 

Επιστρέφοντας προ ημερών από το Συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ECOFIN) o Κωστής Χατζηδάκης παρουσίασε –όπως πάντα– μια ρόδινη εικόνα για την ελληνική οικονομία, υποστηρίζοντας ότι το ευρωπαϊκό όργανο διαπίστωσε πως η Ελλάδα πάει καλά σε ό,τι αφορά την απορρόφηση των χρημάτων του Ταμείου Ανάκαμψης, καθώς έχει εισπράξει το 50% των κονδυλίων που της αναλογούν και πρόσθεσε πως ειδικώς σε ό,τι αφορά το δημόσιο χρέος, ενώ ως μέσος όρος της ΕΕ αυξάνεται, στην Ελλάδα μειώνεται, καθώς από το 180,6% του ΑΕΠ το 2019 βρέθηκε στο 161,9% του ΑΕΠ το 2023.

Το κείμενο ωστόσο που οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ ενέκριναν για τη χώρα μας στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2024 (In Depth Reviews) σκιαγραφεί μια διαφορετική ιστορία, καθώς χτυπά προειδοποιητικό καμπανάκι για το επίμονα υψηλό εξωτερικό έλλειμμα της ελληνικής οικονομίας, συνδέοντάς το μάλιστα ευθέως με την επενδυτική της φτώχεια και τη χαμηλή παραγωγικότητα.

Βεβαίως αναγνωρίζει ότι υπήρξε μείωση του δημόσιου χρέους –αν και οφειλόμενη, όπως αναφέρει ρητά, στον υψηλό πληθωρισμό– αφού σε απόλυτους αριθμούς το χρέος ακόμη αυξάνεται προσεγγίζοντας πλέον τα 356 δισ. ευρώ. Αναγνωρίζει επίσης ότι η χώρα έχει πρωτογενές πλεόνασμα. Σπεύδει όμως να καταγράψει ως μεγαλύτερο πρόβλημα για την ελληνική οικονομία σήμερα το υψηλό εξωτερικό έλλειμμα, που παρ’ ότι το 2023 έκλεισε στο 6,4% του ΑΕΠ, υποχωρώντας από τα δυσθεώρητα επίπεδα του 10,3% του ΑΕΠ που είχε βρεθεί το 2022, παραμένει ακόμη πολύ υψηλότερο από ό,τι πριν από την πανδημία και πέντε ποσοστιαίες μονάδες πάνω από τα επίπεδα του 2019.
Χάσμα παραγωγικότητας

Ο λόγος που το εξωτερικό έλλειμμα βρίσκεται σε αυτά τα επίπεδα, εξηγεί η Κομισιόν, έχει να κάνει με το χάσμα παραγωγικότητας που τη χωρίζει από την υπόλοιπη Ευρώπη. Τα προηγούμενα χρόνια η Ελλάδα, συνεχίζει, βελτίωσε την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και πέτυχε να αυξήσει το μερίδιο εξαγωγών στο ΑΕΠ, αλλά όλα τα κέρδη στην ανταγωνιστικότητα προήλθαν από τις περικοπές στους μισθούς ενώ η αύξηση των εξαγωγών πραγματοποιήθηκε κατά κύριο λόγο μέσα από τις υπηρεσίες, δηλαδή τον τουρισμό και τις διεθνείς μεταφορές, και όχι από την αύξηση των εξαγωγών αγαθών.

Η Ελλάδα δεν κατάφερε να αυξήσει τις εξαγωγές αγαθών διότι η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας παραμένει χαμηλή, καθώς είναι χαμηλές οι επενδύσεις των επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα, αναφέρει η έκθεση, ενώ πριν από την κρίση π.χ. με στοιχεία του 2008 οι επιχειρηματικές επενδύσεις στην Ελλάδα βρίσκονταν στο 24% του ΑΕΠ, σε επίπεδα συγκρίσιμα με τους μέσους όρους της ΕΕ, από το 2010 και μετά, με την κρίση, κατέρρευσαν και παρά την αύξηση που έχουν καταγράψει τα τελευταία χρόνια, παραμένουν ακόμη και σήμερα (2023) κάτω του 15% του ΑΕΠ, σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα συγκριτικά με τους μέσους όρους της ΕΕ (22,9%) και της ευρωζώνης (22,7%).

