Σαρωτικές αλλαγές προετοιμάζει η κυβέρνηση στο έτσι κι αλλιώς γλίσχρο επίδομα ανεργίας που παραμένει καθηλωμένο σε τραγικά χαμηλά επίπεδα – 509 ευρώ με προσαύξηση 10% – ακόμα και μετά τις πενιχρές προσαυξήσεις λόγω των αντίστοιχων αυξήσεων στον κατώτατο μισθό με τον οποίο είναι συνδεδεμένο. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από 15 χρόνια, το 2009 το επίδομα ήταν στα 461,5 ευρώ με πολύ χαμηλότερο κόστος διαβίωσης…

Η κυβέρνηση με περισσό θράσος μιλά για «πιο δίκαιο» και «ανταποδοτικό» επίδομα αλλά αυτό που απεργάζεται είναι η σαρωτική μείωση των ποσών που διαθέτει η ΔΥΠΑ στο πιο ευάλωτο στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό κομμάτι της εργατικής τάξης, τους ανέργους.

«Η σκέψη είναι στην αρχή της περιόδου της ανεργίας να είναι πιο υψηλό το επίδομα, να είναι εμπροσθοβαρές και μετά να βαίνει μειούμενο για να σου δίνει ένα κίνητρο για να βρεις δουλειά» κατά την υπουργό Εργασίας Ν. Κεραμέως. Η λογική του να παίρνει ο άνεργος περισσότερα στην αρχή, όταν πετιέται στο δρόμο της ανεργίας και μετά το ποσό αυτό να του το πετσοκόβει η ΔΥΠΑ ως… κίνητρο για να βρει δουλειά είναι η λογική του κυβερνητικού παραλόγου, που θέλει να ωθήσει τους ανέργους σε κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας υπό άθλιες συνθήκες όπως άλλωστε έιναι και οι περισσότερες «νέες θέσεις εργασίας» σε τουρισμό, εστίαση, αγροτικό τομέα κ.α.

Το βασικό ζητούμενο για την κυβέρνηση είναι πώς θα δώσει ακόμα λιγότερα για τους ανέργους όταν ο πακτωλός εκατομμυρίων μεγαλώνει ως επιδοτήσεις και «κίνητρα» για το κεφάλαιο και την εργοδοσία που ανοίγει θέσεις εργασίας με τα χρήματα της ΔΥΠΑ ως επιδότηση σε ασφαλιστικές εισφορές και μισθούς.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2024, με ανεργία περίπου 10,6%, το ύψος της δαπάνης του προϋπολογισμού ανέρχεται στο 1,76 δισ. ευρώ, σημαντικά αυξημένο σε σχέση με το 1,59 δισ. που δόθηκε το 2023, με τελικό ποσοστό ανεργίας 11,6%. Το κυβερνητικό αφήγημα λέει τα εξής: «Οι συνθήκες στην αγορά εργασίας έχουν μεταβληθεί και το επίδομα πρέπει να εφαρμόζεται ως ένας μηχανισμός γρήγορης επανένταξης των ανέργων στην παραγωγική δράση για να καλύπτονται και οι πραγματικές ανάγκες όλων των κλάδων για εργαζόμενους» (σ.σ. αρμόδια κυβερνητική πηγή στο «Πρώτο Θέμα»).

Επί της ουσίας, αυτό που σχεδιάζει η κυβέρνηση είναι να αυστηροποιηθούν τα κριτήρια για την ένταξη ενός εργαζομένου στην «ομπρέλα προστασίας», το επίδομα να είναι πιο σύντομο και με λιγότερα χρήματα, με το τυράκι ότι δήθεν οι παλαιότεροι θα παίρνουν περισσότερα (κάτι που βέβαια δε θεσπίζεται με τις τριετίες που τις «έφαγε» η κυβέρνηση για 13 ολόκληρα χρόνια, από το 2012 που κόπηκε λόγω μνημονίου έως το 2024 που επανήλθαν κουτσουρεμένες) και οι νεότεροι πιο λίγα. Δηλαδή πόσο πιο κάτω θα πάρει ένας νέος άνεργος από τα 438 ευρώ;