Στον πάτο της ΕΕ

Χωρίς επενδύσεις όμως η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας καθηλώνεται σε ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα της ΕΕ, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να αποκλίνει αντί να συγκλίνει με την υπόλοιπη Ευρώπη. «Το 2023 το ελληνικό ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης ανά ώρα εργασίας το 2023 αντιστοιχούσε μόλις στο 57,4% του μέσου όρου της ΕΕ» αναφέρει η έκθεση, πράγμα που σημαίνει πως παρά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς περί ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης, η χώρα έχει σημαντικό χάσμα παραγωγικότητας με την υπόλοιπη ΕΕ – και μάλιστα το μεγεθύνει, κι όσο το μεγεθύνει τόσο βυθίζεται.

Επιπλέον, οι κατατάξεις ανταγωνιστικότητας υποδηλώνουν ότι το ελληνικό επιχειρηματικό περιβάλλον –παρά τα όσα λέει η κυβέρνηση της ΝΔ– εξακολουθεί να είναι λιγότερο ελκυστικό από ό,τι στις περισσότερες χώρες της ΕΕ.

Πού καταλήγει η έκθεση της Κομισιόν; Σε ό,τι γράφουν και ξαναγράφουν, ιδίως από το 2010 και μετά, οι περισσότεροι Ελληνες οικονομολόγοι: η ελληνική οικονομία δεν παράγει· εισάγει, εξαρτάται από το εξωτερικό ακόμη και για τα κεφαλαιουχικά αγαθά και τους εξοπλισμούς που χρειάζεται και όσο δεν αλλάζει αυτό παραμένει ευάλωτη σε κάθε λογής εξωτερικά σοκ, από μια παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση έως τα προβλήματα στις εφοδιαστικές.

 

Πηγή: documentonews.gr

2024-08-08_141325.jpg

 

 

Μια μεγάλη παρτίδα με τόνους από φιάλες αίματος φορτώθηκε τις προηγούμενες μέρες από το λιμάνι του Πειραιά με προορισμό το Ισραήλ. Η προέλευσή του ή άλλες πληροφορίες δεν έγιναν γνωστές. Η μεταφορά όμως παραπέμπει σε προετοιμασία για γενικευμένη πολεμική σύγκρουση.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με άλλες πηγές, το ελληνικό πολεμικό πλοίο «Κουντουριώτης», που πλέει ανοιχτά του Λιβάνου, είναι σε ετοιμότητα να επιχειρήσει αν λάβει εντολές, ενώ 4 ακόμα πλοία προετοιμάζονται να πλεύσουν στην περιοχή αν τους ζητηθεί.

Δίπλα σε όλα αυτά, τα λιμάνια και οι ΝΑΤΟικές βάσεις σε όλη τη χώρα είναι σε μέγιστη επιφυλακή, με το Περλ Χάρμπορ της Μεσογείου, τη βάση της Σούδας, να φτάνει ξανά σε κατάσταση κορεσμού από τα πολλά πήγαινε – έλα των ΑμερικανοΝΑΤΟικών.

Το σκηνικό μυρίζει μπαρούτι και η βαθύτερη ελληνική εμπλοκή στο ενδεχόμενο μιας γενικευμένης ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή προετοιμάζεται μεθοδικά από την κυβέρνηση, με τη συνένοχη στήριξη ή σιωπή και των άλλων κομμάτων.

Η κυβέρνηση σέρνει στα μουλωχτά τον λαό σε μεγάλες περιπέτειες κι αυτό δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο. Το δυνάμωμα των εργατικών – λαϊκών αγώνων ενάντια στον πόλεμο και στην ελληνική εμπλοκή είναι η καλύτερη ασπίδα για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής. 

 

Πηγή: 902.gr 

2024-08-08_140958.jpg

 

Τα υπερβακτήρια όπως λέγονται, εντοπίζονται συχνά σε Ουκρανούς στρατιώτες, οι οποίοι υποβάλλονται σε θεραπεία στην Ολλανδία

 

Εντείνονται οι ανησυχίες στην Ολλανδία για τις αυξανόμενες λοιμώξεις που προκαλούνται από υπερβακτήρια που προέρχονται από την Ουκρανία και έχουν αντοχή στα αντιβιοτικά, αναφέρει η εφημερίδα De Telegraaf.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα υπερβακτήρια όπως λέγονται, εντοπίζονται συχνά σε Ουκρανούς στρατιώτες, οι οποίοι υποβάλλονται σε θεραπεία στην Ολλανδία.
Αυτό συμβαίνει επειδή οι Ουκρανοί γιατροί συνταγογραφούν αντιβιοτικά σε ασθενείς πολύ πιο συχνά από τους Ολλανδούς ομολόγους τους.
Αυτό προκαλεί προβλήματα στο εθνικό σύστημα υγείας, επειδή τα super μικρόβια μπορούν να μεταδοθούν σε Ολλανδούς ασθενείς.
«Αυτό συνέβη τρεις φορές μεταξύ Φεβρουαρίου 2022 και Αυγούστου 2023», ανέφερε η εφημερίδα.
Η De Telegraaf δεν παρείχε πιο πρόσφατα στοιχεία.

Στοιχεία από το Εθνικό Κέντρο Συντονισμού για τη Διανομή Ασθενών δείχνουν ότι τα ολλανδικά νοσοκομεία περιέθαλψαν 143 Ουκρανούς στρατιώτες από την έναρξη της σύγκρουσης στην Ουκρανία το 2022.
Ανάλογο πρόβλημα με την Ολλανδία αντιμετωπίζουν και άλλες χώρες στην Ευρώπη που περιθάλπουν Ουκρανούς τραυματίες αλλά και οι ΗΠΑ.

 

2024-08-08_141029.jpg

 

Λοιμώξεις που είναι αδύνατο να αντιμετωπιστούν

Τα μικρόβια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά άρχισαν να εξαπλώνονται στην Ουκρανία μεταξύ των τραυματιών από τον πόλεμο με τη Ρωσία και όχι μόνο, σύμφωνα με μια νέα έκθεση που δημοσιεύθηκε από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) στα τέλη του 2023.
Πάντως η Ουκρανία είχε ήδη υψηλά ποσοστά μικροβιακής αντοχής πριν την ειδική επιχείρηση της Ρωσίας.
Η αύξηση των τραυματιών και η πρόσθετη πίεση στις εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης από τη σύγκρουση οδηγεί σε αυξημένη ανίχνευση πολυανθεκτικών οργανισμών που έχουν εξαπλωθεί και στην Ευρώπη, σύμφωνα με την έκθεση.
Οι ερευνητές ερεύνησαν τρία νοσοκομεία της Ουκρανίας πέρυσι και διαπίστωσαν ότι «πολλοί ασθενείς είχαν λοιμώξεις που προκλήθηκαν από βακτήρια τα οποία ήταν ανθεκτικά σε πολλαπλά αντιβιοτικά, καθιστώντας τις λοιμώξεις δύσκολο ή απίθανο να αντιμετωπιστούν».
Διαπίστωσαν επίσης ανεπάρκειες στις μεθόδους πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων.
«Η μικροβιακή αντοχή είναι μια επείγουσα παγκόσμια απειλή για τη δημόσια υγεία», ανέφεραν τα CDC σε μια περίληψη της έκθεσης.
«Σε περιόδους πολέμου, αυτή η απειλή μπορεί να ενταθεί λόγω των προκλήσεων που θέτουν οι συγκρούσεις για τις υποδομές του συστήματος υγείας».
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «απαιτείται επείγουσα ανάπτυξη ικανοτήτων για την πρόληψη, τον εντοπισμό και την απόκριση στη μικροβιακή αντοχή για να σωθούν ζωές στην Ουκρανία και να περιοριστεί η διεθνής εξάπλωση».