Η συγκεκριμένη επιλογή προφανώς σχετίζεται και με την μείωση των εισφορών υπερ ΟΑΕΔ που αφορούσαν κυρίως επιχειρήσεις και στέρησαν 1 δισεκατομμύριο από τη ΔΥΠΑ τα προηγούμενα χρόνια και ενώ επίκειται και νέα μείωση εισφορών για επιχειρήσεις το 2025 και το 2027 με θύμα και πάλι κατά πάσα πιθανότητα τη ΔΥΠΑ.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται, ότι δεν γίνεται να έχουμε μικρότερη ανεργία το διάστημα 2019-2024 κατά 8 περίπου μονάδες και να δίνουμε περισσότερα επιδόματα. Οι αιτίες για το φαινόμενο είναι πολλές και συνδέονται κυρίως με την εποχικότητα της εργασίας και την επισφάλεια(mini jobs, αδήλωτη εργασία). Όμως αφού έχουμε περισσότερες θέσεις εργασίας (405.000 επιπλέον λέει η κυβέρνηση) τότε θα έπρεπε να έχουμε και αύξηση εσόδων στην ΔΥΠΑ, τα οποία με τη σειρά τους θα έπρεπε να διατίθενται για τις ανάγκες των ανέργων…

Πηγή: prin.gr

Κάλεσμα προς τους τον ελληνικό λαό, τα σωματεία και τις οργανώσεις της αριστεράς

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό
Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΠΑΥΣΗ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΣΤΗ ΓΑΖΑ – ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΛΑΟΥ – ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ - ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

Με αποδοκιμασίες υποδέχτηκαν εκατοντάδες πλημμυροπαθείς τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Θεσσαλία.

Στον πολύπαθο Παλαμά συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες αγρότες στους δρόμους και με πανό και συνθήματα κύκλωσαν το ανακαινισμένο Κέντρο Υγείας που επισκέφθηκε ο πρωθυπουργός.

Περίπου 500 άτομα γέμισαν από νωρίς τον περιβάλλοντα χώρο του Κέντρου Υγείας, ωστόσο οι δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας σε λίγα λεπτά έστησαν φραγμό και περιόρισαν τους διαδηλωτές στο προαύλιο της Εκκλησίας, σύμφωνα με το thesstoday.gr

Λίγα μέτρα πιο μακριά αγρότες από την Καρδίτσα, με αρχηγό τον πρόεδρο, Κώστα Τζέλλα έβγαλαν έξω τα τρακτέρ πάνω στα οποία τοποθέτησαν δεσμίδες από άχυρα.

Και σε αυτό το «μέτωπο» η ΕΛΑΣ απάντησε με φραγμό με κλούβα και διμοιρίες των ΜΑΤ, με τους πλημμυροπαθείς να κάνουν λόγο για ημίμετρα, πρόχειρες παρεμβάσεις και εκφράζουν φόβους ότι σε νέα πλημμύρα θα καταστραφούν και πάλι.

Νωρίτερα δεκάδες πλημμυροπαθείς είχαν συγκεντρωθεί ακριβώς απέναντι από το δημαρχείο στη Φαρκαδόνα και φώναξαν συνθήματα όταν πήγε ο πρωθυπουργός, απαιτώντας ουσιαστικές λύσεις και μέτρα για την περιοχή.

Πριν την άφιξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο δημαρχείο της Φαρκαδόνας, η Αστυνομία είχε εμποδίσει πλημμυροπαθείς να πλησιάσουν.

Συγκεκριμένα λίγο πριν τις 10 το πρωί δεκάδες άτομα από την Επιτροπή Πλημμυροπαθών Φαρκαδόνας προσέγγισαν με τα πόδια το δημαρχείο και βρήκαν απέναντί τους ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έκαναν φραγμό στους διαδηλωτές.

Οι διαδηλωτές της Θεσσαλίας θέλουν να εκφράσουν στον Πρωθυπουργό τα παράπονά τους για μια σειρά ζητημάτων, όπως: αποζημιώσεις, αντιπλημμυρικά έργα και θωράκιση της ευρύτερης περιοχής.

Πηγή: documentonews.gr

Τα τελευταία χρόνια η λέξη «τοξικός» έχει κυριαρχήσει στον πολιτικό αλλά και στον καθημερινό λόγο. Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο αν σκεφθούμε ότι το 2018 η λέξη «toxic» ανακηρύχθηκε από τις πιο χρησιμοποιημένες στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι μια λέξη που συναντάται αρχικά σε λίγες κινηματικές προσεγγίσεις την δεκαετία του 1990 και 2000, αλλά επεκτείνεται ραγδαία μετα την κρίση του 2008. Επειδή είναι απίθανο να πολλαπλασιάστηκε σε τέτοιο βαθμό και σε τόσο λίγο διάστημα η τοξικότητα, αποτελεί παράδοξο γιατί επεκτάθηκε τόσο γρήγορα η χρήση μιας λέξης που σημαίνει τα Πάντα και Τίποτα. Είναι απορίας άξιο πως στην χώρα μας μια λέξη προφανούς πολιτικής και κοινωνικής ασάφειας υποκατέστησε στην καθημερινότητα εκφράσεις όπως εριστικός, ναρκισσιστής, εγωιστής, χειριστικός, ανακατωσούρας, κλπ., ή στο πολιτικό πεδίο όρους όπως πολιτική πόλωση, διχαστική πολιτική, οξεία αντιπαράθεση, δηλητηριώδες σχόλιο, κλπ. Τι σηματοδοτεί λοιπόν σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο η συνεχής χρήση της λέξης «τοξικό»;