Έξι βακτήρια σε έναν στρατιώτη

Νωρίτερα τα CDC είχαν δημοσιεύσει μία έκθεση που περιγράφει λεπτομερώς έξι βακτήρια ιδιατέρως ανθεκτικά στα φάρμακα που βρέθηκαν σε έναν τραυματισμένο στρατιώτη στην Ουκρανία.
Ο άνδρας υπέστη πολλαπλά τραύματα μετά από πυρκαγιά οχήματος, με εγκαύματα να καλύπτουν το 60% του σώματός του.
Οι ερευνητές είπαν ότι τα κενά σε υπηρεσίες όπως ο έλεγχος των λοιμώξεων στην Ουκρανία επιδεινώνουν τη μετάδοση τέτοιων πολυανθεκτικών οργανισμών στα φάρμακα.
«Ως αποτέλεσμα, τα δίκτυα υγειονομικής περίθαλψης στην Ευρώπη θεωρούν πλέον ότι η προηγούμενη νοσηλεία στην Ουκρανία αποτελεί κρίσιμο παράγοντα κινδύνου για τον αποικισμό ανθεκτικών σε πολλά φάρμακα οργανισμών», ανέφερε η έκθεση.

 

2024-08-08_141107.jpg

 

Πηγή: bankingnews.gr

2024-08-08_140310.jpg

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το περασμένο καλοκαίρι. Το αναδημοσιεύουμε διότι εφέτος είναι εξίσου ή μάλλον περισσότερο επίκαιρο από το 2023. 

Στον χάρτη φαίνονται οι πισίνες της Πάρου. 

 

Όπως όλοι οι κλάδοι παραγωγής που χρησιμοποιούν μη ανανεώσιμους φυσικούς πόρους (ορυκτά, αγροτική γη κλπ), έτσι και ο μαζικός τουρισμός, διαφέρει από την παραγωγή εμπορευμάτων της μεταποιητικής βιομηχανίας κατά το ότι υφίσταται έναν επιπλέον περιορισμό: Πρώτα εκμεταλλεύονται οι τουριστικές επιχειρήσεις τα πλουσιότερα «κοιτάσματα» φυσικών πόρων, και μόνο μετά από αυτό εκμεταλλεύονται εκείνα που έχουν υποδεέστερη ποιότητα. Καθώς, λοιπόν, αυξάνεται η ζήτηση και επεκτείνεται η παραγωγή από τους πλουσιότερους στους φτωχότερους πόρους, τα έσοδα από την πώληση τουριστικών υπηρεσιών ανά μονάδα κεφαλαίου μειώνονται. Αυτό όμως μειώνει την  κερδοφορία. Χαρακτηρίζεται, επομένως, ο μαζικός τουρισμός από εγγενή πτωτική τάση της κερδοφορίας. 

Σε αυτό έρχεται να προστεθεί ένα ακόμη πρόβλημα: Η ίδια η παραγωγή υπηρεσιών μαζικού τουρισμού υποβαθμίζει το περιβάλλον που εκμεταλλεύεται, διότι η αθρόα προσέλευση τουριστών, η μαζική χρήση των παραλιών, η εμπορευματοποίηση που αλλοιώνει τον χαρακτήρα των κοινών αγαθών του τόπου, η μεταφορά στην ύπαιθρο υπηρεσιών εστίασης και διασκέδασης που μέχρι χθες τις συναντούσαμε μόνο στην πόλη, η τάση προς τον γιγαντισμό των υποδομών, η παραμόρφωση των αρχικών χαρακτηριστικών του τόπου, η έκρηξη μιας οικοδομικής δραστηριότητας που υπερβαίνει κατά πολύ τις ανάγκες στέγασης του πληθυσμού, ασχημαίνει τα τοπία και τείνει να μετατρέψει την ύπαιθρο σε προάστιο των Αθηνών. Όλα αυτά και άλλα τόσα, πέραν ενός σημείου υποβαθμίζουν το φυσικό περιβάλλον και τις συνθήκες της προσέγγισης της φύσης από τους τουρίστες. Μοιραία, λοιπόν, στις φθίνουσες αποδόσεις των νέων εκμεταλλεύσεων του μαζικού τουρισμού, προστίθεται και η υπονόμευση των αποδόσεων των παλαιών εκμεταλλεύσεων, διότι ο μαζικός τουρισμός καταστρέφει ό,τι αγγίζει και ό,τι αρχικά αποτελούσε προϋπόθεση για την εγκατάστασή του στο ένα ή στο άλλο νησί. Ο ίδιος ο μαζικός τουρισμός ροκανίζει, δηλαδή, το κλαδί επάνω στο οποίο αυτός ο ίδιος κάθησε. 