Σε πολιτικό επίπεδο στη χώρα μας η λέξη τοξικό, τοξικότητα, κλπ. επεκτείνεται ραγδαία μετα την κρίση του 2010-2015 μέσα από τον λόγο της ΝΔ και των υπόλοιπων «μνημονιακών» κομμάτων και αποτελεί mainstream χαρακτηρισμό μετα το 2019 σε ό,τι αμφισβητεί την «νέα κανονικότητα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Πρόκειται για μια θεώρηση της κοινωνίας σαν έναν ομοιογενή οργανισμό αποτελούμενο από άτομα-κύτταρα, χωρίς αντιτιθέμενα συμφέροντα, που η κυβέρνηση προστατεύει από μια κακόβουλη απειλή. Όπως η τοξίνη είναι μια βλαβερή ουσία που δηλητηριάζει έναν Υγιή Οργανισμό, έτσι και ο πολιτικός λόγος φτιάχνει μια υγειονομική πολιτική ζώνη σε ό,τι αμφισβητεί την κυρίαρχη αντίληψη χαρακτηρίζοντας την σαν τοξική αντιπαράθεση. Οι χαμένοι της κρίσης πρέπει να αποδεχτούν την μοίρα τους, η κοινωνική πόλωση δεν πρέπει να μεταφερθεί στο πολιτικό πεδίο, η οικονομία πρέπει να λειτουργήσει με Business as usual για να καλύψει τις εγγενείς αδυναμίες και «παραδοξότητες» του ελληνικού καπιταλισμού.

Όποιος αμφισβητήσει τα παραπάνω δυναμικά κατατάσσεται στους «τοξικούς». Επισημαίνεται επίσης ότι ιστορικά έχουμε πολλά παραδείγματα αυταρχικής προσέγγισης της πολιτικής όπου τα σύνθετα κοινωνικά προβλήματα αντιμετωπίσθηκαν με όρους «ιατρικής ή βιολογικής θεώρησης» . Είναι γνωστή η επιχειρηματολογία των Ναζί για «αποπαρασίτωση της κοινωνίας». Η Ελληνική Χούντα χρησιμοποιούσε την «θεωρία του γύψου» που έπρεπε να μπει η Δημοκρατία. Στην Σοβιετική Ένωση ήταν γνωστή η τάση να ανάγονται κοινωνικά ή πολιτικά προβλήματα στον τομέα της Ψυχιατρικής, κλπ.

Αν φύγουμε από το πολιτικό πεδίο παρατηρούμε ότι και στο κοινωνικό έχει επικρατήσει η τάση να χαρακτηρίζονται άτομα σαν τοξικά, λέξη για την οποία δεν υπάρχει κανένας αποδεκτά επιστημονικός ορισμός στην Ψυχολογία ή στις Κοινωνικές επιστήμες. Στο κοινωνικό πεδίο η επέκταση της λέξης «τοξικό» και τα παράγωγά της, έχει δυο βασικές παραμέτρους. Η πρώτη αφορά την αδυναμία των υποτελών τάξεων να εξηγήσουν ή να αλλάξουν τις συνθήκες που δημιουργούν το εκάστοτε πρόβλημα και να το προσωποποιούν. Είναι πιο «βολικό» σε έναν εργασιακό χώρο να χαρακτηρίσεις τον προϊστάμενο σαν «τοξικό», παρά να σκεφθείς ότι αυτό προέρχεται από την θέση του στην ιεραρχία, από την εξουσία που διαθέτει, από την επέκταση του διευθυντικού δικαιώματος, από τις πιέσεις που δέχεται από την Διοίκηση και τις μεταβιβάζει προς τα κάτω, κλπ.

Αν αποδεχθείς την άποψη ότι η κοινωνία αποτελείται από άτομα που ανταγωνίζονται διαρκώς μεταξύ τους, είναι πιο εύκολο να προσάψεις στον διπλανό σου ή στον φίλο/η σου, την ιδιότητα του «τοξικού» όταν υπάρχουν αντιπαραθέσεις και ιδιαίτερα όταν αυτές οξύνονται όπως συνέβη μετα την κρίση του 2008-2010. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο κάθε χαρακτήρας δεν έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, αλλά η αδυναμία ερμηνείας των συνθηκών οδηγεί στον βολικό δρόμο που στην ψυχολογία ονομάζεται «Μετάθεση», δηλαδή η μετάθεση ενός προβλήματος αποκλειστικά στο πρόσωπο του άλλου. Εξάλλου η mainstream αντίληψη, αποκηρύσσει μετα βδελυγμίας κάθε κοινωνική σύγκρουση, δεν εστιάζει στην αλλαγή των συνθηκών αλλά στην «αυτοβελτίωση», όπως υποστηρίζουν εκατοντάδες χιλιάδες γκουρού του YouTube, καθώς και άρθρα «ενάντια στην αρνητική ενέργεια και την τοξικότητα».

Η δεύτερη παράμετρος που στο κοινωνικό πεδίο επεκτείνει την χρήση χαρακτηρισμών περί τοξικότητας, αφορά την επέκταση του ατομισμού. Ο ατομικισμός δημιουργεί μια ιδιωτική σφαίρα αυτοπροσδιορισμού και αυτοϊκανοποίησης η οποία δεν θέλει να διαταραχθεί, οπότε ο όρος «τοξικός» χρησιμοποιείται συχνά διότι η βολική ασάφεια του χρησιμεύει στους ατομικιστές να περιγράψουν οτιδήποτε δεν τους αρέσει η δεν συμφωνούν. Αυτή η τάση εντείνεται από αυτό που στην ψυχολογία αποκαλείται «Προβολή», δηλαδή ο αμυντικός μηχανισμός που ένα άτομο υποσυνείδητα προβάλει τις σκέψεις του, τις ανασφάλειές του, και τις ανεπάρκειες του στον άλλο. Αυτή είναι μια αυτοτροφοδοτούμενη διαδικασία διότι όσο ο ατομικιστής θεωρεί βολικό να χαρακτηρίζει όσους δεν συμφωνεί σαν «τοξικούς» τόσο με την συμπεριφορά του αναπαράγει τους όρους να τον κατηγορήσουν οι υπόλοιποι σαν τοξικό. Η άνοδος όμως του ατομισμού δεν γίνεται σε κοινωνικό κενό ούτε με απουσία πολιτικής. Ενισχύεται σε ιδεολογικό επίπεδο από την αναγωγή των πάντων στην ατομική ευθύνη, από τις ίδιες τις κοινωνικές ανισότητες που επιτρέπουν σε ανώτερα κοινωνικά στρώματα να διατηρούν πιο προστατευμένη την ατομική φούσκα που τους περιβάλλει, από την απουσία μεγάλων αφηγήσεων που θα ενοποιήσουν τις επιμέρους ατομικότητες.

Στο παρελθόν ήταν γνωστό ότι στην Αριστερά υπήρχε η τάση της συνεχούς επίκλησης της λέξης «ταξικό», είτε σαν απόδειξη αριστεροσύνης είτε σαν κατοχύρωση της επιχειρηματολογίας. Μετέπειτα, η υποχώρηση της Αριστεράς σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο αναπληρώθηκε εν μέρει από την ανάδειξη επιμέρους θεμάτων που ανάγονταν στο εποικοδόμημα κατά την μαρξιστική προσέγγιση, ή σε ζητήματα δικαιωμάτων και πολιτισμικών προσεγγίσεων. Στα πλαίσια αυτά είναι η Αριστερά που πρώτη χρησιμοποίησε όρους που έχουν συνθετικό την τοξικότητα και παράγωγά της (πχ αρρενωπή τοξικότητα, κλπ.). Όμως η υποχώρηση του ταξικού ζητήματος έδωσε έδαφος στην αστική τάξη να εγκολπώσει μια προσπάθεια εναλλακτικής φρασεολογίας της Αριστεράς και να την μετατρέψει σε στοιχείο έκφρασης του κυρίαρχου λόγου. Έτσι έχουμε το φαινόμενο ο πρωθυπουργός της πιο ταξικής και διεφθαρμένης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης, να δηλώνει μετα τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών τον Ιούνιο του 2023 ότι «σήμερα ηττήθηκε ο λαϊκισμός και η τοξικότητα»….

Πηγή: kommon.gr