Για αυτό και θα αναζητά διαρκώς ένα άλλο κλαδί έως ότου τα εξαντλήσει όλα, ακόμη και στο μικρότερο και πιο απομονωμένο νησί των Κυκλάδων. Πηδώντας από νησί σε νησί, ή από περιοχή σε περιοχή στο εσωτερικό του ίδιου νησιού, αναζητά ως βρυκόλακας παρθένες εκτάσεις που θα παρατείνουν την ζωή του με την θυσία τους. Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να μετατοπίζει στο μέλλον την πτωτική τάση της κερδοφορίας του έως ότου εξαντλήσει όλους τους διαθέσιμους πόρους των Κυκλάδων. 

Εκτός εάν τον σταματήσουμε.

Το ταξικό περιεχόμενο του νέου μαζικού τουρισμού στις Κυκλάδες

Δίπλα στην ικανότητα του μαζικού τουρισμού να εντάσσει στην δικαιοδοσία του νέες περιοχές που μέχρι χθες του διέφευγαν, θα πρέπει να προσθέσουμε ότι βρήκε βοήθεια, σε ορισμένες χώρες, από την κυμαινόμενη συναλλαγματική ισοτιμία των νομισμάτων τους, η οποία με τις υποτιμήσεις ή την διολίσθηση, καθιστά τις τιμές ελκυστικότερες και βάζει έτσι στο παιχνίδι του μαζικού τουρισμού και περιοχές που μέχρι πρότινος δεν ήταν επαρκώς κερδοφόρες. Στις χώρες με δικό τους νόμισμα, επομένως, ο μηχανισμός των κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών αναβάλλει για έναν πιο μακρινό ορίζοντα τα προβλήματα κερδοφορίας που δημιουργεί η επέκταση της παραγωγής του μαζικού τουρισμού από τα πλούσια «κοιτάσματα» φυσικών τουριστικών πόρων προς τα φτωχότερα. Ωστόσο, η συναλλαγματική ισοτιμία δεν αποτελεί καθοριστικό παράγοντα των εξελίξεων για τις χώρες της μεσογειακής ευρωζώνης, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η εκθετική άνοδος των τιμών του τουριστικού προϊόντος σε αυτές τις χώρες δεν είναι ικανή να ανατρέψει την μαζική εισροή περιηγητών. Πώς εξηγείται αυτό; 

Υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν παλιότερα, η άνοδος των τιμών του μαζικού τουρισμού θα είχε μειώσει την ζήτηση, πλην όμως αυτό δεν συμβαίνει σήμερα διότι ο νεοφιλελευθερισμός έχει αυξήσει τις εισοδηματικές ανισότητες, έτσι ώστε σήμερα το 1/3 ή το 1/4 ή το 1/5 του πληθυσμού της δυτικής Ευρώπης και των ΗΠΑ έχουν την δυνατότητα να καταβάλουν τις αυξημένες τιμές που ζητάει ο σύγχρονος μαζικός τουρισμός των Κυκλάδων. Όχι μόνο έχουν την ικανότητα να καταβάλουν αυτές τις τιμές αλλά είναι και πρόθυμοι να τις καταβάλουν ως πρόσθετο αντίτιμο για την κοινωνική διάκριση που προσφέρουν οι διακοπές στις Κυκλάδες, εκεί όπου μια σέλφι αυξάνει κατακόρυφα την συμβολική αξία του προϊόντος με την ταχύτητα και την παγκόσμια διάχυση που προσφέρουν τα σόσιαλ μίντια. 

Η νέα φάση του τουρισμού στις Κυκλάδες είναι, δηλαδή, ο μαζικός τουρισμός της αστικής τάξης και της εύπορης μικροαστικής τάξης, που βρίσκονται στις ανώτερες βαθμίδες της εισοδηματικής κλίμακας σε όλες τις χώρες της δυτικής Ευρώπης και των ΗΠΑ. 

Τι πιο φυσικό, ο μαζικός τουρισμός προσαρμόζεται στα γούστα αυτών των κοινωνικών τάξεων: ο τουρισμός του σεβίτσε και των ακριβών εστιατορίων, των μεγάλων ξενοδοχείων με μία ατομική πισίνα ανά δωμάτιο, της κατάληψης των παραλιών από τις ομπρέλες, τα καθίσματα και τα μπιτς μπαρ με την εκκωφαντική κακόγουστη μουσική, των μερσεντές και των μεγάλων τζιπ, και ούτω καθ’ εξής. Οι Κυκλάδες μετατρέπονται ραγδαία σε τόπους όπου η αστική τάξη και η εύπορη μικροαστική τάξη έρχονται μαζικά για να καταναλώσουν χωρίς αιδώ κάθε είδους ακριβά εμπορεύματα και κάθε είδους μη ανανεώσιμους φυσικούς πόρους. 

Οι αγώνες ενάντια στον νέο μαζικό τουρισμό στις Κύκλάδες δεν είναι, λοιπόν, μόνο αγώνες για την διάσωση του φυσικού περιβάλλοντος που είναι κοινό αγαθό, αγαθό που ανήκει σε όλους και σε κανέναν, είναι και ταξικοί αγώνες εναντίον της παρακμιακής αστικής τάξης, των συμμάχων τους στην εύπορη μικροαστική τάξη, του «πολιτισμού» τους και της αισθητικής τους. 

Οι ταξικοί αγώνες ενάντια στον μαζικό τουρισμό 

Συνοψίζοντας, ο βρυκόλακας της μαζικής παραγωγής και κατανάλωσης τουριστικών υπηρεσιών δεν έχει ακόμα φθάσει στα αξεπέραστα όριά του και η περαιτέρω ανάπτυξή του δεν συναντάει μεγάλα εμπόδια, για δύο λόγους: πρώτον, επειδή έχει την δυνατότητα να επεκτείνεται σε αμόλυντες περιοχές των Κυκλάδων χωρίς αντιστάσεις, και δεύτερον, επειδή μπορεί να προσθέτει στο φυσικό απόθεμα που εκμεταλλεύεται, περιοχές οι οποίες καθίστανται κερδοφόρες επειδή οι αστοί και οι εύποροι μικροαστοί μπορούν και θέλουν να καταβάλουν υψηλές τιμές για να τις καταναλώσουν. 

Δεν είναι αναγκαστικό να έχει ο τουρισμός τέτοιον χαρακτήρα. Η κατεύθυνση που θα μπορούσε να ακολουθήσουν οι Κυκλάδες, είναι ο ποιοτικός τουρισμός των διαφοροποιημένων προϊόντων, των μικρών εγκαταστάσεων και των ήπιων μορφών εκμετάλλευσης του φυσικού περιβάλλοντος, του κατακερματισμού των διακοπών σε περισσότερα, συντομότερα, χρονικά διαστήματα, στην ειδικευμένη εργασία και στην διάχυση του ενδιαφέροντος από την πλαζ στην θάλασσα, την αυξανόμενη απόδοση σημασίας εκ μέρους του περιηγητή στο αμόλυντο φυσικό περιβάλλον, όχι ως αγαθό μιάς χρήσης αλλά ως κοινό αγαθό που πρέπει να διαφυλαχθεί.

Γνωρίζουμε με ποιόν τρόπο μπορούν να γίνουν αυτά, οι γνώσεις μας για τις νέες μορφές τουρισμού είναι περισσότερες από αυτές που χρειάζονται τώρα. Αυτό όμως που λείπει είναι που δεν έχουμε συγκροτήσει τις κοινωνικές δυνάμεις μας σε σχηματισμούς πολιτικής και κοινωνικής μάχης για την ήττα της αδηφάγου λογικής του μαζικού τουρισμού των υψηλών εισοδημάτων. 

 

Πηγή: commune.org.gr

Σελίδα 234 από 4475
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή